Αποστολέας Θέμα: Γαλλικό ποδόσφαιρο  (Αναγνώστηκε 516 φορές)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 12.259
    • Προφίλ
Γαλλικό ποδόσφαιρο
« στις: Τρι 03 Οκτ 2017 17:54 »
Παράθεση
Γκι Ρου: Ο άνθρωπος που έφτιαξε την Οσέρ


Ήταν περισσότερα από 50 χρόνια πριν, όταν μια μικρή, παντελώς άγνωστη ομάδα της Βουργουνδίας, έψαχνε προπονητή. Ένας 22χρονος νεαρός έστειλε γραπτά την αίτησή του. Μέσα σε αυτή έγραφε ότι ήταν διατεθειμένος να κάνει τα πάντα γι’ αυτή τη δουλειά, ακόμα και να κόβει ξύλα. Ο γεννημένος στην Αλσατία, αλλά μεγαλωμένος στην περιοχή της μικρής πόλης Οσέρ, Γκι Ρου δεν είχε καμία προπονητική εμπειρία. Ήταν ποδοσφαιριστής, η αλήθεια όμως είναι ότι ποτέ δεν ήταν τόσο καλός και το ήξερε κι ο ίδιος. Γι’ αυτό αποφάσισε να αλλάξει καριέρα. Ο Ρου είχε μόλις επιστρέψει από την Αγγλία όπου κατάφερε να παρακολουθήσει για περίπου ένα μήνα τις προπονήσεις της Κρίσταλ Πάλας (που ήταν στις πολύ χαμηλές κατηγορίες τότε). Αυτά ήταν όλα κι όλα τα προσόντα στο βιογραφικό του.

Ίσως όμως αυτό που μέτρησε παραπάνω ήταν ότι υποσχέθηκε πως θα έχει πάντα ισορροπημένο ισολογισμό, δεν θα ξόδευε τα χρήματα της ομάδας και κυρίως ότι ζητούσε τα λιγότερα χρήματα από τους άλλους υποψήφιους, μόλις 600 γαλλικά φράγκα τον μήνα. Ο πρόεδρος Αμέλ κατέληξε στο Ρου και παρ’ ότι δεν το ήξερε τότε, άλλαξε για πάντα την ιστορία ενός συλλόγου που πιθανότατα δεν θα ήξερε κανείς μας τώρα, μια που όταν ανέλαβε ο Ρου βρισκόταν στην 5η κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος, στα τοπικά της Βουργουνδίας.

https://twitter.com/jplusun/status/848649769388040192?ref_src=twsrc%5Etfw&ref_url=http%3A%2F%2Fwww.sombrero.gr%2F2017%2F10%2Fguy-roux%2F
Ο Γκι Ρου χαλάει φωλιές από τυφλοπόντικες… (μη ρωτάτε)

Ο Γκι Ρου δεν έγινε απλά ο προπονητής της Οσέρ, έγινε η ίδια η Οσέρ ξεπερνώντας παραδείγματα όπως του Ευγένιου Γκέραρντ και του Άλεξ Φέργκιουσον. Ο σύλλογος ήταν ουσιαστικά δικός του, αναλαμβάνοντας τα πάντα. Αρχικά πήγε ο ίδιος στους κτηνοτρόφους της περιοχής για να τους πείσει να κάνουν δωρεά την κοπριά τους για το χορτάρι των γηπέδων. Έκανε πάντα τον έλεγχο για την εξωγηπεδική ζωή των παικτών του. Έφτιαξε το δικό του δίκτυο κατασκόπων που τον ενημέρωνε για κάθε παράπτωμα ποδοσφαιριστή. Όταν έγινε γνωστό ότι ο πιτσιρικάς Μπαζίλ Μπολί (που θα γινόταν ένας από τους σπουδαιότερους αμυντικούς στο γαλλικό πρωτάθλημα) έκανε… μαντραπήδα από τις εγκαταστάσεις της Οσέρ τις νύχτες, ο Γκι Ρου πήρε την κατάσταση στα χέρια του. Ο Μπολί πήδηξε τα κάγκελα, αλλά βρήκε το παπί του κλειδωμένο με λουκέτο και τον κόουτς να κρατάει το κλειδί. Μάλιστα ο Μπολί για τιμωρία έπρεπε να πληρώσει από τον μισθό του, τα έξοδα για το λουκέτο. Ήταν τέτοια η ενασχόληση του Γάλλου προπονητή με τους παίκτες, που η γαλλική κωμική σειρά Les Guignols με τις κούκλες τον παρουσίαζε σε επεισόδιο να βάζει τους ποδοσφαιριστές του για ύπνο και να τους σκεπάζει. Ο αστικός μύθος λέει ότι έχει θεαθεί μεταμεσονύχτια να τραβάει παίκτες από το γιακά έξω από νυχτερινά κέντρα, ενώ τον έχουν δει χαράματα να είναι έξω από το σπίτι ποδοσφαιριστών και να βάζει τα χέρια στη μηχανή για να δει αν είναι ακόμα ζεστή ή να ελέγχει τα χιλιόμετρα του αυτοκινήτου.


Για όποιον ξέρει γαλλικά αξίζει, περίπου στο 1′ είναι στο.. μαιευτήριο για να βρει νέα ταλέντα

O Γκι Ρου ήταν ο μπαμπάς του λόχου. Όχι όμως ο καλοκάγαθος πατερούλης. Το αντίθετο. Όλοι μιλάνε για έναν μικρό δικτάτορα κι οι εχθροί του λένε για έναν τύραννο. Έτσι όμως, προσέχοντας κάθε λεπτομέρεια, ο Γκι Ρου κατάφερε να κοουτσάρει την Οσέρ για πάνω από 2000 αγώνες και να σπάσει κάθε ρεκόρ με 44 σεζόν στους πάγκους της ομάδας. Από τα χέρια του βγήκαν μερικά από τα μεγαλύτερα ταλέντα του γαλλικού ποδοσφαίρου. Ερίκ Καντονά, Τζιμπρίλ Σισέ, Φιλίπ Μεξές, Λοράν Μπλαν, Μπαζίλ Μπολί. Ο Ρου ξεκίνησε το 1961 ως παίκτης-προπονητής, αλλά σύντομα αρκέστηκε μόνο στο δεύτερο. Το 1979 η Οσέρ έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Γαλλίας (χάνοντας στην παράταση από την πρωταθλήτρια Ναντ), παρ’ ότι ομάδα Β’ εθνικής και την επόμενη σεζόν ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Λιγκ 1. Κατέκτησε 4 κύπελλα Γαλλίας, 1 Ιντερτότο και έφτασε στην μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας της το 1995-96 όταν και κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα και ταυτόχρονα νταμπλ στην ιστορία της. Με παίκτες όπως οι Μπλαν, Ταρίμπο Γουέστ, Γκιβάρς, Ντανζού, Λαμουσί και Μαρτάν. Ο Ρου δεν έμενε στάσιμος, ψαχνόταν πάντα, άλλαζε τακτικές, αλλά όχι χαρακτήρα.



Είχε όμως και ευρωπαϊκές πορείες με μεγάλες νίκες απέναντι σε ομάδες όπως η Μίλαν ή αργότερα ο Άγιαξ του φαν Γκαλ τον οποίο και απέκλεισε για να φτάσει στα ημιτελικά του ΟΥΕΦΑ και να χάσει στα πέναλτι από τη Ντόρτμουντ. Ο Ρου γνωρίζοντας ότι η Οσέρ δεν θα μπορούσε ποτέ να ανταγωνιστεί πλούσιες ομάδες είχε αποφασίσει η ομάδα να επενδύει στις Ακαδημίες. Αυτό έκανε όταν το 1980 κέρδισε την άνοδο στη Λιγκ 1. Αντί η ομάδα να κάνει μεταγραφές, έριξε όλα τα χρήματα στις υποδομές.


Επική διαφήμιση με τον Γκι Ρου να αναλαμβάνει παίκτη, να τον γυμνάζει, να του μαγειρεύει και στο τέλος να του χαλάει το τυχερό

Οι ιστορίες για τη ζωή του Γκι Ρου είναι τόσες πολλές που δεν χωράνε σε ένα κείμενο. Όπως αυτή που διηγήθηκε για το ταξίδι του στην Κούβα το 1993 για διακοπές. Ένα βράδυ και ενώ κοιμόταν, κατά τις 5 το πρωί η πόρτα του χτύπησε. Ήταν η αστυνομία και του είπε να ντυθεί γιατί τον ήθελε ο… αρχηγός του κράτους. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έχεις πολλές επιλογές. Ο Γκι Ρου ετοιμάστηκε και πήγε στον Φιντέλ Κάστρο. Ο Κάστρο δεν άντεχε να βλέπει τα παιδιά της χώρας να παίζουν μπέιζμπολ (για όσους δεν γνωρίζουν η Κούβα είναι μεγάλη μπειζμπολομάνα), ένα αμερικάνικο άθλημα. Τα μικρά «κουβανεζάκια» πρέπει να μάθουν ποδόσφαιρο, που είναι το άθλημα των επαναστατών. Γι’ αυτό προτείνει στο Ρου να αφήσει την Οσέρ να έρθει να μάθει μπαλίτσα στη νεολαία της χώρας και αν σε δυο χρόνια τα παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο αντί για μπέιζμπολ θα του χαρίσει ένα νησί (!). Ο Ρου σύμφωνα με τα λεγόμενά του αρνήθηκε, πρότεινε να έρθει μετά από ένα χρόνο για να διδάξει προπονητές, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ. Γνωστός τσιγκούνης (λέγεται ότι καλούσε δημοσιογράφους για δείπνο και στο τέλος τους έλεγε: «η εφημερίδα σου τα πάει καλά, πουλάει αρκετά» για να πληρώσουν αυτοί), έχει παίξει σε πολλές διαφημίσεις επειδή ακριβώς «για να το αγοράζει αυτό ο Ρου, θα είναι ευκαιρία», ενώ το Football Manager κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1993 ως Γκι Ρου Μάνατζερ προς τιμήν του. Η προσωπικότητά του ξεφεύγει από το αθλητικό. Πολλοί λένε, ότι αν θέλει κάποιος να βγει δήμαρχος στην Οσέρ πρέπει να έχει τον Ρου μαζί του. Ο Σιράκ του έστελνε κάρτες τα Χριστούγεννα, ο Ζοσπέν ήταν φίλος του από τον στρατό, ενώ λέγεται ότι οι υπουργοί του Μιτεράν δεν έβρισκαν τον Πρόεδρο ποτέ, ενώ αν έπαιρνε ο Γκι Ρου, ο Φρανσουά το σήκωνε αμέσως.



Ο Γκι Ρου ήταν προπονητής της Οσέρ από το 1961 μέχρι το 2005. Με δύο μικρές διακοπές, μία όταν πήγε στρατό και μία πολύ αργότερα όταν αποφάσισε να γίνει τεχνικός διευθυντής, αλλά πολύ γρήγορα αναγκάστηκε να γυρίσει στους πάγκους της Οσέρ. Τελικά εγκατέλειψε την ομάδα με τον δικό του τρόπο, φεύγοντας σαν νικητής, μετά την κατάκτηση του κυπέλλου το 2005 (δυο χρόνια πριν το είχε κατακτήσει και πάλι, με μια καταπληκτική ομάδα με Σισέ, Μεξές, Καπό, Φαντιγκά απέναντι στην ΠΣΖ του Ροναλντίνιο). Ο Ρου έκανε ένα αποτυχημένο πέρασμα από τη Λανς δυο χρόνια αργότερα, όταν υπέγραψε διετές συμβόλαιο, αλλά έμεινε μόλις για 4 ματς και μετά έφυγε. Παρά τη συνταξιοδότησή του συνεχίζει να εμφανίζεται με διάφορα σχόλιά του. Το 2016 σε ένα φιλικό Γαλλίας-Ελβετίας στο Πιερ Μορουά της Λιλ δεν άντεξε να μη μιλήσει για το άθλιο χορτάρι. «Στη Γαλλία φτιάχνουμε AirBus, αλλά δεν ξέρουμε να κάνουμε χλοοτάπητες. Φτιάχνουμε ωραίους κήπους με λουλούδια, θάμνους σε σχηματισμούς, αλλά με το χορτάρι δεν ασχολούμαστε. Το μόνο γήπεδο με καλό χορτάρι είναι αυτό της ΠΣΖ και δεν είναι τυχαίο. Έφεραν άνθρωπο από την Αγγλία για να το φροντίζει». Πρόσφατα ήρθε σε κόντρα με τον Ζαν Πιερ Παπέν, όταν το όνομα του τελευταίου ακούστηκε για τον πάγκο της Οσέρ. Ο Ρου δεν ενέκρινε την επιλογή (η Οσέρ άντεξε επτά χρόνια χωρίς τον Γκι Ρου και το 2012 υποβιβάστηκε) και μίλησε υποτιμητικά για τον παλιό επιθετικό, ενώ μόλις πέρσι ξεσήκωσε αντιδράσεις όταν είπε ότι ο Πορτογάλος Ρενάτο Σάντσες αποκλείεται να είναι 18 και πρέπει να είναι 23 με 24. Στα 78 του συνεχίζει να σχολιάζει, να έχει άποψη και τη ζωντάνια που τον έκανε για 44 σεζόν να κάθεται στους πάγκους. Ένας παλιομοδίτης προπονητής με ένα αντιαισθητικό σκουφί, το στερεότυπο του Γάλλου επαρχιώτη, που κατάφερε όχι απλά να επιβιώσει στο ποδόσφαιρο, αλλά να αφήσει μια τεράστια κληρονομιά στο γαλλικό ποδόσφαιρο.


«Δεν είναι εύκολο να τα καταφέρεις για 44 χρόνια σε μια μικρή πόλη 40.000 κατοίκων, αν δεν έχεις τηλεοπτικό κανάλι, εργοστάσιο αυτοκινήτων ή δεν είσαι πρίγκιπας.»
– Γκι Ρου
sombrero.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 12.259
    • Προφίλ
Απ: Γαλλικό ποδόσφαιρο
« Απάντηση #1 στις: Δευ 16 Απρ 2018 17:41 »
Παράθεση
Αποζημιώνει τους φιλάθλους η Μονακό (photo)
Η διοίκηση της Μονακό αποφάσισε να αποζημιώσει τους φιλάθλους της, οι οποίοι παρακολούθησαν από κοντά τη συντριβή της με 7-1 από την Παρί Σεν Ζερμέν στο «Παρκ Ντε Πρενς».

Αποζημιώνει τους φιλάθλους η Μονακό (photo)
Η διοίκηση της Μονακό αποφάσισε να αποζημιώσει τους φιλάθλους της, οι οποίοι παρακολούθησαν από κοντά τη συντριβή της με 7-1 από την Παρί Σεν Ζερμέν στο «Παρκ Ντε Πρενς».

Το σχετικό tweet:

L'AS Monaco a pris la décision de rembourser les supporters Rouge et Blanc présents dans la tribune visiteurs ce soir. Les modalités seront communiquées en début de semaine. #PSGASM #PartoutToujours
novasports.gr

Οι συγκρίσεις με κάτι άλλες ομάδες..

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 12.259
    • Προφίλ
Απ: Γαλλικό ποδόσφαιρο
« Απάντηση #2 στις: Πεμ 09 Αύγ 2018 16:53 »
Το παρακάτω θέμα δεν είναι ποδοσφαιρικό αλλά έχει να κάνει με την Παρί.Την γνωστή Παρί.Μπορεί το ποδοσφαιρικό τμήμα της να είναι το πιο γνωστό αλλά διαθέτει και άλλα τμήματα.Έχει γυναικείο ποδοσφαιρικό τμήμα,χάντμολ ανδρικό,τζούντο ανδρικό,μποξ,ράγκμι.Μένει ένα ακόμα τμήμα,το οποίο είναι το esports.Είναι κάτι σχετικά νέο.Σύλλογοι φτιάχνουν ομάδες που αγωνίζονται σε ηλεκτρονικά παιχνίδια.Η Παρί παίζει σε fifa,League of Legends,Rocket League,Dota 2.
Αντίστοιχο τμήμα στην Ελλάδα έχει ο παο.Ανάλογο τμήμα έχει ο ξάδερφος Άγιαξ αλλά και άλλες ομάδες.

https://en.wikipedia.org/wiki/Paris_Saint-Germain_eSports
https://en.wikipedia.org/wiki/AFC_Ajax_eSports
https://en.wikipedia.org/wiki/1907_Fenerbah%C3%A7e_eSports
https://en.wikipedia.org/wiki/Panathinaikos_eSports

Μήπως να έφτιαχνε και ο ΠΑΣ κανένα τμήμα;Γίνονται που γίνονται τουρνουά προ κυρίως,μήπως να το κοιτάγαμα;Λίγο fifa,λίγο προ.

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 12.259
    • Προφίλ
Απ: Γαλλικό ποδόσφαιρο
« Απάντηση #3 στις: Τετ 19 Δεκ 2018 22:30 »
Παράθεση
Ο Μέσι του Βιλερμπάν
Τη σεζόν 2013-2014 στη Λυών αποφάσισαν ότι ήρθε η στιγμή η πολύ καλή φουρνιά που είχαν στις ακαδημίες τους να περάσει στην πρώτη ομάδα. Έτσι πήραν έναν κορμό, τον τερματοφύλακα Αντονί Λόπες, το μπακ Σαμουέλ Ουμτιτί, τα χαφ Κορεντίν Τολισό και Ζορντάν Φερί και τους επιθετικούς Αλεξάντρ Λακαζέτ και Ναμπίλ Φεκίρ. Και ενώ τα φώτα έπεσαν αρκετά στους Λακαζέτ και Ουμτιτί, οι οποίοι ήδη έχουν πάρει μεγάλες μεταγραφές για αλλού, ο πρόεδρος Ολάς είχε πάθει έρωτα με τον Ναμπίλ Φεκίρ. Σε ερώτηση δημοσιογράφου στις αρχές του 2015 για τους νέους της ομάδας, και με τον Λακαζέτ να κάνει σούπερ χρονιά που κατέληξε να τον βγάλει πρώτο σκόρερ του Σαμπιονά, απάντησε «Ο Ναμπίλ είναι ο Μέσι μου».



Γεννημένος στο Βιλερμπάν (σαν να λέμε ότι γεννήθηκε στην Καλαμαριά) στις 18 Ιουλίου του 1993, ο Φεκίρ είναι γέννημα θρέμμα Λυωνέζος, ή όπως λένε και εκεί, «Γκον». Η Λυών, που έχει μαζί με τις Ρεν και Μονακό τις καλύτερες ακαδημίες στη Γαλλία, φυσικά τον ανακάλυψε νωρίς και ο μικρός Ναμπίλ μπήκε στα παιδικά τμήματα των Γκον από την ηλικία των 12. Εκεί όμως οι προπονητές του τον έβρισκαν πολύ μικρό και αδύναμο και τελικά τον έδιωξαν. Όπως βέβαια έχει συμβεί σε πάμπολλες περιπτώσεις μικροκαμωμένων (Ματιέ Βαλμπουενά, ακούς;), ο Φεκίρ πήγε μια βόλτα σε διάφορες ακαδημίες συλλόγων στην κοιλάδα του Ροδανού, με μοναδικό στόχο της ζωής του να επιστρέψει στη Λυών. Εντάξει, κανείς δεν ξέρει τις Τοκέν Βιλερμπάν, Π.Σ. Βωλ και Καλουίρ στις οποίες πήγε, αλλά τη Σεντ Ετιέν που τον ζήτησε την ξέρουμε. Εκεί ο Φεκίρ, ως γνήσιος Γκον, απάντησε «Στους εχθρούς δεν πάω. Θέλω να αποδείξω στη Λυών ότι έκανε λάθος». Με προσωπική παρέμβαση του Ολάς, που τον είδε σε κάποιο αγώνα κυπέλλου νέων της περιοχής του Ροδανού, επιστρέφει τελικά στη Λυών στα 17 του.

Ντεμπουτάρει στα ματς προκριματικών του Τσαμπιολί κόντρα στη Ρεάλ Σοθιεδάδ. Θα παίξει στη ρούκι χρονιά του 17 ματς, σκοράροντας ένα γκολ και δίνοντας 2 ασίστ. Δεν ήταν αυτό που περίμεναν, αλλά όλη η Λυών τον πιστεύει πάρα πολύ. Ο μικρός ξεκίνησε σαν αριστερός εσωτερικός μέσος και μετά πέρασε δεύτερος επιθετικός. Εκεί την επόμενη χρονιά με το Λακαζέτ σκίζουν χασέδες. Ο Φεκίρ τελειώνει τη χρονιά με 16 γκολ και 9 ασίστ και ο Λακαζέτ με 32 γκολ και 7 ασίστ. Ο Φεκίρ όμως εκτός από γκολ και ασίστ κάνει και άλλα πράγματα στο γήπεδο. Κατεβαίνει χαμηλά να κάνει παιχνίδι, πάει στο πλάι να ανοίξει τις άμυνες, δοκιμάζει δύσκολες κάθετες, προστατεύει με το σώμα του τη μπάλα, ντριπλάρει με αυτό, ντριπλάρει γενικά. Με ύψος 1,73 και με το καλό του πόδι να είναι το αριστερό ο πρόεδρος είναι ξεκάθαρος: «Είναι ο Μέσι μου».

Με τις εμφανίσεις του και με την προοπτική του Γιούρο στη Γαλλία την επόμενη χρονιά ο Φεκίρ και ο Λακαζέτ δεν γίνεται να αγνοηθούν. Και οι δύο άλλωστε είχαν παίξει ματς με τη Γαλλία σε επίπεδο νέων. Με το Φεκίρ όμως δημιουργείται μια τεράστια ιστορία. Ο πατέρας του πριν τη διακοπή για τις εθνικές του Μαρτίου του 2015 βγαίνει και δηλώνει ότι ο γιος του θα επιλέξει να αγωνιστεί με την εθνική Αλγερίας, για να τιμήσει την καταγωγή του. Η οικογένεια του Φεκίρ κατάγεται από τη Φατζάνα της Αλγερίας, τόσο από την πλευρά του πατέρα του, όσο και από την πλευρά της μητέρας του. Εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία μόλις ένα χρόνο πριν γεννηθεί ο Ναμπίλ και η σχέση με την Αλγερία ήταν ακόμα πολύ έντονη. Ο Ναμπίλ δηλώνει στην Εκίπ ότι θα επιλέξει μέσα στις προσεχείς δύο εβδομάδες. Ο Ντεσάμπ λέει ότι η απόφαση είναι του παίχτη και ο Κριστιάν Γκουργκίφ, ο μπαμπάς του Γιοάν, προπονητής της εθνικής Αλγερίας, λέει ότι ο παίχτης θα επιλέξει την Αλγερία. Στη Γαλλία γίνεται πανικός σε εφημερίδες και πάνελ. Παράλληλα ο Γκουργκίφ τον καλεί κανονικά για τα φιλικά με το Ομάν και το Κατάρ, λέγοντας ότι τον κάλεσε διότι του είπε στο τηλέφωνο ο ίδιος ότι θα επιλέξει την Αλγερία. Τελικά, ο Φεκίρ βγαίνει στην Εκίπ και λέει «Η Γαλλία. Αυτή είναι η επιλογή μου». Και βάζει κερασάκι ότι «η συζήτηση που είχα με τον Ντιντιέ Ντεσάμπ ήταν πολύ πειστική». Έτσι για να αφήσει ξενερωμένους τους πάντες.



Λυωνέζικοι Αλγερινοί κύκλοι λένε ότι η σχέση με τον πατέρα του όχι απλώς χάλασε, αλλά δεν επανήλθε ποτέ. Πριν λίγο καιρό στη Λιμπερασιόν υπήρξε ένα άρθρο για τον Φεκίρ και ο αρθρογράφος (Γκρεγκορί Σναιντέρ) έγραφε ότι υπήρξε αυτό το καλοκαίρι μια προσπάθεια συμφιλίωσης στην αυλή του παππού, με όχι ξεκάθαρα όμως αποτελέσματα. Οι ίδιοι κύκλοι μετά τον τραυματισμό του, ρήξη χιαστών, τον Ιούλιο του 2015 με τη φανέλα της εθνικής Γαλλίας στο φιλικό κόντρα στην Πορτογαλία, έγραφαν ότι το αντιμετώπισαν ως χτύπημα από τον Αλλάχ.

Όσο οι Ουμτιτί, Τολισό και Λακαζέτ παίρνουν μεταγραφές εκατομμυρίων και πάνε για το παραπάνω βήμα, ο Φεκίρ μένει στη Λυών λόγω του τραυματισμού που τον άφησε τόσο πίσω. Την επόμενη σεζόν παίζει μόλις 9 ματς με τη Λυών και ένα με την εθνική. Μετά επανέρχεται βέβαια. Σεζόν 2016-2017, 51 ματς, 14 γκολ, 13 ασίστ. Επόμενη σεζόν, ίδιος αριθμός ματς 24 γκολ, 7 ασίστ. Αλλά πολύ, μα πολύ, περισσότερο παιχνίδι. Πλέον παίζει κάπου ανάμεσα στο κέντρο και στην επίθεση. Κάπως σαν τον Μέσι, κάπως σαν τον Ινιέστα. Παρά τις παραινέσεις του τμήματος μάρκετινγκ της Λυών να πάρει το 10, συνεχίζει να φοράει το 18. Την ημερομηνία γέννησής του. Και μια και είναι ο Μέσι τους, στο ντέρμπι με τη γειτονική Σεντ Ετιέν την περασμένη σεζόν, όταν κάνει το 0-5 μέσα στο Ζοφρουά Γκισάρτ βγάζει τη φανέλα του και τη δείχνει στους οπαδούς. Είναι το δεύτερό του γκολ στο ματς και μάλλον αντίδραση για τα «Βρωμοαλγερινέ» που ακούει από την εξέδρα σε όλον τον αγώνα.



Το καλοκαίρι που πέρασε ο Φεκίρ έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής παίζοντας ως αλλαγή συνήθως με την εθνική Γαλλίας. Η απόφασή του να επιλέξει τη Γαλλία αντί της Αλγερίας του έδωσε αυτή τη δυνατότητα. Παράλληλα σχεδόν πήρε τη μεταγραφή που έλειπε για να περάσει στην ελίτ. Η Λίβερπουλ τον είχε κλεισμένο, είχε δώσει συνέντευξη και στο κανάλι των Ρεντς, αλλά τελευταία στιγμή η μεταγραφή ακυρώθηκε. Η Λίβερπουλ είπε για ιατρικούς λόγους, το πληγωμένο του γόνατο. Η Λυών δεν είπε και πολλά, αλλά οι Αλγερινοί κύκλοι λένε για προμήθειες που ζήτησαν οι Αλγερινοί Λυωνέζοι τελευταία στιγμή. Η Λίβερπουλ είπε να μην μπλέξει σε περίπτωση (Ματιέ Βαλμπουενά κλείσε τα αφτιά σου) Μπενζεμά με σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες και αποσύρθηκε. Ο Ολάς είπε ότι θα μείνει να βοηθήσει τη Λυών να προχωρήσει στο Τσαμπιολί. Και στο ματς με τη Σαχτάρ όπου κρινόταν η πρόκριση έγινε πάλι ο Μέσι του Βιλερμπάν. Με μια κάθετη στον Τραορέ που το έχασε και μετά με ένα γκολ που θύμισε αρκετά τον Αργεντίνο έδωσε την πρόκριση στη Λυών.

βίντεο

Ο ίδιος είναι πλέον αρχηγός της ομάδας που υποστηρίζει από παιδί. Ζει τις καλύτερες στιγμές της καριέρας του και όταν τον ρώτησαν για τη Λίβερπουλ είπε το ίδιο που είχε πει στα 14 του για τη Λυών. «Η ιστορία δεν τελείωσε. Θέλω να τους αποδείξω ότι έκαναν λάθος».
sombrero

Αποσυνδεδεμένος ΠΑΣΟΛΕΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.013
  • Η αρχή του τέλους ... ή ... το τέλος της αρχής;
    • Προφίλ
    • Δεσποτάτο της Ηπείρου
Απ: Γαλλικό ποδόσφαιρο
« Απάντηση #4 στις: Παρ 21 Δεκ 2018 20:04 »

Μήπως να έφτιαχνε και ο ΠΑΣ κανένα τμήμα;Γίνονται που γίνονται τουρνουά προ κυρίως,μήπως να το κοιτάγαμα;Λίγο fifa,λίγο προ.

Με χαρά μου να υπηρετήσω τον ΠΑΣ σε φιφα,προ counter strike και άλλα πολλά.

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 12.259
    • Προφίλ
Απ: Γαλλικό ποδόσφαιρο
« Απάντηση #5 στις: Πεμ 07 Μάρ 2019 20:38 »
Παράθεση
[/img]

Καλώς ήρθατε στη Ρεν: εδώ που τρώμε καλά και δεν κερδίζουμε τίτλους

Όποιος περνούσε έξω από το γήπεδο Ροαζόν Παρκ, εκεί στα βορειοδυτικά της πόλης Ρεν στη Βρετάνη της Γαλλίας το περασμένο βράδυ της Παρασκευής, θα πετύχαινε αρκετό κόσμο να βρίσκεται εκεί. Η ώρα ήταν περασμένη, η τοπική ομάδα δεν είχε αγώνα και σίγουρα θα παραξενευόταν για τους ανθρώπους που υπήρχαν. Μέσα στη νύχτα και τη βροχή, ο κόσμος τραγουδούσε και φώναζε συνθήματα, την ώρα που οι περαστικοί στα αυτοκίνητα κοιτούσαν με περιέργεια. Όσοι τουλάχιστον δεν είχαν ενημερωθεί για το γινόταν. Με την ώρα να περνάει, οι οπαδοί αντί να μειώνονται γίνονταν περισσότεροι.

Η διοίκηση της Ρεν είχε ανακοινώσει πριν λίγες ημέρες τον τρόπο διάθεσης των εισιτηρίων για τον μεγάλο αγώνα της ομάδας με την Άρσεναλ για τη φάση των 16 στο Γιουρόπα Λιγκ μετά από τις…. 90.000 αιτήσεις που δέχτηκε. Το Ροαζόν Παρκ χωράει κάτι λιγότερο από 30.000 θεατές και μετά από τα διαρκείας, τα εισιτήρια των Άγγλων, τους VIP και τους σπόνσορες, τα διαθέσιμα εισιτήρια ήταν λιγότερα από 8.000. Το Σάββατο στις 10 το πρωί τα εκδοτήρια θα άνοιγαν αι όποιος προλάβαινε θα έπαιρνε το μαγικό χαρτάκι. Πολλοί ξενύχτησαν για να είναι μέσα στο παιχνίδι αυτό.



Βλέπετε, η ομάδα έχει φτάσει για πρώτη φορά στους 16 του Γιουρόπα Λιγκ και μια χρονιά που φαινόταν χαμένη εξελίχθηκε σε μια γιορτή πριν μερικές μέρες. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.  Η Ρεν ξεκίνησε άθλια τη φετινή σεζόν και την 8η αγωνιστική ήταν 16η, μόλις δύο θέσεις πάνω από τη γραμμή του υποβιβασμού. Εξίσου κακή ήταν και η ευρωπαϊκή πορεία. Μετά από μία νίκη επί της Γιάμπλονετς στο τέλος του Σεπτεμβρίου, η Ρεν έκανε τρεις συνεχόμενες ήττες στον όμιλό της και ήταν εκτός πρόκρισης.

Ο κόσμος απογοητευμένος είχε προετοιμαστεί για τα χειρότερα. Κάτι καθόλου άγνωστο για το κοινό του συλλόγου. Μιας ομάδας που έχει τη φήμη του λούζερ στη Γαλλία με αρκετά συγκλονιστικά μεγάλες αποτυχίες. Χάμενες έξοδοι στο Τσάμπιονς Λιγκ την τελευταία αγωνιστική με εκπλήξεις κι ενώ είχε καθαρίσει το ματς, δύο χαμένοι τελικοί κυπέλλου με την γειτόνισσα Γκενγκάν (που ήταν στη Β’ εθνική). Η Ρεν δεν είναι μια ομάδα για τους “πλαστικούς φιλάθλους” και τους “κυνηγούς της δόξας”, είναι ψυχοφθόρος διαδικασία.



Πολλές φόρες όμως είναι οι μικρές λεπτομέρειες που αλλάζουν μία χρονιά. Πριν τέσσερα χρόνια τις ακαδημίες του συλλόγου ανέλαβε ο Ζουλιέν Στεφάν, γιος του βοηθού του Ντιντιέ Ντεσάμπ στην εθνική Γαλλίας Γκι Στεφάν. Ο Ζουλιέν γέννημα θρέμμα… Ρενιώτης έκανε μια πολύ μέτρια ποδοσφαιρική καριέρα, χωρίς να παίξει ποτέ στην ομάδα της πόλης του. Έπαιξε κυρίως σε μικρές ομάδες σε χαμηλότερες κατηγορίες, αλλά από τότε όλοι έλεγαν ότι το πάθος του δεν ήταν αυτό. Αυτό που ήθελε ήταν να προπονεί. Εγκατάλειψε την ενεργό δράση μόλις στα 28 του και ξεκίνησε την προπονητική. Το 2012 ανέλαβε την Κ19 της Ρεν και το 2015 τη 2η ομάδα του συλλόγου. Κι αυτό στην Ελλάδα μπορεί να μη λέει πολλά, αλλά στη Γαλλία και ειδικά στη Ρεν είναι εξαιρετικά σημαντικό. Μπορεί από τίτλους να μην τα πάμε καλά ως Ρεν (δύο κύπελλα το 1965 και το 1971, πέντε χαμένοι τελικοί, τέσσερις στο κύπελλο και ένας στο Λιγκ Καπ), αλλά για τις ακαδημίες μας δεν μπορεί να μιλήσει κανείς. Αντουάν Ρεβεγιέρ, Μικαέλ Σιλβέστερ, Σιλβέν Βιλτόρ και φυσικά το καμάρι της ομάδας ο Γιοάν Γκουρκίφ. Πλέον, το τελευταίο όνομα που βγήκε από τη Βρετάνη και από τα χεράκια του Ζουλιέν Στεφάν είναι ο Ουσμάν Ντεμπελέ, ενώ ο Νιανιόν το καλοκαίρι πήγε στη Σεβίλλη και αποκαλεί τον παλιό του προπονητή “πατέρα”.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι στη φετινή ιλαροτραγωδία της Μονακό, όταν ανέλαβε ο Τιερί Ανρί ο Ζουλέιν ήταν μέσα στα ονόματα που ήθελε δίπλα του. Η διοίκηση της Ρεν (της οποίας ο ιδιοκτήτης Φρανσουά-Ανρί Πινό μπορεί να μην κερδίζει τίτλους, αλλά κερδίζει στην αγάπη καθώς έχει αποκτήσει παιδιά με τη Λίντα Εβαγγελίστα και την σύζυγό του Σάλμα Χάγεκ) όμως πάτησε πόδι και είπε ένα μεγαλοπρεπέστατο ΟΧΙ. Η ιστορία της Μονακό γνωστή. Ο Ανρί έμεινε κάτι παραπάνω από 90 ημέρες πριν εγκαταλείψει κι αν ο Ζουλιέν τον είχε ακολουθήσει θα ήταν μάλλον στο ταμείο ανεργίας τώρα τρώγοντας “γκαλέτ σοσίς” στους δρόμους της Ρεν.



[Διάλειμμα γευσιγνωσίας. Μια από τις σπεσιαλιτέ της περιοχής είναι το έδεσμα που θα μεταφράσω αυθαίρετα ως “γαλέτα με λουκάνικο”. Πρόκειται για ψητό λουκάνικο τυλιγμένο μέσα σε ένα συγκεκριμένο είδος κρέπας από φαγόπυρο (μαυροσίταρο αλλιώς). Το γκαλέτ σοσίς είναι δημοφιλές στην Άνω Βρετάνη και ακόμα περισσότερο στη Ρεν και την ομάδα της, καθώς στο ημίχρονο καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες του συγκεκριμένου εδέσματος. Είναι μάλιστα τόσο δημοφιλές που υπάρχει και ειδικό τραγούδι των οπαδών αφιερωμένο σε αυτό, με τίτλο “Galette saucisse je t’aime“, σαναλέμε δηλαδή σε ελληνικό γήπεδο “βρώμικο, βρώμικο σε αγαπώ, βάλε κι άλλο λουκάνικο για να τρελαθώ”. Κι αν δεν με πιστεύετε, εδώ μια ορχήστρα παιανίζει το άσμα το οποίο έχει στίχο που λέει: “γκαλέτ σοσίς σε αγαπώ, σε έχω φάει με το κιλό” και δεν το βγάζω από το μυαλό μου. Μάλιστα, οι στίχοι λένε ότι συνοδεύεται με ένα τοπικό ξινόγαλο, μην μας περάσουν και τίποτα άσχετους.]



Τέλος διαλείμματος. Επιστροφή στον Ζουλιέν που τελικά δεν έμεινε άνεργος, αλλά συνέχισε να προπονεί τη β’ ομάδα της Ρεν μέχρι τον Δεκέμβριο. Τότε που η διοίκηση βλέποντας ότι δεν υπάρχει φως με τον Σαμπρί Λαμουσί τον απέλυσε μετά από μία βαριά ήττα από το Στρασβούργο κι έχρισε τον Ζουλιέν υπηρεσιακό. Αυτός, μόλις στα 38 του, σε μια ηλικία που ο Μπουφόν μπαίνει στα καλύτερά του χρόνια, έκανε την κρίσιμη τελευταία νίκη για την Ευρώπη (χαρίζοντας τη 2η θέση πίσω από τη Διναμό Κιέβου και μπροστά από Αστάνα και Γιάμπλονετς) και δύο σερί νίκες επί της Λυών και την Ντιζόν. Η διοίκηση σταμάτησε να ψάχνει για άλλον προπονητή κι ο Ζουλιέν Στεφάν υπέγραψε κανονικό συμβόλαιο.

Κάπως έτσι η ομάδα έχει φτάσει να βρίσκεται σχεδόν στη μέση της βαθμολογίας και, κυρίως, όχι μόνο πήρε την πρόκριση στους 32, αλλά απέκλεισε στη συνέχεια και τη Ρεάλ Μπέτις. Στο πρώτο παιχνίδι ανάμεσα σε 30.000 λουκανικοκρεποφάγους στις εξέδρες, η Ρεν προηγήθηκε με 2-0 και 3-1, αλλά με τον κλασικό αυτοκαταστροφικό της χαρακτήρα ισοφαρίστηκε στο 90′ σε 3-3. Η ρεβάνς στη Σεβίλλη ήταν για πολλούς τυπική διαδικασία για τους Ανδαλουσιάνους, καμία γαλλική ομάδα δεν είχε φύγει νικήτρια από την έδρα της Μπέτις, αλλά η ομάδα του Ζουλιέν Στεφάν κέρδισε με 1-3 μέσα στο Μπενίτο Βιγιαμαρίν και πήρε την ιστορική πρόκριση.



Η αλήθεια είναι ότι η κλήρωση δεν ήταν η καλύτερη, αφού την έφερε απέναντι στην Άρσεναλ, ένα από τα φαβορί του θεσμού που παίζουν όλοι για να κερδίζει η Σεβίλλη. Κι αν δεν υπάρχει κάποια λαμπρή προϊστορία μεταξύ των συλλόγων, υπάρχει μεταξύ δύο προσωπικοτήτων τους. Ο Ουνάι Έμερι ήταν προπονητής του Χατέμ Μπεν Αρφά στην ΠΣΖ και τώρα θα τεθούν αντίπαλοι. Οι δυο τους είχαν μια μεγάλη κόντρα (κάτι όχι περίεργο για τον Μπεν Αρφά που και με τον Λαμουσί δεν τα πήγαινε καλά) η οποία ξεπέρασε κάθε όριο γραφικότητας στο τέλος της.


Σε κάποια προσπάθεια του Μπεν Αρφά, ο Έμερι γύρισε και του φώναξε:
“Σταμάτα να κρατάς την μπάλα, δεν είσαι ο Μέσι”

Μπεν Αρφά και Έμερι πήγαν στο Παρίσι το 2016. Ο πρώτος μετά από μία εξαιρετική σεζόν στη Νις, όπου και ανέστησε την καριέρα του κι ο δεύτερος έχοντας μία συλλογή από Γιουρόπα Λιγκ με τη Σεβίλλη. Η σχέση τους δεν ήταν καθόλου καλή και έπιασε πάτο μετά τον αποκλεισμό της Παρί από την Μπαρσελόνα στην ανατροπή του 4-0. Ο Μπεν Αρφά ήταν από αυτούς που έκαναν σκληρή κριτική στον κόουτς. Ο Έμερι κουράστηκε από τη συμπεριφορά του Γάλλου που λέγεται ότι στα αποδυτήρια έκανε μιμήσεις του Έμερι για το πώς μιλάει γαλλικά, ενώ ο αστικός μύθος λέει ότι τον είχαν πετύχει στο… πάρκινγκ του προπονητικού να τσακίζει κεμπάμπ (έχει αρκετό φαγητό το κείμενο σήμερα, κρατηθείτε).

Έτσι, ο Μπεν Αρφά τη δεύτερη χρονιά την έβγαλε χωρίς συμμετοχές, έκανε προπονήσεις με τη 2η ομάδα και δεν έπαιξε ποτέ. Σε αυτό συνετέλεσαν και το επεισόδιο με το βοηθό του Έμερι που έδειξε η γαλλική τηλεόραση, αλλά κυρίως ένα αστείο που είπε για τον πρόεδρο της Παρί, ότι είναι πιο δύσκολο να μπορέσεις να μιλήσεις μαζί του από το να μιλήσεις με τον εμίρη του Κατάρ. Ο πρόεδρος δεν το εκτίμησε ιδιαίτερα και κάπου εκεί ο Χατέμ τελείωσε. Πριν φύγει φυσικά, φρόντισε να ξεσηκώσει πάλι τον κόσμο, όταν είπε ότι για τα γενέθλιά του θα πάει να κεράσει πίτσες στα αποδυτήρια, έτσι για να εκνευρίσει τον Έμερι.



Το καλοκαίρι που μας πέρασε, ο Μπεν Αρφά άφησε το Παρίσι και πήγε στη Ρεν που κάνει μια αρκετά καλή χρονιά, ειδικά από τη στιγμή που ο Στεφάν ανέλαβε και του έδωσε μια μεγαλύτερη ελευθερία. Τα αγγλικά μέσα έχουν σταθεί πολύ σε αυτή τη συνάντηση και σίγουρα, γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του Μπεν Αρφά, ο Γάλλος θα ψάξει τρόπο να εκδικηθεί. Αν αυτή η Ρεν μπορεί να κάνει κι άλλη έκπληξη μένει να το δούμε. Κι αν το αντάμωμα Έμερι-Μπεν Αρφά δεν είναι ευχάριστο, υπάρχει κι ένα δεύτερο πολύ πιο συγκινητικό. Ο Πετρ Τσεχ έπαιξε για δύο χρόνια στη Ρεν και μάλιστα έκανε ορισμένες εξαιρετικές εμφανίσεις που γλίτωσαν την ομάδα από τον υποβιβασμό το 2003. Ο Τσεχ έφυγε μετά για την Τσέλσι αφήνοντας μόνο φίλους πίσω στη Γαλλία και τώρα θα έχει την ευκαιρία να επιστρέψει εκεί που έκανε τα πρώτα του διεθνή βήματα, να δει γνωστές φάτσες και, γιατί όχι, στο ημίχρονο να φάει μια κρέπα με λουκάνικο.
blog.stoiximan.gr
El Sombrero