Αποστολέας Θέμα: Τι διαβαζετε τωρα  (Αναγνώστηκε 38467 φορές)

Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 3.213
    • Προφίλ
Απ: Τι διαβαζετε τωρα
« Απάντηση #125 στις: Σαβ 18 Ιούλ 2020 09:08 »

upload image. Πολύ καλό, όσο και οι ερμηνευτικές ικανότητες του συγγραφέα στο θέατρο κ τη τηλεόραση....
" Ανυποχώρητος: σημαίνει να είναι το κεφάλι σου μέσα στο στόμα του λύκου κι εσύ να του λες άντε γαμήσου... "

Fidel Castro

Αποσυνδεδεμένος Mikkael_Sin

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4.162
  • ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΥΡΝΑΒΟΣ;
    • Προφίλ
Απ: Τι διαβαζετε τωρα
« Απάντηση #126 στις: Τετ 29 Ιούλ 2020 01:00 »


Μια μικρή εισαγωγή στη ζωή της Ανατολικής Γερμανίας. Καλογραμμένο, διαβάζεται εύκολα. 
"I'VE CROSSED AN OCEAN OF WINE TO FIND YOU..."
     - Απέραντος ο θάνατος δίχως μήνες κι αιώνες -
             Η ΖΩΗ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ

Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 3.213
    • Προφίλ
" Ανυποχώρητος: σημαίνει να είναι το κεφάλι σου μέσα στο στόμα του λύκου κι εσύ να του λες άντε γαμήσου... "

Fidel Castro

Αποσυνδεδεμένος pastakis

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4.903
    • Προφίλ
Απ: Τι διαβαζετε τωρα
« Απάντηση #128 στις: Παρ 16 Οκτ 2020 17:01 »
ΑΕΤΟΙ ΚΑΙ ΛΥΚΟΙ  -  Βαγγέλης Κούτας

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Παράθεση
Λίγα λόγια για το βιβλίο

Μία ιστορία που έγινε θρύλος.
Η άγρια δολοφονία του πατέρα τους και ο όρκος εκδίκησης δύο αγοριών, οκτώ και δέκα χρόνων, που προσπαθούν να επιβιώσουν μόνα τους στις ψηλές κορφές της Πίνδου. Στα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν, τα παιδιά θα μεγαλώσουν αναζητώντας τους φονιάδες του πατέρα τους. Θα έρθει η στιγμή της εκδίκησης και της τιμωρίας των ενόχων;
Μια διαδρομή σαν βγαλμένη από παραμύθι.
Έρωτας-Παρανομία-Δόξα.
Η ιστορία των λήσταρχων Ρεντζαίων που συγκλόνισε την Ήπειρο και ολόκληρη την Ελλάδα.
Ένα μυθιστόρημα που σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της δράσης και των έργων των παρανόμων της υπαίθρου την εποχή του μεσοπολέμου.



 Φοβερό βιβλίο μέχρι στιγμής.... Πολύ καλή πένα

Οι αδερφοί Γιάννης και Θύμιος Ρέντζος, απο το Ανώι (σήμερα Ανώγειο) Πρεβέζης



Η σφραγίδα των λήσταρχων Ρεντζαίων



Τπ πιο γνωστό χτύπημα τους έγινε το 1926 στην περιοχή της Πέτρας Πρεβέζης (λίγο πριν το Λούρο) σε χρηματαποστολή της Εθνικής Τράπεζας, υποκαταστήματος Πρεβέζης. πληροφορίες για το γεγονός:
http://eglima.wordpress.com/2008/06/03/listes_1a/



Η ιστορία δύο θρυλικών ληστών της Ηπείρου έγινε κόμικ από τους Γιώργο Γούση και Γιάννη Ράγκο

Ληστές - Η ζωή και ο θάνατος των Γιάννη και Θύμιου Ντόβα»: ένα συναρπαστικό graphic novel με στοιχεία νουάρ και ελληνικού γουέστερν.
Η νέα εικονογραφημένη νουβέλα του Γιώργου Γούση (σκίτσο - σενάριο) και του Γιάννη Ράγκου (σενάριο), Ληστές, είναι μια δουλειά που ανεβάζει ψηλά τον πήχη στο ελληνικό κόμικ, ένα καλοδουλεμένο από την πλευρά του σεναρίου και του σκίτσου συναρπαστικό βιβλίο που ξεκίνησε να ετοιμάζεται πριν από περίπου δέκα χρόνια. Η αληθινή ιστορία δύο ληστών που έδρασαν στην Ήπειρο από το 1909 μέχρι το 1930 πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να ολοκληρωθεί, αλλά το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, γιατί είναι ένα υψηλού επιπέδου non-fiction graphic novel.
  «Έχουμε κάνει μεγάλη έρευνα με τον Γιάννη Ράγκο σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά» λέει ο Γιώργος Γούσης. «Από κει και πέρα, αυτονομούμαστε και γράφουμε μια δική μας ιστορία. Πριν από πολλά χρόνια ήρθε τυχαία στο σπίτι μου το βιβλίο Ρεντζαίοι, οι βασιλείς της Ηπείρου του Νίκου Πάνου, μια αυτοέκδοση ενός ιστοριοδίφη Ηπειρώτη με καταγωγή από το χωριό των αδελφών Ρέντζου –που είναι τα αληθινά πρόσωπα από τα οποία εμπνευστήκαμε τους ήρωες των Ληστών‒, ο οποίος είχε κάνει μια μεγάλη έρευνα με συνεντεύξεις και αρχεία για τη ζωή τους.

Η ιστορία τους με γοήτευσε, έτσι αρχίσαμε να κάνουμε με τον Γιάννη πιο επισταμένη έρευνα πάνω στα γεγονότα. Βρήκαμε εφημερίδες και άλλες πηγές και αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια ιστορία που κατά 70% είναι βασισμένη στην αληθινή.   Στο βιβλίο μας τα ονόματα έχουν αλλάξει, οι δικοί μας ληστές λέγονται Γιάννης και Θύμιος Ντόβας, για να έχουμε μεγαλύτερη ελευθερία στην αφήγηση αλλά και επειδή η έρευνά μας πάνω σε πολλά σκοτεινά σημεία της δράσης των Ρεντζαίων έμεινε άκαρπη.   Παρότι δεν είναι καθόλου Ρομπέν των Δασών, ο κόσμος τους στηρίζει προφανώς επειδή προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα και επειδή οι ληστές τότε αντικαθιστούσαν κατά κάποιον τρόπο τον νόμο: αν κάποιος είχε ένα πρόβλημα, πήγαινε στον ληστή για να του το λύσει, γιατί η αστυνομία δεν έφτανε στα βουνά.
 Όλα στους Ληστές είναι αληθινά, οι χώροι, τα ρούχα, η αρχιτεκτονική, ακόμα και ο τρόπος που μιλάνε και τα τραγούδια που λένε οι άνθρωποι. Μας βοήθησε και η Ιουλία η Σταυρίδου σε αυτό, η μεγάλη σκηνογράφος που χάθηκε πρόσφατα, η οποία είχε δουλέψει με τον Αγγελόπουλο και γνώριζε καλά την περιοχή και την εποχή. Μου έδωσε πολλά βιβλία για κοστούμια, κτίρια της εποχής, μελέτησα πώς ήταν οι καλύβες και οι στάνες, μέχρι και ο τρόπος που κήδευαν το νεκρό. Η σκηνή του θρήνου στο βιβλίο είναι από μια φωτογραφία η οποία δείχνει πώς κάθονται, το ίδιο και τα όπλα. 

 Προσπάθησα να μην είναι φολκλόρ όμως, αυτό που φανταζόμασταν ότι ήταν οι άνθρωποι τότε. Γιατί δεν φορούσαν φουστανέλα, δρούσαν τις δεκαετίες του 1910 και του 1920, οπότε η εμφάνισή τους είναι πιο σύγχρονη. Πάντως, όλη αυτή η δουλειά και η επιμονή στο σκηνογραφικό και στην πιστότητα δεν έχει σκοπό την ανάδειξη της εποχής ή της ηθογραφίας. Είναι εκεί για να πείσει τον αναγνώστη από την πρώτη κιόλας εντύπωση ότι αυτό που διαβάζει είναι ένας κόσμος αδιαπραγμάτευτος, στον οποίο μπορεί να βυθιστεί, να φάει το παραμύθι που λέμε, ώστε εν τέλει να μην προσέχει τίποτε άλλο παρά τους ανθρώπους, τους χαρακτήρες και τα πάθη τους, το "από κάτω" κείμενο δηλαδή.     Tο στόρι ξεκινάει με δυο μικρά παιδιά που έχασαν τον πατέρα τους ‒ κάποιοι τον δολοφόνησαν με αφορμή ένα περιστατικό. Πολλά χρόνια αργότερα, όταν ενηλικιώνονται, μαθαίνουν ποιος τον σκότωσε και αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση. Κι αφού εκδικούνται τους φονιάδες, βγαίνουν στην παρανομία για να μη συλληφθούν. Μετατρέπονται σε φυγάδες στο βουνό και στην πορεία σε ληστές.   

Παρότι δεν είναι καθόλου Ρομπέν των Δασών, ο κόσμος τους στηρίζει προφανώς επειδή προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα και επειδή οι ληστές τότε αντικαθιστούσαν κατά κάποιον τρόπο τον νόμο: αν κάποιος είχε ένα πρόβλημα, πήγαινε στον ληστή για να του το λύσει, γιατί η αστυνομία δεν έφτανε στα βουνά. Η δράση τους προκαλούσε συναισθήματα που κυμαίνονταν μεταξύ φόβου και αγάπης. Έχει ενδιαφέρον το ότι άρχισαν να ενσωματώνονται στην εξουσία και να τους χρησιμοποιούν παράγοντες των Ιωαννίνων, βουλευτές, έμποροι.   Βασικό κομμάτι της ιστορίας τους είναι ο πάτρονάς τους, ο εγκέφαλος μιας σπείρας, που ζούσε στα Γιάννενα και ήταν μεγάλος έμπορος και πολύ πλούσιος ‒ αργότερα εξελέγη και βουλευτής. Μαζί οργάνωναν απαγωγές, ληστείες, εκβιασμούς, και ενώ είχαν γίνει όργανο των ισχυρών, από ένα σημείο και μετά άρχισαν να αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη απ' όση θα ήθελε η εξουσία, γι' αυτό στη συνέχεια προσπάθησαν να τους εξοντώσουν. Αυτοί που τους γιγάντωσαν, στην πορεία έγιναν εχθροί τους.   



Προσωπικά, βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το ότι είναι αδέρφια. Η σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους είναι η πιο ηθική και χριστιανική που υπάρχει, μια τρομερή σχέση φιλίας, αγάπης και τρυφερότητας. Ταυτόχρονα, όμως, για όλη την υπόλοιπη κοινωνία εκπροσωπούσαν το κακό, ήταν εγκληματίες. Μιλάμε για τρομερή βία: ο θρύλος λέει ότι σκότωσαν 80 άτομα. Η δύναμή τους και η αδυναμία τους ήταν ότι ήταν δύο, δηλαδή αφενός μπορούσαν να δρουν με μεγαλύτερη άνεση, αφετέρου το πρόβλημα του ενός γινόταν πρόβλημα και του άλλου.   Οι άνθρωποι, γενικά, δεν είναι μόνο καλοί ή μόνο κακοί κι αφού αποφασίσαμε ότι οι ήρωές μας είναι αυτοί οι δύο, προσπαθήσαμε, μέσω αυτών, να δείξουμε όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπου: από τις πολύ τρυφερές μέχρι τις πάρα πολύ άγριες.
 Οι συγκεκριμένοι δεν γνωρίζω αν έγιναν λαϊκοί ήρωες, μάλλον περισσότερο αρνητική ήταν η φήμη τους. Ακόμα και σήμερα, στην Ήπειρο το "Ρέντζος" το χρησιμοποιούν όταν θέλουν να πουν ότι είσαι άγριος, κατσαπλιάς και κακός.   Γενικά, όμως, σύμφωνα με τον Hobsbawm, έναν μεγάλο ιστορικό που έχει κάνει μεγάλη μελέτη γύρω από τη ληστεία και τους ληστές, οι ληστές είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που απαντά σε όλο τον κόσμο, με τα ίδια χαρακτηριστικά και για τους ίδιους λόγους. Αυτό που επισημαίνει είναι ότι οι άνθρωποι ταυτίζονται με τους ληστές και οι τελευταίοι γίνονται μυθικά πρόσωπα για δύο λόγους: πρώτον γιατί καταφέρνουν να βγουν εκτός των ορίων της κοινωνίας, δηλαδή κάνουν πράγματα που είναι στο όριο ή εκτός του ορίου, και ενδόμυχα όλοι μας θα θέλαμε να είμαστε λίγο πιο άγριοι. Δεύτερον, ακριβώς λόγω της μεγάλης αντίφασης που χαρακτηρίζει αυτούς τους ανθρώπους: τις περισσότερες φορές οι λήσταρχοι, ταυτόχρονα με τη βία και την εγκληματικότητα, φέρουν και κάποια ευγενή στοιχεία, έχουν ηθικό κώδικα, τιμή, δεν πειράζουν γυναίκες, σέβονται τους ηλικιωμένους. Υπάρχει μια θεωρητική ισοτιμία, ας πούμε, στο μυαλό τους, που ο τότε κόσμος εκτιμούσε δεόντως.   Βέβαια, όλα αυτά μπορεί να τα έκαναν και ως μέρος της προπαγάνδας τους, για να παριστάνουν τους καλούς και κάποιοι να τους εμπιστεύονται. Όλα μέσα στο παιχνίδι είναι. Έχει ενδιαφέρον το πώς παρουσιάζει ο Τύπος της εποχής τους ληστές, κάνοντας κι αυτός την προπαγάνδα του: πότε είναι φοβεροί και άγιοι, πότε εγκληματίες, κλπ., το ίδιο ακριβώς που συμβαίνει και σήμερα.     Η δράση τους έχει κοινά στοιχεία με τα γουέστερν, π.χ. κάνουν μια ληστεία και κλείνουν το δρόμο με κορμό δέντρου. Όλες οι ληστρικές ιστορίες ανά τον κόσμο έχουν κοινές αναφορές, γιατί όλοι δρούσαν για τους ίδιους λόγους και με τον ίδιο τρόπο. Θεωρώ ότι το πρώτο μέρος των Ληστών είναι ένα βαλκανικό γουέστερν στα βουνά, εκτός του αστικού ιστού.   


Στο δεύτερο κεφάλαιο, που πηγαίνουν στα Γιάννενα, γίνεται πιο νουάρ, πιο μαφιόζικο, αλλάζουν όμως και οι εποχές. Το '21 και το '22, που ζουν στα Γιάννενα, δρουν όπως οι μαφιόζοι το '30 και το '40 στην Αμερική. Έτσι τελειώνει και το πρώτο μέρος, όταν τους δίνεται αμνηστία, διαγράφονται δηλαδή όλα τους τα εγκλήματα, και μπαίνουν νόμιμοι στα Γιάννενα. Το βιβλίο έχει αυτοτέλεια, αλλά η ιστορία ολοκληρώνεται με άλλα δύο κεφάλαια, που θα αρχίσουν να σχεδιάζονται σύντομα. Το σενάριο έχει γραφτεί μέχρι το τέλος». «Γιατί το σχεδίασες ασπρόμαυρο;» «Επειδή αισθανόμουν πιο κοντά σε αυτό, λόγω της εποχής κατά τη διάρκεια της οποίας διαδραματίζεται. Ό,τι εικόνα υπάρχει από τότε είναι ασπρόμαυρη. Επίσης θεωρώ ότι δίνει την αίσθηση του ηπειρώτικου τοπίου, τη δραματικότητά του, την υγρασία που περιέχει. Είναι λίγο πιο συμβολικό, λίγο πιο πέτρινο, λίγο πιο αγαλματένιο. Θεώρησα ότι είναι αυτή η αγριάδα που ταιριάζει στην ιστορία και τους πρωταγωνιστές της». 
     Το «Ληστές - Η ζωή και ο θάνατος των Γιάννη και Θύμιου Ντόβα, Μέρος Α'» των Γιώργου Γούση και Γιάννη Ράγκου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Polaris.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO. Πηγή: www.lifo.gr

https://www.lifo.gr/articles/book_articles/299404/i-istoria-dyo-thrylikon-liston-tis-ipeiroy-egine-komik-apo-toys-giorgo-goysi-kai-gianni-ragko?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwAR0ImsZzSkJA8D69n4IqAWHXX-dMJfKCSW8S_4vS-xymrDEv8JeP5IqrLBM#Echobox=1602836868




Αποσυνδεδεμένος Mikkael_Sin

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4.162
  • ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΥΡΝΑΒΟΣ;
    • Προφίλ
Απ: Τι διαβαζετε τωρα
« Απάντηση #129 στις: Πεμ 17 Δεκ 2020 12:50 »


Η συγγραφέας εκδίδει τη γραπτή μαρτυρία του Νίκου Τσιρώνη, αντάρτη του ΔΣΕ που έζησε στο Μπούλκες. Η ίδια προσφέρει μόνο τον πρόλογο.

Καλή χρήση γλώσσας, διαβάζεται εύκολα. 
"I'VE CROSSED AN OCEAN OF WINE TO FIND YOU..."
     - Απέραντος ο θάνατος δίχως μήνες κι αιώνες -
             Η ΖΩΗ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ

Συνδεδεμένος Kun

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.042
    • Προφίλ
Απ: Τι διαβαζετε τωρα
« Απάντηση #130 στις: Παρ 15 Ιαν 2021 12:36 »


Διάβασα πρόσφατα το εν λόγω βιβλίο που πραγματεύεται πώς το ποδόσφαιρο από ένα χόμπι της Αγγλικής εργατικής τάξης έφθασε να γίνει μια βιομηχανία και πώς κατά καιρούς επηρρεάζει χώρες και τοπικές κοινωνίες.

Έχει αρκετές λεπτομέρειες και μπορεί να χαθείς, αλλά πραγματικά αξίζει κάποιος να αφιερώσει χρόνο και να το διαβάσει.
"Πατρίδα σαν τον ήλιο σου, ήλιος αλλού δε λάμπει"
PAS Giannina 1966
ΓΙΑ ΟΣΑ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΟΣΑ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΣΤΟ ΦΩΝΑΖΩ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ

Αποσυνδεδεμένος Mikkael_Sin

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4.162
  • ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΥΡΝΑΒΟΣ;
    • Προφίλ
Απ: Τι διαβαζετε τωρα
« Απάντηση #131 στις: Σαβ 13 Μάρ 2021 20:22 »


Έξοχο, κυρίως σε ότι αφορά τα στοιχεία για την Αλβανία, οι έρευνες και οι γνώσεις μας για την οποία παραμένουν
ελλιπείς. Πολύ χρήσιμο για όσους θέλουν να ρίξουν "μια πρώτη ματιά" στην πρόσφατη ιστορία των γειτόνων μας
Βαλκάνιων, χωρίς περιττές πληροφορίες και πλατειασμούς.

Δυστυχώς δυσεύρετο (μου πήρε καιρό να το βρω).   
"I'VE CROSSED AN OCEAN OF WINE TO FIND YOU..."
     - Απέραντος ο θάνατος δίχως μήνες κι αιώνες -
             Η ΖΩΗ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ

Αποσυνδεδεμένος μπαμΠΑΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 672
    • Προφίλ
Απ: Τι διαβαζετε τωρα
« Απάντηση #132 στις: Πεμ 12 Μάι 2022 15:05 »
ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΣΙΝΤΙ ΜΟΥΜΕΝ
Συγγραφέας: ΜΠΙΝΜΠΙΝ ΜΑΧΙ
Εκδόσεις ΑΓΡΑ.