Αθλητικά > Παγκόσμιο κύπελλο 2014

ΜουντοΑναμνήσεις

<< < (4/4)

Proctor:
Το 1982 ξεκινάνε οι μνήμες από Μουντιάλ.
Όλα αυτά τα ονόματα που αναφέρατε τα θυμάμαι και βάζω επιπλέον και το όνομα του Ζμπίγκνιου Μπόνιεκ, του μεγάλου Πολωνού που έπαιζε στη Γιούβε.
Το 1986 θυμάμαι που το τόπι πήγαινε λες και είχε ήλιον μέσα, θυμάμαι που τους έβγαινε η γλώσσα λόγω υψομέτρου+ζέστης, και θυμάμαι πόσο επιβλητικό έως τρομαχτικό ήταν το στάδιο Αζτέκα.
Τέλος δεν θα ξεχάσω τον τρελό πανηγυρισμό/κωλοτούμπα που έκανα όταν ο Μπουρουσάγκα (αν δεν λαθεύω) έκανε το 3-2 στον τελικό.

chilly:
Ποδοσφαιρικά θα μιλήσω. Είμαι αντι-Γερμανός (ποδοσφαιρικά πάντα) από το 1990 και μετά. Δίκαια όμως το κέρδισε. Ήταν η καλύτερη ομάδα (πιο σταθερή) σε όλη την διάρκεια του Κυπέλλου. Παρακολουθώ αυτό το συγκρότημα από το 2006 και μετά και με έλκει το θεαμά του. Πίεση, ταχύτητα, πολλά τρεξίματα, αλληλοκαλύψεις, όλοι μα όλοι οι παίχτες έχουν ποδοσφαιρική παιδεία, κάθετες μπαλιές φουλ, τα χαφ πατάνε αντίπαλη περιοχή, σκοράρουν κλπ κλπ. Είναι πολύ θεαματική ομάδα, όπως και η Μπάγερν (σε συλλογικό επίπεδο). Και αν παρατηρήσει κανείς όλα τα άλλα που συνοδεύουν αυτή την ομάδα όπως π.χ. το γεγονός οτί πήγαν και φτιάξαν δικό τους προπονητικό κέντρο στην Βραζιλία με τις συνθήκες που αυτοί ήθελαν (για να το πουλήσουν αργότερα), το γεγονός οτι γίνεται φοβερή δουλειά στις ακαδημίες και στις δεύτερες ομάδες των ομάδων την μπουντεσλίγκα, το γεγονός οτι σαν κοινωνία δέχονται και αφομοιώνουν τους μετανάστες και έτσι εμπλουτίζουν με νέα στοιχεία και την κοινωνία αλλά και το ποδοσφαιρό τους κλπ κλπ σε κάνουν να χειροκροτήσεις αυτή την ομάδα. Κακά τα ψέματα φίλοι-φασίστες αυτού του φόρουμ, χίλιες φορές Γερμανία που το σηκώνει με τον Τούρκο Οζιλ παρά με τον (άρειο) Μπίρχοφ.
Και από εκεί που πανηγυρίζαμε που της ρίξαμε 5 μέσα στο Μόναχο, τώρα αυτοί κάνανε άλματα προς τα εμπρός ενώ εμείς μείναμε στα ίδια (ίσως και χειρότερα). Και όσο το πρωτάθλημα θα έχει 42 αγωνιστικές, το κύπελλο άλλες 4-5, το league cup άλλες 4-5, το champions league άλλες 8-10 τουλάχιστον, και άλλες 10 αγωνιστικές με την εθνική, και οι παίχτες πηγαίνουν με 70 αγώνες στην πλάτη σε τέτοιες διοργανώσεις δεν θα υπάρχει ελπίδα για κάτι καλύτερο.
Τώρα στην 2η καψούρα, την Αργεντινή, όπως τα είπε ο Lemo. Mια χαρά ήταν η Αργεντινή. Τέτοιο υλικό είχε τόσο μπορούσε να παίξει. Θα διαφωνήσω όμως με το απών. Ο σολίστας ήταν ασθενής, βαριά ασθενής. Και εδώ όμως το calcio moderno, με τους 70 αγώνες στην πλάτη του σολίστα συν το άγχος να αποδείξει οτι είναι ο νέος Diego, συν την πίεση από τους χορηγούς, νομίζω τον έκαναν να μην μπορεί να μας δώσει αυτά που όλοι θέλαμε στους τελευταίους 3 αγώνες. Και η γκαντεμιά είναι οτι χτύπησε αυτός που θα μπορούσε να τον βοηθήσει λίγο. Τέσπα, πάμε για το επόμενο και την τελευταία ευκαιρία του σολίστα να αποδείξει οτι είναι ο νέος Diego (αν και δεν νομίζω οτι πρέπει να εστιάσει σε αυτό).
Τέλος για τις ομάδες του μικρού τελικού. Αστεία Βραζιλία. Την μίσουσα, την μίσησα ακόμα περισσότερο όταν με την Κροατία κέρδιζαν με πέτσινα πέναλντι και ευχαριστούσαν τον Θεό και την επόμενη μέρα δωστου οι εφημερίδες ''Μαγική Βραζιλία", "Μαγεία Νειμάρ" κλπ κλπ από τους δημοσιογράφους της @τσας. Λυπήθακα που οι Γερμανοί δεν της έριξαν διψήφιο αριθμό γκολ. Οι Ολλανδοί από την άλλη, εμένα δεν με ενθουσίασαν. Λένε όλοι, μπαλάρα οι Ολλανδοί. Που βρε?Μόνο με την Ισπανία που βρήκαν χώρους αεροδρόμια και τους ταράξαν. Με την Αυστραλία μαγική εικόνα, με την Χιλή 2 γκολ από στημένα, με το Μεξικό στο 93 και με αμφισβητούμενο πέναλντι, με την Κοστα-Ρικα στα πέναλντι, με την Αργεντινή μια φάση σε όλο το παιχνίδι. Είναι όμως έργο προπονητή, ενός από τους μεγαλύτερους της τελευταίας 25ετίας. Μόνο η Ολλανδία χρησιμοποίησε όλους τους παίχτες της. Μόνο ο Βαν Γκαλ θα μπορούσε να σχεδιάσει να αφήσει μια αλλαγή για το 119 και να αλλάξει τον τερματοφύλακα τον οποίο είχε δει στις προπονήσεις οτι είναι καλύτερος από τον πρώτο στα πέναλντι.
Υ.Γ. 1 Σαν το μουντιάλ του 70 (δεν το έζησα) και του 90 (το έζησα και δεν εννοώ λόγω θεάματος) δεν θα ξαναγίνουν όσο και αν θέλουν οι άμπαλοι δημοσιογράφοι (της ΕΡΤ και μη) και μη-δημοσιογράφοι να μας πείσουν για το αντίθετο.
Υ.Γ. 2 Τιμή και δόξα στον πιτσιρικά (10χρονο βαριά) με την φανέλα της Αργεντινής που καθόταν στο διπλανό τραπέζι και που μετά το γκολ του Γκέτζε άρχισε να κλαίει και δεν σταμάτησε ποτέ. Με ταξίδεψε 24 χρόνια πριν και κάποιον να κλαίει για το πέναλντι του Waddle. Γιατί αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Το ωραίοτερο πράγμα που μπορεί να σε κάνει να κλάψεις και στα 10 σου και στα 40 σου.

my8os:
chilly θα συμφωνήσω μαζί σου εκτός από την Ολλανδία. Πιστεύω ότι είχε πολύ καλή ομάδα που ενδεχομένως να μπορούσε να κερδίσει και στον τελικό.
Όταν λες ότι με την Αργεντινή ειχε μια φάση, τότε η Αργεντινή είχε μηδέν φάσεις στον ημιτελικό... Επίσης και η Γερμανία στον τελικό 2-3 φάσεις είχε...

lemorsero:
μελανχολική η χθεσινή μέρα, όπως κάθε Δευτέρα μετά το μουντιάλ.
Όταν τελειώνει ένας τελικός μουντιάλ αυτομάτως γίνεσαι 4 χρόνια μεγαλύτερος  :(

davelis:
Εκτος αυτου αρχισαν και οι εκπτωσεις  :( :( :( :(

Μου λεει η γυναικα μου
Θελω να νοιωσω γυναικα
Δωσμου 300 ευρω για ψωνια  :P :P :P

(Τοχεσα τελειως)

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[*] Προηγούμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση