PAS.gr Forum
Διάφορα => ΠΑΣατέμπος (για να περνά η ώρα) => Μήνυμα ξεκίνησε από: Kun στις Κυρ 17 Απρ 2011 13:56
-
- Την τελευταία του πνοή άφησε μετά από μάχη με τον καρκίνο ο αγαπημένος μουσικός
- Νοσηλευόταν στο "Διαβαλκανικό Κέντρο" από όπου έφυγε πριν από λίγες ημέρες για το σπίτι του
- Έδωσε γενναία μάχη με την επάρατη νόσο αλλά δεν τα κατάφερε
Ο Θεσσαλονικιός σπουδαίος καλλιτέχνης, είχε γράψει μερικά από τα καλύτερα και πιο πολυτραγουδισμένα τραγούδια των τελευταίων 20 ετών και ξεχώριζε τόσο για το μοναδικό του στυλ – τζην και κόκκινο μαντίλι – όσο και για τον απλό του χαρακτήρα. Το κοινό τον λάτρευε και στις συναυλίες του επικρατούσε το αδιαχώρητο.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και άρχισε να παίζει μουσική με το δικό του συγκρότημα από το 1965 ως το 1970. Για μικρό διάστημα μετακόμισε στο Άαχεν της Δυτικής Γερμανίας με το συγκρότημά του “Ζηλωτής”.
Έγραψαν έξι τραγούδια που ηχογραφήθηκαν στο Μιλάνο, τα οποιά σήμερα υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων. Γύρισε στην Ελλάδα και έπιασε ξανά στα χέρια το μπουζούκι με το οποίο βρήκε πια τον μουσικό του δρόμο.
Το 1977 ο Νίκος Παπάζογλου κατέβηκε στην Αθήνα, για τις ανάγκες της παράστασης “Αχαρνής” του Διονύση Σαββόπουλου, όπου έπαιζε και τραγουδούσε.
Ένα χρόνο μετά κυκλοφορεί “Η εκδίκηση της γυφτιάς”, στον οποίο συμμετείχαν ο Νίκος Ξυδάκης και ο αείμνηστος Μ. Ρασούλης. Το 1979 κυκλοφορούν τα “Δήθεν” που αποτελούν και μία απάντηση στους επικριτές, που αναρωτιούνται τι είδους μουσική είναι αυτή που κάνουν – λαϊκή ή ροκ-.
από newsit.gr
Καλό ταξίδι Νίκο.....Rest In Peace :( :( :(
http://www.youtube.com/watch?v=n8SSnyl-xhA&feature=player_embedded#at=52 (http://www.youtube.com/watch?v=n8SSnyl-xhA&feature=player_embedded#at=52)
-
Ένας ακόμη μεγάλος καλλιτέχνης και τραγουδοποιός με την πραγματική έννοια του όρου κι όχι με αυτή που μας λανσάρουν σήμερα τα ΜΜΕ μέσα απο τα GREEK IDOL και τα FAME STORY έφυγε απο κοντά μας αφήνοντάς μας παρακαταθήκη πολλά τραγούδια και μνήμες απο την χαρακτηριστική του φωνή και φυσιογνωμία.Καλό ταξίδι Νικόλα, διασκέδασέ τους εκεί που πας όπως έκανες εμάς εδώ και χαιρετισμούς στον Μανώλη Ρασούλη...
-
Καλο ταξιδι Νικολα...
Κριμα νεος ανθρωπος...
Καλλιτεχνης με ιδιαιτερη χροια στην φωνη του.
-
Άντε να φεύγουν σιγά σιγά όλοι και να παίρνουν τη θέση τους τα παιδιά του greek idol και της σειράς..
Καλό ταξίδι!
-
Mεγαλώσαμε μαζί του. Τεράστιος...
-
Πραγματικά ενας τεράστιος ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ κ ΑΝΘΡΩΠΟΣ που δεν ακούστηκε ποτέ κάτι αρνητικό για αυτόν.Ίσως μαζί με τον Παπακωνσταντίνου οι πιο ξεχωριστές φωνές στην Ελλάδα.Ήσυχος μα κ τυπάς με το χαρακτηριστικό του μαντήλι.Κρίμα πολύ κρίμα.Αντε μετά απο τόσα τραγούδια του να ακούεις τώρα τα νούμερα των Greek idol k Fame story!!Θα περνούν καλά τουλάχιστον με την φωνή του οι άλλοι εκεί πάνω.ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΝΙΚΟ
-
-Mεγάλος καλλιτέχνης
μεγάλη απώλεια..... :(
-''Ραγίζει αποψε η καρδιά...'' :(
-
Κρίμα...
Καλο Ταξιδι...
Εκει πανω παει να βρει τον φιλο του ,το Ρασουλη...
-
-Mεγάλος καλλιτέχνης
μεγάλη απώλεια..... :(
-''Ραγίζει αποψε η καρδιά...'' :(
Το χειμώνα ΄82, 33 χρονών ο Νίκος τον είχαμε φέρει στη Φ.Ε., εντελώς στο φιλικό, σίγουρα κάποιοι παπούδες θα θυμούνται. Ήταν μια βραδιά απ' τις λίγες, όπου ο Νίκος τα έδωσα όλα τραγουδώντας και παίζοντας επί 8ωρο, στην κατάμεστη αίθουσα εστίασης.
Η βραδιά έκλεισε ελαφρώς απότομα, γιατί ο Τσίνος, που βρέθηκε εκεί σε φάση κι ενώ τον είχαμε τσεκάρει, σε μια στιγμή έκανε σάλτο μορτάλε στη τζαμαρία και βρέθηκε έξω χαρακωμένος, για Νοσοκομείο.
Ο Νίκος και τα μέλη της ορχήστρα φιλοξενήθηκαν στην Εστία κι όπως ομολόγησε την άλλη μέρα, η βραδιά αυτή ήταν απ' τις καλύτερες που πέρασε ποτέ με φοιτητόκοσμο.
Πάντα Νέος.
-
-Mεγάλος καλλιτέχνης
μεγάλη απώλεια..... :(
-''Ραγίζει αποψε η καρδιά...'' :(
χιλια κομματια εγινε... :(
καλο σου ταξιδι Νικο....οι στιχοι κι οι μελωδιες σου συντροφεψαν τα εφηβικα μας ονειρα κι εδωσες ενα ιδαιτερο χρωμα στις νεανικες καρδιες με την αυθεντικη σου εκφραση ... :(
-
Το πηγάδι Νίκος Παπάζογλου ( To pigadi Nikos Papazoglou ) (http://www.youtube.com/watch?v=OZlgenUVp2M#ws)
-
"Εγώ δεν είμαι ποιητής, είμαι στιχάκι. Είμαι στιχάκι της στιγμής πάνω σε τοίχο φυλακής και σε παγκάκι. Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες..."
Έφυγε από τη ζωή ο μπροστάρης των Λοξών. Κι εμείς Φάλαγγα από πίσω του να μη μπορούμε να πιστέψουμε το μαντάτο. Μπαρκάρισε ο Νικόλας Παπάζογλου, μας άφησε μόνους σήμερα να ακούμε τα τραγούδια του ξανά, εις μνήμην αυτή τη φορά, και να θρηνούμε τις στιγμές μας που φύγανε κι αυτές προ πολλού.
Απίστευτο το χαμπέρι. Είχαμε ακόμα την εικόνα του την τοτινή μες στα μάτια μας όλοι. Πάνω στην καλοκαιρινή εξέδρα με το μαντήλι το κόκκινο και τον παράξενο λυγμό στη φωνή.
Ο τραγουδοποιός της γενιάς μας, το ίνδαλμα της εφηβείας και των φοιτητικών μας χρόνων, ο άνθρωπος που συντρόφεψε τους έρωτές μας, τον πόνο και τη χαρά μας, τη ζωή μας την όμορφη με τις μελωδίες και τους στίχους του, με τη φωνή του, πέρασε στην αιωνιότητα όπως και οι μέρες μας, ανεπιστρεπτί πλέον. Όσο ήτανε στη ζωή ο Παπάζογλου, κι ας μην τον βλέπαμε πια, νιώθαμε πως είναι ζωντανό και το παρελθόν μας. Νιώθαμε πως μπορεί μια μέρα να το ξαναζήσουμε. Με τη φλόγα του αναπτήρα να τρεμοπαίζει ξανά μπροστά σε μια εξέδρα που πάνω της θα τραγουδήσει κάποτε. Σήμερα όμως τέρμα οι ελπίδες οι απατηλές. Μια ολόκληρη γενιά θρηνεί τον νεανικό εαυτό της σήμερα. Πεθάνανε τα καλύτερά μας χρόνια σήμερα, ανήμερα Κυριακή του Λαζάρου, δίχως ελπίδα ανάστασης.
Στο καφενείο του Γιάκοβου, στην ψαρόσκαλα της Χίου πριν από δεκαπέντε χρόνια, Ιούλιος μήνας με φεγγάρι γεμάτο, μας είχε βρει το ξημέρωμα με τους ήχους του μπαγλαμά του, με τη φωνή του να υπάρχει μονάχα για μας, για την παρέα που ξεκοκάλισε τη συναγρίδα, την κερδισμένη από εκείνον σε μια λοταρία. Τυχερός ο Νικόλας στα ψάρια. Τυχεροί κι εμείς στη ζωή. Μας έλαχε να τον συναντήσουμε και να μάθουμε από μικροί, όσοι νιώσανε την ψυχή του, πως και οι λοξοί του κόσμου τούτου μπορούνε να πάρουνε την εκδίκησή τους. Την εκδίκηση της γυφτιάς.
Προσωπικά ο Νικόλας Παπάζογλου με σημάδεψε. Με διαμόρφωσε ως άνθρωπο και ως συγγραφέα. Του χρωστάω πολλά. Η λοξή του φάλαγγα φώτισε την ψυχή μου να δει τους λοξούς του κόσμου, να λοξέψει κι αυτή για να ζήσει.
Τον ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου, υποκλίνομαι και θρηνώ.
Γιάννης Μακριδάκης
-
Μεγαλη απωλεια....
Εβλεπα προχθες το απογευμα ή αργα το βραδυ(δεν θυμαμαι)
μπηλιω τσουκαλα
ειχε μια παλια εκπομπη
στην οποια συμμετειχε ο νικος
μεταξυ αλλων ανεφερε οτι το μαντιλι στο λαιμο το καθιερωσε μετα απο μια συναυλια εδω στα Γιαννενα
δεν ξερω αν ειναι αυτη στην οποια αναφερετε ο New Pas. Pas
-
Γύρω απ’ τη συναυλία – γλέντι του ΝΙΚΟΥ στη Φ.Ε., υπάρχει συγκλονιστικό παρασκήνιο, σχετικά με την απλότητα και αφιρμάρστο της διαπροσωπικής σχέσης του ΝΙΚΟΥ, με τα άτομα της διοργάνωσης πριν και μετά τη συναυλία, αλλά και με όποιον τον πλησίασε για δυο κουβέντες, απλές.
Ο Νίκος , βρέθηκε να είναι πολύ ενθουσιασμένος ως φίλος και απόλυτα δοσμένος ως μουσικός, απέναντι σ’ ένα ιδιαίτερα ζωηρό και ευγενικό «κοινό», λούτσα στα κρασιά και στις ρετσίνες.
Ένιωσε ένα πρωτόγνωρο και ανεξήγητο «κλικ φλάς» μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο.
Κάτι που τον έφερνε πιο κοντά σ’ αυτό που φαινομενικά πρέσβευε και όσοι μεταχυντικά, δε χώνευαν κάτι πάνω σ' αυτόν σ’ αυτόν, ήταν ο ίδιος ο αχώνευτος ΝΙΚΟΣ και το ντύσιμό του.
Κάπου εκεί κοντά στη Θεσσαλονίκη και με αγάπη στο ΝΙΚΟ, κούρδιζαν, ο Γιώργος Χουλιάρας με το Νίκο Στρουθόπουλο, κιθάρα και μπουζούκι αντίστοιχα και Η Δώρα Στρουθοπούλου (κόρη) τραγούδι. Κι ο Μητρέτζης κι ο Χοντρονάκος σαν μεγαλύτερος, συπλήρωναν τη μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης.
Κι ο Τερζής, μπορεί να θυμάται κάτι από το ΝΙΚΟ.
Όπως οι Μιλάνοι στο Βόλο. Λίγοι ξέρουν για τους Μιλάνους σήμερα.
Μετά ήρθε ο Ρουβάς με τη Μούσχουρη, με το Σημίτη και με τα Πρέσπεια του Λιάνη.
Ο ΝΙΚΟΣ δεν πάντρεψε τη ροκ σκηνή με τη λαϊκή, έτσι για να γράψουν σήμερα οι βίοι και οι επικήδειοι της ρουτίνας. Δεν ήταν κουμπάρος κανενός. Σκοπός του ήταν η παντρειά των γενεών. Γι αυτό είχε φροντίσει να ‘χει το στούντιό του, τη σχολή του, για τη μέθεξη και τη μύηση κάποιων που περπατούν αναλόγως του ΝΙΚΟΥ, σήμερα.
Ο ΝΙΚΟΣ κατάφερε να βαφτίσει και να παντρέψει μουσικές γενιές και αντιστάθηκε δονκιχωνικά σ την άνευ όρων παράδοσή της τραγουδοποίησης , στο μοιραίο δισκογραφικό τάμπα τούμπα της λαιφ τσάιλ και της αρπαχτής των ψευτοροκάδων, εκ του περισσού
ΓΙΑΝΝΙΝΑ
Σχετικά με το παρασκήνιο, μια ωραία σκηνή ήταν όταν τελείωσε η συναυλία - γλέντι στη Φοιτητική Εστία Περιβλέπτου και η φιλόλογος Γεωργία μας (!), ήταν σε ωραία πίτα φάση, έτσι που δεν ανέβαινε με τίποτα στο δωμάτιό της, αν δεν την πήγαινε ο ΝΙΚΟΣ.
Με τα πολλά, πήγα στο ΝΙΚΟ, που μάζευε καλώδια και του είπα, το και το Νικόλα. Αμέσως μ’ ακολούθησε προς τη σκάλα, τη βούτηξε αγκαλιά, ανέβηκε όλες τις σκάλες τραγουδώντας, πέρασε τους διαδρόμους και την πήγαμε μαζί στο κρεβάτι της. Αυτά.
Μετά, ήθελαν και δυο ακόμα κοριτσάκια μας, ανάλογη διακομιδή, αλλά ο καημένος ήδη είχε πιαστεί από τη Γίτσα, τις βολέψαμε όμως στο περπατητό.
Σχετικά, με το συγκεκριμένο τύπο «μαντιλιού» του ΝΙΚΟΥ, αυτό το μαντίλι το «φόραγε» μια συγκεκριμένη νεολαιίστικη άποψη από ’76 – ‘82. Πράγματι, πέρα απ’ τα φουλάρια που συνήθιζε να φοράει ο ΝΙΚΟΣ από οικογενειακή παράδοση, το καθιερωμένο του κόκκινο, του το φορέσαμε στα Γιάννινα σε μια συναυλία στους παλιούς στρατώνες. (Χάρμπης (?), ξέρει καλύτερα τί και πώς τότε…)
Θα μου πείτε τι σημασία έχουν τώρα αυτά. Έχουν όμως. Έχουν την ίδια σημασία, μ’ αυτή που έχει ο ΠΑΣ και δε ξεχνάμε.
(Περίδης)
Μέσα στις λίμνες των ματιών μου
σαν των Ιωαννίνων δυο
φάντασμα η κυρά Φροσύνη
να πνίγεται κι εγώ να ζω
φάντασμα η κυρά Φροσύνη
να πνίγεται κι εγώ να ζω
Μάτια μου~Νίκος Παπάζογλου (http://www.youtube.com/watch?v=4EPC4YnVrjA#)
-
Δυο χρονια μετα....
Αυγουστος - Νικος Παπαζογλου (http://www.youtube.com/watch?v=pOoDPwJg8xI#)
Eδω στη ρωγμη του χρονου Παπαζογλου Νικος (http://www.youtube.com/watch?v=SVZFD4LwQSM#)
Ο μοναχος ο ανθρωπος-Νικος Παπαζογλου (http://www.youtube.com/watch?v=xJiH-iFQwI4#)
-
Νικος Παπάζογλου 1948 - 2011 (http://www.youtube.com/watch?v=v0sINliLDGQ#)
-
Άλλος ένας κορυφαίος του ελληνικού τραγουδίου. Ίδιαιτερος καλλιτέχνης, καλός στο έιδος με όχι σπουδαία φωνή, αλλά με μια ιδιαίτερη χροιά, που άκουγες το πρώτο στίχο και έλεγες αμέσως "Α ο Παπάζογλου....."
-
-
-
-