PAS.gr Forum
Αθλητικά => άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο => Μήνυμα ξεκίνησε από: Kradas στις Πεμ 22 Δεκ 2011 12:54
-
Esteban fight with a supporter Ajax vs. AZ (1-0) (KNVB CUP-2011) [FULL VIDEO] (http://www.youtube.com/watch?v=NmamIYFN1s8&feature=g-logo&context=G24bcd6eFOAAAAAAABAA#)
Σας θυμίζει κάτι;
:pashat: :pashat: :pashat:
-
Esteban fight with a supporter Ajax vs. AZ (1-0) (KNVB CUP-2011) [FULL VIDEO] (http://www.youtube.com/watch?v=NmamIYFN1s8&feature=g-logo&context=G24bcd6eFOAAAAAAABAA#)
Σας θυμίζει κάτι;
:pashat: :pashat: :pashat:
Αυτός ο Εστέμπαν(τερματοφύλακας Άλκμααρ) μοιάζει λίγο με τον Βεζυρίδη ή μου φάνηκε??????
-
Esteban fight with a supporter Ajax vs. AZ (1-0) (KNVB CUP-2011) [FULL VIDEO] (http://www.youtube.com/watch?v=NmamIYFN1s8&feature=g-logo&context=G24bcd6eFOAAAAAAABAA#)
Σας θυμίζει κάτι;
:pashat: :pashat: :pashat:
Αυτός ο Εστέμπαν(τερματοφύλακας Άλκμααρ) μοιάζει λίγο με τον Βεζυρίδη ή μου φάνηκε??????
Δεν μπορώ να διακρίνω γιατί είναι όρθιος. Αν πέσει κάτω και τον δούμε τ' ανάσκελα να κάνουμε σύγκριση. :)
edit*
Βάζω άλλο link γιατί το προηγούμενο δεν λειτουργεί πλέον.
Fan attacks goalkeeper AZ (Ajax - Az Alkmaar) Match abandoned (http://www.youtube.com/watch?v=LZKuqh03zCQ#ws)
-
μα γιατί έβγαλε κόκκινη;Αφού τάβλα είναι ο τέρμας....την βγάζει δεν την βγάζει.... :P
-
30 χρόνια εκτός γηπέδων κ.ά. ο εισβολέας.
Ο κανίβαλος κήπερ βρέθηκε σε άμυνα.
-
100 χρόνια πίσω η Ελλάδα σε τέτοια θέματα.
-
Πέθανε ο «ιπτάμενος Ολλανδός», Γιόχαν Κρόιφ
Απεβίωσε σήμερα, 24 Μαρτίου, σε ηλικία 68 ετών, ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ο Γιόχαν Κρόιφ.
Στις 22 Οκτωβρίου του 2015, είχε γίνει γνωστό πως ο Κρόιφ έδινε μάχη με τον καρκίνο στους πνεύμονες.
Παρά τις προσπάθειες των γιατρών και τη μάχη που έδωσε ο ίδιος, δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή.
Η τραγική είδηση έγινε γνωστή από το επίσημο προφίλ του στο Twitter, ενώ η προσωπική του ιστοσελίδα ανέφερε: «Στις 24 Μαρτίου 2016, ο Γιόχαν Κρόιφ πέθανε στη Βαρκελώνη, περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του μετά από μια σκληρή μάχη κατά του καρκίνου. Ζητάμε με μεγάλη θλίψη, η ιδιωτικότητα της οικογένειας να τηρηθεί κατά τη διάρκεια του χρόνου τους πένθους».
Τον περασμένο Νοέμβριο, ο πρώην άσος του Αγιαξ, γεννημένος 25 Απριλίου 1947, είχε ανακοινώσει στον κόσμο: Ναι, έχω καρκίνο. Στην αρχή είναι κάτι που σε αφήνει έκπληκτο, αλλά είναι γεγονός, και πρέπει να το αντιμετωπίσει με όλη την ηρεμία και τη δύναμη που έχω». Ο Ολλανδός πρωταθλητής ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Για πολλούς, δεύτερος πίσω μόνο από Πελέ και Μαραντόνα, χωρίς να υπολογίζονται οι πρωταθλητές του σήμερα, όπως ο Μέσι.
Προσωπικότητα με μεγάλη ευφυΐα, σηματοδότησε μια εποχή στο χώρο με την Ολλανδία και τον Αγιαξ και στη συνέχεια στην Ισπανία, φορώντας τη φανέλα της Μπαρτσελόνα, όπου έγινε σύμβολο και στη συνέχεια προπονητής της. Ως παίκτης, ο Κρόιφ ήταν η ενσάρκωση του ολλανδικού «ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου» ένα ρευστό στυλ του παιχνιδιού, που επικεντρώθηκε στην κατοχή της μπάλας και την ταχύτητα, και με τη συμμετοχή όλων των μελών της ομάδας και στην επίθεση και την άμυνα.
Αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγάλους του κόσμου στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν βοήθησε Άγιαξ να κερδίσει τρία Ευρωπαϊκά Κύπελλα στη σειρά 1971-73, και ονομάστηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην Ευρώπη το 1971, 1973 και 1974.
Εντάχθηκε στην Μπαρτσελόνα, με το παγκόσμιο ρεκόρ μεταγραφής των 2 εκατ. δολαρίων και όταν αργότερα ο σύλλογος της Καταλονίας του επέτρεψε να συνεχίσει την καριέρα του προπονητή , πανηγύρισε μαζί του τον πρώτο τίτλο στην La Liga τους, μετά σχεδόν 15 χρόνια, το 1974.
Ήταν επίσης ένας βασικός παράγοντας στη μεγάλη ολλανδική ομάδα που έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ 1974, όταν όλος ο κόσμος τον είδε να εκτελεί την διάσημη «στροφή Κρόιφ», όπου προσπαθεί να ξεγελάσει έναν αμυντικό.
Ο Κρόιφ ήταν βαρύς καπνιστής, και είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς το 1991. Το ποδόσφαιρο πενθεί ένα μεγάλο παίκτη στον αγωνιστικό χώρο αλλά και μακριά από αυτόν. Ποτέ κοινότυπος, συχνά καυστικός, οι αποφάσεις του για το ποδόσφαιρο ήταν πάντα ευπρόσδεκτες ως μια κρίση, μια τελευταία λέξη.
altsantiri.gr
-
Όταν η Τέχνη παίρνει σάρκα και οστά!
Χορευτής στο χορτάρι...
Η μπάλα σπαρταρούσε από χαρά στο άγγιγμά του,
όλα τα χατίρια του τα έκανε...
Ο μαέστρος της ομάδας που άλλαξε τα πάντα στο ποδόσφαιρο!
AJAX!
Αντίο "Ιπτάμενε Ολλανδέ"!
Johan Cruijff is art: http://youtu.be/kIAVTd3jVe8 (http://youtu.be/kIAVTd3jVe8)
-
Πελέ-Κρουφ-Μαραντόνα-Μέσι
Ακατάλληλες οι παρακάτω ατάκες για άμπαλους. Μόνο για όσους παραδέχονται Τσίτσε, Μιλόγεβιτς, Μουφ Μπελά, Λουτσιάνο, ΝτεΒισέντι, Μπεσέρα, Τσάβεζ. Οι υπόλοιποι Ιλιτσικοί, Βιλικοί και ξέρω γω τι άλλο έχουμε αποθεώσει σε άλλες παραλίες.
(http://img0.cfstatic.com/wallpapers/4f922b2653afd936b8aaf991418f4528_large.jpeg)
(https://thefootballaddictblog.files.wordpress.com/2012/11/johan-cruyff-quotes.jpg)
Η τωρινή Barca είναι δημιουργημά του. Δική του η La Masia, δικό του το 4-3-3, κλπ κλπ.
L'últim partit - trailer ENG on Vimeo (http://vimeo.com/110761108)
-
Μήνυμα του Θεού για τον Ισόθεο:
(http://oi66.tinypic.com/2uelj00.jpg)
-
Δεν τον προλαβα αλλα απο τα βιντεακια που εχω παρακολουθησει ο ανθρωπος ητανε αερινος.........Εκανε τοσο ευκολα τα κοντρολ και τις τριπλες που νομιζες οτι ηταν κατι το απλο..Απλα απιστευτος
Μου τον θυμιζε λιγο ο Βαν Μπαστεν στην μετεπειτα Ολλανδια αλλα σε πιο λαιτ εκδοση
-
(http://www.contra.gr/Soccer/diethnes-podosfairo/article3237448.ece/BINARY/w460/cruyf.jpg)
"Είμαι πρώην παίκτης, πρώην προπονητής, πρώην τεχνικός διευθυντής, πρώην επίτιμος πρόεδρος. Μία καλή λίστα που δείχνει ότι όλα φτάνουν σ' ένα τέλος"
https://www.youtube.com/watch?v=aX0w60OzjJw (https://www.youtube.com/watch?v=aX0w60OzjJw)
-
20 ατάκες του Γιόχαν Κρόιφ που θα σε κάνουν να δεις το ποδόσφαιρο με άλλο μάτι
Μερικές μόνο από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες του Γιόχαν Κρόιφ που έφυγε την Πέμπτη από τη ζωή.
(http://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/16/03/24/185721.jpg)
Δεν ήταν μόνο τεράστιος ποδοσφαιριστής. Ήταν και μία τεράστια προσωπικότητα.
Ο Γιόχαν Κρόιφ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών το πρωί της Πέμπτης και εκτός από τις όμορφες ποδοσφαιρικές στιγμές μας άφησε και λόγια «μπολιασμένα» με την μεγάλη εμπειρία του στο χώρο.
Λόγια που σε κάνουν να δεις το άθλημα με άλλο μάτι.
Αυτές είναι 20 από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες του.
1) Τεχνική δεν είναι να μπορέσεις να κάνεις τσαλιμάκια με τη μπάλα 1000 φορές. Ο καθένας μπορεί να το κάνει αυτό αν εξασκηθεί αρκετά. Και τότε μπορεί να πάει να δουλέψει σε τσίρκο. Τεχνική είναι να μπορέσεις να δώσεις την πάσα με ένα άγγιγμα, τη σωστή ταχύτητα και να τη στείλεις στο σωστό πόδι του συμπαίκτη σου.
2) Διάλεξε τον καλύτερο παίχτη για κάθε θέση και θα καταλήξεις όχι με μία δυνατή ενδεκάδα αλλά με έντεκα δυνατές μονάδες.
3) Στις ομάδες μου ο τερματοφύλακας είναι ο πρώτος που επιτίθεται και ο επιθετικός ο πρώτος που αμύνεται.
4) Γιατί να μην μπορείς να νικήσεις μια πιο πλούσια ομάδα; Δεν έχω δει ποτέ ένα τσουβάλι με λεφτά να βάζει γκολ.
5) Πάντα έστελνα τη μπάλα μπροστά, γιατί αν αυτή επέστρεφε σε μένα πάει να πει ότι θα ήμουν ο μόνος αμαρκάριστος.
6) Είμαι πρώην παίκτης, πρώην τεχνικός διευθυντής, πρώην προπονητής, πρώην μάνατζερ, πρώην επίτιμος πρόεδρος. Μια όμορφή λίστα που δείχνει ότι όλα έχουν ένα τέλος.
7) Οι παίκτες που δεν είναι πραγματικοί ηγέτες αλλά προσπαθούν να είναι ρίχνουν φταίξιμο στους άλλους παίκτες όταν κάνουν λάθος. Οι πραγματικοί ηγέτες στο γήπεδο ξέρουν ήδη ότι οι παίκτες κάνουν λάθη.
(http://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/16/03/24/185732.jpg)
8) Τι είναι η ταχύτητα; Τα αθλητικά μέσα συχνά μπερδεύουν την ταχύτητα με τη διορατικότητα. Αν όμως αρχίσω να τρέχω λίγο πιο πριν από τον άλλον μοιάζω πιο γρήγορος.
9) Υπάρχει μόνο μία στιγμή κατά την οποία είσαι στην ώρα σου. Αν δεν είσαι εκεί, πάει να πει ότι πήγε ή πολύ νωρίς ή πολύ αργά.
10) Πριν κάνω ένα λάθος, δεν κάνω αυτό το λάθος.
11) Όταν παίζεις σε ένα αγώνα είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι θα έχει τη μπάλα στα πόδια σου για περίπου τρία λεπτά κατά μέσο όρο. Το σημαντικό λοιπόν είναι τι κάνεις τα υπόλοιπα 87 λεπτά. Αυτό που καθορίζει το αν είσαι καλός παίκτης ή όχι.
12) Δεν είμαι θρησκευόμενος. Στην Ισπανία και οι 22 παίκτες κάνουν το σταυρό τους πριν το ματς. Αν δούλευε αυτό όλα τα ματς θα έπρεπε να τελειώνουν ισόπαλα.
13) Πρέπει να κάνουμε σίγουρο ότι οι χειρότεροι παίκτες τους θα πάρουν τη μπάλα τις περισσότερες φορές. Έτσι θα την πάρουμε πίσω αμέσως.
14) Όταν έχεις τη μπάλα πρέπει να κάνεις τον αγωνιστικό χώρο όσο μεγαλύτερο γίνεται και όταν δεν την έχεις όσο μικρότερο γίνεται.
15) Η ποιότητα χωρίς αποτελέσματα είναι ανούσια, τα αποτελέσματα χωρίς ποιότητα είναι βαρετά.
(http://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/16/03/24/185829.jpg)
16) Οι παίκτες σήμερα σουτάρουν μόνο με τα κορδόνια. Μπορούσα να σουτάρω με το εσωτερικό, τα κορδόνια και το εξωτερικό και των δύο ποδιών. Ήμουν έξι φορές καλύτερος από τους σημερινούς παίκτες.
17) Υπάρχουν λίγοι παίκτες που ξέρουν τι να κάνουν όταν δεν τους μαρκάρουν. Έτσι καμιά φορά λες σε ένα παίκτη: Αυτός ο επιθετικός είναι πολύ καλός, αλλά μην τον μαρκάρεις.
18) Νιώθω άθλια όταν πραγματικά ταλέντα απορρίπτονται λόγω στατιστικών. Με βάση τα σημερινά κριτήρια του Άγιαξ θα με είχαν απορρίψει. Όταν ήμουν 15 δεν μπορούσα να κλοτσήσω τη μπάλα πάνω από 15 μέτρα με το αριστερό μου πόδι και 20 με το δεξί. Η τεχνική και το όραμα μου δεν είναι ανιχνεύσιμα από τους υπολογιστές.
19) Το να παίζεις ποδόσφαιρο είναι πολύ απλό, το να παίζεις απλό ποδόσφαιρο είναι το πιο δύσκολο πράγμα.
20) Αν ήθελα να καταλάβεις, θα το είχα εξηγήσει καλύτερα.
sport-fm.gr
-
Υπέροχος σε όλα πλήν της 12ης.
-
Γιόχαν Κρόιφ: Η τέχνη του ποδοσφαίρου ως επιστήμη
http://www.katiousa.gr/athlitismos/giochan-kroif-techni-tou-podosfairou-os-epistimi/
-
1981: η Χαμένη Άνοιξη του Γιόχαν Κρόιφ
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/04/%CE%9A%CE%A1%CE%9F%CE%99%CE%A6-%CE%9B%CE%95%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%A1-500x337.jpg)
Ξέρουμε τι είμαστε αλλά δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνουμε. Αυτά τα λέει ο Σέξπιρ –προσοχή, ο Γουίλιαμ, όχι ο Κρεγκ Σέξπιρ, ο βοηθός του Ρανιέρι στη Λέστερ–, στο «Άμλετ, Πρίγκιπας της Δανίας», οπότε ας δώσουμε κάποια βάση. Ποιον δρόμο θα έπαιρνε η ζωή ενός ανθρώπου αν άλλαζε μια λεπτομέρεια; Ξέρουμε τις ομάδες στις οποίες έπαιξε ο Γιόχαν Κρόιφ, αλλά τι θα γινόταν αν έπαιζε και σε αυτές όπου θα μπορούσε να είχε πάει στις αρχές της δεκαετίας του ΄80; Τι θα γινόταν, παραδείγματος χάριν, αν το 1981 πήγαινε στη Λέστερ, καμιά εβδομηνταριά χιλιόμετρα βορειανατολικά από το Στράτφορντ-απόν-Έιβον, τη γενέτειρα του Σέξπιρ; Θα γνώριζε ποτέ, αυτός, ο Πρίγκιπας του Άμστερνταμ, την ταπείνωση του να ακούει ένα ολόκληρο γηπέδο να τον γιουχάρει; Θα έβλεπε τους συμπαίκτες του να κατεβαίνουν σε απεργία, η οποία κατά κάποιον τρόπο στρεφόταν εναντίον του;
Στις αρχές του 1981 ο Κρόιφ είναι σχεδόν 34 ετών. Έχει παίξει ωραίο ποδόσφαιρο κατά τη διάρκεια δυο εξαιρετικά καλοπληρωμένων σεζόν στο NSLΑ, στο πρωτάθλημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Στα τέλη όμως του 1980 βρίσκεται σχεδόν χωρίς δουλειά –οι ομάδες των Η.Π.Α., που πρόσφεραν μεγάλα συμβόλαια χωρίς να καταφέρνουν να προσελκύσουν μεγάλο κοινό, γνωρίζουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Εκτός από αυτό, ο Γιόχαν θέλει να γυρίσει στην Ευρώπη, καθώς έχει ένα μυστικό πλάνο: να επανέλθει στην Εθνική Ολλανδίας και να παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας, επειδή ακριβώς θα παιχτεί στην Ισπανία. Η οικογένεια Κρόιφ διατηρούσε ακόμη το σπίτι της στη Βαρκελώνη κι έτσι δεν θα χρειαζόταν να απομακρυνθεί από την οικογενειακή εστία –και γνωρίζουμε πόσο σημαντικό υπήρξε αυτό στην απόφασή του να μην πάει στην Αργεντινή το 1978. Οι Οράνιε έχουν τα χάλια τους, έχουν ξεκινήσει τα προκριματικά με δυο ήττες απέναντι στην Ιρλανδία και το Βέλγιο και θέλουν οπωσδήποτε νίκη με τη Γαλλία στις 25 Μαρτίου για να διατηρήσουν ελπίδες για πρόκριση. Ο Κρόιφ δεν απέκτησε το παρανόμι El Salvador (=ο Σωτήρας) τυχαία: θα ήταν τόσο ωραίο, τόσο ταιριαστό να γυρίσει και να σώσει την πατρίδα!
Περιμένοντας να βρει ομάδα, ο Κρόιφ ξεκινά άτυπα την προπονητική του καριέρα στις 30 Νοεμβρίου του 1980 εις βάρος του δόλιου Λίο Μπεενάκερ. Αμέσως μετά, απορρίπτει την ελκυστική πρόταση της σκοτσέζικης Ντάμπαρτον –το συμβόλαιο περιέλαμβανε την αποκλειστική χρήση του τοπικού γκολφ, σπορ στο οποίο επιδιδόταν ο Κρόιφ– αφήνοντας όμως ανοιχτή την πόρτα σε μια πρόταση άλλης ομάδας από το νησί: «Το όνειρό μου είναι να παίξω στη Μεγάλη Βρετανία αλλά είμαι πολύ γέρος για να παίξω στη Σκοτία. Οι αρθρώσεις μου δεν θα αντέξουν το κρύο και την υγρασία». Τον Ιανουάριο του 1981, ο Γιόχαν κι οι αρθρώσεις του παίζουν τρία φιλικά ματς, εκ των οποίων ένα κόντρα στην Τσέλσι, φορώντας τη φανέλα της Ντόντρεχτ, μιας άσημης ολλανδικής ομάδας. Αλλά έτσι δουλειά δεν γίνεται, ο χρόνος πιέζει κι η κατάσταση δεν είναι απλή. Ο καλύτερος Ευρωπαίος παίκτης όλων των εποχών βρίσκεται σε μια περίοδο όπου θεωρείται ψιλοξοφλημένος για τις μεγάλες ομάδες, πανάκριβος για τις μικρομεσαίες. Η Άρσεναλ εκδηλώνει ενδιαφέρον, αλλά θέλει πρώτα να διαπιστώσει πως βρίσκεται σε καλή κατάσταση και προτιμά να περιμένει το καλοκαίρι. Όπως ο ίδιος ο Κρόιφ θα δηλώσει αργότερα, μια γερμανική ομάδα, αγνώστων λοιπών στοιχείων (πιθανότατα το Αμβούργο, που τον ήθελε και το 1977 και που φιλοδοξούσε να κλέψει τον τίτλο από την Μπάγερν ) χτυπάει την πόρτα του πεθερού-μάνατζερ Κορ Κόστερ αλλά ούτε η Μπουντεσλίγκα ήταν πολύ ελκυστική ούτε ο Γιόχαν τρελαίνεται να πάει στη φίλη χώρα Γερμανία (λογικό).
Στο τέλος του μήνα έρχεται η πρόταση από τη Λέστερ. Η ομάδα είναι τελευταία στο πρωτάθλημα, χρειάζεται ένα θαύμα για να μην πέσει κι οπωσδήποτε καλούς κι έτοιμους παίκτες, αν είναι και Σωτήρες ακόμη καλύτερα. Ο Τζοκ Γουάλας, ο Σκοτσέζος προπονητής της Λέστερ, μιλάει με τον Κρόιφ –τον ήξερε από τότε που ήταν προπονητής της Ρέιντζερς, όταν και τον είδε με τα μάτια του να οδηγεί τον Άγιαξ στην κατάκτηση του πρώτου, άτυπου ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ με δυο τριάρες μέσα έξω–, πείθει τη διοίκηση να ψάξει να βρει με κάθε τρόπο τα λεφτά που ζητάει ο Ολλανδός. Απομένουν έντεκα ματς επί 4.000 λίρες για το καθένα, τα αναμενόμενα έσοδα από τα εισιτήρια φαντάζουν αρκετά, έχουν ήδη κλειστεί και τα αεροπορικά εισιτήρια κι απομένουν μόνο λεπτομέρειες για να κλείσει η συμφωνία. Ο ερχομός του Μεσσία μοιάζει πλέον σίγουρος, τον επιβεβαιώνει κι ο Γουάλας, ενώ ο ενθουσιασμός που ξεσηκώνει τα Ανατολικά Μίντλαντς είναι τέτοιος που η Λέστερ κάνει μερικά καλά αποτελέσματα και ο στόχος της παραμονής μοιάζει εφικτός. Στις 25 Φεβρουαρίου η εφημερίδα Sun αποκαλύπτει τη συμφωνία: ο Κρόιφ έρχεται και θα παίξει στο ματς κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης Νότιγχαμ Φόρεστ! Όπως αποδείχτηκε και τρία χρόνια αργότερα, όταν ο Κρόιφ δεν ήρθε στον Άρη Θεσσαλονίκης, οι εφημερίδες συχνά ψεύδονται.
Η Λέστερ δεν θα τα καταφέρει να σωθεί. Στις 28 Φεβρουαρίου, την ίδια μέρα που έρχεται ισόπαλη με τη Νότιγχαμ, ο Σωτήρας φτάνει στο αεροδρόμιο Μανίσε της Βαλένθια, επισημοποιώντας τη μεταγραφή του σε μια ομάδα που πάλευε να ανέβει κατηγορία, τη Λεβάντε. «Υπέγραψα στη Λεβάντε γιατί σε αυτη τη χώρα αισθάνομαι ωραία. Δεν με πειράζει που θα παίζω στη δεύτερη κατηγορία. Ίσως φαίνεται περίεργο για έναν παίκτη σαν εμένα, αλλά η ζωή μου δεν είναι μόνο λεφτά και δόξα. Πιστεύω πως έχω πολλά να προσφέρω και πως στις δεκατρεις αγωνιστικές που απομένουν θα καταφέρουμε να ανέβουμε».
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/04/image330c3113f26ef30f59fe6adbb5a8a4cc_news_display-500x360.jpg)
Με τα κυανέρυθρα των φτωχών
Ευτυχώς που η ζωή του Κρόιφ δεν ήταν μόνο λεφτά και δόξα, διότι στη Βαλένθια δεν θα βρει τίποτε από τα δυο. Το συμβόλαιό του ειναι πολύ καλό (σημερινά λεφτά, 60.000 ευρώ το μήνα), αλλά στην πραγματικότητα θα εισπράξει ελάχιστα, αν και η διοίκηση της Λεβάντε, προκειμένου να τα βρει, απαιτεί τις μισές εισπράξεις των εκτός έδρας αγώνων . Οι συμπαίκτες του δεν ενθουσιάζονται ούτε με τα πλήθη των δημοσιογράφων που συνοδεύουν το είδωλο, ούτε με τον χαρακτήρα του, ούτε με την ειδική μεταχείριση που απολαμβάνει. Μέσα στις λίγες εβδομάδες που ακολουθούν, προλαβαίνει να παίξει δέκα ματς, βάλει δυο γκολ, να τραυματιστεί, να απαιτήσει και να πετύχει την αλλαγή του προπονητή όταν ακόμη η ομάδα είχε ελπίδες ανόδου –τις οποίες τις έχασε αμέσως μετά–, να αντιμετωπίσει τους συμπαίκτες του που κατέβηκαν σε απεργία απαιτώντας να πληρωθούν επιτέλους κι αυτοί και, τέλος, να δει από την κερκίδα το κρίσιμο ματς με τη Λινάρες (ήττα 3-1) ακούγοντας τους οπαδούς και των δυο ομάδων να τον γιουχάρουν. Η σεζόν τελειώνει με αποθέωση: οι αγαναχτισμένοι απλήρωτοι παίκτες κλειδώνουν στα αποδυτήρια τη διοίκηση.
Και η Εθνική Ολλανδίας; Ο Κρόιφ βρίσκεται στη λίστα των 18 διεθνών που φτάνει στη ΦΙΦΑ για τον αγώνα στο Φέγενορντ, αλλά δεν θα κατέβει να παίξει. Τελευταία στιγμή, κι ενώ έχει δώσει τον λόγο του, θα τα σπάσει με τον προπονητή Κις Ρίζβερς, όταν θα απαιτήσει να έχει λόγο στη σύνθεση της ομάδας. Κι όλα αυτά ενώ η γυναίκα του τελευταίου είχε ήδη ράψει με τα χεράκια της την περίφημη ειδική φανέλα με τις δυο ρίγες, ώστε να λυθεί το πρόβλημα μεταξύ Αντίντας, που ντύνει τους Οράνιε, και Πούμα, που ντύνει το 14.
Η ευρωπαϊκή σεζόν τελειώνει τον Ιούνιο, με ένα μεροκαματάκι στο Μιλάνο. Ένας άγνωστος αλλά δυναμικός επιχειρηματίας, ονόματι Σίλβιο Μπερλουσκόνι, οργανώνει ένα τουρνουά μεταξύ ομάδων που είχαν κερδίσει το διηπειρωτικό. Προσφέρει στον Κρόιφ 20 χιλιάδες δολάρια, την πιθανότητα ενός συμβολαίου και την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τη μισητή Φέγενορντ ώστε να φορέσει τη φανέλα της Μίλαν–που μόλις είχε ανέβει κατηγορία, μετά τον υποβιβασμό για το σκάνδαλο Τοτονέρο–, στον πρώτο αγώνα του Μουντιαλίτο στο Σαν Σίρο.
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/04/cruijff-milan-squadra-k2qB-U1401139631568JTE-620x349@Gazzetta-Web_articolo-500x281.jpg)
Ακολουθεί κι άλλο φιάσκο: ο Γιόχαν είναι αγνώριστος, βγαίνει αλλαγή στο 46΄ ενώ από την κερκίδα ακούγονται σφυρίγματα. Το περιοδικό Guerin Sportivo δημοσιεύει την άλλη μέρα ένα άρθρο όπου αναγγέλεται το οριστικό τέλος της καριέρας του Κρόιφ : « Oι Θεοί πεθαίνουν ». Όπως ξέρουμε, αυτό δεν ισχύει. Οι Θεοί ζουν για πάντα. Και ακόμη και ξοφλημένοι κερδίζουν πρωταθλήματα -ο Κρόιφ θα κερδίσει δυο ακόμη στην Ολλανδία, το ένα με τον Άγιαξ και, όταν τον θεωρήσουν κι εκεί τελειωμένο, με τη Φέγενορντ.
Σε ένα από τα θλιβερά ματς του με τη Λεβάντε, ο Κρόιφ συναντιέται με έναν νεαρό Αργεντινό που παίζει στη Ρεάλ Σαραγόσα.
–Να σου πω, δεν παίρνεις την μπάλα σου να παίξεις μόνος σου; Θα βρούμε μια άλλη και θα μπορέσουμε επιτέλους κι εμείς να παίξουμε.
–Πώς σε λένε;
–Χόρχε Βαλντάνο.
–Πόσων χρονών είσαι;
–Είκοσι.
–Όταν είσαι είκοσι χρονών και απευθύνεις τον λόγο σε κάποιον σαν τον Γιόχαν Κρόιφ δεν του μιλάς στον ενικό. Του μιλάς στον πληθυντικό.
Ακόμη και στη δεύτερη εθνική, ο Γιόχαν Κρόιφ ήξερε πολύ καλά ποιος ήταν.
sombrero.gr
-
Γιόχαν Κρόιφ, μια ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2014/04/cruyff.jpg)
Το φθινόπωρο του 1980 ήταν μια πολύ περίεργη εποχή για τον Γιόχαν Κρόιφ. Έχοντας κατακτήσει σχεδόν τα πάντα με τον Άγιαξ και την Μπαρτσελόνα και με μια τεράστια φήμη να τον ακολουθεί χάρη και στα κατορθώματα του με την (τελικά άτιτλη) εθνική Ολλανδίας, ο ‘Ιπτάμενος Ολλανδός’ επέστρεψε από ένα διετές πέρασμα από τις Η.Π.Α. ψάχνοντας για νέες προκλήσεις. Έχοντας χάσει την αρχή της σεζόν και την μεταγραφική περίοδο ο 34χρονος πλέον Κρόιφ αποδέχτηκε στις 24 Νοεμβρίου την πρόταση του Άγιαξ να γίνει ‘τεχνικός σύμβουλος’ του προπονητή τότε, Λίο Μπενάκερ σε μια προσπάθεια να ξεφύγει η ομάδα από την μετριότητα στην οποία βρισκόταν τους πρώτους μήνες της χρονιάς και η οποία αποτυπωνόταν από την 8η θέση της στην βαθμολογία.
Έξι μέρες μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας, στις 30 Νοεμβρίου 1980, ο Άγιαξ υποδεχόταν στο Άμστερνταμ την Τβέντε. Οι γηπεδούχοι άνοιξαν νωρίς το σκορ με απ’ ευθείας εκτέλεση φάουλ αλλά πριν καν ολοκληρωθεί το ημίχρονο η Τβέντε όχι μόνο είχε γυρίσει το παιχνίδι αλλά είχε αποκτήσει και διαφορά δυο τερμάτων. 1-3. Ο Γιόχαν Κρόιφ βρισκόταν στις κερκίδες του γηπέδου παρακολουθώντας την ομάδα του να απειλείται με νέα αποτυχία όταν αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να μένει άλλο αμέτοχος σ’ αυτό που συνέβαινε. Ορμώμενος από την ποδοσφαιρική αυτοπεποίθηση που πάντα τον διακατείχε κι από μια αίσθηση ποδοσφαιρικής αυθεντίας την οποία αρκετές φορές και στο μέλλον εξέφρασε με τρόπους που προκαλούσαν, άφησε την θέση του, κατέβηκε στον αγωνιστικό χώρο και πήγε και κάθισε δίπλα στον Μπενάκερ, που ως εκείνο το σημείο έδειχνε ανίκανος να διαχειριστεί σωστά το παιχνίδι.
Το τι ακριβώς ειπώθηκε μεταξύ τους (σύμφωνα με μια εκδοχή μια από τις πρώτες ατάκες του Κρόιφ στον προπονητή του ήταν «Το κέντρο μας έχει ένα κενό μεγαλύτερο κι από χώρο στάθμευσης») δεν μαθεύτηκε ποτέ, ούτε και ποιες ήταν ακριβώς οι οδηγίες που έδωσε ο Κρόιφ στους παίκτες και το κατά πόσο ακολουθήθηκαν απ’ αυτούς. Το σίγουρο είναι ότι η κάμερα τον έπιασε αμέτρητες φορές να δίνει εντολές προς τον αγωνιστικό χώρο με την άνεση και την σιγουριά που μόνο ένας έμπειρος προπονητής θα είχε.
Ο Άγιαξ γύρισε το παιχνίδι και θριάμβευσε με 5-3. Ο αγώνας έμεινε στην ιστορία του Ολλανδικού ποδοσφαίρου όχι τόσο για την εντυπωσιακή εξέλιξη του αλλά κυρίως γιατί ήταν η πρώτη ένδειξη ότι ο Γιόχαν Κρόιφ, ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που είχε (και έχει) δει αυτός ο πλανήτης, ήταν εξίσου καλός και στο να καθοδηγεί από τον πάγκο, ένας συνδυασμός ικανοτήτων τον οποίο πολύ σπάνια συναντάς στην ιστορία του παιχνιδιού σε τόσο υψηλό επίπεδο.
Από εκείνο το απόγευμα όμως μέχρι την επόμενη φορά που ο Κρόιφ θα έδειχνε τις προπονητικές του ικανότητες πέρασαν μερικά χρόνια. Γιατί εκτός από χαρισματικός, ευφυής και (κάποιες φορές) αλαζόνας ο Ολλανδός ήταν και εγωιστής. Έτσι, όταν τον Μάιο του 1983 η διοίκηση του Άγιαξ τον ενημέρωσε πως δεν θα του ανανεώσει το συμβόλαιο καθώς θεωρούσε ότι τα λεφτά που ζητούσε ήταν πολλά για έναν παίκτη που είχε ξεπεράσει τα 36 του χρόνια ο Κρόιφ πήγε και συμφώνησε με την μισητή αντίπαλο, την Φέγενορντ, αποφασισμένος να αποδείξει ότι είναι τόσο μεγάλος παίκτης που ακόμα και σε τέτοια ηλικία μπορεί να κάνει τη διαφορά. Και το απέδειξε.
Με τη βοήθεια του Ρουντ Γκούλιτ και του Πίτερ Χούτμαν, οδήγησε τη Φέγενορντ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος (το πρώτο της μετά από δέκα χρόνια) αλλά και του κυπέλλου Ολλανδίας, παίζοντας σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια της σεζόν παρά την ηλικία του και σκοράροντας και 13 φορές. Στο τέλος της χρονιάς ανακοίνωσε την οριστική αποχώρηση του από την ενεργό δράση. Δεν είχε πλέον τίποτα άλλο να αποδείξει σε κανέναν, τουλάχιστον ως ποδοσφαιριστής.
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2014/04/cruyff_fey.jpg)
sombrero.gr
-
Fon7 , άλλο ένα τέτοιο άρθρο κ θα μου γίνει τώρα στα γεράματα ,το παιδικό μου ίνδαλμα, τουλάχιστον αντιπαθής....υγ.ο βαλντανο,δεν ήξερε να του πει κάνα μπινελικι;
-
Ήταν μια προσωπικότητα.Ειχε και εγωισμό.Αυτό δεν νομίζω ότι μειώνει τον μύθο (όχι τον δικό μας).Άλλωστε οι ιστορικές προσωπικότητες έχουν πολλές πτυχές.
-
BREAKING NEWS: Κυκλοφόρησε η αφίσα της νέας σεζόν του Cobra Kai.
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/48378381_10157361886385931_6661279403177148416_n.jpg?_nc_cat=104&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=f106cc69b7a42b03ace9cb7fa771d39f&oe=5CA03E57)
El Sombrero
-
(https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2019/03/croyf-1200x720.jpg)
-
(https://i.ibb.co/G0QPz2z/FB-IMG-1551899088768.jpg) (https://imgbb.com/)
-
Όταν ο Άγιαξ καινοτομεί, το ποδόσφαιρο προοδεύει...
Ο θρίαμβος του Άγιαξ στο «Μπερναμπέου» ήρθε χάρη σε μία νέα μορφή τακτικού συστήματος.
Οι παίκτες και ο προπονητής του «Αίαντα» παρουσίασαν στο μέγιστο βαθμό τις πτυχές του 4-3-3 με έναν τρόπο διαφορετικό, που στο χορτάρι φαίνεται να είναι μετεξέλιξη του Total Football ή τουλάχιστον να μία καινοτόμα προσέγγιση.Όπως και να ‘χει, άλλη μία φορά κέρδισε το ποδόσφαιρο.
Για να κερδίσεις τη Ρεάλ Μαδρίτης στην έδρα της, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται, δεν απαιτείται απλώς τύχη, σχέδιο και πάθος. Ειδικά στη διοργάνωσή της, μετά τα τρία συνεχόμενα Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτά τα στοιχεία είχαν οι παίκτες του Άγιαξ στα δύο μεταξύ τους παιχνίδια. Πέρα από αυτά, χρειάζεται και κάτι σαν αντώνυμο, κάτι απρόβλεπτο και δύσκολα αντιμετωπίσιμο, χωρίς χρόνο αντίδρασης από τον αντίπαλο. Χρειάζεται να παρουσιάσεις μία ευρύτερη ποδοσφαιρική προσέγγιση, αντίστοιχη με αυτή της Μπαρτσελόνα, που κάνει τα «διπλά» στη Μαδρίτη να φαίνονται εύκολα και αναμενόμενα. Οι «μπλαουγκράνα» έχουν τη δική τους ταυτότητα, έχουν βρει τα κομμάτια (προπονητής, παίκτες) που χρειάζονται για να την παρουσιάσουν και δουλεύουν πάνω σε αυτήν. Το θέμα μας δεν είναι η Μπαρτσελόνα,αλλά ότι ο Άγιαξ κινείται ακριβώς στο ίδιο μοτίβο. Η δικαίωση αν και άργησε, λόγω πρωταθλήματος, επιλογών και εθνικής, ήρθε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο.
Μετά από αρκετό καιρό, ξόδεψε αρκετά -για την πολιτική του club- εκατομμύρια για να αποκτήσει συγκεκριμένους παίκτες που θα ταίριαζαν απόλυτα στη δική του ταυτότητα. Για τον MVP των αναμετρήσεων, Ντούσαν Τάντιτς, δαπανήθηκαν το καλοκαίρι 12 εκατομμύρια. Ο Σέρβος επέστρεψε στην Ολλανδία μετά το πέρασμά του από την Αγγλία και τη Σαουθάμπτον. Είναι ένας παίκτης που ταιριάζει απόλυτα με τους άλλους δύο επιθετικούς. Επιθετικοί με την έννοια του ρόλου τους στο παιχνίδι και όχι ως killer ή σέντερ φορ. Για τον πολυθεσίτη από το κέντρο και πίσω, Ντάλει Μπλιντ, βγήκαν από τα ταμεία της ομάδας 16 εκατομμύρια ευρώ. Θα μπορούσε κάποιος να κρίνει υπερβολικά τα χρήματα αυτά αν αναλογιστεί τη παρουσία του ποδοσφαιριστή στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η διοίκηση και ο τεχνικός διευθυντής δεν το είδαν έτσι. Σκέφτηκαν ότι η επιστροφή του θα είναι καθοριστική για την έμπνευση των υπολοίπων και την ενίσχυση του οικογενειακού κλίματος στα αποδυτήρια της ομάδας. Το κέρδος από τους δύο είναι πολύ μεγαλύτερο. Ναι μεν διανύουν την καλύτερη σεζόν της καριέρας τους και τυγχάνουν της αναγνώρισης του ποδοσφαιρικού κόσμου, βοηθούν όμως τους πιτσιρικάδες του ρόστερ να παρουσιάσουν τις αρετές τους στο γήπεδο, ενώ βγάζουν τσαμπουκά που ενδεχομένως να μην μπορούσαν να διαχειριστούν οι νεότεροι. Με αντιπάλους όπως ο Ράμος, ο Κάρβαχαλ και ο Μαρσέλο, που οι προκλήσεις είναι μέρος του παιχνιδιού τους, πάντα στο αθλητικό πλαίσιο, είναι πολύ εύκολο να «τσιμπήσουν», λόγω απειρίας.
Στο μυαλό του Έρικ τεν Χαγκ οι δύο προαναφερθέντες συμβάλλουν άψογα στην αρμονική λειτουργία του 4-3-3. Στα δύο παιχνίδια με τη Ρεάλ για τους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ, η διάταξη δεν είχε κλασικό επιθετικό. Στον πάγκο έμειναν Χούντελαρ και Ντόλμπεργκ. Νέρες, Τάντιτς και Ζίγεκ έχουν την ελευθερία να γίνουν τέτοιοι ανάλογα με την εξέλιξη των φάσεων του αγώνα. Αν παρακολουθήσει κανείς τα στιγμιότυπα της αναμέτρησης, θα διαπιστώσει ότι κάθε ένας από τους τρεις βρέθηκε τουλάχιστον δύο φορές σε θέση βολής. Εξάλλου και οι τρεις σκόραραν, ως αποτέλεσμα των συνεχών κινήσεων τους στη μεγάλη περιοχή, ανεξάρτητα της θέσης τους στο γήπεδο. Ταχύτατες κάθετες κινήσεις, γρήγορες και συγχρόνως ουσιαστικές εναλλαγές της μπάλας, διαρκές πρέσινγκ σε όλες τις γραμμές του γηπέδου συνθέτουν μία επιθετική τακτική που δεν έχει αποτυπωθεί ξανά με παίκτες των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών. Επιθετικός περιοχής απουσιάζει, αντιστοιχία με «ψευτοεννιάρι» δεν υφίσταται, ενώ οι σέντρες είναι ελάχιστες.
Από την τριάδα των αμυντικών χαφ, μόνο ο Φαν ντε Μπεκ έβγαινε για να στηρίξει το επιθετικό τρανζίσιον. Δεν ήταν λίγες οι φόρες που το πρέσινγκ ανάγκασε τους αμυντικούς των «μερένγκες» να κάνουν λάθος πάσα στο πρώτο τρίτο του γηπέδου και να δώσουν την ευκαιρία στον Άγιαξ να δημιουργήσει προϋποθέσεις για γκολ. Χαρακτηριστικές είναι οι φάσεις με το κλέψιμο και τη κάθετη μπαλιά του Ζίγεκ στον Φαν ντε Μπεκ που βγήκε στη πλάτη της άμυνας των «μερένγκες», το σουτ του όμως απέκρουσε ο Κουρτουά, όπως επίσης και η φάση του δεύτερου γκολ όπου ο Τάντιτς με τη ρουλέτα αλά Ζιντάν βγάζει τον Νέρες απέναντι στο Βέλγο τερματοφύλακα.
Προηγουμένως ο Ολλανδός μέσος έχει τραβήξει πάνω του τρεις παίκτες. Σένε και Ντε Γιόνγκ είναι υπεύθυνοι για την ισορροπία των γραμμών. Το πέρασμα της μπάλας σε τεχνίτες παίκτες και η υποστήριξή τους είναι πολύ δύσκολο όταν δεν υπάρχει επιθετικός που θα βάλει πλάτη στο τέρμα και θα κρατήσει χαμηλά τους αμυντικούς. Σε πολλές περιπτώσεις μέσα στη σεζόν τα δύο μπακ, Ταλιαφίκο και Μαζραουί φαντάζουν επιθετικοί με εκτελεστική δεινότητα. Με τη Ρεάλ έπρεπε να προσέξουν και την άμυνα. Όλοι οι παίκτες ήταν παντού.
Η τακτική του Άγιαξ τον έχει φτάσει δίκαια στους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ δεν είναι διακριτό που μπορεί να καταλήξει αυτή η πορεία. Το καλοκαίρι οι περισσότεροι νέοι ποδοσφαιριστές θα φύγουν για καλύτερα πρωταθλήματα. Ήδη ο Ντε Γιόνγκ έχει κλείσει το μέλλον του στη Βαρκελώνη. Όσο όμως ο «Αίαντας» αγαπάει το ποδόσφαιρο, αυτό θα του δίνει στιγμές όπως αυτή το βράδυ της Τρίτης.
Θανάσης Κρητικός
sport-fm.gr
-
Δεν τους φέρεται ωραία το 2019 στους ανά την υφήλιο Αγιαξ.
-
"Όταν ο 'Άπι' προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα καθόμασταν δίπλα-δίπλα στα αποδυτήρια και μου είπε: 'Θα ζητήσω τη φανέλα με το 34 γιατί είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρουμε να κερδίσουμε το 34ο πρωτάθλημα του Άγιαξ'. Μετά το ατύχημα του σκεφτόμουν συνέχεια αυτά τα λόγια και δεν ήθελα να φύγω από την ομάδα πριν να κερδίσουμε αυτόν τον τίτλο. Όλοι μας παίζαμε και για τον 'Άπι' και αυτό το πρωτάθλημα είναι αφιερωμένο σ'αυτόν."
(O Ντόνι φαν ντε Μπέκ μιλάει για τον 22χρονο Αμπντελάκ Νούρι, που αποσύρθηκε πρόωρα από το ποδόσφαιρο όταν διαγνώσθηκε με μόνιμη εγκεφαλική βλάβη το 2017)
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/60449200_10157717772110931_716271614349541376_n.jpg?_nc_cat=108&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=9656d844bff0d02678b9d541de4da0c1&oe=5D5F3CB7)
El Sombrero
-
Το... social magic bus του Αγιαξ θα σε μεταφέρει στο μέλλον
(http://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/fullwidth_cropped/public/article/2019-07/d-sob-ix4aamgxj.jpg?itok=maHUL1Lw)
Ο Γιώργος Καραμάνος εξηγεί τη φιλοσοφία του Εντουιν Φαν ντερ Σαρ και το πώς ο Αγιαξ συνδυάζει την αγωνιστική απογείωση με εκείνη του social media marketing, δείχνοντάς σου το αύριο, σήμερα.
Παρασκευή πρωί, από την Πλάθα Καταλούνια έως και την παραλία στην Μπαρτσελονέτα και από το άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου έως τη λεωφόρο Διαγονάλ και το “Καμπ Νόου”. Ενα διώροφο λεωφορείο που είχε μετατραπεί σε κινητή διαφήμιση, έκανε τους περαστικούς να το χαζεύουν με απορία. Αυτό που αντίκριζαν, ήταν το χαμογελαστό πρόσωπο του Φρένκι Ντε Γιονγκ, αλλά δεν μπορούσαν να καταλάβουν. Δεν επρόκειτο για καμπάνια της Μπαρτσελόνα που θα τον παρουσίαζε λίγες ώρες αργότερα στο κοινό της. Ηταν μία χορηγούμενη κίνηση από τον Αγιαξ, ο οποίος προέτρεπε τη νέα ομάδα του νεαρού Ολλανδού και τους οπαδούς της να απολαύσουν το μέλλον, όπως το έκαναν κι εκείνοι στο Αμστερνταμ.
Το ίδιο περίεργο φαινόταν και σε όσους αγόραζαν καταλανικές εφημερίδες. Εκεί έβρισκαν μία ολοσέλιδη καταχώρηση από τον Αίαντα, που εξηγούσε στους Μπλαουγκράνα ότι ήδη ο Ντε Γιονγκ έκοβε βόλτες στη Βαρκελώνη. Αντίστοιχες χορηγούμενες σελίδες είχαν υπάρξει και στο παρελθόν από άλλα clubs. Οπως π.χ. από τη Γιουβέντους μετά τον χαμένο τελικό του Κάρντιφ, όπου προέτρεπε τους φίλους της να μην απογοητευτούν, επειδή του χρόνου η ομάδα θα ήταν πιο δυνατή. Ποτέ όμως δεν εμφανίστηκε κάτι αντίστοιχο. Ο σύλλογος που πουλάει, να στήνει τέτοια καμπάνια, ώστε να να ευχηθεί στους επόμενους να απολαύσουν...
(http://www.gazzetta.gr/sites/default/files/sitefiles_2019-07/d-txelzwsaax9oa.png)
Με αυτή την πρωτόγνωρη κίνηση το club επιβεβαίωσε ότι πλέον είναι τρομερά μπροστά και στο εκτός γηπέδων κομμάτι. Οτι δεν έχει να κάνει μόνο με τις απίθανες ακαδημίες, την ευρύτερη εκπληκτική αντίληψη γύρω από το παιχνίδι, αλλά και με το marketing. Εάν λοιπόν ως ομάδα άλλαξε σε αρκετές περιόδους της ιστορίας το ποδόσφαιρο και το πήγε 10 βήματα μπροστά, τώρα είναι Εντουιν Φαν ντερ Σαρ (σ.σ.: με τον Μαρκ Οφερμαρς σε πιο εκτελεστικό ρόλο) εκείνος που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί τη social media και management σύγχρονη επανάσταση του Αίαντα.
Στα 48 του ο πρώην απίθανος τερματοφύλακας επαναπροσδιορίζεται ως κορυφαίος σε έναν τομέα που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί για εκείνον. Ωστόσο, ένα μικρό ξαναδιάβασμα του βιογραφικού του, αρκεί ώστε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τις κορυφαίες αλλαγές του τις έκανε μεγάλος. Οπως το 2001, στα 31 του, άφησε τη Γιουβέντους επειδή δεν ήθελε να είναι αναπληρωματικός του Μπουφόν και τόλμησε να κάνει επανεκκίνηση καριέρας με την μόλις προβιβασμένη Φούλαμ. Οπως στα 34 του, το 2005, που τόλμησε να ξαναγίνει κορυφαίος με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και να εμφανιστεί στα 40 του (+205 ημερών) ως ο γηραιότερος πρωταθλητής της Premier League. Ακόμα και το φινάλε του ήρθε σε τελικό Champions League (2011).
(http://www.gazzetta.gr/sites/default/files/sitefiles_2019-07/1574e62f-abd6-4dfd-a462-ac68e09a59fc.jpeg)
Κάπως έτσι μπήκε στη διαδικασία αντί να γίνει προπονητής ή έστω προπονητής τερματοφυλάκων, να καθίσει στα θρανία του “Johan Cruyff Institute” και να πάρει master στο management, για να λάβει θέση στο οικονομικό επιτελείο στην ομάδα της καρδιάς του. Η μεγάλη αλλαγή στον Αγιαξ και στη ζωή του πρώην πορτιέρο επήλθε στις 11 Νοεμβρίου του 2016. Τότε που το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να συνταξιοδοτήσει τον 66χρονο, Ντολφ Κόλεε και να δώσει στον Φαν ντερ Σαρ τα ηνία της προώθησης του συλλόγου, ώστε να επαναφέρει το brand μεταξύ των κορυφαίων.
Περίπου 2,5 χρόνια από εκείνη την ημέρα, τα πάντα έχουν απογειωθεί. Τα νούμερα και οι ισολογισμοί ευημερούν και ο Αγιαξ είναι για τα καλά στο προσκήνιο. Εχει εκπληκτικό social profil, κάνει σοβαρή προώθηση μέσω των media, ενώ έχει χτίσει ακόμα και image με χιούμορ. Οπως συνέβη την περασμένη Τετάρτη, όταν έπεσαν Facebook, Instagram και Twitter και στον λογαριασμό του club ανέβηκε ένα tweet που έδειχνε ξανά τη διάσημη βουτιά του Οφερμαρς μετά την πρόκριση επί της Γιούβε και εξηγούσε στο κοινό ότι ο διαχειριστής θα εκμεταλλευτεί την κατάσταση και θα κάνει μίνι διακοπές.
twitter (https://twitter.com/facebook/status/1146453213777936386?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1146515404057133056&ref_url=http%3A%2F%2Fwww.gazzetta.gr%2Fplanetfootball%2Fanalyseis%2Farticle%2F1372979%2Fsocial-magic-bus-toy-agiax-tha-se-metaferei-sto-mellon)
Είναι λοιπόν πολύ μικρά, αλλά τόσο σπουδαία πράγματα που αρκούν για να κάνουν τη διαφορά. Αντίστοιχα social posts, αυτή η ιστορία με τον Ντε Γιονγκ που ουσιαστικά δεν κόστισε τίποτα, η διαχείριση που γίνεται στα eSports, το άνοιγμα ακαδημιών σε Ασία και ΗΠΑ, που δείχνουν ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στο Αμστερνταμ έχουν περάσει πλέον σε άλλο επίπεδο.
(http://www.gazzetta.gr/sites/default/files/sitefiles_2019-07/d-sttasx4aeq-os.jpg)
«Δεν είχα την εμπειρία 10 ετών στην Unilever, ούτε εργάστηκε πέντε χρόνια στην Coca Cola. Ξέρω όμως τι συμβαίνει γύρω από το ποδόσφαιρο και μέσα σε αυτό. Το βασικότερο ωστόσο, είναι ότι έχουμε υιοθετήσει μία φιλοσοφία που μας κάνει να ξεχωρίζουμε και αυτή ουσιαστικά είναι ένα ερώτημα που θέτουμε διαρκώς στους εαυτούς μας: “Ακόμα και εάν όλα είναι καλά, εμείς μπορούμε άραγε να τα κάνουμε με διαφορετικό τρόπο; Μπορούμε να πούμε μία ποδοσφαιρική ιστορία με διαφορετικό τρόπο;»
Και κάπως έτσι, η ιστορία που έχει να πει, το πώς την αφηγείται ο Αγιαξ, είναι αυτή που αξίζει να προσέξεις. Επειδή με τη φετινή προσέγγισή του στο παιχνίδι, αλλά και στο social marketing, σου δείχνει τα σημάδια που οφείλεις να ακολουθήσεις. Και όπως έγραψε το club και στο διαφημιστικό λεωφορείο για τον Ντε Γιονγκ: “Το μέλλον είναι εδώ, απόλαυσέ το”!
gazzetta.gr
-
Η ΟΥΕΦΑ απαγόρευσε στους οπαδούς του Άγιαξ να πάρουν εισιτήρια για το ματς με την Τσέλσι. Περίπου 2000 όμως είχαν κλείσει ήδη το ταξίδι και για να μη μείνουν χωρίς γηπεδική εμπειρία έψαξαν ποιος άλλος παίζει στο Λονδίνο εκείνη τη μέρα και αποφάσισαν να πάνε να δούνε Λέιτον Όριεντ-Μπράιτον U21!
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/72531740_10158122469400931_4276845299969818624_n.jpg?_nc_cat=1&_nc_oc=AQmKOdBlwyZ4NsyIj2KFYSVB8YQPZffuZbyMISz68QNF8Aj7R2IYaUZ8Xglh0RtDw5k&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=69c554ca4113c08e9738928b4e5cc9ad&oe=5E60DB3E)
El Sombrero
-
Έτσι τιμάει η Βαυαρία
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/tumblr_lxowzy15Wm1qfxktpo1_1280-500x346.jpg)
Στις 7 Νοεμβρίου 1978 οργανώθηκε στο Άμστερνταμ ένα φιλικό ματς προς τιμήν του Γιόχαν Κρόιφ. Με αυτό το ματς ο Κρόιφ αποχαιρέτησε το αγωνιστικό ποδόσφαιρο, κρέμασε, που λέμε, τα παπούτσια του. Μετά βέβαια τα ξεκρέμασε και συνέχισε να παίζει για άλλα έξι χρόνια, στην διάρκεια των οποίων κέρδισε και δυο πρωταθλήματα Ολλανδίας, με δυο διαφορετικές ομάδες –και ποιες ομάδες! Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο χρωστάει αυτά τα έξι παραπάνω χρόνια στην ισπανική εφορία, η οποία έχει το εξαιρετικά ροκ όνομα Hacienda, και σε έναν ιδιοφυή απατεώνα, τον Μισέλ Μπαζίλεβιτς. Αυτοί οι δυο άφησαν τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη της εποχής του στην ψάθα. Η εφορία ανακάλυψε κάτι εκατομμύρια που της χρωστούσε ο Κρόιφ, ο οποίος εγκαινίασε έτσι ένα κλαμπ εκλεκτών μπαταχτσήδων παικτών της Μπαρσελόνα, ενώ ο Μισέλ Μπαζίλεβιτς τον έμπλεξε σε μια σειρά σκοτεινές επιχειρήσεις, πριν εξαφανιστεί με τα λεφτά των «επενδύσεων». Ο αθεόφοβος κατάφερε να πείσει τον Κρόιφ να επενδύσει μεταξύ άλλων και σε ένα χοιροτροφείο, ενώ λίγα χρόνια μετά θα έπειθε τη Ρεάλ ότι της πούλησε τον Τιερί Ανρί (!).
Αλλά στις 7 Νοεμβρίου του 1978 ο Κρόιφ δεν τα γνωρίζει όλα αυτά. Πιστεύει ότι θα σταματήσει την μπάλα στα 31 του χρόνια, όπως το είχε προγραμματίσει από τη αρχή της καριέρας του, κι ετοιμάζεται για το αποχαιρετιστήριό του ματς μπροστά στο κοινό της πόλης όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/ToonAfbeelding.jpeg)
Αντίπαλοι ο Άγιαξ και η Μπάγερν Μονάχου, οι δυο ομάδες που, από το 1971 ως το 1976, μονοπώλησαν την κορυφή της Ευρώπης, κερδίζοντας από τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών η καθεμιά. Οι παίκτες του Άγιαξ, ανάμεσά τους ένας επιζών από τη χρυσή ομάδα των αρχών της δεκαετίας του ΄70, ο Ρούντι Κρολ, φορούν μια εορταστική φανέλα «Αντίο του Γιόχαν Κρόιφ, 7-11-78», με τυπωμένα τα τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών και το Διηπειρωτικό Κύπελλο που κέρδισε η ομάδα του Άμστερνταμ με το πιο μεγάλο του αστέρι. Η Μπάγερν κατεβαίνει με μερικούς από τους παγκόσμιους πρωταθλητές του ΄74 –τον Σεπ Μάγιερ, τον Πάουλ Μπράιτνερ, τον Γκερντ Μύλερ, τον Χανς-Γκέοργκ Σβάρσενμπεκ– και μερικά καινούργια αστέρια, όπως τον Κλάους Αουγκεντάλερ και τον Καρλ-Χάιντς Ρουμενίνγκε.
Η ατμόσφαιρα γιορταστική, 63.000 θεατές στις κερκίδες. Πριν το ματς ο Άγιαξ προσφέρει στον Κρόιφ ένα χρυσό ρολόι και μια έγχρωμη τηλεόραση –λέγεται πως η τηλεόραση ήταν επιθυμία της κυρίας Κρόιφ, αλλά ο κόσμος είναι κακός. Οι Βαυαροί τού προσφέρουν ένα τυπικό βαυαρέζικο καπελάκι με φτερό. Κανείς δεν υποψιάζεται ότι το θέαμα του ξεκαρδισμένου Σεπ Μάγιερ και του ελαφρώς γελοίου, καπελωμένου Κρόιφ προεικονίζει τα χειρότερα που θα ακολουθήσουν.
Το ματς θα τελειώσει 0-8. Ο διαιτητής θα παραδεχτεί μετά ότι ακύρωσε δυο-τρία κανονικά γκολ των Γερμανών από λύπηση για τον Κρόιφ που βγήκε αλλαγή μετά το όγδοο γκολ. Η δεξίωση που είχε ετοιμαστεί για μετά τον αγώνα θα ματαιωθεί, οι σαμπάνιες αυτήν τη φορά θα μείνουν στο ψυγείο.
Μα τι πήγε τόσο στραβά σε ένα ματς που έπρεπε να είναι γιορτή και να τελειώσει με τον γύρο θριάμβου του μεγαλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή μπροστά στον λαό του;
Η επιλογή του αντιπάλου ίσως δεν ήταν η καλύτερη. Ανάμεσα στον Άγιαξ και την Μπάγερν υπήρχε βαρύ παρελθόν. Όπως κι ανάμεσα στις δυο χώρες, και δεν μιλάμε μόνο για τον χαμένο τελικό του ΄74. Οι Γερμανοί αισθάνθηκαν προσβεβλημένοι που κανείς δεν πήγε να υποδεχτεί την αποστολή της Μπάγερν στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ. Αντίθετα, στο ζέσταμα πριν το ματς, η κερκίδα τους καλοδέχτηκε με σφυρίγματα και το σύνθημα «Γουρούνια Ναζί!». Οι αναμνήσεις της φριχτής γερμανικής κατοχής δεν έχουν σβήσει.
Όσο για την προϊστορία των δυο ομάδων; Η πικρία είναι από τη μεριά της Μπάγερν. Το καλοκαίρι του 1972 ο Άγιαξ είχε κερδίσει 0-5 μέσα στο Μόναχο σε φιλικό. Ο Νέεσκενς θεωρεί ότι ήταν το καλύτερο ματς που έπαιξαν ποτέ. Μερικούς μήνες αργότερα, στις 7 Μαρτίου 1973, οι δυο ομάδες θα αναμετρηθούν στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών. Ο Άγιαξ θα κερδίσει 4-0 σε έναν αγώνα-επίδειξη του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου: σύμφωνα με την εφημερίδα Εκίπ ήταν το καλύτερο ματς στην ιστορία των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.
Η τεσσάρα του 1973 θα μείνει αξέχαστη, ειδικά στον Γκερντ Μύλερ και τον Σεπ Μάγερ: ο πρώτος θα τελειώσει το ματς με ράγισμα στην περόνη, ο δεύτερος δεν θα κοιμηθεί όλη τη νύχτα και από τη λύσσα του θα πετάξει τα παπούτσια του στο κανάλι που περνούσε δίπλα από το ξενοδοχείο τους. Η εκδίκησή θα έρθει λοιπόν πέντε χρόνια μετά, στο «αποχαιρετιστήριο» ματς του Κρόιφ: δεύτερο λεπτό, μακρινό βολέ του Μάγιερ και 1-0 ο Μύλερ.
Το ημίχρονο θα τελειώσει 2-0. Οι παίκτες της Μπάγερν περιμένουν ότι οι Ολλανδοί θα τους πλησιάσουν στη διακοπή, να τους ζητήσουν να είναι πιο συγκρατημένοι, ή τέλος πάντων να κανονιστεί να βάλει κανένα γκολ ο τιμώμενος Γιόχαν. Δεν έγινε τίποτε –μιλάμε για Ολλανδούς, πιθανότατα ήταν σίγουροι ότι θα βάλουν εύκολα πέντε γκολ στο δεύτερο ημίχρονο. Θα ακολουθήσει σφαγή. Ο Ρουμενίνγκε κι ο Μύλερ θα βάλουν από τρία γκολ, δύο ο Μπράιτνερ, που είχε γίνει έξαλλος με τα συνθήματα της κερκίδας και τους φωτογράφους που στήθηκαν από την αρχή πίσω από το τέρμα των Βαυαρών περιμένοντας θρίαμβο του Άγιαξ.
(http://www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/40240498-500x336.jpeg)
Στις 11 Νοεμβρίου 1978, ο Κρόιφ θα δώσει μια συνέντευξη στον ισπανικό τύπο: «Το αντίο μου στο ποδόσφαιρο είναι οριστικό». Λίγες μέρες μετά θα πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου τον Μάιο του 1979 θα παίξει το πρώτο του ματς μετά τον οριστικό του αποχαιρετισμό στην μπάλα. Θα είναι με τους Άζτεκς του Λος Άντζελες. Προπονητής του ο Ρίνους Μίχελς. Τι θυμάται από την πιο βαριά ήττα της καριέρας του; «Η Μπάγερν εκείνη τη χρονιά έκανε χάλια σεζόν, ούτε στην Ευρώπη δεν κατάφεραν να βγουν. Ήταν η μόνη τους ευκαιρία να καταφέρουν κάτι και να ταπεινώσουν το ολλανδικό ποδόσφαιρο. Εμένα δεν με πειράζει, έτσι ο κόσμος θα θυμάται για πάντα το αντίο μου, ήταν κάτι το μοναδικό». Θα παίξει τον κανονικό τελευταίο του αγώνα στις 13 Μαΐου 1984 και θα φοράει τη φανέλα της Φέγενορντ. Κανείς δεν τόλμησε να προτείνει να οργανωθεί κάτι, ένα φιλικό ματς λόγου χάρη, για να τον τιμήσουν.
sombrero.gr
-
Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που έφυγε από τη ζωή ο ανυπέρβλητος Γιόχαν Κρόιφ. Ένας άνθρωπος που σημάδεψε το ποδόσφαιρο όσο λίγοι, με μια καριέρα γεμάτη τίτλους, φήμη, ιστορικές ατάκες αλλά και... 'παντόφλες'.
(https://i0.wp.com/www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/imago01108291h.jpg?w=800&ssl=1)
«Ο Κρόιφ, σαμπάνιες, γυμνά κορίτσια, βουτιές» και το Μουντιάλ του 1978
Δεκέμβριος 1971. Ο 24χρονος Γιόχαν Κρόιφ κερδίζει την πρώτη από τις τρεις Χρυσές Μπάλες της καριέρας του φορώντας ένα σακάκι με κεντημένο ένα τεράστιο λογότυπο, κι από κάτω ένα παπούτσι, ώστε και οι αναλφάβητοι φίλοι του ποδοσφαίρου να μάθουν τι παπούτσια προτιμά. Τον συνοδεύουν το πρώτο του παιδάκι και η σύζυγός του, η τρομερή Ντάνι, η Γιόκο Όνο της Εθνικής Ολλανδίας. Η γυναίκα που λέγεται πως βρίσκεται πίσω από ένα, ίσως και δύο, χαμένα Παγκόσμια Κύπελλα.
Ο Γιόχαν Κρόιφ παντρεύτηκε την Ντάνι Κόστερ στα 21 του. Πέρα από τον αναμφισβήτητο έρωτα που υπήρχε ανάμεσά τους, αυτός ο γάμος ήταν ένα είδος επένδυσης. Ο Γιόχαν διαφήμιζε ανέκαθεν τις αρετές της σταθερής οικογενειακής ζωής για την καριέρα ενός ποδοσφαιριστή και πίεζε τους συμπαίκτες του στον Άγιαξ να παρατήσουν την εργένικη ζωή. Ο πεθερός του, ο Κορ Κόστερ, έμπορος διαμαντιών, γίνεται ο κέρβερος-μάνατζέρ του, σε μια εποχή που το επάγγελμα του μάνατζερ δεν υπήρχε καν, όπως δεν υπήρχε και το επάγγελμα του ποδοσφαιριστή-εκατομμυριούχου πριν τον Κρόιφ –και πριν τον Κόστερ. Οι άσπονδοι εχθροί του της Αϊντχόβεν αποκαλούσαν τον Γιόχαν, για προφανείς λόγους, «ο γαμπρός».
(https://i0.wp.com/www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/1583661_1_articlegross_385_0854_5005_.jpg?resize=480%2C360&ssl=1)
2 Ιουνίου 1978. Η Αργεντινή παίζει το εναρκτήριό της ματς στο δικό της Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο πιο γνωστός Αργεντίνος συγγραφέας, ο Χόρχε Λούις Μπόρχες, που περιφρονεί το ποδόσφαιρο –«το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημοφιλές γιατί κι η βλακεία είναι πολύ δημοφιλής»– δίνει την ίδια ώρα μια διάλεξη για την αθανασία –το έκανε βέβαια επίτηδες. 25 Ιουνίου 1978. Η Αργεντινή και η Ολλανδία βρίσκονται αντίπαλες στον τελικό της διοργάνωσης στο Μονουμεντάλ του Μπουένος Άιρες. Ο πιο γνωστός Ολλανδός, ο Γιόχαν Κρόιφ, βρίσκεται στο Λονδίνο με τη γυναίκα του. Την ώρα του τελικού έχουν βγει για ψώνια –και μάλλον το έκαναν επίτηδες.
Μα γιατί ο Κρόιφ, που δεν περιφρονούσε καθόλου την μπάλα, δεν βρίσκεται στην Αργεντινή; Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Την προηγούμενη χρονιά συνέβαλε αποφασιστικά στην πορεία της Ολλανδίας στα προκριματικά, κυρίως στο 0-2 με το Βέλγιο (https://www.youtube.com/watch?v=dGA65YprLNw) που έκρινε την πρόκριση. Έδειξε έναν πρωτοφανή ζήλο –έπαιξε ακόμη και στα φιλικά (https://www.youtube.com/watch?v=kdKvkWn49lU&list=PLb_zCaHqjpO_ILRraxjc4iGdPM39N8ZGX&index=3)–, ειδικά αν συλλογιστούμε τη μέχρι τότε χαλαρή σχέση του με την Εθνική (μόλις 48 συμμετοχές σε 11 χρόνια, πολύ παραγωγικές βέβαια: 33 γκολ). Κι όχι μόνο αυτό: ο Κρόιφ ανακατεύτηκε στη σύνθεση της εθνικής Ολλανδίας του 1978, επιβάλλοντας, όπως το 1974, τον αποκλεισμό του κορυφαίου Ολλανδού τερματοφύλακα, του Γιαν φαν Μπέβερεν, και τον παραγκωνισμό του Βίλι φαν ντερ Κάιλεν, του κορυφαίου μέχρι σήμερα σκόρερ του ολλανδικού πρωταθλήματος. Κι οι δυο ήταν παίκτες της Αϊντχόβεν, κι οι δύο δεν ήθελαν για μάνατζερ τον Κορ Κόστερ, και με τους δυο ο «γαμπρός» είχε πολύ κακές σχέσεις.
Κι όμως, τον Οκτώβριο του 1977 ο Γιόχαν αναγγέλει επίσημα ότι δεν θα ξαναπαίξει με την Εθνική. Ποιος κρεμάει τα παπούτσια του πριν από ένα Παγκόσμιο Κύπελλο στο οποίο μόλις προκρίθηκε; Ειδικά αν η χώρα του έχει γνωρίσει τρία μεγάλα τραύματα στην ιστορία της: τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τις φονικές πλημμύρες του 1953 και τον χαμένο τελικό του 1974.
(https://i0.wp.com/www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/861228_563.jpg?resize=480%2C319&ssl=1)
Οι θεωρίες είναι πολλές: η πιο διαδεδομένη κι η πιο κολακευτική για τον Κρόιφ ήταν ότι δεν πήγε στην Αργεντινή σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη χούντα του Βιντέλα. Στην πραγματικότητα, ο Κρόιφ δεν είχε ποτέ ιδιαίτερες πολιτικές ευαισθησίες –κι αν είχε, θα ήταν προς τα δεξιά– ενώ ούτε αυτός ούτε οι συμπαίκτες του δεν έδειξαν να συγκινούνται από ένα δειλό κίνημα μποϊκοτάζ του Μουντιάλ που εμφανίστηκε εκείνη την εποχή στην Ολλανδία. Το 2008 ο ίδιος προέβαλε έναν άλλο λόγο. Αποκάλυψε ότι το 1977 στη Βαρκελώνη ένας οπλισμένος κακοποιός εισέβαλε στο σπίτι του, έδεσε αυτόν και τη γυναίκα του και αποπειράθηκε να τους ληστέψει. Έζησε για μήνες με αστυνομική προστασία και ο φόβος μην πέσει θύμα απαγωγής τον κράτησε μακριά από την Αργεντινή. Κι αυτή η θεωρία μπάζει κάπου, καθώς η Βαρκελώνη, στην οποία παρέμεινε κανονικά και μετά το επεισόδιο, δεν βρίσκεται, ως γνωστόν, στην Αργεντινή. Μια τρίτη θεωρία στέκεται στα προβλήματα των χορηγών: την Εθνική Ολλανδίας την έντυνε η Adidas, τον Γιόχαν ξέρουμε ποιος. Αλλά αυτά τα προβλήματα ξεπεράστηκαν στο παρελθόν με το τρομερό εύρημα της ειδικής εμφάνισης που, για το νούμερο 14, αντί για τρεις είχε δυο ρίγες –το κόλπο θα εφαρμόσουν μάλιστα το 1978 και οι αδερφοί Φαν ντερ Κέρκοφ.
Για πολλούς συμπαίκτες –όπως ο Τζόνι Ρεπ ή ο Καταλανός Κάρλες Ρέσακ– και συμπατριώτες του Κρόιφ, ο λόγος πρέπει να αναζητηθεί τέσσερα χρόνια πιο πριν, στο νερό μιας πισίνας στο Μύνστερ, στη βορειοδυτική Γερμανία.
30 Ιουνίου 1974. Οι μαλλιάδες Ολλανδοί που με τον Άγιαξ και τη Φέγενορντ σκορπίζουν τον τρόμο στα ευρωπαϊκά γήπεδα από το 1970, περνάνε με άνεση, στιλ και με τον Κρόιφ να κάνει μαγικά (https://www.youtube.com/watch?v=0lra5FnDzwo), στη δεύτερη φάση, όπου διέλυσαν 4-0 την Αργεντινή (https://www.youtube.com/watch?v=EYPS5JuBmdc). Μόλις έχουν κερδίσει 2-0 και την Ανατολική Γερμανία, μαγεύοντας και τους ίδιους τους Ανατολικογερμανούς θεατές, μεταξύ των οποίων την εικοσάχρονη τότε Άνγκελα Μέρκελ. Επόμενος αντίπαλος η παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία. Αλλά το ματς δεν φοβίζει τους Ολλανδούς. Όπως θυμάται ο Τζόνι Ρεπ «Αισθανόμασταν ότι κερδίζαμε ήδη 1-0 πριν ακόμη μπούμε στο γήπεδο. Κοιτούσαμε τους άλλους αφ΄υψηλού, ή μάλλον δεν τους κοιτούσαμε καν».
Τρεις μέρες πριν το ματς με τη Βραζιλία λοιπόν, μερικοί Ολλανδοί ροκ σταρ, όπως ο Νέεσκενς, πάνε σε μια κοντινή ντισκοτέκ, άλλοι, όπως ο Κρόιφ κι ο Ρένζενμπρινκ, πίνουν χαλαροί κούμπα λίμπρε στο ξενοδοχείο τους παρέα με κάποια κορίτσια. Εκεί μένει κι ένας νεαρός δημοσιογράφος της Stuttgarter Nachrichten, ο Γκουίντο Φρικ, που για να κάνει ανενόχλητος τη δουλειά του, παριστάνει τον έμπορο ζυμαρικών. Βλέπει έκπληκτος την άνεση των Ολλανδών και πάει να κοιμηθεί. Αργά τη νύχτα ξυπνάει από ένα τραγούδι των Bee Gees, διαμαρτύρεται στη ρεσεψιόν, τον καλούν στο αυτοσχέδιο πάρτι που έχει οργανωθεί σε ένα από τα δωμάτια των Ολλανδών για να τον κατευνάσουν. Περνάνε συμπαθητικά, κάποιοι προτείνουν να μεταφερθούν στην πισίνα για νυχτερινό μπάνιο και να το γυρίσουν στη σαμπάνια. Ο Γκουίντο ακολουθεί.
Την άλλη μέρα στέλνει το ρεπορτάζ στην εφημερίδα του, ενώ πουλάει την ιστορία για 500 μάρκα και σε έναν συνάδελφό του της Bild. Στις 2 Ιουλίου η εκλεκτή εφημερίδα θα βγει με ζουμερό τίτλο, αντάξιο της φήμης της: «Ο Κρόιφ, σαμπάνιες, γυμνά κορίτσια και βουτιές ». Το σχετικό άρθρο κάνει λόγο για όργια, αναφέρει μάλιστα και την ύπαρξη φωτογραφιών, που κανείς όμως ποτέ δεν είδε.
(https://i0.wp.com/www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/387341.jpg?resize=480%2C270&ssl=1)
Τα νέα περνούν γρήγορα τα σύνορα, οι γυναίκες των Ολλανδών τα μαθαίνουν, πολλές από αυτές καταφθάνουν στη Γερμανία με ειδική άδεια του Μίχελς ώστε να ηρεμήσουν τα πράγματα. Η Ντάνι απλώς τηλεφωνεί. Με τις ώρες. Όλοι, παίκτες και υπάλληλοι στο ξενοδοχείο, θυμούνται τις πολύωρες συζητήσεις του Κρόιφ με τη γυναίκα του, τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να την καθησυχάσει. Τότε, λένε, της υποσχέθηκε ότι ποτέ δεν θα ξαναλείψει από το σπίτι για τόσο μεγάλο διάστημα κι ότι δεν θα έπαιζε στην τελική φάση του επόμενου Παγκόσμιου Κυπέλλου. Ο Γιαν Σβαρτσκράους αποκάλυψε μετά από χρόνια πως, ήδη από το 1976,, όταν ήταν προπονητής της Εθνικής Ολλανδίας, ο ίδιος ο Γιόχαν του είχε πει ότι δεν επρόκειτο να πάει στην Αργεντινή ακριβώς λόγω των γεγονότων της πισίνας. Το τι πραγματικά έγινε στην περίφημη πισίνα δεν θα μαθευτεί ποτέ. Ο Γκουίντο Φρικ, που όσο νάναι είχε μια πιο άμεση εποπτεία, λέει πως υπήρξε ενδεχομένως κάποια, χμμ, αναστάτωση ορισμένων ποδοσφαιριστών, αλλά ότι τα πράγματα δεν προχώρησαν. Επίσης θυμάται ότι συζητούσε τρία τέταρτα με το Κρόιφ για θέματα τακτικής και για ζυμαρικά –πράγματα όχι ιδιαίτερα ερεθιστικά με τον τρόπο που το εννοεί μια εφημερίδα σαν την Bild– κι ότι εκείνος τού έκανε τράκα όλα του τα τσιγάρα.
Η Ολλανδία κερδίζει και τη Βραζιλία εξίσου άνετα, ο Κρόιφ βάζει ένα πανέμορφο γκολ (https://www.youtube.com/watch?v=FCU1uExiplo) (και κάνει επίδειξη της πασίγνωστης ολλανδικής ομαδικότητας σπρώχνοντας τον Τζόνι Ρεπ που έτρεξε να πανηγυρίσει μαζί του).
Στον τελικό, τα πράγματα έμοιαζαν να πάνε όπως τα έλεγε ο Ρεπ: 1-0 σχεδόν πριν μπουν στο γήπεδο –πέναλτι στον Κρόιφ στο πρώτο λεπτό, εύστοχο χτύπημα Νέεσκενς. Η συνέχεια είναι, όπως γνωρίζουμε, εντελώς διαφορετική. Το νούμερο 14 μοιάζει χαμένο, χωρίς συγκέντρωση και ψυχραιμία, κάνει λάθος επιλογές, είναι άστοχος και εκνευρισμένος –με το ζόρι γλιτώνει τη δεύτερη κίτρινη στο 70΄.
(https://i2.wp.com/www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2016/01/1974_-_cruyff_getty.jpg?resize=479%2C371&ssl=1)
Οπωσδήποτε φταίει ο Μπέρτι Φογκτς που του σπάει τα νεύρα αντιμετωπίζοντάς τον όπως κανείς δεν μπόρεσε να το κάνει. Για πολλούς όμως, ένας από τους κύριους λόγους αυτού του εκνευρισμού πρέπει να αναζητηθεί στις σκοτούρες του Κρόιφ με τη γυναίκα του που τον απασχολούσαν μέχρι την ώρα του αγώνα και που τον άφησαν ξάγρυπνο την παραμονή. Για τον Βιμ Ραϊσμπέργκεν ολόκληρη η ιστορία στήθηκε από τους Γερμανούς ακριβώς για να εξουδετερωθεί ο Κρόιφ.
Τέσσερα χρόνια μετά οι Ολλανδοί θα φτάσουν στον τελικό, ακόμη και χωρίς το αστέρι τους. Θα αντιμετωπίζουν την Αργεντινή του Μάριο Κέμπες και θα χάσουν πάλι. Τι θα γινόταν αν ο Κρόιφ είχε ταξιδέψει στην Αργεντινή, αν η Ντάνι ήταν πιο φίλαθλη, αν οι Bee Gees έπαιζαν πιο χαμηλά, αν το ξενοδοχείο δεν είχε πισίνα; Για πολλούς Ολλανδούς η απάντηση είναι προφανής. Για ορισμένους μάλιστα είναι τόσο προφανής που θυμούνται με πικρία πως το 1970, όταν η Ολλανδία έπαιζε την πρόκριση στο Μουντιάλ του Μεξικού, ο Κρόιφ ήταν πάλι απών σε ένα κρίσιμο ματς: είχε πάει στο Μιλάνο με την Ντάνι για να αγοράσουν εμπόρευμα για τη μπουτίκ της.
sombrero.gr
-
Ξύπνησε από το κώμα ο Νούρι!
(https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/scale_n_crop_812x457/public/article/2020-03/nouri.jpg?itok=Q56I8bZ8)
Δύο χρόνια και εννιά μήνες από όταν βρέθηκε σε καταστολή, ο Αμπντελάκ Νούρι σκόρπισε χαμόγελα και ελπίδα, καθώς η οικογένεια του ανακοίνωσε ότι ξύπνησε από το κώμα και μπορεί και επικοινωνεί με το περιβάλλον.
Είναι τα πιο ευχάριστα νέα που θα μπορούσε να ακούσει ο ποδοσφαιρικός και όχι μόνο κόσμος, σε μια περίοδο που το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.
Ο Αμπντελάκ Νούρι, ο οποίος είχε καταρρεύσει σε φιλικό του Άγιαξ κόντρα στη Βέρντερ Βρέμης στις 8 Ιουλίου του 2017 κι έκτοτε έπεσε σε καταστολή με σοβαρότατη εγκεφαλική βλάβη, ανακοινώθηκε από την ίδια του την οικογένεια ότι ξύπνησε από το κώμα, αποδεικνύοντας ότι γεννήθηκε μαχητής!
Σύμφωνα με όσα επιβεβαίωσαν οι άνθρωποι του, έχει επαφή με το περιβάλλον, τον βοηθούν να σηκώσει κάπως το σώμα του στο κρεβάτι (ο ολλανδικός Τύπος αναφέρει ότι μπορεί να κάθεται και σε καρέκλα), τρώει όσο κανονικά γίνεται, ενώ, επικοινωνεί κουνώντας περισσότερο τα βλέφαρα και τα φρύδια του...
«Προσπαθούμε να κάνουμε συζητήσεις μαζί του για να μας ακούει» ανέφερε ο αδερφός του, Αμπντεραχίμ.
gazzetta.gr
-
Kαλύτερη περίοδο για να ξυπνήσει δεν θα μπορούσε να βρει.
-
(https://i0.wp.com/www.sombrero.gr/wp-content/uploads/2020/10/ajax6.jpg?w=800&ssl=1)
Η πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή παράσταση του Άγιαξ
Στα 64 χρόνια ιστορίας του Τσάμπιονς Λιγκ/Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μόνο τρεις ομάδες έχουν καταφέρει να εδραιώσουν την κυριαρχία τους σε τέτοιο βαθμό που να σηκώσουν τρεις συνεχόμενες φορές το τρόπαιο: Η Ρεάλ Μαδρίτης (δυο φορές), η Μπάγερν Μονάχου και ο Άγιαξ. Αυτό που ξεχωρίζει τον ‘Αίαντα’ όμως είναι ότι η άνοδος του στην κορυφή της Ευρώπης συνδυάστηκε με ένα είδος παιχνιδιού που κατά γενική ομολογία επηρέασε την εξέλιξη του ποδοσφαίρου όσο λίγα πράγματα.
To “ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο” των Ολλανδών στα τέλη των 60s και στις αρχές των 70s άφησε το σημάδι του στην ιστορία του παιχνιδιού και μετέτρεψε τον Άγιαξ σε μια από τις πιο αγαπημένες ομάδες του κόσμου εκείνη την εποχή. Ανάμεσα στις χώρες που ο ‘Άιαντας’ είχε τρομερή απήχηση βρισκόταν και η Ελλάδα. Όταν το 1991 ο Μπάρι Χουλσόφ (μέλος εκείνης της ομάδας) ανέλαβε προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα και έκανε μια εκδρομή σε ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό της Ηπείρου, ένας ηλικιωμένος κύριος τον αναγνώρισε και τον πλησίασε: “Έπιασε τα χέρια μου, τα κράτησε και άρχισε να κλαίει! Μου είπε ότι επειδή δεν υπήρχε τηλεόραση στο χωριό του, συνήθιζε να περπατάει για δυο ώρες μέχρι το διπλανό χωριό για να δει τους αγώνες του Άγιαξ. Και τώρα που έβλεπε μπροστά του έναν από εκείνους τους παίκτες, δεν μπορούσε να το πιστέψει.”
(https://i1.wp.com/blog.stoiximan.gr/wp-content/uploads/2019/08/ajax5.jpg?w=715&ssl=1)
Μάιος 1965. Ο Άγιαξ τερματίζει μια θέση πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού στο ολλανδικό πρωτάθλημα και στο εσωτερικό του συλλόγου κυριαρχεί η άποψη ότι πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές. Στην πιο σημαντική απ’όλες, τη θέση του προπονητή αναλαμβάνει ο 37χρονος Ρίνους Μίχελς. O Μίχελς, που πέρασε όλη την ποδοσφαιρική του καριέρα φορώντας τη φανέλα του Άγιαξ, είναι αποφασισμένος να αλλάξει τα πάντα στην ομάδα και για να το κάνει αυτό δεν διστάζει να διώξει κάποιους βασικούς παίκτες, να ποντάρει σε άγνωστους ποδοσφαιριστές άλλων ομάδων, που θεωρεί ότι ταιριάζουν στο στυλ ποδοσφαίρου που έχει στο μυαλό, και να προωθήσει πιτσιρικάδες στους οποίους μπορεί να εμφυσήσει πιο εύκολα τις ιδέες του.
Ο μεγάλος στόχος του δεν είναι απλά να επιστρέψει ο Άγιαξ στις πρώτες θέσεις αλλά να δημιουργήσει κάτι πιο μεγάλο, με πιο στερεές βάσεις και καλύτερες προοπτικές. Για να το καταφέρει αυτό, πρέπει να αλλάξει τη νοοτροπία όλου του συλλόγου, που ως τότε λειτουργούσε τελείως ερασιτεχνικά σε όλα τα επίπεδα. “Εκείνη την εποχή δεν είχαμε διευθυντές, δεν είχαμε κανέναν” έλεγε ο Κρόιφ. “Ήταν μόνο ο πρόεδρος και κάποιοι άνθρωποι που ασχολούνταν στον ελεύθερο χρόνο τους. Όταν ήρθε ο Μίχελς άλλαξε όλος ο τρόπος σκέψης”. Με τον Μίχελς οι προπονήσεις γίνονται πιο αυστηρές, πιο προσεγμένες και πολύ πιο κουραστικές, με ιδιαίτερη έμφαση στην τακτική και στην κάλυψη των χώρων. Τα αποτελέσματα της δουλειάς του δεν αργούν να φανούν.
(https://i1.wp.com/blog.stoiximan.gr/wp-content/uploads/2019/08/ajax4.jpg?w=715&ssl=1)
Ένα μόνο χρόνο μετά την απογοητευτική σεζόν του 1964-65, ο Άγιαξ φτάνει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος με τον Κρόιφ να τελειώνει τη σεζόν με 25 γκολ σε 23 παιχνίδια! Η επιτυχία αυτή επιτρέπει στους Ολλανδούς να αγωνιστούν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, εκεί που στο παρελθόν μετρούσαν μόνο σφαλιάρες. Στην πρώτη τους παρουσία το 1957 είχαν διασυρθεί από την Ουγγρική Βάσας με 4-0 ενώ στη δεύτερη προσπάθεια τους δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν ούτε καν το εμπόδιο της αδύναμης Φρέντρικσταντ από την Νορβηγία, στον προκριματικό. Η φουρνιά αυτή όμως δεν έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες.
Η ομάδα του Μίχελς ξεπερνάει εύκολα το εμπόδιο της Μπεσίκτας με δυο νίκες και συναντάει στη φάση των 16 την πρωταθλήτρια Αγγλίας, Λίβερπουλ. Η μεγάλη ευκαιρία του Άγιαξ να ακουστεί το όνομα του για πρώτη φορά στην Ευρώπη έχει φτάσει και ο Μίχελς δεν είναι διατεθειμένος να την αφήσει να πάει χαμένη. Στις 7 Δεκεμβρίου 1966 το Ολυμπιακό Στάδιο του Άμστερνταμ είναι κατάμεστο (η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη που ο Άγιαξ μετακόμισε για αυτό το παιχνίδι στο συγκεκριμένο γήπεδο αφού το Ντε Μεέρ δεν χωρούσε ούτε τους μισούς θεατές) αλλά οι καιρικές συνθήκες μόνο ιδανικές δεν είναι.
(https://i2.wp.com/blog.stoiximan.gr/wp-content/uploads/2019/08/ajax8.jpg?w=715&ssl=1)
Η ομίχλη που είχε κάνει την εμφάνιση της από το προηγούμενο βράδυ δεν λέει να φύγει και η ορατότητα στην πόλη είναι τόσο περιορισμένη που το παιχνίδι πηγαίνει ολοταχώς για αναβολή. Η ιδέα να πραγματοποιηθεί το ματς την επόμενη μέρα απορρίπτεται δίχως δεύτερη σκέψη από τους Άγγλους, καθώς η Λίβερπουλ μετά από λίγες μέρες θα αντιμετώπιζε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και έτσι μετά από αρκετές άκαρπες συζητήσεις ο Ιταλός διαιτητής, Αντόνιο Σμπαρντέλα, παίρνει την δύσκολη απόφαση να αρχίσει το ματς κανονικά.
Τα επόμενα 90 λεπτά μετατρέπονται σε παράσταση για ένα ρόλο, μια παράσταση όμως που ελάχιστοι ουσιαστικά βλέπουν! Η ομίχλη είναι τόσο πυκνή που οι θεατές βλέπουν μόνο ένα πολύ μικρό κομμάτι του αγωνιστικού χώρου. (Ανάμεσα στους τυχερούς βρίσκεται κι ένα 15χρονο πιτσιρίκι που ελλείψει εισιτηρίου, κατέστρωσε ολόκληρο σχέδιο για να τρυπώσει μέσα. “Έκανα μια γύρα όλο το γήπεδο ψάχνοντας να βρω σε ποια είσοδο βρίσκεται ο πιο ηλικιωμένος φύλακας. Όταν βρήκα έναν, περίμενα εκεί δίπλα και την κατάλληλη στιγμή έτρεξα μέσα. Ήξερα ότι ο τύπος ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία για να με φτάσει κι έτσι κατάφερα να μπω στο γήπεδο”. Το όνομα του πιτσιρικά; Λουίς Φαν Χάαλ.) Η κατάσταση αγγίζει τα όρια της κωμωδίας όταν ο Άγιαξ ανοίγει το σκορ μόλις στο 3ο λεπτό και μόνο ένα μικρό κομμάτι της κερκίδας πανηγυρίζει αμέσως, καθώς πρέπει να περάσουν αρκετά δευτερόλεπτα για να διαδοθεί η είδηση του γκολ σε όλο το γήπεδο! Ο σκόρερ, Σις ντε Βολφ, που έκανε το ντεμπούτο του εκείνη τη μέρα, θυμάται: “Μετά το γκολ γυρνούσαμε πίσω προς την περιοχή μας και ακούγαμε τον κόσμο να πανηγυρίζει σε κύματα. Οι περισσότεροι δεν είχαν δει το γκολ αλλά πανηγύριζαν γιατί άκουσαν τους άλλους να πανηγυρίζουν”.
(https://i0.wp.com/blog.stoiximan.gr/wp-content/uploads/2019/08/ajax.jpg?w=715&ssl=1)
Πριν καν συμπληρωθεί το 20λεπτο ο Άγιαξ διπλασιάζει τα τέρματα του χάρη σε μια κοντινή προβολή του Κρόιφ. Αυτό είναι το πρώτο ευρωπαϊκό γκολ στην καριέρα του, μετέπειτα, ‘Ιπτάμενου Ολλανδού’. Όσο νύχτωνε η ορατότητα μειωνόταν και ταυτόχρονα τα ευτράπελα αυξάνονταν. Κάπως έτσι σε αρκετές περιπτώσεις βρέθηκαν στον αγωνιστικό χώρο άνθρωποι που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. “Αν υπολογίζω καλά, μπήκα στο γήπεδο τουλάχιστον 7 φορές για να φροντίσω κάποιον παίκτη μας χωρίς να με αντιληφθεί ο διαιτητής” είχε αποκαλύψει αργότερα ο ιατρός του Άγιαξ ενώ και οι Άγγλοι εκμεταλλεύτηκαν την ιδιαίτερη κατάσταση, αφού ο Μπιλ Σάνκλι συνήθιζε να μπαίνει στο γήπεδο για να δώσει οδηγίες στους παίκτες του κάθε φορά που ο αγώνας σταματούσε για κάποιον τραυματισμό.
Όπως αποδείχτηκε, ο μεγάλος κερδισμένος από την όλη υπόθεση ήταν ο Άγιαξ, που παρά την ομίχλη έβρισκε εύκολα το δρόμο προς τα δίχτυα. Ο ‘Αίαντας’ σκόραρε άλλες δυο φορές στο 38′ και το 42′ κι έτσι οι δυο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια με το σκορ στο 4-0. Ο Σγιάκ Σβαρτ του Άγιαξ πάντως είχε επιχειρήσει να πάει τουλάχιστον τρία λεπτά πιο μπροστά, πιστεύοντας λανθασμένα – λόγω και της ομίχλης – ότι ο διαιτητής είχε σφυρίξει τη λήξη του ημιχρόνου, αλλά ευτυχώς γι’αυτόν ένας φροντιστής το αντιλήφθηκε και την τελευταία στιγμή του φώναξε να γυρίσει πίσω, αφού το 45λεπτο δεν είχε ολοκληρωθεί.
Στην επανάληψη η Λίβερπουλ μπήκε πιο δυνατά, με στόχο αν όχι να ανατρέψει το σκορ, τουλάχιστον να μειώσει τη διαφορά, εν όψει και του δεύτερου αγώνα. Η ομάδα του Σάνκλι πίεσε αρκετά και έχασε αρκετές ευκαιρίες αλλά δεν κατάφερε κάτι αξιοσημείωτο. Ο Άγιαξ έφτασε και σε 5ο γκολ στα τελευταία λεπτά και το παιχνίδι τελείωσε με τους Άγγλους να πετυχαίνουν απλά το γκολ της τιμής στις καθυστερήσεις. Ένα γκολ που όπως όλα τα άλλα αντιμετωπίστηκε με απορία από τον Άγγλο σχολιαστή, που αδυνατώντας να καταλάβει τι ακριβώς έγινε στη φάση, αρκέστηκε να αναφέρει ότι η Λίβερπουλ μείωσε το σκορ, χωρίς να έχει ιδέα ποιος ήταν ο σκόρερ.
To τελικό 5-1 έκανε αίσθηση σε όλη την Ευρώπη. Παρά τον διασυρμό όμως, ο Σάνκλι δήλωνε σίγουρος μετά το ματς για την πρόκριση της ομάδας του: “Δεν με εντυπωσίασε ο Άγιαξ. Σήμερα ήταν απλά τυχεροί. Πιστεύω ότι στο Λίβερπουλ θα έχουμε μια πολύ θερμή νύχτα και θα τους κερδίσουμε 7-0”. Οι δηλώσεις του προπονητή των Άγγλων πείσμωσαν τους Ολλανδούς και βοήθησαν τον Μίχελς στο κομμάτι της προετοιμασίας για τον επαναληπτικό. Ο Ολλανδός τεχνικός ήξερε τι εστί Άνφιλντ και γι’αυτό έβγαλε τους παίκτες του για προθέρμανση από πάρα πολύ νωρίς, για να συνηθίσουν την ατμόσφαιρα. Η Λίβερπουλ προσπάθησε να αιφνιδιάσει τους αντιπάλους της αλλά ο Άγιαξ ήταν καλά στημένος και τελικά κατάφερε να φύγει από την Αγγλία με ένα 2-2, χάρη σε δυο γκολ του 19χρονου Κρόιφ, και να προκριθεί στα προημιτελικά.
(https://i1.wp.com/blog.stoiximan.gr/wp-content/uploads/2019/08/ajax7.jpg?w=715&ssl=1)
Ο θρίαμβος επί των πρωταθλητών Αγγλίας (μέχρι και σήμερα είναι η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ήττα της Λίβερπουλ) αποτέλεσε ορόσημο στην ιστορία του Άγιαξ. “Ήταν σαν παραμύθι για εμάς, κανείς δεν πίστευε πραγματικά ότι συνέβη στα αλήθεια” δήλωσε χρόνια μετά ο Σβαρτ. Μπορεί το παιχνίδι να έμεινε γνωστό με τον τίτλο “Ο αγώνας της ομίχλης”, αλλά κατά βάθος αυτό που το έκανε ξεχωριστό ήταν η εμφάνιση του Άγιαξ, που για πρώτη φορά αποδείκνυε πως μπορεί να σταθεί δίπλα στις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Ο Κρόιφ το χαρακτήρισε κάποτε το αγαπημένο παιχνίδι της καριέρας του ενώ ο Μίχελς είχε δηλώσει: “Εκείνος ο αγώνας ήταν μια μεγάλη στιγμή για εμάς, γιατί αναγνωριστήκαμε διεθνώς. Ήταν μια απόδειξη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και σ’εκείνο το επίπεδο”.
Στον επόμενο γύρο ο Άγιαξ αποκλείστηκε από την Ντούκλα Πράγας αλλά η “ολλανδική επανάσταση” είχε πλέον ξεκινήσει. Δυο μόλις χρόνια μετά, θα έφτανε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (έχασε από τη Μίλαν) και πέντε χρόνια αργότερα θα πανηγύριζε το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο του (απέναντι στον Παναθηναϊκό στο Γουέμπλει), το οποίο, όπως είπαμε και στην αρχή, ακολούθησαν άλλα δυο συνεχόμενα.
Στα έξι χρόνια που έκατσε στον πάγκο του Άγιαξ, ο Ρίνους Μίχελς κέρδισε 4 πρωταθλήματα, 3 κύπελλα και ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών, μα πάνω απ’όλα κατάφερε να αλλάξει ολοκληρωτικά την ιστορία μιας ομάδας, να την καταχωρήσει με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ποδοσφαίρου και να την κάνει αγαπητή σε όλο τον κόσμο. Όπως έγραψε εκείνη την εποχή και ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης: “Όσοι αγαπήσαμε με τη φλόγα του έφηβου ερωτευμένου αυτή την υπεργήινη Bella Dona δεν μπορούμε πια να την ξεχάσουμε. (…) Ο,τι υπήρξε πριν από τον Άγιαξ -το συνειδητοποιήσαμε ξαφνικά- υπήρξε η προϊστορία του ποδοσφαίρου. Μετά τον Άγιαξ φάνηκε πως υποχρεωτικά πια άνοιγε η ιστορία”.
sombrero.gr
-
Ajax's 'Bob Marley-Inspired' Third Kit Has Leaked And It's A Thing Of Absolute Beauty
(https://www.sportbible.com/cdn-cgi/image/width=720,quality=70,format=webp,fit=pad,dpr=1/https%3A%2F%2Fs3-images.sportbible.com%2Fs3%2Fcontent%2Fcd92e9736087843c928efb5e41c26def.png)
Ajax's 'Bob Marley-inspired' third kit for the 2021/2022 season has leaked and it could already be a contender for shirt of the season.
The Dutch giants are known for producing unbelievable kits year after year - with one of next season's offering already catching the eye.
Per the ever-reliable Footy Headlines, the shirt is in tribute to reggae artist and 'Three Little Birds' hitmaker Marley.
'Three Little Birds' has become an unofficial anthem for the club in recent years and is sung inside the Johan Cruyff Arena.
Around the shoulders will be red, green and yellow, while the aforementioned three little birds look to be on the neck.
Some have pointed out the colours are also used on Ghana's national flag, which will likely please young forward Mohammed Kudus.
Fans have quickly reacted to the shirt and they're desperate for pre-orders to open as soon as possible.
This season has seen Ajax run away at the top of the Eredivisie and they're 12 points clear of closest rivals PSV Eindhoven.
They've done so in their regular red and white home shirt in addition to a glacial blue away that it feels like absolutely everyone owns.
What do you think of Ajax's potential kit for next season?
Let us know in the comments.
https://www.sportbible.com/football/football-news-kit-ajaxs-bob-marley-inspired-third-kit-has-leaked-and-its-a-beauty-20210427
-
Τι να πεις για αυτή την ΟΜΑΔΑ! 🇳🇱🔴⚪
ΑΠΙΘΑΝΟ ΚΛΑΜΠ
Ο Άγιαξ κατέκτησε το 35ο του πρωτάθλημα
Η κούπα, όμως, δεν θα βρίσκεται στο μουσείο της ομάδας
Θα είναι στα σπίτια των 42.000 κατόχων διαρκείας
Ο «Αίαντας» έλιωσε το τρόπαιο και έφτιαξε 42.000 αστεράκια
Το RESPECT είναι λίγο! 👏
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.6435-9/185483730_10159783197319752_4421576858541625955_n.jpg?_nc_cat=105&ccb=1-3&_nc_sid=973b4a&_nc_ohc=OBDAQky9nz4AX_W856O&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=1e8b24063db1a5612f7da7e20c8ae1ff&oe=60C357FA)
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.6435-9/185084064_10159783160339752_2444147101473170898_n.jpg?_nc_cat=108&ccb=1-3&_nc_sid=973b4a&_nc_ohc=4sPW6zTLxJUAX-wICNi&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=1eabf0a30a0958ce9a29d8255743d1ee&oe=60C29AC3)
gazzetta.gr
-
Σε χθεσινό φιλικό προετοιμασίας ο Άγιαξ έμεινε στο 1-1 με την Quick'20, μια ερασιτεχνική ομάδα που αγωνίζεται στην 5η κατηγορία.
Αν είσαι φίλος του Άγιαξ κι αυτή η πρόταση από μόνη της δεν σου προκαλεί ανησυχία, να προσθέσουμε ότι αυτός είναι ο τερματοφύλακας της Quick'20:
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.6435-9/213239160_10159873359395931_5229428330073690550_n.jpg?_nc_cat=110&ccb=1-3&_nc_sid=973b4a&_nc_ohc=7yaLv6uvtH8AX-T0UnO&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=f8f9e8f57a8d33b09ee1d956be0895a4&oe=60EABAE6)
El Sombrero
-
Άγιαξ: Ο Πλανκ παλεύει με τον καρκίνο, μπήκε με αλλαγή στο 89' και αποθεώθηκε από συμπαίκτες και αντιπάλους (vid)
(https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image/public/2022-01/fjk63thxwaqdydx.jpg.webp?itok=ec15jnms)
Υπέροχη χειρονομία από τους παίκτες των Άγιαξ και Εξέλσιορ, που σχημάτισαν έναν διάδρομο τιμής όταν ο Ντέβιν Πλανκ που δίνει μάχη με καρκίνο, πέρασε στον αγωνιστικό χώρο.
Ο φωτεινός πίνακας επιδείκνυε την διαφορά ποιότητας των δύο ομάδων. Ο Άγιαξ ήταν μπροστά στο σκορ με το εμφατικό 9-0 στο παιχνίδι κόντρα στην Εξέλσιορ (ομάδα της τρίτης κατηγορίας του ποδόσφαιρου της χώρας) για την πρόκριση στα προημιτελικά του Κυπέλλου Ολλανδίας. Η επιθετική δεινότητα όμως των παικτών του Αίαντα, δεν ήταν το πιο εντυπωσιακό στο εν λόγω παιχνίδι!
Στο 89ο λεπτό του ματς, ο 20χρονος Ντέβιν Πλανκ, στάθηκε έξω από την πλάγια γραμμή, περιμένοντας να περάσει στον αγωνιστικό χώρο. Για πρώτη φορά μετά από τον Οκτώβριο του 2020, αφού παλεύει κόντρα στην επάρατη νόσο. Οι παίκτες και των δύο ομάδων άφησαν τις θέσεις τους, στάθηκαν ο ένας δίπλας στον άλλο, δημιούργησαν αυτό που οι Ισπανοί ονομάζουν pasillio. Ήταν ο τρόπος τους να του δείξουν ότι είναι εκεί, μαζί του!
Ο 20χρονος άσος της Εξέλσιορ διαγνώστηκε με κακοήθη όγκο στο πόδι πριν από περίπου ένα χρόνο και έκτοτε ακολουθεί πρόγραμμα χημειοθεραπειών. Η τελευταία χημειοθεραπεία ήταν πριν από 2 μήνες και η μεγαλύτερη νίκη της ζωής του είναι κοντά! Οι ιθύνοντες της ομάδας, όταν η κλήρωση του Κυπέλλου τους έφερε αντιμέτωπους με τον Άγιαξ, είδαν στο παιχνίδι την τέλεια ευκαιρία να τον υποδεχτούν ξανά πίσω στο «όμορφο παιχνίδι»! Οι γιατροί επισήμαναν ότι ο 20χρονος πρέπει να παίξει το πολύ δύο λεπτά ώστε να μην επηρεαστεί η αποθεραπεία του, κάτι που φυσικά τηρήθηκε κατά γράμμα.
Όταν περνούσε όμως στον αγωνιστικό χώρο, είδαμε (ξανά) τι πραγματικά είναι το ποδόσφαιρο, με τους παίκτες και των δύο ομάδων να τον καλωσορίζουν με τιμή πίσω στο παιχνίδι που αγαπάει.
Ayer. Ajax golea 9-0 al humilde Excelsior. Al minuto 89, entra Devin Plank,20 años, del Excelsior, que hace 2 meses terminó su última sesión de quimio contra un cáncer en el peroné. Sus compañeros y rivales interrumpen el partido para hacerle pasillo. Él se emociona. Qué lindo. (https://twitter.com/Juezcentral/status/1484579383872528385?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1484579383872528385%7Ctwgr%5E%7Ctwcon%5Es1_&ref_url=https%3A%2F%2Fwww.gazzetta.gr%2Ffootball%2F2081884%2Fagiax-o-plank-paleyei-me-ton-karkino-mpike-me-allagi-sto-89-kai-apotheothike-apo)
Fantastisch gebaar: spelers Ajax en teamgenoten Excelsior Maassluis maken een erehaag voor de terugkerende Devin Plank 🙏 (https://twitter.com/ESPNnl/status/1484284881563697161?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1484284881563697161%7Ctwgr%5E%7Ctwcon%5Es1_&ref_url=https%3A%2F%2Fwww.gazzetta.gr%2Ffootball%2F2081884%2Fagiax-o-plank-paleyei-me-ton-karkino-mpike-me-allagi-sto-89-kai-apotheothike-apo)
gazzetta.gr