PAS.gr Forum
Αθλητικά => άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο => Μήνυμα ξεκίνησε από: fotaras στις Σαβ 20 Μάρ 2010 15:32
-
Νέο τριμηνιαίο περιοδικό για το κοινωνικό και πολιτικό νόημα των σπορ, την εμπειρία του γηπέδου και την οπαδική κουλτούρα...
Κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος σε κεντρικά βιβλιοπωλεία...
Περισσότερες πληροφορίες: www.humbazine.gr (http://www.humbazine.gr)
θέματα του 1ου τεύχους:
-No alla tessera del tifoso
-Ποδόσφαιρο και ρατσισμός στον αμερικάνικο νότο
-Larry vs Magic:το πρώτο αίμα
-20 χρόνια από το θάνατο της ''μαύρης αράχνης''
-Το ποδόσφαιρο μετά απο 40 χρόνια,η γαλλική εκδοχή
-Sankt Pauli,τα παιδιά της επανάστασης
-Celtic,TAL, ένα fanzine με ιστορία
http://4.bp.blogspot.com/_KInUDV-FBZg/S6ScoS-woRI/AAAAAAAABbU/UX6_r7aWSm4/s1600-h/humba-cover_-_prosx11.jpg (http://4.bp.blogspot.com/_KInUDV-FBZg/S6ScoS-woRI/AAAAAAAABbU/UX6_r7aWSm4/s1600-h/humba-cover_-_prosx11.jpg)
υ.γ.choose it or lose it... ;)
-
(http://4.bp.blogspot.com/_KInUDV-FBZg/S6ScoS-woRI/AAAAAAAABbU/UX6_r7aWSm4/s1600/humba-cover_-_prosx11.jpg)
μετα το πασχα διανομη θα γινεται και στα γιαννινα!
στειλτε π.μ. σε εμενα!
θα σας το υπενθυμισω και μετα το πασχα... stay tuned
-
Παιδιά μιλάμε για ενα καταπληκτικό περιοδικό σε μεγάλο μέγεθος με ράχη!
Πολλές σελίδες και πολύ ενδιαφέροντα θέματα!
Τα παιδιά έχουν κάνει φοβερή δουλειά!
Οποιος ενδιαφέρετε στην Αθήνα για να το πάρει ας μου στείλει pm.
Η τιμή του είναι 3 ευρώ!
-
3 ευρω ειναι η τελικη τιμη ραφιου. περιπτερου ή βιβλιοπωλειου.
στη διακινηση χερι με χερι η τιμη ειναι 2 ευρω!!!
-
Οποιος ενδιαφέρετε στην Αθήνα για να το πάρει ας μου στείλει pm.
Η τιμή του είναι 3 ευρώ!
Γιατί ωρέ ζήσση είσαι ο κεντρικός προμηθευτής?Θέλω γι ααύριο ένα τα λέμε στις 5 ξέρεις εσύ.Βάλε καφέ,χαχα :P
-
α ωρε και εγω θελω ενα, αλλα θα μου το φερετε στο οακα να το διαβασω στο ημιχρονο..!!!
ζηση δεν μου περνεις το μονοευρω ρε,2 θα σου δωκω !! ::) :P :P :P
-
το περιοδικο το βρισκετε και στους ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ.
καθε απογευμα περνατε και το παιρνετε...
-
Είπα την αναγραφόμενη τιμή καθώς ενα ευρώ παραπάνω απο εμάς δεν είναι τπτ αλλα για τα παιδιά του HUMBA είναι σημαντικό!
-
η συλλογικοτητα radical fans united θα βρεθει στα γιαννινα με αφορμη τις εκδηλωσεις για τα 2 χρονια της καταληψης αντιβιωσης.
το θεμα της συζητησης, της οποίας την εισήγηση κι εχουν επιμεληθει, ειναι:
"ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ"
η κουβεντα ξεκιναει στις 8, ενω θα υπαρχει και συνοδευτικο υλικο.
θα γινει στον χωρο της καταληψης αντιβιωσης (παπανδρεου και μπελογιαννη γωνια, διπλα στο 2ο λυκειο) και ολοι οι οπαδοι -ανεξαρτητως ομαδικων προτιμησεων- ειναι ευπροσδεκτοι για καλοπροαιτετη και ανοιχτομυαλη κουβεντα...
τα λεμε απο κοντα.
(http://antiviosi.squat.gr/files/2010/09/2010-10-Genethlia.jpeg)
rfu.blogspot.com
antiviosi.squat.gr
-
(http://4.bp.blogspot.com/_KInUDV-FBZg/TNZkUGbkJoI/AAAAAAAABu0/U93Axc-_EjQ/s320/rfu-10.gif)
Το πρώτο μας τεύχος για τη νέα σεζόν, και δέκατο συνολικά, μόλις κυκλοφόρησε. Θα το βρείτε στα γνωστά σημεία διανομής: στις κερκίδες και στους συνδέσμους. Όπως βλέπετε, υπάρχουν κάποιες αλλαγές αισθητικού περιεχομένου ενώ θα ακολουθήσουν και άλλες στα επόμενα τεύχη. Αναζητήστε το, κερδισμένοι θα βγείτε!!! Επόμενο τεύχος; Τέλος Γενάρη.
ΥΓ. Όποιος θέλει παράδοση κατ' οίκον, ας στείλει e-mail να κανονίσουμε τα διαδικαστικά.
http://rfu.blogspot.com/2010/11/blog-post_07.html (http://rfu.blogspot.com/2010/11/blog-post_07.html)
το τευχακι περιεχει κειμενο των ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ αναφορικα με την εμπορευματοποιηση. φυσικα μπορειτε να το βρειτε στο συνδεσμο, εκτος αν σας βρει αυτο στην κερκιδα...
-
(http://4.bp.blogspot.com/_KInUDV-FBZg/TNlW9xRhDOI/AAAAAAAABu4/rEGDwZj8KpE/s320/cover-3.jpg)
www.humbazine.gr]Περιεχόμενα τρίτου τεύχους:
Καλοκαίρι μεγάλων, παγκόσμιων αθλητικών διοργανώσεων και έτσι αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε σε αυτό το τεύχος. Ξεκινάμε από Ν. Αφρική όπου με αφορμή τη διεξαγωγή του μουντιάλ ποδοσφαίρου ζητήσαμε από φίλους, συνεργάτες και λοιπούς «ειδικούς» να μας περιγράψουν τη σχέση τους με το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου. Επόμενη στάση στη γειτονική Τουρκία και στο παγκόσμιο τουρνουά μπάσκετ, όπου με αφορμή αυτή τη φορά την «πορτοκαλί στρογγυλή θεά», ρωτήσαμε άλλους φίλους και συνεργάτες να μας πουν τι σημαίνει για αυτούς το μουντομπάσκετ…
Το ταξίδι μας συνεχίζεται, με προορισμό τη Γαλλία και την εκεί οπαδική σκηνή, και μέσα από άρθρα, κείμενα, συζητήσεις και απόψεις ανθρώπων που σχετίζονται με το ποδόσφαιρο και την κερκίδα στη Γαλλία, μαθαίνουμε για την ιστορία και το κοινωνικοπολιτικό background της γαλλικής οπαδικής κουλτούρας.
Μετά την Γαλλία, μια στάση στην άλλη πλευρά του χάρτη επιβάλλεται. Κίνα! Για την ακρίβεια,στάση σε κινεζικό (όχι εστιατόριο) γήπεδο ποδοσφαίρου. Εντυπώσεις από την ατμόσφαιρα πριν την έναρξη, την εξέδρα, το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και μια μικρή γεύση από την ιδιαίτερη καθημερινότητα της κινέζικης κοινωνίας…
Συνεχίζουμε με Αμερική, βάζουμε ακουστικά, επιλέγουμε soul μουσική και στεκόμαστε με σεβασμό μπροστά στον παππού της soul με το όνομα Julius Erving. Για το τέλος αφήνουμε την Ιταλία, πάμε κάποια χρόνια πίσω για να μάθουμε την ιστορία της κόντρας δύο σπουδαίων ιταλικών ομάδων, της Γιουβέντους και της Τορίνο. Φτάνοντας πάλι πίσω στη βάση μας θα χαλαρώσουμε βλέποντας φωτογραφίες από το δεύτερο καλοκαιρινό φεστιβάλ των Radical Fans United και ρετρό φωτογραφίες από τη (μπασκετική) δεκαετία του ΄80…
Καλό ταξίδι…
Το τρίτο τεύχος του περιοδικού HUMBA! κυκλοφορεί σε κεντρικά βιβλιοπωλεία.
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα, τηλ. 210-3623092
Περισσότερες πληροφορίες: [url=http://www.humbazine.gr]www.humbazine.gr (http://Περιεχόμενα τρίτου τεύχους:
Καλοκαίρι μεγάλων, παγκόσμιων αθλητικών διοργανώσεων και έτσι αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε σε αυτό το τεύχος. Ξεκινάμε από Ν. Αφρική όπου με αφορμή τη διεξαγωγή του μουντιάλ ποδοσφαίρου ζητήσαμε από φίλους, συνεργάτες και λοιπούς «ειδικούς» να μας περιγράψουν τη σχέση τους με το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου. Επόμενη στάση στη γειτονική Τουρκία και στο παγκόσμιο τουρνουά μπάσκετ, όπου με αφορμή αυτή τη φορά την «πορτοκαλί στρογγυλή θεά», ρωτήσαμε άλλους φίλους και συνεργάτες να μας πουν τι σημαίνει για αυτούς το μουντομπάσκετ…
Το ταξίδι μας συνεχίζεται, με προορισμό τη Γαλλία και την εκεί οπαδική σκηνή, και μέσα από άρθρα, κείμενα, συζητήσεις και απόψεις ανθρώπων που σχετίζονται με το ποδόσφαιρο και την κερκίδα στη Γαλλία, μαθαίνουμε για την ιστορία και το κοινωνικοπολιτικό background της γαλλικής οπαδικής κουλτούρας.
Μετά την Γαλλία, μια στάση στην άλλη πλευρά του χάρτη επιβάλλεται. Κίνα! Για την ακρίβεια,στάση σε κινεζικό (όχι εστιατόριο) γήπεδο ποδοσφαίρου. Εντυπώσεις από την ατμόσφαιρα πριν την έναρξη, την εξέδρα, το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και μια μικρή γεύση από την ιδιαίτερη καθημερινότητα της κινέζικης κοινωνίας…
Συνεχίζουμε με Αμερική, βάζουμε ακουστικά, επιλέγουμε soul μουσική και στεκόμαστε με σεβασμό μπροστά στον παππού της soul με το όνομα Julius Erving. Για το τέλος αφήνουμε την Ιταλία, πάμε κάποια χρόνια πίσω για να μάθουμε την ιστορία της κόντρας δύο σπουδαίων ιταλικών ομάδων, της Γιουβέντους και της Τορίνο. Φτάνοντας πάλι πίσω στη βάση μας θα χαλαρώσουμε βλέποντας φωτογραφίες από το δεύτερο καλοκαιρινό φεστιβάλ των Radical Fans United και ρετρό φωτογραφίες από τη (μπασκετική) δεκαετία του ΄80…
Καλό ταξίδι…
Το τρίτο τεύχος του περιοδικού HUMBA! κυκλοφορεί σε κεντρικά βιβλιοπωλεία.
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα, τηλ. 210-3623092
Περισσότερες πληροφορίες: [url=http://www.humbazine.gr) και http://www.myspace.com/humbazine.gr (http://www.myspace.com/humbazine.gr)[/url]
http://rfu.blogspot.com/2010/11/humba.html (http://rfu.blogspot.com/2010/11/humba.html)
το τευχος (οπως και τα προηγουμενα) μπορειτε να το προμηθευτειτε απο τους ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ.
για οσους δεν τους βγαλει ο δρομος προς τον συνδεσμο μπορουν να περασουν απο το βιβλιοπωλειο "ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ", πυρσινελλα 11.
-
(https://lh4.googleusercontent.com/-W7esAigNZcg/TW5bCMwRd3I/AAAAAAAAB1E/fKyMtnH_e6M/s1600/%25CE%2591%25CE%25A6%25CE%2599%25CE%25A3%25CE%2591+RFU+16-2.jpg)
-
Και φέτος λοιπόν στο γνωστό πια χώρο του λόφου του Στρέφη στα αγαπημένα μας Εξάρχεια Θα λάβει μέρος το RFU FESTIVAL!!
Είναι μια καταπληκτική γιορτή με την συμμετοχή οπαδών απο πολλές ομάδες!
Πέρυσι συμμετείχαμε σαν TOROS LOCOS ενώ φέτος θα συμμετάσχουμε στους αγώνες με τον όνομα FTLA ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ ως φόρο τιμής στον αγαπημένο μας Αλέκο που δεν είναι πια μαζί μας.
Σας περιμένουμε όλους σε αυτή την γιορτή του οπαδικού κινήματος!!!
(http://1.bp.blogspot.com/-Et1IbNnlYYI/Te3HLJCkopI/AAAAAAAAB4g/HkDrAP12INM/s1600/RFU+Fest_2011.jpg)
3ο RFU Festival (24,25,26 Ιούνη)
To τελευταίο τριήμερο Ιούνη στις 24,25,26 θα ξανακάνουμε για 3η φορά και πάλι στο αγαπημένο μας ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ το 3ο RFU festival!
Αυτή την φορά οι εκδηλώσεις μας θα επεκταθούν και στο διπλανό θεατράκι,γιατί δεν χωράμε πια...
Και φέτος θα γίνουν αγώνες ποδοσφαίρου 5x5,μπάσκετ 3x3,διαγωνισμός τριπόντων με μουσικές,έκθεση σκίτσου,σχεδίου,κόμικ αλλά και συζήτηση την Κυριακή το μεσημέρι,προβολές ταινιών Παρασκευή & Κυριακή.Σε αυτό το Φεστιβάλ θα έχουμε και συναυλία με ροκ συγκροτήματα.
Για πιο πολλές λεπτομέρειες για τα τουρνουά,τις εκδηλώσεις θα υπάρχει από αυτό το blog συνεχής ενημέρωση!
http://2011rfufestival.blogspot.com/ (http://2011rfufestival.blogspot.com/)
Keep in touch
http://rfu.blogspot.com/ (http://rfu.blogspot.com/)
-
θα σπάσουμε τα δοκάρια πάλι.....χοχοχο
-
Καλά να περάσετε παίδες!!!
Άντε και πρωτιά φέτος!!! ;) ;)
Υγ: Την εξεταστική μου μέσα :P :P
:pas: :pas:
-
Βγήκε το πρόγραμμα!
Αναλυτικά εδώ http://2011rfufestival.blogspot.com/ (http://2011rfufestival.blogspot.com/)
-
Α ωραία θα παίξουν και οι φίλοι μου Oi Askimoi
-
πολυ σιωπη εχει πεσει ρε παιδια...
μην ειναι που δεν περασαμε (για ακομα μια φορα) στην επομενη φαση;
μην ειναι που ο αρτσιστινος δεν διατηρησε το τροπαιο του απο τα 6.25;
δε μασαμε ρε...
μπορει να χασαμε 3-0 απο τους Απολλων Ιαχωβαδες-1, αλλα καναμε παλι τη διαφορα.
αλλωστε οταν ολοι πανε για τη νικη, εμεις που ξεκιναμε για την ηττα σιγουρα διαφερουμε...
φετος ειχαμε πολυ καλη στρατηγικη, αλλα ειμασταν ατυχοι μιας και στη γραμματεια καθοταν ενγκαθετος αρτινος... τιμωντας το ονομα της ομαδας (FTLA PAS) δε θα μπορουσαμε παρα να ξεκινησουμε το ζεσταμα για τον αγωνα απο το αγαπημενο τσιπουραδικο του αλεκου, τον τσελιγκα. ευτυχως οι μπυρες σε κουτακι βοηθησαν το ανεβασμα μας στο λοφο, επιτεινοντας το λαχανιασμα μας. σταθηκαμε πολυ καλα στο ματς, κανοντας διαλειμματα για να πιουμε και τις τελευταιες γουλιες μπυρας που απεμειναν, την ωρα που οι ιεχωβαδες -βουτηγμενοι στη ματαιοδοξια τους- ιδρωναν για γκολ και διακριση.
ευχαριστουμε τα παιδια απο τους navajo για την απο κοινου συλληψη και εκτελεση του σχεδιου απαγωγης του τερματοφυλακα της αυτονομης ζωνης... νομιζουμε πως δεν ελειψε σε κανεναν...
καταγγελουμε τους "αμπαλους" για μισογυνισμο μιας και δεν επεδειξε ιπποτισμο και νικησε τη μοναδικη γυναικεια ομαδα "σκυλες εξαρχειων"...
καταγγελουμε το κρατος των εξαρχειων που εστησε τον τελικο με 2 δικες του ομαδες τους "αμπαλους" και τον "αστερα 1928". το μοναδικο που αξιζει να θυμομαστε απο τον τελικο ειναι οι νεκρες μπεκατσες που συνελεξε η ορνιθολογικη εταιρια την επομενη μερα...
υ.γ. περιμενουμε φωτο...
-
Για τους υγιείς οπαδούς το περιοδικό HUMBA δε θα μπορούσε παρά να είναι μια όαση μέσα στην έρημο της καφρίλας των ελληνικών γηπέδων.
Κυκλοφόρησε το 6ο τεύχος, το οποίο μπορείτε να το προμηθευτείτε από τους ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ και το βιβλιοπωλείο "Αναγνώστης" (Πυρσινέλλα 12).
(http://www.humbazine.gr/images/humba_6_cover-1.jpg)
τα περιεχόμενα του τεύχους 6 εδω -> http://www.humbazine.gr/tefhos_6o.htm (http://www.humbazine.gr/tefhos_6o.htm)
www.humbazine.gr (http://www.humbazine.gr)
_________________________________________________ ________________
Ταυτόχρονα οι εκδόσεις "ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ", με την υποστήριξη του περιοδικού Humba, βάλθηκαν να εμπλουτίσουν την ελληνική βιβλιογραφία με τα θέματα που αφορούν τους οπαδούς. Όντας και οι ίδιοι οπαδοί, στοχεύουν στο να εκδώσουν βιβλία που να απαντούν στα ενδιαφέροντα των οπαδών.
Στο σύνδεσμο των ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ μπορείτε να βρείτε τα 2 πρώτα τους βιβλία:
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ULTRAS ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ
(http://1.bp.blogspot.com/-f37ceHPWGWA/TltlvZAxncI/AAAAAAAAB6U/agwbBSo22Sg/s1600/ultras-cover-web.jpg)
Το βιβλίο «Το φαινόμενο των ultras στην Ιταλία» εξετάζει, ιστορικά και κοινωνικά, τη γέννηση, την πορεία, την ακμή και την παρακμή του κινήματος των οργανωμένων οπαδών στη γείτονα χώρα μέσα από την έρευνα και μελέτη του συγγραφέα και τις συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών του κινήματος.
Ο Sébastien Louis διεξάγει εδώ και πολλά χρόνια έρευνες πεδίου στα ιταλικά γήπεδα. Εδώ σκιαγραφεί το συναρπαστικό πορτρέτο ενός κινήματος που αντανακλά την εξέλιξη της πολιτικής και κοινωνικής σκηνής στην Ιταλία, χωρίς όμως ν’ ανάγεται σε αυτή. Η ματιά που ρίχνει στο φαινόμενο των ultras μάς οδηγεί πολύ πέρα από τα αναγωγιστικά κλισέ περί βίας και πολιτικού εξτρεμισμού μέσα στα γήπεδα. Αποκαλύπτει τις διαφορετικές φάσεις του από το ξεκίνημά του, τις εσωτερικές εντάσεις του, αλλά και τα πιο βαθιά και κρυφά κίνητρά του.
ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ
(http://www.gate9.com.cy/gate9shop/components/com_virtuemart/shop_image/product/_________________4e6c780108451.jpg)
Η κοινωνική ιστορία του ποδοσφαίρου στη Μαύρη Ήπειρο είναι πλούσια σε συγκρούσεις αντιαποικιακές, φυλετικές, εθνικιστικές, θρησκευτικές. Οι αφρικανικές ποδοσφαιρικές συναντήσεις, όντας θεμελιωμένες στον ανταγωνισμό και στη δημιουργία αντιπαλοτήτων, ενσαρκώνουν λανθάνουσες μορφές πολιτικής διαμάχης και πολιτισμικών εντάσεων. Η αστικοποίηση, η κοινωνική διαφοροποίηση ανάμεσα σε γλωσσικές και εθνοτικές ομάδες, καθώς και ο μετααποικιακός εθνικισμός είναι τα κύρια συστατικά , με τα οποία τροφοδοτούνται οι πολιτιστικές ταυτότητες στο πλαίσιο του περίπλοκου ποδοσφαιρικού συστήματος της Αφρικής.
Το ποδόσφαιρο όμως στην Αφρική, χρησιμοποιήθηκε και ως βοηθητικό μέσο θετικής κοινωνικής επανένταξης και συμφιλίωσης, ειδικά σε περιοχές όπου οι φυλετικοί διαχωρισμοί και οι πολιτικοί αγώνες προκάλεσαν μακροχρόνιες ένοπλες συρράξεις, διαμεσολαβώντας αυτές τις αντιπαραθέσεις σε μια προσπάθεια να αναπτυχθούν μορφές θετικού συμβολικού διαλόγου ανάμεσα σε αντίπαλους πληθυσμούς.
Σίγουρα το ποδόσφαιρο, όπως και οποιαδήποτε άλλη αθλητική δραστηριότητα δεν μπορεί από μόνη της να εξουδετερώσει τις περίπλοκες παγιωμένες κοινωνικές διαμάχες. Αλλά το αφρικανικό ποδόσφαιρο σε κάθε ιστορική περίοδο προσφέρεται για μελέτες πάνω στο πώς οι αφρικάνικοι πληθυσμοί βελτιώνουν τη θέση τους μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο μέσω της αθλητικής κουλτούρας και μαθαίνουν να συνυπάρχουν μέσω αυτής.
-
Και δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για πράγματα τα όποια είναι κομμάτι του εαυτού σου, δεν είναι εύκολο να στοχαστείς πάνω στο υλικό της ζωής σου όταν συνδέεται με μια δυσαναπλήρωτη απώλεια. Όταν νιώθεις ότι θέλεις να φωνάξεις αλλά οι σκέψεις σου αρνούνται πεισματικά να γίνουν λέξεις πάνω στο χαρτί. Όταν τελικά η εισβολή της εξουσίας στη Βίλλα σημαίνει για σένα μια εισβολή στη ζωή σου, μια πληγή που αφήνει ανεξίτηλες ουλές. Άλλωστε η επίθεση στη Βίλλα δεν είναι μόνο μια προσπάθεια εμπέδωσης του φόβου, αλλά και της λήθης.
Εμείς όμως θυμόμαστε εκείνα τα βράδια στη Βίλλα που χορέψαμε, μεθύσαμε, ερωτευτήκαμε, μαλώσαμε...
http://www.yfanet.net/content/view/%CE%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B9_%CE%BF%CE%B9_%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CE%B9_%CE%BF%CE%B4%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%BD_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%92%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%B1 (http://www.yfanet.net/content/view/%CE%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B9_%CE%BF%CE%B9_%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CE%B9_%CE%BF%CE%B4%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%BD_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%92%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%B1)
Ατρόμητος
(http://2.bp.blogspot.com/-loPfbSs8hIA/UO7KOsIH-YI/AAAAAAAAD2s/gSz5HG6wtgg/s1600/%CE%B1%CF%84%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B1.jpg)
Προοδευτική/Έκρηξη Τούμπας
(http://2.bp.blogspot.com/-xS5CqvqYB4E/UO7KPRWA8NI/AAAAAAAAD20/nVA_DL41GH8/s1600/%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BF-allileggii-vila-xanadu500x199.png)
Παναθηναϊκός
(http://2.bp.blogspot.com/-HLMy9SvbWfU/UO7KOEUMZmI/AAAAAAAAD2k/iREw6GtNlhQ/s400/%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25BF-%25CE%25B2%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B1.jpg)
Παναχαϊκή
(http://1.bp.blogspot.com/-IGkp4XrNXdo/UO7KOqSofjI/AAAAAAAAD2o/8kYltrSInEM/s1600/navajo_villa.jpg)
Ομόνοια Λευκωσίας
(http://2.bp.blogspot.com/-xT0vNWz8MJc/UO7MaiskQtI/AAAAAAAAD4A/eKvxfqVYvvI/s400/%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B1.jpg)
Ολυμπιακός Βόλου
(http://4.bp.blogspot.com/-h83zv0VlrwU/UPAb_GQSmQI/AAAAAAAAD6Y/akf7q8xzXmU/s400/%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B1.jpg)
Αυτόνομη Ποδοσφαιρική Ομάδα Πάτρας
(http://1.bp.blogspot.com/-uetpagkmX00/UPAcPOCMAzI/AAAAAAAAD6g/0BBJ8GQ5T4A/s400/%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B1.jpg)
http://villa-amalias.blogspot.gr/ (http://villa-amalias.blogspot.gr/)
http://rfu.blogspot.gr/2013/01/villa-amalias.html (http://rfu.blogspot.gr/2013/01/villa-amalias.html)
-
(http://www.humbazine.gr/images/humba-cover-10.gif)
Θα το βρείτε στους ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ και στο βιβλιοπωλείο Αναγνώστης!
editorial τεύχους 10
Αποδόθηκε δικαιοσύνη;
Στις 12 Σεπτεμβρίου η αρμόδια δικαστική επιτροπή για τις ευθύνες των γεγονότων στο Χίλσμπορο και τον τραγικό θάνατο 96 φίλων της Λίβερπουλ ανακοίνωσε το τελικό πόρισμα: Συνολικά η ευθύνη για το θάνατο των οπαδών της αγγλικής ομάδας ανήκει στην αστυνομία και τους υπεύθυνους του γηπέδου. Καμιά ευθύνη στους οπαδούς. Είκοσι τρία χρόνια μετά και επίσημα ανακοινώνεται η αλήθεια. Μια αλήθεια που πάσχιζαν να αποδείξουν οι οικογένειες των θυμάτων, οι συγγενείς και οι φίλοι τους από την πρώτη στιγμή που ακούστηκαν οι κατηγορίες εναντίον των οπαδών για την τραγωδία του Χιλσμπορο.
Το πόρισμα λέει πώς αν εκείνη τη μέρα η αστυνομία και η ασφάλεια του γηπέδου έκαναν σωστά τη δουλειά τους, δεν θα είχαμε θρηνήσει 96 νεκρούς. Το πόρισμα λέει πώς αν ακόμα και μερικά λεπτά αργότερα από τον φρικτό συνωστισμό αντιλαμβάνονταν έγκαιρα οι υπεύθυνοι του γηπέδου το τι συμβαίνει είναι πολύ πιθανό να είχαν σωθεί πολλοί από τους 96 φίλους της Λίβερπουλ. Αν έμπαιναν έγκαιρα τα ασθενοφόρα, αν η αστυνομία δεν κοιτούσε απλά τα γεγονότα σχηματίζοντας αλυσίδα στο κέντρο του γηπέδου θεωρώντας πώς στόχος των οπαδών ήταν να προσεγγίσουν το απέναντι πέταλο των αντιπάλων, αν, αν, αν… Η απόφαση, όπως θα διαβάσατε στις εφημερίδες και τις ιστοσελίδες τις επόμενες από την 12η Σεπτεμβρίου μέρες ανάγκασε τον πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας να ζητήσει δημόσια συγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων αλλά και συνολικά στην βρετανική κοινωνία. Το ίδιο έκανε για ακόμα μια φορά η εφημερίδα SUN.
Για πολλούς που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και την εξέλιξή του, όχι μόνο το βρετανικό, αλλά στο σύνολό του, η τραγωδία του Χιλσμπορο αλλά και ο χειρισμός της τότε κυβέρνησης από την 15η Μαρτίου του 1989 και μετά, ήταν ημερομηνία και γεγονός σταθμός για το μέλλον του ποδοσφαίρου. Μαζί με την ελευθερία μετακίνησης παικτών από σύλλογο σε σύλλογο, την είσοδο των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και του στοιχήματος στους αγώνες, ήταν αυτά τα γεγονότα και αποφάσεις που άλλαξαν την εικόνα του ποδοσφαίρου. Προσέξτε, εκτός των άλλων σημείων που ήταν αποφάσεις συνειδητές από την πλευρά των κάθε είδους υπευθύνων για το ποδόσφαιρο, ο χειρισμός της περίπτωσης του Χίλσμπορο βασίστηκε σε ένα μεγαλειώδες ψέμα. Και φυσικά πάνω στα πτώματα 96 οπαδών. Γιατί, η έκθεση του Taylor για την αλλαγή φιλοσοφίας του βρετανικού ποδοσφαίρου και πάνω από λα την αλλαγή της εικόνας των βρετανικών γηπέδων, βασίστηκε μεν στην απαίτηση μεγάλης μερίδας των οπαδών για βελτιώσεις στα γήπεδα όσον αφορά την ασφάλεια στις κερκίδες αλλά και στο γενικότερο σεβασμό προς τον οπαδό με τελική αφορμή το Χιλσμπορο, αλλά στηριζόμενος στο ασύστολο ως και κατασκευασμένο ψέμα της ευθύνης των οπαδών ουσιαστικά αποτέλεσε την αφετηρία για την καταστροφή της βρετανικής γηπεδικής κουλτούρας και της ατμόσφαιρας στα γήπεδα όπως την είχαμε γνωρίσει μέχρι αρχές του 1990. Ναι, οι κερκίδες ορθίων που σταδιακά αντικαταστάθηκαν με την υπογραφή των νέων μέτρων σε όλα τα γήπεδα είχε να κάνει με την ασφάλεια των οπαδών. Ακόμα και οι ίδιοι οπαδοί είχαν επισημάνει τους κινδύνους σε διάφορα άρθρα οπαδικών φανζίν που κυκλοφορούσαν τότε. Αλλά στην περίπτωση του Χίλσμπορο οι ευθύνες δεν ανήκαν στους οπαδούς. Ναι, υπήρχε θέμα με τα επεισόδια που προκαλούσαν οι οπαδοί στα γήπεδα τη δεκαετία του 1980 (πάντως τις περισσότερες φορές εκτός γηπέδου) αλλά στην περίπτωση του Χίλσμπορο δεν είχαμε επεισόδια μεταξύ οπαδών, ούτε μεταξύ οπαδών και αστυνομίας. Ναι, έχουν προηγηθεί τα τραγικά γεγονότα του Χευζελ, το τρομερό δυστύχημα στο Μπράντφορντ, αλλά στην περίπτωση του Χίλσμπορο η τραγωδία προήλθε από την ανικανότητα, την ανοργανωσιά και την αδιαφορία των αρχών. Τι θέλουμε να πούμε; Πώς η τότε κυβέρνηση έπαιξε πολιτικά πάνω στις 96 αδικοχαμένες ζωές των οπαδών της Λίβερπουλ. Πώς αν δεν το άφησε να γίνει για να υπάρχει πάτημα και κοινωνική απαίτηση να αλλάξουν τα γήπεδα και να διωχθούν από τις κερκίδες τα ταραχοποιά στοιχεία, σίγουρα χρησιμοποίησε το θάνατο τόσων ανθρώπων, αθώων όπως και όλοι οι άλλοι οπαδοί της Λίβερπουλ, για να περάσει ευκολότερα τα νέα μέτρα που αναφέρονταν στην έκθεση του Taylor. Πως αν δεν δημιούργησε η Θάτσερ και το επιτελείο της την αφορμή, σίγουρα την χρησιμοποίησαν μια χαρά για να φτιάξουν το «προϊόν» του ποδοσφαίρου και την εικόνα του στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό.
Άρα εκτός από την αποκάλυψη της αλήθειας 23 χρόνια μετά, θα πρέπει αφενός να αποδοθεί δικαιοσύνη, να τιμωρηθούν δηλαδή όσοι πραγματικά ευθύνονται για το θάνατο τόσων ανθρώπων αλλά και από την άλλη να αναθεωρηθούν όλα εκείνα τα μέτρα που πάρθηκαν στη βάση πώς οι οπαδοί προξένησαν για ακόμα μια φορά επεισόδια με αποτέλεσμα την τραγική κατάληξη των συνοπαδών τους. Θα πρέπει να καθίσουν όλοι ξανά κάτω, με συμμετοχή και των ίδιων των οπαδών, και να ξαναδούν σημείο προς σημείο την περιβόητη έκθεση του κυρίου Taylor. Αυτό δεν σημαίνει πώς όλες οι αποφάσεις είναι λάθος, ενάντια στον οπαδό και κατά της αγνής, αυθεντικής γηπεδικής ατμόσφαιρας. Αλλά, τα τελευταία χρόνια για παράδειγμα που πολλές οργανώσεις και προτζεκτ οπαδών στο Νησί προσπαθούν να επαναφέρουν τις κερκίδες ορθίων στα βρετανικά γήπεδα, η απόφαση της 12ης Σεπτεμβρίου πρέπει να ληφθεί υπόψη. Έτσι δεν είναι; Όπως και όποια άλλη αλλαγή έχει βασιστεί στο ψέμα του Χίλσμπορο πρέπει να ξανατεθεί στο τραπέζι. Αυτό θα είναι η πραγματική δικαίωση και των οικογενειών, πέρα της τιμωρίας των υπεύθυνων αστυνομικών και υπευθύνων ασφαλείας του γηπέδου, αλλά και όλων των οπαδών στη Μεγάλη Βρετανία όπου μετά το 1989 και τα νέα μέτρα έμειναν απέξω από τα γήπεδα. Γιατί μια σειρά μέτρων μετά το 89 όπως τα ακριβά εισιτήρια, οι κάρτες μέλους, οι κάμερες, οι κάρτες φιλάθλου, οι απαγορεύσεις εισόδου στο γήπεδο και η γενικότερη στροφή προς ένα πιο εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο, για ένα προϊόν με καλογυαλισμένο περιτύλιγμα, άλλαξαν το γήπεδο μια για πάντα… Και υπάρχουν πολλοί φίλοι του παλιού καλού βρετανικού ποδοσφαίρου αυτή τη στιγμή στην Αγγλία που προσπαθούν να επαναφέρουν τις παλιές καλές αξίες της βρετανικής γηπεδικής κουλτούρας. Με τα δεδομένα του σήμερα φυσικά και οπωσδήποτε με την κατάκτηση της αλήθειας για το Χίλσμπορο έστω και 23 ολόκληρα χρόνια μετά…
http://www.humbazine.gr (http://www.humbazine.gr)
-
Πανιώνιος
(http://1.bp.blogspot.com/-g3i3OB9iRsg/UPQj_FqYvjI/AAAAAAAAD88/zwJ5bsunI2c/s400/956513as.jpg)
AEK
(http://1.bp.blogspot.com/-oTbqg8zylj4/UPQj_s6LsAI/AAAAAAAAD9A/ZbCFS8GTfpI/s400/ee8cec4956f5dc23141ec76cda1b76ea_243076.jpg)
Αστέρας Εξαρχείων
(https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/upload.jpg)
-
ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ
(http://img14.imageshack.us/img14/9261/paspao20132.jpg)
-
Ηρακλής
(http://2.bp.blogspot.com/-1fiOksLmhR8/UPXVwZKdzaI/AAAAAAAAD_Q/QIQI6K9x4_I/s1600/iraklis.jpg)
-
ΟΙ RADICAL FANS UNITED επιτέλους απέκτησαν την δικιά τους ιντερνετική ραδιωφωνική εκπομπη απο φιλάθλους για φιλάθλους!
Σήμερα τρίτη στις 21:00 θα μπορεσετε να ακουσετε ζωντανά την δευτερη εκπομπή αλλα και να επικοινωνησετε με τα παιδια με κάποι mail ή κατευθείαν στο chat!
την εκπομπή την ακούτε απο εδω http://rfuradio.listen2myradio.com/ (http://rfuradio.listen2myradio.com/)
ενω ο συνδεσμος της σελίδας των rfu ειναι η εξής http://rfu.blogspot.gr/ (http://rfu.blogspot.gr/)
Στα σκαριά ειναι και το επόμενο οπαδικό φεστιβαλ που μεχρι τώρ λάμβανε μέρος στον λόφο του στρέφη στα Εξάρχεια ενω φέτος θα είναι σε άλλο χώρο!
Ευτηχως η παρουσια Πασολέδων ειναι δυναμική εδω και πολλά χρόνια σε αυτο το υγιές οπαδικο εγχειρημα!!!
-
Από όσο ξέρω συνεχίζει να εκδίδεται αυτό το περιοδικό. Όποιος έχει λεπτομέρειες ας ενημέρωσει, κάποιο link κ.λπ.
-
Από όσο ξέρω συνεχίζει να εκδίδεται αυτό το περιοδικό. Όποιος έχει λεπτομέρειες ας ενημέρωσει, κάποιο link κ.λπ.
Τεύχος, 18., ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2015 / Τιμή 3 ευρώ... στα βιβλιοπωλεία και στους Παναιτωλικούς.
-
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ #29
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/31956610_974292296081626_8226547399179370496_n.png?_nc_cat=0&oh=d7b3447542c371e0f9eb31fc13ffca34&oe=5B91D8BC)
με ιδιαίτερο γιαννιώτικο ενδιαφέρον, αφού δημοσιεύει το groundhopping κάποιων συνΠΑΣολέδων στην Ιταλία... αλλά και φωτογραφίες ενός θαμώνα του καφενέ μας
Το εξώφυλλο του #HUMBA29 προέρχεται από την κερκίδα των Ultras White Knights UWK στην αναμέτρηση της Ζαμάλεκ με την ΕΝΡΡΙ, στις 8 Φεβρουαρίου του 2015.
Πρόκειται για τον αγώνα που σημαδεύτηκε από τον θάνατο 20 οπαδών των Λευκών Ιπποτών, οι οποίοι ποδοπατήθηκαν πνιγμένοι από δακρυγόνα μέσα στα ατσάλινα κλουβιά που είχαν εγκαταστήσει οι δυνάμεις ασφαλείας για την είσοδο του κόσμου στο γήπεδο. Στη φωτογραφία, οι ultras της Ζαμάλεκ έχουν ήδη πληροφορηθεί ότι κάποιοι από τους συνοπαδούς τους θα επιστρέψουν σπίτι τυλιγμένοι σε νεκρικά σάβανα. Η εικόνα μιλάει από μόνη της.
Στις σελίδες του νέου HUMBA! και στο αφιέρωμα για τα 7 χρόνια από την Αραβική Άνοιξη, οι ίδιοι, σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις τους, μας μεταφέρουν τις εμπειρίες τους μετά την Επανάσταση του 2011 και κυρίως, το πώς είναι να ζεις σε μια χώρα που διαθέτει στις φυλακές της 60.000 πολιτικούς κρατούμενους.
Αναλυτικά τα περιεχόμενα #HUMBA29:
Editorial: Ο Στρουθοκαμηλισμός τελείωσε
When weekend comes
Αφιέρωμα: 7 χρόνια μετά την Αραβική Ανοιξη
Ρασίντ Μεκλουφί, μια μικρή αλγερινή ιστορία
Ιμόν Ζαγιεντ, Πώς το ποδόσφαιρο έμπλεξε έναν Ιρλανδό στην Αραβική Ανοιξη
More than a game
Από το υπόβαθρο στο προσκήνιο του Λαβάρ Μπολ
Τα Πιστόνια του Ντιτρόιτ ξερνούν εκμετάλλευση
Ο αφόρητος ατομισμός του αμερικάνικου αθλητισμού, μερικές σκέψεις με αφορμή ένα βραβείο MVP
Τρέχα Λαγέ, Τζων Απνταϊκ, εκδόσεις Οδυσσέας
Η στάση του Νικα: το γήπεδο ως αφορμή για εξέγερση
Photo story
Γήπεδο Αναγέννησης Ν.Πετριτσίου
Φαν Κουλτούρ
Ο αγώνας που άλλαξε τα δεδομένα των Barras στο Περού
La Banda del Norte 9
Welcome to Belgrade, εδώ είναι Βαλκάνια σου λέω
Groundhopping
Στο χιονισμένο Όλνταμ στη Μεγάλη Βρετανία
Σε γερμανικό έδαφος, Μπορούσια - Αταλάντα
Σε ιταλικό έδαφος, Αταλάντα - Μπορούσια
Στο Βαγιέκας στην Ισπανία
Στο Περού
Ρετρό
Από που προήλθε το σήμα του Ολυμπιακού; Μια άγνωστη ιστορία έρχεται για πρώτη φορά στο φως μετά από 93 χρόνια!
ΠΡΟΠΟ
Break για βρώμικο
Incurable
Ενα παραμύθι για το ποδόσφαιρο και όχι μόνο
Northern soul on steroids
A taste of power, a black woman's story
EDITORIAL #29
Θα μπορούσε κανείς να μείνει σε πολλά διαδικαστικά ζητήματα του φετινού πρωταθλήματος. Για την ακρίβεια και του φετινού πρωταθλήματος, γιατί ο βούρκος δεν φτιάχτηκε εν μια νυχτί. Τα γεγονότα στο ΠΑΟΚ-ΑΕΚ απλώς επανέφεραν με τον πλέον εμφατικό τρόπο όσα αρνούμασταν να δούμε εδώ και χρόνια. Όταν τοε ίδωλο είναι σκατά, πως περιμένουμε ο καθρέφτης να δείξει διαμάντια;
Στο προηγούμενο τεύχος είχαμε ασχοληθεί με την ασυδοσία του Τμήματος Αθλητικής Βίας και τις μεθοδεύσεις νύχτας που αυτό χρησιμοποιεί για να τρομάξει οπαδούς και να επιβάλλει την τάξη τουλάχιστον όπως αυτό εννοεί την έννοια «τάξη». Προς επίρρωση των όσων γράφτηκαν στο προηγούμενο τεύχος, ήρθε το βράδυ της 11ης Μαρτίου στην Τούμπα για να επαληθεύσει τα όσα σιγοψιθυρίζονταν. Μέλος του Τμήματος της Αθλητικής Βίας της Θεσσαλονίκης συντροφεύει τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ -για να εξηγούμαστε, δεν μας αφορά καθόλου η απόχρωση του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, δεν μας αφορά να την πουμε σε κανέναν και να χαϊδέψουμε τα αυτιά κανενός και θα εξηγήσουμε παρακάτω τι εννοούμε. Το μέλος της Αθλητικής Βίας, το οποίο μάλιστα κατηγορείται για ψευδορκία και εκκρεμεί δικαστική απόφαση, συντρόφευσε με διαπίστευση έναν Πρόεδρο ομάδας, ο οποίος αργότερα αποδείχθηκε πως οπλοφορούσε.
«Άλλη μια νύχτα στη δουλειά», θα μπορούσε να πει κάποιος παραφράζοντας το ρητό και χωρίς να το ξέρει, θα ακριβολογούσε. Οι τακτικές νύχτας είναι αυτές που σκοτείνιασαν το ποδόσφαιρο. Όταν για χρόνια στα γήπεδα υπάρχει ένα τμήμα το οποίο δεν λογοδοτεί πουθενά, όταν για τα πάντα κατηγορούνται οι οπαδοί (άλλες φορές έχοντας δώσει δικαιώ-ματα και άλλες όχι), όταν αποδεδειγμένα υπάρχουν δοσοληψίες της αστυνομίας με ιδιοκτήτες ομάδων, τότε, ό,τι συνέβη, θα ξανασυμβεί. Αν μπορούσαμε να συνοψίσουμε τα τελευταία δέκα χρόνια σε λίγες λέξεις, αυτές θα ήταν «ολομέτωπη επίθεση στον Άνθρωπο». Σε συνολικό και διαρκές επίπεδο.
Ο «Δούρειος Ίππος» ήταν η οικονομική καταστροφή που διαλύει κάθε έκφανση της κοινωνικής πραγματικότητας. Οι κυβερνήσεις που άλλαξαν τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ελλάδα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από εκφάνσεις της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Δηλαδή όψεις συμφερόντων και ανακυκλώσιμα υλικά της ίδιας ζωοδόχου δύναμης. Της ανάθεσης. Ακριβώς αυτό συνέβη και στον αθλητισμό με ναυαρχίδα το ποδόσφαιρο, που αποτελούσε πάντοτε το λαοφιλέστερο άθλημα στα μέρη μας. Δείτε απλά ποιοι έχουν εμπλακεί με το ποδόσφαιρο στη χώρα μας από το 2010 και μετά. Όχι φυσικά πως πριν όλα ήταν αγγελικά πλασμένα, το αντίθετο, αλλά αυτό που έχει συμβεί τα τελευταία οχτώ χρόνια ξεπερνάει και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Βάλτε μέσα σε αυτό το κάδρο και της ανάμειξη της αστυνομίας και θα καταλάβετε πως σερβιρίστηκε αυτό το ευωδιαστό μείγμα, που κάθε Σαββατοκύριακο μας κάνει να ξενερώνουμε όλο και πιο πολύ.
Τα τελευταία χρόνια έχουν τρέξει καμπάνιες ενάντια στην Κάρτα Φιλάθλου, για την αποποινικοποίηση των καπνογόνων, υπέρ των μετακινήσεων και ενάντια στην απαγόρευση τους, έχουν γίνει διάφορες κινήσεις στα χρόνια της κρίσης για συλλογή ρούχων και τροφίμων από Συνδέσμους. Κατά την ταπεινή μας άποψη, το κύριο αίτημα των οπαδών από εδώ και πέρα θα πρέπει να είναι ένα: Να ξαναγίνουν συνυπεύθυνοι στα σωματεία που υποστηρίζουν. Να απαιτήσουν να έχουν λόγο στις ομάδες και κανένας επιχειρηματίας να μην τους
καπελώνει, τους διαιρεί και τους διχάζει. Όλοι, ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων, θα πρέπει να προσανατολιστούν σε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης.
Δεν ξέρουμε αν το μοντέλο που ταιριάζει είναι αυτό του γερμανικού ποδοσφαίρου (50+1%), δεν ξέρουμε καν αν υπάρχει η βούληση αλλά και η υπευθυνότητα να λειτουργήσουν σαν εταιρείες λαϊκής βάσης, αυτό όμως που ξέρουμε είναι πως με το υπάρχον μοντέλο το ποδόσφαιρο ανήκει στους εγκληματίες, κάθε είδους. Η απειλή του ποδοσφαιρικού Grexit θα μπορούσε να είναι σωτήρια. Όλοι αυτοί που ερίζουν για το ποιος θα κάτσει στον θρόνο του βασιλιά που έχει τα «κουμάντα» στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ενδιαφέρονται για δυο θέματα. Το πρώτο είναι η πίεση που μπορούν να ασκήσουν στην εκάστοτε κυβέρνηση χρησιμοποιώντας τη δυναμική της ομάδας. Το δεύτερο είναι τα εκατομμύρια του Champions League. Τα έσοδα του ελληνικού ποδοσφαίρου από χορηγούς, τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τα εισιτήρια είναι πενιχρά (τηρουμένων των αναλογιών), ακόμη και η μεταπώληση παιχτών που φέρνει σοβαρά έσοδα στα ταμεία των ΠΑΕ περνάει από το ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο, την ποδοσφαιρική πασαρέλα που θα κάνει έναν παίχτη γνωστό και θα αυξήσει το κασέ του. H προοπτική της απαγόρευσης συμμετοχής ελληνικών ομάδων σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα αποτελούσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να απογυμνωθούν «οι επενδυτές που βάζουν από την τσέπη τους επειδή είναι οπαδοί της ομάδας, χωρίς κανένα συμφέρον». Αλλά η απειλή του grexit είναι απλά ένας μπαμπούλας, ένας μπαμπούλας για να αλλάξουν στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα ένα δύο πραγματάκια και that’s all. Σιγά μην χάσει η UEFA έτσι απλά πελατάκια.
Επιστρέφοντας λοιπόν στις δικές μας ευθύνες, στις ευθύνες που αναλογούν σε όσους πραγματικά αγαπούν τους Συλλόγους τους, έφτασε η στιγμή που ο στρουθοκαμηλισμός τελείωσε. Πια, εκείνο το παιδικό «εμείς είμαστε διαφορετικοί» και εκείνο το «για όλα φταίνε οι άλλοι» μπαίνουν στην άκρη. Η αλήθεια είναι μια και μοιάζει πια αμείλικτη. Αν θέλουμε πίσω τον έλεγχο των σωματείων μας, πρέπει να συγκρουστούμε πρώτα μέσα σε αυτά μεαυτούς που θεωρούν πως οι ομάδες μας τους ανήκουν. Οι Κυριακές μας τους ανήκουν. Η καύλα μας τους ανήκει. Όχι.
Είναι απλά διαχειριστές στην καλύτερη και τυχάρπαστοι στην χειρότερη, της τύχης των αγαπημένων μας ομάδων και θα πρέπει να τους επιτρέψουμε να τις χρησιμοποιούν ανάλογα με τις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Τα όπλα στα γήπεδα δεν μας τρομάζουν. Τα έχουμε αντιμετωπίσει και στο παρελθόν. Είναι τα όπλα που εκπυσοκρότησαν. Τα όπλα που σημάδεψαν και δολοφόνησαν πιτσιρικάδες, είναι τα μαχαίρια που καρφώθηκαν σε καρδιές τραγουδιστών, είναι η σιωπή στα κελιά, οι έλεγχοι στα οδικά δίκτυα της χώρας. Οι πυροβολισμοί έξω από τα γήπεδα. Είναι οι ευθείες βολές από δακρυγόνα. Η στοχοποίηση, η υφαρπαγή των ζωών μας και στο τέλος οι φυσικές δολοφονίες μας. Όπως υπήρχαν στην κοινωνία έτσι μπήκαν και στα γήπεδα. Ό,τι πολεμήσαμε είναι ακόμη εδώ και πια έχει συγκεκριμένη μορφή. Εμείς είμαστε εδώ; Κι αν ναι, έχουμε τα κουράγια και τη συνείδηση να παλέψουμε για ακόμη μια φορά;
Ο Στρουθοκαμηλισμός τελείωσε.
www.humbazine.gr (http://www.humbazine.gr) & https://el-gr.facebook.com/humbazine/ (https://el-gr.facebook.com/humbazine/)
ΔΙΑΘΕΣΗ:
-βιβλιοπωλείο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
-ελευθεριακό εργαστήρι FAHRENHEIT451, Τσακάλωφ 20, Άλσος, τρίτη και πέμπτη 18:00-21:00+ και σάββατο 11:00-14:00+
-
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ #30
(http://www.humbazine.gr/wpanel/wp-content/uploads/2018/07/exofyllo-30-713x1024.png)
ΔΙΑΘΕΣΗ
-βιβλιοπωλείο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
-ελευθεριακό εργαστήρι FAHRENHEIT451, Τσακάλωφ 20, Άλσος, τρίτη και πέμπτη 18:00-21:00+ και σάββατο 11:00-14:00+
www.humbazine.gr (http://www.humbazine.gr) & https://el-gr.facebook.com/humbazine/ (https://el-gr.facebook.com/humbazine/)
Το HUMBA! #30 κατέφθασε γεμάτο Μουντιάλ. Αυτό μόνο. Καλή ανάγνωση!
Αναλυτικά τα περιεχόμενα:
EDITORIAL
Από τη Ρωσία στο Κατάρ και από εκεί στον αγύριστο
ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ | ΑΚΟΥΣΑΜΕ | ΕΙΔΑΜΕ
«Θα κτίσουμε μια ομάδα από τον Λαό για τον Λαό…» (Για τα όσα γίνονται στην Ομόνοια Λευκωσίας και τη θέση που κρατά η Θύρα 9)
Καμία (εθνική) ομάδα, παρά το ίδιο το κίνημα (Μια μικρή ωδή στην Ουρουγουάη και ένα μικρό κατηγορώ στην Αργεντινή –κάτι σαν αυτό εδώ)
bookimagesoundcheck
Η Πλατεία Διοικητηρίου και ο αθλητικός σύλλογος ΠΑΟΔ
Moacir Barbosa Nascimento: Ο άνθρωπος που επιλέχτηκε ως το εξιλαστήριο θύμα από την Drama Queen Βrazil
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΜΟΥΝΤΙΑΛ
63 σελίδες και 25 κείμενα για το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γεγονός του πλανήτη
BREAK ΓΙΑ ΒΡΩΜΙΚΟ
Scientist wins the World Cup (Μουσική περιπλάνηση στην Τζαμάικα με αφορμή το Μουντιάλ του 1998)
Dizzy in Greece (Όταν ο Dizzy Gillespie και η ορχήστρα του έπαιξαν στην Αθήνα)
Η εξεγερτική ελευθερία ως θεολογία του μέλλοντος (Για το μυθιστόρημα «Οι λεηλάτες του μεσημεριού»)
The Terror (Μια ωδή στην καλύτερη φετινή σειρά)
EDITORIAL #30
Από τη Ρωσία στο Κατάρ και από εκεί στον αγύριστο
Είναι η τρίτη φορά, σε αυτά τα 8 χρόνια κυκλοφορίας του περιοδικού, που το editorial ασχολείται με το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, το αγαπημένο μας Μουντιάλ.
Το 2010, στη Νότια Αφρική, και το 2014, στη Βραζιλία, αυτό εδώ το εισαγωγικό κείμενο, αλλά και κείμενα που φιλοξενούνταν στις σελίδες του τεύχους, φιλοξένησαν τις σκέψεις μας για το πως ένα Μουντιάλ (και γενικώς μια μεγάλη αθλητική διοργάνωση) γίνεται η αιτία για μια αναδιάρθρωση σε αθλητικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο για την εκάστοτε χώρα που το φιλοξενεί. Από τα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα στη Νότια Αφρική μέχρι το gentrification ολόκληρων περιοχών στη Βραζιλία, τα δύο τελευταία Μουντιάλ τράβηξαν πάνω τους τα βλέμματα όλου του πλανήτη και για λόγους μη-αγωνιστικούς. Όπως και με το Κατάρ ένα πράγμα.
Ωστόσο, με τη Ρωσία δεν είδαμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Πέρα από κάποιες σκόρπιες δηλώσεις αξιωματούχων πως δεν θα παρευρεθούν στα γήπεδα της Ρωσίας λόγω των ενεργειών του Πούτιν, τίποτε άλλο δεν φαίνεται να κινείται στην αχανή ρωσική χώρα. Κάποια βίντεο Ρώσων χουλιγκάνων να γυμνάζονται και να τρέχουν στα δάση σε διονυσιακή έκσταση είναι προφανώς επικίνδυνα για τη νοημοσύνη μας (αυτοί δεν έχουν κάτι τέτοιο), αλλά και αρκούντως γραφικά για να τα αναλύσουμε περαιτέρω. Εννοείται πως όλο και κάπου θα ξεφύγουν τα πράγματα και θα πέσει ξύλο, αλλά σίγουρα τα πάντα θα ελέγχονται αυστηρά για να γίνει η διοργάνωση με άψογο τρόπο. Άλλωστε, όπως έχει κατά καιρούς τονίσει και ο διακεκριμένος πουτινολόγος Δημοσθένης Λιακόπουλος, «στον Πούτιν, πουτινιές;»
Ίσως λοιπόν λόγω αυτού του αδιάφορου κλίματος από κοινωνικοπολιτική πλευρά –εντάξει, ίσως να έπρεπε να γράψουμε κάποια πραγματάκια για την υποτίμηση του ρουβλιού στις διεθνείς αγορές και τα πανάκριβα στάδια που
χτίζονται, αλλά ακόμα και αυτά δεν μας συγκινούν και τόσο πολύ– να πρέπει να εξετάσουμε το φετινό Μουντιάλ με βάση κάποια άλλα χαρακτηριστικά.
Το Μουντιάλ της Ρωσίας θα είναι το τελευταίο με αυτή τη μορφή. Δηλαδή, η τελευταία διοργάνωση που θα έχει 32 ομάδες, οι οποίες θα διεκδικούν το τρόπαιο της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας εν μέσω καλοκαιριού. Το 2022, στο Κατάρ, οι ομάδες θα είναι μεν 32, αλλά η διοργάνωση θα διεξαχθεί τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη. Το 2026, η διοργάνωση θα διεξαχθεί ξανά καλοκαίρι, αλλά οι ομάδες θα είναι 48. Έτσι, μετά το Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998, ακριβώς 20 χρόνια μετά, το φετινό Μουντιάλ είναι η τελευταία διοργάνωση που διεξάγεται ακριβώς όπως την αγαπήσαμε.
Το ποδόσφαιρο αλλάζει οριστικά. Οι αλλαγές στις διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις και στα εγχώρια πρωταθλήματα, οι αποχωρήσεις χωρών από τις Ομοσπονδίες τους σε πιο ανταγωνιστικές (π.χ. η Αυστραλία άφησε την Ωκεανία για την Ασία), οι υποσχέσεις της FIFA σε κάθε νέα χώρα που εντάσσεται στο δυναμικό της, οι νέοι κανονισμοί που θέλει να δει ο Φαν Μπάστεν, η «λερωμένη» με σκάνδαλα κληρονομιά των Μπλάτερ-Πλατινί και ο συνεχιστής τους Ινφαντίνο. Θα μπορούσαμε να συνε- χίσουμε να παραθέτουμε διάφορα τέτοια γεγονότα, αλλά σίγουρα τα ξέρετε ήδη και δεν έχει νόημα να σας κουράσουμε.
«Το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν βασίζεται αποκλειστικά στην ποιότητα, καθώς δεν έχει πάντα τις 32 καλύτερες ομάδες. Είναι ένας τρόπος συμβιβασμού. Είναι θέμα πολιτικής. Γιατί λοιπόν να μην έχουμε περισσότερες αφρικανικές ομάδες; Το νόημα της διοργάνωσης είναι να παίρνουν μέρος άνθρωποι από όλον τον πλανήτη. Αν δεν τους δώσεις το δικαίωμα στη συμμετοχή, πώς θα βελτιωθούν;» έλεγε το 2013 ο Μισέλ Πλατινί, αναφερόμενος στην επικείμενη αύξηση των συμμετοχών από 32 σε 48 ομάδες. Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κυνική δήλωση του Μισέλ αντανακλά πλήρως το σκεπτικό με το οποίο αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο η FIFA. «Η αγορά πρέπει να ανοίξει και άλλο, αλλά πρέπει να το πούμε με ευγενικό τρόπο, σαν να νοιαζόμαστε για τους τριτοκοσμικούς», θα ακουγόταν στα γραφεία της FIFA και ο πανούργος Μισέλ το έφερε άψογα εις πέρας. Φυσικά, αυτή του η δήλωση συνέπεσε χρονικά με αυτή τη δήλωση του Ζεπ Μπλάτερ: «Από αμιγώς αθλητική σκοπιά, θέλω επιτέλους να δω την παγκοσμιοποίηση να εφαρμόζεται και στο Μουντιάλ, με περισσότερες χώρες από την Αφρική, την Ασία και την Καραϊβική». Για να είμαστε ειλικρινείς, και εμείς θα θέλαμε πολύ να ξαναδούμε την Τζαμάικα, το Τρίνινταντ και Τομπάγκο, τις χώρες της Πολυνησίας και πάει λέγοντας, αλλά παράλληλα θα θέλαμε αυτό να συμβαίνει σε ένα αμιγώς αθλητικό πλαίσιο και όχι με όρους ελεύθερης αγοράς και δισεκατομμυρίων δολαρίων που πρέπει να μοιραστούν ισόποσα σε όλο τον πλανήτη στους εκάστοτε χορηγούς.
Άλλωστε, όλη αυτή η πρεμούρα των αξιωματούχων για το «καλό» του ποδοσφαίρου, έρχεται στον απόηχο δεκάδων καταγγελιών για ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος, ευνοϊκή μεταχείριση ομάδων, δωροδοκιών και πλήρους αδιαφορίας για το τι πραγματικά συμβαίνει σε μια κοινωνία που φιλοξενεί μια μεγάλη διοργάνωση. Από την άλλη πλευρά, είμαστε όλοι εμείς που χαιρόμαστε να βλέπουμε τέτοιες διοργανώσεις να γίνονται η αφορμή για να διεκδικήσουμε πολλά πράγματα παραπάνω για τη βελτίωση της ζωής μας. Και ας λιώνουμε μετά μπροστά από την τηλεόραση 10 ώρες σερί για να δούμε όλα τα ματς. Είπαμε, είμαστε οι αντιφάσεις μας. Επίπονο, αλλά δημιουργικό. Καλό καλοκαίρι να ‘χουμε!
-
Furiosi, εκδ. Απρόβλεπτες, Βιβλιοπαρουσίαση 15/06/2019, Άλσος
(http://www.ekdoseis-aprovleptes.gr/wp-content/uploads/2018/06/35050254_762059830849058_3748745046195699712_n.png)
Furiosi, εκδ. Απρόβλεπτες, Βιβλιοπαρουσίαση 15/06/2019
Στα πλαίσια του 3ου Ελευθεριακού Φεστιβάλ Βιβλίου Ιωαννίνων (libo-i.gr (http://libo-i.gr)) θα πραγματοποιηθεί το σάββατο 15/06/19 και ώρα 18:00 (στο Άλσος) βιβλιοπαρουσίαση του Furiosi, του Νάνι Μπαλεστρίνι. Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο μεταφραστής και ο εκδότης. Αμφότεροι γνωστοί από το αξιάγαπητο περιοδικό Humba και τις εκδόσεις Απρόβλεπτες, που μας έχουν χαρίσει βιβλία-οπαδικούς σταθμούς, όπως "Το φαινόμενο των ουλτρας στην Ιταλία", "Hoolifan" και "Το ποδόσφαιρο στην Αφρική".
Όσοι οπαδοί αρέσκεστε να μιλάτε με άλλους οπαδούς, και άλλων ομάδων, για την κοινή σας εμπειρία και τη διασύνδεση με την πολιτική και κοινωνική κίνηση, είστε ευπρόσδεκτοι!!!
Βιβλιοπαρουσίαση – Συζήτηση
Furiosi
Νάνι Μπαλεστρίνι
εκδόσεις «Απρόβλεπτες», 2012 α’ έκδοση, 2018 β’ έκδοση
…και ύστερα ξαφνικά από τη γέφυρα της πρύμνης αφήσαμε να ξετυλιχτεί το πανό τους που έγραφε I FURIOSI το ανοίξαμε γυρισμένο ανάποδα στην πλώρη του πλοίου και ενώ το πλοίο απομακρύνονταν σιγά σιγά από το λιμάνι υψώθηκε ένα μανιασμένο ουρλιαχτό αααα που υψώνονταν από ολόκληρο το Κάλιαρι και εμείς αρχίσαμε να τραγουδάμε όλοι μαζί «Δεν υπάρχουν πια δεν υπάρχουν πια οι Furiosi δεν υπάρχουν πια»…
Ο γνωστός στο ελληνικό κοινό από τα εμβληματικά έργα «Τα θέλουμε όλα» και «Αόρατοι» Μπαλεστρίνι, μέσα από την ανασύνθεση/καταγραφή της προσωπικής ιστορίας ενός οπαδού της Μίλαν -ακολουθώντας το μοτίβο όλων του των βιβλίων-, στην πραγματικότητα δε βιογραφεί απλά το συγκεκριμένο μέλος των “Brigatte Rossoneri” (ιστορικός σύνδεσμος της Μίλαν, ιδρύεται την εποχή που οι Ερυθρές Ταξιαρχίες βρίσκονται σε άνθηση), αλλά μάς μεταφέρει στη σκληρή ιστορία του ιταλικού οπαδισμού που κυριολεκτικά ανεβαίνει όταν το ταξικό/κοινωνικό κίνημα παίρνει την κατιούσα.
Πώς επηρεάστηκε το γήπεδο από την πολιτική; Τα σύμβολα, τα συνθήματα, οι απεικονίσεις στις κερκίδες, πόσο προέρχονται από την άνοδο του κινήματος; Μετά την καταστολή, που εκκινεί τα λεγόμενα μολυβένια χρόνια, βρίσκουν οι κινηματίες καταφύγιο στις κερκίδες ή όχι; Και τα αφεντικά των ΠΑΕ; Πώς γίνεται να είσαι εργάτης και να απεργείς στη Φίατ και την ίδια ώρα η ομάδα σου να παίζει αντίπαλη με τη Γιουβέντους, έτερη ιδιοκτησία της οικογένειας Ανιέλι; Ή, ακόμα, η βία μεταξύ οπαδών -με κάμποσους καταγεγραμμένους νεκρούς-, πώς μπορεί να συνάδει με τα προτάγματα περί ελευθερίας και χειραφέτησης; Κι όλα αυτά πως συνδέονται με τον επαγγελματικό αθλητισμό στην Ελλάδα του 2019; *Ο Νάνι Μπαλεστρίνι απεβίωσε στις 20 Μάη 2019
ekdoseis-aprovleptes.gr
humbazine.gr
-
Το «¡Yallah! ¡Yallah!: Ποδόσφαιρο, Πάθος και Αντίσταση!» Α' Προβολή είναι ένα ντοκιμαντέρ το οποίο με αφορμή το ποδόσφαιρο παρουσιάζει όψεις από την κοινωνική και πολιτική καθημερινότητα της Παλαιστίνης.
Το ντοκιμαντέρ θα προβάλλεται μέχρι και το Σάββατο στον κινηματογράφο Στουντιο new star art cinema, στις 20:15.
Υπάρχει μια χαρακτηριστική σκηνή όπου ο ερασιτέχνης κατ' ουσία ποδοσφαιριστής βγαίνει στην αυλή του μικρού σπιτιού του περιστοιχισμένος από μερικά δέντρα ελιάς. Στην Παλαιστίνη η ελιά λειτουργεί ως σύμβολο αντίστασης. Κατά την διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα το Ισραηλινό κράτος εκπόνησε ένα σχέδιο ξεριζωμού των δέντρων ελιάς στα Παλαιστινιακά εδάφη.
Ένα σύνθημα των παλαιστίνιων ανέφερε: «Θα παραμείνουμε ριζωμένοι στην Γη μας σαν την Ελιά και το Θυμάρι».
(https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/76647908_1368411890002996_8656989378066776064_n.jpg?_nc_cat=109&_nc_oc=AQnNvC4Z8K1GmwaklVOiHs8nSVd8bn3cWuZNCQkac-jF42FQUQmBZbmNNcqYLiWaUG8&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=1975ba5b462707a96a93de8f1428b045&oe=5E611E81)
https://www.facebook.com/107727076071490/posts/1368419366668915/
-
(https://provocateur.gr/storage/photos/c_853px_568px/202106/humba1.jpg)
Το HUMBA! δεν έχει βρει ακόμα το τέρμα
Μια συζήτηση με τους ΠιΖήτα, Sotrek και Βarefoot Flag για το περιοδικό που βλέπει τα σπορ με άλλο μάτι.
To HUMBA! είναι ένα περιοδικό. Όχι, όχι. Ξανά. Το HUMBA! δεν είναι απλά ένα περιοδικό. Κάπως καλύτερα. Το HUMBA! είναι ένα περιοδικό που κυκλοφορεί κάθε τρεις μήνες από το 2010 και είναι αφιερωμένο στην κοινωνική και πολιτική διάσταση των σπορ, την εμπειρία του γηπέδου, την οπαδική κουλτούρα και τον κόσμο της κερκίδας. Πολύ καλύτερα.
Ας περάσουμε τώρα στην ονομασία του. «Οι παίκτες της ομάδας κατευθύνονται προς το πέταλο και με ενωμένα χέρια υποκλίνονται στους φιλάθλους τρεις φορές (με ζωντάνια και νεύρο σαν μια φορά), οι οποίοι με τέλειο συγχρονισμό ανταποδίδουν με τον ίδιο τρόπο την κίνηση των αθλητών. Αμέσως μετά, ο οργανωτής της εξέδρας από τη βάση του ή πολλές φορές κάποιος παίκτης από την ομάδα παίρνει το μικρόφωνο ή την ντουντούκα και απευθύνεται στο κοινό λέγοντας «Gimmie an H», και μετά με την ίδια κραυγή ζητάει να του «δώσουν» ένα U, ένα M, ένα B, ένα A. HUMBA! Μετά από κάθε γράμμα όλο το πέταλο επαναλαμβάνει δυνατά. Η διαδικασία κλείνει φωνάζοντας όλοι μαζί ένα σύνθημα. Ξεκίνησε από τους οπαδούς της Mainz στα μέσα του 1990. Από τότε σε κάθε γήπεδο (όχι μόνο στο ποδόσφαιρο), εκτελείται η τελετουργία του humba με μικρές παραλλαγές, αλλά η κεντρική ιδέα είναι ίδια: οι παίκτες και οι οπαδοί κάθονται κάτω, μετά χοροπηδούν και τραγουδούν όλοι μαζί. Το humba δε σημαίνει κάτι, συμβολίζει όμως κάτι πολύ σημαντικό: πως οι οπαδοί –ούτε οι παίκτες, ούτε οι προπονητές, ούτε οι παράγοντες– είναι τα πιο σημαντικά μέλη ενός αθλητικού συλλόγου».
Οι παραπάνω πληροφορίες αλιεύτηκαν από την σελίδα του περιοδικού λίγο πριν περάσουμε στους κύριους μηχανισμούς του: τα άτομα που γράφουν σε αυτό και αποτυπώνουν τις σκέψεις τους για όσους ψάχνουν κάτω από το τραπέζι, πίσω από το τέρμα, μέσα στο ντουλάπι ή στις κερκίδες για την πραγματική ουσία των σπορ και όχι για το λαμπερό περιτύλιγμά τους. Μιλήσαμε, λοιπόν, με τον ΠιΖήτα, τον Sotrek και τον Barefoot Flag για το HUMBA!, το περιβόητο «no politica», την ESL, τις εξέδρες και φυσικά το Euro. Α, ναι, και για το τελευταίο τεύχος που κυκλοφορεί μέχρι το επόμενο.
(https://provocateur.gr/storage/photos/master/202106/humb.jpeg)
Από το 2010 στο 2021. Βρήκατε το «κοινωνικό και πολιτικό νόημα των σπορ, την εμπειρία του γηπέδου και την οπαδική κουλτούρα;» ή είναι κάτι που συνεχώς μεταβάλλεται, δίνοντας έτσι «τροφή» στο περιοδικό για νέες ιστορίες;
Πριν πολλά χρόνια, είχε κυκλοφορήσει μια γενεθλιακή αφίσα από την ιστορική κατάληψη της Villa Amalias που είχε σαν κεντρικό σύνθημα το εξής: 10 χρόνια και ακόμα δεν έχουμε βρει το τέρμα. Και το 10 ήταν η φανέλα του Μαραντόνα. Κάπως έτσι και εμείς. «Παίζουμε μπάλα», γράφουμε, συζητάμε, παρεμβαίνουμε όπως και όπου μπορούμε, 11 χρόνια τώρα και ακόμα τέρμα δεν έχουμε βρει. Δεν υπάρχει βασικά τέρμα στο παιχνίδι μας. Πάντα θα υπάρχει το κοινωνικό και πολιτικό νόημα άμεσα ή έμμεσα, μπροστά ή πίσω από τα σπορ. Η εμπειρία του γηπέδου δεν θα παύσει να υπάρχει παρά μόνο αν φτάσουμε κάποια στιγμή σε αποστειρωμένα γήπεδα ή γήπεδα άδεια χωρίς κόσμο όπου οι αθλητές θα παίζουν αποκλειστικά και κατ’ εντολή χορηγών, τηλεοράσεων, επενδυτών και προς τέρψη των καταναλωτών αθλητικού θεάματος και όχι φιλάθλων, οπαδών, υποστηρικτών ή όπως αλλιώς αποκαλεί ο καθένας τον 12 ο παίκτη, τον 6ο ή τον 8ο και πάει λέγοντας… Οι ιστορίες που συνοδεύουν τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού, είτε αυτοί είναι εντός των γραμμών είτε στις κερκίδες, θα είναι πάντα εδώ και θα περιμένουν να τις ανακαλύψουμε και να βρούμε αυτές που έχουν περισσότερο ενδιαφέρον, αυτές που βγάζουν πάθος, συναίσθημα, τρέλα, αυτές τις ιστορίες που κάνουν τα σπορ και εν τέλει την κοινωνία κάπως καλύτερη…
Ποια είναι η αντίδρασή σας κάθε φοράπου το μάτι σας πέφτει σε ένα πανό «no politica»; Είναι η -υποτιθέμενη- αποστασιοποίηση από την πολιτική η λύση σε ένα άθλημα που εκτός από τα τζαρτζαρίσματα εντός γηπέδου, χαρακτηρίζεται από αυτή; Και στο κάτω-κάτω, ταξικό δεν είναι το ζήτημα;
Αχ αυτό το no politica. Από τότε που χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά με τελείως διαφορετικά κίνητρα και στόχευση από τους ultras της Σαμπντόρια (που μόνο φίλα προσκείμενους με το ρατσισμό και την άκρα δεξιά δεν τους λες) πριν από 30 χρόνια, μέχρι και σήμερα έχει γίνει της… διαστρέβλωσης το κάγκελο. Ξεκίνησε σαν μια προσπάθεια τα πολιτικά σύμβολα και ιδεολογίες να μην μπαίνουν πάνω από την οπαδική κουλτούρα και να μην δημιουργούνται έχθρες και αντιπαλότητες εντός της κερκίδας, και έχει δυστυχώς καταλήξει να είναι προκάλυμμα αφενός ακροδεξιών και ρατσιστικών αντιλήψεων και αφετέρου απάντηση σε οποιαδήποτε προσπάθεια μέρους της κερκίδας να ασχοληθεί με εξωγηπεδικά κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Για να το ξαναπούμε ακόμη μια φορά: σε αυτήν την κοινωνία, υπό αυτές τις συνθήκες και τον ζόφο που βιώνουμε όλοι και όλες, δεν γίνεται η κερκίδα να μένει απ’ έξω, κλεισμένη στη γυάλα της. Όπως σεβόμαστε και εκτιμούμε δεόντως αθλητές που σπάνε τη δική τους γυάλα και μιλάνε για φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα και παίρνουν θέση, έτσι ακριβώς πρέπει να λειτουργεί και μια υγιής κερκίδα (εννοώντας την υγεία ως μια σωστή οπαδική νοοτροπία και εχθρική προς οποιαδήποτε φασιστική-ρατσιστική συμπεριφορά). Ανακοινώσεις συνδέσμων που ξεκινάνε με την πρόταση, Είμαστε οπαδοί, γηπεδικοί, άρρωστοι με την ομάδα μας, αλλά δεν γίνεται να μην ασχοληθούμε και να μην πάρουμε θέση για εκείνο ή το δείνα κοινωνικοπολιτικό θέμα, μας καλύπτει και μας χαροποιεί απόλυτα. Και ευτυχώς, στην Ελλάδα έχουμε διαβάσει πολλές τέτοιες ανακοινώσεις από πολλούς και διάφορους συνδέσμους («μικρών» και «μεγάλων» ομάδων).
(https://provocateur.gr/storage/photos/master/202106/humm.jpeg)
Είναι η «κόντρα» της ESL με την UEFA υποκριτική; Οι διαφορές ανάμεσά τους, θεωρώ, δεν είναι πολλές. Η ανισότητα μεταξύ των ομάδων και των πρωταθλημάτων εξακολουθεί να υφίσταται, με ή χωρίς τη ESL.
Εδώ θα πρέπει να σταθούμε με λίγο διαφορετικό μάτι. Αν συμφωνήσουμε πως εντός ύστερου/νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού (πρέπει να) συνεχίζουν να υφίστανται κάποιοι φορείς ρυθμιστικών πλαισίων, ένας εξ αυτών είναι κι η UEFA (και ας μην επεκταθούμε στη FIFA). Υπό την αιγίδα της λοιπόν, διοργανώνονται διοργανώσεις είτε σε χώρες είτε μεταξύ πολλών χωρών. Το ότι έχει πάρα πολλά στοιχεία διαφθοράς, αν και πρέπει να σημειώσουμε πως υπό τη διοίκηση του Τσεβερίν φαίνεται να υπάρχει μια άλλη επικοινωνιακή διάσταση. Στο προκείμενο, η UEFA προφανώς κι ανησυχεί όχι μόνο για το «προϊόν ποδόσφαιρο» αλλά και για το αν θα συνεχίσει να παίζεται και σε χώρες, περιοχές με μικρότερη εξέλιξη του αθλήματος. Είναι προφανές πως υπό αγοραίους όρους και σε ένα αξιακό πλαίσιο περαιτέρω εμπορευματοποίησης, η UEFA δεν θ΄αποτελέσει κάποιο εργαλείο απελευθέρωσης του αθλήματος. Αλλά η πλήρης αποχαλίνωση (όπως βλέπουμε π.χ. στο ευρωπαϊκό μπάσκετ) κι εμπέδωση καθαρών όρων αγοράς, μέσω συγκρότησης Κλειστών Αγορών, είναι ένα βήμα προς τη…βαρβαρότητα κι όχι προς το…σοσιαλισμό (έτσι για να θυμηθούμε μια αγαπημένη ρήση της Ρόζας Λούξεμπουργκ)
Αγαπημένη εξέδρα ή εξέδρες και γιατί.
Θ' αποφύγουμε την μεμονωμένη αναφορά – κι ας πρόκειται φυσικά για εξέδρες αγαπημένων (ή όχι) ξένων ομάδων. Ας δώσουμε ένα στίγμα όμως πως ακόμη κι εξέδρες άλλων «μακρινών ηπείρων» που έχουμε ενίοτε ασχοληθεί στα παλιότερα τεύχη μας (από Μαρόκο κι Αίγυπτο, έως Ιαπωνία, Κεντρική, Νότια Αμερική), αξίζουν μιας ματιάς και πολύ περισσότερο μιας αναζήτησης. Μια κερκίδα που πριν τον αγώνα καταστρώνει σχέδια για μια όμορφη κερκίδα, με χρώμα και παλμό και όχι για το πώς θα την πέσει στους αντιπάλους. Μια κερκίδα που γίνεται ένα με την ομάδα, γίνεται ο 12ος, ο 6ος, ο έξτρα παίκτης. Μια κερκίδα που όταν πρέπει, να υπερασπίζεται τα δικαιώματά της, με πρώτο από όλα το δικαίωμα να μην αντιμετωπίζονται οι οπαδοί σαν ειδική κατηγορία πολιτών που χρήζουν ειδικής μεταχείρισης. Μια κερκίδα που σέβεται τον αντίπαλο και δεν τον αντιμετωπίζει σαν εχθρό. Αναγνωρίζοντας όταν πρέπει τον «κοινό εχθρό» και προστατεύοντας το «σπίτι» της από οποιονδήποτε κίνδυνο και για να το κάνει αυτό δίχως να χρησιμοποιεί εξωτερικές βοήθειες, όπως αστυνομία, διοίκηση ή μπράβους. Αυτόνομη που δεν εξαρτάται από τη διοίκηση, που είναι σε επαφή με τον σύλλογο αλλά δεν παίρνει και δεν δέχεται εντολές. Να ασχολείται με θέματα που απασχολούν όλο τον κόσμο. Να παίρνει θέση. Και να μην επιτρέπει ρατσιστικές φωνές, ρίχνοντας πόρτα σε φασίστες διατηρώντας την πολυσυλλεκτικότητά της.
(https://provocateur.gr/storage/photos/master/202106/hhhh.jpeg)
Ας μιλήσουμε λίγο για το τεύχος Άνοιξη; Τι θα βρούμε σε αυτό και ποιες ιστορίες σας έκαναν εντύπωση καθώς τις γράφατε;
Το τελευταίο τεύχος μας, το 40ο παρακαλώ, δίνει βάρος στο δεύτερο μισό του… υποτίτλου μας: την εμπειρία το γηπέδου και την οπαδική κουλτούρα. Συνεντεύξεις με οπαδικά γκρουπ του εξωτερικού, εμπειρίες ανθρώπων από τα γήπεδα και τις κερκίδες της Νοτίου Αμερικής αλλά και από τις οπαδικές εκδρομές των 90ς, καθώς και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από υπέροχες γηπεδικές φάτσες στις κερκίδες της Αργεντινής. Επίσης δύο υπέροχα κείμενα για δύο πόλεις και… τρεις ομάδες ιστορικές, δύο μπασκετικές και μια ποδοσφαιρική. Η ιστορία του ντέρμπι της Μπολόνια και η άγρια κόντρα της Βίρτους με την Φορτιτούντο και η σχέση πάθους των κατοίκων του Ντόρτμουντ με την ομάδα της πόλης τους. Τέλος, μια ενότητα υπό τον τίτλο «Football is for the fans», όπου διάφοροι συνεργάτες του περιοδικού καταθέτουν την άποψή τους για την… μεγάλη ιδέα της ESL.
(https://provocateur.gr/storage/photos/master/202106/red.jpeg)
Κεφάλαιο Euro. Προβλέψεις για νικητή και «μεγάλο χαμένο» (η Αγγλία απορρίπτεται ως απάντηση και στις δύο περιπτώσεις για ευνόητους λόγους).
Μήπως, τελικά, θα δούμε Κόπα Αμέρικα;
ΠιΖήτα:
Ξεκινώντας τις αναμνήσεις από το EURO 88 (με ένα φορμάτ 8 ομάδων, μια χαρά μου ακούγεται πάντως) και τον παντοτινό έρωτα με το EΪΡΕ, το θαυμασμό για τον τελευταίο χορό της ΕΣΣΔ και το…φλερτ με την Ολλανδία, συνεχίζοντας με ένα άλλο φλερτ εκείνο για τη Δανία το ’92, φτάνοντας σε κείνο για την Τσεχοσλοβακία (κυρίως) αλλά και Πορτογαλία το ’96 και τη Γαλλία και ξανά την Πορτογαλία το 2000, έκτοτε μπαίνει κι ο…εθνικός καταναγκασμός ώσπου φτάνουμε στο 2016, που αν βγάλεις τις Ισλανδία, Ουαλία – είπαμε η Ιρλανδία, ντε, εκτός συζήτησης – ελάχιστες μνήμες. Οπότε, ποιο… EURO 2021 που δεν άλλαξε καν όνομα! Κάθε επιτυχία σε Σκωτία, Φινλανδία πρωτίστως και ν΄ακούγεται όσο πιο πολύ η Βόρεια Μακεδονία!!! Κόπα Αμέρικα ε; Φυσικά και ναι (εφόσον ξεκινήσει όμως κι εδώ χωράει πολύ μεγάλη κουβέντα, για τη διαχείριση των Mega Events σε χώρες που έχουν άλλες ανάγκες – πόσο μάλλον εν μέσω πανδημίας). Με την Ουρουγουάη σαφώς! (καλά για το…μπάσκετ δεν μας ρώτησες όμως τίποτα).
Παρέμβαση συντάκτη: σωστή παρατήρηση.
Sotrek:
Ποτέ δεν υποστήριζα κάποια συγκεκριμένη ομάδα στα EURO τουρνουά. Ίσως λίγο έκλινα προς την Αγγλία γιατί γουστάρω όλη αυτήν την μούρλα και το πάθος (και εντέλει την στεναχώρια) που βγάζουν οι Άγγλοι οπαδοί με την εθνική τους. Σε αυτό το Euro με τις τόσες… πρωτιές(πρώτη φορά σε λάθος έτος, χωρίς κόσμο, με var, με πέντε αλλαγές) θα ήθελα να δω old school football με τις τακτικές και τα σούπερ ντούπερ συστήματα να πηγαίνουν περίπατο και να βγει από τους παίκτες πάθος και ενέργειες στο χορτάρι που θα έχουμε να τις λέμε και να τις περιγράφουμε. Παράλληλα θα βλέπω φυσικά και Copa, ξέρεις, για τις ανάλογες συγκρίσεις…
Barefoot flag:
Όταν ήμουν πιτσιρίκι με έλκυε η γραφικότητα και ο κωλοπαιδισμός των Ιταλών, όποτε μέχρι την εφηβεία μου τους έτρεφα μια συμπάθεια. Μεγαλώνοντας συνέχισα να παρακολουθώ, στο μέτρο του δυνατού, όσα περισσότερα παιχνίδια μπορώ από τέτοια μεγάλα αθλητικά γεγονότα. Αλλά έχοντας στραμμένη την προσοχή μου σε συγκεκριμένους παίχτες, π.χ. στο πάθος του Πουγιόλ, ή την επιβλητικότητα του Νόιερ. Σε αυτό το Euro θα έχω στραμμένη την προσοχή μου στους Νγκολό Καντέ και Κίλιαν Εμπαπέ.
provocateur.gr