PAS.gr Forum
Διάφορα => ΠΑΣατέμπος (για να περνά η ώρα) => Μήνυμα ξεκίνησε από: blue-knight στις Τετ 20 Ιαν 2010 20:34
-
Το ανοιγω εγω στο νεο forum
Τελειωσα μαθηματικα,μελετη περιβαλλοντος,γλωσσα και ορθογραφια.
Τωρα θα συνεχισω με τους 3 σωματοφυλακες
..
-
Συγχρονη Φυσικη
και καλα... :pashat:
-
Απειροστικός Λογισμός Ι, μιας και δίνουμε Παρασκευή..
-
φυτοθεραπεια 8)
και καλα
-
O Μικρός Νικόλας σε νέες περιπέτειες...... :pashat: :pashat: :pashat: :pashat:
-
Διαβάσαμε το θάνατο του Μπάνι Μονρό του Νικολάκη του Σπηλιά (Nick Cave) - έτσι και έτσι. δε με τρέλανε κιόλας.
Θα ξεκινήσουμε το Ενα στρατόπεδο στη μέση της Ερημιάς του Κουμανταρέα στο εγγύς μέλλον.
-
Θα μας το δανείσετε κι εμάς αυτό με τις σπηλιές???
-
Βεβαίως! Όταν με το καλό επιστρέψουμε στα πάτρια εδάφη! :)
-
Φυσική Ι , ετοιμαζόμαστε για την Τρίτη....και στην αναμονή για το ματς!
-
Goal Magazine με ημερομηνια 26.4.1969,αγορασμενο απο ebay... :) Μιλαμε για σοβαρη μελετη....
(http://i48.tinypic.com/2cd9xqt.jpg)
-
Ολα τα αθλητικα δικτυα μπας και δω να λεει πουθενα "Ο ΠΑΣ εκανε μεταγραφη" :-?
-
David Irving, "Ο Βομβαρδισμός της Δρέσδης" 8)
-
David Irving, "Ο Βομβαρδισμός της Δρέσδης"
Irving ε? Απο τις πιο αμφιλεγομενες μορφες της συγχρονης ιστοριογραφιας. Του εχουν καταλογιστει πολλα κ διαφορα με κυριοτερα τη συμπαθεια προς το 3ο Ραιχ, τον αντισημιτισμο κ την αρνηση του Ολοκαυτωματος. Εχει περασει δε κ περιπου 1 χρονο σε Αυστριακη φυλακη για εκθειαση του Ναζιστικου κομματος, κατι που ειναι παρανομο στη συγκεκριμενη χωρα.
Εχουν ενδιαφερον τα βιβλια του, δεν ειναι για πεταμα (τις πιο ακραιες αποψεις που του καταλογιζονται (υποτιθεται οτι) τις εχει εκφρασει σε διαλεξεις, συζητησεις κτλ., οχι στα εργα του) κ σιγουρα δινουν μια διαφορετικη οπτικη στα γεγονοτα μεσω της προσπαθειας του να πιασει την Ιστορια απο τη γερμανικη πλευρα. Παντως οποιοδηποτε βιβλιο του κ αν διαβασεις, καλο ειναι να μη μεινεις μονο στο συγκεκριμενο αλλα να ριξεις μια ματια κ σε καποιον αλλον συγγραφεα πανω στο ιδιο θεμα, ετσι για να εχεις ενα μετρο συγκρισης.
υ.γ. Το συγκεκριμενο βιβλιο ηταν σταθμος οσον αφορα το θεμα με το οποιο καταπιαστηκε (κ τη χρονικη αποσταση που το χωριζε απο τα γεγονοτα) αλλα περιειχε κ πολλες ανακριβειες, μαρτυριες αναξιοπιστων ατομων κ καποιες παραχαραξεις της ιστοριας απο τον ιδιο το συγγραφεα. Ειδικα ο απολογισμος σε θυματα που εδωσε στις πρωτες εκδοσεις του βιβλιου ηταν εως κ 10πλασιος αυτου που αποδεχομαστε σημερα, ενω σε επομενες εκδοσεις τον εριξε μεν αλλα κ παλι σε επιπεδα 3-4 φορες πανω απο τα κανονικα.
-
Συμφωνώ με τα γραφόμενά σου 8)
Ο Irving ήταν κάποτε "ο τόπ ιστορικός", ιδιαίτερα μετά το βιβλίο για την Δρέσδη... Όταν ένας δημοσιογράφος του Γερμανικού περιοδικού "Der Spiegel" ανακοίνωσε πώς είχε ανακαλύψει τα ημερολόγια του Αδόλφου, ένας εκ των εμπειρογνωμόνων που κλήθηκε να τα εξετάσει και τελικά να αποφανθεί για την αυθεντικότητά τους, ήταν ο Irving, επίσης είναι ένας εκ των δύο εμπειρογνωμόνων που τους επετράπει να εξετάσουν τα ημερολόγια του Goebels στην (τότε) ΕΣΣΔ και να αποφανθούν πώς είναι γνήσια.
Όλα αυτά αλλάξανε άρδην με το βιβλίο του "Hitler's War", όπου λίγο ως πολύ αναφέρει πώς δεν υπήρξε ποτέ διαταγή από τον Αδόλφο για εξόντωση των Εβραίων.
Έκτοτε μπήκε στην μαύρη λίστα των ιστορκών συγγραφέων.
Στα έργα του χρησημοποιεί τεράστιο όγκο πηγών και βιβλιογραφίας το τοποίο κάνει τα βιβλία του χρήσιμα για παρεταίρω έρευνα.
Υπάρχουν σημεία που διαφωνώ μαζί του, όπως λές κι εσύ και την ψάχνω και παραπέρα από άλλα έργα ;)
-
Μίλων Φιρίκης του Νίκου Τσιφόρου
-
Διαβάζω το ημερολόγιο ενός σπασίκλα.
:) :)
-
Πολλή πλάκα δεν έχει; :)
-
Nαι έχει πλάκα.Μου αρέσουν οι βλακείες του ΡΟΝΤΡΙΚ.
:P :P :P
:pas: :pas: :pas:
-
Διαβάζω μια ανέκδοτη μικρή ιστοριούλα «η κουρά του χάρη μπίρμπα» όπως την αφηγήθηκε ο ίδιος κι όποιος θέλει τη διαβάζει. Είναι αληθηνή.
(αυτο συνεβκε προχτες στ 8 Ιουλίου 2010, απο ρθαμαν στα Γιάννινα συσωμ κ ομοθυμ με το φιλομ το Μπίρμπα, απ μας λειπν τα Γιαννινάκια μας) κατοπ βραχειας απουσιας βεβαια κ λεμε να περασουμ τον καιρο μας αναμεσ απ τα Γιάννινα, το Ζαγόρ κ τα Σύβοτα (προς ωρας, λογου π μαθαμαν η μιταγραφη μας λούεται τωρα εκει, κ πηγαμαν απο δλειας κ όχι για χαζ κ τερψη μας), τιποτα μερες, να ιδουμε κ το Ζαγόρ δλδ. απ δε το ξερουμε τοσο καλα απ εκει)
(σ.σ. έφκαμαν όμως για Δουρούτη ξαφνικά, όπως είπαμαν, στο «τι ακούτε» για Πασπας)
οπως ειπα ερθαμαν προχτες από τν Αθήνα μέσω Λάρσας για κάτι θέματα πουχαμαν εκει καθ οδον στο Βόλο κ έρθαμαν στα Γιάννινα το βραδ πο βγαιναν οι μουσλέρες στ Γαριβάλδη. Κι ο φίλος ο Μπίρμπας είχε μια αγκούσα τοτες να στειλ ένα ποστ λεει στο πας τζιαρ, δε ξέρω τι ήταν αυτό, το τόσο πολύ επείγον κι το σοβαρό, μον θμάμαι που μουειπε ότι το πας τζιαρ ειν Πας μόνο, δεν κατάλαβα κ καλα τι ηθελε να πει, κι τ λεω γω: κι γω Πασπας είμαι αλλά δεν έχω τζιαρ στο μπατο, γι αυτό άμα δεν έχς τζιαρ, κάτσε τσ αυγά σ κι μη στεναχωριέσε χωρίς λόγο τ λέω, θα σκάσεις στο μπάτο, τουειπα κι περάσαμαν όλ τ νύχτα με τσ μουσλέρες και με τα φαντάσματα εκει, που να ξερα ότι θα σκαγα εγω ο χαμένος
κ περ λοιπον τν αλλ τ μερα τλφν ο Μπιρμπας πρωι πρωι (7.15) κ ημουν κι λιγο καπως απο κατ παλιοτσιπρα γατοταϊζοντας ολ νυχτα, κρυωσε το στομαχι μ, λεω γω) κ μ λεει:
πανω να κανω ενα κουρεματακι, σαν τ Σόουζα σχεδον θα το φκιακω περιπ, γιατι μουειπες οτ γινκα ντιπ σαν το Διμόλ κ κατα τσ δεκα σε προσκαλω να βαγιρουμε λεγεωναρικά προς Συβοτα μερια, με το τσελικα κι να πιεις κι το φρέντο σ εκεί στν πατριώτσα μ από τν Κόντσα, τι λές;
μεσα, τ λεω, οσο να μπερμπερστεις εσυ, ας κοιμθω καμια ωριτσα ακομα εγω π το χρειαζομαι (απ ειμαι κ οδηγος κιολι στο τσελικα), πινομε κ ενα καφεδακι στο Διεθνες κατοπ (φρεντο πινω γω, αυτος πιν φρπαπε ακομα κ του φουρφουριζν τα ματια συνεχεια) και προελαυνουμε σγα σγα στν Εγνατία κ μεσον Καρτερίου κ οτι κατσ, οκ;
οκ, μουειπε, προθμα, για βετζινα βαλε οπ θελς
μον θμυσου να ρθεις, τ λεω,
οκ, μουειπε, αλλα θα τα παρω στο κοντο, μ λεει, κοντα τα θελω, τι λες κ εσυ;
παρτα οπως θελς τ λεω, τι στο κοντο τι στο μακρυ, ανθρωπος δε γενεσαι με τιποτα, τουειπα γω
θα το ιδουμε αυτο κατοπ, μ λεει, με το νεο μ το λουκ, θα ιδουμε τι θα πουν κ οι απ οξω
καλα, αιντε κουρεψ τουειπα κ σκωθκα, που υπνος, εφκε ο υπνος δεν εκατσε
κατα τσ εννεα, νατος ο Μπιρμπας στο Διεθνες, αγνωρστος ντιπ, γλομπος λεμε, πνιγικα απ τα γελια ολο μια, απ τον ειδα
γελασες με το χαλι μ; φτανει τωρα… κ αφου μ διηγηθκε τα τσ κουρας, μ λεει, τι λες; θ ανταπεξερθω στ εμφανισεις μ, ετς πως μ εκαμε ο πουστογερος;
μια χαρα θα εισαι τ λεω κ αυτο ειν κ το στυλ π σ παει τελικα, μη γερνας ετσ
τον καθησυχασα καπως, ηπιαμαν τσ καφεδες στα γρηγορα (από δυο ήπιαμαν, πραζ;) κι κινσαμαν για τα Συβοτα κατα στ δεκα κ μση η ωρα κ βαλε
τι ειχε γινει λοιπον;
εκει στον κουρεα, απουχε παει, κουρευαν δυο, πατερας συνταξιουχος με πεντε εγκεφαλκα, Πασολες κ ο γιος τ κανονκα, νεος κ ως μπασμενος βεβαια στα νεα στυλ,
ελα ντε ομως π οταν μπηκε ο Μπιρμπας μες στο κουρειο τσ, ο γιος κουρευε εναν κυριο τσ νομαρχιας υπαλληλο, τ αλεκ ισως ανθρωπο
κατσε τ λεει ο κυρ Φιλππας Χαρ παιδιμ, εδω κατσε κ εχω χρονια να σ τν μπερμπερισω τν κεφαλα σ μπαγασα
κυρ Φιλπα ξεκουρας κ λιγο, αρκετα μπαρμπερσες, οχι ολο στο ποδ να σαι συ τωρα, νισαφ, τουειπε ο Μπιρμπας
αστα αυτα κ κατσε κατ στν καρεκλα κ πεμ πώς να τα παρουμε
μια κουβεντα ειν, αλλα στο κοντο θα το θελα να τα παρς κυρ Φιλππα μ, στο κοντο σαν τ Σόουζα περιπ
τον καθιζει ο κυρ Φιλππας, τον ζωνει τσ ποδιες κ τσ χαρτοταινιες, τον κουμπωνει, τ ρινει και μια φαπα στο σβερκο κ τ λεει: πόσο να τα παρουμε;
να μη μ τ παρς κ με τν ψλη, με τ χοντρη τν αριωτερη νομιζω πως θα πρεπ, οχι πολυ, να τον αφηκς τον ποντο τσ
καταλαβα, σ επιακα, μην ανυσχεις, μοναχα να μη ζαγκανιεσε θελω
βανει ο Φιλππας το χτεν στν ηλεκρτικια κ αρχναει απ τ φαβοριτα, ισια τον ανηφορο κ τ λεει:
βλεπς, καλα ειν ετς; ή δε βλεπς;
κταει ο Μπιρμπας τν πρωτη τν κοψια, τι να δει; φανκε καθαρο το τομαρ τ
ο κυρ Φιλππας θες κατ λαθος, θες ταχαμ ταχαμ, ειχε βαλει το μηδεν, για ξουρσμα δλεια δλδ. κ τ αρχινκε το κουρεμα
τι μοκαμες ωρε κυρ Φιλππα τωρα; Στο κοντο σουειπα … πως θα βγω ετσ στον κοσμο; θα γελαν ολ οι γκοροι με μενα, πω πω πω πω
τσοπα, τ λεει ο κυρ Φιλππας, τσόπα εγινε ενα λαθος, θα το φερουμε σγα σγα, θα το σβησουμε προς τ απαν κ θα στρως κατα πισω, μον θελω απο σενα, να μη ζαγκανιεσε σουειπα
κ εκει παιταχκε κ ο γιος τ: αμαν βρε μπαμπα τι εκαμες τ ανθρωπου, τωρα;
τσοπα, τ λεει, εγω αυτην τ χτενα ειχα απαν, ποιος τν πειραξε; δε πραζει ομως, θα τα φερω εγω, λεει, που θα παει
τι να φερς ωρε Φιλππα, απ μ εκαψες ασκι, τ λεει ο Μπιρμπας απογοητευμενος, με ξουρσες τωρα παει, τραβατο ετς τωρα κ να σκολναμε κ εχουμε κ τσ δλειες μας γμτο μ
καλα οπως θελς, αλλα μη κνιεσε, για να σε βγαλω περα καλα
αφου του μπερμπερσε ολ τν κεφαλ τ κ ως το σβερκο κατ κατ κ τ καθαρσε κ ολα τα γατσομαλλα, τον βουρτσε κατοπ κ το βαλε κ το καθρεφτακ πο πισω απ το σβερκο,
πως τα βλεπς; τ λεει, ωραια;
σαν τον κωλλο σ μ εφκιακες τωρα, τ λεει ο Μπιρμπας
σε μια βδομαδα θα γενουν οπως τα θελες Χαρι μ κ θα ματαρθς, εδω θα μεστε
σε μια βδομαδα θα χω σκασει ρα κ γρηγοτερα εσυ αμιν, τ λεει ο Μπιρμπας
να σ’ αλφρωσω κ λιγο τα γενια τωρα; σαν στο κεφαλ θα ναι, ιδια, να παρς οψη γενικη
όχι, θα ξυρστω μοναχος μ στο σπιτ, τ λεει ο Μπιρμπας
εγω λεω να στ τ αλαφρωσω λιγακι, για να μη σ μπουκως το ξουραφ, όχι τιποτ αλλο, καλα εσυ ξερς … αλλα αμα θες τα περναμε ένα χερ
καλα παρτα, οτ θες καντα τωρα, ετς απ μ εφκιακες σαν το Μπιλαντεν δε θ μ αφκς κιολι, με τα γενεια;
τ αλαφρωσε και τα γενεια καλα καλα κ τ λεει κατοπ:
τ αυτια θελς να τα καθαρισουμε από λιγο κ αυτακ;
ε, διωξ κ καμια τριχα απ οξω απ οξω, τ λεει ο Μπιρμπας
κ χων το ψαλιδι ο κυρ Φιλππας και κλιτς κλιτς κλιτς κλιτς, τσ εκοβε τσ τρίχες
προσοχη κυρ Φιλππα, προσοχη, μη το προχωρας, θα μ τρυπησεις το τυμπανο μ …
μη κνιεσε σουειπα ρα κ δε στο τρυπαω
σκολασες τωρα; τ λεει ο Μπιρμπας, πουχε γενει πανι στον υδρωτα, λυσε με τωρα, λυσε με, να παρω αερα
στακα ρα, στακα, τ λεει, δε σκολασαμαν ακομα, ετς θα σ αφηκω
τι αλλο θα μ καμς ρα κυρ Φιλππα;
να σ παρω και λιγο τσ τριχες απο μες απ τσ μυτες, π βηκαν απ οξω σα φτιλια
κι σκωνεται ο Μπιρμπας τοτε απαν μ ενα ντελιριο κ αρχιζ τα μπινελικια κ τα ξωφρενικα τ – ποιος ειδε το Θεο και δε φοβηθκε - κ να τ λεει: παρεμ κ απ τσ μυτες, παρεμ κ απ τον κωλλο, κ απ τ αρχιδια παρε μ, παρε μ, ετς απ μ εφκιακες κ πεταει τσ ποδιες περα κ πενηντα ευρα τ πεταξε κ τ λεει:
φτους ρα μασκαρα, φτους ρα ντιλνε απ το Σιοποτσελ, μν εστες ααα Φιλππα; ποσα χρονια με καετερουσες ωρε σκουπρο; κριμας π σ ανεχομαν τοσα χρονια στο γαμμνο το πεταλο, κωλλο μπαρμπερ τ κερατα
κ τ λεει ο Φίλππας:
θμιεσαι Μπίρμπα ή δε θμιεσαι; θμιεσαι π μουλεες τοτες, απ μουφτνες κ τα λιοσπορα στα μουτρα κ μουλεες: τι ξερς εσυ ρα καραφλα μπαρμπερ απο μπαλα; ετσ μου λεες, α, πες τιποτα τωρα, α πες, απ γιγκες σαν τον κωλλο στ νυφσ
εισαι πολυ πουστς μπαρμπερς, σεβομαι ομως τν ηλικιας, το παιδις που ναι μαλαμα κ τν υπομονη σ ν στεκεσαι κοντα στν ομαδα παρα τα γιουροξουριασ, τιποτ αλλο δε σ λεω, γεια σ μοναχα
θα τα πουμε στο πεταλο μπαρμπερ
θα τα πουμε Χαρ μ κ σουπερ λιγκα να τα ποομε κ ο,τι κατηγουρια θελς, για ακους σαν τ Σόουζα τα θελε
πολυ τ κακοφανκε τ φιλου έπεσε ν αρρωστήσει κ πηγα κ εγω κατοπ κ τα κοψα, στο Λεωνιδα ομως πηγα γω, στο Παλλαδιο
-
Διαβάζω τν ιστορία των 2 κεκαρμένων και πέφτω καταής απ' τα γέλια.
Δύσκολο πράμα να τα χανς με τρόπο τέτοιο κι αν εχς περάσει και την τρυφερή ηλικία τς εφηβείας, δύσκολα αναπληρώνονται.
ΑΛΛΑ, ρε ζαγάρια πως θα σας φαίνονταν να γκιζέραγα κάτ απ το σπίτι σας και να μην έδνα σημείο ζωής, μην και με καταλάβετε και βγούμε παρέα για κανα τσίπρο και βγείτε γκολ τν ώρα π η αφεντιά μ θα ξεκίναε το ποτί;
Μάλλον σκιαχτήκαταν δε ξηγιέται αλλιώς, ή μη και σας τρόμαξε η ιδέα τς σύγκρισης υμών με τ το νεαρόν τς ηλικίας εμού, μια κι ως γνωστόν είμι μικρότερος;
Κι αφήστε τα μόνοΠΑΣ.γκρ, αυτά είναι γνωστά, αλλά κατατίθενται βεβαίως βεβαίως, για να δικαιολογήσουν τ' αδικαιολόγητα τ αθόρυβου περάσματος και μη τσιπρομπεκρουλιάσματος.
Ου να μ χαθείτε.
Μα το γράφουν κιόλας, έτς για σΠΑΣμο. Πείτε περάσαμαν απ τ Καρδίτσα, πήγαμαν μέσω Σαλονίκης, αλλά έτς φάτσα κάρτα ήρθαμαν απέκεια κι ούτε φωνή ούτε ακρόαση...
ΟΥ ΡΑ.
-
Περι αναγμωσματων,
"Υγιεινη Διαστροφη"
Υπο Δημητριου Πανουση, το μοναδικο βιβλιο εν Ελλαδι, με τη μορφη ξυστου,
εξυνες τη σελιδα και μετα τη διαβαζες... :P
Βαρβαρες, αλλα ηρωικες εποχες.
-
«η κουρά του χάρη μπίρμπα»
Αυτό είχε περισσότερη πλάκα κι απ' το "ημερολόγιο ενός σΠΑΣίκλα" :P
-
"Αγαπητέ Θεε"....ένα μικρό εκπληκτικό βιβλίο του Ερίκ Εμμανουέλ Σμιτ
-
(αυτές τις μέρες)
"Απόψε δεν έχουμε φίλους"
Περιγραφήhttp://bestseller.gr/main.php?id=11&book_id=5263 (http://bestseller.gr/main.php?id=11&book_id=5263)
-
Αν και γράφω στις 2/2 Απειροστικό Λογισμό Ι , δεν περνιέται με τίποτα και έτσι λέω να επικεντρωθώ στο τελευταίο από τα 3 μαθήματα στις 8/2 που είναι η Αναλυτική Γεωμετρία.
-
Currently reading : (http://www.ebooks.gr/assets/products/images/b/158029.jpg)
stalled : (http://www.itsmart.gr/images/ISBN-9789602093085.jpg)
:P
-
Φωτοτυπίες για το μάθημα της γλωσσας απο τον καινουριο οργανισμο
(http://4.bp.blogspot.com/-W6GJRLc6Tdk/TnBC0jIqz8I/AAAAAAABPdc/WFZOsDjDO2M/s1600/tromaktiko9.jpg)
:pas: :joker: :pashat:
-
http://techno-tropon.ea.gr/node/26 (http://techno-tropon.ea.gr/node/26)
-
(http://lh6.ggpht.com/_Z5aHgLEVZ8I/S5SXnGYdV4I/AAAAAAAAAk8/Xt3V_QFWdJk/image%5B2%5D.png)
Το 1984 ή Χίλια Εννιακόσια Ογδόντα Τέσσερα είναι η τελευταία μυθιστορηματική εργασία του Τζορτζ Όργουελ. Θεωρείται βιβλίο-Σταθμός του 20ού αιώνα στην πολιτική σκέψη.
Περιγράφει την ιστορία ενός ανθρώπου, του Γουίνστον Σμιθ, στον εφιαλτικό κόσμο της Ωκεανίας, μιας χώρας που βρίσκεται κάτω από ένα δυστοπικό απολυταρχικό καθεστώς στο οποίο όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση. Η χώρα βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο με δύο άλλες υπερδυνάμεις και θυμίζει το απολυταρχικό καθεστώς του Χίτλερ και οι άνθρωποι της ζουν υπό ιδιαίτερα καταπιεστικές συνθήκες.
Ο Όργουελ έγραψε το βιβλίο το 1948 (από αναριθμητισμό αυτού του έτους προέρχεται και ο τίτλος του έργου) και το εξέδωσε το 1949. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει επηρεάσει σημαντικά τον παγκόσμιο πολιτισμό. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στον Μεγάλο Αδελφό, τον (ανύπαρκτο) πολιτικό ηγέτη της χώρας, «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ». Ο Μεγάλος Αδελφός αποτελεί σήμερα έκφραση που υποδηλώνει καθεστώς παρακολούθησης.
και το δικό μου σχόλιο:μέσα σε αυτό το βιβλίο έχει γράψει <<Όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον>>
σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!
-
διαβάζω το βιβλίο 'η φωτιά' της κάθριν νέβιλ.
Ένα κομμάτι της ιστορίας εξελίσεται στα σκλαβώμενα από τους τούρκους γιάννενα.
Αποτελεί συνέχεια του μυθιστορήματος 'οχτώ'.
Τα συστήνω και τα δύο ανεπιφύλακτα. Δύσκολα βιβλία με πολλη πλοκή και πολλά πήγαινε έλα μέσα στο χρόνο. Αλλά πραγματικά αξίζουν τον κόπο. Ειδικά το οχτώ..
-
Το "8" είναι καλό για παραλία και συστήνεται ανεπιφύλακτα (για παραλία). Dan Brown ένα πράγμα. Θα ψάξω για το άλλο, μόνο και μόνο λόγω αναφορών στα Γιάννενα.
Αυτή την εποχή Μπέκετ για μένα.
-
Ρίχνω κάποιες πληροφορίες για τον Μιχάλη Σπέγγο, ένα γιαννιώτη συγγραφέα ψηλών προδιαγραφών, έτσι ...πληροφοριακά.
Εγώ πήρα το βιβλίο του "IMPERIUM" αλλά δεν το έχω ξεκινήσει ακόμα. Όταν το τελειώσω θα δώσω αναφορά :)!
Τον έχω γνωρίσει, είναι και ΠΑΣολές.
Ο Μιχάλης Σπέγγος γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1963. Σπούδασε πυρηνική φυσική. Έχουν εκδοθεί τα παρακάτω έργα του: "Περί αισθημάτων", μυθιστόρημα (Νέα Σύνορα, 2001), "Η τελευταία συγγνώμη", μυθιστόρημα (Ελληνικά Γράμματα, 2002), "Μπίλη ο τίγρης", διηγήματα (Αιγέας, 2004), "Η εξομολόγηση ενός πυρηνικού φυσικού" (2004), "Μ' αεροπλάνα και βαπόρια", Δέκα μικρά κεφάλαια, κι ένα μεγάλο, που τα συνδέει λιγότερο ή περισσότερο η μουσική του Διονύση Σαββόπουλου (2005), "Imperium", (2007) κ.ά.
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2011) Το στοίχημα των ανθρώπων, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2007) Imperium, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2005) Μ' αεροπλάνα και βαπόρια, Ιανός
(2004) Η εξομολόγηση ενός πυρηνικού φυσικού, Ελληνικά Γράμματα
(2004) Μπίλη ο τίγρης, Αιγέας
(2002) Η τελευταία συγγνώμη, Ελληνικά Γράμματα
(2001) Περί αισθημάτων, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
-
Μήπως να γίνει ένα θέμα με βιβλία που έχουν αναφορές στα Γιάννενα;
-
Οι μισοί Έλληνες δεν αγοράζουν βιβλία!
Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνα παρουσιάζουν σήμερα τα “Νέα”, αναφορικά με τη σχέση των Ελλήνων με το βιβλίο, και το πως διαμορφώνεται αυτή στα χρόνια της κρίσης, στα οποία οι πολίτες κλείνονται περισσότερο στον εαυτό τους, έχουν χάσει τη διάθεσή τους για δημιουργία, και αναζητούν απαντήσει ή συντροφιά σε όσα κατά καιρούς έχουν αποτυπωθεί σε βιβλία.
Από την έρευνα της εφημερίδας προκύπτει ότι οι μισοί Έλληνες δεν αγοράζουν βιβλία, παρά την κρίση που υπάρχει ωστόσο, ο κλάδος δείχνει να αντέχει. Πιο συγκεκριμένα, το 15% του αστικού ενήλικου πληθυσμού αγοράζουν βιβλία μια φορά στους τρεις μήνες ή και νωρίτερα, το 37% αγοράζουν βιβλία περιστασιακά, το 13% αγοράζουν βιβλία περιστασιακά και το 35% δεν αγοράζουν καθόλου βιβλία.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό των “Public”, και δείχνει ότι: Ο μέσος καταναλωτής αγοράζει 4 βιβλία τον χρόνο. Βιβλία αγοράζει το 57% των γυναικών και το 46% των ανδρών. Η εποχή που αγοράζονται τα περισσότερα βιβλία είναι το καλοκαίρι (39%), ενώ ακολουθούν ο χειμώνας (31%), το φθινόπωρο (16%) και η άνοιξη (14%).
Στις ηλικίες 18-24, βιβλία αγοράζει το 66%, ενώ στις ηλικίες 55-64 το 35%. Οι συχνοί αγοραστές βιβλίων προτιμούν σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία (34%), σύγχρονη ξένη λογοτεχνία (16%), επιστημονικά (11%) και αστυνομικά (4%). Οι περιστασιακοί αγοραστές βιβλίων προτιμούν επίσης τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία (32%), ενώ ακολουθούν η σύγχρονη ξένη λογοτεχνία (11%), τα αστυνομικά (10%) και τα επιστημονικά (6%).
Αξίζει να σημειωθεί ακόμη ότι, όπως προκύπτει από την έρευνα, το 56% των συχνών αγοραστών βιβλίων δηλώνουν ικανοποιημένοι από τη ζωή τους.
απο ysterografa.gr
-
Το 8 πράγματι είναι από τα καλύτερα βιβλία, αν όχι το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει.
Εξαιρετική και συναρπαστική πλοκή, μέχρι που μου κινσε το ενδιαφέρον για σκάκι. ;)
Συστήνω ανεπιφύλακτα τον Τελευταίο Κάτωνα και τη Φόρμουλα του θεού για όποιον ενδιαφέρεται με ανάλογο σασπένς του 8 και των βιβλίων του Νταν Μπραουν.
-
''Σκοτώστε τον Ρόμελ''- Στίβεν Πρέσφιλντ
-
ΤΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΤΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΑ...ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΙΚ ΜΕ ΓΙΔΕΣ ΜΟΝΟ
ευχαριστούμε που μας τιμάς με την παρουσία σου στο forum ... αποδεικνύοντας το επίπεδό σου...
ασφαλώς ουσιαστικότερος ο διάλογος με τις γίδες ...
-
The Grapes Of Wrath/ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ
JOHN STEINBECK / ΣΤΑΙΝΜΠΕΚ ΤΖΩΝ
(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/1/1f/JohnSteinbeck_TheGrapesOfWrath.jpg)
η αλήθεια είναι πως το έχω διαβάσει στα 14 μου κι όχι τώρα...το αναφέρω όμως γιατί πιστεύω πως αξίζει να το διαβάσει κάποιος...έχω χαραγμένες ακόμη στο μυαλό μου τις εικόνες που φαντάστηκα εγώ από τις περιγραφές του...λογοτεχνικό αριστούργημα...αξίζει τον κόπο...αξίζει τον κόπο...αξίζει τον κόπο....να αναφέρω μόνο ότι η ιστορία που διαδραματίζεται και εξιστορείται στο βιβλίο θα μας θυμίσει καταστάσεις ελληνικές(παλιές και μελλοντικές)...
-
GRAPES of WRATH είναι το καθαρό απόσταγμα "γράπα", το "τσίπουρο" που πίνουν στην Ήπειρο, το αγλυκάνισο.
Το Μνημόνιο είναι εγγόνι του Ψυχού Πολέμου.
Ο Χαντζηκρήστος και ο Σαβουρίντης ήταν κερκιδοπατέρες ... πολύ σάλιο ο επόμενος.
-
Reinhold Messner Η ζωή μου στο όριο
Εκδόσεις Μετέωρον
Στις συζητήσεις με τον Thomas Huetlin, όπως αποτυπώνονται στις σελίδες αυτού του βιβλίου, ο Reinhold Messner, ίσως ο κορυφαίος ορειβάτης της σύγχρονης εποχής αποτυπώνει το απόσταγμα μιας ζωής στο όριο: από τις πρώτες αναρριχήσεις στα βουνά της γενέτειράς του, στο Νότιο Τιρόλο, μέχρι την κατάκτηση των μεγαλύτερων κορυφών του κόσμου, τη διάσχιση των Πόλων, τη βαθύτερη γνωριμία με τη γεωγραφική αλλά και την πνευματική διάσταση του Θιβέτ, αλλά και τον ενεργό πολτικό αγώνα από τις τάξεις των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο καθώς και την πραγμάτωση του οράματος για τη δημιουργία μιας μοναδικής αλυσίδας μουσείων στο Νότιο Τιρόλο αφιερωμένων στη σχέση του ανθρώπου με τα βουνά.
O πρώτος ορειβάτης που ανέβηκε και στις 14 κορυφές του κόσμου που έχουν υψόμετρο άνω των 8000m
Ο πρώτος ορειβάτης που ανέβηκε μόνος του στο Έβερεστ χωρίς συμπληρωματικό οξυγόνο (χωρίς μπουκάλες, δηλαδή).
Διέσχισε όλη την ανταρκτική με σκί!
Έχει χάσει 6 δάχτυλα ποδιών απο κρυοπαγήματα
Σε μια αποστολή έχασε τον αδερφό του
Όλα αυτά σε συνδιασμό με την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του συνθέτουν έναν εκρηκτικό χαρακτήρα ο οποίος μας παρουσιάζεται μέσα απο το βιβλίο αυτό.
Διαβάζεται παντού, στο σπίτι, στην παραλία, στην τουαλέτα... :)
(http://www.bikeexpert.gr/images/detailed/0/zoi.jpg)
-
Pas.gr...
Και για όλο το θερος!!!
Οπότε keep writing μάγκες!!!
-
CLIVE PONTING - Η Πράσινη Ιστορία του Κόσμου
Εκδόσεις Κέδρος
Όπως ο Τζάρετ Ντάιαμοντ στο βιβλίο του "Όπλα, μικρόβια και ατσάλι", έτσι και ο Clive Ponting στο παρόν βιβλίο του μελετά τη σχέση ανάμεσα στο περιβάλλον και στην ιστορία της ανθρωπότητας. Εξετάζει τους παγκόσμιους πολιτισμούς από τη Σουμερία ως την αρχαία Αίγυπτο, από το Νησί του Πάσχα ως τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και υποστηρίζει ότι τα ανθρώπινα όντα έχουν επανειλημμένα οικοδομήσει κοινωνίες που αναπτύχθηκαν και ήκμασαν εκμεταλλευόμενες τους φυσικούς πόρους της Γης, μέχρι που οι πόροι αυτοί δεν μπορούσαν πλέον να συντηρήσουν τον πληθυσμό τους, γεγονός το οποίο προκάλεσε την κατάρρευσή τους.
Το παγκόσμιο μπεστ σέλερ του Clive Ponting αποτελεί όχι μόνο συναρπαστική αφήγηση του τρόπου με τον οποίο εδώ και χιλιάδες χρόνια καταστρέφουμε το περιβάλλον, αλλά και αποτίμηση της κρίσης που αντιμετωπίζει σήμερα ο πλανήτης, και των προβλημάτων στα οποία πρέπει να βρούμε λύση.
Πολύ ενδιαφέρουσες οι πρώτες σελίδες, μέχρι στιγμής, αν και πιστεύω οτι η μετάφραση θα μπορούσε να είναι καλύτερη.
(http://www.kedros.gr/images/H_PRASINH_ISTORIA_TOY_KOSMOY_300.jpg)
-
Νίκος Τσιφόρος - Σταυροφορίες
Ήτοι βιβλίον ιστορικώτατον άμα και αστειότατον, πραγματευόμενον περί του πώς υπήγασιν οι άνθρωποι του Χριστού να ληστεύσωσι και φονεύσωσι τους ανθρώπους του αντιχρίστου. "Συγγραφέν υπό του φαιδροτάτου Τσιφόρου του Νικολάου και γελοιοποιηθέν υπό Μητροπούλου του Κωνσταντίνου.". (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
Όλη η ιστορία του μεγαλύτερου πλιάτσισκου που έχει γίνει ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία, με το μοναδικό στυλ του αξεπέραστου Νίκου Τσιφόρου. Συνίσταται ανεπιφύλακτα τόσο για εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τα ιστορικά γεγονότα, όσο και για πολύ γέλιο στον τρόπο που παρουσιάζει τους
"ήρωες"
-
The Sorrows of Epirus
(http://ecx.images-amazon.com/images/I/51Je9ct92BL.jpg)
εδώ (https://archive.org/stream/sorrowsofepirus00puaurich#page/10/mode/2up) μπορούμε να το διαβάσουμε στα αγγλικά
προσωπικά το έχω στα ελληνικά αλλά δεν μπορώ να το βρω στο διαδίκτυο για ελεύθερο διάβασμα
(http://i57.tinypic.com/flajd1.jpg)
(http://i60.tinypic.com/16c85j9.png)
(http://i60.tinypic.com/o09ysl.png)
-
ΑΕΤΟΙ ΚΑΙ ΛΥΚΟΙ - Βαγγέλης Κούτας
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Μία ιστορία που έγινε θρύλος.
Η άγρια δολοφονία του πατέρα τους και ο όρκος εκδίκησης δύο αγοριών, οκτώ και δέκα χρόνων, που προσπαθούν να επιβιώσουν μόνα τους στις ψηλές κορφές της Πίνδου. Στα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν, τα παιδιά θα μεγαλώσουν αναζητώντας τους φονιάδες του πατέρα τους. Θα έρθει η στιγμή της εκδίκησης και της τιμωρίας των ενόχων;
Μια διαδρομή σαν βγαλμένη από παραμύθι.
Έρωτας-Παρανομία-Δόξα.
Η ιστορία των λήσταρχων Ρεντζαίων που συγκλόνισε την Ήπειρο και ολόκληρη την Ελλάδα.
Ένα μυθιστόρημα που σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της δράσης και των έργων των παρανόμων της υπαίθρου την εποχή του μεσοπολέμου.
(http://www.culturenow.gr/thumbnail?filepath=/contentfiles/books/aetoi-kai-lykoi.jpg&width=400)
Φοβερό βιβλίο μέχρι στιγμής.... Πολύ καλή πένα
Οι αδερφοί Γιάννης και Θύμιος Ρέντζος, απο το Ανώι (σήμερα Ανώγειο) Πρεβέζης
(http://eglima.files.wordpress.com/2008/05/retz09.jpg)
Η σφραγίδα των λήσταρχων Ρεντζαίων
(http://eglima.files.wordpress.com/2008/05/retz07.jpg)
Τπ πιο γνωστό χτύπημα τους έγινε το 1926 στην περιοχή της Πέτρας Πρεβέζης (λίγο πριν το Λούρο) σε χρηματαποστολή της Εθνικής Τράπεζας, υποκαταστήματος Πρεβέζης. πληροφορίες για το γεγονός:
http://eglima.wordpress.com/2008/06/03/listes_1a/ (http://eglima.wordpress.com/2008/06/03/listes_1a/)
-
Είναι χαρακτηριστικό ότι η τοπική εφημερίδα «Ήπειρος» την 1η Ιανουαρίου 1926 ενημέρωνε τους αναγνώστες της πως «έπαυσε πλέον αναγράφουσα τα καθημερινά ληστρικά κρούσματα, άτινα ήδη δεν διαπράττονται κατ’ άτομον, αλλά κατά φάλαγγα!…»
Μαο Μαο.
Εδώ ο άλλος δεν έδενε το γαϊδούρι αλλά του έβγαζε το πόδι για να μη φεύγει. Εξάρθρωση. Άντε βγάλτα πέρα. Το Πανεπιστήμιο και η Εγνατία -εσχάτως- καταστρέφουν ένα έθνος (πρώην) άθεων.
Όσο για τους Ρεντζαίους, σύμφωνα με γνώστες, αν είχαν μεταναστεύσει στην Αμερική θα είχαν τον Αλ Καπόνε και τη μαφία την ιταλιάνικη, να τους δένουν τα κορδόνια.
:mono:
-
ΦΡΑΝΤΣ ΚΑΦΚΑ - Η ΔΙΚΗ
-
ΦΡΑΝΤΣ ΚΑΦΚΑ - Η ΔΙΚΗ
100 χρόνια μετά... ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΘΩΜΑΪΔΗΣ
-
ΣΑΛΜΑΝ ΡΟΥΣΝΤΙ
Σαλιμάρ ο Κλόουν
-
γράφω στις 2/2 Απειροστικό Λογισμό Ι , δεν περνιέται με τίποτα
Πόσο δίκιο έχεις...
-
Τεχνικά χαρακτηριστικά Wintshester SXP Defenter 8)
-
Πριν λίγες μέρες (ξανα)ανακάλυψα τον Ανδρέα Κάλβο και τις "Ωδαί" του...
Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα που έχουν μείνει χαραγμένα στον γραφών.
Λύρα
Τῆς θαλάσσης καλήτερα
φουσκωμένα τὰ κύματα
῾νὰ πνίξουν τὴν πατρίδα μου
ὡσὰν ἀπελπισμένην,
ἔρημον βάρκαν.
β´.
῾Στὴν στεριάν, ῾ς τὰ νησία
καλήτερα μίαν φλόγα
῾νὰ ἰδῶ παντοῦ χυμένην,
τρώγουσαν πόλεις, δάση,
λαοὺς καὶ ἐλπίδας.
γ´.
Καλήτερα, καλήτερα
διασκορπισμένοι οἱ Ἕλληνες
῾νὰ τρέχωσι τὸν κόσμον,
μὲ ἐξαπλωμένην χεῖρα
ψωμοζητοῦντες·
δ´.
Παρὰ προστάτας ῾νἄχωμεν.
Μὲ ποτὲ δὲν ἐθάμβωσαν
πλούτη ἢ μεγάλα ὀνόματα,
μὲ ποτὲ δὲν ἐθάμβωσαν
σκήπτρων ἀκτῖνες.
Απόσπασμα απο "ᾨιδὴ Ἕκτη. Αἱ Εὐχαί"
Ἀφρίζουν τὰ ποτήρια
τῆς ἀδικίας, δυνάσται
πολλοὶ καὶ διψασμένοι
ἰδοὺ τ᾿ ἀδράχνουν· γέμουσι
μέθης καὶ φόνου.
Απόσπασμα απο " ᾨιδὴ Πέμπτη. Εἰς Μούσας"
Λυρικά
Αὐγεριναὶ τοῦ ἡλίου
ἀκτῖνες τί προβαίνετε;
τάχα ἀγαπάει ῾νὰ βλέπῃ
ἔργα λῃστῶν τὸ μάτι
τῶν οὐρανίων;
Απόσπασμα απο " ᾨδὴ Τρίτη. Τὰ Ἠφαίστεια "
Βράχοι ὑψηλοί, διαβόητοι,
βουνὰ τοῦ τετραχώρου,
ἀπὸ σᾶς καταβαίνουσι
πολλοὶ καὶ δυνατοὶ
ἀδάμαστοι ἄνδρες.
ε´.
Κάθε χέρι, κλαδὶ·
κάθε κεφάλι φέρνει
στέφανον· ἀπὸ βράχον
πηδάουν εἰς βράχον ψάλλοντες
πολέμιον ᾆσμα.
ς´.
«Μακρὰν καὶ σκοτεινὴν
»ζωὴν τὰ παλληκάρια
»μισοῦν· ὄνομα ἀθάνατον
»θέλουν καὶ τάφον ἔντιμον
»ἀντὶς διὰ στρῶμα.»
Απόσπασμα απο " ᾨιδὴ Πέμπτη. Εἰς Σούλι "
Τα copy-paste έγιναν απο την παρακάτω σελίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών για να αποδωθούν τα αποσπάσματα όσο πιο πιστά γίνεται.
http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/andreas_kalbos_wdai.htm#lyra01 (http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/andreas_kalbos_wdai.htm#lyra01)
Εγώ τις διαβάζω απο ένα πολύ παλιό βιβλίο του πατέρα μου που βρήκα:
Μ.Γ. ΜΕΡΑΚΛΗ
ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΛΒΟΥ
ΩΔΕΣ (1-20)
ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ, 1965
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ "ΕΣΤΙΑΣ"
Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε
-
Μερακλής, μάλλον ο λαογράφος Αντώνη?
Ένας γλυκύτατος άνθρωπος που είχε την ατυχία να είναι Πρύτανης στα Γιάννενα τις εποχές των μεγάλων καταλήψεων στις αρχές των 80's.
Τον θυμάμαι δακρυσμένο να απολογείται για τα κακώς κείμενα στη σίτηση (για τα οποία δεν ευθυνόταν), ενώ οι υπόλοιποι καθηγητάρες είχαν γίνει βάζελοι.
Ερωτευμένος με το αντικείμενό του - απίστευτος Άνθρωπος.
-
Η αγάπη είναι μόνο μία, Χόρχε Μπουκάι
"..Ένας πανάρχαιος μύθος των ινδιάνων, Σιου, λέει πως ήρθαν κάποτε στη σκηνή του γέρου μάγου της φυλής, πιασμένοι χέρι χέρι, ο Άγριος Ταύρος, ο πιο γενναίος και τιμημένος νέος πολεμιστής, και το Ψηλό Σύννεφο, η κόρη του αρχηγού, μία από τις ωραιότερες γυναίκες της φυλής.
"Αγαπιόμαστε" αρχίζει ο νέος.
"Και θα παντρευτούμε" λέει εκείνη.
"Και αγαπιόμαστε τόσο που φοβόμαστε."
"Θα θέλαμε κάποιο μαγικό, ένα χαϊμαλί, ένα φυλαχτό."
"Κάτι που θα μας εγγυάται ότι θα είμαστε για πάντα μαζί."
"Που θα μας εξασφαλίσει ότι θα είμαστε ο ένας στο πλευρό του άλλου ώσπου να συναντήσουμε τον Μανιτού, την ημέρα του θανάτου."
"Σε παρακαλόυμε" ικετεύουν, "πες μας τι μπορούμε να κάνουμε."
Ο μάγος τούς κοιτάζει και συγκινείται που βλέπει τόσο νέους, τόσο ερωτευμένους, να λαχταρούν τόσο μια του λέξη.
"Υπάρχει κάτι." λέει τελικά ο σοφός μάγος μετά από αρκετή ώρα. "Αλλά δεν ξέρω. είναι ένα έργο πολύ δύσκολο και απαιτεί θυσίες."
"Δεν μας πειράζει" λένε κι οι δύο.
"Ό,τι και να' ναι" επιβεβαιώνει ο Άγριος Ταύρος.
"Ωραία" λέει ο μάγος. "Ψηλό Σύννεφο, βλέπεις το βουνό που είναι βόρεια από το χωριό μας; Πρέπει να ανέβεις μόνη σου, χωρίς τίποτε άλλο εκτός από ένα δίχτυ και τα χέρια σου και να κυνηγήσεις το πιο όμορφο και δυνατό γεράκι του βουνού. Αν το πιάσεις, πρέπει να το φέρεις εδώ ζωντανό την τρίτη μέρα μετά την πανσέληνο. Κατάλαβες;"
Η νεαρή κοπέλα συγγατανεύει σιωπηλά.
"Κι εσύ, Άγριε Ταύρε" συνεχίζει ο μάγος, "πρέπει να ανέβεις το βουνό του κεραυνού, κι όταν φτάσεις στην κορυφή να βρεις τον πιο άγριο απ' όλους τους αετούς, και με τα χέρια σου μόνο κι ένα δίχτυ να τον πιάσεις χωρίς να το τραυματίσεις και να τον φέρεις μπροστά μου, ζωντανό, την ίδια μέρα που θα έρθει και το Ψηλό Σύννεφο. Πηγαίνετε τώρα."
Οι δύο νέοι κοιτάζονται με τρυφερότητα, κι ύστερα από ένα φευγαλέο χαμόγελο φεύγουν για να εκπληρώσουν την αποστολή που τους ανατέθηκε. Εκείνη πάει προς το βορρά, εκείνος προς το νότο.
Την καθορισμένη ημέρα, μπροστά στη σκηνή του μάγου, περιμένουν οι δύο νέοι, ο καθένας με μια πάνινη τσάντα που περιέχει το πουλί που τους ζητήθηκε.
Ο μάγος τούς λέει να βγάλουν τα πουλιά από τις τσάντες με μεγάλη προσοχή. Οι νέοι κάνουν αυτό που τους λέει, και παρουσιάζουν στον γέρο για να τα εγκρίνει τα πουλιά που έπιασαν. Είναι πανέμορφα· χωρίς αμφιβολία, τα καλύτερα του είδους τους.
"Πετούσαν ψηλά;" ρωτάει ο μάγος.
"Ναι, βέβαια. Κι εμείς, όπως μας ζητήσατε. Και τώρα;" ρωτάει ο νέος. "Θα τα σκοτώσουμε και θα πιούμε την τιμή από το αίμα τους;"
"Όχι" λέει ο γέρος.
"Να τα μαγειρέψουμε και να φάμε τη γενναιότητα από το κρέας τους;" προτείνει η νεαρή.
"Όχι" ξαναλέει ο γέρος. "Κάντε ό,τι σας λέω. Πάρτε τα πουλιά και δέστε τα μεταξύ τους από τα πόδια μ' αυτές τις δερμάτινες λωρίδες. Αφού τα δέσετε, αφήστε τα να φύγουν· να πετάξουν ελεύθερα."
Ο πολεμιστής και η νεαρή κοπέλα κάνουν ό,τι ακριβώς τους έχει πει ο μάγος, και στο τέλος ελευθερώνουν τα πουλιά.
Ο αετός και το γεράκι προσπαθούν να πετάξουν, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να στριφογυρίζουν και να ξαναπέφτουν κάτω. Σε λίγα λεπτά, εκνευρισμένα που δεν καταφέρνουν να πετάξουν, τα πουλιά επιτίθενται με τσιμπήματα το ένα εναντίον του άλλου μέχρι που πληγώνονται.
"Αυτό είναι το μαγικό. Μην ξεχάσετε ποτέ αυτό που είδατε σήμερα. Τώρα, είστε κι εσείς ένας αετός κι ένα γεράκι. Αν δεθείτε ο ένας με τον άλλο, ακόμη κι αν το κάνετε από αγάπη, όχι μόνο θα σέρνεστε στη ζωή σας, αλλά επιπλέον, αργά ή γρήγορα, θα αρχίσετε να πληγώνετε ο ένας τον άλλον. Αν θέλετε η αγάπη σας να κρατήσει για πάντα, να πετάτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι."
Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο δρόμος της συνάντησης", ΦΥΛΛΑ ΠΟΡΕΙΑΣ ΙΙ, του Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις opera/animus
-
"...Αγγελική παιδί μου,θα σου πω μια ιστορία για κάποιον που πέθανε και..αναστήθηκε!Για κάποιον που τράβηξε πολλά βάσανα όσο ήταν ζωντανός ,περισσότερα όσο ήταν πεθαμένος κ ακόμα πιο πολλά όσο ήταν αναστημένος!...Στο φώναγμα Πρίγκιπας Σκαφίδας γύριζε το κεφάλι του,ενώ στο Διονύσιος Αδραχτάς ,που ήταν το πραγματικό του όνομα,αργούσε σαν να μην ήταν σίγουρος αν φώναζαν αυτόν.Εκτός κ αν ήταν τίποτα μέσα σ' άστυνομικό κατάστημα ή μέσα στην Αγροτική τράπεζα -ιδρύματα "ευαγή",με τα οποία ,ανέκαθεν ,διατηρούσε "αγαθές" σχέσεις!..."
(http://i59.tinypic.com/30uegc6.jpg)
-
www.youtube.com/watch?v=-P1I3te__CA (http://www.youtube.com/watch?v=-P1I3te__CA#)
ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΙΔΑ ΠΟΠΗ ΜΟΥ ΕΓΩΩΩΩΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩ
-
Βίλχελμ Ραϊχ - " Ακου Ανθρωπάκο". Ξανά και ξανά.
-
(http://www.biblionet.gr/images/covers/b176180.jpg)
-
Ανταρτόπουλο στον Δ.Σ.Ε(του Γεροζήση Τριαντάφυλλου) και στο καπάκι Φωτιά και τσεκούρι(του Ευάγγελου Αβέρωφ)γιατί αν δεν ακούσεις και τις δυο πλευρές δεν λέει! ;)
-
<<Άρης ο αρχηγός των ατάκτων>> του Δ.Χαριτόπουλου και στο καπάκι <<Ο δούρειος ίππος >>του Πυρομάγλου Κ(υπαρχηγός του Ζέρβα).Συμπέρασμα;Είμαστε λαός ικανός για το καλύτερο και για το χειρότερο,για την κόλαση και για τον παράδεισο....περαστικά μας!
-
"Οι Δουβλινέζοι" - Τζέημς Τζους.
-
"Οι Δουβλινέζοι" - Τζέημς Τζους.
Άντε και στον "Οδυσσέα"! :'( (Παναγία βόηθα, δεν κατάλαβα γραμμή)
"Το χωριό", Γουίλλιαμ Φώκνερ
-
Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ του Αρίστου Καμαρινού .Επειδή 26 χρόνια στον ΕΣ διάβαζα στις ατέλειωτες ώρες των υπηρεσιών την ιστορία των....νικητών (λες και υπάρχει νικητής όταν αδερφός σφάζει αδερφό),τώρα στα....γεράματα διαβάζω και τηνάλλη εκδοχή!Το συμπέρασμα μου;Είμαστε ικανοί για το θαύμα όταν είμαστε ενωμένοι και για την κόλαση όταν χωριστούμε!Άντε ψυχή βαθειά!!
-
Μνήμες κατοχής II Ιταλοί και Γερμανοί στα Γιάννενα και η καταστροφή της εβραϊκής κοινότητας. Υπάρχει στην Ζωσιμαια βιβλιοθήκη μπορείτε να το δανειστείτε από εκεί αρχές Σεπτεμβρίου που ξανανοίγει.Αφού το επιστρέψω εγώ βέβαια 😊. Φοβερά ντοκουμέντα για εκείνη την περίοδο με φωτογραφίες κτλ.
-
Ηροδότου Ιστορίες στα Αγγλικά γιατί όταν τα διάβασα στα αρχαία δεν μου έμεινε τίποτα. :P
Βέβαια φταίει και το αλτζχάιμερς...
-
Ηροδότου Ιστορίες στα Αγγλικά γιατί όταν τα διάβασα στα αρχαία δεν μου έμεινε τίποτα. :P
Βέβαια φταίει και το αλτζχάιμερς...
Από αυτό έχει ΜΟΝΟ ο ΛΟΚΟ... ;)
Το διάβασα πριν χρόνια και αξίζει τον κόπο:
(https://s28.postimg.org/54yyz132x/8501999._UY600_SS600.jpg) (https://postimg.org/image/54yyz132x/)
-
The lazy crossdreser😗
-
Τ.Ε ΑΜΧ-30
-
CZ75 SP01 SADOW Τεχνικό εγχειρίδιο!
-
Ο κοσμηματοπώλης - Κώστας Παύλου
2ο βιβλίο του Γιαννιώτη συγγραφέα, μυθιστόρημα, που η υπόθεση του εξελίσσεται στα Γιάννενα γύρω από την αναζήτηση του χαμένου θησαυρού του Αλη Πάσα. Εξαιρετικά ευκολοδιαβαστο και επίσης μεγάλο συν τα γνώριμα μέρη και καταστάσεις που αναφέρονται στο βιβλίο.
-
Vepr -12 .Molot.Τεχνικό εγχειρίδιο.
-
Δημοκρατικός στρατός και βασιλικοί επίδεσμοι
Η Ζωή Βαλάση κατορθώνει να δώσει όχι μόνο πτυχές από τη ζωή στην Ανατολική Γερμανία, αλλά και να θίξει με ιδιαίτερη ευαισθησία ζητήματα της νεοελληνικής ιστορίας και των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων. Πολύ όμορφη ιστορία με χιούμορ και παιδική αθωότητα, χωρίς καθόλου διδακτισμό και κήρυγμα, μέσα από την οποία αναδεικνύεται η αξία της συντροφικότητας και της φιλίας.....
http://www.katiousa.gr/logotechnia/pezografia/dimokratikos-stratos-kai-vasilikoi-epidesmoi/
-
ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ.Του Γ Μανούκα.
-
Γενικές οδηγίες επιστρατεύσεως.....ΓΟΕ ΓΕΣ.
-
Εθνοφυλακή και κοινωνία!!!
-
Εθνοφυλακή και κοινωνία!!!
Ρε ψηλέ; Πότε προλαβαίνεις και τα τελειώνεις; Βιβλία είναι ή άρθρα;
-
Ρε μικρέ σεβασμό στους βιβλιοφάγους ! Διαβάζω κατά ριπάς.
-
γράφω στις 2/2 Απειροστικό Λογισμό Ι , δεν περνιέται με τίποτα
Πόσο δίκιο έχεις...
χαχα εμ πως να μην είχα δίκιο :P :P
-
Αιματοβαμμένο Εντελβάις.Η 1η ορεινή μεραρχία. Το 22 ορεινό σώμα στρατού και η εγκληματική δράση τους στην Ελλάδα. 1943-1944......Του Χέρμαν Φρανκ Μάγερ.
-
(https://s17.postimg.cc/8axo44u7z/646715.jpg) (https://postimages.org/)
ΤΡΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΑΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ
ΒΑΛΑΣΗ ΖΩΗ
Μια ελληνική οικογένεια περνάει τις καλοκαιρινές διακοπές στην Ανατολική Γερμανία του '80.
Παραμυθένιες συναντήσεις, περιπέτειες που μπλέκουν τον κόσμο της φαντασίας με την καθημερινότητα, απορίες κι αμφιβολίες, κουβέντες της καρδιάς, παράξενη φύση, αλλιώτικη ζωή...
Μέσα από μια -φαινομενικά- απλοϊκή ματιά, όλο το μυστήριο και το δράμα της ξενιτιάς και ο γρίφος της "πατρίδας".
Το βιβλίο περιέχει ασπρόμαυρο φωτογραφικό υλικό, από το προσωπικό αρχείο της συγγραφέως. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
-
Κουστουρίτσα, Ξένος μες στο γάμο
-
ΤΟ ΜΟΥΝΑΚΙ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ
(https://www.insomnia.gr/applications/core/interface/imageproxy/imageproxy.php?img=https://pbs.twimg.com/media/Df1NfHNXkAIBMTS.jpg:large&key=7588a678e860deb57a1104c625126ff43e3e13a85f8e80928f4503a26304f028)
-
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%84%CF%85%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF
-
Δελλής, Το μυστικό της Νήσου των Ιωαννίνων
-
Παπαγιαννόπουλος, Βροχή στη Δαλματία Καφές στο Τίτογκραντ
-
"Η οικονομική δομή των Βαλκανικών χωρών"
Σπύρος Ασδραχάς
-
Δεν είναι βιβλίο.Ειναι σχόλια ενός χρήστη του discuss στο κουτί της Πανδώρας.Ioannina revolution.Γνωστος και μη εξαιρετεος φίλος του pas.gr ετοιμάζεται για να κάψει το Σύνταγμα
😅 Ζει κάτω από το αυλάκι και του αρέσει το τσίπουρο.Πανευκολο αν ήταν κουίζ.
-
"Στις όχθες της πισίνας που έφτιαξε ο Κωστούλας στο Εμίλεον κάθισα κι έκλαψα"
-
Οι υπόγειες διαδρομές του νερού από τις Άλπεις στην Πίνδο. Του συγγραφέως Ioannina revolution...1..2...3😂
-
ΟΛΥΜΠΙΑΣ
Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/BB914A25E71FB5416D4413C7C6E26D2B.jpg)
Όταν αναφερόμαστε για ηθική και ιστορική δικαίωση της γυναίκας Ολυμπιάδας, σημαίνει σύγκρουση και ανατροπή, την οποία δεν επεδίωξε ο συγγραφέας για να εντυπωσιάσει. Στήριξε την έρευνά του σε γεγονότα που άλλοι θεώρησαν δευτερεύοντα έως ασήμαντα. Παράδειγμα, η μαρτυρία της αλήθειας από τον Αριστοτέλη ότι η δολοφονία του Φιλίππου ήταν προσωπική υπόθεση. Η πράξη αυτή είναι επεισόδιο μιας "βεντέτας" που ξεκινά το 394, συνεχίζει με την δολοφονία του Αλεξάνδρου, και κλείνει το 308 με την δολοφονία της Κλεοπάτρας, κόρης του Φιλίππου, από τον Αντίγονο. Σημαντικό γεγονός του βιβλίου είναι ο χαρακτηρισμός του Αλεξάνδρου ως "Ηπειρομακεδόνα", αφού κατάγεται από Ηπειρώτισσα μάνα και Μακεδόνα πατέρα.
Κατηγόρησαν την Ολυμπιάδα ως "ξένη" και τον Αλέξανδρο ότι ήταν "νόθος" Μακεδόνας... Αστειότητες που, μέχρι σήμερα, δεν έχουν επισημανθεί. Οι κατήγοροι της Ολυμπιάδας, αφού εξαφάνισαν, μετά την δολοφονία της, τα αρχικά ιστορικά κείμενα, φρόντισαν να αντικατασταθούν από άλλα, γραμμένα σύμφωνα με τις οδηγίες τους και, έτσι, πεντακόσια χρόνια αργότερα, με αλλοιωμένα τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα και προσαρμοσμένα στα μέτρα και τα θέλω της δικής τους κάστας, γινόμαστε παρατηρητές μιας διαστρεβλωμένης "αλήθειας", η οποία βοηθάει στην κάλυψη της εκ μέρους τους χάλκευσης της Ιστορίας, η οποία, αλλοιωμένη όπως είναι, διδάσκεται και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.
Ο τρόπος που οργάνωσε το βιβλίο του, ο συγγραφέας, θα αποτελέσει νέο τρόπο γραφής στο μέλλον, τουλάχιστον για την συγγραφή ιστορικών βιβλίων, αφού μέλημά του ήταν πρώτα να γίνει ο αναγνώστης κοινωνός της υπάρχουσας ιστορίας, και μετά να παρουσιάσει την δική του αναλυτική και συνθετική σκέψη. Η επανεξέταση μεγάλων ιστορικών περιόδων αποτελεί υποχρέωση απέναντι στις νέες γενιές, που με αγωνία ψάχνουν να καταλάβουν την σχέση μεταξύ "αιτίας και αιτιατού" των γεγονότων.
Ο συγγραφέας γεννήθηκε στην Κέρκυρα, μια ημέρα πριν την απόβαση της Νορμανδίας, και σκέφτεται να πεθάνει στην Ελλάδα, όπου ζει, κινείται και αναπνέει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
για να μην ανοίξω και δεύτερη απάντηση το γράφω εδώ
ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΜΟΙΡΟΛΟΙ
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΖΩΝΤΑΝΗ ΔΗΜΩΔΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/B743C8E8D90AECDB1C2300CF00740706.jpg)
Συνηθίζουμε ν' αντιλαμβανόμαστε τη μουσική σαν μια μορφή ψυχαγωγίας - σαν μια πολυτέλεια, τελικά σαν κάτι το περιττό. Και πράγματι η μουσική που συνήθως ακούμε αυτόν το σκοπό έχει: να διασκεδάσει. Ποια ήταν όμως η πρωταρχική λειτουργία της μουσικής; Για ποιο λόγο άρχισαν κάποτε οι άνθρωποι να τραγουδούν και να χορεύουν;
Ο Κρίστοφερ Κινγκ, βραβευμένος μουσικός παραγωγός και μανιώδης συλλέκτης δίσκων γραμμοφώνου, υποστηρίζει ότι η μουσική στην πρωταρχική της μορφή είναι ένα γιατρικό για τις πληγές της ψυχής - κάτι εξίσου απαραίτητο με τον αέρα και την τροφή.
Σταδιακά η μουσική έπαψε να έχει αυτή τη λειτουργία. Τα εύθραυστα πολιτισμικά οικοσυστήματα μες στα οποία η μουσική επιτελούσε το ιαματικό της έργο καταστράφηκαν.
Μ' εξαίρεση μια απόμερη γωνιά της Ελλάδας, στις εσχατιές της Ευρώπης - την Ήπειρο. Εδώ, σαν από θαύμα, κρατήθηκε ζωντανός ένας πανάρχαιος τρόπος ζωής που επέτρεψε στη μουσική να διατηρήσει το θεραπευτικό της ρόλο. Ο Κινγκ αναλαμβάνει να μας ξεναγήσει σ' αυτόν το σκληρό μα μαγικό τόπο, όπου η μουσική γίνεται ένα με την ποίηση, το χορό και τη γιορτή.
Ο Κινγκ γράφει για την ιστορία της Ηπείρου και το μεγαλείο του τοπίου, για τα πανηγύρια, τα τσίπουρα και τους Τσιγγάνους οργανοπαίχτες, για τα συλλογικά βιώματα και τις κοινές αναμνήσεις. Μας μιλά για τη μουσική σαν θρήνο, σαν νανούρισμα και σαν παρηγοριά. Μας μιλά γι' ανθρώπους που ξέρουν να πενθήσουν και ξέρουν να γλεντήσουν.
Συνδυάζοντας το φιλοσοφικό στοχασμό με την ιστορική περιγραφή, τη μουσικολογική ανάλυση με την ανθρωπολογική ματιά, η παθιασμένη και παιγνιώδης αυτή αφήγηση παίρνει τελικά τη μορφή ενός ερωτικού γράμματος στη μουσική και τους ανθρώπους της Ηπείρου. (Από την έκδοση)
Το ξετύλιγμα της ιστορίας της «παλαιότερης ζωντανής δημώδους μουσικής στην Ευρώπη» μέσ’ από τις πρώτες ηχογραφήσεις σε δίσκους γραμμοφώνου, που είναι μια από τις αγάπες του Κινγκ μέσα από μουσικούς σαν τον Κίτσο Χαρισιάδη και τον Αλέξη Ζούμπα, από μια αναδρομή στο ιστορικό και προϊστορικό παρελθόν της Ηπείρου, από ταξίδια (στην Κωνσταντινούπολη, στην Ήπειρο), από πανηγύρια, τσιπουροποσίες, φιλίες του συγγραφέα με ανθρώπους στην Ήπειρο (που τις περιγράφει γλαφυρά και συχνά με διάθεση «μυθοποιητική»), από τους στοχασμούς του Κινγκ για τον αρχέγονο ρόλο της μουσικής και την επιβίωση, στο μοιρολόι, αυτού του ρόλου, από τη βίωση τούτης της μουσικής, εντέλει, ως γιατρικού για το σώμα και την ψυχή (Μιχάλης Μαρκόπουλος, bookpress.gr 11/04/2019)
τα στοιχεία και τα κείμενα είναι αντιγραμμένα από https://www.politeianet.gr (https://www.politeianet.gr)
-
Οι υπόγειες διαδρομές του νερού από τις Άλπεις στην Πίνδο. Του συγγραφέως Ioannina revolution...1..2...3
Δώσε μας link.
-
(http://www.malliaris.gr/images/prod/101/101.7731.jpg)
-
Πομάκοι - Αγριάνες 🇬🇷
-
(https://www.sep.gr/cms/bookcovers/Dokimio_ola.jpg)
Πραγματικά εντυπωσιακή δουλειά, έργο ανεκτίμητα χρήσιμο ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων.
-
Napalm- Wikipedia
-
Τεχνικό εγχειρίδιο G3A4....😁
-
Σκούρτη - Παπαδάκη, Αόρατες Ιστορίες
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/91319B6CD3CD9C537FB7CA5BE173030E.jpg)
Εξαιρετικό και καλογραμμένο από το φίλο μας το Θέμη.
Διαβάζεται εύκολα απ' όλους.
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/98EFBEEBA5B7EAD1F6D00F678E342F20.jpg)
Μέρες που είναι (και χρόνο που έχουμε) μόλις τέλειωσα το βιβλίο του συμπατριώτη μας Γ. Καραγιάννη. Ενδιαφέρον για όσους γουστάρουν Βαλκάνια ή απλώς θέλουν να διαβάσουν έναν Γιαννιώτη συγγραφέα.
-
Ήταν ένα βιβλίο που είχα διαβάσει παλιά νομίζω.Αναφερόταν στον διαχωρισμό συνόρων Ελλάδας Αλβανίας και τον χωρισμό κοινωνιών ή οικογενειών που χωρίστηκαν.Έφτανε μέχρι την δεκαετία του 90 που ξανασυναντήθηκαν.Έχει κανείς καμιά ιδέα για τίτλο βιβλίου.Λέει σε κανέναν τίποτα;Συγγραφέας ίσως είναι από εδώ.
-
Φίλε fon 7,ένα βιβλίο με τα χαρακτηριστικά που περιγράφεις αλλά όχι τόσο παλιό ,είναι το ''πέρασμα αντίκρυ''του ηπειρώτη συγγραφέα Θοδωρή Δεύτου.Δεν το έχω διαβάσει,απλά λόγω της περίληψης ήθελα(θέλω) κάποια στιγμή να το αγοράσω.
Κατά τ'άλλα μόλις ξαναδιάβασα τον ''καπετάν Μιχάλη'' και συνεχίζω με το ''ο Χριστός ξανασταυρώνεται'' του τεράστιου Καζαντζάκη.
Επόμενο ο Γιούγκερμαν του αγαπημένου μου Καραγάτση και σε αναμονή για την καινούργια έκδοση του επίσης αγαπημένου Γιάννη Καλπούζου ''Έραν βυζαντινά αμαρτήματα''.
-
Σαν τίτλος κάτι μου λέει αλλά δεν είμαι σίγουρος.Δεν θυμάμαι να γίνεται αναφορά για Αμερική.Ανέφερε την ζωή στα βουνά της Μουργκάνας.Το πέρα δώθε που υπήρχε για ανταλλαγή προϊόντων.Μετά έγιναν τα σύνορα και δεν μπορούσαν να περάσουν.Αποκλείστηκαν ο καθένας στην πλευρά του.Μετά το 90 που κατέρρευσε το καθεστώς έρχονταν προς Ελλάδα και έβρισκαν συγγενείς τους.
-
Ίσως να μην είναι αυτό.Μιλάμε για έκδοση του 2018.Επειδή δεν το έχω διαβάσει δεν ξέρω την πλοκή του και σε τι αναφέρεται.Πάντως αν κάποιος Πασολές γνωρίζει κάτι περισσότερο,ας το γράψει.Είναι και στα δικά μου ενδιαφέροντα.
-
Διάβασα το "Πέρασμα αντίκρυ" του Δεύτου το Καλοκαίρι που μας πέρασε. Καλή γραφή κι ενδιαφέρουσα ιστορία. Διαβάζεται ευχάριστα σαν μυθιστόρημα παρόλο που πρέπει να έχει δόση αλήθειας. Ο Δεύτος, μεγαλωμένος στα Γιάννενα αν δεν κάνω λάθος, έλκει την καταγωγή του από την Πολύτσανη της Βορείου Ηπείρου, το χωριό των πρωταγωνιστών.
Στις τελευταίες σελίδες, γνωστά ονόματα ανθρώπων στα Γιάννενα που ήρθαν το '47 από το συγκεκριμένο χωριό. Για μένα στάθηκε η αφορμή να πάω μια βόλτα το Σεπτέμβρη μέχρι την κλειστή συνοριακή γραμμή στους Δρυμάδες. Από εκεί είναι περίπου 15' με το αυτοκίνητο αλλά δυστυχώς τα σύνορα είναι κλειστά. Στα άμεσα σχέδιά μου πάντως είναι να πάω μια βόλτα προς Πολύτσανη και Λάμποβο, έστω κι από Κακαβιά (αυξάνει σημαντικά τα χιλιόμετρα και την ταλαιπωρία σε κάκιστους δρόμους).
Δυστυχώς μου διαφεύγει το βιβλίο στο οποίο αναφέρεται ο Φον (σίγουρα ΔΕΝ είναι το Πέρασμα Αντίκρυ). Περιμένω πάντως με ενδιαφέρον, αν το γνωρίζει κάποιος να μας ενημερώσει.
-
Κόμικς
Οτι (σχεδον) διαβάσαμε στα νιάτα μας :P
http://users.sch.gr/vasanagno/comics.html
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/2078121FBFA609BC421DC52C2BBDBE17.jpg)
Ανάμεσα στ' άλλα, κανένα στιχάκι να σπάει η μονοτονία από το φίλο και συμφοιτητή Κωστή.
Καλοτάξιδο να είναι (και πολύ... τσιν ρε παιδί μου).
-
(https://i.ibb.co/5LvGK5Z/Screenshot-2020-03-25-17-31-17-189-com-android-chrome.png) (https://ibb.co/JH2m3zZ)
xdrive35i 0 60 (https://statewideinventory.org/bmw-0-60-times) (https://i.ibb.co/T8Hh8TN/Screenshot-2020-03-25-17-29-23-836-com-android-chrome.png) (https://ibb.co/LtCptPs)
xdrive35i 0 60 (https://statewideinventory.org/bmw-0-60-times)
-
Σε συνέχεια του Ορχάν Παμούκ που ανέφερε πιο πάνω ο RASTA,ένα επίσης εκπληκτικό βιβλίο του πολυβραβευμένου συγγραφέα είναι το ''Κάτι παράξενο στο νου μου''.Η ιστορία ενός πιτσιρικά που φεύγει από την επαρχιακή Τουρκία και μεγαλώνοντας ,μεγαλώνει αλλά κυρίως αλλάζει μαζί του η Πόλη.Πολλές ομοιότητες με τη δική μας πατρίδα.Η εσωτερική μετανάστευση,το χτίσιμο των σπιτιών σε μια νύχτα,(όπως γινόταν και στα δυτικά της Αθήνας κυρίως, από τους δικούς μας,με μαστόρους, τσιλιαδόρους ,χωρίς άδεια και φυσικά με μελλοντική νομιμοποίηση) Το πάντρεμα των αδερφών με τη σειρά ηλικίας,με τις κομπίνες μικρές και μεγάλες,με τα κομματικά νταλαβέρια,με την χούντα τους,με τον εθνικισμό,αλλά και την σημαντική αριστερή αντίσταση που και εκεί θεωρούνταν εχθροί της πατριδας.Ένα πραγματικά απολαυστικό βιβλίο.
-
(http://www.grafomihani.gr/products/-Sholeiopoleion-big.jpg)
Λεξιπλασίας πανήγυρις σε τούτο το πόνημα του φίλου μας του Κώστα. Το ολοκλήρωσα ψες και ώρες ώρες ένιωθα οτι είμαι στο χωριό (ας όψονται οι απαγορεύσεις).
Καλοτάξιδο...
-
(http://www.grafomihani.gr/products/-Sholeiopoleion-big.jpg)
Λεξιπλασίας πανήγυρις σε τούτο το πόνημα του φίλου μας του Κώστα. Το ολοκλήρωσα ψες και ώρες ώρες ένιωθα οτι είμαι στο χωριό (ας όψονται οι απαγορεύσεις).
Καλοτάξιδο...
Ένα βιβλίο εξαιρετικής, όσο και ιδιότυπης συνάμα γραφής που ανασύρει και περιγράφει την καθημερινότητα μιας περασμένης μεν, ανεξίτηλα χαραγμένης δε, εποχής στην μνήμη του ήρωά της.
Μια χαραμάδα διάπλατη στον βαθύ ψυχισμό του μοναχικού πρωταγωνιστή της.
Θα μπορούσα να πω πολλά για το περιεχόμενό του, τις περιγραφές του, τις αναδρομές του, τους παραλληλισμούς...
... για τις λεπτομερείς αναφορές του στα γεγονότα, στις καταστάσεις, στα αδιέξοδα...
...για τις αδιόρατες αναρωτήσεις, τις νοητές αποδράσεις, τις αναπόφευκτες αλληλεπιδράσεις...
... όπως επίσης και για τα συναισθήματα, τις επαληθεύσεις, τις αναθεωρήσεις, τις εκτιμήσεις, τις διαπιστώσεις, τις αξιολογήσεις, τους αναστοχασμούς, που προκαλεί στον αναγνώστη της σημερινής εποχής.
Επιπλέον το εξώφυλλό του επικοινωνεί από μόνο του μιά σειρά μηνυμάτων, ως κρίκος μιας αλυσίδας αναζήτησης γνώσης, αντίληψης και αλληλουχίας ειρμών, συνειρμών και νοημάτων.
Το διάβασα πριν από 2 χρόνια που κυκλοφόρησε.
Συγχαρητήρια στον συγγραφέα και να έχει το βιβλίο του την ανταπόκριση που επιθυμεί.
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/45AE3E788E6827D74A78D55B84BD23A5.jpg)
Το περίμενα πιο "αφοριστικό". Λίγες περιγραφές από φυλακές γενικά. Βασίζεται σε σημειώσεις του συγγραφέα, οπότε δεν έχει τη συνεχόμενη ροή που θα ήθελα. Αξίζει για όσους ενδιαφέρει η θεματολογία, οι υπόλοιποι θα βρουν κάτι καλύτερο...
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/A2F592BCE1A385DADA888CA16D171979.jpg)
Περίμενα "καλύτερη πένα" από έναν θεατράνθρωπο που εργάστηκε και σαν δημοσιογράφος. Σαν μαρτυρία δεν προσφέρει τίποτα ιδιαίτερο και ο τίτλος είναι παραπλανητικός αφού οι περιγραφές είναι για τα έτη '68 - '75.
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/0FF4E388B1A3DCF5B520E73031158168.jpg)
Συγγραφέας αξιώσεων ο Κοσοβάρος (μεγαλωμένος στη Φινλανδία). Με αναφορές στο Κόσοβο και τη νέα του χώρα, το βιβλίο είναι καλογραμμένο και... καλομεταφρασμένο. Ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται εύκολα (έχοντας -όμως- θλιβερό περιεχόμενο)...
-
(https://webstorage.public.gr/ProductImages/1105938/9789605278885-1000-1105938.jpg)
Τρομερό βιβλίο, τροφή για σκέψη και συζήτηση, μεγάλες αλήθειες... Προτείνεται σε θρησκευόμενους και μη.
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/a0e03631-6cb5-4163-9f2e-0e609729d02f.jpg)
Μέτρια γραφή αλλά συμπαθητική πλοκή σ' αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα, με φόντο τη Μακεδονία στα χρόνια λίγο πριν την εξέγερση του Ίλιντεν. Με το βασικό σκηνικό να τοποθετείται μεταξύ Καστοριάς και Βελιγραδίου, οι λάτρεις των Βαλκανίων θα το εκτιμήσουν.
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/ffe33e28-67db-4359-b15d-483ff2a70aca.jpg)
Βασικά βρήκα την ανάγνωση του συγκεκριμένου σχεδόν "υποχρεωτική". Μια μυθιστορηματική βιογραφία, μάλλον ανολοκλήρωτη (στο επίμετρο του βιβλίου βρίσκει κανείς διάφορα ενδιαφέροντα) από μια πένα παγκόσμιας κλάσης, για μια προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας που έζησε και έδρασε στον τόπο μας.
-
(https://i.ibb.co/YWMqMP9/IMG-20200502-151600.jpg) (https://ibb.co/VNZPZJy)
-
(https://lh3.googleusercontent.com/hg48fKGztoVMegUbuo9kwafPueRqrx9w-B3t3n7zkzzvfoZK3xLdptPfC5Nzislcwvt_ueljrYmaJwmjKScSOT7x_xNTY7xssv9wF01Hd11rahM9sCccQBIGryCB8IbzpJoRrMDRahMaXV6A5hk33T0BeIWsraGSekakmVysg29EIGOaUrPT0o-jhyoeurcp1DlQfjdQMUnS-1DpmaNBKVNTuEY0YEAmFd0mebtAx7eI5rBY56jpmJFwDleLmDFShqZ2RXav7NdC0DS3AOwEK5EiDgEK6-uYrHzgElCzLiIoi-Uo-W32TP_MpVDeCgy6K7dPmlq3p90vsohxeBp5RlX9-SR43O4ERljPqufNNWOlwWIDzs2koSfz1U45xlWsZ8QfqZJ7_U8oONnWbprI9aA4I8_GNjaGX2f1bO-ujuABAL772OEKLaA0XqPl-ut24swUWdQaX5bkaiCbSUGbbBtqva_84Smy0NB386UISsav-4dxjrER7ztWtc1AInxKvU945vt0-Xmc7gqKeQ_NshA4fTewMIxeqH18QEncfXG25PAZ3qilov0i26ktfO8peuwKUoTanRtzT_LmLpZpJ3D6_ALTgeWtpTjtMm1ulbMgSB14dv3OC4-nfbSNpL3hCRqmp-epLTR-P09_4LMYPiB85JPCnC6cmtFyp5Qof4ppi4JWDt0iBWqVwKIkgQ=w491-h654-no)
Ελάχιστης λογοτεχνικής αξίας περιγραφή ενός ταξιδιού στην ΕΣΣΔ το 1979. Αξίζει μόνο γιατί το γκρούπ ήταν από τα Γιάννενα και πάλι καλά δηλαδή που κάποιος έκατσε να γράψει 2 αράδες. Καλά πέρασαν...
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/A2F592BCE1A385DADA888CA16D171979.jpg)
Περίμενα "καλύτερη πένα" από έναν θεατράνθρωπο που εργάστηκε και σαν δημοσιογράφος. Σαν μαρτυρία δεν προσφέρει τίποτα ιδιαίτερο και ο τίτλος είναι παραπλανητικός αφού οι περιγραφές είναι για τα έτη '68 - '75.
μου το κάναν δώρο πρόσφατα, δεν το έχω πιάσει ακόμα.... μόλις πήρα σε μια φίλη δώρο αυτό,κ το ξεφυλιζω.... (https://i.ibb.co/bB99Cct/IMG-20200508-141528.jpg) (https://ibb.co/0Mbb6H5)
-
(http://www.kougeasbooks.gr/img/WoIU6VgmHdoKp4P7j2tZtKX56teBb17v.jpg)
Ενδιαφέρουσα μαρτυρία για όσα αντιμετώπισαν οι μαχητές του ΔΣΕ στην προσφυγιά από τη ζαχαριαδική ηγεσία του ΚΚΕ.
Διαβάζεται εύκολα.
-
(https://i.ibb.co/NTmMPR8/IMG-20200516-193449-HDR.jpg) (https://ibb.co/rdcVS9C)
-
(https://i.ibb.co/smyG3m7/IMG-20200523-140733.jpg) (https://ibb.co/r74Sy79). Έκδοση του 78... :pashat:
-
(https://i.ibb.co/NFz2FBP/IMG-20200604-185804-HDR.jpg) (https://ibb.co/MgLkg04)
-
(https://i.ibb.co/kQZmZR3/IMG-20200607-224607.jpg) (https://ibb.co/ZW929nH)
-
(https://i.ibb.co/YcKsZpT/IMG-20200716-152836.jpg) (https://ibb.co/5rzHFBx)
-
(https://i.ibb.co/SN8jP2f/IMG-20200718-090410.jpg) (https://ibb.co/4WGq7c1)
upload image (https://imgbb.com/). Πολύ καλό, όσο και οι ερμηνευτικές ικανότητες του συγγραφέα στο θέατρο κ τη τηλεόραση....
-
(https://webstorage.public.gr/Product-Images/1438708/psila-tis-kardies-9786188445918-200-1438708.jpg)
Μια μικρή εισαγωγή στη ζωή της Ανατολικής Γερμανίας. Καλογραμμένο, διαβάζεται εύκολα.
-
https://www.efsyn.gr/tehnes/ekdoseis-biblia/254271_stin-ygeia-enos-kanagia
-
ΑΕΤΟΙ ΚΑΙ ΛΥΚΟΙ - Βαγγέλης Κούτας
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Μία ιστορία που έγινε θρύλος.
Η άγρια δολοφονία του πατέρα τους και ο όρκος εκδίκησης δύο αγοριών, οκτώ και δέκα χρόνων, που προσπαθούν να επιβιώσουν μόνα τους στις ψηλές κορφές της Πίνδου. Στα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν, τα παιδιά θα μεγαλώσουν αναζητώντας τους φονιάδες του πατέρα τους. Θα έρθει η στιγμή της εκδίκησης και της τιμωρίας των ενόχων;
Μια διαδρομή σαν βγαλμένη από παραμύθι.
Έρωτας-Παρανομία-Δόξα.
Η ιστορία των λήσταρχων Ρεντζαίων που συγκλόνισε την Ήπειρο και ολόκληρη την Ελλάδα.
Ένα μυθιστόρημα που σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της δράσης και των έργων των παρανόμων της υπαίθρου την εποχή του μεσοπολέμου.
(http://www.culturenow.gr/thumbnail?filepath=/contentfiles/books/aetoi-kai-lykoi.jpg&width=400)
Φοβερό βιβλίο μέχρι στιγμής.... Πολύ καλή πένα
Οι αδερφοί Γιάννης και Θύμιος Ρέντζος, απο το Ανώι (σήμερα Ανώγειο) Πρεβέζης
(http://eglima.files.wordpress.com/2008/05/retz09.jpg)
Η σφραγίδα των λήσταρχων Ρεντζαίων
(http://eglima.files.wordpress.com/2008/05/retz07.jpg)
Τπ πιο γνωστό χτύπημα τους έγινε το 1926 στην περιοχή της Πέτρας Πρεβέζης (λίγο πριν το Λούρο) σε χρηματαποστολή της Εθνικής Τράπεζας, υποκαταστήματος Πρεβέζης. πληροφορίες για το γεγονός:
http://eglima.wordpress.com/2008/06/03/listes_1a/ (http://eglima.wordpress.com/2008/06/03/listes_1a/)
(https://www.vivliopoleiopataki.gr/Images/Products/9789606829994.jpg)
Η ιστορία δύο θρυλικών ληστών της Ηπείρου έγινε κόμικ από τους Γιώργο Γούση και Γιάννη Ράγκο
Ληστές - Η ζωή και ο θάνατος των Γιάννη και Θύμιου Ντόβα»: ένα συναρπαστικό graphic novel με στοιχεία νουάρ και ελληνικού γουέστερν.
Η νέα εικονογραφημένη νουβέλα του Γιώργου Γούση (σκίτσο - σενάριο) και του Γιάννη Ράγκου (σενάριο), Ληστές, είναι μια δουλειά που ανεβάζει ψηλά τον πήχη στο ελληνικό κόμικ, ένα καλοδουλεμένο από την πλευρά του σεναρίου και του σκίτσου συναρπαστικό βιβλίο που ξεκίνησε να ετοιμάζεται πριν από περίπου δέκα χρόνια. Η αληθινή ιστορία δύο ληστών που έδρασαν στην Ήπειρο από το 1909 μέχρι το 1930 πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να ολοκληρωθεί, αλλά το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, γιατί είναι ένα υψηλού επιπέδου non-fiction graphic novel.
«Έχουμε κάνει μεγάλη έρευνα με τον Γιάννη Ράγκο σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά» λέει ο Γιώργος Γούσης. «Από κει και πέρα, αυτονομούμαστε και γράφουμε μια δική μας ιστορία. Πριν από πολλά χρόνια ήρθε τυχαία στο σπίτι μου το βιβλίο Ρεντζαίοι, οι βασιλείς της Ηπείρου του Νίκου Πάνου, μια αυτοέκδοση ενός ιστοριοδίφη Ηπειρώτη με καταγωγή από το χωριό των αδελφών Ρέντζου –που είναι τα αληθινά πρόσωπα από τα οποία εμπνευστήκαμε τους ήρωες των Ληστών‒, ο οποίος είχε κάνει μια μεγάλη έρευνα με συνεντεύξεις και αρχεία για τη ζωή τους.
Η ιστορία τους με γοήτευσε, έτσι αρχίσαμε να κάνουμε με τον Γιάννη πιο επισταμένη έρευνα πάνω στα γεγονότα. Βρήκαμε εφημερίδες και άλλες πηγές και αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια ιστορία που κατά 70% είναι βασισμένη στην αληθινή. Στο βιβλίο μας τα ονόματα έχουν αλλάξει, οι δικοί μας ληστές λέγονται Γιάννης και Θύμιος Ντόβας, για να έχουμε μεγαλύτερη ελευθερία στην αφήγηση αλλά και επειδή η έρευνά μας πάνω σε πολλά σκοτεινά σημεία της δράσης των Ρεντζαίων έμεινε άκαρπη. Παρότι δεν είναι καθόλου Ρομπέν των Δασών, ο κόσμος τους στηρίζει προφανώς επειδή προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα και επειδή οι ληστές τότε αντικαθιστούσαν κατά κάποιον τρόπο τον νόμο: αν κάποιος είχε ένα πρόβλημα, πήγαινε στον ληστή για να του το λύσει, γιατί η αστυνομία δεν έφτανε στα βουνά.
Όλα στους Ληστές είναι αληθινά, οι χώροι, τα ρούχα, η αρχιτεκτονική, ακόμα και ο τρόπος που μιλάνε και τα τραγούδια που λένε οι άνθρωποι. Μας βοήθησε και η Ιουλία η Σταυρίδου σε αυτό, η μεγάλη σκηνογράφος που χάθηκε πρόσφατα, η οποία είχε δουλέψει με τον Αγγελόπουλο και γνώριζε καλά την περιοχή και την εποχή. Μου έδωσε πολλά βιβλία για κοστούμια, κτίρια της εποχής, μελέτησα πώς ήταν οι καλύβες και οι στάνες, μέχρι και ο τρόπος που κήδευαν το νεκρό. Η σκηνή του θρήνου στο βιβλίο είναι από μια φωτογραφία η οποία δείχνει πώς κάθονται, το ίδιο και τα όπλα.
Προσπάθησα να μην είναι φολκλόρ όμως, αυτό που φανταζόμασταν ότι ήταν οι άνθρωποι τότε. Γιατί δεν φορούσαν φουστανέλα, δρούσαν τις δεκαετίες του 1910 και του 1920, οπότε η εμφάνισή τους είναι πιο σύγχρονη. Πάντως, όλη αυτή η δουλειά και η επιμονή στο σκηνογραφικό και στην πιστότητα δεν έχει σκοπό την ανάδειξη της εποχής ή της ηθογραφίας. Είναι εκεί για να πείσει τον αναγνώστη από την πρώτη κιόλας εντύπωση ότι αυτό που διαβάζει είναι ένας κόσμος αδιαπραγμάτευτος, στον οποίο μπορεί να βυθιστεί, να φάει το παραμύθι που λέμε, ώστε εν τέλει να μην προσέχει τίποτε άλλο παρά τους ανθρώπους, τους χαρακτήρες και τα πάθη τους, το "από κάτω" κείμενο δηλαδή. Tο στόρι ξεκινάει με δυο μικρά παιδιά που έχασαν τον πατέρα τους ‒ κάποιοι τον δολοφόνησαν με αφορμή ένα περιστατικό. Πολλά χρόνια αργότερα, όταν ενηλικιώνονται, μαθαίνουν ποιος τον σκότωσε και αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση. Κι αφού εκδικούνται τους φονιάδες, βγαίνουν στην παρανομία για να μη συλληφθούν. Μετατρέπονται σε φυγάδες στο βουνό και στην πορεία σε ληστές.
Παρότι δεν είναι καθόλου Ρομπέν των Δασών, ο κόσμος τους στηρίζει προφανώς επειδή προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα και επειδή οι ληστές τότε αντικαθιστούσαν κατά κάποιον τρόπο τον νόμο: αν κάποιος είχε ένα πρόβλημα, πήγαινε στον ληστή για να του το λύσει, γιατί η αστυνομία δεν έφτανε στα βουνά. Η δράση τους προκαλούσε συναισθήματα που κυμαίνονταν μεταξύ φόβου και αγάπης. Έχει ενδιαφέρον το ότι άρχισαν να ενσωματώνονται στην εξουσία και να τους χρησιμοποιούν παράγοντες των Ιωαννίνων, βουλευτές, έμποροι. Βασικό κομμάτι της ιστορίας τους είναι ο πάτρονάς τους, ο εγκέφαλος μιας σπείρας, που ζούσε στα Γιάννενα και ήταν μεγάλος έμπορος και πολύ πλούσιος ‒ αργότερα εξελέγη και βουλευτής. Μαζί οργάνωναν απαγωγές, ληστείες, εκβιασμούς, και ενώ είχαν γίνει όργανο των ισχυρών, από ένα σημείο και μετά άρχισαν να αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη απ' όση θα ήθελε η εξουσία, γι' αυτό στη συνέχεια προσπάθησαν να τους εξοντώσουν. Αυτοί που τους γιγάντωσαν, στην πορεία έγιναν εχθροί τους.
Προσωπικά, βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το ότι είναι αδέρφια. Η σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους είναι η πιο ηθική και χριστιανική που υπάρχει, μια τρομερή σχέση φιλίας, αγάπης και τρυφερότητας. Ταυτόχρονα, όμως, για όλη την υπόλοιπη κοινωνία εκπροσωπούσαν το κακό, ήταν εγκληματίες. Μιλάμε για τρομερή βία: ο θρύλος λέει ότι σκότωσαν 80 άτομα. Η δύναμή τους και η αδυναμία τους ήταν ότι ήταν δύο, δηλαδή αφενός μπορούσαν να δρουν με μεγαλύτερη άνεση, αφετέρου το πρόβλημα του ενός γινόταν πρόβλημα και του άλλου. Οι άνθρωποι, γενικά, δεν είναι μόνο καλοί ή μόνο κακοί κι αφού αποφασίσαμε ότι οι ήρωές μας είναι αυτοί οι δύο, προσπαθήσαμε, μέσω αυτών, να δείξουμε όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπου: από τις πολύ τρυφερές μέχρι τις πάρα πολύ άγριες.
Οι συγκεκριμένοι δεν γνωρίζω αν έγιναν λαϊκοί ήρωες, μάλλον περισσότερο αρνητική ήταν η φήμη τους. Ακόμα και σήμερα, στην Ήπειρο το "Ρέντζος" το χρησιμοποιούν όταν θέλουν να πουν ότι είσαι άγριος, κατσαπλιάς και κακός. Γενικά, όμως, σύμφωνα με τον Hobsbawm, έναν μεγάλο ιστορικό που έχει κάνει μεγάλη μελέτη γύρω από τη ληστεία και τους ληστές, οι ληστές είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που απαντά σε όλο τον κόσμο, με τα ίδια χαρακτηριστικά και για τους ίδιους λόγους. Αυτό που επισημαίνει είναι ότι οι άνθρωποι ταυτίζονται με τους ληστές και οι τελευταίοι γίνονται μυθικά πρόσωπα για δύο λόγους: πρώτον γιατί καταφέρνουν να βγουν εκτός των ορίων της κοινωνίας, δηλαδή κάνουν πράγματα που είναι στο όριο ή εκτός του ορίου, και ενδόμυχα όλοι μας θα θέλαμε να είμαστε λίγο πιο άγριοι. Δεύτερον, ακριβώς λόγω της μεγάλης αντίφασης που χαρακτηρίζει αυτούς τους ανθρώπους: τις περισσότερες φορές οι λήσταρχοι, ταυτόχρονα με τη βία και την εγκληματικότητα, φέρουν και κάποια ευγενή στοιχεία, έχουν ηθικό κώδικα, τιμή, δεν πειράζουν γυναίκες, σέβονται τους ηλικιωμένους. Υπάρχει μια θεωρητική ισοτιμία, ας πούμε, στο μυαλό τους, που ο τότε κόσμος εκτιμούσε δεόντως. Βέβαια, όλα αυτά μπορεί να τα έκαναν και ως μέρος της προπαγάνδας τους, για να παριστάνουν τους καλούς και κάποιοι να τους εμπιστεύονται. Όλα μέσα στο παιχνίδι είναι. Έχει ενδιαφέρον το πώς παρουσιάζει ο Τύπος της εποχής τους ληστές, κάνοντας κι αυτός την προπαγάνδα του: πότε είναι φοβεροί και άγιοι, πότε εγκληματίες, κλπ., το ίδιο ακριβώς που συμβαίνει και σήμερα. Η δράση τους έχει κοινά στοιχεία με τα γουέστερν, π.χ. κάνουν μια ληστεία και κλείνουν το δρόμο με κορμό δέντρου. Όλες οι ληστρικές ιστορίες ανά τον κόσμο έχουν κοινές αναφορές, γιατί όλοι δρούσαν για τους ίδιους λόγους και με τον ίδιο τρόπο. Θεωρώ ότι το πρώτο μέρος των Ληστών είναι ένα βαλκανικό γουέστερν στα βουνά, εκτός του αστικού ιστού.
Στο δεύτερο κεφάλαιο, που πηγαίνουν στα Γιάννενα, γίνεται πιο νουάρ, πιο μαφιόζικο, αλλάζουν όμως και οι εποχές. Το '21 και το '22, που ζουν στα Γιάννενα, δρουν όπως οι μαφιόζοι το '30 και το '40 στην Αμερική. Έτσι τελειώνει και το πρώτο μέρος, όταν τους δίνεται αμνηστία, διαγράφονται δηλαδή όλα τους τα εγκλήματα, και μπαίνουν νόμιμοι στα Γιάννενα. Το βιβλίο έχει αυτοτέλεια, αλλά η ιστορία ολοκληρώνεται με άλλα δύο κεφάλαια, που θα αρχίσουν να σχεδιάζονται σύντομα. Το σενάριο έχει γραφτεί μέχρι το τέλος». «Γιατί το σχεδίασες ασπρόμαυρο;» «Επειδή αισθανόμουν πιο κοντά σε αυτό, λόγω της εποχής κατά τη διάρκεια της οποίας διαδραματίζεται. Ό,τι εικόνα υπάρχει από τότε είναι ασπρόμαυρη. Επίσης θεωρώ ότι δίνει την αίσθηση του ηπειρώτικου τοπίου, τη δραματικότητά του, την υγρασία που περιέχει. Είναι λίγο πιο συμβολικό, λίγο πιο πέτρινο, λίγο πιο αγαλματένιο. Θεώρησα ότι είναι αυτή η αγριάδα που ταιριάζει στην ιστορία και τους πρωταγωνιστές της».
Το «Ληστές - Η ζωή και ο θάνατος των Γιάννη και Θύμιου Ντόβα, Μέρος Α'» των Γιώργου Γούση και Γιάννη Ράγκου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Polaris.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO. Πηγή: www.lifo.gr
https://www.lifo.gr/articles/book_articles/299404/i-istoria-dyo-thrylikon-liston-tis-ipeiroy-egine-komik-apo-toys-giorgo-goysi-kai-gianni-ragko?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwAR0ImsZzSkJA8D69n4IqAWHXX-dMJfKCSW8S_4vS-xymrDEv8JeP5IqrLBM#Echobox=1602836868
-
(https://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/357DEE7D96D3C92164796AA0091DF79B.jpg)
Η συγγραφέας εκδίδει τη γραπτή μαρτυρία του Νίκου Τσιρώνη, αντάρτη του ΔΣΕ που έζησε στο Μπούλκες. Η ίδια προσφέρει μόνο τον πρόλογο.
Καλή χρήση γλώσσας, διαβάζεται εύκολα.
-
(https://i.imgur.com/KYpT2bt.jpg)
Διάβασα πρόσφατα το εν λόγω βιβλίο που πραγματεύεται πώς το ποδόσφαιρο από ένα χόμπι της Αγγλικής εργατικής τάξης έφθασε να γίνει μια βιομηχανία και πώς κατά καιρούς επηρρεάζει χώρες και τοπικές κοινωνίες.
Έχει αρκετές λεπτομέρειες και μπορεί να χαθείς, αλλά πραγματικά αξίζει κάποιος να αφιερώσει χρόνο και να το διαβάσει.
-
(https://www.ianos.gr/pub/media/catalog/product/C/a/CatalogueItem.0051500.jpeg)
Έξοχο, κυρίως σε ότι αφορά τα στοιχεία για την Αλβανία, οι έρευνες και οι γνώσεις μας για την οποία παραμένουν
ελλιπείς. Πολύ χρήσιμο για όσους θέλουν να ρίξουν "μια πρώτη ματιά" στην πρόσφατη ιστορία των γειτόνων μας
Βαλκάνιων, χωρίς περιττές πληροφορίες και πλατειασμούς.
Δυστυχώς δυσεύρετο (μου πήρε καιρό να το βρω).
-
ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΣΙΝΤΙ ΜΟΥΜΕΝ
Συγγραφέας: ΜΠΙΝΜΠΙΝ ΜΑΧΙ
Εκδόσεις ΑΓΡΑ.
-
"... μερικές φορές αν ξέρεις τουλάχιστον που είσαι, είναι ευκολότερο να ζεις χωρίς να γνωρίζεις ποιος είσαι" Frederick Blackman, Η Μπριτ-Μαρι ήταν εδώ
-
ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ ,Τάκης Χατζής
https://sep.gr/product/moyrgkana/
-
Τα μεταγραφικά νέα της ομάδας ...