1
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2017-2018 / Απ: [20η αγωνιστική] ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ - ΠΑΟΚ
« στις: Κυρ 04 Φεβ 2018 16:34 »Κόντε, 1-3 στο 71'Στην πιο κωμική, ως τώρα, φάση του παιχνιδιού.
Το forum των φίλων του ΠΑΣ κι όχι του πας!
Oxi sta greeklish!
Εμφάνιση μηνυμάτων
Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.
Σελίδες: [1]
2
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2017-2018 / Απ: [20η αγωνιστική] ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ - ΠΑΟΚ
« στις: Κυρ 04 Φεβ 2018 15:55 »Παράθεση
μέχρι να ξυπνήσει όμως, ας μην κοροιδευόμαστε
Βιάζεστε.
Περιμένετε πρώτα τα σχόλια για το ότι για τα σημερινά "έχουν μερίδιο ευθύνης και οι οπαδοί, με την ένταση που δημιούργησαν τον τελευταίο καιρό".
Διαβάζονται με ασορτί αναλύσεις για το 3-5-2 και το πώς τράβηξαν/δεν τράβηξαν τα άκρα.
Όμορφα.
3
ΠΑΣατέμπος (για να περνά η ώρα) / Απ: Τι ακούτε τώρα;
« στις: Δευ 13 Νοέ 2017 00:47 »
Επίκαιρον
Kαι στενοχωρημένο.
Το βράδυ της Κυριακής ακολουθείται πάντα μα πάντα από το πρωί της Δευτέρας και το ξυπνητήρι του.
Η αναμονή αυτή έχει κάτι τρομώδες.
Kαι στενοχωρημένο.
Το βράδυ της Κυριακής ακολουθείται πάντα μα πάντα από το πρωί της Δευτέρας και το ξυπνητήρι του.
Η αναμονή αυτή έχει κάτι τρομώδες.
4
ΠΑΣατέμπος (για να περνά η ώρα) / Απ: Τι ακούτε τώρα;
« στις: Τετ 08 Νοέ 2017 12:04 »
Cogito ergo sum
(Αδύνατον να σταματήσει η κριτική, πριν σταματήσει η -πνευματική- ζωή).
(Αδύνατον να σταματήσει η κριτική, πριν σταματήσει η -πνευματική- ζωή).
5
ΠΑΣατέμπος (για να περνά η ώρα) / Απ: Τι ακούτε τώρα;
« στις: Παρ 06 Οκτ 2017 21:30 »
Κανονικά, σιχαίνομαι το κ(λ)όπι πέιστ της παλιότερης τέχνης.
Εξαιρούνται φάσεις στυλ Αναγέννηση - αναβίωση κλασικής τέχνης, Michelangelo, Zdenko που φέρνει σε Αλβάρα και άλλες γκαλερί Ufffizi.
Επίσης, θεωρώ κάπως αποκριάτικα τα groups που συνεχίζουν, ενώ έχουν αποχωρήσει λόγω μουσικών και ναρκωτικών διαφορών τα αυθεντικά τους μέλη.
Αλλά, κάθε κανόνας που σέβεται τον εαυτό του έχει και τις εξαιρέσεις του.
Το whom it may concern.
Εξαιρούνται φάσεις στυλ Αναγέννηση - αναβίωση κλασικής τέχνης, Michelangelo, Zdenko που φέρνει σε Αλβάρα και άλλες γκαλερί Ufffizi.
Επίσης, θεωρώ κάπως αποκριάτικα τα groups που συνεχίζουν, ενώ έχουν αποχωρήσει λόγω μουσικών και ναρκωτικών διαφορών τα αυθεντικά τους μέλη.
Αλλά, κάθε κανόνας που σέβεται τον εαυτό του έχει και τις εξαιρέσεις του.
Το whom it may concern.
6
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Tom Petty
« στις: Τρι 03 Οκτ 2017 09:07 »
Με απλά υλικά δούλευε ο άνθρωπος -ένα απ' αυτά ήταν το καρμπόν-, αλλά, εντάξει, ήταν φορτισμένη με μερικά βολτ παραπάνω η ψυχούλα του και μπορούσε, άμα ήθελε, να σου κρατήσει καλή παρέα.
Εδώ και κάποιες ώρες το παλεύει για μακαρίτης.
Βοηθήστε τον.
Σόου λονγκ, Τομ.
Εδώ και κάποιες ώρες το παλεύει για μακαρίτης.
Βοηθήστε τον.
Σόου λονγκ, Τομ.
7
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Σπάνια βίντεο από τα Γιάννενα μιας άλλης εποχής
« στις: Πεμ 16 Μάρ 2017 15:14 »
Ενδεχόμενα υψηλής πιθανότητος (ο δειγματικός χώρος της ορεινής Ηπείρου -μέγας μεν, αλλά- πεπερασμένος και περπατημένος):
Στο πρώτο vid, από το 4:43' και μετά, η Κόνιτσα.
Από το 5:03' και μετά, τα ριζά του Μιτσικελιού (περίπου στο ύψος της Κρύας - Κρανούλας).
Αρκετά πλάνα από Ζίτσα εδώ κι εκεί.
Βεβαιότητες
Το στημένο ανθυποδαλιανίδειο σκετς του δήθεν αιχμαλωτισμού της περιπόλου στο 3:57' του 2ου vid παρέχει πλήρη απόδειξη της γελοιότητας των πλέον σοβαρών ανθρώπινων επιλογών.
Η τέχνη μάς έχει ειδοποιήσει για τα αδιέξοδα της λογικής και της ηθικής (με την αμεταβλησία και τις ταυτοτικές αρχές της, μια υπολογική είναι κι αυτή), αλλά εμείς το χαβά μας.
Η δε σεκάνς στο λημέρι του πολέμαρχου/καραβανά, ο οποίος, σε έναν παροξυσμό μεγαλοθυμίας -η παραδοσιακή ελληνική μεγαλοψυχία στο απροχώρητο-, προσφέρει τσιγάρο και μερική άφεση αμαρτιών στους αιχμαλώτους-πρώην θανάσιμους εχθρούς, παίζει στα ίσια όλη τη φιλμογραφία των Pythons (μια και βρετανικό το βιντεάκι).
Ο κύριος με τα πολιτικά στο 0:18' και στο 5:00 του 2ου vid, προφανώς κάποιος ξένος μη στρατιωτικός
(του ΟΗΕ ίσως; Έπαιξε και μια τέτοια επιτροπή στη μάχη της Κόνιτσας, που έβγαλε και "αμερόληπτο" πόρισμα).
Το Καλοκαίρι του '47, ο πρώτος ελιγμός των ανταρτών από Γράμο (με ένα μι γράφεται).
Η κυβερνητική πλευρά πανικοβλήθηκε θεωρώντας ότι θα έπεφταν τα Γιάννενα (προς τα οποία ο δρόμος ήταν ανοιχτός μετά την κατάληψη της γέφυρας στο Μπουραζάνι), πράγμα που δεν πέρασε καν από τον νου των ανταρτών, οι οποίοι διάβηκαν ανυποψίαστοι από τον Γράμο προς Ζαγόρι-Πίνδο.
Τα Χριστούγεννα του '47, η μάχη της Κόνιτσας.
Του Φιξ, όντως στο παλιό Παλλάδιο.
Δηλαδή, μέσα στο κέντρο μιας πόλης, η οποία έχει μάθει να ανέχεται πολλά.
Τώρα έχει κάτι κινέζικα εκεί νομίζω.
Παντόφλες, κάλτσες και άλλα.
Προς τιμήν της Μαργαρίτας της Περδικάρη.
Στο πρώτο vid, από το 4:43' και μετά, η Κόνιτσα.
Από το 5:03' και μετά, τα ριζά του Μιτσικελιού (περίπου στο ύψος της Κρύας - Κρανούλας).
Αρκετά πλάνα από Ζίτσα εδώ κι εκεί.
Βεβαιότητες
Το στημένο ανθυποδαλιανίδειο σκετς του δήθεν αιχμαλωτισμού της περιπόλου στο 3:57' του 2ου vid παρέχει πλήρη απόδειξη της γελοιότητας των πλέον σοβαρών ανθρώπινων επιλογών.
Η τέχνη μάς έχει ειδοποιήσει για τα αδιέξοδα της λογικής και της ηθικής (με την αμεταβλησία και τις ταυτοτικές αρχές της, μια υπολογική είναι κι αυτή), αλλά εμείς το χαβά μας.
Η δε σεκάνς στο λημέρι του πολέμαρχου/καραβανά, ο οποίος, σε έναν παροξυσμό μεγαλοθυμίας -η παραδοσιακή ελληνική μεγαλοψυχία στο απροχώρητο-, προσφέρει τσιγάρο και μερική άφεση αμαρτιών στους αιχμαλώτους-πρώην θανάσιμους εχθρούς, παίζει στα ίσια όλη τη φιλμογραφία των Pythons (μια και βρετανικό το βιντεάκι).
Ο κύριος με τα πολιτικά στο 0:18' και στο 5:00 του 2ου vid, προφανώς κάποιος ξένος μη στρατιωτικός
(του ΟΗΕ ίσως; Έπαιξε και μια τέτοια επιτροπή στη μάχη της Κόνιτσας, που έβγαλε και "αμερόληπτο" πόρισμα).
Το Καλοκαίρι του '47, ο πρώτος ελιγμός των ανταρτών από Γράμο (με ένα μι γράφεται).
Η κυβερνητική πλευρά πανικοβλήθηκε θεωρώντας ότι θα έπεφταν τα Γιάννενα (προς τα οποία ο δρόμος ήταν ανοιχτός μετά την κατάληψη της γέφυρας στο Μπουραζάνι), πράγμα που δεν πέρασε καν από τον νου των ανταρτών, οι οποίοι διάβηκαν ανυποψίαστοι από τον Γράμο προς Ζαγόρι-Πίνδο.
Τα Χριστούγεννα του '47, η μάχη της Κόνιτσας.
Του Φιξ, όντως στο παλιό Παλλάδιο.
Δηλαδή, μέσα στο κέντρο μιας πόλης, η οποία έχει μάθει να ανέχεται πολλά.
Τώρα έχει κάτι κινέζικα εκεί νομίζω.
Παντόφλες, κάλτσες και άλλα.
Προς τιμήν της Μαργαρίτας της Περδικάρη.
8
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: Π.Α.Σ. - Π.α.ο.κ. ( 17η Αγωνιστική)
« στις: Δευ 23 Ιαν 2017 20:14 »
Α, ρε Ζντένκο...
9
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ - Πανιώνιος (16η Αγωνιστική)
« στις: Τετ 18 Ιαν 2017 11:06 »Kαι τι δεν θα δινα να ήμουν αύριο εκεί και να σε χαιρετίσω. Και τι δεν θα δινα, να γυρίσω τον χρόνο 20τόσα χρόνια πίσω.Η επιτομή του 9-10, αύτανδρη μεταφερμένη απ' τη Ραντνίσκι Νις (και, βασικά, απ' τα χαρακώματα της σπαρασσόμενης Γιουγκοσλαβίας), με την οποία στο ρόστερ του μόνον ένας ΠΑΣ θα μπορούσε να μην πετύχει άνοδο- και πράγματι τα κατάφερε.
Πρόκειται, αναμφίβολα, περί κατορθώματος.
Ο ενθουσιασμός του Βλάνταν είχε υποχωρήσει λιγάκι από ένα σημείο και μετά (ενώ ο Zde κάρφωνε γκολ κατά βούληση μέχρι τέλους), αλλά, όταν σου πετάν τα ρούχα απ' τα καθαριστήρια λόγω χρεών, δεν μπορεί, κάπου θα επηρεαστεί και η ερωτική σου διάθεση.
Οφείλω, πάντως, ως ταπεινή προσωπική γνώμη, να προσθέσω ότι, αν έπρεπε να επιλέξω, θα προτιμούσα τη λουζεριά απ' τη σημερινή μετάλλαξη του οπαδικού γονιδιώματος,
10
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ - γαύρος
« στις: Δευ 12 Δεκ 2016 20:38 »Απορώ γιατί δεν το έδωσε πέναλτυ πάντως. Μάλλον θέλει να κάνει λεπτή χειρουργική επέμβαση και όχι με πέτσινο πέναλτυ.
Πριονοκορδέλα πάλι... Ενώ η διαιτησία του έδειχνε άριστη,
κατάφερε μέσα σε 2 λεπτά να σε καθαρίσει...
Η κόκκινη ήταν η αποζημίωση για τη μη υπόδειξη του (ανύπαρκτου) πέναλτι.
Άλλωστε, έχει ένα ολόκληρο ημίχρονο μπροστά του να επανορθώσει.
11
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: Υπέρ ή κατά της ένστασης
« στις: Σαβ 10 Δεκ 2016 22:51 »
Ενδοφορουμική δημοσκόπηση με άπειρο κοινωνιολογικό ενδιαφέρον.
Το αποτέλεσμά της -με τους κατάλληλους στατιστικούς χειρισμούς- είναι γενικεύσιμο σε πανγιαννιώτικη κλίμακα και δίνει απάντηση στο ερώτημα
"σε ποιο βαθμό ο βάκυλλος της ανηθικότητας, η νοοτροπία του "γιατί αυτοί κι όχι εγώ;" και η προϊούσα χιπστεροποίηση των πάντων έχουν προσβάλει τη γιαννιώτικη κοινωνία;"
Αναμένω -σταθερά απαισιόδοξος- τα πρώτα έξιτ πολ.
Το αποτέλεσμά της -με τους κατάλληλους στατιστικούς χειρισμούς- είναι γενικεύσιμο σε πανγιαννιώτικη κλίμακα και δίνει απάντηση στο ερώτημα
"σε ποιο βαθμό ο βάκυλλος της ανηθικότητας, η νοοτροπία του "γιατί αυτοί κι όχι εγώ;" και η προϊούσα χιπστεροποίηση των πάντων έχουν προσβάλει τη γιαννιώτικη κοινωνία;"
Αναμένω -σταθερά απαισιόδοξος- τα πρώτα έξιτ πολ.
12
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ - γαύρος
« στις: Κυρ 04 Δεκ 2016 21:20 »
Μην συγχίζεστε και μη βιαιοπραγείτε.
Τέτοιου είδους αντιδράσεις εκ μέρους σας προδίδουν νευρικότητα, φόβο και πλήρη άγνοια της Ιστορίας.
Οι αναμετρήσεις μας με τον πειραϊκό σύλλογο συνθέτουν ένα πλούσιο ιστορικό άριστων διαιτησιών.
https://vid.me/IdUt
(Όλα τα ματς χειμωνιάτικα.)
Επομένως, χαλαρώστε και απολαύστε τη συνέχεια.
Απομονώστε τους λίγους γραφικούς, που έχουν κάνει συμβόλαιο με τη μίρλα και αρνούνται να αντιμετωπίσουν το ποδόσφαιρο ως γιορτή (της ισονομίας).
Παρακαλώ πολύ.
Τέτοιου είδους αντιδράσεις εκ μέρους σας προδίδουν νευρικότητα, φόβο και πλήρη άγνοια της Ιστορίας.
Οι αναμετρήσεις μας με τον πειραϊκό σύλλογο συνθέτουν ένα πλούσιο ιστορικό άριστων διαιτησιών.
https://vid.me/IdUt
(Όλα τα ματς χειμωνιάτικα.)
Επομένως, χαλαρώστε και απολαύστε τη συνέχεια.
Απομονώστε τους λίγους γραφικούς, που έχουν κάνει συμβόλαιο με τη μίρλα και αρνούνται να αντιμετωπίσουν το ποδόσφαιρο ως γιορτή (της ισονομίας).
Παρακαλώ πολύ.
13
άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο / Απ: Π.Α.Ο.Κ.
« στις: Παρ 02 Δεκ 2016 23:42 »
Πάοκ, Δεκέμβρης, Λιάκος, Φουτσίνι.
14
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ Γιάννινα- Βεροια
« στις: Σαβ 26 Νοέ 2016 19:43 »
Αυτή τη φορά θέλαμε να το πάρουμε.
Και το πήραμε.
Η Βέροια, μικρή, όπως και οι άλλες ομάδες της SL, πλην των γνωστών 2-3 εξαιρέσεων, με αποτέλεσμα εμείς, ως μονόφθαλμοι, να κάνουμε άνετα καριέρα ανάμεσά τους και να πηγαίνουμε φουλ για δευτεραθλητές Χειμώνα.
Μου κάνει εντύπωση η μη αναφορά στον Ζάιρο, ο οποίος ήταν αναμφισβήτητος MVP ημιχρόνου (στο 2ο έπεσε λιγάκι, όπως και γενικά η ομάδα, η αρχική ορμή της οποίας ξεθύμανε σιγά σιγά κατά τον γνωστό τύπο p = mv.
Χρειάστηκε μια γερή ιβηρική κλωτσιά στα κουρασμένα της οπίσθια από τον Acosta, για να ξαναπάρει μπρος.).
Θετικός και ο σκόρερ Κοζορ.
Σκεφτόμουν, εν μέσω γιαννιωτοπρεπούς βρόχας
(αυτή μόνο, και το ταλαιπωρημένο τερέν των Ζωσιμάδων είναι ό,τι μας έμεινε απ' τα γονίδια του παλιού ΠΑΣ
και γύρω μου βαρέθηκα ν' ακούω γκρίνιες και για τα δύο από κόσμο, που είχε το ένα μάτι στο γήπεδο και το άλλο στην εξέλιξη του στοιχήματος στο κινητό),
τι θα έκανε σ' αυτό το πρωτάθλημα το κέντρο των Φουτσίνι-Μπελά-Γήτα-Ραμίρεζ-Έλντερ
ή των Μπελά-Μπονόβα-Μιλόγεβιτς (για πιο μπροστά, δεν το συζητάμε καν).
Btw, μιλώντας για τους παραπάνω, ο κόσμος στην ευθεία της 9-10 σήμερα δεν ήταν περισσότερος απ' αυτόν που συμμετείχε στην εκδρομή στη Βέροια, Χριστούγεννα του '93.
Αλλά τότε, βλέπεις, οι Ζωσιμάδες ήταν χαλί (άσε που δεν ήμασταν και τεχνική ομάδα), οπότε ανταποκρινόταν ο κόσμος.
Η χιπστεροποίηση του οπαδικού φρονήματος είναι για μας, ομάδα και κόσμο απ' τη φύση τους μονίμως στην απέξω, θανάσιμος κίνδυνος.
Θυμάμαι στη ρεβάνς του Κοντογουλίδη, πρώτη και τελευταία ως τώρα επίσκεψή μου στο καινούριο Καραϊσκάκη,
τρόμαξα, όταν, λίγο πριν την έναρξη του ματς, είδα αποστειρωμένους νεόγαυρους να κάνουν αμέριμνοι διάδρομο στο gym του γηπέδου, που λειτουργεί ακριβώς στη θέση της παλιάς 7
-κάποιες ανάλογες "εμπορικές χρήσεις" για το ΠΕΑΚΙ υποθέτω ότι φαντασιώνεται και το εδώ αντίστοιχο φιλελέ οπαδιλίκι-,
τρέχοντας με ιλιγγιώδη στάση, προκειμένου να ξεφύγουν απ' τα κακά πνεύματα της αθωώτητας, της αυθεντικότητας, του Άρη, της Λήδρας και άλλων παιδιών.
Σκέφτηκα τότε, αυτή τη μετάλλαξη δε θα 'θελα να τη ζήσω στον ΠΑΣ.
Τελικά, είχα δεν είχα, το έζησα κι αυτό.
Η έδρα να μείνει εκεί που είναι.
Η μεταφορά της θα αποδυναμώσει την εικόνα της ομάδας ως συναισθηματικού σημείου αναφοράς της πόλης και θα εμπεδώσει την εικόνα της ομάδας ως επιχείρησης/happening κερδοφορίας, με ψιλοαλώβητους από την κρίση μικρογιαννιώτες να βολοδέρνουν ανάμεσα σε στημένα σκηνικά καταναλωτικής ευφορίας και "χώρους εμπορικής χρήσης" των ζωών τους.
Το ΠΕΑΚΙ και κάθε δημόσια αθλητική υποδομή θα μείνουν δημόσια αθλητική υποδομή.
Γήπεδα, κολυμβητήρια, χώρους άθλησης, καινούριο ταρτάν και όργανα στιβικής προπόνησης στο Ζωσιμάδες (και αναπαλαίωση του ηλιακού ρολογιού της Ceramica) θέλουμε, και είμαστε κομπλέ.
Ολοκληρώνω εκφράζοντας την ελπίδα ότι εκείνοι που συνειδητά σνομπάρουν ως τώρα την ομάδα, σε περίπτωση 2πλού στον Ηρακλή, θα έχουν την ευθιξία (αμ, δε!) να συνεχίσουν να απέχουν και να μην την καταδεχτούν ούτε στο ματς με τον οσφπ.
Και το πήραμε.
Η Βέροια, μικρή, όπως και οι άλλες ομάδες της SL, πλην των γνωστών 2-3 εξαιρέσεων, με αποτέλεσμα εμείς, ως μονόφθαλμοι, να κάνουμε άνετα καριέρα ανάμεσά τους και να πηγαίνουμε φουλ για δευτεραθλητές Χειμώνα.
Μου κάνει εντύπωση η μη αναφορά στον Ζάιρο, ο οποίος ήταν αναμφισβήτητος MVP ημιχρόνου (στο 2ο έπεσε λιγάκι, όπως και γενικά η ομάδα, η αρχική ορμή της οποίας ξεθύμανε σιγά σιγά κατά τον γνωστό τύπο p = mv.
Χρειάστηκε μια γερή ιβηρική κλωτσιά στα κουρασμένα της οπίσθια από τον Acosta, για να ξαναπάρει μπρος.).
Θετικός και ο σκόρερ Κοζορ.
Σκεφτόμουν, εν μέσω γιαννιωτοπρεπούς βρόχας
(αυτή μόνο, και το ταλαιπωρημένο τερέν των Ζωσιμάδων είναι ό,τι μας έμεινε απ' τα γονίδια του παλιού ΠΑΣ
και γύρω μου βαρέθηκα ν' ακούω γκρίνιες και για τα δύο από κόσμο, που είχε το ένα μάτι στο γήπεδο και το άλλο στην εξέλιξη του στοιχήματος στο κινητό),
τι θα έκανε σ' αυτό το πρωτάθλημα το κέντρο των Φουτσίνι-Μπελά-Γήτα-Ραμίρεζ-Έλντερ
ή των Μπελά-Μπονόβα-Μιλόγεβιτς (για πιο μπροστά, δεν το συζητάμε καν).
Btw, μιλώντας για τους παραπάνω, ο κόσμος στην ευθεία της 9-10 σήμερα δεν ήταν περισσότερος απ' αυτόν που συμμετείχε στην εκδρομή στη Βέροια, Χριστούγεννα του '93.
Αλλά τότε, βλέπεις, οι Ζωσιμάδες ήταν χαλί (άσε που δεν ήμασταν και τεχνική ομάδα), οπότε ανταποκρινόταν ο κόσμος.
Η χιπστεροποίηση του οπαδικού φρονήματος είναι για μας, ομάδα και κόσμο απ' τη φύση τους μονίμως στην απέξω, θανάσιμος κίνδυνος.
Θυμάμαι στη ρεβάνς του Κοντογουλίδη, πρώτη και τελευταία ως τώρα επίσκεψή μου στο καινούριο Καραϊσκάκη,
τρόμαξα, όταν, λίγο πριν την έναρξη του ματς, είδα αποστειρωμένους νεόγαυρους να κάνουν αμέριμνοι διάδρομο στο gym του γηπέδου, που λειτουργεί ακριβώς στη θέση της παλιάς 7
-κάποιες ανάλογες "εμπορικές χρήσεις" για το ΠΕΑΚΙ υποθέτω ότι φαντασιώνεται και το εδώ αντίστοιχο φιλελέ οπαδιλίκι-,
τρέχοντας με ιλιγγιώδη στάση, προκειμένου να ξεφύγουν απ' τα κακά πνεύματα της αθωώτητας, της αυθεντικότητας, του Άρη, της Λήδρας και άλλων παιδιών.
Σκέφτηκα τότε, αυτή τη μετάλλαξη δε θα 'θελα να τη ζήσω στον ΠΑΣ.
Τελικά, είχα δεν είχα, το έζησα κι αυτό.
Η έδρα να μείνει εκεί που είναι.
Η μεταφορά της θα αποδυναμώσει την εικόνα της ομάδας ως συναισθηματικού σημείου αναφοράς της πόλης και θα εμπεδώσει την εικόνα της ομάδας ως επιχείρησης/happening κερδοφορίας, με ψιλοαλώβητους από την κρίση μικρογιαννιώτες να βολοδέρνουν ανάμεσα σε στημένα σκηνικά καταναλωτικής ευφορίας και "χώρους εμπορικής χρήσης" των ζωών τους.
Το ΠΕΑΚΙ και κάθε δημόσια αθλητική υποδομή θα μείνουν δημόσια αθλητική υποδομή.
Γήπεδα, κολυμβητήρια, χώρους άθλησης, καινούριο ταρτάν και όργανα στιβικής προπόνησης στο Ζωσιμάδες (και αναπαλαίωση του ηλιακού ρολογιού της Ceramica) θέλουμε, και είμαστε κομπλέ.
Ολοκληρώνω εκφράζοντας την ελπίδα ότι εκείνοι που συνειδητά σνομπάρουν ως τώρα την ομάδα, σε περίπτωση 2πλού στον Ηρακλή, θα έχουν την ευθιξία (αμ, δε!) να συνεχίσουν να απέχουν και να μην την καταδεχτούν ούτε στο ματς με τον οσφπ.
15
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Σεισμός στα Γιάννενα
« στις: Τρι 15 Νοέ 2016 21:45 »
Πολλά όψιμα κολλητηλίκια βλέπω από χθες.
Δε μ' αρέσουν.
Δε μ' αρέσουν.
16
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: Παναιτωλικος - ΠΑΣ Γιαννινα
« στις: Δευ 31 Οκτ 2016 21:09 »
Σχόλιο που μου έστειλε ιρλανδός φίλος που δεν είναι γραμμένος στο forum, με την παράκληση να το ανεβάσω.
Σωστός, Phil.
Σωστός, Phil.
17
ΠΑΣατέμπος (για να περνά η ώρα) / Απ: Τι ακούτε τώρα;
« στις: Παρ 28 Οκτ 2016 11:08 »
Ο Αχιλλέας ο Περσίδης.
Ο Αχιλλέας ο Περσίδης φρονεί ότι είναι προτιμότερο να παρουσιάζουμε επιδόσεις σε πράγματα που κατέχουμε λόγω παράδοσης, απ' το να ασχολούμαστε με ξένα δάνεια αναφομοίωτα.
Παίζει το λαούτο σαν κιθάρα.
Μέχρι να φτάσει εκεί, βέβαια, πέρασε από ορισμένα στάδια αφομοίωσης ξένων δανείων, όπως ακούγεται καθαρά στην παρακάτω εισαγωγή που είναι δική του
(τη βάνω, γιατί ταιριάζει άψογα με το επαναστατικό ύφος των χθεσινών δηλώσεων του αρχηγού της αντιπολιτεύσεως
-φανερά έτοιμου να τσαμπουκαλευτεί, προκειμένου να σώσει εντελώς τη δημοκρατία-,
τις οποίες από χθες έχω παρακολουθήσει άπειρες φορές χωρίς φωνή και με soundtrack τη flamenca του Αχιλλέα του Περσίδη και το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον θαυμάσιο).
Ο Αχιλλέας πρέπει να ακούγεται που και που.
Ο Αχιλλέας ο Περσίδης φρονεί ότι είναι προτιμότερο να παρουσιάζουμε επιδόσεις σε πράγματα που κατέχουμε λόγω παράδοσης, απ' το να ασχολούμαστε με ξένα δάνεια αναφομοίωτα.
Παίζει το λαούτο σαν κιθάρα.
Μέχρι να φτάσει εκεί, βέβαια, πέρασε από ορισμένα στάδια αφομοίωσης ξένων δανείων, όπως ακούγεται καθαρά στην παρακάτω εισαγωγή που είναι δική του
(τη βάνω, γιατί ταιριάζει άψογα με το επαναστατικό ύφος των χθεσινών δηλώσεων του αρχηγού της αντιπολιτεύσεως
-φανερά έτοιμου να τσαμπουκαλευτεί, προκειμένου να σώσει εντελώς τη δημοκρατία-,
τις οποίες από χθες έχω παρακολουθήσει άπειρες φορές χωρίς φωνή και με soundtrack τη flamenca του Αχιλλέα του Περσίδη και το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον θαυμάσιο).
Ο Αχιλλέας πρέπει να ακούγεται που και που.
18
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ Γιαννινα - Ξανθη (Κυπελλο 1η αγων.)
« στις: Τετ 26 Οκτ 2016 18:45 »
Ωραίο αυτό το θέαμα του 1ου ημιχ., όπου αγωνιζόμασταν απέναντι σε ομάδα της κατηγορίας μας με τα δεύτερα, κερδίζοντας και παίζοντας καλύτερα.
Πιστοποιεί ότι αγωνιστικά είμαστε σίγουρα στις ψηλές ταχύτητες του πρωταθλήματος.
Εντάξει, από την Άλκμα(α)ρ θα χάναμε ίσως και πάλι.
(Προς όποιον γέλασε: στην Ευρώπη παίξαμε με τη δωνωφερφέλεια και δευτερότριτη σημερινή ομάδα.)
Κάπως άσχημα στο 2ο ημίχ., όπου, εντάξει, η Ξάνθη ισορρόπησε και σε 2 στιγμές απείλησε (ένα πολύ καλό σέιβ του Πασχαλάκη).
Ενώπιον του κινδύνου να 'χουμε καμιά ανατροπή, η σύνθεσή μας "βασικοποιήθηκε" με Ναδάλες και Κόντε, οπότε μέσα σε λίγα λεπτά ισορροπήσαμε, κερδίσαμε πέναλτυ, ματς κ.α..
Ο απών κόσμος και τα δύο (μόλις) γκισέ με τις τεράστιες ουρές, παραμένουν σταθερές αξίες, όπως στο προηγούμενο ποστ (με ΑΕΛ).
Περιμένουμε crash test με Αγρίνιο, όπου η τυχόν μη ήττα θα σημάνει ψηλότερη στοχοθεσία για φέτο(ς).
Πιστοποιεί ότι αγωνιστικά είμαστε σίγουρα στις ψηλές ταχύτητες του πρωταθλήματος.
Εντάξει, από την Άλκμα(α)ρ θα χάναμε ίσως και πάλι.
(Προς όποιον γέλασε: στην Ευρώπη παίξαμε με τη δωνωφερφέλεια και δευτερότριτη σημερινή ομάδα.)
Κάπως άσχημα στο 2ο ημίχ., όπου, εντάξει, η Ξάνθη ισορρόπησε και σε 2 στιγμές απείλησε (ένα πολύ καλό σέιβ του Πασχαλάκη).
Ενώπιον του κινδύνου να 'χουμε καμιά ανατροπή, η σύνθεσή μας "βασικοποιήθηκε" με Ναδάλες και Κόντε, οπότε μέσα σε λίγα λεπτά ισορροπήσαμε, κερδίσαμε πέναλτυ, ματς κ.α..
Ο απών κόσμος και τα δύο (μόλις) γκισέ με τις τεράστιες ουρές, παραμένουν σταθερές αξίες, όπως στο προηγούμενο ποστ (με ΑΕΛ).
Περιμένουμε crash test με Αγρίνιο, όπου η τυχόν μη ήττα θα σημάνει ψηλότερη στοχοθεσία για φέτο(ς).
19
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ Γιάννινα - ΑΕΛ
« στις: Τρι 25 Οκτ 2016 01:19 »
Περιμένω ακόμα να δω πώς θα λειτουργήσουμε απέναντι σε σοβαρές ομάδες.
Όχι τις τρεις που φαίνεται να ξεχωρίζουν (οσφπ, παο, παοκ), γιατί εκεί προφανώς θα αρκέσει να εφαρμόσουμε μια μορφή κόντρας, αλλά τις κάπως μετριότερες (αεκ, πανιώνιο) καθώς και τις μικρότερες στα εκτός έδρας (ωραίο παράδειγμα: το επερχόμενο ματς στο Αγρίνιο).
Εκεί θα φανεί η ακριβής απιδοχωριτικότης και του δημιουργικού και του ανασταλτικού μας σάκου, επομένως δεν έχουμε παρά να περιμένουμε μια βδομάδα για να πάρουμε τις απαντήσεις μας.
Τα χθεσινά συνοψίζονται στο ότι
Για πιο κεντρικά (Αρχιμανδρειά, ΑηΓιώργηδες κλπ), θα χρειαστεί πολλή δουλειά, να μην πάρουν τα μυαλά μας αέρα και να βλέπουμε κάθε παιχνίδι χωριστά (το τρίπτυχο της αποτυχίας στα Όσκαρ πρωτοτυπίας αθλητικών δηλώσεων).
Υπήρξαν, βέβαια, και εποχές, που θυμίζαμε ξωκκλήσι στη Μύκονο, σάββατο απόγευμα, Ιούνιο προ κρίσης, όπου νεαρή τηλεπαρουσιάστρια παντρεύεται τον γόνο εφοπλιστικής οικογένειας της καρδιάς της, με καλεσμένα πολλά μεσημεριανάδικα πάνελ και θιάσους επιθεωρήσεων, που στις πρόβες περνούσαν καταπλητικά, γιατί ήταν όλοι φίλοι μεταξύ τους και αυτό μεταδιδόταν και στον κόσμο, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα να περνάει κι αυτός υπέροχα
(π.χ.: youtube.com/watch?v=gYjfGBm6v_Q&t=77m17s ),
αλλά προς το παρόν απέχουμε αρκετά χιλιόμετρα ακόμα.
Ο Ζάιρο δίνει μπροστά ποιότητα, που είναι πάντα ευπρόσδεκτη.
Τα μόλις δύο (έως τρία) γκισέ στη μεγάλη είναι πολύ καλή ιδέα, δημιουργούν πολύ γραφικές και όμορφες ουρές στην πρωτεύουσα της Ηπείρου και πρέπει να αποφύγουμε πάσει θυσία την αύξηση του αριθμού τους, αρκεί αυτοί που αναγκάζονται να μπαίνουν στο ματς στο ημίχρονο να έχουν και την ανάλογη έκπτωση στην τιμή.
Προσωπικά, το 1 γκολ το συμπέρανα από τα συμφραζόμενα (είχα να το πάθω από το γκολ του Ζντένκο με τον Εθνικό, που περίμενα να βγάλω εισιτήριο στην 7, αν και τότε τα σημάδια ήταν σαφέστερα, αφού η 7 ξαφνικά άρχισε να κατεδαφίζεται από τις φωνές και τα χοροπηδητά).
Τέλος, οφείλω να διευκρινίσω ότι τη χρονιά της Ριζούπολης δε βλεπόμασταν και ότι κάτι τέτοιες καταλήψεις τις κάναμε στο εντελώς άνετο (και τις συνεχίσαμε και κατά τα ακόλουθα δοξασμένα χρόνια του Άνθιμου του Καψή, του Κετικίδη και του Αρμπέρι).
Αρκετά για απόψε, όμως.
Όχι τις τρεις που φαίνεται να ξεχωρίζουν (οσφπ, παο, παοκ), γιατί εκεί προφανώς θα αρκέσει να εφαρμόσουμε μια μορφή κόντρας, αλλά τις κάπως μετριότερες (αεκ, πανιώνιο) καθώς και τις μικρότερες στα εκτός έδρας (ωραίο παράδειγμα: το επερχόμενο ματς στο Αγρίνιο).
Εκεί θα φανεί η ακριβής απιδοχωριτικότης και του δημιουργικού και του ανασταλτικού μας σάκου, επομένως δεν έχουμε παρά να περιμένουμε μια βδομάδα για να πάρουμε τις απαντήσεις μας.
Τα χθεσινά συνοψίζονται στο ότι
Παράθεση
Το παιχνίδι δεν προσφέρεται για κριτική, όπως δεν προσφέρονταν κι αυτό στη λεωφόρο, αν και, για να είμαστε δίκαιοι, οφείλουμε να πούμε ότι πλέον κοιτάμε στα μάτια Ντουραχάν και Αγ. Νικόλαο Κοπάνων (λόγω της γενικότερης κατάνυξης που επικρατεί) και, χάρη στις συνεχείς καλές μας εμφανίσεις, ανεβαίνουμε σταθερά σε επίπεδα Περιβλέπτου.
Για πιο κεντρικά (Αρχιμανδρειά, ΑηΓιώργηδες κλπ), θα χρειαστεί πολλή δουλειά, να μην πάρουν τα μυαλά μας αέρα και να βλέπουμε κάθε παιχνίδι χωριστά (το τρίπτυχο της αποτυχίας στα Όσκαρ πρωτοτυπίας αθλητικών δηλώσεων).
Υπήρξαν, βέβαια, και εποχές, που θυμίζαμε ξωκκλήσι στη Μύκονο, σάββατο απόγευμα, Ιούνιο προ κρίσης, όπου νεαρή τηλεπαρουσιάστρια παντρεύεται τον γόνο εφοπλιστικής οικογένειας της καρδιάς της, με καλεσμένα πολλά μεσημεριανάδικα πάνελ και θιάσους επιθεωρήσεων, που στις πρόβες περνούσαν καταπλητικά, γιατί ήταν όλοι φίλοι μεταξύ τους και αυτό μεταδιδόταν και στον κόσμο, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα να περνάει κι αυτός υπέροχα
(π.χ.: youtube.com/watch?v=gYjfGBm6v_Q&t=77m17s ),
αλλά προς το παρόν απέχουμε αρκετά χιλιόμετρα ακόμα.
Ο Ζάιρο δίνει μπροστά ποιότητα, που είναι πάντα ευπρόσδεκτη.
Τα μόλις δύο (έως τρία) γκισέ στη μεγάλη είναι πολύ καλή ιδέα, δημιουργούν πολύ γραφικές και όμορφες ουρές στην πρωτεύουσα της Ηπείρου και πρέπει να αποφύγουμε πάσει θυσία την αύξηση του αριθμού τους, αρκεί αυτοί που αναγκάζονται να μπαίνουν στο ματς στο ημίχρονο να έχουν και την ανάλογη έκπτωση στην τιμή.
Προσωπικά, το 1 γκολ το συμπέρανα από τα συμφραζόμενα (είχα να το πάθω από το γκολ του Ζντένκο με τον Εθνικό, που περίμενα να βγάλω εισιτήριο στην 7, αν και τότε τα σημάδια ήταν σαφέστερα, αφού η 7 ξαφνικά άρχισε να κατεδαφίζεται από τις φωνές και τα χοροπηδητά).
Τέλος, οφείλω να διευκρινίσω ότι τη χρονιά της Ριζούπολης δε βλεπόμασταν και ότι κάτι τέτοιες καταλήψεις τις κάναμε στο εντελώς άνετο (και τις συνεχίσαμε και κατά τα ακόλουθα δοξασμένα χρόνια του Άνθιμου του Καψή, του Κετικίδη και του Αρμπέρι).
Αρκετά για απόψε, όμως.
20
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ Γιάννινα - ΑΕΛ
« στις: Πεμ 20 Οκτ 2016 21:39 »
ΠΑΣ-ΑΕΛ υπήρξαν πάντα οι "αιώνιοι" του επαρχιακού ποδοσφαίρου.
Εκπροσωπούσαν ο ένας την αντιδιάμετρο του άλλου.
Βουνό-κάμπος, 70's-80's, απομόνωση-μεσοστρατιά, αγονιμότητα-ευφορία, αστική κουλτούρα-αξεστιά και κάμποσα ακόμα μανιχαϊκά δίπολα, εξόχως σεισμογενή.
Σ΄αυτά θα πρέπει να προσθέσει κανείς τη στενή φυσική τους συγγένεια και τον αδρό φυσικό τους διαχωρισμό: τα άγρια κάθετα της Πίνδου οριοθετούν το ηπειρώτικο γεωλογικό συνεχές (θα βγει επιτέλους κανάς γεωδυναμικός να μας εξηγήσει αν ήρθε ο κύριος σεισμός ή αν ακόμα τον περιμένουμε;).
Για να μην πούμε για τις κηδείες που έχουν διοργανώσει σε βάρος αλλήλων: κάνουμε δύο νίκες (4-1, 2-1) μέσα σε τρεις μέρες κατά του βάζελου το '80 (πρωτάθλημα και κύπελλο αντίστοιχα).
Επόμενος κυπελλικός γύρος στο Αλκαζάρ, όπου η ανυπόληπτη ακόμα ΑΕΛ σκοράρει στο 81΄(αν το θυμάμαι σωστά, μιλάμε για σοβαρά ψυχικά τραύματα).
Εμείς, τίποτα.
Χαίρετε.
Το '83 και το '85 τους κάνουμε μεγάλα ξενερώματα σε ματς με πολλή ένταση.
Το '91 μας ρίχνουν (εκείνες τις δηλώσεις Χρηστίδη με φόντο το πανώ στη μεγάλη και τον Λάκη να διαβάζει ευχετήρια τηλεγραφήματα "από τους ηπειρώτες της Σκανδιναβίας" τις έχει σώσει κανένας;).
Με το το έμπα του '80, ο ΠΑΣ αρχίζει σιγά σιγά να τρίζει - η ΑΕΛ έρχεται, νέα και σφριγηλή.
Έχει καλά, αγνά προϊόντα του θεσσαλικού κάμπου και πολύ καλά εισαγόμενα (Κμίετσικ & Άνταμτσικ, εναλλάξ πρώτοι σκόρερ Πολωνίας επί σειρά ετών).
Εδώ κάπου, θα έρθει και η ζήλεια: εμείς τόσα χρόνια μπαλάρα και στην απέξω, αυτοί με το καλημέρα χτυπάν κύπελλο-πρωτάθλημα. Και μάλιστα, με τις συνταγές "μας": Γκμοχ, Γεωργιάδη.
Και πάνω που δείξαμε ότι μπορούμε να το παλέψουμε σε δεύτερο χρόνο μέσα στα 80's (πχ 82-83) και να ξανακρατήσουμε στα χέρια μας τη σημαία της επαρχίας, ήρθε το μπαράζ.
Και το τέλος.
Όχι μόνο του ΠΑΣ.
Το τέλος μιας εποχής.
Από το ποδόσφαιρο της αλάνας, στη -συχνά ανοργασμική- μεθοδικότητα (ο Κούης είχε πει κάποτε ότι ως το '80 οι έλληνες ποδοσφαιριστές δεν έκαναν προπόνηση με βάρη).
Από τον ερασιτέχνη απατεώνα, στο οργανωμένο έγκλημα.
Από τον δεξιό έπαρχο, στον νεοανερχόμενο πασοκοτραφή μεσοαστό.
Και άλλα τερπνά.
Ανάμεσα σ' αυτά, η κουλτούρα της βίας.
Πού η μπελ επόκ σφαλιάρα του κοντοχωριανού στα τοπικά ντέρμπι;
Τώρα μιλάει η σιδηρογροθιά των Motorhead, μέσα από αναθυμιάσεις Hawkwind και επιληπτικές κρίσεις αντιβηχικής αιτιολογίας.
Η Λάρισα έχει το Division και τους Denial Price.
Mετακινείται πάνω ή κάτω στα πρωτομεταλλάδικα λάιβ, φιλοξενεί την καθόλου ευγενή νεολαία της Victoria και της Ombre στα τσιμέντα του Αλκαζάρ, θυσιάζει σα σφαχτάρι τον Μπλιώνα.
Είναι πιο μέσα στα πράγματα.
Ο ΠΑΣ έχει μείνει στα πεπραγμένα του μεταχουντικού ρομαντισμού.
Διώχνει τις βάσεις, τραγουδάει ψυχεδελικές μπαλάντες, πολεμάει τον 815.
Είναι ΠΑΣέ, το 'χει καταλάβει;
Το '87, μετά από μια σύντομη Β΄προβολή, ρίχνει τίτλους τέλους.
Την ίδια εποχή, η ΑΕΛ αποθεώνεται (από την κατάκτηση του πρωταθλήματος ως την απόπειρα δωροδοκίας του Μόσχου, η απόσταση είναι ακριβώς 7 ουρανοί).
Στα χρόνια που ακολουθούν, ο ΠΑΣ λησμονιέται για τα καλά, η ΑΕΛ κάνει μερικές μετακαραπιαλικές πιρουέτες μέχρι να σκάσει κι αυτή με πάταγο κάτω.
Είναι η εποχή των μικρομεγιστάνων της περιφέρειας.
Διαμάντια ο Παπαδόπουλος της Καλαμάτας, κάτι παρεμφερές ο Σταυρόπουλος στον Πύργο.
Ο κοσμάκης ξαναβάφεται κόκκινος, πράσινος, κίτρινος.
Την ιστορία τη γράφουν οι νικητές.
Και τη διδάσκουν στους ηττημένους.
Ο ΠΑΣ είναι κλασικός λούζερ.
Επόμενο είναι να του πουν ότι δεν είναι η μεγαλύτερη οπαδική δύναμη της περιφέρειας και να το πιστέψει.
Εδώ μπαίνει η ζήλεια απ' την αντίθετη μπάντα: ποτέ δε θα πιστέψουν/χωνέψουν οι λαρισαίοι ότι ο κόσμος του ΠΑΣ είναι κατασκευασμένος από ειδικό, ακατάβλητο μέταλλο, ασυγκρίτως ανθεκτικότερο από οποιοδήποτε άλλο.
3 λεωφορεία το 90-91, πορεία στη Λάρισα, πριν καταφθάσουν οι κύριοι των κρατικών υπηρεσιών (ήρθαν και οι αελίτες στον 2ο γύρο, ενθουσιώδεις ήταν, μόνο που επανέλαβαν το 3-0 του 1ου γύρου και μας στενοχώρησαν), πούλμαν αυτοκτονίας το '99, στα πιο πρόσφατα χρόνια. Για τα παλιότερα, ας μιλήσει κάποιος άλλος.
Έχει ξαναγραφεί ότι την Κυριακή αναμετρώνται η μεγαλύτερη επαρχιακή ομάδα σε οπαδική δυναμική με τη μεγαλύτερη σε τίτλους.
Στο τιμημένο πάλκο των Ζωσιμάδων, απ' όπου έχουν περάσει απ' τον Ζίκο (ως κόουτς), τον Ρότσα, τον Μπάριος, τον Εστερχάζι, τον Κούδα, τον Χατζηπαναγή, μέχρι και όλον τον Παύλο Μελά (φυσιοθεραπευτής included), θα παίξουν δυο ομάδες υπαρκτές, πράγμα συλλεκτικό για τα δεδομένα του ελληνικού πρωταθλήματος.
Λοιπόν, καλό μας απόγευμα.
https://s18.postimg.org/pmmiw6ae1/pas.png
Εκπροσωπούσαν ο ένας την αντιδιάμετρο του άλλου.
Βουνό-κάμπος, 70's-80's, απομόνωση-μεσοστρατιά, αγονιμότητα-ευφορία, αστική κουλτούρα-αξεστιά και κάμποσα ακόμα μανιχαϊκά δίπολα, εξόχως σεισμογενή.
Σ΄αυτά θα πρέπει να προσθέσει κανείς τη στενή φυσική τους συγγένεια και τον αδρό φυσικό τους διαχωρισμό: τα άγρια κάθετα της Πίνδου οριοθετούν το ηπειρώτικο γεωλογικό συνεχές (θα βγει επιτέλους κανάς γεωδυναμικός να μας εξηγήσει αν ήρθε ο κύριος σεισμός ή αν ακόμα τον περιμένουμε;).
Για να μην πούμε για τις κηδείες που έχουν διοργανώσει σε βάρος αλλήλων: κάνουμε δύο νίκες (4-1, 2-1) μέσα σε τρεις μέρες κατά του βάζελου το '80 (πρωτάθλημα και κύπελλο αντίστοιχα).
Επόμενος κυπελλικός γύρος στο Αλκαζάρ, όπου η ανυπόληπτη ακόμα ΑΕΛ σκοράρει στο 81΄(αν το θυμάμαι σωστά, μιλάμε για σοβαρά ψυχικά τραύματα).
Εμείς, τίποτα.
Χαίρετε.
Το '83 και το '85 τους κάνουμε μεγάλα ξενερώματα σε ματς με πολλή ένταση.
Το '91 μας ρίχνουν (εκείνες τις δηλώσεις Χρηστίδη με φόντο το πανώ στη μεγάλη και τον Λάκη να διαβάζει ευχετήρια τηλεγραφήματα "από τους ηπειρώτες της Σκανδιναβίας" τις έχει σώσει κανένας;).
Με το το έμπα του '80, ο ΠΑΣ αρχίζει σιγά σιγά να τρίζει - η ΑΕΛ έρχεται, νέα και σφριγηλή.
Έχει καλά, αγνά προϊόντα του θεσσαλικού κάμπου και πολύ καλά εισαγόμενα (Κμίετσικ & Άνταμτσικ, εναλλάξ πρώτοι σκόρερ Πολωνίας επί σειρά ετών).
Εδώ κάπου, θα έρθει και η ζήλεια: εμείς τόσα χρόνια μπαλάρα και στην απέξω, αυτοί με το καλημέρα χτυπάν κύπελλο-πρωτάθλημα. Και μάλιστα, με τις συνταγές "μας": Γκμοχ, Γεωργιάδη.
Και πάνω που δείξαμε ότι μπορούμε να το παλέψουμε σε δεύτερο χρόνο μέσα στα 80's (πχ 82-83) και να ξανακρατήσουμε στα χέρια μας τη σημαία της επαρχίας, ήρθε το μπαράζ.
Και το τέλος.
Όχι μόνο του ΠΑΣ.
Το τέλος μιας εποχής.
Από το ποδόσφαιρο της αλάνας, στη -συχνά ανοργασμική- μεθοδικότητα (ο Κούης είχε πει κάποτε ότι ως το '80 οι έλληνες ποδοσφαιριστές δεν έκαναν προπόνηση με βάρη).
Από τον ερασιτέχνη απατεώνα, στο οργανωμένο έγκλημα.
Από τον δεξιό έπαρχο, στον νεοανερχόμενο πασοκοτραφή μεσοαστό.
Και άλλα τερπνά.
Ανάμεσα σ' αυτά, η κουλτούρα της βίας.
Πού η μπελ επόκ σφαλιάρα του κοντοχωριανού στα τοπικά ντέρμπι;
Τώρα μιλάει η σιδηρογροθιά των Motorhead, μέσα από αναθυμιάσεις Hawkwind και επιληπτικές κρίσεις αντιβηχικής αιτιολογίας.
Η Λάρισα έχει το Division και τους Denial Price.
Mετακινείται πάνω ή κάτω στα πρωτομεταλλάδικα λάιβ, φιλοξενεί την καθόλου ευγενή νεολαία της Victoria και της Ombre στα τσιμέντα του Αλκαζάρ, θυσιάζει σα σφαχτάρι τον Μπλιώνα.
Είναι πιο μέσα στα πράγματα.
Ο ΠΑΣ έχει μείνει στα πεπραγμένα του μεταχουντικού ρομαντισμού.
Διώχνει τις βάσεις, τραγουδάει ψυχεδελικές μπαλάντες, πολεμάει τον 815.
Είναι ΠΑΣέ, το 'χει καταλάβει;
Το '87, μετά από μια σύντομη Β΄προβολή, ρίχνει τίτλους τέλους.
Την ίδια εποχή, η ΑΕΛ αποθεώνεται (από την κατάκτηση του πρωταθλήματος ως την απόπειρα δωροδοκίας του Μόσχου, η απόσταση είναι ακριβώς 7 ουρανοί).
Στα χρόνια που ακολουθούν, ο ΠΑΣ λησμονιέται για τα καλά, η ΑΕΛ κάνει μερικές μετακαραπιαλικές πιρουέτες μέχρι να σκάσει κι αυτή με πάταγο κάτω.
Είναι η εποχή των μικρομεγιστάνων της περιφέρειας.
Διαμάντια ο Παπαδόπουλος της Καλαμάτας, κάτι παρεμφερές ο Σταυρόπουλος στον Πύργο.
Ο κοσμάκης ξαναβάφεται κόκκινος, πράσινος, κίτρινος.
Την ιστορία τη γράφουν οι νικητές.
Και τη διδάσκουν στους ηττημένους.
Ο ΠΑΣ είναι κλασικός λούζερ.
Επόμενο είναι να του πουν ότι δεν είναι η μεγαλύτερη οπαδική δύναμη της περιφέρειας και να το πιστέψει.
Εδώ μπαίνει η ζήλεια απ' την αντίθετη μπάντα: ποτέ δε θα πιστέψουν/χωνέψουν οι λαρισαίοι ότι ο κόσμος του ΠΑΣ είναι κατασκευασμένος από ειδικό, ακατάβλητο μέταλλο, ασυγκρίτως ανθεκτικότερο από οποιοδήποτε άλλο.
3 λεωφορεία το 90-91, πορεία στη Λάρισα, πριν καταφθάσουν οι κύριοι των κρατικών υπηρεσιών (ήρθαν και οι αελίτες στον 2ο γύρο, ενθουσιώδεις ήταν, μόνο που επανέλαβαν το 3-0 του 1ου γύρου και μας στενοχώρησαν), πούλμαν αυτοκτονίας το '99, στα πιο πρόσφατα χρόνια. Για τα παλιότερα, ας μιλήσει κάποιος άλλος.
Έχει ξαναγραφεί ότι την Κυριακή αναμετρώνται η μεγαλύτερη επαρχιακή ομάδα σε οπαδική δυναμική με τη μεγαλύτερη σε τίτλους.
Στο τιμημένο πάλκο των Ζωσιμάδων, απ' όπου έχουν περάσει απ' τον Ζίκο (ως κόουτς), τον Ρότσα, τον Μπάριος, τον Εστερχάζι, τον Κούδα, τον Χατζηπαναγή, μέχρι και όλον τον Παύλο Μελά (φυσιοθεραπευτής included), θα παίξουν δυο ομάδες υπαρκτές, πράγμα συλλεκτικό για τα δεδομένα του ελληνικού πρωταθλήματος.
Λοιπόν, καλό μας απόγευμα.
https://s18.postimg.org/pmmiw6ae1/pas.png
21
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΑΟΚ... - ΠΑΣ Γιάννινα (6η Αγωνιστική)
« στις: Κυρ 02 Οκτ 2016 17:53 »Οτάνις, ...
Έγραψα και χειρότερα, όπως ότι ακολουθούν 2 εντός μέχρι την ΑΕΛ
(πράγμα που είναι αισχρό ψεύδος, γιατί μεσολαβεί μόνον ένα, με τον Παναιτωλικό),
και πέρασαν ντούκου.
Εν πάσει περιπτώσει, μέταλλο υπάρχει, αλλά όχι όσο χέβι μέταλ θα θέλαμε.
Ας το κλείσουμε εδώ.
22
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΑΟΚ... - ΠΑΣ Γιάννινα (6η Αγωνιστική)
« στις: Κυρ 02 Οκτ 2016 17:08 »
Υπέροχη κακοποίηση του ποδοσφαίρου χθες από δυο ομάδες που παίζουν με αργά πλάνα και χωρίς πολλούς διαλόγους.
Το αναπτυξιακό μας πρόβλημα έκανε πάλι την ενοχλητική εμφάνισή του. Απλή μέθοδος των τριών: όταν δε βγαίνουν αυτοματισμοί που να οδηγούν σε φάσεις απέναντι στην Κέρκυρα, σκεφτείτε πόσο μπορεί να δυσκολευτούμε σε λιγότερο μουσικόφιλα νησά.
Έτσι, είναι μια αλήθεια ότι "επαγγελματική νίκη" με γκολ στο 80' δύσκολα νοείται, ειδικά όταν αυτή δεν οφείλεται στο "μέταλλο" (= την ιδιαίτερη ποιότητα) μιας ομάδας, αλλά σε μία καλή προσωπική ενέργεια, επί συνόλου 2 ή 3 σε όλο το παιχνίδι (αν ορίσουμε τον επαγγελματισμό ως νίκη παρά την αδυναμία μας να προσπαθήσουμε παραπάνω, τότε, ναι, είναι).
Η άμυνα συνεχίζει να δέχεται φάσεις (ειδικά σε στημένα και ψηλές μπαλιές) και θα πρότεινα, εντελώς φιλικά, να κοιτάξουμε λίγο προσεκτικότερα τους αριθμούς, γιατί το απαραβίαστο στο 11-11 που αναφέρθηκε πριν, προκύπτει από 20 λεπτά στη Λεωφόρο (δεν το λες και κατόρθωμα) και δύο ματς με όχι ανώτερες ομάδες (Πλατανιά, Κέρκυρα), που μας έδωσαν γήπεδο.
Ωστόσο, κι αυτές ακόμα (όπως σαφέστατα και ο Ατρόμητος) μας έκαναν φάσεις, που κάλλιστα/κάκιστα θα μπορούσαν να γίνουν γκολ (και δεν ξέρω πώς θα κατάφερνε η επίθεση μετά να φέρει το πράγμα στα ίσα).
Ο Βιδάλ, πράγματι καλός (όσοι παρακολουθούν φιλικά κοκ τον περίμεναν) και το γκολ που έβαλε είναι μια καλή αφορμή να σκεφτούμε με ποιους όρους πέτυχαν όσα πέτυχαν παίχτες και προπονητές όλα αυτά τα χρόνια, αγωνιζόμενοι χωρίς τη δυνατότητα μεταγραφών και κατ' επέκταση λύσεων από ενέργειες παιχτών με ιδιαίτερη προσωπική δυναμική.
Η καψο-Κέρκυρα, γνήσια εκπρόσωπος της "τρίτης ταχύτητας" του πρωταθλήματος, δύσκολα θα κανόνιζε τον ΠΑΣ του Σαϊτιώτη ξερωγώ.
Τα συνθήματα, όντως απωθητικά και -κυρίως- γελοία, αν σκεφτείς ενάντια σε ποια μεγαθήρια του οπαδισμού εκτοξεύονταν.
Όσοι επιθυμούν σκηνικά και μονομαχίες στην Άγρια Δύση, μπορούν άνετα να πάνε να δοκιμάσουν με τους σεσημασμένους παρακρατικούς της 7 και της 13 και θα τους το ψιθυρίσουν αυτοί το ανέκδοτο.
Με τους κερκυραίους μας ενώνει -πέραν της σταθερής και ειλικρινούς πελατειακής σχέσης (καλύτεροι πελάτες και από γαύρο)- η βαθιά αλληλοεκτίμηση και αλληλοσυμπαράσταση που υπάρχει μεταξύ των κατοίκων των μονίμως πληττόμενων από βροχοπτώσεις περιοχών.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας (ενάντια στην κατάθλιψη).
Συνήθως οι διακοπές του προγράμματος σε τέτοιες περιόδους αποσυντονίζουν μια ομάδα,
αλλά η συγκεκριμένη διακοπή θα μας βοηθήσει, γιατί θα μας δώσει χρόνο να δουλέψουμε και να βελτιωθούμε, όσο γίνεται, στον τομέα της ανάπτυξης και επιπλέον να αποθεραπευτούν οι τραυματίες μας (όποιος ξέρει από προπονητική μπορεί να σας πει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα από τη βεβιασμένη και άναρχη προετοιμασία, όπως αυτή που ίσως αναγκαστήκαμε να κάνουμε εμείς λόγω της αιφνίδιας υποχρέωσής μας στο Γιουρόπα).
Ακολουθούν δύο εντός με ομάδες σαφώς στα μέτρα μας, αλλά (δεδομένων των αδυναμιών μας) σε καμιά περίπτωση "του χεριού μας".
Αν -αν και εφόσον- κάνουμε κανά αστείο και πάρουμε το 6ποντο (δυσκολάκι, αλλά κάθε άλλο παρά απίθανο),
έρχεται μεγάλο ματς με Λάρισα, απ' αυτά που θ' αφήσουν ιστορία και δεν πρέπει να χαθούν από κανέναν.
Θα είναι από τις σπάνιες φορές μετά τον θάνατο του ΠΑΣ (19/5), που θα παίξουμε με αντίπαλο πολλαπλά (αγωνιστικά και ως γενικότερη οντότητα) υπαρκτό και μάλιστα σε παιχνίδι, που θα κρίνει την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή Φθινοπώρου.
Εύχομαι να κάνουν κι εκδρομούλα και να ζήσουμε στιγμές απ' τα παλιά (όπου, πλην μιας εξαίρεσης, πάντα νικούσαμε), με αναμετρώμενες τη μεγαλύτερη επαρχιακή ομάδα σε φίλαθλη δύναμη με τη μεγαλύτερη σε διακρίσεις.
Περισσότερα (και, ει δυνατόν, με τη μπάλα κάτω), σε δυο βδομάδες.
Το αναπτυξιακό μας πρόβλημα έκανε πάλι την ενοχλητική εμφάνισή του. Απλή μέθοδος των τριών: όταν δε βγαίνουν αυτοματισμοί που να οδηγούν σε φάσεις απέναντι στην Κέρκυρα, σκεφτείτε πόσο μπορεί να δυσκολευτούμε σε λιγότερο μουσικόφιλα νησά.
Έτσι, είναι μια αλήθεια ότι "επαγγελματική νίκη" με γκολ στο 80' δύσκολα νοείται, ειδικά όταν αυτή δεν οφείλεται στο "μέταλλο" (= την ιδιαίτερη ποιότητα) μιας ομάδας, αλλά σε μία καλή προσωπική ενέργεια, επί συνόλου 2 ή 3 σε όλο το παιχνίδι (αν ορίσουμε τον επαγγελματισμό ως νίκη παρά την αδυναμία μας να προσπαθήσουμε παραπάνω, τότε, ναι, είναι).
Η άμυνα συνεχίζει να δέχεται φάσεις (ειδικά σε στημένα και ψηλές μπαλιές) και θα πρότεινα, εντελώς φιλικά, να κοιτάξουμε λίγο προσεκτικότερα τους αριθμούς, γιατί το απαραβίαστο στο 11-11 που αναφέρθηκε πριν, προκύπτει από 20 λεπτά στη Λεωφόρο (δεν το λες και κατόρθωμα) και δύο ματς με όχι ανώτερες ομάδες (Πλατανιά, Κέρκυρα), που μας έδωσαν γήπεδο.
Ωστόσο, κι αυτές ακόμα (όπως σαφέστατα και ο Ατρόμητος) μας έκαναν φάσεις, που κάλλιστα/κάκιστα θα μπορούσαν να γίνουν γκολ (και δεν ξέρω πώς θα κατάφερνε η επίθεση μετά να φέρει το πράγμα στα ίσα).
Ο Βιδάλ, πράγματι καλός (όσοι παρακολουθούν φιλικά κοκ τον περίμεναν) και το γκολ που έβαλε είναι μια καλή αφορμή να σκεφτούμε με ποιους όρους πέτυχαν όσα πέτυχαν παίχτες και προπονητές όλα αυτά τα χρόνια, αγωνιζόμενοι χωρίς τη δυνατότητα μεταγραφών και κατ' επέκταση λύσεων από ενέργειες παιχτών με ιδιαίτερη προσωπική δυναμική.
Η καψο-Κέρκυρα, γνήσια εκπρόσωπος της "τρίτης ταχύτητας" του πρωταθλήματος, δύσκολα θα κανόνιζε τον ΠΑΣ του Σαϊτιώτη ξερωγώ.
Τα συνθήματα, όντως απωθητικά και -κυρίως- γελοία, αν σκεφτείς ενάντια σε ποια μεγαθήρια του οπαδισμού εκτοξεύονταν.
Όσοι επιθυμούν σκηνικά και μονομαχίες στην Άγρια Δύση, μπορούν άνετα να πάνε να δοκιμάσουν με τους σεσημασμένους παρακρατικούς της 7 και της 13 και θα τους το ψιθυρίσουν αυτοί το ανέκδοτο.
Με τους κερκυραίους μας ενώνει -πέραν της σταθερής και ειλικρινούς πελατειακής σχέσης (καλύτεροι πελάτες και από γαύρο)- η βαθιά αλληλοεκτίμηση και αλληλοσυμπαράσταση που υπάρχει μεταξύ των κατοίκων των μονίμως πληττόμενων από βροχοπτώσεις περιοχών.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας (ενάντια στην κατάθλιψη).
Συνήθως οι διακοπές του προγράμματος σε τέτοιες περιόδους αποσυντονίζουν μια ομάδα,
αλλά η συγκεκριμένη διακοπή θα μας βοηθήσει, γιατί θα μας δώσει χρόνο να δουλέψουμε και να βελτιωθούμε, όσο γίνεται, στον τομέα της ανάπτυξης και επιπλέον να αποθεραπευτούν οι τραυματίες μας (όποιος ξέρει από προπονητική μπορεί να σας πει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα από τη βεβιασμένη και άναρχη προετοιμασία, όπως αυτή που ίσως αναγκαστήκαμε να κάνουμε εμείς λόγω της αιφνίδιας υποχρέωσής μας στο Γιουρόπα).
Ακολουθούν δύο εντός με ομάδες σαφώς στα μέτρα μας, αλλά (δεδομένων των αδυναμιών μας) σε καμιά περίπτωση "του χεριού μας".
Αν -αν και εφόσον- κάνουμε κανά αστείο και πάρουμε το 6ποντο (δυσκολάκι, αλλά κάθε άλλο παρά απίθανο),
έρχεται μεγάλο ματς με Λάρισα, απ' αυτά που θ' αφήσουν ιστορία και δεν πρέπει να χαθούν από κανέναν.
Θα είναι από τις σπάνιες φορές μετά τον θάνατο του ΠΑΣ (19/5), που θα παίξουμε με αντίπαλο πολλαπλά (αγωνιστικά και ως γενικότερη οντότητα) υπαρκτό και μάλιστα σε παιχνίδι, που θα κρίνει την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή Φθινοπώρου.
Εύχομαι να κάνουν κι εκδρομούλα και να ζήσουμε στιγμές απ' τα παλιά (όπου, πλην μιας εξαίρεσης, πάντα νικούσαμε), με αναμετρώμενες τη μεγαλύτερη επαρχιακή ομάδα σε φίλαθλη δύναμη με τη μεγαλύτερη σε διακρίσεις.
Περισσότερα (και, ει δυνατόν, με τη μπάλα κάτω), σε δυο βδομάδες.
23
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ - ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ
« στις: Δευ 26 Σεπ 2016 14:10 »Νοστάλγησα τις διαιτησίες των Ευρωπαϊκών μας αγώνων.
Θα προσθέσω μια εξαίρεση, αυτή του επαναληπτικού με την Alkmaar.
Ο διαιτητής εκείνος ήταν εφάμιλλος των δικών μας σε μεθοδικότητα και λαθροσμπρώξιμο.
Όχι πως υπήρχε περίπτωση να προκριθούμε, βέβαια- οι άνθρωποι είναι πολύ καλή ομάδα, μια κλάση παραπάνω.
Κατά τα άλλα, πράγματι σημαντική παράλειψή μου να μην αναφέρω τον ρέφερι, ο οποίος διαιτήτευσε με ένα στυλ αρκετά διασκεδαστικό.
Χάιλάιτ η στιγμή που πάει να βγάλει κάρτα σε παίχτη του Πλατανιά και τελικά δίνει φάουλ σε βάρος μας (ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε απ' την 9, αν κάποιος από απέναντι είδε καλύτερα, ας γράψει), αλλά, εντάξει, κάτι τέτοιες καλτίλες είναι που σε κάνουν να χαλαλίζεις το δεκάρικο.
24
Πρωτάθλημα - Κύπελλο 2016-2017 / Απ: ΠΑΣ - ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ
« στις: Σαβ 24 Σεπ 2016 19:23 »
Σαφές και μεγαλόφωνο πρόβλημα ανάπτυξης - κομμένοι στα δύο: ο ΠΑΣ αυτή τη στιγμή αδυνατεί να παίξει με τη μπάλα κάτω.
Με αυτό ως δεδομένο, προκύπτουν τα εξής:
1) Θα δυσκολευόμαστε πολύ στα ματς που θα χρειαστεί να παίξουμε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας.
Δε μας βραχυκύκλωσε το στρατηγικό δαιμόνιο του Παράσχου, αλλά το ότι ο Πλατανιάς (όπως θα συμβεί πιθανότατα και με άλλες ομάδες του ίδιου όγκου και έκτασης) ήρθε να παίξει κόντρα, προκειμένου να κλέψει βαθμό/βαθμούς που δεν τους έχει στο πρόγραμμα της συγκομιδής του.
Μην ξεχνάμε ότι ο ΠΑΣ μεγάλωσε και, συν τοις άλλοις, μας ξέρουν πλέον.
2) Τα πράγματα γίνονται έως και επικίνδυνα, αν το παραπάνω πρόβλημα συνδυαστεί με τα σουρεάλ ηλεκτρομαγνητικά πεδία της άμυνάς μας, που (πλην Λίλα) είναι μια συμπαθητική άμυνα Β΄Εθνικής.
Οι μπροστινοί θα βρίσκονται στην ανάγκη να ξεχρεώνουν τα λάθη των πίσω, αλλά με το τωρινό επίπεδο απόδοσης και οργάνωσης, ΔΕΝ.
3) Μην πυροβολείτε το γκόζμο.
Τον έχουν σκοτώσει ήδη με όλους τους πιθανούς τρόπους (τατραχισμούς, εκσπλαχνώσεις, ψήσιμο σε σιγανή φωτιά, μέρα Μαγιού https://www.youtube.com/watch?v=b8VQ78IeXIg μου μίσεψες, ρεφενέ για να βγουν τα έξοδα για Σαμψούντα) και δε θα βρει ο παπάς να θάψει πλέον.
Όσοι πάνε ακόμα γήπεδο είναι συνειδητοί σ' αυτό που υποστηρίζουν.
Είναι κι αυτό μια παρηγοριά.
Προτείνω ρεαλισμό και ψυχραμία.
Που θα πει: καταγράφουμε και αποδεχόμαστε το πρόβλημα και πιάνουμε τον αμανέ καναδυό οκτάβες χαμηλότερα
(τελευταία φορά που θυμάμαι να αρχίζουμε σεζόν με φανερό στόχο την Ευρώπη, ήταν το '83, όταν -φερόμενοι αλαζονικότατα- διώξαμε τους έως τότε ξένους, αργεντίνους κοκ, προκειμένου να χτυπήσουμε Uefa με τις νέες μεταγραφές, γιατί την είχαμε δει κάπως έχοντας κάνει μια καλή σεζόν, με αποτέλεσμα να δικαιωθούμε πλήρως),
ώστε να συνεχίσουμε να στηρίζουμε χωρίς υπέρμετρες προσδοκίες και χωρίς απογοητεύσεις.
Στο διά ταύτα, αν το θέμα τους είναι η κούραση, τη λύση (δύσκολη!) πρέπει να τη βρει ο γυμναστής .
Αν είναι τακτικό, θα πρέπει να σκεφτεί κάτι πραγματικά καλό ο κόουτς, μια μέρα με έμπνευση.
Με αυτό ως δεδομένο, προκύπτουν τα εξής:
1) Θα δυσκολευόμαστε πολύ στα ματς που θα χρειαστεί να παίξουμε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας.
Δε μας βραχυκύκλωσε το στρατηγικό δαιμόνιο του Παράσχου, αλλά το ότι ο Πλατανιάς (όπως θα συμβεί πιθανότατα και με άλλες ομάδες του ίδιου όγκου και έκτασης) ήρθε να παίξει κόντρα, προκειμένου να κλέψει βαθμό/βαθμούς που δεν τους έχει στο πρόγραμμα της συγκομιδής του.
Μην ξεχνάμε ότι ο ΠΑΣ μεγάλωσε και, συν τοις άλλοις, μας ξέρουν πλέον.
2) Τα πράγματα γίνονται έως και επικίνδυνα, αν το παραπάνω πρόβλημα συνδυαστεί με τα σουρεάλ ηλεκτρομαγνητικά πεδία της άμυνάς μας, που (πλην Λίλα) είναι μια συμπαθητική άμυνα Β΄Εθνικής.
Οι μπροστινοί θα βρίσκονται στην ανάγκη να ξεχρεώνουν τα λάθη των πίσω, αλλά με το τωρινό επίπεδο απόδοσης και οργάνωσης, ΔΕΝ.
3) Μην πυροβολείτε το γκόζμο.
Τον έχουν σκοτώσει ήδη με όλους τους πιθανούς τρόπους (τατραχισμούς, εκσπλαχνώσεις, ψήσιμο σε σιγανή φωτιά, μέρα Μαγιού https://www.youtube.com/watch?v=b8VQ78IeXIg μου μίσεψες, ρεφενέ για να βγουν τα έξοδα για Σαμψούντα) και δε θα βρει ο παπάς να θάψει πλέον.
Όσοι πάνε ακόμα γήπεδο είναι συνειδητοί σ' αυτό που υποστηρίζουν.
Είναι κι αυτό μια παρηγοριά.
Προτείνω ρεαλισμό και ψυχραμία.
Που θα πει: καταγράφουμε και αποδεχόμαστε το πρόβλημα και πιάνουμε τον αμανέ καναδυό οκτάβες χαμηλότερα
(τελευταία φορά που θυμάμαι να αρχίζουμε σεζόν με φανερό στόχο την Ευρώπη, ήταν το '83, όταν -φερόμενοι αλαζονικότατα- διώξαμε τους έως τότε ξένους, αργεντίνους κοκ, προκειμένου να χτυπήσουμε Uefa με τις νέες μεταγραφές, γιατί την είχαμε δει κάπως έχοντας κάνει μια καλή σεζόν, με αποτέλεσμα να δικαιωθούμε πλήρως),
ώστε να συνεχίσουμε να στηρίζουμε χωρίς υπέρμετρες προσδοκίες και χωρίς απογοητεύσεις.
Στο διά ταύτα, αν το θέμα τους είναι η κούραση, τη λύση (δύσκολη!) πρέπει να τη βρει ο γυμναστής .
Αν είναι τακτικό, θα πρέπει να σκεφτεί κάτι πραγματικά καλό ο κόουτς, μια μέρα με έμπνευση.
25
Γεια σου Αλέκο / Απ: Αντίο φίλε
« στις: Τετ 03 Νοέ 2010 12:01 »
Έτσι είναι, dk. Μικρή η ζωή και εντελώς αφελές να την κάνεις ρετάλι.
Δυστυχώς αυτό δεν το καταλαβαίνουν όλοι: υπάρχουν στεγανά στη διανοητική ικανότητα και την ευαισθησία των ανθρώπων.
Συλλυπητήρια στους οικείους και τους φίλους του,
που, απ' ό,τι βλέπω, κι από εδώ μέσα ήταν πολλοί.
Δυστυχώς αυτό δεν το καταλαβαίνουν όλοι: υπάρχουν στεγανά στη διανοητική ικανότητα και την ευαισθησία των ανθρώπων.
Συλλυπητήρια στους οικείους και τους φίλους του,
που, απ' ό,τι βλέπω, κι από εδώ μέσα ήταν πολλοί.
Σελίδες: [1]