Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - midnight

Σελίδες: [1] 2 3 ... 19
1
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Έφυγε ο Γιάννης Σπανός
« στις: Πεμ 31 Οκτ 2019 22:00  »

3
Δεν τον πρόλαβα στις μεγάλες του δόξες.
Τον έμαθα αργότερα, μέρα τη μέρα, από την φήμη του, που πάντοτε προηγούνταν.
Τον πρωτοσυνάντησα στα στενά της παλιάς γειτονιάς μου.
 Ένας ακόμα ημίθεος μιας χρυσής εποχής που έζησε ανάμεσα σ' εμάς, τους απλούς του γειτόνους.
Μισός μύθος -  μισός άνθρωπος!
  Ένας πολύ καλός άνθρωπος.
Περπατήσαμε για πολλά  χρόνια στην ίδια ακριβώς διαδρομή.
Τα βήματά του αέρινα, σχεδόν απάτητα απ' το έδαφος.
 Ήταν αυτό το περπάτημα της πρώτης του νιότης κ' της ακράτητης ορμής του, που κάλπασε χρόνια ολόκληρα κ' που όργωσε σπιθαμή - σπιθαμή τους χαλικόστρωτους
"Ζωσιμάδες"...

Τον ξανασυνάντησα αργότερα, κ' επί μία δεκαετία τουλάχιστον, εκεί... στο μικρό café της Μ. Αγγέλου.
Τον άκουσα προσεκτικά επί χρόνια, να ξαναδίνει ζωή στις παλιές ιστορίες του Ajax.
Να ξαναμπαίνει μέσα σ' αυτές, να αναβιώνουν κ' εκείνες μαζί του!
 Έδεσα κομμάτια συγκεχυμένων αναμνήσεων κ' μισοτελειωμένων αφηγήσεων, από πρώτο χέρι, που μου διέλειπαν μέχρι τότε.
Ατελείωτες μέρες κ' χρόνια κ' πρωινά στα ίδια τραπέζια, στις ίδιες καρέκλες, μέσα σε λίγα τετραγωνικά χώρου, που ήταν αδύνατον να πιστέψεις ότι μπορεί χωρέσουν τον όγκο κ' το εκτόπισμα ενός τόσο αυθεντικού μύθου της ιστορίας του Ajax!

Δεν αποκτήσαμε ποτέ οικειότητα.
Φρόντιζα πάντοτε να κρατάω τη θέση μου.
 Ήθελα να εισπράττει από την νεότερη γενιά τον σεβασμό που του έπρεπε.

 Σήμερα έμαθα ότι μετοίκησε απ' την γειτονιά μας, στην γειτονιά των αγγέλων...
Κ' έγινε ο αποχωρισμός της παλιάς γειτονιάς μου ακόμα πιό βαρύς για μία ακόμα φορά ...

Θα τον συναντώ πάντα στα στενά της παλιάς γειτονιάς των παιδικών μου αναμνήσεων.
Στις μικρές της αλάνες που πια δεν υπάρχουν...
Στα μακρινά καλοκαιρινά απογεύματα που με μιά μπάλα στα πόδια, το όνομά του μεταπηδούσε από στόμα σε στόμα στην προσπάθεια των τότε πιτσιρικάδων να αναπαραστήσουν κ' να ομοιάσουν στους μυθικούς ήρωες του θρυλικού Ajax!!
Εκεί!  Μέσα στις αυλές, στα στενά κ' στα οικοπεδάκια - αλάνες, που για χρόνια η φήμη του έγραψε ανεξίτηλα!!!
Σε μιά εποχή άλλη. Παλιά! Όμορφη κ'  ρομαντική κ' χαρούμενη κ' αλησμόνητη.
Μακριά από το κάθετί που να θυμίζει το σήμερα κ' την απέραντη θλίψη που σκόρπισε...

4
Τί σημαίνει ΠΑΣ,
μπορεί να σου το πει μόνο ο ίδιος...


5
Να μην ξεμακραίνεις για καιρό από τον αυθεντικό εαυτό σου...
Να με πετάς στα ουράνια κ' να με προσγειώνεις ανώμαλα στην πραγματικότητα όπως έκανες πάντα,
υπενθυμίζοντάς μου ότι, τα πάντα γύρω από σένα είναι ένα ταξίδι για λίγους,
με μοναδικό κ' ανεκτίμητο σουβενίρ, την μεγαλοπρέπεια της δικής σου "στιγμής".

6
Παράθεση
Με αυτή την ανακοίνωση αισθανόμαστε την υποχρέωση να ευχαριστήσουμε αρχικά όλους εσάς που βρεθήκατε στο γήπεδο, για να παρακολουθήσετε τον αγώνα απέναντι στον Απόλλωνα Σμύρνης και που μέχρι τέλους δίνατε δύναμη στην ομάδα, αλλά κυρίως επειδή θέλουμε να ζητήσουμε σε όλους εσάς συγγνώμη για την εικόνα που παρουσιάσαμε σήμερα στον αγωνιστικό χώρο, σε μία τόσο σημαντική αναμέτρηση για την έκβαση του πρωταθλήματος.

Από εδώ και πέρα χρέος μας, αλλά και αυτό που θα κάνουμε είναι να κερδίσουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τη φετινή χρονιά και παράλληλα να ξεκινήσουμε δυναμικά το σχεδιασμό και τις πράξεις για την επόμενη.

Σας θέλουμε δίπλα μας με τη στήριξη σας και εμείς θα κάνουμε το χρέος μας απέναντι στην ομάδα και στον κόσμο της...

pasgiannina.gr

"Συγγνώμη", για τί αγαπητοί μου?

Αν οι δυνατότητές σας είναι αυτές, για ποιόν λόγο ζητάτε συγγνώμη?

Αν, πάλι, έχετε δυνατότητες και δεν τις ξεδιπλώσατε, καλύτερο θα ήταν να μας ανακοινώσετε γιατί δεν το κάνατε, σ' αυτό το ματς, αλλά και σε όλο το φετινό πρωτάθλημα, όπως επίσης και κατά την περσινή σαιζόν, όπου πρόωρα μας ανακοινώσατε ότι για εμάς το πρωτάθλημα τελείωσε...

Και οι υποσχέσεις, ευπρόσδεκτες είναι, αλλά πιό πειστικές γίνονται, όταν συνοδεύονται και από τις ανάλογες πράξεις.
Γιατί, ως γνωστόν φίλοι μου, με το τάξιμο κανένας δεν έχασε...

Καλή Ανάσταση φίλοι ΠΑΣολέδες
και υγεία σε όλους!

8
 Όσο βλέπω αυτά, όλο και περισσότερο πείθομαι για τις υπερβολικές τρόπον τινά απαιτήσεις που εκφράστηκαν στον ευτραφή Πρόεδρό μας στον μεταξύ μας αγώνα με τους κανίβαλους στο... πρώην γήπεδό μας.
 Όταν ο αρχι-κανίβαλος σου ανοίγει κουβέντα με την μπιστόλα στην ζώνη, στο χέρι ή οπουδήποτε αλλού... δεν νομίζω να σου μένουν κ' πολλά περιθώρια για ηρωικές αντιδράσεις...

Να τα λέμε κι αυτά...

9
Παράθεση
  Υπάρχει όμως ΘΕΟΣ

Ασφαλώς κ' υπάρχει Θεός!
Δεν είχα ποτέ μου αμφιβολία.
Ακόμα κ' για τα "μικρά", τα φαινομενικά ασήμαντα ή τα λιγότερο σημαντικά, ενδεχομένως κ' για τα δευτερεύοντα.
Γιατί ακόμα κ' εκεί, υπάρχει μια κάποια σειρά κ' μία αλήθεια!

Μπροστά στην ατέρμονη υπεροψία των αλαζόνων ανθρώπων πίστευα πάντοτε στην Δικαιοσύνη Του!
Στην απροσδόκητη εκείνη στιγμή που έρχεται, ως Θεία Δίκη, κ' τα φέρνει όλα... τούμπα!! ώστε να βάλει φρένο κ' να θυμίσει στον άδικο άνθρωπο τις επιπτώσεις του εαυτού του...

Καθόλου δεν είναι μακριά από την πραγματική σημαντικότητα, αυτό καθαυτό το γεγονός!

  Άνθρωποι εναντίον ανθρώπων, για δευτερεύοντα κ' ενδεχομένως ασήμαντα πράγματα...
 Άνθρωποι εντελώς απολίτιστοι! Ανεξημέρωτοι! Χωρίς το ελάχιστο ίχνος σεβασμού για το οτιδήποτε!
Αδίστακτοι άνθρωποι κ' αναίσθητοι, με την απόλυτη έννοια της αντικοινωνικής συμπεριφοράς στο όνομα... του αθλητισμού κ' της όποιας ομάδας τους.
 Άνθρωποι κατ' ευφημισμόν μόνο, που "άλωσαν", βρόμισαν κ' βανδάλισαν ένα εθνικό στάδιο, που το όνομά του μόνο το καλό στον συνάνθρωπο μπορεί να θυμίζει.
Που τρομοκράτησαν κ'  παρεκτόπισαν τους Γιαννιώτες φιλάθλους, ως άλλη αγέλη λυσσαλέων θηρίων.
Που προκάλεσαν την αηδία κ' την διαμαρτυρία των φιλόξενων "Ζωσιμάδων".
Που ασχημόνησαν κ' καταλήστευσαν, με πρωτοφανή αδιαντροπία καθημερινούς ανθρώπους του μόχθου, μέσα την πόλη των αναρίθμητων Ευεργετών της χώρας αυτής, οι οποίοι δώρισαν όλα τους τα υπάρχοντα για τον απλό, καθημερινό τους συνάνθρωπο αδιακρίτως, ώστε ακόμα κ' σήμερα, μετά από τόσους αιώνες, να έχει την ευκαιρία να γίνει καλύτερος κ' πιό πολύ άνθρωπος!!
Ω! Θεέ μου, τί αδιανόητη διαφορά συνανθρώπων!!

Πώς θα ήταν ποτέ δυνατόν να έχουν μια άλλη τύχη??!!

 Όλα τα πράγματα έχουνε την σειρά τους!!
 Όχι αυτήν που υπολογίζουμε ή την άλλη που ξέρουμε.
Πριν απ' όλα, πάνω απ' όλα, αλλά κ' μετά από αυτά, υπάρχει μία Αρχή κ' μία Αλήθεια που ΔΕΝ παραβιάζεται, ευτυχώς!!

10
Να μην μπορώ να βιώσω παρά μια φευγαλέα πνοή αναγνώρισης μετά την Ευρώπη, αλλά να αναγκάζομαι να διερωτώμαι ποιά είναι η μέρα που η οντότητα κ' η ιστορία του ΠΑΣ μαζί με τον κόσμο του, απαξιώθηκε χωρίς καμία ντροπή σε κοινή θέα...
Κ' το χειρότερο, να μην μπορώ με σιγουριά ν' απαντήσω στον εαυτό μου: " Στο καταραμένο μπαράζ του '84..."
Εκεί με έφτασες!!!

Να ξεπληρώνω μία Ευρώπη και μια καταξίωση που ήρθε να μου γλυκάνει "πληγές" και "κατάγματα" αγιάτρευτα μέχρι σήμερα, για να με πετάν σαν παρίσακτο από τα σκαλιά του γηπέδου και να μου λένε να πάω αλλού!!!
Πως δεν έχω δικαίωμα να καθίσω στη θέση μου...
Γιατί στην θέση μου... μέσα στο ΣΠΙΤΙ που ΕΓΩ πέρασα τα 3/4 της ζωής μου, μέσα στον ΝΑΟ της δικής μου της Ομάδας, ήρθαν ακάλεστοι κάποιοι αλλόθρησκοι να με διώξουν!!! 
Κ' δεν βρέθηκε ΕΓΚΑΙΡΑ ένας... ΕΝΑΣ!!! συνάνθρωπος-συμπολίτης από θέση ισχύος να μου αναγνωρίσει και να υπερασπιστεί το Νομικό μου τουλάχιστον δικαίωμα ότι η θέση αυτή μου ανήκει!!!
  Όχι απλώς δικαιωματικά, αλλά ΗΘΙΚΑ πάνω απ' όλα!
Αν όχι ΕΣΥ πάνω από όλους, από ποιόν θα έπρεπε να το περιμένω???

Εσύ αγαπητέ μου, πού κάθισες σήμερα??
Πόσα χρόνια ζεσταίνεις την θέση που κάθεσαι??
Μήπως γνωρίζεις εμείς όλοι οι άλλοι, για πόσα χρόνια σκουπίζαμε τα τσιμέντα πριν μπουν τα καθίσματα των γηπέδων??
Πόσες φορές τα στεγνώσαμε με τα ρούχα μας και τα ζεστάναμε με την ανάσα μας, για να κάτσουμε επάνω όσο ήμασταν ακόμη παιδάκια??
Πόσα στερηθήκαμε σαν νέα παιδιά για να βρεθούμε στο όρθιο, στριμωχτά μες το χιόνι, το χαλάζι κ' την βροχή για να δώσουμε κουράγιο στον ΠΑΣ κ' στους εαυτούς μας μια ελπίδα, πως μια μέρα θα τον δούμε να πετάει ψηλά??
Και όσοι αντέξαμε, τον πήγαμε και τον είδαμε εκεί που του έπρεπε!!!
Κ' ήσουν κ' εσύ εκεί!!
Είσαι στην καταγωγή Ηπειρώτης, τίποτε απ' αυτό δεν σε άγγιξε???

Τίποτε απ' αυτό δεν σε άγγιξε!!

Ο ΠΑΣ στα χέρια σου, ξεμακραίνει από τον αρχικό θρίαμβο της Ευρώπης.
Η αξιοπρέπεια της Ομάδας βάλλεται πανταχόθεν, χωρίς καμία αντίσταση, ενώ εμάς και τα παιδιά μας, μας πετάνε στην άκρη, μας πετροβολούν ανεμπόδιστα και κινδυνεύουμε μέσα στην ίδια την πόλη μας, από την ανικανότητα την δική σου ή του οποιουδήποτε άλλου, για να φτάνουμε σήμερα στην αδιανόητη διαπίστωση ότι το γήπεδο των Ζωσιμάδων ανήκει και επίσημα στους αδίστακτους περαστικούς χούλιγκανς και όχι στους φίλους Γιαννιώτες.

Τίποτε άλλο...


11


Ça n' firira JAMAIS, Johnny!
JAMAIS!!

12
Σε είδα πρόσφατα να παραπατάς και να πέφτεις.
Και οι πληγές Σου να τραυματίζουν την περηφάνεια Σου και την ψυχή μου.
Είδα να μην συμμερίζονται την αδύναμη στιγμή Σου στο λάθος.
Είδα να Σε υποψιάζονται...
Να Σε υποτιμούν, να Σε χλευάζουν, να Σε υποβαθμίζουν.
Να μην Σε πιστεύουν.
Να μην Σου επιτρέπουν το σφάλμα.
Είδα να Σε καταδικάζουν και να Σου φυλακίζουν την αξιοπρέπεια στις σελίδες των φίλων του ΠΑΣ...
... και κάτι Μεσάνυχτα, προτίμησα να Σε πάρω, να φύγουμε από 'δω κάπως έτσι...



Δεν μπορούμε να τα πούμε άλλο οι δυό μας εδώ πέρα...
Θα συνεχίσουμε να τα λέμε αντικριστά.
 Έτσι, όπως παλιά...
Πριν βρεθεί κανείς άλλος να μας ακούει, τί λέμε.
Εγώ κι Εσύ, αχώριστε Φίλε, χέρι με χέρι της καρδιάς, όπως πάντα, κι όπου μας βγάλει!!

          Ο Μεσονύκτιος Φίλος Σου

13
άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο / Απ: This is Kougias
« στις: Δευ 23 Οκτ 2017 21:52  »
Των Ζιγκ Ζαγκ άλλο τραγούδι θα ταίριαζε (...)
"Απολύομαι και τρελαίνομαι" (...)

Βάλ' το!  Με αφιέρωση.

14
άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο / Απ: This is Kougias
« στις: Δευ 23 Οκτ 2017 20:55  »
Παράθεση
  η ομάδα που φωτογράφιζε ο Κούγιας είναι ο ΠΑΣ Γιάννινα και τις μετοχές της έχει πάρει ο Σαββίδης.   

ΠΟΥΛΑ -ΜΕΙΝΕ !!
 :))


15
 Όλη η Ομάδα του ΠΑΣ και ο προπονητής της,
που ενώ κατάλαβαν ότι έπεσαν σε ενέδρα,
δεν έχασαν το σθένος και την μαχητικότητά τους και κατάφεραν από τα 2 πανάξια γκολ που πέτυχαν κ' τους 3ς βαθμούς που αρχικά δικαιούνταν,
να μην παραδώσουν τελικά και τον 1 βαθμό της ισοπαλίας,
ενώ παρολίγον να πάρουν πίσω και τους άλλους 2 που τους στέρησαν με το ζόρι.

* Μου άρεσε λίγο περισσότερο ο Κόντε.

16
Τα κλοπιμαία πίσω θέλω, ρε αλήτη!
Δεν χρειάζομαι ηθική δικαίωση μόνο!

 Έπρεπε να υπάρχει πραγματικός νόμος που να σε πιάνει επί τόπου με τα κλεμμένα στα χέρια και να τα επιστρέφει στον νόμιμο κάτοχο απ' ευθείας κι εσένα να σε στέλνει στη φυλακή.
Και όχι ασφαλώς αυτές οι αστειότητες που να σε οδηγούν απλά σπίτι σου,
ενώ ανομείς μπροστά σε τόσους αυτόπτες μάρτυρες...
Δεν μπορεί να ληστεύεις με τόση ευκολία τους κόπους και τον ιδρώτα των άλλων,
να τους αρπάζεις μέσα απ' τα χέρια αυτό που με αξία και μόχθο κερδίζουν και να την γλυτώνεις έτσι...

Τώρα την "δουλειά" σου την έκανες. Είναι κατόπιν κλοπής και οι βαθμοί οι δικοί μου, έχουνε κάνει φτερά.

Γιατί ο νόμος που δήθεν σε τιμωρεί είναι φτιαγμένος στα μέτρα σου.

Λαμόγια!! Μας αφήσατε άυπνους...

Υ.Γ.: Α, ρε Μπρούνο αγόρι μου, τί σου είναι η στιγμή...

17
Θύμα κλοπής έπεσε για άλλη μία φορά ο ΠΑΣ και μάλιστα μέρα - μεσημέρι,
χωρίς ίχνος δισταγμού και ενώπιον όλης της Ελλάδας,
ενώ ο δράστης μεταμφιεσμένος σε διαιτητή, συνέχισε να κινείται ανενόχλητος στον ίδιο χώρο και,
με τους συνεργούς του μεταμφιεσμένους σε linesman και 4ο διαιτητή αντίστοιχα,
δεν αντιμετώπισαν καμία αντίσταση,
αλλά και καμία συνέπεια της άνομης πράξης.

Σήψη και αηδία...

18
 Έτσι!
Να παραπατάς προς στιγμήν και να πέφτεις,
μα, πριν να προλάβουνε φίλοι και εχθροί
να σου πούνε την πρώτη κουβέντα,
εσύ να έχεις τον λόγο τον τελευταίο έτοιμο!!

... για να μετράνε τα λόγια τους πλέον οι πάντες!!
Και να διαλέγουν τις λέξεις τους μία προς μία, όταν αποφασίζουν να σου μιλάν!!

19
ΠΑτΣαρια - TRIARIA / Απ: ΣΟΦΕΣ ΑΤΑΚΕΣ
« στις: Πεμ 12 Οκτ 2017 22:36  »
"Και να ξέρετε...

 Αυτοί που μας το παίζουν σοβαροί
 είναι τα μεγαλύτερα νούμερα..."


                         (Άγνωστος)

21
Κάποτε θα σπάσουμε και αυτήν την παράδοση που θα πάει.

Αισιοδοξώ ότι δεν θα χρειαστεί.

Ας μην σπάσει η παράδοση, δεν πειράζει.
Ας βρεθεί πρώτα στα τάρταρα,
όπως πραγματικά του αξίζει,
όπως βρέθηκε κάποτε ο ΠΑΣ,
ΧΩΡΙΣ να το αξίζει,
και αν ποτέ επιστρέψει από ' κει,
τότε ξανασχολούμαστε...

Προς το παρόν, έχουμε ένα ολόκληρο πρωτάθλημα κι ένα κύπελλο σε εξέλιξη,
να ασχοληθούμε και μάλιστα σοβαρά.

.. και όταν με το καλό πιάσει η Άνοιξη
και το "σωματείο" έρθει στο "Ζωσιμάδες"
τους αποχαιρετάμε μια και καλή
και τους ευχόμαστε ολόψυχα, στον αγύριστο...

22
Το σωματείο που το 2013 σου βρέθηκε μπροστά, να σου κουνάει το δάχτυλο, ανακαλώντας σε εις την τάξη του νόμου, χωρίς να διαθέτει τίποτε νόμιμο για δικό του λογαριασμό....
...εποφθαλμιώντας απλά, από μια θέση καθαρά βολικής ισχύος, παρά ηθικής, τους κόπους σου, ενός ολόκληρου χρόνου και μίας επιτυχίας που όμοιά της δεν ξαναείδε το Πανελλήνιο...

Το σωματείο, το οποίο έγινε η αφορμή και η αρχή μιας απερίγραπτης καλοκαιρινής Οδύσσειας...
... και που λειτούργησε ως αρχικός μοχλός μιας σειράς γεγονότων που στέρησαν από εσένα την πανάξια πρώτη σου Ευρωπαϊκή συμμετοχή και το όνειρο από έναν ολόκληρο κόσμο που φοβόταν να ονειρευτεί για 30 ολόκληρα χρόνια...

Αυτό το σωματείο λοιπόν, που έδρασε αβίαστα και ανερυθρίαστα, σαν τον κακόκαρδο και μικρο-κομπλεξικό συμμαθητή που με μεγάλη σπουδή, τρέχει να "καρφώσει" στον δάσκαλο, τον συμμαθητή του, ενώ και ο ίδιος είναι συμμέτοχος στην μικρο-ζαβολιά... βρίσκεται τώρα, προ των πυλών της Κολάσεως.

Κανένα έλεος μην του δείξεις! Ακούς?!
Κανένα!
 Άνοιξέ του την πόρτα ιπποτικά και σπρώξ' τον στην... τύχη του!!

23
ΠΑτΣαρια - TRIARIA / Απ: ΣΟΦΕΣ ΑΤΑΚΕΣ
« στις: Κυρ 24 Σεπ 2017 12:22  »
"Ο καλύτερος τρόπος
να καταλάβεις τους ανθρώπους
είναι να τους αφήσεις να εκτεθούν"


                                              (γνωμικό)

25
ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ Ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ ΕΓΙΝΕ ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Μέλος του Hall of Fame και επίσημα, ο Νίκος Γκάλης μας συγκλόνισε, μας ανατρίχιασε, μας έκανε να βουρκώσουμε από συγκίνηση, χαρά και περηφάνια.

Το βράδυ της 8ης Σεπτεμβρίου του 2017, δεν θα το ξεχάσει ποτέ. Μπορεί πολλά από τα μεγάλα καλάθια του να μην τα θυμάται, μπορεί πολλές από τις σπουδαίες νίκες του να έχουν "ξεθωριάσει" στο μυαλό του, όμως το βράδυ που μπήκε στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, o Νίκος Γκάλης θα το θυμάται για πάντα. Όχι γιατί ανέβηκε σε μια λαμπερή σκηνή μπροστά σε πολύ κόσμο, αλλά γιατί το όνομά του, οι φανέλες του, η αύρα του, μπήκαν δίπλα στους κορυφαίους στην ιστορία αυτού του υπέροχου αθλήματος που ονομάζεται μπάσκετμπολ. Το βράδυ της 8ης Σεπτεμβρίου 2017 ήταν το βράδυ του Νίκου Γκάλη, το βράδυ που από εδώ και στο εξής θα μνημονεύουμε κάθε χρόνο ως μια ξεχωριστή περίσταση για κάθε άνθρωπο που αγαπά την καλαθοσφαίριση.
 
Οι Έλληνες αγαπούν το μπάσκετ.  Και το αγαπούν, γιατί αυτός ο λεοντόκαρδος τύπος ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπων να πάρουν μια μπάλα και να βγουν στο τσιμέντο, στο χώμα και την άσφαλτο να τη μπιστήξουν. Ενέπνευσε τον Παπαλουκά, τον Διαμαντίδη, τον Ζήση, τον Σπανούλη, ενέπνευσε τόσους και τόσους αθλητές να προσπαθήσουν να τον μιμηθούν. Η σημαντικότερη κατάκτησή του όμως είναι ότι συνεχίζει να (μας) εμπνέει ακόμη και σήμερα και θα μας εμπνέει κάθε ώρα, κάθε μέρα που περνά.

Το φετινό ταξίδι του Νίκου Γκάλη στις ΗΠΑ, ήταν ένα ταξίδι που ο ίδιος περίμενε εδώ και πολλά χρόνια. Γύρισε στο New Jersey στο οποίο μεγάλωσε και κατέληξε μετά από ένα ιδιαίτερο tour στο Springfield της Μασαχουσέτης για να βρεθεί το βράδυ της Παρασκευής στη Springfield Symphony Hall. Εμφανίστηκε με ένα λευκό σακάκι που έκανε τρομερή αντίθεση με το καλοκαιρινό του μαύρισμα και τον έκανε να μοιάζει κάτι μεταξύ... James Bond και Morgan Freeman. Ξεχώριζε στο πλήθος γιατί κανείς δεν τόλμησε να φορέσει κάτι τόσο φωτεινό όσο εκείνος.
 
Κι όταν ανέβηκε στη σκηνή...
 
Όταν ανέβηκε στη σκηνή, λύγισαν τα σίδερα και ράγισαν οι πέτρες...
 
Με βουρκωμένα μάτια, αυτά τα πάντοτε βουρκωμένα του μάτια, ο Γκάλης μας ανάγκασε να ανατριχιάσουμε, να βουρκώσουμε, να χαρούμε με τη χαρά του, να γεμίσουμε συναισθήματα για έναν άνθρωπο που νιώθουμε τόσο δικό μας.
 
"Είναι τιμή και όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ευχαριστώ τον Bob McAdoo που με παρουσίασε. Μας συνδέουν πολλά από το παρελθόν. Ευχαριστώ που με ακολούθησε, είναι σαν αδελφός για εμένα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα παίξω στην Ελλάδα. Το όνειρό μου ήταν πάντα να παίξω στο ΝΒΑ. Είχα όμως προτάσεις από την Ελλάδα, την οποία δεν είχα ποτέ επισκεφθεί, δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ εκεί. Πήγα και είναι μια απόφαση που δεν θα μετανιώσω ποτέ. Όταν πήραμε το 1987 το χρυσό μετάλλιο, ο λαός βγήκε στο δρόμο και πλέον το ελληνικό μπάσκετ είναι το εθνικό σπορ. Δεν υπάρχει σπίτι χωρίς μια μπασκέτα τώρα πια. Αισθάνομαι ευγνώμων γι' αυτό. Περπατώ στους δρόμους της γειτονιάς μου στη Θεσσαλονίκη, μου ζητούν αυτόγραφα με αγκαλιάζουν, μου λένε Νίκο, Νίκο... Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Μια κυρία με ευχαρίστησε γιατί έσωσα το γιο της που ήταν εθισμένος, το μπάσκετ έσωσε έναν άνθρωπο. Ευχαριστώ τη σύζυγο και την κόρη μου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ".
 
Αυτός ήταν ο λόγος του. Και ήταν ο καλύτερος της βραδιάς. Ο πιο μεστός, ο πιο "οικονομικός", ο πιο "γεμάτος". Ήταν αρκετός για να μας κάνει να δακρύσουμε και υπέραρκετός για να σηκωθεί όλη η αίθουσα και να του χαρίσει το πιο "ζεστό" χειροκρότημα της βραδιάς. Ακόμη και ο Κομισάριος του ΝΒΑ, Adam Silver, "μαγεύτηκε" από τον Έλληνα που πάντα μας έκανε, πάντα μας κάνει και πάντα θα μας κάνει περήφανους.

https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://nba.sport24.gr/article/4837214/to-vradu-pou-o-nikos-gkalis-egine-athanatos&ved=0ahUKEwjPoO-tsprWAhXjAsAKHVjVB38QFgiRATAT&usg=AFQjCNG5_qR3G3nf_zFIwWeoo-gDVp-kQQ

Σελίδες: [1] 2 3 ... 19