Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - ΛΑΜΙΑ FANS

Σελίδες: [1] 2 3 ... 657
1
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Κορονοϊός
« στις: Χθες στις 22:26 »
Την είδατε τη λίστα Πέτσα με τη χρηματοδότηση των ΜΜΕ για την καμπάνια για το CONVID.

Πως και δεν σας έκανε εντύπωση και δεν σχολιάστηκε;

3
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Ο Ευεργετης Αρτεμης
« στις: Κυρ 05 Ιούλ 2020 22:28  »
Ο γιος π.....ς ο χασοδίκης ο Νουλέζας δικηγόρος του Άρτεμη, είναι δικηγόρος της 33χρονης για την υπόθεση της Μαρκέλλας.

Τίποτε δεν είναι τυχαίο σε αυτή τη ζωή.

4
Αλλα Αθλήματα - Εθνικές ομάδες / Απ: F1 2020
« στις: Κυρ 05 Ιούλ 2020 18:59  »
Παράθεση
Ο Μπότας νικητής στην Αυστρία σε έναν τρομερά επεισοδιακό αγώνα

Formula 1: Ο Μπότας νικητής στην Αυστρία!

Σε έναν αγώνα θρίλερ, ο Βάλτερι Μπότας άντεξε την πίεση και κέρδισε δίκαια, με 2ο τον Σαρλ Λεκλέρ και 3ο τον Λάντο Νόρις.

Βραδιές καζίνο με καθημερινή προσφορά* | +21 *Ισχύουν όροι και προϋποθέσεις

Πριν από τον αγώνα, μάθαμε πως ο Χάμιλτον πήρε ποινή 3 θέσεων και ξεκίνησε 5ος εξ αιτίας μιας νέας ένστασης που έκανε η Red Bull.

Η κυριαρχία της Mercedes έδειχνε βέβαιη αλλά αμφισβητήθηκε από τη Red Bull με τον Μαξ Φερστάπεν, που εγκατέλειψε ωστόσο νωρίς από ηλεκτρικά προβλήματα. ο οποίος έτρεχε δεύτερος πίσω από τον Bottas, αναγκάστηκε να βγει από ηλεκτρική βλάβη νωρίς.

Στον 26ο γύρο Ο Κέβιν Μάγκνουσεν αντιμετώπισε πρόβλημα με τα φρένα του και αναγκάστηκε σε εγκατάλειψη, βγάζοντας μάλιστα και Αυτοκίνητο Ασφαλείας. Κατά την επανεκκίνηση, ο Σάινθ επιτέθηκε στον Λεκλέρ για την έκτη θέση, αλλά συγκρούστηκε με το Φέτελ και ο Γερμανός έπεσε τελευταίος καθώς έκανε άλλο ένα από τα αγαπημένα του τε-τα-κε!
Στη μέση του αγώνα και οι δύο οδηγοί της Mercedes ενημερώθηκαν πως είχαν κάποια προβλήματα αισθητήρων και τους είπαν να μείνουν εκτός δρόμου, λόγω ανησυχιών στο κιβώτιο ταχυτήτων. Στον Μπότας είπαν πως έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από όσο ο Χάμιλτον.
Στη συνέχεια στο σερί των εγκαταλείψεων προστέθηκαν ο Ρομέν Γκροζάν και ο Τζορτζ Ράσελ με τον οδηγό της Williams να προκαλεί άλλο ένα αυτοκίνητο ασφαλείας. Ο αγώνας μετά την αποχώρηση του αυτοκινήτου ασφαλείας κράτησε μερικά δευτερόλεπτα καθώς στην επανεκκίνηση ο Κίμι Ράικονεν έχασε το δεξί μπροστινό τροχό του απαιτώντας έτσι ένα τρίτο Αυτοκίνητο Ασφαλείας. Σχεδόν ταυτόχρονα ο Άλμπον κατάφερε να πλασαριστεί 3ος μπροστά από τον Πέρεζ και να μπορεί να επιτεθεί στον Χάμιλτον που έδειχνε να μην μπορεί να περάσει τον Μπότας.
Σε ένα σπριντ 10 γύρων ο Άλμπον έφτασε και πέρασε τον Χάμιλτον αλλά ακούμπησαν στη στροφή 4 και ο Άλμπον έκανε τε-τα-κέ πέφτοντας στην τελευταία θέση. Σε αυτό το σημείο φάνηκε πως ο Χάμιλτον δεν συμμετείχε στο συμβάν αλλά λίγο αργότερα -προφανώς γιατί δεν άφησε τον απαιτούμενο χώρο στον Άλμπον πήρε ποινή 5 δευτερολέπτων.
Στους τελευταίους γύρους ο Μπότας δεν απειλήθηκε και κέρδισε καθαρά αλλά η ποινή του Χάμιλτον σήμαινε, ότι ο Λέκλερ πήρε τη 2η θεση και ο Νόρις την 3η, με τον Χάμιλτον να πέφτει στην τέταρτη θέση.

Ο Νόρις μάλιστα πήρε τον επιπλέον βαθμό για τον ταχύτερο γύρο που έκανε στο τέλος και του χάρισε την 3η θέση.

Ήταν ένας υπέροχος αγώνας με πολύ σασπένς και μεγάλο ενδιαφέρον.

από Gazzetta.gr

5
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Κορονοϊός
« στις: Κυρ 05 Ιούλ 2020 18:17  »
Παράθεση
Κορονοϊός: Η Ελλάδα κλείνει τα σύνορα με τη Σερβία

Από πότε η Ελλάδα συνορεύει με τη Σερβία;;;LOL!!

6
ΠΑΣ Clubs / Απ: ΠΑΣολέδικα κανάλια στο Youtube
« στις: Κυρ 05 Ιούλ 2020 16:32  »





7
Να ανοίξουμε έναν λογαριασμό να βάζουμε λεφτά για μεταγραφές;

Ε ΧΒ;

10
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: "Εφυγε" ο Μανος Ελευθεριου
« στις: Τετ 01 Ιούλ 2020 23:52  »

11
Παράθεση
«Πολύ πριν να σε συναντήσω εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα» | 10 υπέροχα ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, θυμόμαστε αγαπημένους στίχους του μεγάλου Έλληνα ποιητή

Από Ευθύμης Κάλφας

Ο Τάσος Λειβαδίτης συγκαταλέγεται στους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Μέσα από τα έργα του κατάφερε να δώσει μια νέα πνοή στον έρωτα, εμπλουτίζοντάς τον με στοιχεία επικά και δραματικά. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όμως τον κέρδισε η λογοτεχνία και συγκεκριμένα η ποίηση.

Η ποίηση του

Στα γράμματα εμφανίζεται το 1946 με το ποίημα «Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη», το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα». Το 1947 μαζί με τους Αλέξανδρου Αργυρίου, Μιχάλη Κατσαρό, Τίτο Πατρίκιο κ.ά., εκδίδουν το περιοδικό «Θεμέλιο». Το έργο του Τάσου Λειβαδίτη πάντως χωρίζεται σε τρεις περιόδους Η πρώτη περίοδος είναι η επαναστατική. Ο ποιητής εμπνέεται από τα προσωπικά βιώματα στα στρατόπεδα εξορίας. Κυρίαρχα στοιχεία είναι η πίστη στο μέλλον και στον αγώνα για έναν κόσμο δίκαιο και ειρηνικό. Η δεύτερη είναι η συμβολική-αλληγορική, εδώ τα ποιήματα παρουσιάζουν αλλαγές στον τόνο, στον χρόνο, στην ποιητική, στον στίχο, στο κλίμα. Κυριαρχεί ο συνειρμικός, παραληρηματικός λόγος, η άλογη αλληλουχία, η δραματικότητα, το σκοτεινό και το απροσδόκητο. Η τρίτη περίοδος ονομάζεται μεταφυσική-υπαρξιακή. Πυρήνας της ποιητικής του ήταν οι εσωτερικές συγκρούσεις, οι αντιφάσεις και οι διχασμοί.

Ο Τάσος Λειβαδίτης διαβάζει Τάσο Λειβαδίτη


Παρακάτω πάντως συγκεντρώσαμε 10 αγαπημένα μας ποιήματα:

* * *

Συμφωνία αρ. 1 – Τάσος Λειβαδίτης (απόσπασμα)
Και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι
και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον.
Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος
να γνωριστούν.
Γιατί οι άνθρωποι, σύντροφε,
ζουν από τη στιγμή που βρίσκουν
μια θέση στη ζωή των άλλων.
Kαι τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι
γίνονται οι πιο καλοί επαναστάτες.
Και μένουμε ανυπεράσπιστοι ξαφνικά,
σαν ένα νικητή μπροστά στο θάνατο ή
ένα νικημένον αντίκρυ στην αιωνιότητα.

* * *

Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας – (απόσπασμα)
Ναι, αγαπημένη μου.
Πολύ πριν να σε συναντήσω εγώ σε περίμενα.
Πάντοτε σε περίμενα. Αλήθεια εκείνη η άνοιξη,
εκείνο το πρωινό, εκείνη η απλή κάμαρα της ευτυχίας,
αυτό το σώμα σου που κράταγα πρώτη φορά γυμνό,
αυτά τα δάκρυα που δεν μπόρεσα
στο τέλος να κρατήσω πόσο σου πήγαιναν.
Α, θάθελα να φιλήσω τα χέρια του πατέρα σου,
της μητέρας σου τα γόνατα που σε γέννησαν
για μένα να φιλήσω όλες τις καρέκλες που
ακούμπησες περνώντας με το φόρεμά σου,
να κρύψω σαν φυλακτό στον κόρφο μου
ένα μικρό κομμάτι απ’ το σεντόνι που κοιμήθηκες.
Θα μπορούσα ακόμα και να χαμογελάσω στον άντρα
που σ’ έχει δει γυμνή πριν από μένα, να του χαμογελάσω,
που του δόθηκε μια τόση ατέλειωτη ευτυχία.
Γιατί εγώ, αγαπημένη, σου χρωστάω κάτι
πιο πολύ απ’ τον έρωτα,
εγώ σου χρωστάω το τραγούδι και
την ελπίδα, τα δάκρυα και πάλι την ελπίδα.
Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή.

* * *

Ανάσταση
«Δε σ’ ακολουθώ πια» φώναξα,
μα εκείνος μ’ έσπρωξε,
το αμάξι κατρακύλησε μες στη νύχτα,
πού πηγαίναμε; στις γωνιές, με μεγάλα κάτωχρα πρόσωπα,
στέκανε οι Σιωπηλοί, μόλις προφταίναμε να παραμερίσουμε
για να μη μας γκρεμίσουν,
……κι οι οργανοπαίχτες που ακολουθούσαν, μισομεθυσμένοι, με την ψυχή τους απροστάτευτη απ’ τη βροχή, φορούσαν κάτι σταχτιά, στραπατσαρισμένα καπέλα, απ’ αυτά που βρίσκονται στον ουρανό, μαζί με τα παιδιά και τους σαστισμένους,
……κι αυτό το κάθαρμα ο αμαξάς προσπαθούσε να κρύψει μ’ ένα σάλι το βρόμικο μούτρο του, ενώ εγώ ήξερα πως ήταν εκείνος ο αλήτης, που μια νύχτα αρνήθηκα να πιω ένα ποτήρι μαζί του,
……έπρεπε να ξεφύγω, γλίστρησα κρυφά και νοίκιασα ένα δωμάτιο σ’ ένα απόμερο ξενοδοχείο, μα όπως εκείνη τη νύχτα με μαστίγωνε η πόρνη, κι άκουγα τη θεία εκμυστήρευση, ήρθε και γονάτισε δίπλα μου,
……τότε τον ακολούθησα, κι όπως βαδίζαμε, είδαμε άυπνο και χλωμό τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, «πλαγιάζω στον τάφο και τρέμω, πως κάθε τόσο θα με ξανασηκώσουν» είπε λυπημένος,
……γιατί αν χρειάζονταν κάποιον να βοηθήσει για το σταυρό, πάλι αυτόν θα συναντούσαν στο δρόμο.

* * *

Σε παλιό στυλ
Οι εραστές είναι ακριβά, ένδοξα κύπελλα, όπου ο ένας πίνει τον άλλον.
Το πρωί πηγαίνουν σε ολοπόρφυρους, βασιλικούς δρόμους
και το βράδυ πλαγιάζουν σε κρεβάτια κι από θρύλους πιο βαθειά.
Κι αν καμιά φορά τους δεις να παραπατάνε
ή να παίρνουν μονοπάτια άγνωστα και μυθικά — μην ξαφνιαστείς,
γιατί οι εραστές είναι τυφλοί, με τα ωχρά τους βλέφαρα κλειστά
ο ένας απ’ τη λάμψη του άλλου.
Οι εραστές δε βλέπουν,
μόνο αγγίζονται,
μα οι ρόγες των δακτύλων τους είναι τα ίδια τα πελώρια,
τα πάντα έκπληκτα, μάτια του Θεού.

* * *

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις
πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη :
Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

* * *

Έρωτας (απόσπασμα)
Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον εαυτό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε
σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι,
βγάλανε μια κραυγή
σα ναυαγοί, που, λίγο πριν ξεψυχήσουν, θαρρούν πως βλέπουν φώτα,
κάπου μακριά.

Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σα δυο μεγάλα ψαροκόκαλα
ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού

* * *

Μάταιες Αποφάσεις
Κάθομαι μερικές φορές και σκέφτομαι:
να μπορούσα, λέει, να ξαναγυρίσω στο παρελθόν
να τακτοποιήσω μερικά πράγματα,
ν’ αποτελειώσω κάποια άλλα.
Όμως τί σημασία θα ’χε;
Είμαι κουρασμένος από τόσους χωρισμούς,
τόσα πρωινά, τόσα απογεύματα.

* * *

Μη χάνεις το θάρρος σου
Μη χάνεις το θάρρος σου, εμείς πάντα το ξέραμε
πως δε χωράει μέσα στους τέσσερις τοίχους
το μεγάλο μας όνειρο.
Εμάς τα σπίτια μας είναι όλοι οι δρόμοι
που στα σπλάχνα τους κοιμούνται
τόσοι σκοτωμένοι.
Θα θυμάμαι πάντοτε τα φιλιά σου που
κελαηδούσαν σαν πουλιά θα θυμάμαι
τα μάτια σου φλογερά και μεγάλα
σαν δυο νύχτες έρωτα μέσα στον άγριο πόλεμο.

* * *

Σε περιμένω παντού
Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή να χωριστούμε, αγάπη μου,
μη χάσεις το θάρρος σου.
Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου,
είναι να `χει καρδιά.
Μα η πιο μεγάλη ακόμα,
είναι όταν χρειάζεται να παραμερίσει την καρδιά του.
Την αγάπη μας αύριο, θα τη διαβάζουν τα παιδιά στα σχολικά βιβλία,
πλάι στα ονόματα των άστρων και τα καθήκοντα των συντρόφων.

Αν μου χάριζαν όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα,
θα προτιμούσα μια μικρή στιγμή πλάι σου.
Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια σου, φλογερά και μεγάλα,
σα δυο νύχτες έρωτα, μες στον εμφύλιο πόλεμο.
Α! ναι, ξέχασα να σου πω, πως τα στάχυα
είναι χρυσά κι απέραντα, γιατί σ’ αγαπώ.

Κλείσε το σπίτι. Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί και προχώρα.
Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα οκτώ,
εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων.

Σ’ όποιο μέρος της γης,
σ’ όποια ώρα, εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι
για ένα καινούργιο κόσμο…
εκεί θα σε περιμένω, αγάπη μου!

* * *

Βιολί για μονόχειρα
…ακόμα κι η ζωή μου αποχτά σημασία
όταν τη διηγούμαι σε κάποιον…

…ή ο παιδικός μας φίλος, που καθισμένοι στο πεζούλι τα βράδια
μοιράζαμε τον κόσμο – αλλά εγώ τον έκλεβα.

…έτσι δεν μπόρεσα ν” αποτελειώσω καμιά ηλικία…

…σαν ένα παιδί που το αθώωσαν για να μην έχει τίποτα δικό του…

…ώ έρημοι δρόμοι, που μπορείς όλα να τους τα πείς, χωρίς να
τ” ακούσουν…

…το πιό θανάσιμο αμάρτημα είναι να μήν αγαπάς τον εαυτό σου…

… ακριβώς όπως ένας άνθρωπος, ίσως, μπορεί να παίξει και μ” ένα χέρι βιολί, όταν με τ” άλλο πρέπει να κρατήσει τη ζωή του…

… και το πρωί θα πρέπει να ξαναντυθείς, μόνο και μόνο για να πονέσεις…

https://mikropragmata.lifo.gr/aksechasta/poly-prin-na-se-synantiso-ego-se-perimena-pantote-se-perimena-10-yperocha-poiimata-tou-tasou-leivaditi/

12
ΠΑΣ Clubs / Απ: ΠΑΣολέδικα κανάλια στο Youtube
« στις: Τετ 01 Ιούλ 2020 18:13  »





13
Παράθεση
Μενέλαος Λουντέμης

  Ο Μενέλαος Λουντέμης (1906-1977) γεννήθηκε στο χωριό Αγία Παρασκευή της Μικρασιατικής πόλης Γιάλοβας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Βαλασιάδης και προερχόταν από εύπορη οικογένεια που χρεοκόπησε μετά από την εγκατάστασή της στο ελληνικό κράτος. Πολύ μικρός γνώρισε το δράμα της προσφυγιάς. Ξεριζωμένος από τη μικρασιατική πατρίδα εγκαταστάθηκε με τους δικούς του στον Εξαπλάτανο, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Από το 1925 φοίτησε στο εξατάξιο γυμνάσιο της Έδεσσας μέχρι το Γενάρη του 1929, που μαθητής της Δ΄ τάξης απεσύρθη, όπως σημειώνεται στο Γενικό Έλεγχο του σχολείου. Μικρός μαθητής, εργαζόταν τα καλοκαίρια στα βλαχοχώρια της Άνω Αλμωπίας κάνοντας το δάσκαλο. Για να επιβιώσει έκανε διάφορες άλλες δουλειές ( λαντζέρης, λούστρος, ψάλτης, εργάτης στα έργα του Γαλλικού ποταμού ).  Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εντάχθηκε στο ΕΑΜ, όπου διετέλεσε και γραμματέας της οργάνωσης διανοουμένων. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου εξορίστηκε στη Μακρόνησο και τον Άη Στράτη και το 1958 πέρασε από δίκη για το βιβλίο του Βουρκωμένες μέρες. Από το 1958 ως τη μεταπολίτευση του 1974 έζησε αυτοεξόριστος στη Ρουμανία, ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου του είχε αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια. Πέθανε στην Αθήνα, ενώ οδηγούσε, από καρδιακή προσβολή. Την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε γύρω στο 1930 με δημοσιεύσεις ποιημάτων και διηγημάτων στο περιοδικό Νέα Εστία. Το 1938 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Τα πλοία δεν άραξαν, για την οποία τιμήθηκε με το Μέγα Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας. Τιμήθηκε επίσης με το βραβείο της Χρυσής Δάφνης Πανευρώπης ( Παρίσι, 1951). Το σύνολο του έργου του καλύπτει όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου (πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, παιδική λογοτεχνία, μετάφραση κ.α.). Ο Μενέλαος Λουντέμης ανήκει στους έλληνες λογοτέχνες του μεσοπολέμου που στράφηκαν προς τον κοινωνικό ρεαλισμό. Η ιδιοτυπία του έργου του έγκειται στον “ερασιτεχνικό” τρόπο γραφής, τον οποίο υπηρέτησε εν πλήρει συνειδήσει, καθώς ο ίδιος υποστήριζε πως δε τον ενδιαφέρει η Τέχνη αλλά η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. Παρόλα αυτά στο σύνολο του έργου του δεσπόζει η τάση του να στρέφεται εξ’ ολοκλήρου γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο-αφηγητή (που συνήθως παραπέμπει στον ίδιο το συγγραφέα), που ανήκει στους περιθωριακούς τύπους των καταπιεσμένων κοινωνικά στρωμάτων και το οποίο μας δίνει την προσωπική του οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου του έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου. Το έργο του είναι έντονα επηρεασμένο από την ευρωπαϊκή λογοτεχνία του ρεύματος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού (Κνουτ Χάμσουν, Μαξίμ Γκόρκι, Παναΐτ Ιστράτι κ.α.): ρεαλιστική απεικόνιση τοπίων και προσώπων με έντονη αισθηματολογία που αγγίζει κάποτε το μελοδραματισμό, βιωματική γραφή, ηθογραφικά και συμβολικά στοιχεία. Σε έργα του όπως το Συννεφιάζει και το Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα αξιοσημείωτη είναι η ψυχογραφική τεχνική του που δημιουργεί ολοκληρωμένους, ζωντανούς χαρακτήρες, οι οποίοι συναπαρτίζουν μια ολόκληρη μικρή κοινωνία, και η αφηγηματική δύναμη. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Μενέλαου Λουντέμη βλ. Ζήρας Αλεξ., «Λουντέμης Μενέλαος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986 και Χατζηβασιλείου Βαγγέλης, «Μενέλαος Λουντέμης», Η μεσοπολεμική πεζογραφία · Από τον πρώτο ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939)Ε΄, σ.232-252. Αθήνα, Σοκόλης, 1992.

Έργα του

(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις) Ι.Διηγήματα

Τα πλοία δεν άραξαν. Αθήνα, Γκοβόστης, 1938.

Περιμένοντας το ουράνιο τόξο. Αθήνα, 1940.

Γλυκοχάραμα. Αθήνα, 1944.

Αυτοί που φέρανε την καταχνιά. Αθήνα, Κορυδαλλός, 1946.

Βουρκωμένες μέρες. Αθήνα, 1953.

Το τραγούδι των διψασμένων. Αθήνα, Δωρικός, 1966. ΙΙ.Μυθιστορήματα

Έκσταση· μυθοφαντασία. Αθήνα, Αετός, 1943.

Καληνύχτα ζωή…· Μυθιστόρημα. Αθήνα, Οι φίλοι του βιβλίου, 1946.

Συννεφιάζει. Αθήνα, Γκοβόστης, 1948.

Τα πλοία δεν άραξαν. Αθήνα, βιβλιοπωλείο Πέτρου Πατσιλινάκου, 1953 (έκδοση γ΄).

Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα. Αθήνα, Δίφρος, 1956-1957.

Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος. Αθήνα, Μόρφωση, 1956.

Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους. Αθήνα, Δίφρος, 1956.

Οδός Αβύσσου αριθμός 0. Αθήνα, Βιβλιοεκδοτική, 1962.

Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα. Αθήνα, Κέδρος, 1963 ( και έκδοση γ’ εκ νέου επεξεργασμένη Αθήνα, Δωρικός, 1966).

Η φυλακή του κάτω κόσμου. Αθήνα, Δωρικός, 1964 (;).

Θυμωμένα στάχυα. Αθήνα, Δωρικός, 1965.

Οι σαρκοφάγοι - Το κρασί των δειλών. Αθήνα, Πολιτικές και λογοτεχνικές εκδόσεις, 1965 (και έκδοση β΄με τίτλο Οι τουρκοφάγοι - Το κρασί των δειλών. Αθήνα, Δωρικός, 1966 (;))

Οι ήρωες κοιμούνται ανήσυχα · ΣαρκοφάγοςΙΙ. Αθήνα, Δωρικός, 1974 (έκδοση β’).

Ο άγγελος με τα γύψινα φτερά · ΣαρκοφάγοςΙΙΙ. Αθήνα, Δωρικός, 1974.

Της γης οι αντρειωμένοι. Αθήνα, 1976. ΙΙΙ.Βιογραφίες

Ο λυράρης (Μιλτιάδης Μαλακάσης). Αθήνα, Δωρικός, 1974.

Ο κονταρομάχος (Κώστας Βάρναλης). Αθήνα, Δωρικός, 1974.

Ο εξάγγελος (Άγγελος Σικελιανός). Αθήνα, Δωρικός, 1976. ΙV. Ποίηση

Κραυγή στα πέρατα· Ποιήματα. Αθήνα, Παλμός, 1954.

Τραγουδώ για την Κύπρο· Ποίημα. Αθήνα, Μόρφωση, 1956.

Το σπαθί και το φιλί. Αθήνα, Δωρικός, 1967.

Κοντσέρτο για δυο μυδράλλια κι ένα αηδόνι. Αθήνα, Δωρικός, 1973.

Οι εφτά κύκλοι της μοναξιάς. Αθήνα, Δωρικός, 1975.

Θρηνολόι και άσμα, για το σταυρωμένο νησί. Αθήνα, Δωρικός, 1975.

Πυρπολημένη μνήμη. Αθήνα, Δωρικός, 1975. V. Θέατρο

Οι κεραυνοί ξεσπούν. Αθήνα, Κάδμος, 1958.

Οι αρχιτέκτονες του τρόμου. Αθήνα, Δωρικός, 1966 (;).

Ανθισμένο όνειρο. Αθήνα, Δωρικός, 1975.

Ταξίδια του χαμού. Αθήνα, Δωρικός, 1975.

Πικρή θάλασσα · Ελληνική θαλασσογραφία, θεατρικό σε τρεις πράξεις. Αθήνα, Δωρικός, 1976.

Θα κλάψω αύριο · Σκηνικό ρομάντσο. Αθήνα, Δωρικός, 1975 (;).

Οι Δήμιοι με τ’ άσπρα γάντια. Αθήνα, Δωρικός, 1978. VΙ. Ταξιδιωτική λογοτεχνία

Μπατ-Τάι. Αθήνα, Δωρικός, 1966.

Ταξίδι στην απεραντοσύνη - Οδοιπορικό. Αθήνα, δωρικός, 1976. VΙΙ. Πολιτικά δοκίμια

Ο μεγάλος Δεκέμβρης. Αθήνα, Μαρής-Κοροντζής, 1945. VΙΙΙ. Παιδική λογοτεχνία

Ο Ηρακλής. Αθήνα, Δωρικός, 1976.

Ο Δαίδαλος · Εικονογράφηση Γ.Πανετέα. Αθήνα, Δωρικός, χ.χ.

Ο Θησέας. Αθήνα, Δωρικός, χ.χ. IΧ. Μετάφραση

Εουτζέν Ζεμπελεάνου, Το λουλούδι της στάχτης· Ποιήματα. Αθήνα, Δωρικός, 1974.

Χορία Λοβινέσκου, Άσπιλα και αμόλυντα · Κοινωνική σάτιρα σε δύο μέρη. Αθήνα, Δωρικός, 1975.

http://4dim-aridaias.pel.sch.gr/almopia/dimotika2/loudemis.htm

14
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: TZINA
« στις: Τετ 01 Ιούλ 2020 12:53  »
Που χάθηκε αυτό το κορμί; 

15
Ποιος θα κάνει μεταγραφές και με τι έσοδα;

18
ΠΑΣ Clubs / Απ: ΠΑΣολέδικα κανάλια στο Youtube
« στις: Κυρ 28 Ιούν 2020 11:38  »





20
ΠΑΣ Clubs / Απ: ΠΑΣολέδικα κανάλια στο Youtube
« στις: Παρ 26 Ιούν 2020 00:21  »





23
Απόλυτος, δογματικός, ξεροκέφαλος, εκνευριστικός σε κάποιες περιπτώσεις, συντηρητικός, οπισθοδρομικός αλλά ΣΥΜΠΑΘΗΣ και ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ.

25
Παράθεση
Η ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα με ανακοίνωσή της εξέφρασε τα θερμά της συλλυπητήρια μετά το άγγελμα του θανάτου του Νίκου Αλέφαντου, καθώς ο «κυρ-Νίκος» είχε υπηρετήσει και τον ΠΑΣ Γιάννινα δύο φορές τη δεκαετία του ’70.

Η ανακοίνωση:

Η Π.Α.Ε. Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΙΝΑ 1966 εκφράζει τα πιο θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του Νίκου Αλέφαντου που έφυγε από τη ζωή.

Καλό ταξίδι Coach, άφησες το στίγμα σου και υπήρξες εμβληματική μορφή στο Ελληνικό ποδόσφαιρο

από Super fm.gr

Σελίδες: [1] 2 3 ... 657