ΦΗΜΕΣ Η΄ ΠΩΛΗΣΗ

[fon7]

.θελει να μπει ενας με τεραστια επιφανεια αλλα φοβαται μην τον βρισουν

Νομιζεις οτι το λεει μονο ο βρυκ?
2 στους 3 που μιλαω για τον ΠΑΣ ,ακομα και σε νεαρες ηλικιες ,αναφερουν αυτη την ατακα ΄΄Που να μπλεξουν?Στο τελος θα τους βριζουν οπως και τους προηγουμενους΄΄

Βεβαια οταν τους ρωταω ποιοι διοικησαν και τι προσφεραν στον ΠΑΣ εκτος απο χρεη ,εκει μιλανε μεσα απο τα δοντια τους
Δυστυχως αυτη η νοοτροπια καρπαζοεισπρακτορα,μοιρολατρη ,ολιγαρκων ιθαγενων ,γεννηθηκε απο τη γενια των 70s και συντηρειται μεχρι και τον 21ο αιωνα ,στα Γιαννενα που ενωνουν Ανατολη με δυση ,και την Ευρωπη με την Αθηνα ,στην εποχη του Ai και της online πληροφοριας ,ο Γιαννιωτης δεν προκειται να σβησει τις παθογενειες που κληρονομησε και ποτισαν το dna του...

και τους βουλευτές τους βρίζουν,και τους δημάρχους και τους περιφέρειάρχες.Δεν είδα κανέναν να του καίγεται καρφάκι για αυτό.Όταν φτάνουμε στον ΠΑΣ είναι το θέμα;

[SirBak]

.   Το παράβολο συμμετοχής στη Super League 2 θα πληρωθεί εν τέλει από την πλευρά του ΠΑΣ Γιάννινα, όπως προκύπτει από πηγές της ΠΑΕ, με σκοπό να γίνει ένα πρώτο μικρο βήμα να υπάρξει επόμενη μέρα στην ομάδα.

Ωστόσο, δεν πρέπει αυτό να εκληφθεί ως οριστική επιτυχία του εγχειρήματος Σιόντη. Απλώς ο ΠΑΣ θα κερδίσει μερικές ακόμα εβδομάδες, ώστε να προκύψουν τα τελικά οικονομικά στοιχεία της ομάδας από τον έλεγχο του ορκωτού λογιστή και από εκεί και πέρα να μπορέσει να βρει ισχυρούς “συμπαίκτες” ο Γιαννιώτης επιχειρηματίας, που είναι η τελευταία ελπίδα σωτηρίας εδώ που έφτασαν τα πράγματα.

Αν, λοιπόν, δεν υπάρξει κάποιο απρόοπτο, έστω και στο παρά ένα ο ΠΑΣ Γιάννινα θα πληρώσει αυτά τα 7.500 ευρώ του παραβόλου, αλλά οι υποχρεώσεις που ακολουθούν είναι φυσικά δυσθεώρητες.


   

Superfm

[Mpakoulieros]

Παιδιά αυτοί δεν φεύγουνε από τον ΠΑΣ.Ξεχαστε το.

Θυμάστε ένα δημοσίευμα από τα sport του νότου, κάπως έτσι λεγόταν, που έλεγε ότι όχι μόνο δεν φεύγουνε αλλά έχουν προχωρήσει και σε σχεδιασμό της νέας χρονιάς; Ε, να λοιπόν που βγαίνει αληθινό.

Όλα όσα έχουν μεσολαβήσει από το ματς με τη γριά στα Γιάννινα έως τώρα αποδεικνύονται ένα καλά παιγμένο θέατρο.

Κλείσιμο της ΠΑΕ, επενδυτές από τα Λίντλ, προσύμφωνα ,φήμες, ψέματα, προπαγάνδα, συμφωνίες που χαλάνε στο παρά ένα γνήσια της υπογραφής και άλλα πολλά παραμύθια της Χαλιμάς.

Ο κόσμος μπορεί να διαλυθεί αλλά οι ΧΒδες δεν θα αφήσουν τον Π.Α.Σ. ό,τι μα ό,τι και να γίνει.

[serifis1980]

Τελικά θα μπορούσες να πεις...ότι οι Χβδες είναι πιο πολύ ΠΑΣ από εμάς? Κυλάει πασολεδικο αίμα στις φλέβες τους? Μεγάλωσαν με το κασκόλ του ΠΑΣ στον τοίχο του παιδικού δωματίου τους?

Πάντως αν το κάναμε σίριαλ μπορεί να βγάζαμε και έσοδα από τηλεοπτικά.

[dio]

Εγώ πιστεύω ότι το παράβολο το πλήρωσε ο Μονεμβασιωτης της Τρίγλιας για να μην μειωθούν οι ομάδες και παίξει σε ένα όμιλο και δεν ανέβει

[SirBak]

Τελειώνουν" τα αδέρφια Χριστοβασίλη από τον ΠΑΣ Γιάννινα
Είναι θέμα ημερών ή και ωρών η ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα να γυρίσει οριστικά σελίδα.

Ο Παναγιώτης και ο Γιάννης Χριστοβασίλης παραδίδουν σκυτάλη στον Νίκο Σιόντη.

Οι πληροφορίες μας, αναφέρουν ότι υπήρχε την Κυριακή συνάντηση των δικηγόρων των δύο πλευρών, και αναμένεται να ανακοινωθεί και επίσημα η παραχώρηση των μετοχών.

ioanninagoal.gr

[fon7]

Το england365 αποκάλυψε ποιος θα ήταν ο παραλίγο ιδιοκτήτης του ΠΑΣ Γιάννινα πριν τον Σιόντη!
Το ενδιαφέρον που παρουσιάστηκε για τον ΠΑΣ Γιάννινα μετά το “ναυάγιο” με τον Φάρρα, για πολλούς ήταν επινοήσεις ή “παραμύθια” και μεσάζοντες που ήθελαν απλά να διαφημιστούν. Όπως όμως αποκαλύπτει το england365.gr, όχι απλά υπήρχε άνθρωπος που συζητούσε να πάρει τις μετοχές, αλλά αν αποκτούσε τον ΠΑΣ Γιάννινα θα ήταν η είδηση του καλοκαιριού, καθώς ο πραγματικός ενδιαφερόμενος ήταν ο ισχυρός άνδρας της Μπράιτον, Τόνι Μπλουμ!

Για την ιστορία πλέον, στο ρεπορτάζ που υπογράφει στο england365.gr ο Δημήτρης Μανάκος αναφέρονται τα εξής:

Και όμως, είναι αλήθεια! Ο ισχυρός άνδρας της Μπράιτον, ο Τόνι Μπλουμ, συζήτησε με ελληνική ομάδα και σκέφτηκε αν θα την αγοράσει. Δεν προχώρησαν οι διαπραγματεύσεις, δεν ολοκληρώθηκε το deal, αλλά επεξεργάστηκε την πρόταση που του έγινε. Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν ο άνθρωπος των «γλάρων» αποφάσιζε να επενδύσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο…

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη είδηση που θα κάνει την εμφάνισή της το τρέχον καλοκαίρι! Με διαφορά. Μία είδηση που θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα και προφανώς, κάτι που δεν θα μπορούσε να προβλέψει κάποιος, πριν από μερικούς μήνες.

Και όμως, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Δημήτρη Μανάκου και του England365, ο ισχυρός άνδρας της Μπράιτον, Τόνι Μπλουμ, βρέθηκε σε επαφές με ελληνική ομάδα, προκειμένου να την αγοράσει!

Όλα έγιναν υπό άκρα μυστικότητα. Οι συζητήσεις δεν κράτησαν πολύ. Η εν λόγω ελληνική ομάδα είχε παρουσιάσει όλα τα στοιχεία που ο ίδιος χρειαζόταν, για να σκεφτεί αν θέλει πραγματικά, και αν τον συμφέρει, να μπει στη διαδικασία να πληρώσει για να την εντάξει στον όμιλο των ομάδων του.

Και το λέμε αυτό, διότι αυτός είναι και ο μεγάλος στόχος του Τόνι Μπλουμ. Είναι ο πρόεδρος της Μπράιτον, έχει στην κατοχή του τη Σεν Ζιλουάζ, με την οποία κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα μεταπολεμικά, και αισίως, και το 29% των μετοχών της Χαρτς, πληρώνοντας εννέα εκατομμύρια!

Συνεπώς, φτιάχνει ένα «δίκτυο» ομάδων, το οποίο διαρκώς μεγαλώνει. Και κάπως έτσι, το ενδιαφέρον του έφτασε μέχρι και τη χώρα μας, σε ομάδα που δεν εδρεύει στην Αθήνα! Ποια είναι αυτή; O ΠΑΣ Γιάννινα, με ανθρώπους της ελληνικής ομάδας να του παρουσιάζουν κάθε λογής λεπτομέρεια, να μιλούν στους γύρω του για το club, να συζητούν με τους εκπροσώπους του, αλλά την κατάληξη να μην είναι θετική.

Όλα αυτά βέβαια, πριν στον ΠΑΣ Γιάννινα εμφανιστεί ο Νίκος Σιόντης ο οποίος με την παρουσία του κατάφερε μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα να γλιτώσει τους Ηπειρώτες, που είχαν βρεθεί και με τα δύο πόδια στον… γκρεμό.

Σκεφτείτε, όμως, πόσα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά, με ένα δικό του «ναι»! Εν τέλει, ο Τόνι Μπλουμ μένει στο «Άμεξ», συνεχίζει στο Μπράιτον, αλλά γνωρίζει πλέον την Ελλάδα. Ακόμη καλύτερα δηλαδή, καθώς απέδειξε πως ούτως ή άλλως παρακολουθεί Έλληνες παίκτες, πράγμα που θα… επιβεβαίωναν ο Στέφανος Τζίμας και ο Μπάμπης Κωστούλας!

Δημήτρης Μανάκος
super-fm.gr

Ευτυχώς κάποιοι κάνουν την δουλειά τους σωστά και μαθαίνουμε πράγματα.Μπράβο στο england365

[fon7]

https://en.wikipedia.org/wiki/Tony_Bloom

[arispas]

Πω ρε φίλε φανταστείτε να γινόταν αυτό. Ο πιο ιδανικός ιδιοκτήτης. Μόνο και μόνο να δείτε πως κάνουν τις μεταγραφές οι ομάδες του ομίλου του θα πάθετε πλακα. Ψάξτε λίγο να δείτε τι data έχουν στα χέρια τους για παίχτες-ταλέντα ανά την υφήλιο, και ποια είναι η φιλοσοφία της Μπράιτον και της USG. Ίσως το πιο ενδιαφέρον πρότζεκτ αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Παίχτες όπως ο Μακαλιστερ που αποκτήθηκε με 8 μύρια και τον πούλησε με 100. Έχουν ένα απίθανο αρχείο και μια τρομερή τακτική μεταγραφών.

Αν υπήρχε όντως ενδιαφέρον, τοτε πιστεύω καμία πόρτα δεν έκλεισε. Ειδικά τώρα που η ομάδα θα είναι στρωμένη, τακτοποιημένη και ακόμα καλύτερη ευκαιρία για επένδυση. Αν ο Σιόντης συνεχίσει έτσι και καταφέρει με κάποιο τρόπο να έχει κάποια επαφή με τον Τόνι Μπλουμ θα μπορούσε άνετα σε 2-3 χρόνια να πουλήσει ένα πολύ πιο ελκυστικό πρότζεκτ από την πεθαμένη ομάδα που υπήρχε φετος. Μακάρι θεέ μου. Σιόντη αν διαβάζεις βάλε στόχο να πουλήσεις αυτή την ομάδα σε κάποιον όμιλο σαν του εν λόγω κυρίου, ή σε κάποιον με παρόμοια πρότζεκτ. Ομάδα στην Ελλάδα με γήπεδο 10 χιλιάδων, για εξέλιξη παιχτών και σκαλοπάτι για τις πιο πάνω ομάδες όπως η Μπράιτον.

Α ρε τι όνειρα κανω

[serifis1980]

Μετά Χριστόν προφήτες. Τώρα που είναι πιο νοικοκυρεμενη η ομάδα γιατί δεν έρχεται?

Άι σιαπερα ρε, αν δεν ήταν ο Σιόντης σήμερα το αρδακι που το έγραψε θα μας ενημέρωνε για το πρωτάθλημα με τις μπίλιες που είχε μεγάλη απήχηση στην τοπική κοινωνία. Και θα κάνανε συνεντεύξεις στην πλατεία των Λογγαδων.

Ξεχνάτε γρήγορα

Αλήθεια που χάθηκαν αυτοί?

[PASiopulo]

Εντάξει μπορεί να ακούσαν ότι πωλείται η ομάδα και να το έψαξαν να δουν αν αξίζει γιατί απ' ότι είδα ο συγκεκριμένος έχει ομάδες σε όλο τον κόσμο και γενικά θα ψαχνεται.

Δε χρειάστηκε πολύ να κόψει πέρα με αυτους που αντίκρισε απέναντι του.και με αυτά που θα άκουσε.η πιθανό να ζήτησαν.

[born_in_drakolimni]

Δεν αλλάζει κάτι αν όλα αυτά είναι αληθινά
Παραμένει υποψήφιος αγοραστής, ειδικά τώρα που έστρωσε το δρόμο ο σιοντης

Άλλωστε αυτός δεν ήταν ο κύριος στόχος με το να καταφέρουμε να δηλώσουμε συμμετοχή στην β εθνικη?
Να βρούμε επενδυτη

 

[Mpakoulieros]

Σιόντης και πάλι Σιόντης.

Και ο Λέον Μπλουμ να έρθει του Λαϊκου Μετώπου, όχι της Μπράιτον εγώ πάλι Σιόντη διαλέγω.

Έναντια στο ολιγοπώλιο που τείνει να επικρατήσει στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ποδόσφαιρο, 100 άνθρωποι στυλ Μαρινάκη θα έχουν όλες τις ομάδες, εγώ ψηφίζω τοπικά και λαϊκά Σιόντη.

Ηπειρωτης, Γιαννιώτης με οικογενειακη ιστορία στην ομάδα, με αντίληψη ιστορική του τι εστί Π.Α.Σ., με επιχειρηματικό πνεύμα όχι της αρπαχτής, με αντίληψη κοινωνική, Πάντειο τελειωσε, με αντίληψη και γνώση του ποδοσφαίρου και κυρίως με χαρακτήρα τοπικού λαϊκού ήρωα...

Ναι ρε Σιόντης.Μονο με Σιόντη ίσως δούμε το μεγάλο ΠΑΣ Γιάννινα που θα στηθεί απέναντι στα μεγάλα αφεντικά και ολιγοπώλια..

Μόνο ένας Σιόντης μπορεί να στήσει ταμπουρια για ένα γαλατικό χωριό.

Μακάρι να μην πουλήσει την ομάδα και να μείνει όσο μπορεί.

[mh_per_]

Αν το δημοσιευμα αυτο εχει την παραμικρη επαφη με την πραγματικοτητα, το να πειστει ο συγκεκριμενος επενδυτης να μπει στο ΠΑΣ θα επρεπε να ειναι ο απολυτος στοχος του Σιοντη. Θα μιλουσαμε για ασυλληπτη αλλαγη επιπεδου, και ενα μελλον που μονο στα πιο τρελλα ονειρα μας θα μπορουσαμε να φανταστουμε για την ομαδα. Αν υπαρχει εστω και 0,0001% πιθανοτητα να γινει κατι τετοιο, ειναι αυτοματα η νο.1 προτεραιοτητα μας να το κυνηγησουμε μεχρι τελους.

Αντιγραφω ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο απο το περιοδικο Blizzard του αγαπημενου Jonathan Wilson σχετικα με την Union Saint-Gilloise του Bloom στο Βελγιο, ως μια ενδειξη του πως θα μπορουσε να ειναι ενα εναλλακτικο μελλον για τον ΠΑΣ. Θελει πολλη προσπαθεια να βρει καποιος στα γραφομενα (σημειωτεον, σε ενα περιοδικο που καθε αλλο παρα υποστηρικτης των ολιγοπωλιων στο ποδοσφαιρο ειναι) ανθρωπους στο στυλ Μαρινακη και οχι μια ομαδα οπου κοσμος, διοικηση και παικτες πανε ενωμενοι προς ενα καλυτερο μελλον για την ομαδα και την κοινοτητα τους.

Seeing your team finish second, fingers within touching distance of trophy-lifting triumph, can be tough to accept. It’s surely even harder to stomach when, for vast swathes of the season, your side was unquestionably the dominant force, coming out on top across pretty much every available metric, with more wins, more goals, the sturdiest defence, and a front line led by the league’s most prolific striker. But, finishing second after being five points ahead at the close of the regular season, with three more victories to your name than your nearest competitor, all while competing in your first top-flight season for over 48 years, can’t feel like anything other
than a stern, sharp, debilitating punch to the gut.

Welcome to the reality of the Belgian Pro League side Royale Union Saint-Gilloise – affectionately known as RUSG – and the story of their extraordinary and, ultimately, painful 2021-22 season. If you hadn’t heard of RUSG prior to last season – or if this is the very first time
you’re seeing the name – fear not, for you’re in a well-populated boat. RUSG, based in the Forest suburb of Belgian capital city Brussels, are something of a minnow when compared to local rivals Anderlecht, found just two miles down the road. Anderlecht have won the Belgian first division 34 times in their history – almost double the number recorded by second-ranked Club Brugge (18) – and regularly
compete against the European elite in the Champions League. They are, if not quite a European giant, at the very least a recognised and respected name. RUSG’s recent history, in comparison, is one of mediocrity. Formerly a big player in the Belgian top tier – they were crowned top division champions 11 times between 1903 and 1935, winning it four seasons on the spin during one particularly fruitful
spell – RUSG started to decline in the 50s and 60s. After yo-yoing between the top two divisions, RUSG slipped out of the top tier in 1972 and, due to a host of financial problems, almost went out of existence entirely. This marked the beginning of a 48-year first division absence.

In 1935, RUSG were able to boast 11 league titles to Anderlecht’s 0. Since then, however, the tables have comprehensively turned; Anderlecht have grown to become not only Brussels’s premier side, but Belgium’s, while RUSG have faded into relative obscurity. Now, almost five decades on from their last stint in the Belgian top league, RUSG have returned. They’re back in the top division, they’ve got a plan and they’re a little bit tired of being Brussels’s second side.

To appreciate RUSG’s recent revival, it’s important to understand that, in recent years, major changes have taken place behind the scenes. Ownership has changed hands – in 2018 Tony Bloom, who also owns Brighton & Hove Albion, became the majority owner – and this
catalysed a serious shift in the club’s operational approach. Bloom demanded professionalism, and professionalism is what he quickly got.
Fabrizio Basano, who labels himself a “die-hard Union fan since 71,” is not shy in saying that he has seen the club experience many more lows than highs. Fabrizio co-founded Union Bhoys, RUSG’s most prominent fan club, and now has a position on the club’s board of
directors, where he acts as the voice of the supporters. “It’s the first time in Belgium that a supporter has had this opportunity and
responsibility on a club board,” Basano said. “I’m pleased and honoured, and I’m doing my best to be constructive and positive.” Basano has seen first hand how the club has blossomed and modernised under the ownership of Bloom and his business partner Alex Muzio, and recognises it was an evolution that needed to happen one way or another. “Tony and Alex installed a culture of professionalism,” Basano
explained. “It’s not just a question of money – our budget is very limited compared with other division one sides – but of having a
serious project. The idea of development and progression is behind everything.” This establishment of this club culture, Fabrizio suggests, played a huge part in helping to build a team capable of getting promoted from the second division, which was achieved in 2020-21.

Hampered by a meagre budget, relatively small ground – Stade Joseph Marien, named after a former club president, has a capacity of 9,400 – and lack of international recognition, building a team greater than the sum of its parts was the only route to success. “The promotion team was built over several years, and the attitude of the players, and the solidarity throughout the squad both on and off the pitch, was really the key. There’s now unity between staff, players and fans. We all have a positive attitude, but we’re also competitors; we don’t need big stars, because we are determined to work together and achieve together.”

Basano’s words escort us nicely to RUSG’s incredible, almost miraculous, 2021-22 season. Beginning as a favourite for the drop – though they eventually avoided the relegation spots by 49 points – RUSG fans came into the season simply happy to enjoy the ride. The players and management wanted, of course, to put up a stiff fight and attempt to retain their top-flight status, but expectations weren’t especially high. Survival, it was widely remarked, would be success. The season started, in almost fantasy-like fashion, with an opening day 3-1 victory at the home of their city rivals Anderlecht. This was followed by a topsy-turvy, close-fought 1-0 defeat at the hands of Club Brugge, the side that would eventually pip RUSG to the title and, inadvertently, become the villain of this piece. RUSG’s opening eight results were good, though not particularly noteworthy. Four wins, three losses, one draw. It was the ninth game in the campaign, however, that kick-started a truly remarkable upturn in form and results. Of their next 17 games, RUSG won 14, drew two, and lost just one – a feisty, yellow-card-strewn 3-1 home loss against OH Leuven that, on another day, could have gone RUSG’s way.

At Christmas, RUSG sat six points clear at the top of the league. It was fairytale stuff. It was widely expected that, as the season ground on, RUSG would falter. The legs of the players would tire. The manager Felice Mazzù would be found out. The bigger clubs would eventually gain the upper hand, because that’s just what they do. But the collapse didn’t happen. Post-Christmas, RUSG lost just one more
league game, winning nine and drawing four. Come the close of the regular season, after every team in the 18-team league had played 34 games, RUSG sat top of the table, five points in front of Club Brugge and 13 ahead of Anderlecht. Fans, players and staff celebrated. It was a sublime, utterly improbable achievement. But – and here’s the rub – in Belgium, winning the core league is only part of the challenge. The ultimate victor is decided through Belgium’s unique play- off system. The top four teams enter their own mini league where the points
they earned from the regular season are halved (rounded up to the nearest whole number if necessary). They then play against each other twice more. The point scoring system is the same – three for a win, one for a draw – with one slight oddity: if one of the drawing teams had previously had their points total rounded up, they don’t gain a point. The team that comes top of this mini league are crowned champions and get a direct pass to the Champions League. The team that comes second gets to enter at the third qualifying round.
Belgium’s play-off system actually gets a little more complicated – there’s a rather baffling mini league to determine who gets in the Europa League – but that’s a long read for another time.

As a consequence of the play-off system, RUSG, who had been top for the vast majority of the season, finished second. Whether the pressure eventually got to the players or they were simply exhausted after a season of performing weekly heroics, is tough to determine,
but the conclusion was this: Club Brugge ended up in the coveted top spot for the third season in a row. “We experienced something quite
unique,” Fabrizio says. “It will be difficult to repeat. Yes, it’s unfortunate that we came just short of the title in the play-offs, but nevertheless, what an extraordinary season. Union fans are not disappointed, but for sure we know we were so close to a miracle. It is our
highest finish since WWII, and it was a real surprise for everybody. No fan expected such a season, even in our dreams.”

Vincent De Backer, who helps run Dwoeurpse Brusseleirs, another of RUSG’s largest fan clubs, has a very similar outlook. “It was amazing to see what they did,” he said. “When I was on a holiday in Spain during a period without any games, I even saw an episode of a Spanish football show dedicated to Union on TV! That was just crazy to see. I was not really surprised by some of the good results, but to keep going and going was really unexpected. There was a bit of disappointment, but we can’t complain about the fantastic season we had. If we had another system in Belgium’s first league, we would have been the champions, but we were very satisfied with the result!”

It’s the eternal curse of the small team. Perform poorly and nobody bats an eyelid; do well, and the established sides come sniffing around looking for a bargain. RUSG’s surprise run undoubtedly captured the imagination, but it also put a lot of players – and a manager – firmly
in the shop window. A prime example is Deniz Undav, the 26-year-old German who bagged 25 league goals for RUSG during the 2021-
22 season, who moved to Brighton. It’s a transfer that, due to the Tony Bloom connection, can essentially be viewed as an internal promotion. For RUSG, he’s going to be hard to replace. They’ve also lost the Danish midfielder Casper Nielsen to title-pinching foes Club Brugge, the 26-year-old centre back Jonas Bager to Sporting Charleroi and their manager Felice Mazzù to Anderlecht. In the space of just
two months the spine of the team has been ripped out. But all is not lost. The blow of seeing their star men depart has been cushioned
somewhat by the €6m transfer fee received for Undav and the €4.6m for Nielsen, as well as the eye-catching loan capture of Simon Adingra, a tricky and dynamic Ivorian winger on the books of – you’ve guessed it – Brighton. To call RUSG a Brighton feeder club is,
perhaps, slightly reductive, but it’s also not too far from the truth. The clubs are intrinsically linked, and while Brighton remain part of the Premier League, Bloom will – understandably – regard the Seagulls as his strongest footballing asset. If an RUSG player shines, there’s a strong chance they’ll end up on England’s south coast. But, given RUSG’s recent evolution from forgotten side to title challenger, it’s abundantly clear that Bloom isn’t intending simply to milk the Belgian club for its emerging talents; he wants RUSG to succeed, and under his ownership, they seem very capable of doing just that.

Basano, perhaps more than anyone associated with the RUSG, understands the club’s decades-long struggle to escape the lower divisions, but he is keen to acknowledge that, even during those barren and cheer-free years, supporters never fell out of love with the team, and
RUSG remained an integral part of the local community. “We almost disappeared in the 70s for financial reasons,” he said. “We played in the fourth division in the 80s for two seasons, but most of the time we were glued to the bottom of the third division, desperately trying to avoid relegation. Through all of this, supporters were there. The fans kept the spirit of Union alive; they continued to make it a positive, friendly family club with a great tradition and history. Union is historically supported by Brusselers, especially in our part of town. We always had a large and strong fanbase, especially around Saint-Gilles and Forest, and the link with the local community is very strong with deep roots. Immigrants have always been welcomed: we are about inclusion, not exclusion. Nowadays, a younger fanbase and lots of families are coming to the Union home games. There is a new generation of supporters and that is really good for the future of the club.
Fans, players, staff, owners; we’re all fighting for the same goals.” This is a perspective wholly supported by De Backer. “It is a family club,” he said. “You will see all ages in the stands and whatever the score, the fans keep singing! Even when it’s raining or snowing, nobody abandons the team and we get so much in return from the players. They really appreciate what we are doing as fans and they are also really accessible; the players will just come on the street with the fans after the match and drink beer with us. We are one big,
happy family.”

Indeed, the connection between players and fans is so deep that, part way through the 2021-22 season, De Backer and Siebe Van der Heyden, centre-back for Union and the Belgium national side, agreed to get the same tattoo – “a paragraph of the unofficial song of Union
and the club’s logo” – if RUSG were crowned champions. Even though RUSG were pipped to the post, Vincent says there’s still a chance
the tattoos will be inked. “I’m still trying to convince him [Van der Heyden] to get it. I’ll get it, then we’ll see.”

While on-pitch success is important for RUSG, its societal ambitions go much further. Not only does that club want to continue being a force for good in the local community and keep forging strong links between fans and players, but it wants to take a pioneering approach to sustainability and environmental efficiency. The club is determined to encourage clubs around the world to be greener and to use football as a platform for good. Raphaële Moeremans is the club’s Head of Sustainability. Since April 2021 she has been spearheading RUSG’s green agenda and is central to ensuring the club not only shines on the pitch, but is capable of making a real difference off it. “We
were promoted back to the First Division after an absence of over 40 years and we needed to professionalise,” she told me. “That mission needs us to put sustainability at the core of the club’s development.” The scale of RUSG’s sustainability vision is, frankly, astounding for a
club of its size. Every aspect of the club’s operation has been considered, countless avenues explored, and an incredible number of changes and implementations introduced. “As a small company with limited resources – both financially and in terms of manpower
– it is challenging to balance our priorities and remain agile,” Moeremans admitted. “Carrying out a full analysis of our operations and carbon footprint, including our supply chain, was tricky, but it was a necessity if we wanted to move in the right direction in a data-
driven way. The task is enormous. It covers everything we do, but the biggest challenge was to start, and we’ve done that. Once the ball is rolling, everything gets easier.”

Under Moeremans’s tutelage, a great number of RUSG’s core objectives have either already been realised or are progressing nicely. The list of successes achieved by her and her team is long, but some of the standout achievements include using green products for all cleaning activities; adding recycling stations throughout the stadium; switching to a green energy provider that guarantees 100% of consumed
energy comes from renewable sources; installing energy efficient LED lighting throughout the stadium; introducing a pitch irrigation system based on water recycling and reuse; and replacing its traditional grass pitch with one that mixes synthetic and natural grass,
meaning it requires less heating in the winter and less irrigation in the summer. “We started with quick wins. Things with a big impact, but that we could implement nearly immediately without damaging the fan experience,” Moeremans said. Last season, RUSG became the first club in Belgium to use eco-cups made from 100% recycled plastic on match days and also sold vegan burgers as a low-carbon
food alternative. On top of that, the club has declared it will achieve net zero carbon emissions by 2040.

While some of these changes have been introduced by the club directly, others, such as the recycling stations, require fan buy-in truly to work. Fortunately, Moeremans says the club’s fans have been incredibly vocal about their desire to see RUSG move in a more sustainable
direction, and are desperate to play a part in helping RUSG become Belgium’s greenest club. “We want fans to support us on our journey and adhere to our vision and values. When we surveyed our fans a couple of years ago, before embarking on our green journey, we asked them how they felt about sustainability. We wanted to know how important it was for them that the club made efforts towards sustainability. 86% said it was important, while more than half said it was either very or extremely important to them.” Various surveys have concluded that football supporters are, on the whole, pro-sustainability – a 2021 study by the Life Tackle project found 90% of
fans are “in favour” of protecting the environment – but this has yet to translate to wholesale behavioural change. For example, the vast majority of respondents (64%) said they’d happily cycle to games, yet two-thirds say they still travel to stadiums in a car. The Life Tackle survey revealed that almost half of fans (48%) don’t believe positives can be achieved simply by changing their own behaviours. A
colossal 86% deem it the responsibility of the overarching football industry to enhance the sport’s relationship with the environment, and believe that collective action is required for there to be any lasting benefit.

This perspective is understandable – and, to some degree, accurate – but RUSG has been unwilling to sit back and wait for a universal green handshake. The club is pressing on with a comprehensive sustainability program, with its eco-conscious fanbase kept front and centre at all times. “We’ve chosen to be proactive about sustainability to meet our fans’ expectations,” said Moeremans. We want
to lead by example on and off the field. We have put in place a number of fan mobility initiatives to encourage our fans to come to the stadium using low-carbon mobility options. We now offer a secured bike parking solution and are partnering with the local public transportation services to offer reduced-price public transportation tickets to our fans.” Moeremans is also confident that, due to everyone involved with RUSG being so passionate about promoting its green efforts, the club’s message will, in time, reach people outside of the
immediate fanbase. “We have a unique position to speak to audiences that may not be reached otherwise. We recognise that we have a
unique position in society, and we want to at least start conversations about climate action and sustainability. We want to show that it is easy to make small changes that can make a big difference. I think football society at large is becoming more eco-conscious. Fans
will no longer accept a ‘business-as-usual’ approach; they don’t want to see masses of waste generated on match days or items in the fan shop shipped over from China and wrapped in three layers of packaging.” What’s more, Moeremans notes that her implementations have not only reaped environmental rewards – they are actually saving the club money. “We’ve had very positive returns on our initiatives so far too. While it may seem counter-intuitive, a lot of our sustainability initiatives actually result in cost savings, especially when it comes to
our infrastructure.”

Last season, the management team behind RUSG built something very special. They had a most unlikely victory snatched from their grasp, and now they’re tasked with, one again, putting together a band of players capable of reaching previously unimaginable heights. “I hope the project will continue its development,” Fabrizio tells me. “We all know this next season will be difficult, but we have a very positive fanbase and it is keeping to the values and the identity of Union. The aim is to stabilise the club and progress. We’ll do it step by step.”
De Backer, unsurprisingly, expresses a similarly positive outlook. “I hope we will have some great results in our European games, and that some of the players will stay and experience those nights. But, most importantly, I hope that the fans keep on singing our songs forever.”

[Fontas84]

Πω ρε φίλε φανταστείτε να γινόταν αυτό. Ο πιο ιδανικός ιδιοκτήτης. Μόνο και μόνο να δείτε πως κάνουν τις μεταγραφές οι ομάδες του ομίλου του θα πάθετε πλακα. Ψάξτε λίγο να δείτε τι data έχουν στα χέρια τους για παίχτες-ταλέντα ανά την υφήλιο, και ποια είναι η φιλοσοφία της Μπράιτον και της USG. Ίσως το πιο ενδιαφέρον πρότζεκτ αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Παίχτες όπως ο Μακαλιστερ που αποκτήθηκε με 8 μύρια και τον πούλησε με 100. Έχουν ένα απίθανο αρχείο και μια τρομερή τακτική μεταγραφών.

Αν υπήρχε όντως ενδιαφέρον, τοτε πιστεύω καμία πόρτα δεν έκλεισε. Ειδικά τώρα που η ομάδα θα είναι στρωμένη, τακτοποιημένη και ακόμα καλύτερη ευκαιρία για επένδυση. Αν ο Σιόντης συνεχίσει έτσι και καταφέρει με κάποιο τρόπο να έχει κάποια επαφή με τον Τόνι Μπλουμ θα μπορούσε άνετα σε 2-3 χρόνια να πουλήσει ένα πολύ πιο ελκυστικό πρότζεκτ από την πεθαμένη ομάδα που υπήρχε φετος. Μακάρι θεέ μου. Σιόντη αν διαβάζεις βάλε στόχο να πουλήσεις αυτή την ομάδα σε κάποιον όμιλο σαν του εν λόγω κυρίου, ή σε κάποιον με παρόμοια πρότζεκτ. Ομάδα στην Ελλάδα με γήπεδο 10 χιλιάδων, για εξέλιξη παιχτών και σκαλοπάτι για τις πιο πάνω ομάδες όπως η Μπράιτον.

Α ρε τι όνειρα κανω

Ένα ευχαριστώ στον Σιοντη που σε έσωσε δεν έχεις πει.

Βρήκες όμως να πεις τωρα στο Σιοντη να πουλήσει στον τυχαιο Άγγλο επιχειρηματία που έγραψε ένας τυχαίος δημοσιογραφισκος.

Όλα για τα λεφτά!

[ΛΑΜΙΑ FANS]

Mετά ΧριστόΝ σωτήρες.

Ευχαριστώ! Δεν θα πάρω!!

[fon7]

Δεν είναι πάντα πανάκεια να σε αγοράσει κάποιος πολύ πλούσιος.Ο Συγκεκριμένος είναι και κουμαρτζής με την βούλα.Επίσης συνέχεια κάνει αγοραπωλησίες ομάδων,οπότε αν σε βαρεθεί, μπορεί να σε πετάξει σαν στημένη λεμονόκουπα.Άλλωστέ δεν θα έχει και κάποιο δέσιμο.
Οπότε πάντα υπάρχει ρίσκο και όλα τα παραμύθια δεν έχουν απαραίτητα happy end.Αυτήν την στιγμή ο Σιόντης τρέχει την ομάδα.Είναι αυτός που πρώτος τράβηξε το άρμα από την λάσπη και με αυτόν συνεχίζουμε.Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

[arispas]

Πω ρε φίλε φανταστείτε να γινόταν αυτό. Ο πιο ιδανικός ιδιοκτήτης. Μόνο και μόνο να δείτε πως κάνουν τις μεταγραφές οι ομάδες του ομίλου του θα πάθετε πλακα. Ψάξτε λίγο να δείτε τι data έχουν στα χέρια τους για παίχτες-ταλέντα ανά την υφήλιο, και ποια είναι η φιλοσοφία της Μπράιτον και της USG. Ίσως το πιο ενδιαφέρον πρότζεκτ αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Παίχτες όπως ο Μακαλιστερ που αποκτήθηκε με 8 μύρια και τον πούλησε με 100. Έχουν ένα απίθανο αρχείο και μια τρομερή τακτική μεταγραφών.

Αν υπήρχε όντως ενδιαφέρον, τοτε πιστεύω καμία πόρτα δεν έκλεισε. Ειδικά τώρα που η ομάδα θα είναι στρωμένη, τακτοποιημένη και ακόμα καλύτερη ευκαιρία για επένδυση. Αν ο Σιόντης συνεχίσει έτσι και καταφέρει με κάποιο τρόπο να έχει κάποια επαφή με τον Τόνι Μπλουμ θα μπορούσε άνετα σε 2-3 χρόνια να πουλήσει ένα πολύ πιο ελκυστικό πρότζεκτ από την πεθαμένη ομάδα που υπήρχε φετος. Μακάρι θεέ μου. Σιόντη αν διαβάζεις βάλε στόχο να πουλήσεις αυτή την ομάδα σε κάποιον όμιλο σαν του εν λόγω κυρίου, ή σε κάποιον με παρόμοια πρότζεκτ. Ομάδα στην Ελλάδα με γήπεδο 10 χιλιάδων, για εξέλιξη παιχτών και σκαλοπάτι για τις πιο πάνω ομάδες όπως η Μπράιτον.

Α ρε τι όνειρα κανω

Ένα ευχαριστώ στον Σιοντη που σε έσωσε δεν έχεις πει.

Βρήκες όμως να πεις τωρα στο Σιοντη να πουλήσει στον τυχαιο Άγγλο επιχειρηματία που έγραψε ένας τυχαίος δημοσιογραφισκος.

Όλα για τα λεφτά!

Πας να πεις εσύ σε μένα τι; Σε μένα; Μπες στα μηνύματα μου τα παλιά και δες. Γιατί μάλλον μπερδεύεσαι. Όταν όλοι σχεδόν εδώ μέσα κλαίγεται τη μοιρα σας εγώ και 3-4 ακόμα είχαμε ακόμα αισιοδοξία και κάναμε υπομονή και πιστεύαμε κάτι θα γίνει για να σωθεί η ομάδα. Μπες δες τι έχω πει για τον Σιόντη και μη λες αερολογιες και μου λες δεν έχω πει ένα ευχαριστώ. Ο ίδιος έχει πει θέλει συμπαίχτες. Στη τσέπη μου θα πάνε τα λεφτά και λες όλα για τα λεφτα; Κάνε λίγο έρευνα πριν την πεις σε κάποιον

[born_in_drakolimni]

Επειδή πρέπει να περάσει λίγος καιρός ακόμα για να μπούνε κάποια πράγματα στη θέση τους και να καταλάβουμε περισσότερα, ηρεμήστε όλοι
Σιοντικοι και μη Σιοντικοι

Είναι νωρίς ακόμη για οτιδήποτε
Η ομάδα χρειάζεται επενδυτή και ο σιοντης δεν είναι αυτός σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου

 

[mh_per_]

Δεν είναι πάντα πανάκεια να σε αγοράσει κάποιος πολύ πλούσιος.Ο Συγκεκριμένος είναι και κουμαρτζής με την βούλα.Επίσης συνέχεια κάνει αγοραπωλησίες ομάδων,οπότε αν σε βαρεθεί, μπορεί να σε πετάξει σαν στημένη λεμονόκουπα.Άλλωστέ δεν θα έχει και κάποιο δέσιμο.
Οπότε πάντα υπάρχει ρίσκο και όλα τα παραμύθια δεν έχουν απαραίτητα happy end.Αυτήν την στιγμή ο Σιόντης τρέχει την ομάδα.Είναι αυτός που πρώτος τράβηξε το άρμα από την λάσπη και με αυτόν συνεχίζουμε.Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Θεος φυλαξοι, μη βρεθει κανενας πλουσιος και μας πεταξει σαν στυμμενη λεμονοκουπα και δεν ξερουμε απο τετοια πραγματα και μας ερθει κανας ταμπλας! Εμας το know-how ειναι στο να μας διαλυουν ανθρωποι πιο κοντα στα μετρα μας. Κι οχι κιολας οτι τιποτα προσφατοι ιδιοκτητες της ομαδας ειχαν πρωτα στυψει μια αλλη σα λεμονοκουπα πριν μας αποκτησουν, αλλα δε μας πολυπειραξει κιολας τον καιρο εκεινο.

Να διευκρινισω οτι θεωρω τη φημη ως τιποτα παραπανω απο αυτο, απλα μια φημη απο το πουθενα. Συνεχιζω για λιγο την κουβεντα πιο πολυ απο κοινωνιολογικο ενδιαφερον ως προς τι σκεφτεται ο οπαδος του ΠΑΣ και πως βλεπει ή θελει να δει την ομαδα του.

Το δεδομενο οπως γινεται κατανοητο απο οσα ξερουμε ως τωρα (ελλειψει καλυτερης ενημερωσης) ειναι οτι ο Σιοντης δεν εχει ουτε την προθεση ουτε την οικονομικη επιφανεια να αναλαβει την ομαδα σε μονιμη βαση. Ο ανθρωπος εκανε μια επεμβαση εκτακτης αναγκης, ορμωμενος πιθανως μονο απο συναισθηματικους λογους, αλλα το πραγμα φωναζει οτι πρεπει αμεσα να αναλαβει καποιος με μεγαλυτερη οικονομικη επιφανεια. Η λογικη, λοιπον, "παμε με το Σιοντη που ειναι δικο μας παιδι και ποναει την ομαδα" δε θα μας παει πολυ μακρια, ουτε χρονικα ουτε σε επιπεδο εξελιξης της ομαδας.

Το θεμα "δεσιμο" με την ομαδα ειναι μεγαλη κουβεντα. Σιγουρα το ιδανικο σεναριο για μια ομαδα ειναι να κανει κουμαντο ο κοσμος της και το δευτερο καλυτερο να βρεθει ο τρελλαρας λεφτας οπαδος που εχει το δεσιμο και κανει το ονειρο του πραγματικοτητα. Αν ομως κανενα απο τα δυο δεν ειναι εφικτο, που δεν το βλεπω στη δικη μας περιπτωση, το να μπει σε μια ομαδα ενα καλο πορτοφολι που θα τη δει σαν σοβαρη επενδυση, θα την οργανωσει επαγγελματικα, και θα σεβαστει τον κοσμο της και την ιστορια της, δεν το λες ασχημη καταληξη. Το να αποτυχει καποιος ως ιδιοκτητης ομαδας προσωπικα το βλεπω πολυ πιο πιθανο οταν ειναι παρακινουμενος μονο απο το δεσιμο παρα οταν τη βλεπει ως σοβαρη επιχειρηση. Πανακεια παντως σιγουρα δεν ειναι κανενας απο τους δυο.

Τελος, για το συγκεκριμενο ατομο (ειπαμε, στη σφαιρα της επιστημονικης φαντασιας), δυο μικρες παρατηρησεις:

-To οτι εχει βγαλει πολλα λεφτα απο sports betting δεν τον κανει κουμαρτζη. Σε αυτο το επιπεδο στοιχηματισμου μιλαμε για νουμερα, μαθηματικα, αλγοριθμους, και τετοια κολπα. Αν δειτε ποσοι σοβαροι επιστημονες απο top πανεπιστημια εχουν βρει καριερες στο στοιχημα (και απο τις δυο μεριες της υποθεσης), δε θα το πιστευετε. Δε μιλαμε ουτε για Μαλαισιες, ουτε για Κομποτηδες, ουτε για δεν ξερω και γω τι.

-Ποιες αγοραπωλησιες εχει κανει? Απο οσο ξερω μονο αγορες και αναγκαστικα πουλησε ενα ποσοστο των Βελγων για να μην υπαρχει προβλημα στις ευρωπαικες διοργανωσεις με πολυιδιοκτησια. Απο κει και περα, δεν εχω δει να πουλαει τιποτα, αλλα δεν αποκλειω το να κανω λαθος.

[Fontas84]

Με το που βγήκε η απόφαση για την αδεια βγήκαν καινούρια φυντάνια στο φορουμ. Βρέθηκαν καινούρια προβλήματα να δημιουργήσουμε. Μια ζωή οι ίδιοι παρατρεχαμενοι με άλλο όνομα.

Άρη δε λέω για εσένα στην προηγουμενη παραγραφο! Απλα θεωρώ το σχόλιο σου την επιτομή της αχαριστίας. Χωρίς τον Σιοντη θα ήσουν ερασιτεχνικό. Θες ένα πρόεδρο που πέταξε τον ΠΑΣ για ψυχούλα (συμφωνα με το δικο του πορτοφολι) ενώ ο άλλος έδωσε την ψυχή του για να σε σώσει.

[fon7]

Δεν είναι πάντα πανάκεια να σε αγοράσει κάποιος πολύ πλούσιος.Ο Συγκεκριμένος είναι και κουμαρτζής με την βούλα.Επίσης συνέχεια κάνει αγοραπωλησίες ομάδων,οπότε αν σε βαρεθεί, μπορεί να σε πετάξει σαν στημένη λεμονόκουπα.Άλλωστέ δεν θα έχει και κάποιο δέσιμο.
Οπότε πάντα υπάρχει ρίσκο και όλα τα παραμύθια δεν έχουν απαραίτητα happy end.Αυτήν την στιγμή ο Σιόντης τρέχει την ομάδα.Είναι αυτός που πρώτος τράβηξε το άρμα από την λάσπη και με αυτόν συνεχίζουμε.Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Θεος φυλαξοι, μη βρεθει κανενας πλουσιος και μας πεταξει σαν στυμμενη λεμονοκουπα και δεν ξερουμε απο τετοια πραγματα και μας ερθει κανας ταμπλας! Εμας το know-how ειναι στο να μας διαλυουν ανθρωποι πιο κοντα στα μετρα μας. Κι οχι κιολας οτι τιποτα προσφατοι ιδιοκτητες της ομαδας ειχαν πρωτα στυψει μια αλλη σα λεμονοκουπα πριν μας αποκτησουν, αλλα δε μας πολυπειραξει κιολας τον καιρο εκεινο.

Να διευκρινισω οτι θεωρω τη φημη ως τιποτα παραπανω απο αυτο, απλα μια φημη απο το πουθενα. Συνεχιζω για λιγο την κουβεντα πιο πολυ απο κοινωνιολογικο ενδιαφερον ως προς τι σκεφτεται ο οπαδος του ΠΑΣ και πως βλεπει ή θελει να δει την ομαδα του.

Το δεδομενο οπως γινεται κατανοητο απο οσα ξερουμε ως τωρα (ελλειψει καλυτερης ενημερωσης) ειναι οτι ο Σιοντης δεν εχει ουτε την προθεση ουτε την οικονομικη επιφανεια να αναλαβει την ομαδα σε μονιμη βαση. Ο ανθρωπος εκανε μια επεμβαση εκτακτης αναγκης, ορμωμενος πιθανως μονο απο συναισθηματικους λογους, αλλα το πραγμα φωναζει οτι πρεπει αμεσα να αναλαβει καποιος με μεγαλυτερη οικονομικη επιφανεια. Η λογικη, λοιπον, "παμε με το Σιοντη που ειναι δικο μας παιδι και ποναει την ομαδα" δε θα μας παει πολυ μακρια, ουτε χρονικα ουτε σε επιπεδο εξελιξης της ομαδας.

Το θεμα "δεσιμο" με την ομαδα ειναι μεγαλη κουβεντα. Σιγουρα το ιδανικο σεναριο για μια ομαδα ειναι να κανει κουμαντο ο κοσμος της και το δευτερο καλυτερο να βρεθει ο τρελλαρας λεφτας οπαδος που εχει το δεσιμο και κανει το ονειρο του πραγματικοτητα. Αν ομως κανενα απο τα δυο δεν ειναι εφικτο, που δεν το βλεπω στη δικη μας περιπτωση, το να μπει σε μια ομαδα ενα καλο πορτοφολι που θα τη δει σαν σοβαρη επενδυση, θα την οργανωσει επαγγελματικα, και θα σεβαστει τον κοσμο της και την ιστορια της, δεν το λες ασχημη καταληξη. Το να αποτυχει καποιος ως ιδιοκτητης ομαδας προσωπικα το βλεπω πολυ πιο πιθανο οταν ειναι παρακινουμενος μονο απο το δεσιμο παρα οταν τη βλεπει ως σοβαρη επιχειρηση. Πανακεια παντως σιγουρα δεν ειναι κανενας απο τους δυο.

Τελος, για το συγκεκριμενο ατομο (ειπαμε, στη σφαιρα της επιστημονικης φαντασιας), δυο μικρες παρατηρησεις:

-To οτι εχει βγαλει πολλα λεφτα απο sports betting δεν τον κανει κουμαρτζη. Σε αυτο το επιπεδο στοιχηματισμου μιλαμε για νουμερα, μαθηματικα, αλγοριθμους, και τετοια κολπα. Αν δειτε ποσοι σοβαροι επιστημονες απο top πανεπιστημια εχουν βρει καριερες στο στοιχημα (και απο τις δυο μεριες της υποθεσης), δε θα το πιστευετε. Δε μιλαμε ουτε για Μαλαισιες, ουτε για Κομποτηδες, ουτε για δεν ξερω και γω τι.

-Ποιες αγοραπωλησιες εχει κανει? Απο οσο ξερω μονο αγορες και αναγκαστικα πουλησε ενα ποσοστο των Βελγων για να μην υπαρχει προβλημα στις ευρωπαικες διοργανωσεις με πολυιδιοκτησια. Απο κει και περα, δεν εχω δει να πουλαει τιποτα, αλλα δεν αποκλειω το να κανω λαθος.

Επειδή το έχουμε πάθει,ας μην το ξαναπάθουμε.Ας μην το κάνουμε συνήθεια.Άντε με έλληνες ίσως βγάλεις άκρη.Με κανά ξένο που θα είναι στην άλλη άκρη της γης πως θα βγάλεις άκρη.Σε μια πόλη που το επίπεδο είναι γενικότερα χαμηλό.

Όντως ο Σιόντης το έχει δηλώσει ότι δεν μπορεί να αναλάβει μόνος του.Το είπε ξεκάθαρα από την αρχή.Βέβαια οι άχρηστοι δεν είχαν καν φράγκα.Βασικά είχαν τα φράγκα του ΠΑΣ.Ο Σιόντης τουλάχιστον έχει φράγκα από την δουλειά του.Οι άχρηστοι δεν είχαν καν δουλειά και έτρεχαν 2 χρόνια την ομάδα.

Είναι γνωστό ότι υπάρχει ολόκληρος κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με τα τυχερά παιχνίδια.Αυτό τον κάνει απλώς κουμαρτζή επιστήμονα.Ο άνθρωπος από αυτό έβγαλε λεφτά.

Λογικά τον προσέγκυσαν γιατί θέλει να φτιάξει δίχτυο ομάδων.Με ότι συνεπάγεται κάτι τέτοιο.Είτε θετικά είτε αρνητικά.

Tony Bloom owns Brighton & Hove Albion and also holds stakes in Scottish club Heart of Midlothian (Hearts), Australian club Melbourne Victory, and Belgian club Royale Union Saint-Gilloise (Union SG). His investment in Hearts, a £9.86 million stake for 29% of the club, was finalized in June 2025, following approval from the supporter-owned club's members.

Το δίκτυο ομάδων που έχει ή πέρασαν από το χέρι του.

Δεν ξέρω ποιο πουλάκι άνοιξε το στόμα του τώρα και βγήκαν στην φόρα όλα αυτά.

[fon7]

29 May 2025
Brighton owner Tony Bloom ‘exploring’ investment in Ligue 1 club
British billionaire looks to add to soccer portfolio after UK£9.6m Hearts investment gets approval.

Brighton & Hove Albion owner Tony Bloom is reportedly eyeing a potential investment in a French top-flight soccer club.

According to City AM, Bloom is actively looking at Ligue 1 for opportunities, with many clubs seeking new investment partners amid financial uncertainty following the collapse of the league’s domestic broadcast deal with DAZN.

The split from DAZN means Ligue 1 is set to shift to a direct-to-consumer (DTC) domestic streaming service from next season – something that has never been attempted among the major European soccer leagues.

With French teams seeking long-term financial certainty, the door has opened for external investment. Bloom’s interest in a Ligue 1 side is reportedly a personal matter and does not involve Premier League outfit Brighton.
https://www.sportspro.com/news/tony-bloom-brighton-ligue-1-club-investment-hearts-may-2025/

[fon7]

Αν θυμάμαι καλά,τότε μας έλεγαν κάτι για ρήτρες εμπιστευτικότητας και κάτι τέτοια παραμύθια.

[PASsenger]

Θα συμφωνήσω με τον φίλο Φώντα πιο πάνω.Με το που επανήλθαμε σε κανονικές καταστάσεις εμφανίστηκε ένα άρθρο από κάποιον δημοσιογράφο που προσωπικά δεν είχα ξανακούσει.Ως δια μαγείας ο πρώτος που το έκανε πρώτο θέμα και το είχε ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης στο ραδιόφωνο ήταν ο Γιάννης ο Γιαννάκης ή αλλιώς ο παντοτινός εκπρόσωπος της οικογένειας Χριστοβασίλη.
Στο καπάκι εμφανίστηκαν θερμοί υποστηρικτές του Άγγλου "μεγιστάνα" και εδώ στο forum υπαινισσόμενοι πόσο άτυχοι είμαστε με τον Νίκο Σιόντη και τι κακό παιχνίδι μας έπαιξε η μοίρα που δεν μας ανέλαβε ο Άγγλος δισεκατομυριούχος.
Όλα αυτά είναι τυχαία;