Κίνηση Νίκου Σιόντη

[SirBak]

Η παρουσίαση των οικονομικών στοιχείων της ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα θα πραγματοποιηθεί
αύριο, Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026 και ώρα 18:00,
στα γραφεία της ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα, στο Πανηπειρωτικό Αθλητικό Κέντρο Ανατολής (ΠΕΑΚΙ), στην Ανατολή Ιωαννίνων.
Η παρουσίαση θα γίνει με πλήρη και αναλυτική ενημέρωση, στο πλαίσιο της διαφάνειας και της θεσμικής λειτουργίας της ΠΑΕ.

Ν.Σιοντης

[ΛΑΜΙΑ FANS]

Τι θα ακούσουμε;

[pagourenko1966]

Αυτό που έχει σημασία πιστεύω είναι η επόμενη μέρα σε περίπτωση υποβιβασμού.

Για τα οικονομικά και πώς τα διαχειρίστηκε προσωπικά είμαι της άποψης πως δεν μας πέφτει λογος. Αν θέλαμε να έχουμε λόγο και άποψη ξέραμε όλοι που μπορούμε να τον βρούμε να πάμε να βάλουμε απο 50 χήνες ο καθένας ώστε να έχουμε και γνώσεις και απόψεις.

[fon7]

https://www.facebook.com/100028020777082/videos/765685369367697/

[SirBak]

Στο χείλος της οικονομικής κατάρρευσης ο ΠΑΣ – Έκκληση για στήριξη και σύσταση ΑΜΚΕ


Απαντήσεις σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα που αφορούν κατά κύριο λόγο την οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ έδωσε ο Νίκος Σιόντης στην πρώτη κοινή συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στα τοπικά μέσα παρουσία και εκπροσώπων φιλάθλων.

Το συμπέρασμα που βγαίνει από τη συνέντευξη του κ. Σιόντη είναι πως ο ΠΑΣ βρίσκεται στο μεταίχμιο της οικονομικής καταστροφής με τον ίδιο να είναι ο βασικός οικονομικός αιμοδότης της ΠΑΕ έχοντας βάλει από τον Αύγουστο μέχρι και σήμερα χρηματικό ποσό άνω των 600.000 ευρώ.

Όμως αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει προοπτική και ελπίδα καθώς οι οφειλές της ΠΑΕ έχουν απομειωθεί από 7,3 εκ. σε 5,9 αξιοποιώντας όχι μόνο τα χρήματα που έχει βάλει ο κ. Σιόντης αλλά και τα έσοδα της ΠΑΕ από εισιτήρια, χορηγίες και τα ελάχιστα χρήματα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα.

Σύσταση ΑΜΚΕ και νέα έκκληση
Επειδή οι οικονομικές ανάγκες είναι τεράστιες και αποτυπώνονται σε ένα ποσό 250.000 ευρώ το μήνα απλώς για να λειτουργεί η ομάδα και η ΠΑΕ ο κ. Σιόντης απηύθυνε έκκληση στήριξης και συσπείρωσης στο φίλαθλο κοινό και στους χορηγούς που βοήθησαν και ζητείται ξανά να βοηθήσουν όπως και να προσελκύσει και νέους χορηγούς που για τους δικούς τους λόγους δεν στήριξαν μέχρι στιγμής την προσπάθεια.

Στο πλαίσιο αυτό εντός των ημερών θα ιδρυθεί και επίσημα η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία PAS ΑΜΚΕ με δυνατότητα όποιου επιθυμεί να κάνει οικονομική δωρεά – προσφορά που θα καταλήγει απευθείας στην κάλυψη των αναγκών της ομάδας.

«Αισθάνομαι την υποχρεώση να ευχαριστήσω το φίλαθλο κόσμο που συνεχίζει να στηρίζει την προσπάθεια αλλά και τους χορηγούς και ιδιαίτερα τις εταιρείας Natech, Allesco, Νιτσιάκος, Χήτος, ΠΙΝΔΟΣ και τους άλλους μικρότερους, όμως τα περιθώρια στενεύουν.

Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος και ζητώ από τους χορηγούς να ανανεώσουν τη στήριξή τους και από νέους να βοηθήσουν. Το ίδιο μπορούν να κάνουν και οι φίλαθλοι μέσω της ΑΜΚΕ αλλά και με τους άλλους τρόπους που ήδη γνωρίζουν».

Οι προοπτικές
Ο κ. Σιόντης παρουσίασε αναλυτικά τα οικονομικά στοιχεία που θα δημοσιεύσουμε στο αυριανό φύλλο ωστόσο εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκέλος των εξελίξεων στο αγωνιστικό τμήμα ενόψει της προσπάθειας της ομάδας στα πλέι άουτ αλλά και των προοπτικών που μπορούν να κρατήσουν την ομάδα ζωντανή σε περίπτωση υποβιβασμού.

Χωρίς να δεσμεύεται ότι ο ίδιος θα συνεχίσει στην ομάδα καθώς αυτό θα εξαρτηθεί από άλλες παραμέτρους και κυρίως την συσπείρωση υποστήριξε πως ο πιθανός υποβιβασμός στη Γ’ Εθνική εμπεριέχει σημαντικές εξελίξεις στα διοικητικά και οικονομικά δεδομένα αλλά ο ΠΑΣ συνεχίζει να υπάρχει.

«Αναλαμβάνει τη διοίκηση ο Ερασιτέχνης με τον οποίο έχω άψογη σχέση αλλά είναι θέμα συλλογικής απόφασης και ευθύνης ώστε να σκεφτώ αν και με ποιες προϋποθέσεις θα συνεχίσω. Αισθάνομαι υπερηφάνια και για όσα έχω καταφέρει αλλά κυρίως γιατί βοήθησα όπως εγώ νομίζω και το αισθάνομαι να σταθεί όρθιος ο ΠΑΣ γιατί κάποιοι έχουν κοντή μνήμη και δεν θυμούνται που βρισκόταν η ομάδα το καλοκαίρι και που βρίσκεται σήμερα», ανέφερε με εμφανή τη συγκίνησή του ο κ. Σιόντης.

Η συνέντευξη τύπου του κ. Σιόντη στο πρώτο της μέρος είχε μία ιστορική αναδρομή σε ό,τι έγινε από την 1η Ιουλίου στο επίπεδο των διακανονισμών και της εξασφάλισης της άδειας συμμετοχής στο πρωτάθλημα ενώ ξεχωριστή ενότητα αποτέλεσε η απάντησή του στην κριτική μίας μικρής μειοψηφίας όπως είπε που χωρίς να γνωρίζουν εκστομίζουν βαριές κουβέντες, αθλιότητες και κακοήθειες σε προσωπικό επίπεδο.

«Αν ήμουν διαχειριστής όπως με κατηγορούν και μάλιστα κακός διαχειριστής δεν θα έβαζα από την τσέπη μου σχεδόν το 50% των εξόδων της ΠΑΕ για να σταθεί όρθια από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, αντιθέτως θα πληρωνόμουν. Το παραμύθι αυτό όμως τελειώνει σήμερα και στο εξής τα περιθώρια είναι γνωστά και συγκεκριμένα όπως και η αλήθεια. Ή συνεχίζουμε όλοι μαζί ή σύντομα δεν θα υπάρχει ΠΑΣ».

 

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

[serifis1980]

Από τη συνέντευξη που παρακολούθησα κατάλαβα ότι αν δεν εμφανιστεί στο προσεχές διάστημα και μέχρι το τέλος ουσιαστικά της σεζόν κάποιος ή κάποιοι να αναλάβουν η ιστορία του ΠΑΣ τελειώνει.

Σαφείς αιχμές για τοπικούς και μη άρχοντες (φωτογράφισε τον Αγά) για αποστασιοποίηση. Κλασσική τακτική στα φτωχά Γιάννενα και ειδικά με την προσπάθεια αποσυσπείρωσης του φιλάθλου κόσμου.

Επειδή πηγαίνω χρόνια στη μεγάλη κερκίδα, κάποιες φάτσες που ήταν πολύ προσκείμενες στη νδουλα και στο Αγά δε τους βλέπω φέτος στο γήπεδο. Το ότι οι υπάρχουν άνθρωποι κάποιας ηλικίας που κάνουν ότι τους λένε οι άλλοι σα κομματικά σκυλιά είναι αδιανόητο σε μια σύγχρονη κοινωνία.
Κάποιοι επί κοβιντ κρέμονταν σε Airbnb μπαλκόνια, τώρα δε ζυγωνουν στο γήπεδο.

Σιόντη δεν είναι τα 5€ είναι η νοοτροπία. Μακάρι να πάρει το οκ από κάποιον ή κάποιους εκτός Ιωαννίνων και μετά να βάλει face control στο γήπεδο ώστε αυτοί που σήμερα είναι απόντες ναην ξαναμπούν ούτε για να μυρίσουν το φρεσκοκομμένο χορτάρι στους Ζωσιμάδες.

Αυτά. Είναι ξεκάθαρο πάντως ότι θα σταματήσει να κάνει support. Όταν φύγει κάποιοι θα τον λένε και μ@λ@κ@ και θα προσπαθήσουν να αποδομησουν την προσπάθεια που έγινε τόσους μήνες.

Προς Σιόντη.... εξακολουθείς Νίκο να αφήνεις έξω από το κάδρο τους ΧΒδες, σκόπιμα θεωρώ για να επιτύχεις το σκοπό που έθεσες. Αλλά ο όχλος θέλει αίμα στην αρένα και δε τους το προσφέρεις. Φέρε αίμα και θα γίνει πραγματικά χαμός.

[pagourenko1966]

Τι έγινε δεν τσεπωνε τα λεφτά από τις φανέλες τελικά Ε?
Α ρε καημένοι Γιαννεναρες εξυπνακηδες....  Στις φωλιές σας τώρα. Στην ανυπαρξία σας.
Αλλά όπως λέει και το παλικάρι από πάνω όταν γυρίσει ο τροχός και ο ΠΑΣ ξαναγυρίσει εκεί που πρέπει την πόρτα από το γήπεδο να την ξεχασετε.
Αυτοί που γύρισαν την πλάτη φέτος και ειδικά αυτοί που γύρισαν και είπαν και κουβέντες είναι ανεπιθύμητοι.

Από εδώ και πέρα έργα όχι λογια. Τα ξαναλέμε σε 10 αγώνες. Μέχρι τότε όμως είμαστε σε πόλεμο οικονομικό και αγωνιστικο. Μπάλα στα 40 δεν μπορώ να παίξω, οπότε όσο μπορεί ο κάθε ένας μας από την μεριά του ας βοηθήσει οικονομικά. Το κάθε ευρώ μετράει. Μην περιμένετε από τους έχοντες και κατέχοντες της πολης. Αυτοί αποδείχθηκαν λίγοι.
ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΕ

Χριστοβασιληδες ξέρετε εσείς.....

[Mpakoulieros]

Βρε βρε βρε... Αρχίζουν και εμφανίζονται τα πράγματα.

Σε προηγούμενο πόστ είχα μεταφέρει ότι, ότι ακούγεται από το περιβάλλον του Χοντρού είναι προβοκατόρικο, υβριστικό και συχνά συκοφαντικό. Ότι ενδεχομένως κάποιοι θέλουν να φύγει ο Νίκος για να αναλάβουν, ακόμη και αν πέσουμε στη Γ' ή μήπως καλύτερα αν πέσουμε; Κάποιοι χλεύασαν αυτή την εκτίμηση. Για να δούμε τι θα γίνει τελικά...

Παρακολούθησα όλη τη συνέντευξη. Έβγαλα ένα συμπέρασμα: Ο Σιόντης δεν θα φύγει παρά μόνο εάν βρεθεί μεγάλο πορτοφόλι να αναλάβει την ομάδα, πράγμα που δεν το θεωρώ ιδιαίτερα πιθανό.

Δεν πρόκειται να παραδώσει την ομάδα στους συκοφάντες και σε όσους σχεδιάζουν να μετατρέψουν την ομάδα σε εργαλείο πολιτικής προβολής.

Νίκο μαζί έως το τέλος έστω και αν μείνουμε 1.000 άτομα.

Η σωτηρία της ομάδας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις δικές σου προσπάθειες.

[PasGianninaPreveza]

Αδερφέ μου δεν ξέρω από που έβγαλες το συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται να φύγει. Δυστυχώς αυτό μάλλον είναι απλά το συμπέρασμα που ήθελες να βγάλεις και όχι κάτι που προέκυψε από το περιεχόμενο της συνέντευξης. Ενας τρελός , 2000 πιστοί και δύο χορηγοί πόσο ακόμα μπορούν να τρέξουν μια ομάδα χιλίων προβλημάτων ;

[SirBak]

7 μήνες μάχης, 7 μήνες ευθύνης, 7 μήνες αυτοκαταστροφής: Τι παρέλαβα, τι κάνουμε, που βρισκόμαστε. Ώρα ευθύνης για “όλους” η΄ το τέλος".
Πριν μπω στην ουσία αυτών που έχω να πω, και πριν παρουσιάσω τα οικονομικά στοιχεία, θεωρώ απολύτως απαραίτητο να προηγηθεί μια σύντομη αλλά ουσιαστική ανασκόπηση όσων έχουν συμβεί τους τελευταίους επτά μήνες. Όχι για να κουράσω, ούτε για να επαναλάβω πράγματα που κάποιοι γνωρίζουν ήδη, αλλά για να υπάρχει πλήρης εικόνα και για όσους δεν παρακολουθούν καθημερινά τις εξελίξεις. Για να γίνει κατανοητό τι ακριβώς παραλάβαμε, τι αντιμετωπίσαμε, τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και πώς φτάσαμε στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα. Όχι για να ωραιοποιηθεί τίποτα. Όχι για να δικαιολογηθεί κανείς. Αλλά για να μιλήσουμε με γεγονότα, με σειρά και με αλήθεια.
Βρίσκομαι σήμερα εδώ,  σε μια θέση που δεν επέλεξα επικοινωνιακά. Όχι επειδή δεν ήθελα να παρουσιάσω οικονομικά στοιχεία — το ακριβώς αντίθετο. Για μήνες πίστευα —ίσως αφελώς— ότι θα υπάρξει μια αυτονόητη συσπείρωση, ότι αυτή η προσπάθεια δεν γίνεται να μείνει σε έναν άνθρωπο, ότι θα βρεθούν κι άλλοι να σταθούν δίπλα, όχι με λόγια, αλλά με συμμετοχή. Προσπάθησα να κερδίσω χρόνο, να μιλήσω με ανθρώπους, να ανοίξω δρόμους, να δημιουργήσω συνθήκες για να έρθει στήριξη και συμπόρευση.
Σε αυτό το διάστημα εξαντλήθηκαν όλες οι πιθανές διαδρομές. Έγιναν επαφές, συζητήσεις, παρουσιάσεις και συναντήσεις με κάθε θεσμικό και μη θεσμικό φορέα που θα μπορούσε, έστω θεωρητικά, να συμβάλει σε μια συλλογική λύση. Μιλήσαμε με την τοπική αυτοδιοίκηση, με αρμόδιους θεσμούς, με πολιτειακούς και πολιτικούς παράγοντες, με αθλητικούς φορείς, με ανθρώπους που υπηρετούν τον ερασιτεχνικό και τον επαγγελματικό αθλητισμό, με διοικήσεις οργανισμών που σχετίζονται άμεσα με τη λειτουργία της ομάδας, αλλά και με πρόσωπα που θεσμικά ή ηθικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά. Δεν υπάρχει φορέας, δεν υπάρχει θεσμός, δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει λόγο ή δυνατότητα παρέμβασης, με τον οποίο να μην έγινε προσπάθεια επικοινωνίας — όχι επιφανειακά, αλλά με σοβαρότητα, επιχειρήματα και ξεκάθαρη πρόθεση συνεργασίας.
Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα έγινε μια πολύμηνη, επίπονη διαδικασία συγκέντρωσης, ελέγχου και διασταύρωσης στοιχείων, που δεν μπορούσε —και δεν έπρεπε— να γίνει βιαστικά. Τα οικονομικά στοιχεία που θα παρουσιαστούν σήμερα δεν κρύβονταν. Αντιθέτως, συλλέγονταν, ελέγχονταν και επιβεβαιώνονταν, ώστε όταν μιλήσουμε δημόσια, να μιλήσουμε με ακρίβεια και σοβαρότητα. Πρόκειται για δουλειά που απαιτεί χρόνο, έρευνα, έλεγχο και υπευθυνότητα. Και σήμερα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι βρισκόμαστε στο σημείο όπου γνωρίζουμε τι παραλάβαμε, τι διαχειριστήκαμε, τι υπάρχει σήμερα και τι προκύπτει από εδώ και πέρα, εφόσον συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια. Σε έναν οργανισμό με το παρελθόν και τις εκκρεμότητες του ΠΑΣ, μπορεί να αναδειχθούν ακόμη ελάχιστες λεπτομέρειες — όμως πλέον μιλάμε για εξαιρέσεις, όχι για θολή εικόνα.
Και τώρα πάμε στην ουσία.
Ήρθε δυστυχώς η στιγμή να πω δημόσια αυτό που τόσους μήνες προσπαθούσα να αποφύγω. Γνώριζα από την πρώτη στιγμή που πάω να μπλέξω. Δεν το ήθελα, δεν το επέλεξα, ούτε ήθελα να πιστεύω ότι θα αναγκαστώ να κάνω σήμερα αυτή την συνέντευξη τύπου. Όμως οι συνθήκες το απαιτούν και η αλήθεια δεν μπορεί να περιμένει άλλο: Εδώ και σχεδόν 7 μήνες έδωσα μία τεράστια και άνιση μάχη που ελάχιστοι αρχικά πίστεψαν ότι μπορεί να κερδηθεί — και δυστυχώς σήμερα αποδεικνύεται μέσα από τις πράξεις τους ή την απάθεια τους ότι την πιστεύουν ακόμα λιγότεροι.
Μπήκα μπροστά σε μια στιγμή που ο ΠΑΣ ήταν κυριολεκτικά διαλυμένος, στο απόλυτο μηδέν, στα πρόθυρα του Γ’ Τοπικού. Δεν μπορώ να κρύψω άλλο τη σωματική και ψυχολογική κούραση μου, την αγανάκτηση μου αλλά και την απογοήτευσή μου, καθώς βρίσκομαι κυριολεκτικά μόνος σε αυτή την τιτάνια προσπάθεια και —όπως συνήθως συμβαίνει— ορισμένοι, ευτυχώς πολύ μικρή μειοψηφία, έχουν εξαιρετικά κοντή μνήμη. Ξέχασαν πού ήμασταν, πού θα καταλήγαμε, τι αντιμετωπίσαμε. Ξέχασαν ότι όλα όσα σήμερα θεωρούνται «αυτονόητα» δεν ήταν ούτε απλά ούτε δεδομένα.
Με τους 2000-2500 σταθερούς φιλάθλους πάντα δίπλα μου να μου δίνουν κουράγιο και δύναμη να συνεχίζω, με λίγους αλλά γενναίους χορηγούς, με τεράστιο προσωπικό χρόνο, πολλά χρήματα που δεν περίσσευαν και πλέον έχουν σπαταληθεί για τον ΠΑΣ, υγεία, καρδιά και ψυχή, έστησα ξανά από το μηδέν μια ΠΑΕ που είχε κυριολεκτικά κλείσει. Κατορθώσαμε το ακατόρθωτο, κάναμε πάνω από 50 διακανονισμούς. Ξεμπλοκάραμε ποινές από FIFA, ΕΠΟ, ΠΣΑΠΠ, πήραμε άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Super League 2. Πληρώσαμε χρέη, επαναφέραμε λειτουργίες, στελεχώσαμε γραφεία, φτιάξαμε ομάδα, ξεκινήσαμε προετοιμασία, κατεβήκαμε  στο πρωτάθλημα σε λιγότερες από 15 ημέρες.
Και σήμερα ο ΠΑΣ Γιάννινα είναι αγνώριστος σε σχέση με αυτό που παραλάβαμε: Υπάρχει πλάνο. Υπάρχει δομή. Υπάρχει οργάνωση. Υπάρχει —και αυτό είναι το πιο σημαντικό— προοπτική.
Σε αυτό το σημείο όμως πρέπει να ξαναειπωθεί ξεκάθαρα και για τελευταία φορά: Από την πρώτη μέρα είπα ότι ΜΟΝΟ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Ξεκίνησα μόνος, συνέχισα με λίγους  και —αντί να γινόμαστε περισσότεροι— σήμερα είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι έχω μείνει ολομόναχος μαζί με τους 2000-2500 πιστούς φιλάθλους της ομάδας οι οποίοι όμως και αυτοί έδωσαν ότι είχαν και δεν είχαν!
Ας είμαστε ρεαλιστές και ξεκάθαροι: κανένα σοβαρό project δεν επιβιώνει έτσι. Ο ΠΑΣ δεν μπορεί να στηρίζεται σε έναν άνθρωπο. Ή μπαίνουμε όλοι, ή χάνεται μια τεράστια ευκαιρία που χτίστηκε με αίμα. Ο δρόμος μπροστά μας δεν είναι εύκολος. Αλλά —επιτέλους— υπάρχει δρόμος. Γιατί πολύ απλά, πριν δεν υπήρχε. Σήμερα υπάρχουν πραγματικές βάσεις, πραγματικές δυνατότητες, πραγματική ελπίδα. Η προοπτική είναι εδώ, είναι τώρα — όχι αύριο.
Οι δικές μου προσπάθειες συνεχίζονται καθημερινά, άλλα πλέον δηλώνω δημόσια ότι αν δεν υπάρξει άμεσα, αν δεν υπάρξει ΤΩΡΑ, καθολική συστράτευση και πραγματική στήριξη, αν δεν υπάρξει έμπρακτη συμμετοχή και ανάληψη ευθύνης από όσους οφείλουν και μπορούν να βοηθήσουν, τότε οφείλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής: αυτή η προσπάθεια δεν μπορεί και δεν θα  συνεχιστεί από εμένα. Δεν προτίθεμαι να οδηγήσω την ομάδα σε αδιέξοδα, σε καταστάσεις χωρίς λύση και χωρίς προοπτική, ούτε να συνεχίσω να σηκώνω μόνος μου ένα βάρος που αντικειμενικά δεν σηκώνεται από έναν άνθρωπο και με οδηγεί με απόλυτη ακρίβεια στην αυτοκαταστροφή. Αν δεν υπάρξουν συμμετέχοντες, αν δεν υπάρξει πανστρατιά τώρα, θα αναγκαστώ να αποχωρήσω άμεσα από την προσπάθεια, έχοντας εξαντλήσει κάθε όριο, κάθε δυνατότητα και κάθε περιθώριο.
Υπάρχει business plan, υπάρχουν ανοιχτές συζητήσεις με σοβαρούς επενδυτές (δυστυχώς μόνο εκτός Ιωαννίνων), οι οποίοι θέλουν χρόνο, ασφάλεια και ξεκάθαρο περιβάλλον. Εδώ όμως που έχει φτάσει η κατάσταση και στο μέγεθος που έχει απαξιωθεί, οι πιθανότητες επένδυσης σοβαρών επενδυτών στον ΠΑΣ μοιραία μειώνονται απειλητικά. Και πώς να μην συμβεί αυτό, όταν εμείς εδώ στην πόλη μας δεν στεκόμαστε ενωμένοι, συσπειρωμένοι και πραγματικά κοντά και δίπλα στην ομάδα μας,  όταν  εμείς οι ίδιοι δεν δημιουργούμε τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες για ένα περιβάλλον ελκυστικό σε σοβαρούς επενδυτές.
Και μέσα σε όλα αυτά, ακούστηκαν και ακούγονται πολλά. Θα το πω καθαρά, χωρίς υπαινιγμούς:
Τους τελευταίους μήνες ακούγονται και γράφονται βαριές κουβέντες και αθλιότητες για «παπάτζες», για «εξαπάτηση», για «προμελετημένο έγκλημα», για «λαμόγια», για «εικονικά τιμολόγια», για «ξέπλυμα», για «στησίματα» και πολλά αλλά στα ΄΄καφενεία΄΄ αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης! Διακινούνται θρασύτητες προσωπικές επιθέσεις και αρρωστημένα σενάρια. Η αθλιότητα, η χυδαία σπίλωση, η μικρότητα, η κακοήθεια, ο απόλυτος μηδενισμός, η αχαριστία και η ηθική παρακμή σε όλο τους το μεγαλείο! Αποδείχθηκε περίτρανα πόσο κοντή, επιλεκτική και άδικη μπορεί να γίνει η μνήμη αλλά και πόσο μεγάλη είναι τελικά η αχαριστία ορισμένων. Πόσο εύκολα μηδενίζεται και απαξιώνετε μια τιτάνια προσπάθεια και πόσο γρήγορα η απουσία βαφτίζεται άποψη και η άγνοια γίνεται βεβαιότητα.
Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να σπιλώσει την προσωπικότητα μου αλλά και την ιστορική διαδρομή του πατέρα μου, του εμβληματικού αρχηγού του Άγιαξ της Ηπείρου. Και τα 2,  δεν είναι αντικείμενο κουβέντας, υπονοούμενων ή λάσπης. Είναι αξίες, πορεία και ευθύνη που κουβαλιούνται όρθια και καθαρά. Σε αυτό είμαι και θα είμαι απολύτως αδιαπραγμάτευτος και αμείλικτος. Δεν πρόκειται να απολογηθώ ποτέ και να δώσω αναφορά σε κανέναν που δεν έχει βάλει ούτε χρόνο, ούτε χρήμα, ούτε ψυχή. Δεν πρόκειται να δεχτώ ποτέ κριτική από απόσταση. Κριτική έχουν δικαίωμα να κάνουν ΜΟΝΟ όσοι στάθηκαν έμπρακτα και με αποδείξεις, δίπλα στην ομάδα. ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.
Και μιας και μιλάμε για “γνώμες” και “εύκολες λύσεις”, ας κλείσουμε κι αυτό το κεφάλαιο, όπως ακριβώς πρέπει:
Ακούγονται πολλά. Για «εύκολες–μαγικές» λύσεις. Λες και ο ΠΑΣ ζει σε μια πραγματικότητα όπου όλα γίνονται με ένα πληκτρολόγιο.
Η αλήθεια είναι απλή: Οι εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, οι γρήγορες λύσεις κοστίζουν και οι σωστές λύσεις θέλουν χρόνο, σοβαρότητα και ενότητα. Υπάρχουν ομάδες με ταμεία γεμάτα, χωρίς χρέη, με εγκαταστάσεις–πρότυπο και ούτε αυτές δεν κάνουν αυτά που ζητάνε ορισμένοι από τον ΠΑΣ. Και τα ζητάνε από μια ομάδα που πριν λίγους μήνες σώθηκε από το μηδέν, στήθηκε σε χρόνο μηδέν και σήμερα κρατιέται όρθια με υπέρβαση και ψυχή. Όποιος είναι ειλικρινής ξέρει την απάντηση... Στον ΠΑΣ χωρούν μόνο όσοι αντέχουν την ευθύνη και το βάρος της φανέλας. Όσοι έχουν όραμα, χαρακτήρα και πυγμή. Όχι όσοι ψάχνουν στρωμένο δρόμο.
Ας πάμε τώρα στο επικίνδυνο και καταστροφικό σενάριο–παραμύθι της διάλυσης του ΠΑΣ: Κάποιοι λέγανε και επιμένουν να λένε «να διαλυθεί η ομάδα και να ξεκινήσουμε από το τοπικό». Ας μάθουν πρώτα τι προβλέπει η νομοθεσία: Αν η ΠΑΕ έκλεινε τον περασμένο Ιούλιο: Τα χρέη θα έμεναν για χρόνια ίσως και δεκαετίες, η θέση στις επαγγελματικές κατηγορίες θα χανόταν οριστικά, ο ΠΑΣ δεν θα υπήρχε ΠΟΤΕ ξανά όπως τον ξέρουμε. Όχι Γ’ Εθνική — αυτό δεν επιτρέπονταν από τη νομοθεσία λόγω μη αδειοδότησης από την ΕΠΟ. Μόνο Γ’ Τοπικό. Χωρίς ταύρο, χωρίς χρώματα, χωρίς Ζωσιμάδες, χωρίς ιστορία. Όποιος θέλει να στηρίξει ομάδα τοπικού, υπάρχουν δεκάδες στην πόλη — ας πήγαινε εκεί από χθες. Τον Άγιαξ της Ηπείρου δεν θα τον θάψουμε για να νιώσει κάποιος δικαιωμένος.
Όσον αφορά το αύριο του ΠΑΣ: Είτε σωθεί φέτος η ομάδα είτε όχι, οφείλουμε όλοι μας  ο ΠΑΣ να σηκωθεί ξανα — σωστά, καθαρά, οργανωμένα. Αλλά μέχρι τότε: Ας κάνει ο καθένας ΤΩΡΑ αυτό που του αναλογεί. Για να μη μιλάμε μετά με «αν» και τύψεις. Ξεκάθαρα τι ΔΕΝ χρειάζεται ο ΠΑΣ σήμερα: Πανικό, θεωρίες, και καφενειακές αναλύσεις. Τι χρειάζεται: Υπομονή, επιμονή, ρεαλισμό και πάνω απ’ όλα, ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ.
Και πριν ζητάμε… ας θυμηθούμε για τελευταία φορά: Πού ήμασταν πριν από 7 μήνες. Πού είμαστε τώρα. Και πόσο δρόμο έχουμε ακόμη. Ο δρόμος υπάρχει. Το πλάνο υπάρχει. Η ομάδα υπάρχει. Η ψυχή υπάρχει. Λιγότερα λόγια, περισσότερη ευθύνη. Τέλος η άγνοια, τέλος οι θεωρίες. Η εποχή της άποψης χωρίς ευθύνη εχει τελειώσει  προ πολλού για τον ΠΑΣ. Εδώ και μήνες μιλούν μόνο οι πράξεις. Όποιος θέλει να μιλήσει, ας κοιτάξει πρώτα τι έχει προσφέρει. Τα υπόλοιπα είναι θόρυβος και ο ΠΑΣ δεν θα σωθεί με αυτόν.
Θα μου επιτρέψτε επίσης να ξεκαθαρίσω μερικά θέματα, καθώς μπορώ να αντιληφτώ ποιες ερωτήσεις και απορίες θα μπορούσατε να μου θέσετε.
Πρώτον: το θέμα της “κακοδιαχείρισης” αλλά  και ο χαρακτηρισμός μου από κάποια πολύ μικρή μειοψηφία ως “ κακός διαχειριστής”. Θα είμαι ευγενικός, αλλά απολύτως κοφτός. Δεν δέχομαι να με αποκαλεί κανείς  “διαχειριστή” πόσο μάλιστα ‘κακό διαχειριστή’, λες και διαχειρίζομαι τα κοινόχρηστα μιας πολυκατοικίας. Ένας διαχειριστής δεν βάζει το 45%–50% του budget από την τσέπη του και καθημερινά αυξάνει το ποσοστό συμμετοχής του! Ένας διαχειριστής πληρώνεται για να κάνει τη δουλειά του και δεν ρισκάρει απολύτως τίποτα.  Στην οικονομική παρουσίαση που θα ακολουθήσει, θα υπάρξει πλήρης ανάλυση για το συγκεκριμένο θεμα.
Δεύτερον: οι κατηγορίες για το αγωνιστικό και το “στήσιμο” της ομάδας. Ας θυμηθούμε τι παραλάβαμε. Δεν υπήρχαν υπάλληλοι. Οι εργαζόμενοι ήταν σε επίσχεση. Τα γραφεία ήταν κλειστά. Δεν υπήρχε οργάνωση, δεν υπήρχε staff, δεν υπήρχαν ποδοσφαιριστές, δεν υπήρχε ομάδα. Και μέσα σε αυτό το χάος, έπρεπε να τρέξουν όλα μαζί: διακανονισμοί, υπογραφές, άρση bans, αδειοδότηση, στελέχωση, προπονητικό επιτελείο, ποδοσφαιριστές, δελτία, προετοιμασία, πρωτάθλημα. Τα bans της FIFA άρθηκαν  τέλος Αυγούστου. Η άδεια ήρθε τέλος Αυγούστου. Το πρωτάθλημα ξεκινούσε αρχές Σεπτεμβρίου. Επιπλέον υπήρχαν περιορισμοί — και αυτοί οι περιορισμοί δεν είναι “άποψη”, είναι πραγματικότητα: περιορισμοί στο τι ξένους μπορείς να πάρεις, περιορισμοί  ηλικιακοί, περιορισμοί που έκαναν το έργο μας αντικειμενικά δυσκολότερο από κάθε άλλη ομάδα. Και μέσα σε όλα αυτά, με ελάχιστο χρόνο και ελάχιστα κεφάλαια, στήθηκε ομάδα. Έγιναν λάθη; Βεβαίως. Μόνο που τα λάθη κρίνονται με βάση τις συνθήκες. Και οι συνθήκες μας ήταν οι πιο σκληρές που μπορεί να αντιμετωπίσει μια ΠΑΕ. Το λέω καθαρά: ουδέποτε είπα ότι είμαι ο “γνώστης” του ποδοσφαίρου. Μπήκα για να σωθεί η ομάδα. Και έφτασα, χωρίς να το επιδιώξω, να πρέπει να σηκώσω και το διοικητικό και το λειτουργικό και το επικοινωνιακό και το αγωνιστικό βάρος. Κι όμως: οι μικροί, οι νεαροί, οι παίκτες που πάλεψαν με καρδιά, έδωσαν ό,τι μπορούσαν. Και αν η συνεισφορά των μόλις τριών  πιο έμπειρων —και ακριβών— συμβολαίων που είχαμε δικαίωμα να έχουμε στο ροστερ  ήταν αυτή που περιμέναμε, σήμερα θα μιλούσαμε αλλιώς. Αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια δεν ωραιοποιείται.
Τρίτον: το θέμα της ιδιοκτησίας, των μετοχών και τα “παραμύθια” περί “μπροστινού” και ‘πισινού’. Θα το πω και αυτό ξεκάθαρα. Δεν είμαι μπροστινός κανενός. Ούτε έχω κάποιον πίσω μου. Η σημερινή ιδιοκτησία έχει δηλώσει επίσημα εδώ και σχεδόν 1 χρόνο  ότι παραχωρεί τις μετοχές, ότι αποχωρεί και ότι δεν πρόκειται να στηρίξει οικονομικά την ομάδα . Και επίσης είναι προφανές γιατί δεν βρέθηκε άνθρωπος να τις πάρει μετοχές απευθείας: γιατί μαζί με τις μετοχές θα έπαιρνε και τα χρέη. Εγώ μπήκα μπροστά για να ανοίξω τον χορό και να ακολουθήσουν και άλλοι που σίγουρα μπορούν να διαθέσουν περισσότερα  κεφάλαια και που με μεγάλη μου χαρά και ικανοποίηση θα τους παραχωρούσα την θέση μου.  Μπήκα μπροστά για να κερδηθεί χρόνος. Για να συγκεντρωθούν όλα τα απαραίτητα οικονομικά στοιχειά,  Για να μη χαθεί ο ΠΑΣ. Για να μην πάμε εκεί που θα πηγαίναμε χωρίς επιστροφή. Για να γίνει το project ξανά ελκυστικό, επενδύσιμο, σοβαρό. Αυτό και μόνο. Ξεκαραρα. Και αν κάποιος θέλει να μιλήσει για “σκιές”, ας μιλήσει με αποδείξεις. Η εποχή του θορύβου τελείωσε οριστικά για όλους.
Τέταρτον: το σενάριο του υποβιβασμού και ο ερασιτέχνης ΠΑΣ. Θα παλέψουμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο για να σωθεί η κατηγορία. Δεν υπόσχομαι θαύματα. Υπόσχομαι μάχη. Αν, όμως, έρθει το σενάριο της Γ’ Εθνικής, ο κόσμος πρέπει να ξέρει την αλήθεια: ο ΠΑΣ δεν πεθαίνει αυτόματα — αλλά χωρίς προϋποθέσεις δεν έχει και μέλλον.
Σε αυτό το σημείο θέλω να μιλήσουμε με απόλυτη καθαρότητα, γιατί εδώ ακούγονται  επικίνδυνα ψέματα και καλλιεργούνται οι μεγαλύτερες αυταπάτες.
Αν ο ΠΑΣ Γιάννινα υποβιβαστεί στη Γ’ Εθνική κατηγορία, που είναι ερασιτεχνική, η ελληνική νομοθεσία είναι απολύτως σαφής και δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας.
Η ΠΑΕ παύει να λειτουργεί ως επαγγελματική εταιρεία.
Η ΠΑΕ δεν συνεχίζει στη Γ’ Εθνική.
Τίθεται σε λύση και εκκαθάριση, σύμφωνα με τον αθλητικό νόμο και το εταιρικό δίκαιο.
Ολοκληρώνει τον κύκλο της ως ανώνυμη εταιρεία και παύει να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο.
Η εκκαθάριση αφορά αποκλειστικά την ΠΑΕ.
Δεν αφορά τον σύλλογο, δεν αφορά την ιστορία, δεν αφορά τον Ερασιτέχνη.
Μετά την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης, η αγωνιστική συνέχεια του ΠΑΣ περνά αυτοδικαίως στον Ερασιτέχνη ΠΑΣ Γιάννινα.
Η ομάδα συνεχίζει ως ερασιτεχνικό σωματείο, διοικούμενη από τον Ερασιτέχνη.
Και εδώ πρέπει να ειπωθεί κάτι απολύτως ξεκάθαρο, για να τελειώνουμε μια και καλή:
Ο Ερασιτέχνης ΔΕΝ αναλαμβάνει τα χρέη της ΠΑΕ.
Αυτό προβλέπεται ρητά από τον νόμο.
Οι οικονομικές υποχρεώσεις, τα χρέη και όλες οι εκκρεμότητες παραμένουν στην ΠΑΕ που εκκαθαρίζεται και δεν μεταφέρονται στον Ερασιτέχνη.
Η ιστορία, το όνομα, το έμβλημα και η ταυτότητα του ΠΑΣ παραμένουν ζωντανά.
Ο ΠΑΣ Γιάννινα συνεχίζει να υπάρχει ως σύλλογος, με την ίδια ιστορική και κοινωνική ταυτότητα, απλώς σε ερασιτεχνικό καθεστώς.
Όμως – και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο που κάποιοι σκόπιμα αποκρύπτουν – αν και όταν ο ΠΑΣ επανέλθει στις επαγγελματικές κατηγορίες, τότε οι οικονομικές υποχρεώσεις επανέρχονται ως εξής:
Οι οφειλές προς ξένους ποδοσφαιριστές και προπονητές επανέρχονται στο 100%, στο σύνολό τους, όπως έχουν επιδικαστεί από τη FIFA.
Οι οφειλές προς Έλληνες ποδοσφαιριστές και προπονητές επανέρχονται στο 50%, όπως προβλέπει η νομοθεσία.
Οι οφειλές προς προμηθευτές και τρίτους επανέρχονται στο 100%, εφόσον δεν έχουν ικανοποιηθεί από προϊόν εκκαθάρισης.
Και εδώ πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια: δεν υπάρχει προϊόν εκκαθάρισης, γιατί η ΠΑΕ δεν διαθέτει κανένα απολύτως περιουσιακό στοιχείο..
Οι οφειλές προς ΕΦΚΑ, ΔΟΥ και κάθε κρατικό φορέα επανέρχονται στο 100%, με τις σχετικές προσαυξήσεις και μάλιστα συνεχίζουν να βαραίνουν και τα φυσικά πρόσωπα, ανεξαρτήτως κατηγορίας στην οποία αγωνίζεται η ομάδα.
Άρα, για να τελειώνουμε οριστικά με τα παραμύθια: δεν τίθεται θέμα διαγραφής χρεών.
Δεν υπάρχει «μαγικό restart».
Δεν υπάρχει «λευκή σελίδα».
Δεν υπάρχει «καθαρή επανεκκίνηση» χωρίς συνέπειες.
Η μόνη πραγματική λύση, είτε στη Super League 2 είτε στη Γ’ Εθνική, είναι οργάνωση, σχέδιο, εξυγίανση, διατήρηση του εξωδικαστικού μηχανισμού και σοβαροί άνθρωποι με κεφάλαια, χρόνο και ευθύνη.
Οτιδήποτε άλλο είναι είτε άγνοια είτε συνειδητή παραπλάνηση.
Η πρώτη και πιο σκληρή προϋπόθεση είναι μία: η συνέχιση της αποπληρωμής του εξωδικαστικού μηχανισμού. Ο 20ετης  εξωδικαστικός που σήμερα είναι σε ισχύ, είναι το μοναδικό εργαλείο που κρατά το project ζωντανό και επενδύσιμο. Αν σταματήσει, οι οφειλές τοκίζονται, η εικόνα γίνεται απολύτως μη ελκυστική και μπαίνουμε σε δρόμο που δεν γυρίζει. Αν πάμε στη Γ’ Εθνική, αλλά θέλουμε πραγματικά να ξαναγίνουμε επαγγελματικό σωματείο, πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει και να αποπληρώνεται ο εξωδικαστικός με απόλυτη συνέπεια , πρέπει να στηθούν δομές, να δημιουργηθούν υποδομές και αθλητικές εγκαταστάσεις  που δεν υπάρχουν, οργανωμένη ακαδημία,  πρέπει να υπάρξουν κεφάλαια, πρέπει να υπάρξει οργάνωση και καθαρή συμφωνία με τον ερασιτέχνη. Ο ερασιτέχνης πρέπει να είναι απολύτως διασφαλισμένος —  αλλά και οι επενδυτές που θα μπουν, μικροί, μεσαίοι μεγάλοι πρέπει να είναι επίσης απολύτως διασφαλισμένοι. Χωρίς αμφίδρομη εμπιστοσύνη, δεν γίνεται τίποτα. Η δική μου σχέση με τον ερασιτέχνη είναι άψογη, με σεβασμό και συνεργασία. Αλλά το “αν” και το “τι” της επόμενης μέρας, δεν είναι προσωπικό μου θέμα. Είναι θέμα συλλογικής απόφασης, συλλογικής ωριμότητας και συλλογικής ευθύνης και μόνο εάν διασφαλιστούν όλα τα παραπάνω θα σκεφτώ σοβαρά  αν μπορώ και αν επιθυμώ να συνεχίσω.
Πεμπτον: Θεωρώ απαραίτητο να υπενθυμίσω και τον ρόλο της PAS Giannina Strategic Development Fund Α.Ε.. Πρόκειται για μια εταιρεία ειδικού σκοπού, που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να στηρίξει τον ΠΑΣ Γιάννινα στη μεταβατική αυτή περίοδο και να οδηγήσει την ομάδα, μέσα από απολύτως θεσμικές και νόμιμες διαδικασίες, σε οικονομική εξυγίανση, λειτουργική σταθερότητα και επόμενη μέρα.
Η PAS Giannina Strategic Development Fund δεν διοικεί την ΠΑΕ, δεν κατέχει μετοχές και δεν αντικαθιστά κανέναν θεσμικό ρόλο. Λειτουργεί ως ασπίδα και εγγυητής: χρηματοδοτεί, εποπτεύει και διασφαλίζει ότι κάθε ευρώ που μπαίνει στην ομάδα έχει συγκεκριμένο σκοπό, διαφάνεια και αποτέλεσμα.
Παράλληλα, όμως η PAS Giannina Strategic Development Fund αποτελεί το θεσμικά ασφαλές όχημα μετάβασης σε ένα νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς, εφόσον και όταν αυτό καταστεί εφικτό. Μέσα από αυτή τη δομή μπορεί να πραγματοποιηθεί, με τάξη, νομιμότητα και απόλυτη διαφάνεια, η μετάβαση της ΠΑΕ σε νέα ιδιοκτησιακή κατάσταση, χωρίς ρίσκα, χωρίς σκιές και χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ίδια η ύπαρξη του ΠΑΣ. Είναι το εργαλείο που κρατά τον ΠΑΣ όρθιο σήμερα, καθαρίζει το παρελθόν, οργανώνει το παρόν και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια σοβαρή, βιώσιμη και ασφαλή αλλαγή σελίδας αύριο.
Κλείνοντας, από την πρώτη μέρα που πήρα αυτή την αυτοκτονική απόφαση για μένα, όλοι ανεξαιρέτως μου έλεγαν: «Νίκο, είσαι τρελός? Θα καταστραφείς. Μην το κάνεις». Και όταν εν τέλει έκανα πράξη την απόφαση μου και πάλι μου έλεγαν: Παράτα τα, παραιτήσου άμεσα. Ήξερα από την πρώτη στιγμή πόσο δίκιο έχουν. Το αναγνώριζα και το παραδεχόμουν. Τους έλεγα όμως επίσης από την πρώτη στιγμή ότι μόνος μου δεν μπορώ, ότι μόνο όλοι μαζί μπορούμε. Δυστυχώς είχα και εγώ και αυτοί δίκιο. Σήμερα, μετά από επτά μήνες, είμαι πιο μόνος από ποτέ σε αυτή την προσπάθεια, προσωπικά όμως δεν το μετανιώνω και παραμένω περήφανος για αυτό που έγινε. Περήφανος για τη συνείδησή μου. Περήφανος για την οικογένειά μου. Περήφανος για τον πατέρα μου.
Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλους όσοι στήριξαν μέχρι σήμερα έμπρακτα και οικονομικά αυτή την προσπάθεια. Όλους όσοι, ο καθένας με τον τρόπο και τη δυνατότητά του, έδωσαν ανάσες στην ομάδα, έδωσαν δύναμη σε εμένα προσωπικά και απέδειξαν ότι στον ΠΑΣ υπάρχουν άνθρωποι που δεν μιλούν — πράττουν.
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τους αδελφούς Ναυροζογλου και την εταιρεία NATECH, τον κύριο Αλέξη Σταύρο και την εταιρεία ALESCO, τον κύριο Κωνσταντίνο Νιτσιάκο και την εταιρεία ΝΙΤΣΙΑΚΟΣ ΑΒΕΕ, τον κύριο Νίκο Χήτο και την εταιρεία ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ, τον Αγροτικό Πτηνοτροφικό Συνεταιρισμό Ιωαννίνων “ΠΙΝΔΟΣ”, καθώς και όλους τους υπόλοιπους χορηγούς που έχουμε κάνει αναφορά τόσο ως ΠΑΕ όσο και εγώ προσωπικά και που στάθηκαν δίπλα στην ομάδα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.
Θέλω να το πω επίσης καθαρά: σέβομαι απόλυτα την απόφαση όσων, για τους δικούς τους λόγους, δεν έχουν βοηθήσει οικονομικά μέχρι σήμερα. Η απόφασή τους είναι απολύτως σεβαστή. Το ζήτημα όμως πλέον δεν είναι να κρίνουμε κανέναν αλλά είναι να δούμε τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα.
Κλείνοντας αυτό το κομμάτι και πριν περάσω στα οικονομικά στοιχεία, θέλω να μιλήσω με απόλυτη ειλικρίνεια.
Αν αναγκαστώ να σταματήσω και να παραιτηθώ, θα φύγω με καθαρή συνείδηση και με πεντακάθαρο κούτελο. Όμως όσο υπάρχει έστω και μία χαραμάδα να σωθεί και να συνεχίσει αυτή η προσπάθεια, έχω χρέος να κάνω ένα τελευταίο, καθαρό κάλεσμα.
Οι προσεχείς ημέρες θα είναι καθοριστικές. Θα κρίνουν αν αυτή η προσπάθεια μπορεί να συνεχιστεί ουσιαστικά ή αν θα αναγκαστώ κι εγώ να αποχωρήσω. Το λέω ανοιχτά, χωρίς υπεκφυγές. Τα περιθώρια στενεύουν απειλητικά — ανεξάρτητα από το αν η ομάδα θα καταφέρει να παραμείνει στη Super League 2 ή αν βρεθεί στη Γ’ Εθνική. Ο χρόνος, πλέον, δεν είναι σύμμαχος.
Γι’ αυτό ζητώ ξανά, για τελευταία φορά, συστράτευση, σύμπνοια και ενότητα. Ζητώ από τους χορηγούς που ήδη στάθηκαν δίπλα στην ομάδα να ανανεώσουν και να ενισχύσουν τη στήριξή τους, όπως έχω κάνει κι εγώ επανειλημμένα αυτούς τους μήνες. Και καλώ και νέους χορηγούς — μικρούς, μεσαίους ή μεγάλους — να μπουν ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια.
Ταυτόχρονα, καλώ και τον απλό φίλαθλο κόσμο του ΠΑΣ να βοηθήσει έμπρακτα, με όλους τους τρόπους που ήδη έχουμε ενεργοποιήσει: μέσα από τις custom και τις ρετρό φανέλες, μέσα από την Κάρτα Φιλάθλου και το οικοσύστημα των συνεργαζόμενων Partner επιχειρήσεων, μέσα από τις πρωτοβουλίες που έχουν ήδη παρουσιαστεί και τρέχουν.
Ο ΠΑΣ Γιάννινα δεν είναι ιδιωτική υπόθεση. Είναι ένα ιστορικό σωματείο που αντιπροσωπεύει ολόκληρη την πόλη, ολόκληρη την Ήπειρο και έχει κοινωνικό, αθλητικό και συμβολικό βάρος για τον τόπο.
Για τον λόγο αυτό, η προσπάθεια αυτή δεν μπορεί —και δεν πρέπει— να στηρίζεται αποκλειστικά σε έναν άνθρωπο, σε λίγους χορηγούς ή μόνο στον φίλαθλο κόσμο.
Απαιτείται έμπρακτη, ουσιαστική συμβολή και από τον Δήμο, από την Περιφέρεια, από τους πολιτικούς της περιοχής, από την πολιτεία αλλά και από κάθε θεσμικό ή κοινωνικό φορέα της πόλης και της Ηπείρου που μπορεί και οφείλει να έχει ενεργό ρόλο στη διατήρηση και στη συνέχεια του ΠΑΣ Γιάννινα.
Όχι με λόγια, όχι με δηλώσεις, αλλά με πράξεις, με στήριξη και με συμμετοχή, για το καλό της ομάδας και του τόπου.
Και επειδή γνωρίζω ότι όλα αυτά, όσο σημαντικά κι αν είναι, από μόνα τους δεν αρκούν, ανακοινώνω και επίσημα ότι τις προσεχείς ημέρες προχωράμε και σε μια νέα, καθαρή και θεσμική πρωτοβουλία: τη δημιουργία μιας Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας με ξεκάθαρο σκοπό τη στήριξη του αθλητισμού, της νεολαίας και της βιωσιμότητας του ΠΑΣ και του αθλητικού οικοσυστήματος της περιοχής.
Της Progress – Athletics – Sustainability Α.Μ.Κ.Ε, της PAS Α.Μ.Κ.Ε.
Θα ανοίξει λοιπόν άμεσα ειδικός λογαριασμός, μέσω του οποίου όποιος το επιθυμεί θα μπορεί να συνεισφέρει με δωρεά, όποιο ποσό επιθυμεί. Μια δωρεά που θα δώσει άμεση οικονομική ανάσα στην ομάδα και θα ενισχύσει συνολικά αυτή την προσπάθεια, κάνοντας ταυτόχρονα πιο σοβαρό, πιο καθαρό και πιο ελκυστικό το περιβάλλον και για πιθανούς επενδυτές.
Το λέω ξεκάθαρα: με βάση τα οικονομικά στοιχεία που θα δείτε αμέσως μετά, το πλάνο όπως είναι σήμερα, με εμένα μόνο, δεν είναι βιώσιμο. Όλες αυτές οι ενέργειες — οι προηγούμενες και αυτές που ξεκινούν τώρα μέσω της Α.Μ.Κ.Ε. — δεν είναι επιλογή. Είναι προαπαιτούμενο. Πρώτα για να επιβιώσει η ομάδα. Και μετά, για να μπορέσει να επιστρέψει εκεί που πραγματικά της αρμόζει.
Σε επόμενη αναρτηση μου, θα παρουσιαστούν τα οικονομικά στοιχεία, καθαρά. Σήμερα τελειώνουν οι σκιές. Σήμερα τελειώνουν τα “άκουσα”, τα “είδα”, τα “θα δούμε”, τα “θα το σκεφτούμε”, τα “περάστε με το νέο μήνα”. Και από αύριο —όχι θεωρητικά, πρακτικά— ο καθένας θα κριθεί από τη στάση του. Όχι από τα λόγια του.
Ο ΠΑΣ δεν μπορεί να στηρίζεται σε έναν άνθρωπο. Ή μπαίνουμε όλοι — ή χάνεται κάτι που χτίστηκε με αίμα, με θυσία, με πόνο, με ψυχή. Και το λέω όπως το νιώθω: Ή όλοι μαζί — ή τίποτα.

Ν ΣΙΟΝΤΗΣ

[SirBak]

Νο2

Οικονομικα στοιχεια

7 μήνες μάχης, 7 μήνες ευθύνης, 7 μήνες αυτοκαταστροφής: Τι παρέλαβα, τι κάνουμε, που βρισκόμαστε. Ώρα ευθύνης για “όλους” η΄ το τέλος".
Πριν μπω στην ουσία αυτών που έχω να πω, και πριν παρουσιάσω τα οικονομικά στοιχεία, θεωρώ απολύτως απαραίτητο να προηγηθεί μια σύντομη αλλά ουσιαστική ανασκόπηση όσων έχουν συμβεί τους τελευταίους επτά μήνες. Όχι για να κουράσω, ούτε για να επαναλάβω πράγματα που κάποιοι γνωρίζουν ήδη, αλλά για να υπάρχει πλήρης εικόνα και για όσους δεν παρακολουθούν καθημερινά τις εξελίξεις. Για να γίνει κατανοητό τι ακριβώς παραλάβαμε, τι αντιμετωπίσαμε, τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και πώς φτάσαμε στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα. Όχι για να ωραιοποιηθεί τίποτα. Όχι για να δικαιολογηθεί κανείς. Αλλά για να μιλήσουμε με γεγονότα, με σειρά και με αλήθεια.
Βρίσκομαι σήμερα εδώ,  σε μια θέση που δεν επέλεξα επικοινωνιακά. Όχι επειδή δεν ήθελα να παρουσιάσω οικονομικά στοιχεία — το ακριβώς αντίθετο. Για μήνες πίστευα —ίσως αφελώς— ότι θα υπάρξει μια αυτονόητη συσπείρωση, ότι αυτή η προσπάθεια δεν γίνεται να μείνει σε έναν άνθρωπο, ότι θα βρεθούν κι άλλοι να σταθούν δίπλα, όχι με λόγια, αλλά με συμμετοχή. Προσπάθησα να κερδίσω χρόνο, να μιλήσω με ανθρώπους, να ανοίξω δρόμους, να δημιουργήσω συνθήκες για να έρθει στήριξη και συμπόρευση.
Σε αυτό το διάστημα εξαντλήθηκαν όλες οι πιθανές διαδρομές. Έγιναν επαφές, συζητήσεις, παρουσιάσεις και συναντήσεις με κάθε θεσμικό και μη θεσμικό φορέα που θα μπορούσε, έστω θεωρητικά, να συμβάλει σε μια συλλογική λύση. Μιλήσαμε με την τοπική αυτοδιοίκηση, με αρμόδιους θεσμούς, με πολιτειακούς και πολιτικούς παράγοντες, με αθλητικούς φορείς, με ανθρώπους που υπηρετούν τον ερασιτεχνικό και τον επαγγελματικό αθλητισμό, με διοικήσεις οργανισμών που σχετίζονται άμεσα με τη λειτουργία της ομάδας, αλλά και με πρόσωπα που θεσμικά ή ηθικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά. Δεν υπάρχει φορέας, δεν υπάρχει θεσμός, δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει λόγο ή δυνατότητα παρέμβασης, με τον οποίο να μην έγινε προσπάθεια επικοινωνίας — όχι επιφανειακά, αλλά με σοβαρότητα, επιχειρήματα και ξεκάθαρη πρόθεση συνεργασίας.
Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα έγινε μια πολύμηνη, επίπονη διαδικασία συγκέντρωσης, ελέγχου και διασταύρωσης στοιχείων, που δεν μπορούσε —και δεν έπρεπε— να γίνει βιαστικά. Τα οικονομικά στοιχεία που θα παρουσιαστούν σήμερα δεν κρύβονταν. Αντιθέτως, συλλέγονταν, ελέγχονταν και επιβεβαιώνονταν, ώστε όταν μιλήσουμε δημόσια, να μιλήσουμε με ακρίβεια και σοβαρότητα. Πρόκειται για δουλειά που απαιτεί χρόνο, έρευνα, έλεγχο και υπευθυνότητα. Και σήμερα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι βρισκόμαστε στο σημείο όπου γνωρίζουμε τι παραλάβαμε, τι διαχειριστήκαμε, τι υπάρχει σήμερα και τι προκύπτει από εδώ και πέρα, εφόσον συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια. Σε έναν οργανισμό με το παρελθόν και τις εκκρεμότητες του ΠΑΣ, μπορεί να αναδειχθούν ακόμη ελάχιστες λεπτομέρειες — όμως πλέον μιλάμε για εξαιρέσεις, όχι για θολή εικόνα.
Και τώρα πάμε στην ουσία.
Ήρθε δυστυχώς η στιγμή να πω δημόσια αυτό που τόσους μήνες προσπαθούσα να αποφύγω. Γνώριζα από την πρώτη στιγμή που πάω να μπλέξω. Δεν το ήθελα, δεν το επέλεξα, ούτε ήθελα να πιστεύω ότι θα αναγκαστώ να κάνω σήμερα αυτή την συνέντευξη τύπου. Όμως οι συνθήκες το απαιτούν και η αλήθεια δεν μπορεί να περιμένει άλλο: Εδώ και σχεδόν 7 μήνες έδωσα μία τεράστια και άνιση μάχη που ελάχιστοι αρχικά πίστεψαν ότι μπορεί να κερδηθεί — και δυστυχώς σήμερα αποδεικνύεται μέσα από τις πράξεις τους ή την απάθεια τους ότι την πιστεύουν ακόμα λιγότεροι.
Μπήκα μπροστά σε μια στιγμή που ο ΠΑΣ ήταν κυριολεκτικά διαλυμένος, στο απόλυτο μηδέν, στα πρόθυρα του Γ’ Τοπικού. Δεν μπορώ να κρύψω άλλο τη σωματική και ψυχολογική κούραση μου, την αγανάκτηση μου αλλά και την απογοήτευσή μου, καθώς βρίσκομαι κυριολεκτικά μόνος σε αυτή την τιτάνια προσπάθεια και —όπως συνήθως συμβαίνει— ορισμένοι, ευτυχώς πολύ μικρή μειοψηφία, έχουν εξαιρετικά κοντή μνήμη. Ξέχασαν πού ήμασταν, πού θα καταλήγαμε, τι αντιμετωπίσαμε. Ξέχασαν ότι όλα όσα σήμερα θεωρούνται «αυτονόητα» δεν ήταν ούτε απλά ούτε δεδομένα.
Με τους 2000-2500 σταθερούς φιλάθλους πάντα δίπλα μου να μου δίνουν κουράγιο και δύναμη να συνεχίζω, με λίγους αλλά γενναίους χορηγούς, με τεράστιο προσωπικό χρόνο, πολλά χρήματα που δεν περίσσευαν και πλέον έχουν σπαταληθεί για τον ΠΑΣ, υγεία, καρδιά και ψυχή, έστησα ξανά από το μηδέν μια ΠΑΕ που είχε κυριολεκτικά κλείσει. Κατορθώσαμε το ακατόρθωτο, κάναμε πάνω από 50 διακανονισμούς. Ξεμπλοκάραμε ποινές από FIFA, ΕΠΟ, ΠΣΑΠΠ, πήραμε άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Super League 2. Πληρώσαμε χρέη, επαναφέραμε λειτουργίες, στελεχώσαμε γραφεία, φτιάξαμε ομάδα, ξεκινήσαμε προετοιμασία, κατεβήκαμε  στο πρωτάθλημα σε λιγότερες από 15 ημέρες.
Και σήμερα ο ΠΑΣ Γιάννινα είναι αγνώριστος σε σχέση με αυτό που παραλάβαμε: Υπάρχει πλάνο. Υπάρχει δομή. Υπάρχει οργάνωση. Υπάρχει —και αυτό είναι το πιο σημαντικό— προοπτική.
Σε αυτό το σημείο όμως πρέπει να ξαναειπωθεί ξεκάθαρα και για τελευταία φορά: Από την πρώτη μέρα είπα ότι ΜΟΝΟ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Ξεκίνησα μόνος, συνέχισα με λίγους  και —αντί να γινόμαστε περισσότεροι— σήμερα είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι έχω μείνει ολομόναχος μαζί με τους 2000-2500 πιστούς φιλάθλους της ομάδας οι οποίοι όμως και αυτοί έδωσαν ότι είχαν και δεν είχαν!
Ας είμαστε ρεαλιστές και ξεκάθαροι: κανένα σοβαρό project δεν επιβιώνει έτσι. Ο ΠΑΣ δεν μπορεί να στηρίζεται σε έναν άνθρωπο. Ή μπαίνουμε όλοι, ή χάνεται μια τεράστια ευκαιρία που χτίστηκε με αίμα. Ο δρόμος μπροστά μας δεν είναι εύκολος. Αλλά —επιτέλους— υπάρχει δρόμος. Γιατί πολύ απλά, πριν δεν υπήρχε. Σήμερα υπάρχουν πραγματικές βάσεις, πραγματικές δυνατότητες, πραγματική ελπίδα. Η προοπτική είναι εδώ, είναι τώρα — όχι αύριο.
Οι δικές μου προσπάθειες συνεχίζονται καθημερινά, άλλα πλέον δηλώνω δημόσια ότι αν δεν υπάρξει άμεσα, αν δεν υπάρξει ΤΩΡΑ, καθολική συστράτευση και πραγματική στήριξη, αν δεν υπάρξει έμπρακτη συμμετοχή και ανάληψη ευθύνης από όσους οφείλουν και μπορούν να βοηθήσουν, τότε οφείλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής: αυτή η προσπάθεια δεν μπορεί και δεν θα  συνεχιστεί από εμένα. Δεν προτίθεμαι να οδηγήσω την ομάδα σε αδιέξοδα, σε καταστάσεις χωρίς λύση και χωρίς προοπτική, ούτε να συνεχίσω να σηκώνω μόνος μου ένα βάρος που αντικειμενικά δεν σηκώνεται από έναν άνθρωπο και με οδηγεί με απόλυτη ακρίβεια στην αυτοκαταστροφή. Αν δεν υπάρξουν συμμετέχοντες, αν δεν υπάρξει πανστρατιά τώρα, θα αναγκαστώ να αποχωρήσω άμεσα από την προσπάθεια, έχοντας εξαντλήσει κάθε όριο, κάθε δυνατότητα και κάθε περιθώριο.
Υπάρχει business plan, υπάρχουν ανοιχτές συζητήσεις με σοβαρούς επενδυτές (δυστυχώς μόνο εκτός Ιωαννίνων), οι οποίοι θέλουν χρόνο, ασφάλεια και ξεκάθαρο περιβάλλον. Εδώ όμως που έχει φτάσει η κατάσταση και στο μέγεθος που έχει απαξιωθεί, οι πιθανότητες επένδυσης σοβαρών επενδυτών στον ΠΑΣ μοιραία μειώνονται απειλητικά. Και πώς να μην συμβεί αυτό, όταν εμείς εδώ στην πόλη μας δεν στεκόμαστε ενωμένοι, συσπειρωμένοι και πραγματικά κοντά και δίπλα στην ομάδα μας,  όταν  εμείς οι ίδιοι δεν δημιουργούμε τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες για ένα περιβάλλον ελκυστικό σε σοβαρούς επενδυτές.
Και μέσα σε όλα αυτά, ακούστηκαν και ακούγονται πολλά. Θα το πω καθαρά, χωρίς υπαινιγμούς:
Τους τελευταίους μήνες ακούγονται και γράφονται βαριές κουβέντες και αθλιότητες για «παπάτζες», για «εξαπάτηση», για «προμελετημένο έγκλημα», για «λαμόγια», για «εικονικά τιμολόγια», για «ξέπλυμα», για «στησίματα» και πολλά αλλά στα ΄΄καφενεία΄΄ αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης! Διακινούνται θρασύτητες προσωπικές επιθέσεις και αρρωστημένα σενάρια. Η αθλιότητα, η χυδαία σπίλωση, η μικρότητα, η κακοήθεια, ο απόλυτος μηδενισμός, η αχαριστία και η ηθική παρακμή σε όλο τους το μεγαλείο! Αποδείχθηκε περίτρανα πόσο κοντή, επιλεκτική και άδικη μπορεί να γίνει η μνήμη αλλά και πόσο μεγάλη είναι τελικά η αχαριστία ορισμένων. Πόσο εύκολα μηδενίζεται και απαξιώνετε μια τιτάνια προσπάθεια και πόσο γρήγορα η απουσία βαφτίζεται άποψη και η άγνοια γίνεται βεβαιότητα.
Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να σπιλώσει την προσωπικότητα μου αλλά και την ιστορική διαδρομή του πατέρα μου, του εμβληματικού αρχηγού του Άγιαξ της Ηπείρου. Και τα 2,  δεν είναι αντικείμενο κουβέντας, υπονοούμενων ή λάσπης. Είναι αξίες, πορεία και ευθύνη που κουβαλιούνται όρθια και καθαρά. Σε αυτό είμαι και θα είμαι απολύτως αδιαπραγμάτευτος και αμείλικτος. Δεν πρόκειται να απολογηθώ ποτέ και να δώσω αναφορά σε κανέναν που δεν έχει βάλει ούτε χρόνο, ούτε χρήμα, ούτε ψυχή. Δεν πρόκειται να δεχτώ ποτέ κριτική από απόσταση. Κριτική έχουν δικαίωμα να κάνουν ΜΟΝΟ όσοι στάθηκαν έμπρακτα και με αποδείξεις, δίπλα στην ομάδα. ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.
Και μιας και μιλάμε για “γνώμες” και “εύκολες λύσεις”, ας κλείσουμε κι αυτό το κεφάλαιο, όπως ακριβώς πρέπει:
Ακούγονται πολλά. Για «εύκολες–μαγικές» λύσεις. Λες και ο ΠΑΣ ζει σε μια πραγματικότητα όπου όλα γίνονται με ένα πληκτρολόγιο.
Η αλήθεια είναι απλή: Οι εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, οι γρήγορες λύσεις κοστίζουν και οι σωστές λύσεις θέλουν χρόνο, σοβαρότητα και ενότητα. Υπάρχουν ομάδες με ταμεία γεμάτα, χωρίς χρέη, με εγκαταστάσεις–πρότυπο και ούτε αυτές δεν κάνουν αυτά που ζητάνε ορισμένοι από τον ΠΑΣ. Και τα ζητάνε από μια ομάδα που πριν λίγους μήνες σώθηκε από το μηδέν, στήθηκε σε χρόνο μηδέν και σήμερα κρατιέται όρθια με υπέρβαση και ψυχή. Όποιος είναι ειλικρινής ξέρει την απάντηση... Στον ΠΑΣ χωρούν μόνο όσοι αντέχουν την ευθύνη και το βάρος της φανέλας. Όσοι έχουν όραμα, χαρακτήρα και πυγμή. Όχι όσοι ψάχνουν στρωμένο δρόμο.
Ας πάμε τώρα στο επικίνδυνο και καταστροφικό σενάριο–παραμύθι της διάλυσης του ΠΑΣ: Κάποιοι λέγανε και επιμένουν να λένε «να διαλυθεί η ομάδα και να ξεκινήσουμε από το τοπικό». Ας μάθουν πρώτα τι προβλέπει η νομοθεσία: Αν η ΠΑΕ έκλεινε τον περασμένο Ιούλιο: Τα χρέη θα έμεναν για χρόνια ίσως και δεκαετίες, η θέση στις επαγγελματικές κατηγορίες θα χανόταν οριστικά, ο ΠΑΣ δεν θα υπήρχε ΠΟΤΕ ξανά όπως τον ξέρουμε. Όχι Γ’ Εθνική — αυτό δεν επιτρέπονταν από τη νομοθεσία λόγω μη αδειοδότησης από την ΕΠΟ. Μόνο Γ’ Τοπικό. Χωρίς ταύρο, χωρίς χρώματα, χωρίς Ζωσιμάδες, χωρίς ιστορία. Όποιος θέλει να στηρίξει ομάδα τοπικού, υπάρχουν δεκάδες στην πόλη — ας πήγαινε εκεί από χθες. Τον Άγιαξ της Ηπείρου δεν θα τον θάψουμε για να νιώσει κάποιος δικαιωμένος.
Όσον αφορά το αύριο του ΠΑΣ: Είτε σωθεί φέτος η ομάδα είτε όχι, οφείλουμε όλοι μας  ο ΠΑΣ να σηκωθεί ξανα — σωστά, καθαρά, οργανωμένα. Αλλά μέχρι τότε: Ας κάνει ο καθένας ΤΩΡΑ αυτό που του αναλογεί. Για να μη μιλάμε μετά με «αν» και τύψεις. Ξεκάθαρα τι ΔΕΝ χρειάζεται ο ΠΑΣ σήμερα: Πανικό, θεωρίες, και καφενειακές αναλύσεις. Τι χρειάζεται: Υπομονή, επιμονή, ρεαλισμό και πάνω απ’ όλα, ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ.
Και πριν ζητάμε… ας θυμηθούμε για τελευταία φορά: Πού ήμασταν πριν από 7 μήνες. Πού είμαστε τώρα. Και πόσο δρόμο έχουμε ακόμη. Ο δρόμος υπάρχει. Το πλάνο υπάρχει. Η ομάδα υπάρχει. Η ψυχή υπάρχει. Λιγότερα λόγια, περισσότερη ευθύνη. Τέλος η άγνοια, τέλος οι θεωρίες. Η εποχή της άποψης χωρίς ευθύνη εχει τελειώσει  προ πολλού για τον ΠΑΣ. Εδώ και μήνες μιλούν μόνο οι πράξεις. Όποιος θέλει να μιλήσει, ας κοιτάξει πρώτα τι έχει προσφέρει. Τα υπόλοιπα είναι θόρυβος και ο ΠΑΣ δεν θα σωθεί με αυτόν.
Θα μου επιτρέψτε επίσης να ξεκαθαρίσω μερικά θέματα, καθώς μπορώ να αντιληφτώ ποιες ερωτήσεις και απορίες θα μπορούσατε να μου θέσετε.
Πρώτον: το θέμα της “κακοδιαχείρισης” αλλά  και ο χαρακτηρισμός μου από κάποια πολύ μικρή μειοψηφία ως “ κακός διαχειριστής”. Θα είμαι ευγενικός, αλλά απολύτως κοφτός. Δεν δέχομαι να με αποκαλεί κανείς  “διαχειριστή” πόσο μάλιστα ‘κακό διαχειριστή’, λες και διαχειρίζομαι τα κοινόχρηστα μιας πολυκατοικίας. Ένας διαχειριστής δεν βάζει το 45%–50% του budget από την τσέπη του και καθημερινά αυξάνει το ποσοστό συμμετοχής του! Ένας διαχειριστής πληρώνεται για να κάνει τη δουλειά του και δεν ρισκάρει απολύτως τίποτα.  Στην οικονομική παρουσίαση που θα ακολουθήσει, θα υπάρξει πλήρης ανάλυση για το συγκεκριμένο θεμα.
Δεύτερον: οι κατηγορίες για το αγωνιστικό και το “στήσιμο” της ομάδας. Ας θυμηθούμε τι παραλάβαμε. Δεν υπήρχαν υπάλληλοι. Οι εργαζόμενοι ήταν σε επίσχεση. Τα γραφεία ήταν κλειστά. Δεν υπήρχε οργάνωση, δεν υπήρχε staff, δεν υπήρχαν ποδοσφαιριστές, δεν υπήρχε ομάδα. Και μέσα σε αυτό το χάος, έπρεπε να τρέξουν όλα μαζί: διακανονισμοί, υπογραφές, άρση bans, αδειοδότηση, στελέχωση, προπονητικό επιτελείο, ποδοσφαιριστές, δελτία, προετοιμασία, πρωτάθλημα. Τα bans της FIFA άρθηκαν  τέλος Αυγούστου. Η άδεια ήρθε τέλος Αυγούστου. Το πρωτάθλημα ξεκινούσε αρχές Σεπτεμβρίου. Επιπλέον υπήρχαν περιορισμοί — και αυτοί οι περιορισμοί δεν είναι “άποψη”, είναι πραγματικότητα: περιορισμοί στο τι ξένους μπορείς να πάρεις, περιορισμοί  ηλικιακοί, περιορισμοί που έκαναν το έργο μας αντικειμενικά δυσκολότερο από κάθε άλλη ομάδα. Και μέσα σε όλα αυτά, με ελάχιστο χρόνο και ελάχιστα κεφάλαια, στήθηκε ομάδα. Έγιναν λάθη; Βεβαίως. Μόνο που τα λάθη κρίνονται με βάση τις συνθήκες. Και οι συνθήκες μας ήταν οι πιο σκληρές που μπορεί να αντιμετωπίσει μια ΠΑΕ. Το λέω καθαρά: ουδέποτε είπα ότι είμαι ο “γνώστης” του ποδοσφαίρου. Μπήκα για να σωθεί η ομάδα. Και έφτασα, χωρίς να το επιδιώξω, να πρέπει να σηκώσω και το διοικητικό και το λειτουργικό και το επικοινωνιακό και το αγωνιστικό βάρος. Κι όμως: οι μικροί, οι νεαροί, οι παίκτες που πάλεψαν με καρδιά, έδωσαν ό,τι μπορούσαν. Και αν η συνεισφορά των μόλις τριών  πιο έμπειρων —και ακριβών— συμβολαίων που είχαμε δικαίωμα να έχουμε στο ροστερ  ήταν αυτή που περιμέναμε, σήμερα θα μιλούσαμε αλλιώς. Αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια δεν ωραιοποιείται.
Τρίτον: το θέμα της ιδιοκτησίας, των μετοχών και τα “παραμύθια” περί “μπροστινού” και ‘πισινού’. Θα το πω και αυτό ξεκάθαρα. Δεν είμαι μπροστινός κανενός. Ούτε έχω κάποιον πίσω μου. Η σημερινή ιδιοκτησία έχει δηλώσει επίσημα εδώ και σχεδόν 1 χρόνο  ότι παραχωρεί τις μετοχές, ότι αποχωρεί και ότι δεν πρόκειται να στηρίξει οικονομικά την ομάδα . Και επίσης είναι προφανές γιατί δεν βρέθηκε άνθρωπος να τις πάρει μετοχές απευθείας: γιατί μαζί με τις μετοχές θα έπαιρνε και τα χρέη. Εγώ μπήκα μπροστά για να ανοίξω τον χορό και να ακολουθήσουν και άλλοι που σίγουρα μπορούν να διαθέσουν περισσότερα  κεφάλαια και που με μεγάλη μου χαρά και ικανοποίηση θα τους παραχωρούσα την θέση μου.  Μπήκα μπροστά για να κερδηθεί χρόνος. Για να συγκεντρωθούν όλα τα απαραίτητα οικονομικά στοιχειά,  Για να μη χαθεί ο ΠΑΣ. Για να μην πάμε εκεί που θα πηγαίναμε χωρίς επιστροφή. Για να γίνει το project ξανά ελκυστικό, επενδύσιμο, σοβαρό. Αυτό και μόνο. Ξεκαραρα. Και αν κάποιος θέλει να μιλήσει για “σκιές”, ας μιλήσει με αποδείξεις. Η εποχή του θορύβου τελείωσε οριστικά για όλους.
Τέταρτον: το σενάριο του υποβιβασμού και ο ερασιτέχνης ΠΑΣ. Θα παλέψουμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο για να σωθεί η κατηγορία. Δεν υπόσχομαι θαύματα. Υπόσχομαι μάχη. Αν, όμως, έρθει το σενάριο της Γ’ Εθνικής, ο κόσμος πρέπει να ξέρει την αλήθεια: ο ΠΑΣ δεν πεθαίνει αυτόματα — αλλά χωρίς προϋποθέσεις δεν έχει και μέλλον.
Σε αυτό το σημείο θέλω να μιλήσουμε με απόλυτη καθαρότητα, γιατί εδώ ακούγονται  επικίνδυνα ψέματα και καλλιεργούνται οι μεγαλύτερες αυταπάτες.
Αν ο ΠΑΣ Γιάννινα υποβιβαστεί στη Γ’ Εθνική κατηγορία, που είναι ερασιτεχνική, η ελληνική νομοθεσία είναι απολύτως σαφής και δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας.
Η ΠΑΕ παύει να λειτουργεί ως επαγγελματική εταιρεία.
Η ΠΑΕ δεν συνεχίζει στη Γ’ Εθνική.
Τίθεται σε λύση και εκκαθάριση, σύμφωνα με τον αθλητικό νόμο και το εταιρικό δίκαιο.
Ολοκληρώνει τον κύκλο της ως ανώνυμη εταιρεία και παύει να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο.
Η εκκαθάριση αφορά αποκλειστικά την ΠΑΕ.
Δεν αφορά τον σύλλογο, δεν αφορά την ιστορία, δεν αφορά τον Ερασιτέχνη.
Μετά την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης, η αγωνιστική συνέχεια του ΠΑΣ περνά αυτοδικαίως στον Ερασιτέχνη ΠΑΣ Γιάννινα.
Η ομάδα συνεχίζει ως ερασιτεχνικό σωματείο, διοικούμενη από τον Ερασιτέχνη.
Και εδώ πρέπει να ειπωθεί κάτι απολύτως ξεκάθαρο, για να τελειώνουμε μια και καλή:
Ο Ερασιτέχνης ΔΕΝ αναλαμβάνει τα χρέη της ΠΑΕ.
Αυτό προβλέπεται ρητά από τον νόμο.
Οι οικονομικές υποχρεώσεις, τα χρέη και όλες οι εκκρεμότητες παραμένουν στην ΠΑΕ που εκκαθαρίζεται και δεν μεταφέρονται στον Ερασιτέχνη.
Η ιστορία, το όνομα, το έμβλημα και η ταυτότητα του ΠΑΣ παραμένουν ζωντανά.
Ο ΠΑΣ Γιάννινα συνεχίζει να υπάρχει ως σύλλογος, με την ίδια ιστορική και κοινωνική ταυτότητα, απλώς σε ερασιτεχνικό καθεστώς.
Όμως – και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο που κάποιοι σκόπιμα αποκρύπτουν – αν και όταν ο ΠΑΣ επανέλθει στις επαγγελματικές κατηγορίες, τότε οι οικονομικές υποχρεώσεις επανέρχονται ως εξής:
Οι οφειλές προς ξένους ποδοσφαιριστές και προπονητές επανέρχονται στο 100%, στο σύνολό τους, όπως έχουν επιδικαστεί από τη FIFA.
Οι οφειλές προς Έλληνες ποδοσφαιριστές και προπονητές επανέρχονται στο 50%, όπως προβλέπει η νομοθεσία.
Οι οφειλές προς προμηθευτές και τρίτους επανέρχονται στο 100%, εφόσον δεν έχουν ικανοποιηθεί από προϊόν εκκαθάρισης.
Και εδώ πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια: δεν υπάρχει προϊόν εκκαθάρισης, γιατί η ΠΑΕ δεν διαθέτει κανένα απολύτως περιουσιακό στοιχείο..
Οι οφειλές προς ΕΦΚΑ, ΔΟΥ και κάθε κρατικό φορέα επανέρχονται στο 100%, με τις σχετικές προσαυξήσεις και μάλιστα συνεχίζουν να βαραίνουν και τα φυσικά πρόσωπα, ανεξαρτήτως κατηγορίας στην οποία αγωνίζεται η ομάδα.
Άρα, για να τελειώνουμε οριστικά με τα παραμύθια: δεν τίθεται θέμα διαγραφής χρεών.
Δεν υπάρχει «μαγικό restart».
Δεν υπάρχει «λευκή σελίδα».
Δεν υπάρχει «καθαρή επανεκκίνηση» χωρίς συνέπειες.
Η μόνη πραγματική λύση, είτε στη Super League 2 είτε στη Γ’ Εθνική, είναι οργάνωση, σχέδιο, εξυγίανση, διατήρηση του εξωδικαστικού μηχανισμού και σοβαροί άνθρωποι με κεφάλαια, χρόνο και ευθύνη.
Οτιδήποτε άλλο είναι είτε άγνοια είτε συνειδητή παραπλάνηση.
Η πρώτη και πιο σκληρή προϋπόθεση είναι μία: η συνέχιση της αποπληρωμής του εξωδικαστικού μηχανισμού. Ο 20ετης  εξωδικαστικός που σήμερα είναι σε ισχύ, είναι το μοναδικό εργαλείο που κρατά το project ζωντανό και επενδύσιμο. Αν σταματήσει, οι οφειλές τοκίζονται, η εικόνα γίνεται απολύτως μη ελκυστική και μπαίνουμε σε δρόμο που δεν γυρίζει. Αν πάμε στη Γ’ Εθνική, αλλά θέλουμε πραγματικά να ξαναγίνουμε επαγγελματικό σωματείο, πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει και να αποπληρώνεται ο εξωδικαστικός με απόλυτη συνέπεια , πρέπει να στηθούν δομές, να δημιουργηθούν υποδομές και αθλητικές εγκαταστάσεις  που δεν υπάρχουν, οργανωμένη ακαδημία,  πρέπει να υπάρξουν κεφάλαια, πρέπει να υπάρξει οργάνωση και καθαρή συμφωνία με τον ερασιτέχνη. Ο ερασιτέχνης πρέπει να είναι απολύτως διασφαλισμένος —  αλλά και οι επενδυτές που θα μπουν, μικροί, μεσαίοι μεγάλοι πρέπει να είναι επίσης απολύτως διασφαλισμένοι. Χωρίς αμφίδρομη εμπιστοσύνη, δεν γίνεται τίποτα. Η δική μου σχέση με τον ερασιτέχνη είναι άψογη, με σεβασμό και συνεργασία. Αλλά το “αν” και το “τι” της επόμενης μέρας, δεν είναι προσωπικό μου θέμα. Είναι θέμα συλλογικής απόφασης, συλλογικής ωριμότητας και συλλογικής ευθύνης και μόνο εάν διασφαλιστούν όλα τα παραπάνω θα σκεφτώ σοβαρά  αν μπορώ και αν επιθυμώ να συνεχίσω.
Πεμπτον: Θεωρώ απαραίτητο να υπενθυμίσω και τον ρόλο της PAS Giannina Strategic Development Fund Α.Ε.. Πρόκειται για μια εταιρεία ειδικού σκοπού, που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να στηρίξει τον ΠΑΣ Γιάννινα στη μεταβατική αυτή περίοδο και να οδηγήσει την ομάδα, μέσα από απολύτως θεσμικές και νόμιμες διαδικασίες, σε οικονομική εξυγίανση, λειτουργική σταθερότητα και επόμενη μέρα.
Η PAS Giannina Strategic Development Fund δεν διοικεί την ΠΑΕ, δεν κατέχει μετοχές και δεν αντικαθιστά κανέναν θεσμικό ρόλο. Λειτουργεί ως ασπίδα και εγγυητής: χρηματοδοτεί, εποπτεύει και διασφαλίζει ότι κάθε ευρώ που μπαίνει στην ομάδα έχει συγκεκριμένο σκοπό, διαφάνεια και αποτέλεσμα.
Παράλληλα, όμως η PAS Giannina Strategic Development Fund αποτελεί το θεσμικά ασφαλές όχημα μετάβασης σε ένα νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς, εφόσον και όταν αυτό καταστεί εφικτό. Μέσα από αυτή τη δομή μπορεί να πραγματοποιηθεί, με τάξη, νομιμότητα και απόλυτη διαφάνεια, η μετάβαση της ΠΑΕ σε νέα ιδιοκτησιακή κατάσταση, χωρίς ρίσκα, χωρίς σκιές και χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ίδια η ύπαρξη του ΠΑΣ. Είναι το εργαλείο που κρατά τον ΠΑΣ όρθιο σήμερα, καθαρίζει το παρελθόν, οργανώνει το παρόν και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια σοβαρή, βιώσιμη και ασφαλή αλλαγή σελίδας αύριο.
Κλείνοντας, από την πρώτη μέρα που πήρα αυτή την αυτοκτονική απόφαση για μένα, όλοι ανεξαιρέτως μου έλεγαν: «Νίκο, είσαι τρελός? Θα καταστραφείς. Μην το κάνεις». Και όταν εν τέλει έκανα πράξη την απόφαση μου και πάλι μου έλεγαν: Παράτα τα, παραιτήσου άμεσα. Ήξερα από την πρώτη στιγμή πόσο δίκιο έχουν. Το αναγνώριζα και το παραδεχόμουν. Τους έλεγα όμως επίσης από την πρώτη στιγμή ότι μόνος μου δεν μπορώ, ότι μόνο όλοι μαζί μπορούμε. Δυστυχώς είχα και εγώ και αυτοί δίκιο. Σήμερα, μετά από επτά μήνες, είμαι πιο μόνος από ποτέ σε αυτή την προσπάθεια, προσωπικά όμως δεν το μετανιώνω και παραμένω περήφανος για αυτό που έγινε. Περήφανος για τη συνείδησή μου. Περήφανος για την οικογένειά μου. Περήφανος για τον πατέρα μου.
Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλους όσοι στήριξαν μέχρι σήμερα έμπρακτα και οικονομικά αυτή την προσπάθεια. Όλους όσοι, ο καθένας με τον τρόπο και τη δυνατότητά του, έδωσαν ανάσες στην ομάδα, έδωσαν δύναμη σε εμένα προσωπικά και απέδειξαν ότι στον ΠΑΣ υπάρχουν άνθρωποι που δεν μιλούν — πράττουν.
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τους αδελφούς Ναυροζογλου και την εταιρεία NATECH, τον κύριο Αλέξη Σταύρο και την εταιρεία ALESCO, τον κύριο Κωνσταντίνο Νιτσιάκο και την εταιρεία ΝΙΤΣΙΑΚΟΣ ΑΒΕΕ, τον κύριο Νίκο Χήτο και την εταιρεία ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ, τον Αγροτικό Πτηνοτροφικό Συνεταιρισμό Ιωαννίνων “ΠΙΝΔΟΣ”, καθώς και όλους τους υπόλοιπους χορηγούς που έχουμε κάνει αναφορά τόσο ως ΠΑΕ όσο και εγώ προσωπικά και που στάθηκαν δίπλα στην ομάδα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.
Θέλω να το πω επίσης καθαρά: σέβομαι απόλυτα την απόφαση όσων, για τους δικούς τους λόγους, δεν έχουν βοηθήσει οικονομικά μέχρι σήμερα. Η απόφασή τους είναι απολύτως σεβαστή. Το ζήτημα όμως πλέον δεν είναι να κρίνουμε κανέναν αλλά είναι να δούμε τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα.
Κλείνοντας αυτό το κομμάτι και πριν περάσω στα οικονομικά στοιχεία, θέλω να μιλήσω με απόλυτη ειλικρίνεια.
Αν αναγκαστώ να σταματήσω και να παραιτηθώ, θα φύγω με καθαρή συνείδηση και με πεντακάθαρο κούτελο. Όμως όσο υπάρχει έστω και μία χαραμάδα να σωθεί και να συνεχίσει αυτή η προσπάθεια, έχω χρέος να κάνω ένα τελευταίο, καθαρό κάλεσμα.
Οι προσεχείς ημέρες θα είναι καθοριστικές. Θα κρίνουν αν αυτή η προσπάθεια μπορεί να συνεχιστεί ουσιαστικά ή αν θα αναγκαστώ κι εγώ να αποχωρήσω. Το λέω ανοιχτά, χωρίς υπεκφυγές. Τα περιθώρια στενεύουν απειλητικά — ανεξάρτητα από το αν η ομάδα θα καταφέρει να παραμείνει στη Super League 2 ή αν βρεθεί στη Γ’ Εθνική. Ο χρόνος, πλέον, δεν είναι σύμμαχος.
Γι’ αυτό ζητώ ξανά, για τελευταία φορά, συστράτευση, σύμπνοια και ενότητα. Ζητώ από τους χορηγούς που ήδη στάθηκαν δίπλα στην ομάδα να ανανεώσουν και να ενισχύσουν τη στήριξή τους, όπως έχω κάνει κι εγώ επανειλημμένα αυτούς τους μήνες. Και καλώ και νέους χορηγούς — μικρούς, μεσαίους ή μεγάλους — να μπουν ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια.
Ταυτόχρονα, καλώ και τον απλό φίλαθλο κόσμο του ΠΑΣ να βοηθήσει έμπρακτα, με όλους τους τρόπους που ήδη έχουμε ενεργοποιήσει: μέσα από τις custom και τις ρετρό φανέλες, μέσα από την Κάρτα Φιλάθλου και το οικοσύστημα των συνεργαζόμενων Partner επιχειρήσεων, μέσα από τις πρωτοβουλίες που έχουν ήδη παρουσιαστεί και τρέχουν.
Ο ΠΑΣ Γιάννινα δεν είναι ιδιωτική υπόθεση. Είναι ένα ιστορικό σωματείο που αντιπροσωπεύει ολόκληρη την πόλη, ολόκληρη την Ήπειρο και έχει κοινωνικό, αθλητικό και συμβολικό βάρος για τον τόπο.
Για τον λόγο αυτό, η προσπάθεια αυτή δεν μπορεί —και δεν πρέπει— να στηρίζεται αποκλειστικά σε έναν άνθρωπο, σε λίγους χορηγούς ή μόνο στον φίλαθλο κόσμο.
Απαιτείται έμπρακτη, ουσιαστική συμβολή και από τον Δήμο, από την Περιφέρεια, από τους πολιτικούς της περιοχής, από την πολιτεία αλλά και από κάθε θεσμικό ή κοινωνικό φορέα της πόλης και της Ηπείρου που μπορεί και οφείλει να έχει ενεργό ρόλο στη διατήρηση και στη συνέχεια του ΠΑΣ Γιάννινα.
Όχι με λόγια, όχι με δηλώσεις, αλλά με πράξεις, με στήριξη και με συμμετοχή, για το καλό της ομάδας και του τόπου.
Και επειδή γνωρίζω ότι όλα αυτά, όσο σημαντικά κι αν είναι, από μόνα τους δεν αρκούν, ανακοινώνω και επίσημα ότι τις προσεχείς ημέρες προχωράμε και σε μια νέα, καθαρή και θεσμική πρωτοβουλία: τη δημιουργία μιας Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας με ξεκάθαρο σκοπό τη στήριξη του αθλητισμού, της νεολαίας και της βιωσιμότητας του ΠΑΣ και του αθλητικού οικοσυστήματος της περιοχής.
Της Progress – Athletics – Sustainability Α.Μ.Κ.Ε, της PAS Α.Μ.Κ.Ε.
Θα ανοίξει λοιπόν άμεσα ειδικός λογαριασμός, μέσω του οποίου όποιος το επιθυμεί θα μπορεί να συνεισφέρει με δωρεά, όποιο ποσό επιθυμεί. Μια δωρεά που θα δώσει άμεση οικονομική ανάσα στην ομάδα και θα ενισχύσει συνολικά αυτή την προσπάθεια, κάνοντας ταυτόχρονα πιο σοβαρό, πιο καθαρό και πιο ελκυστικό το περιβάλλον και για πιθανούς επενδυτές.
Το λέω ξεκάθαρα: με βάση τα οικονομικά στοιχεία που θα δείτε αμέσως μετά, το πλάνο όπως είναι σήμερα, με εμένα μόνο, δεν είναι βιώσιμο. Όλες αυτές οι ενέργειες — οι προηγούμενες και αυτές που ξεκινούν τώρα μέσω της Α.Μ.Κ.Ε. — δεν είναι επιλογή. Είναι προαπαιτούμενο. Πρώτα για να επιβιώσει η ομάδα. Και μετά, για να μπορέσει να επιστρέψει εκεί που πραγματικά της αρμόζει.
Σε επόμενη αναρτηση μου, θα παρουσιαστούν τα οικονομικά στοιχεία, καθαρά. Σήμερα τελειώνουν οι σκιές. Σήμερα τελειώνουν τα “άκουσα”, τα “είδα”, τα “θα δούμε”, τα “θα το σκεφτούμε”, τα “περάστε με το νέο μήνα”. Και από αύριο —όχι θεωρητικά, πρακτικά— ο καθένας θα κριθεί από τη στάση του. Όχι από τα λόγια του.
Ο ΠΑΣ δεν μπορεί να στηρίζεται σε έναν άνθρωπο. Ή μπαίνουμε όλοι — ή χάνεται κάτι που χτίστηκε με αίμα, με θυσία, με πόνο, με ψυχή. Και το λέω όπως το νιώθω: Ή όλοι μαζί — ή τίποτα.

[thodoris]

Ακουσα ολη τη συνεντευξη αλλα επειδη ειχα παρα πολυ δουλεια ...τα νουμερα τα ακουσα σκορπια....μπορει καποιος να κανει δυο στηλεσ εσοδα εξοδα και απο που....οποιος εχει χρονο γιατι τρεχω σαν τρελος

[SirBak]

.   "Αποδείξεις", όχι ''Αφηγήματα''
"Η Αλήθεια των αριθμών".
"Πράξεις", 'Οχι ''Θεωρίες'' και "Παραμύθια".

Θέλω να κάνω μια απολύτως αναγκαία διευκρίνιση. Τα στοιχεία που θα σας παρουσιάσω αφορούν την καταγραφή και αποτύπωση των επίσημων εσόδων της ΠΑΕ, όπως αυτά προκύπτουν από τα διαθέσιμα οικονομικά δεδομένα των τελευταίων ετών. Η παρούσα παρουσίαση δεν συνιστά κρίση, αξιολόγηση ή τοποθέτηση επί του τρόπου διαχείρισης των εσόδων αυτών σε προηγούμενες περιόδους, ούτε επί των αποφάσεων που ελήφθησαν τότε. Για χρονικά διαστήματα που δεν εμπίπτουν στη δική μου ευθύνη και δράση, δεν μπορώ –ούτε μου αναλογεί– να κρίνω το πώς κατανεμήθηκαν τα χρήματα ή ποιες υποχρεώσεις προϋπήρχαν. Σκοπός μου είναι αποκλειστικά και μόνο η παρουσίαση των αριθμών, με διαφάνεια και ακρίβεια. Πριν μπω λοιπόν στα επιμέρους οικονομικά στοιχεία, θέλω να ξεκαθαρίσω το χρονικό πλαίσιο στο οποίο βασίζεται η ανάλυση που ακολουθεί. Έχω επιλέξει συνειδητά να αναφερθώ στις έξι τελευταίες αγωνιστικές σεζόν, ξεκινώντας από τη σεζόν 2019–2020 έως και σήμερα. Πρόκειται για ένα επαρκώς μεγάλο και αντιπροσωπευτικό χρονικό διάστημα, που επιτρέπει να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την οικονομική πορεία μιας ΠΑΕ όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά και να αποτυπωθεί με σαφήνεια η τεράστια διαφοροποίηση στα έσοδα και στη βιωσιμότητα μιας ομάδας, ανάλογα με το αν αγωνίζεται στη Super League ή στη Super League 2. Τα στοιχεία που θα παρουσιαστούν βασίζονται σε επίσημα, καταγεγραμμένα δεδομένα και δείχνουν ξεκάθαρα τι σημαίνει, στην πράξη, κάθε κατηγορία για μια ομάδα σαν τον ΠΑΣ. Περνάω τώρα στην παρουσίαση των οικονομικών στοιχείων της ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο γίνεται πιο σύντομος, σαφής αλλά και αναλυτικός, γιατί τα οικονομικά δεδομένα δεν είναι απλοί αριθμοί σε έναν ισολογισμό, είναι η ίδια η ιστορία της ομάδας τα τελευταία χρόνια και η εξήγηση του πού βρισκόμαστε σήμερα.

Τη σεζόν 2019–2020, όταν ο ΠΑΣ Γιάννινα αγωνιζόταν στη Super League 2, ο κύκλος εργασιών της ομάδας ανερχόταν μόλις στις 980.000 ευρώ. Εκείνη τη χρονιά το EBITDA παρουσίασε αρνητικό πρόσημο ύψους 1.430.000 ευρώ και οι καθαρές ζημίες της ΠΑΕ έφτασαν το 1.650.000 ευρώ. Πρόκειται για μια χρονιά που καταδεικνύει ξεκάθαρα πόσο δύσκολη είναι η βιωσιμότητα μιας ομάδας στη Super League 2.
Την αμέσως επόμενη χρονιά, τη σεζόν 2020–2021, η ομάδα προβιβάστηκε στη Super League. Η αλλαγή κατηγορίας άλλαξε πλήρως τα οικονομικά δεδομένα. Ο κύκλος εργασιών εκτοξεύθηκε στα 4.814.000 ευρώ και η χρονιά έκλεισε με καθαρά κέρδη 1.467.000 ευρώ. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα πόσο καθοριστικός είναι ο παράγοντας κατηγορία για τα οικονομικά μιας ΠΑΕ.
Τη σεζόν 2021–2022, με την ομάδα να παραμένει στη Super League, ο κύκλος εργασιών ανήλθε στα 2.721.000 ευρώ. Ωστόσο, η χρονιά έκλεισε με καθαρές ζημίες 1.286.000 ευρώ. Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι εκείνη τη σεζόν δεν καταβλήθηκε στις ομάδες η κρατική ενίσχυση από τη φορολόγηση των τυχερών παιγνίων, ένα έσοδο που για τον ΠΑΣ είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Τη σεζόν 2022–2023, και πάλι στη Super League, η ομάδα κατέγραψε έναν από τους πιο παραγωγικούς οικονομικά κύκλους της ιστορίας της. Ο κύκλος εργασιών έφτασε τα 6.919.000 ευρώ και το τελικό αποτέλεσμα ήταν καθαρά κέρδη 893.000 ευρώ.
Τη σεζόν 2023–2024, που ήταν η τελευταία χρονιά της ομάδας στη Super League, ο κύκλος εργασιών ανήλθε στα 5.332.000 ευρώ. Παρά το υψηλό επίπεδο εσόδων, η χρονιά έκλεισε με οριακές ζημίες 72.000 ευρώ.
Και φτάνουμε στη περσινή, εξαιρετικά δύσκολη χρονιά, τη σεζόν 2024–2025, όπου ο ΠΑΣ Γιάννινα αγωνίστηκε στη Super League 2. Εδώ μιλάμε για μια πραγματικά καταστροφική οικονομικά χρονιά. Από κύκλο εργασιών 5.332.000 ευρώ, η ομάδα βρέθηκε να έχει κύκλο εργασιών μόλις 650.000 ευρώ! Το αποτέλεσμα ήταν καθαρές ζημίες ύψους 2.490.000 ευρώ μέσα σε μία μόνο σεζόν. Αυτή τη ζημία, αυτή τη μετάβαση, αυτή τη χαοτική πτώση εσόδων, τη κουβαλά σήμερα η ομάδα – και φυσικά τη κουβαλάω και εγώ προσωπικά.

Για να γίνει απόλυτα κατανοητό το γιατί συμβαίνει αυτό, πρέπει να μιλήσουμε για τις τεράστιες διαφορές εσόδων μεταξύ Super League και Super League 2. Στη Super League, τα τηλεοπτικά δικαιώματα κυμαίνονται μεταξύ 1,5 και 1,6 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Στη Super League 2, τα τηλεοπτικά έσοδα είναι κυριολεκτικά αστεία και δεν ξεπερνούν τις 60.000 ευρώ. Αντίστοιχα, η κρατική ενίσχυση από τη φορολόγηση των τυχερών παιγνίων στη Super League φτάνει περίπου το 1.600.000 ευρώ, ενώ στη Super League 2 περιορίζεται στις 180.000 με 200.000 ευρώ. Μιλάμε, λοιπόν, για μια χαοτική διαφορά άνω των 3 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.

Παρά τις συνθήκες αυτές, θέλω να σταθώ στα φετινά έσοδα από τα εισιτήρια. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, η ΠΑΕ έχει εισπράξει 285.000 ευρώ από εισιτήρια διαρκείας και απλά εισιτήρια. Και εδώ πρέπει να τονιστεί κάτι πολύ σημαντικό: σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια υπάρχει γενική είσοδος 5 ευρώ. Παρ’ όλα αυτά, φέτος έχουμε την καλύτερη χρονιά εισιτηρίων των τελευταίων ετών. Για σύγκριση, τη σεζόν 2021–2022 στη Super League, με εισιτήρια των 20, 30 και 40 ευρώ, τα έσοδα από εισιτήρια ήταν 316.000 ευρώ. Αυτό αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι, με στοιχειώδη συσπείρωση, τα έσοδα από εισιτήρια φέτος θα μπορούσαν να φτάσουν τουλάχιστον τις 600.000 ευρώ και σήμερα θα μιλούσαμε κάτω από διαφορετικά δεδομένα και συνθήκες. Δυστυχώς η αρχική εντυπωσιακή συσπείρωση ήταν τελικά ένα πυροτέχνημα και η συνέχεια αποδεδείχθηκε πολύ κατώτερη των προσδοκιών, ακόμα και με εισιτήριο σε όλους τους εντος έδρας αγώνες που στοιχίζει 5 ευρώ, σχεδόν όσο ένας καφές σε μια καφετέρια!

Περνάω τώρα στις χορηγίες. Φέτος, μέχρι σήμερα, έχουμε συγκεντρώσει 285.000 ευρώ. Τις προηγούμενες χρονιές, όταν η ομάδα αγωνιζόταν στη Super League, τα ποσά ήταν  σημαντικά υψηλότερα, πλασματικά όμως καθώς το μεγαλύτερο μέρος των χορηγιών προέρχονταν από στοιχηματικες εταιρίες. Πιο συγκεκριμένα, τη σεζόν 2020–2021 οι χορηγίες έφτασαν τις 800.000 ευρώ, την σαιζόν 2021–2022 τις 520.000 ευρώ, την σαιζόν 2022–2023 τις 418.000 ευρώ, την σαιζόν 2023–2024 τις 311.000 ευρώ και την σαιζόν 2024–2025 όπου η ομάδα συμμετείχε στην Supeleague2 μόλις τις 152.000 ευρώ. Όλες αυτές τις σαιζόν το συντριπτικό ποσοστό των χορηγιών προήλθε από στοιχηματικες εταιρίες. Φέτος, λόγω Super League 2 αλλά και της γενικότερης αβεβαιότητας και ανασφάλειας για το μέλλον της ομάδας, οι στοιχηματικές εταιρίες δεν συμμετείχαν ως χορηγοί.

Θέλω επίσης να αναφερθώ στα έσοδα από μεταγραφές, τα οποία τα τελευταία πέντε χρόνια ήταν εξαιρετικά σημαντικά. Τη σεζόν 2020–2021 τα έσοδα από μεταγραφές ήταν 510.000 ευρώ. Το 2021–2022 38.000 ευρώ. Το 2022–2023 2.981.000 ευρώ. Το 2023–2024 1.223.000 ευρώ. Και ακόμη και την προηγούμενη σεζόν στη Super League 2, υπήρξαν μεταγραφές που απέφεραν 110.000 ευρώ. Συνολικά, την τελευταία πενταετία, τα έσοδα από μεταγραφές ανήλθαν στα 4.860.000 ευρώ. Φέτος, αυτά τα έσοδα είναι πρακτικά μηδενικά, γιατί όταν ανέλαβα, δεν υπήρχε ουσιαστικά ποδοσφαιρικό τμήμα και είχαν απομείνει στην ομάδα πέντε νεαροί ποδοσφαιριστές. Τα έσοδα που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια από μεταγραφές αποτελούν απόδειξη του πόσο καθοριστικό είναι, ειδικά για μια ομάδα όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα, να διαθέτει σωστό και οργανωμένο scouting, λειτουργικές ακαδημίες και βασικές υποδομές ανάπτυξης ποδοσφαιριστών. Για συλλόγους μεσαίου μεγέθους, οι μεταγραφές δεν είναι πολυτέλεια – είναι πυλώνας βιωσιμότητας. Η ανάδειξη παικτών, είτε από τις ακαδημίες είτε μέσα από στοχευμένες επιλογές, μπορεί να στελεχώσει την πρώτη ομάδα αλλά και να δημιουργήσει ουσιαστικά έσοδα που επιστρέφουν στην ομάδα, ενισχύουν τον προγραμματισμό της και της επιτρέπουν να εξελίσσεται χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από εξωτερική χρηματοδότηση.

Περνάω τώρα στις οφειλές της ΠΑΕ. Όταν ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια, το καλοκαίρι του 2025, οι συνολικές επιβεβαιωμένες οφειλές ανέρχονταν στα 7.312.000 ευρώ. Περιελάμβαναν 1.012.000 ευρώ σε παλιούς ποδοσφαιριστές και προπονητικό staff, 106.000 ευρώ σε προσωπικό, 1.108.000 ευρώ σε προμηθευτές, 353.000 ευρώ σε δάνεια, 74.000 ευρώ σε επιταγές, 601.000 ευρώ σε λοιπά έξοδα, 4.058.000 ευρώ προς Δημόσιο και ΕΦΚΑ στον εξωδικαστικό μηχανισμό και μη.
Σήμερα και μετά από επτά μήνες, η εικόνα έχει αλλάξει σημάντικα προς το καλύτερο. Ωστόσο, αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Οι οφειλές σε παλιούς παίκτες και staff έχουν μειωθεί από 1.013.000 ευρώ στις 517.000 ευρώ – μιλάμε για μείωση 49%. Στο σημείο αυτό οφείλω να τονίσω κάτι απολύτως κρίσιμο. Η απομείωση των οφειλών προς παλαιούς ποδοσφαιριστές και μέλη του προπονητικού επιτελείου  της τάξης του 49% μέσα σε επτά μήνες– αποτελεί αντικειμενικά μια τεράστια προσπάθεια και μια ουσιαστική επιτυχία. Ωστόσο, το εναπομείναν υπόλοιπο των οφειλών αυτών συνιστά σήμερα ίσως το μεγαλύτερο εξωαγωνιστικό αγκάθι για την ομάδα. Πρόκειται για υποχρεώσεις που μπορούν, οποιαδήποτε στιγμή, να ενεργοποιήσουν νέους και εξαιρετικά σοβαρούς κινδύνους: προσφυγές σε εθνικά όργανα, στον ΠΣΑΠΠ ή στη FIFA, επιβολή νέων ποινών, νέα bans, απαγόρευση μεταγραφών, αφαίρεση βαθμών, ακόμη και σενάρια που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ίδια τη συμμετοχή της ομάδας στις διοργανώσεις. Για τον λόγο αυτό είναι απολύτως αναγκαίο να εξοφληθούν αυτές οι παλιές οφειλές το συντομότερο δυνατόν. Θέλω επίσης να επισημάνω ότι βρίσκομαι σε διαρκή και ανοιχτή επικοινωνία με τους ανθρώπους αυτούς. Υπάρχουν πρώην ποδοσφαιριστές και πρώην, μέλη staff που δείχνουν πραγματική κατανόηση και υπομονή, γεγονός που τιμώ και αναγνωρίζω. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου αυτή η κατανόηση δεν υπάρχει – κάτι ωστόσο απολύτως σεβαστό, καθώς πρόκειται για νόμιμα και δεδουλευμένα δικαιώματά τους. Σε όλους, χωρίς καμία εξαίρεση, έχω εξηγήσει με ειλικρίνεια ποια είναι η πραγματική κατάσταση της ομάδας και έχω ζητήσει χρόνο και υπομονή, όχι για να χαθούν τα χρήματά τους, αλλά ακριβώς για να διασφαλιστούν. Γιατί αν ο ΠΑΣ οδηγηθεί σε αδιέξοδο ή καταρρεύσει, τότε ο κίνδυνος να χαθούν οριστικά τα δεδουλευμένα τους είναι πολύ μεγαλύτερος. Από τη δική μου πλευρά, έχω κάνει και συνεχίζω να κάνω ό,τι είναι ανθρωπίνως και οικονομικά δυνατό, με μοναδικό στόχο να προστατευθεί η ομάδα και να εξασφαλιστούν όλοι όσοι δικαιούνται να πληρωθούν.

Ας πάμε τώρα στις υπόλοιπες οφειλές. Οι τρέχουσες οφειλές προς το ενεργό ποδοσφαιρικό και προπονητικό προσωπικό ανέρχονται στις 111.000 ευρώ. Οι οφειλές στο πρωην και νυν προσωπικό είναι 113.000 ευρώ από 106.000 ευρώ που ήταν όταν ανέλαβα την πρωτοβουλία διάσωσης της ομάδας. Οι οφειλές προς προμηθευτές ανέρχονται στα 1.157.000 ευρώ από 1.108.000 ευρώ. Τα δάνεια βρίσκονται στα 354.000 ευρώ από 353.000 ευρώ. Οι επιταγές έχουν μειωθεί από 74.000 ευρώ στις 47.000 ευρώ. Ο εξωδικαστικός και οι λοιπές οφειλές σε Δ Ο Υ ΚΑΙ ΕΦΚΑ στα 4.082.000 ευρώ από 4.058.000 ευρώ. Υπολογίζοντας και τις αναμενόμενες διορθώσεις σε κάποιες λογιστικές οφειλές που εκτός συγκλονιστικού απρόοπτου θα διαγράφουν η΄ θα συμψηφιστούν στο μέλλον, οι πραγματικές οφειλές από 7.273.000 ευρώ, εκτιμώνται σήμερα περίπου στα 5.964.000 ευρώ.

Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφερθώ με απόλυτη σοβαρότητα, ίσως στο πιο κρίσιμο και καθοριστικό σημείο χωρίς καμία υπερβολή, στο σημείο από το οποίο κρίνεται άμεσα η ίδια η ύπαρξη του ΠΑΣ .Για να λειτουργεί η ομάδα κανονικά και να πληρώνει παλιές και τρέχουσες υποχρεώσεις, απαιτούνται περίπου 250.000 ευρώ τον μήνα για όλο τον χρόνο, ποσό το οποίο επιμερίζεται περίπου σε 150.000 ευρώ για τις τρέχουσες υποχρεώσεις και 100.000 ευρώ για την αποπληρωμή παλαιών οφειλών. Αυτό είναι το πραγματικό νούμερο επιβίωσης. Για να ειπωθεί η αλήθεια χωρίς περιστροφές: ο ΠΑΣ Γιάννινα για να συνεχίσει να υπάρχει χρειάζεται τουλάχιστον, κάθε μήνα, 250.000 ευρώ. Ούτε λιγότερα, ούτε «περίπου». Από αυτά, τα 150.000 ευρώ αφορούν τις τρέχουσες υποχρεώσεις – συμβόλαια και μισθούς ποδοσφαιριστών, προπονητικού επιτελείου, προσωπικού και βασικές λειτουργικές ανάγκες. Αυτά τα χρήματα πρέπει να βρίσκονται πρώτα. Αν δεν πληρώνονται οι άνθρωποι που κρατούν την ομάδα ζωντανή καθημερινά, ο οργανισμός καταρρέει. Τα υπόλοιπα 100.000 ευρώ αφορούν παλιές οφειλές, οι οποίες αποτελούν τη μεγαλύτερη εξωαγωνιστική απειλή: προσφυγές, bans, αφαίρεση βαθμών, ποινές που μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε διοικητική και αγωνιστική διάλυση.
Το δηλώνω λοιπόν με απόλυτη ευθύνη και πλήρη επίγνωση των συνεπειών των λόγων μου: αν από σήμερα δεν υπάρξει απόλυτη συστράτευση ώστε να εξασφαλίζονται κάθε μήνα αυτά τα 250.000 ευρώ, η ομάδα έχει τελειώσει. Όχι θεωρητικά. Όχι «κάποια στιγμή στο μέλλον». Στην πράξη. Χωρίς τα 150.000 ευρώ για τις τρέχουσες υποχρεώσεις, ο ΠΑΣ σβήνει άμεσα, ο κίνδυνος αποχής των ποδοσφαιριστών και του προσωπικού από τις υποχρεώσεις τους θα είναι πιο ορατός από ποτέ. Χωρίς τα επιπλέον 100.000 ευρώ για τις παλιές οφειλές, ο ΠΑΣ οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε εξωαγωνιστικό αδιέξοδο.
Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια αυταπάτης, καθυστέρησης ή ερμηνειών. Αυτό είναι το ελάχιστο κόστος επιβίωσης. Αν δεν μπορεί να καλυφθεί, τότε δεν μιλάμε για «δύσκολη κατάσταση» ή «μεταβατική περίοδο». Μιλάμε για τέλος. Και αυτό οφείλουν όλοι να το γνωρίζουν σήμερα, καθαρά και χωρίς άλλοθι.

Σε ό,τι αφορά το αρχικό συνολικό budget της ομάδας, αυτο είχε διαμορφωθεί στο 1.834.000 ευρώ. Μέσα από διορθωτικές κινήσεις με λύσεις συμβολαίων παικτών που δεν προσέφεραν τα αναμενόμενα, έχει περιοριστεί στο 1.635.000 ευρώ σήμερα. Το budget του ποδοσφαιρικού ροστερ μειώθηκε από 790.000 ευρώ στις 613.000 ευρώ και το budget του υπόλοιπου προπονητικού staff και του προσωπικού μειώθηκε από 407.000 ευρώ στις 388.000 ευρώ.
Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μία πολύ σημαντική διευκρίνιση σχετικά με το συνολικό budget της ομάδας, γιατί συχνά υπάρχει σύγχυση ή σκόπιμη παρερμηνεία. Όταν αναφέρομαι στο συνολικό budget της ΠΑΕ, μιλάμε για το απολύτως τελικό και πραγματικό κόστος λειτουργίας της ομάδας για ολόκληρη την αγωνιστική σεζόν, από την έναρξή της έως και τη λήξη της, δηλαδή από 01 Ιουλίου έως τις 30 Ιουνίου.
Το συνολικό budget περιλαμβάνει το σύνολο των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών και του προσωπικού, όχι μόνο τις καθαρές αμοιβές τους, αλλά και το σύνολο των φορολογικών επιβαρύνσεων που απορρέουν από τα συμβόλαια αυτά, τις οποίες καταβάλλει αποκλειστικά η ΠΑΕ. Περιλαμβάνει επίσης όλες τις ασφαλιστικές εισφορές, τα επιδόματα, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και κάθε νόμιμη υποχρέωση που απορρέει από την εργασιακή και επαγγελματική σχέση της ομάδας με ποδοσφαιριστές, προπονητές και προσωπικό.
Μιλάμε, λοιπόν, πάντα για το τελικό κόστος της ομάδας και όχι για επιμέρους ή αποσπασματικά μεγέθη.

Ας πάμε τώρα ομως στο πιο κρίσιμο κομμάτι. Στο κομμάτι που απαντάει σε όλα: ποιος πλήρωσε, τι πληρώθηκε, από πού βρέθηκαν τα χρήματα και γιατί είναι τελείως άδικο —και ανεύθυνο— να μιλάει οποιοσδήποτε για «διαχειριστές» και «κακοδιαχείριση».
Μιλάμε για μια ΠΑΕ που όταν αναλάβαμε, είχε μπροστά της γκρεμό. Και μέσα σε επτά μήνες, για να σταθεί στα πόδια της, να λειτουργήσει, να πάρει άδεια, να ξεμπλοκάρει ποινές, να πληρώσει παλιές φωτιές και να καλύψει και τρέχουσες υποχρεώσεις, έγιναν πληρωμές που μέχρι πριν λίγους μήνες κανείς δεν πίστευε ότι μπορούν να γίνουν.
Τα λέω απολύτως καθαρά και με αριθμούς, γιατί σήμερα τελειώνουν οι εντυπώσεις.
Μέχρι και τις 10 Ιανουαρίου 2026, δηλαδή μέχρι τη στιγμή που έχουν καταχωρηθεί πλήρως οι πληρωμές μας, το σύνολο των πληρωμών που έγιναν από την ημέρα που μπήκα μπροστά σε αυτή την προσπάθεια ανέρχεται στο ποσό των 1.351.000 ευρώ.
Και τώρα έχει τεράστια σημασία να καταλάβει ο κόσμος τι πληρώθηκε με αυτό το 1.351.000 ευρώ.
Από αυτά λοιπόν τα χρηματα:
• 852.000 ευρώ αφορούν παλιές υποχρεώσεις, δηλαδή υποχρεώσεις προγενέστερες της 31/07/2025. Χρέη που δεν δημιουργήθηκαν την τρέχουσα αγωνιστική σαιζόν, και έπρεπε υποχρεωτικά να πληρωθούν για να μην κλείσει η ομάδα.
• 499.000 ευρώ αφορούν τρέχουσες υποχρεώσεις από 01/08/2025 έως 10/01/2026, δηλαδή την πραγματική λειτουργία της ΠΑΕ μέσα στη σεζόν: μισθούς, λειτουργικά, μετακινήσεις, αγωνιστικές ανάγκες, καθημερινές δαπάνες. Χρήματα τα οποία όπως προανέφερα δεν επαρκούν για να μπορούμε να είμαστε συνεπείς και εμπρόθεσμοι στις οικονομικές υποχρεώσεις μας.

Εδώ θέλω να ειπωθεί κάτι, γιατί είναι η ουσία:
Όταν από τα 1.351.000 ευρώ, τα 852.000 ευρώ πήγαν στο να σβήσουμε παλιές φωτιές, μπορεί να καταλάβει και ο πιο απλός άνθρωπος γιατί η ομάδα δυσκολεύεται  να είναι απολύτως συνεπής στις τρέχουσες υποχρεώσεις της, ειδικά από τον Οκτώβριο και μετά, όταν και εκμηδενίστηκαν κυριολεκτικά τα έσοδα και μειώθηκε δραματικά η συσπείρωση.
Και επίσης μπορεί να γίνει απόλυτα κατανοητό και κάτι ακόμη:
Αν αυτά τα 852.000 ευρώ δεν είχαν χρειαστεί να φύγουν για παλιά χρέη, αλλά έμεναν μέσα στην τρέχουσα σεζόν, σήμερα θα μιλούσαμε τελείως διαφορετικά.
Όχι απλά θα ήταν όλοι πληρωμένοι αλλά θα υπήρχε πρακτικά το κεφάλαιο για να βγει η χρονιά με απόλυτη ηρεμία, αγωνιστική σταθερότητα, καλή ψυχολογία και άψογο κλίμα.
Αυτό είναι το πραγματικό βάρος που κουβαλάει σήμερα ο ΠΑΣ: όχι το “τρέχον κόστος” μόνο, αλλά το παρελθόν που χρωστάει και που έπρεπε να πληρωθεί για να μη σβήσει η ομάδα.

Και τώρα πάμε στο δεύτερο σκέλος: πόσα χρήματα μπήκαν στην ΠΑΕ από τις δικές της δυνάμεις — από τον κόσμο, από χορηγούς, από τα τηλεοπτικά, από έμενα.
Από τα πωληθέντα εισιτήρια διαρκείας και εισιτήρια αγώνα, έχουν εισπραχθεί συνολικά 354.184,99 ευρώ.
Όμως το πραγματικό καθαρό ποσό, μετά την παρακράτηση του ΦΠΑ, είναι 285.633,06 ευρώ.
Από χορηγίες, το σύνολο με ΦΠΑ που έχει εισπραχθεί είναι 407.780 ευρώ,
αλλά το καθαρό ποσό των χορηγιών, μετά την παρακράτηση του ΦΠΑ, είναι 328.854,84 ευρώ.
Από τηλεοπτικά δικαιώματα, έχουν εισπραχθεί μέχρι στιγμής 20.833,33 ευρώ.
Άρα, τα καθαρά έσοδα της ΠΑΕ από:
• εισιτήρια,
• χορηγίες,
• τηλεοπτικά (εισπραχθέντα),
ανέρχονται συνολικά στο ποσό των 635.321,23 ευρώ.
Και εδώ μπαίνει τώρα το ερώτημα που κάποιοι το κάνουν δήθεν “εύκολη κριτική”:
«Ωραία, και τα υπόλοιπα; Ποιος τα έβαλε;»
Εδώ λοιπόν τελειώνει ο μύθος του «διαχειριστή».
Διαχειριστής είναι αυτός που πληρώνεται για να διαχειριστεί χρήματα άλλων.
Διαχειριστής είναι αυτός που δεν βάζει τίποτα από την τσέπη του και δεν ρισκάρει τίποτα απολύτως.
Εδώ όμως δεν μιλάμε για διαχείριση. Εδώ μιλάμε για διάσωση και ακραίο ρίσκο. Και αν κάποιοι θέλουν να κρίνουν, ας το κάνουν με τον μόνο τρόπο που είναι τίμιος και δίκαιος. Όχι με φήμες, όχι με θεωρίες, όχι με υπαινιγμούς και ψιθύρους. Ας κρίνουν με αποδείξεις. Με αριθμούς. Με καταθέσεις. Με πληρωμές. Με συμβάσεις. Με πραγματικά δεδομένα. Ας κρίνουν με τον προσωπικό χρόνο που έχω αφιερώσει, με την πλήρη παραμέληση της προσωπικής μου ζωής, της οικογένειάς μου, των επιχειρήσεών μου, με τις αμέτρητες ώρες άγχους, πίεσης και ευθύνης. Ας κρίνουν με την καρδιά και την ψυχή που έχω καταθέσει σε αυτή την προσπάθεια, με το ρίσκο που έχω αναλάβει μόνος μου, με τη διαρκή ψυχική και σωματική φθορά που βιώνω εδώ και επτά μήνες. Όχι θεωρητικά. Πρακτικά. Όχι απ’ έξω. Από μέσα. Γιατί αυτή η μάχη δεν δίνεται στα λόγια. Δίνεται καθημερινά, σιωπηλά, με κόστος προσωπικό και βαρύ – και αυτό οφείλει να το γνωρίζει και να το καταλάβει ο καθένας.

Μέχρι σήμερα λοιπόν, εγώ προσωπικά, έχω βάλει χρήματα με τρόπο μετρήσιμο, καταγεγραμμένο και απολύτως συγκεκριμένο:
1. 480.000 ευρώ που έχουν κατατεθεί μέσω της PAS Giannina Strategic Development Fund Α.Ε., ουσιαστικά ως κεφάλαια που διοχετεύτηκαν για να κρατηθεί η λειτουργία, μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου.
2. 2.860 ευρώ έναντι για πωλήσεις των ρετρό εμφανίσεων:
Έχουν πωληθεί 791 ρετρό φανέλες, που αντιστοιχούν σε ποσό 15.820 ευρώ,
όμως εγώ έχω ήδη καταθέσει συνολικά 18.680 ευρώ.
Δηλαδή έβαλα μπροστά επιπλέον 2.860 ευρώ από δικά μου χρήματα, χωρίς να περιμένω να “γίνουν πωλήσεις” για να κινηθεί η ομάδα. Τα χρήματα μπήκαν πρώτα — το προϊόν θα πουληθεί, αν πουληθεί, αργότερα. Και φυσικά με μηδενικό κέρδος για την εταιρία μου, παρά μόνο μεγάλο κόστος διαχείρισης σε καθημερινή βάση.
3. 8.500 ευρώ έναντι αγορών Κάρτας Φιλάθλου:
Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 230 κάρτες φιλάθλου, άρα έχουν εισπραχθεί 11.500 ευρώ.
Εγώ όμως έχω ήδη καταθέσει 20.000 ευρώ.
Δηλαδή έβαλα μπροστά επιπλέον περίπου 8.500 ευρώ, γιατί δεν μπορούμε να περιμένουμε “πότε θα εκδοθούν κάρτες” για να πληρωθεί η ομάδα.
Και εδώ είναι που πρέπει να ειπωθεί κάτι ακόμη, γιατί αφορά την πραγματική εικόνα και όχι την επιφανειακή:
Πέρα από αυτά τα ποσά, υπάρχει και ένα ακόμη κομμάτι που κρατάει την ΠΑΕ όρθια και δεν φαίνεται εύκολα σε όσους απλώς σχολιάζουν απ’ έξω:
Πέρα από φυσικό πρόσωπο, η δική μου εταιρεία μέχρι και σήμερα λειτουργεί και ως βασικός χρηματοδότης της ομάδας καθώς έχει ήδη παράσχει υπηρεσίες που έχουν τιμολογηθεί η΄ πρόκειται άμεσα να τιμολογηθούν, συνολικής αξίας 108.848,31 ευρώ και που αφορούν το ποδοσφαιρικό τμήμα, τον εξοπλισμό, τη σίτιση, το marketing, τα διάφορα λειτουργικά έξοδα, καθώς και τη στήριξη των τμημάτων Κ17 και Κ19. Και όλα αυτά γίνονται σε τιμές κάτω του κόστους, για να περιοριστεί η αιμορραγία.

Συγκεντρωτικά λοιπόν:
• Από εισιτήρια,  χορηγίες, τηλεοπτικά και λοιπά έσοδα,  έχουν εισπραχθεί συνολικά, 640.764,78 ευρώ.
• Από εμένα προσωπικά, μέχρι σήμερα, έχουν διατεθεί 600.308,31 ευρώ
Όλα τα παραπάνω έχουν γίνει χωρίς καθυστέρηση, χωρίς υπεκφυγές και με αποκλειστικό γνώμονα τη συνέχεια της ομάδας. Χωρίς να μου ανήκει και χωρίς να ευθύνομαι. Από πραγματική αγάπη για την ομάδα.

Θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος: Ακόμη και σήμερα, εδώ και τουλάχιστον 4 μήνες,  εξακολουθώ να καλύπτω προσωπικά όλες κυριολεκτικά τις ανάγκες της ΠΑΕ. Οφείλω όμως να είμαι απόλυτα ειλικρινής: τα όρια έχουν εξαντληθεί προ πολλού και αυτή η προσπάθεια δεν μπορεί πλέον να συνεχιστεί από τη δική μου πλευρά με τον τρόπο που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Αυτό δεν λέγεται για να δημιουργηθεί ένταση ή άλλοθι, αλλά για να αποτυπωθεί η πραγματικότητα, όπως ακριβώς είναι.

Και το λέω αυτό και για έναν ακόμη λόγο, γιατί ακούω – και γνωρίζω – ότι κάποιοι θεωρούν πως η ομάδα «ζει», ότι τα πάντα κυλούν στον αυτόματο με κάποιον μαγικό τρόπο και πως τα χρήματα που έχουν συγκεντρωθεί από εισιτήρια και χορηγίες είναι τόσα πολλά που φτάνουν και περισσεύουν και εγώ κάνω μια κακοδιαχείριση για την όποια πρέπει να απολογούμαι και να λογοδοτώ! . Οφείλω λοιπόν να το ξεκαθαρίσω απολύτως: η ομάδα αυτή τη στιγμή, εδώ και μήνες, ζει αποκλειστικά και μόνο από τις δικές μου ενέργειες και από τους δικούς μου πόρους. Δεν υπάρχει μαξιλάρι, δεν υπάρχει απόθεμα, δεν υπάρχει κάποιος τρίτος που στηρίζει σιωπηλά. Εγώ την κρατώ όρθια, κυριολεκτικά με νύχια και με δόντια. Και το κάνω με ευθύνη, με συνέπεια και με πλήρη επίγνωση του βάρους που κουβαλά αυτή η προσπάθεια. Αν, όμως, δεν υπάρξει άμεσα απόλυτη συστράτευση, πραγματική συμπόρευση και ένας νέος, κοινός σκοπός, αν δεν σταματήσει επιτέλους η απαξίωση, η αδιαφορία και η κακόβουλη, κακοπροαίρετη κριτική που δεν βοηθά σε τίποτα και κανέναν, τότε οφείλω να είμαι ειλικρινής: το τέλος δεν θα αργήσει να φανεί. Δεν το λέω ως απειλή, ούτε ως δραματοποίηση. Το λέω ως αποτύπωση της

Θα ήθελα να κάνω και κάτι ακόμα απόλυτα ξεκάθαρο: Δεν βρέθηκα ποτέ εδώ απλώς για να κρατήσω την ομάδα «ζωντανή από αναπνευστήρα». Από την πρώτη στιγμή είχα – και έχω – στο μυαλό μου ένα συγκεκριμένο, ρεαλιστικό και μετρήσιμο πλάνο. Ένα πλάνο που δεν βασίζεται σε ευχές, αλλά σε αριθμούς, δεδομένα και εμπειρία.
Θα προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα και θα εξηγήσω με απόλυτη σαφήνεια πώς ακριβώς θα μπορούσε να υλοποιηθεί αυτό το πλάνο στην πράξη. Γιατί δεν μιλάμε για θεωρίες. Μιλάμε για αριθμούς, για συγκεκριμένες προτάσεις, για απολύτως εφικτές λύσεις.
Το πλάνο αυτό είναι πενταετές και χωρίζεται ξεκάθαρα σε δύο φάσεις. Στην πρώτη διετία και στη συνέχεια στην τριετία που ακολουθεί.
Στην πρώτη φάση, τη διετία, ο στόχος είναι διπλός: εξυγίανση και επανεκκίνηση. Με βάση τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα, μια ΠΑΕ όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα, χωρίς να κουβαλά παλιά βάρη, μπορεί να λειτουργήσει αξιοπρεπώς στη Super League 2 με ένα συνολικό ετήσιο budget της τάξης του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ. Άρα τα 2 πρώτα χρόνια θα απαιτηθούν 3.000.000 ευρώ. Αυτό το ποσό καλύπτει τα πάντα: ρόστερ, προσωπικό, λειτουργικά έξοδα, αγώνες, υποχρεώσεις, χωρίς όμως να μιλάμε για ομάδα που διεκδικεί άνοδο. Μιλάμε για μια ομάδα υγιή, οργανωμένη, σταθερή.
Όμως ο ΠΑΣ πριν από 7 μήνες,  δεν ξεκίνησε από το μηδέν αλλά από ένα βαθύ και ασήκωτο μειονέκτημα. Από συσσωρευμένα βάρη ετών τα όποια μόλις σε 7 μήνες και χωρίς την στρατιές χρηματοδοτών η΄εξωτερική στήριξη, μειωθήκαν κατά 852.000 ευρώ! Τα πραγματικά παλιά χρέη – εξαιρουμένου του εξωδικαστικού – είναι πλέον λιγότερα από 2 εκατομμύρια ευρώ. Αν αυτά τα χρέη μοιραστούν σε ένα απολύτως λογικό πλάνο διετίας, μιλάμε για 1 εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο για αποπληρωμή παλαιών οφειλών. Άρα, για να λειτουργήσει η ομάδα σωστά και ταυτόχρονα να εξυγιανθεί στα επόμενα 2 χρόνια, το συνολικό απαιτούμενο ποσό θα ανέρχεται στα 5.000.000 ευρώ  και ανά σεζόν στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ.
Αυτός είναι ο πυρήνας του σχεδίου: δύο χρόνια σοβαρής δουλειάς, με συνολικό κεφάλαιο 5 εκατομμυρίων ευρώ, ώστε στο τέλος της διετίας ο ΠΑΣ να έχει ξεκαθαρίσει από το παρελθόν του, να έχει οργανωθεί σε όλα τα επίπεδα και να μπορεί να διεκδικήσει – όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη – την επιστροφή του στη Super League.
Και εδώ θέλω να τονίσω κάτι κρίσιμο. Από αυτά τα 2,5 εκατομμύρια τον χρόνο, το 1 εκατομμύριο μπορεί απολύτως ρεαλιστικά να προκύπτει από τα ίδια τα έσοδα της ομάδας: εισιτήρια, χορηγίες, τηλεοπτικά, κρατική ενίσχυση. Τα στοιχεία που παρουσίασα το αποδεικνύουν. Αυτό που απομένει είναι περίπου 1,5 εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο. Ένα ποσό που, αν υπήρχε μια στοιχειώδεις  συστράτευση, θα μπορούσε να υπερκαλυφθεί από λίγους ανθρώπους με πραγματική διάθεση συμμετοχής – όχι σωτήρες, αλλά συνοδοιπόρους. Και αυτό γιατί το ποσό του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ που απαιτείται ετησίως – πέρα από τα έσοδα της ίδιας της ομάδας – δεν είναι ένα εξωπραγματικό ποσό. Δεν απαιτεί έναν μεγαλοεπενδυτή-σωτήρα. Θα μπορούσε να καλυφθεί πολύ απλά μέσα από μια οργανωμένη, συλλογική συμπόρευση:
Πχ, δέκα σοβαροί επιχειρηματίες – είτε της πόλης, είτε της Ηπείρου, είτε Έλληνες επιχειρηματίες εκτός περιοχής που δραστηριοποιούνται σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από τη δική μου – θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε ένα κοινό, απολύτως θεσμικό και διαφανές σχήμα, καταβάλλοντας ο καθένας 15.000 ευρώ τον μήνα, κάθε πρώτη του μήνα, για μια διετία.
Αυτό πρακτικά σημαίνει 180.000 ευρώ τον χρόνο ο καθένας.
Και σημαίνει επίσης ότι μέσα σε δύο χρόνια:
• θα είχαν εξοφληθεί πλήρως όλες οι παλιές οφειλές της ομάδας,
• θα πληρωνόταν κανονικά ο εξωδικαστικός μηχανισμός,
• και στο τέλος της διετίας ο ΠΑΣ Γιάννινα θα έμενε να οφείλει μόνο τον εξωδικαστικό, δηλαδή περίπου 240.000 ευρώ τον χρόνο.
Από εκεί και πέρα, μιλάμε για μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Μια ομάδα καθαρή, οργανωμένη, με προβλέψιμα έξοδα, με σταθερή βάση και με πραγματική προοπτική ανάπτυξης.

Η δεύτερη φάση, η τριετία που ακολουθεί, είναι η φάση της ανάπτυξης. Εκεί που η ομάδα, απαλλαγμένη από παλιά βάρη, με σύγχρονη διοικητική δομή, σωστό scouting, ανάλυση δεδομένων, επένδυση στις υποδομές και στη νέα γενιά, δεν θα παλεύει απλώς για την παραμονή της στη Super League, αλλά θα χτίζει τις βάσεις για να είναι ανταγωνιστική, βιώσιμη και διεκδικητική. Μια ομάδα που θα μπορεί να κοιτάζει στα μάτια τον στόχο της Ευρώπης.
Και αυτό δεν είναι όνειρο. Είναι μια προοπτική που φέρνει πολλαπλά οφέλη: για την πόλη, για την τοπική οικονομία, για τις επιχειρήσεις, για την κοινωνία, για την Ήπειρο συνολικά. Ένας ΠΑΣ ισχυρός δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο. Είναι εικόνα, είναι ανάπτυξη, είναι εξωστρέφεια.

Αυτό είναι το σχέδιο. Αυτό είναι το όραμα. Και αυτός είναι ο λόγος που βρίσκομαι εδώ. Όχι για να διαχειρίζομαι τη φθορά, αλλά για να δημιουργήσω προοπτική.
Αυτό το πλάνο δεν το σκέφτηκα σήμερα. Το έχω παρουσιάσει αναλυτικά εδώ και επτά μήνες.
Το έχω παρουσιάσει:
• σε ιδιωτικές συναντήσεις,
• σε πιο ανοιχτές συζητήσεις μεταξύ επιχειρηματιών,
• σε επενδυτές,
• σε φορείς.
Με απόλυτη διαφάνεια. Με όλα τα στοιχεία στο τραπέζι. Με νούμερα, όχι με υποσχέσεις.
Δυστυχώς, όμως μέχρι σήμερα, δεν υπήρξε ανταπόκριση.
Γι’ αυτό και επιλέγω σήμερα να το πω ανοιχτά και δημόσια.
Όχι για να πιέσω.
Όχι για να κατηγορήσω.
Αλλά γιατί πιστεύω ότι ίσως κάποιοι χρειάζεται να το ακούσουν ξανά, πιο καθαρά.
Ή γιατί ενδεχομένως υπάρχουν επιχειρήσεις και άνθρωποι που δεν ήταν δυνατόν να τους προσεγγίσω όλους προσωπικά.
Η πόρτα είναι ανοιχτή.
Όποιος θέλει να συμμετάσχει σε κάτι σοβαρό, καθαρό και επαγγελματικό, ξέρει ποιος είμαι και ξέρει πού μπορεί να με βρει.
Όλα μπορούν να συζητηθούν με πλήρη νομιμότητα, πλήρη διαφάνεια και απόλυτο επαγγελματισμό.

Θέλω τέλος να ενημερώσω ότι πέρα από όσα παρουσιάζονται σήμερα δημόσια, υπάρχει πλήρως δομημένο και τεκμηριωμένο business plan, το οποίο δεν είναι της παρούσης να αναλυθεί. Το σχέδιο αυτό δεν έχει παρουσιαστεί μόνο σε τοπικούς επιχειρηματίες και εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης, αλλά έχει τεθεί και υπόψη όλων των αρμόδιων θεσμικών φορέων: του Δήμου, της Περιφέρειας, καθώς και της πολιτείας. Έχω εξαντλήσει κάθε πιθανή διαδρομή διαλόγου, παρουσίασης και ανάλυσης του project, τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο επίπεδο, ενώ το business plan έχει επικοινωνήσει και σε επενδυτές εκτός Ιωαννίνων αλλά και εκτός Ελλάδος. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κάποια οριστική απάντηση – ούτε θετική ούτε αρνητική. Αυτό δείχνει ότι το σχέδιο είναι υπαρκτό, σοβαρό και ανοιχτό, αλλά και ότι ο χρόνος πλέον δεν είναι απεριόριστος.

Αυτό είναι το πλάνο.
Αυτή είναι η πρόταση.
Και αυτή είναι – ακόμα και σήμερα – η μια και μοναδική ρεαλιστική ευκαιρία για τον ΠΑΣ Γιάννινα.   

[pextempalla]

Τα πράγματα είναι δύσκολα.
Δεν πιστεύω ότι μπορούν να βρεθούν 10 επιχειρηματίες που για 2 χρόνια θα βάζουν ο καθένας 250.000 € στον ΠΑΣ, μόνο και μόνο για να τρέχουν οι βασικές υποχρεώσεις και να εξυγιανθεί οικονομικά η ομάδα.
Στη συνέχεια θα πρέπει να ρίξουν ακόμη περισσότερα για να προσπαθήσουν να ανεβάσουν την ομάδα στη super league.
Η μοναδική περίπτωση να γίνει κάτι, πιστεύω είναι μόνο αν με κάποιο τρόπο τα γομάρια υποχρεωθούν να καλύψουν 1-2 μύρια, ώστε και να μειωθούν ουσιαστικά τα χρέη που θα αναλάβουν κάποιοι άλλοι, αλλά και αυτοί οι άλλοι να μην αισθάνονται μαλάκες ότι πληρώνουν τα χρέη των ΧΒ.
Το σενάριο να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι ανεπρόκοποι δε νομίζω να υπάρχει, οπότε μένει μόνο το σενάριο να βρεθεί κάποιος τρελαμένος που θα γίνει ο μεγαλομέτοχος.
Ο κόσμος της ομάδας δε νομίζω ότι μπορεί να καλύψει 6 εκ. € χρέη.
Οπότε βλέπω την ομάδα να οδεύει προς την αφάνεια.....

Πολύ σωστά έγραψε ο σερίφης ότι ο όχλος θέλει αίμα. Θα πρόσθετα ότι όλοι θέλουν να δουν να ματώνουν έστω και λίγο οι κοπρίτες αδερφοί. 

[mh_per_]

Επιτελους ηρθε η ουσιαστικη και πληρης ενημερωση απο το Σιοντη που περιμεναμε εδω και μηνες. Χωρις περιττες φανφαρες, με νουμερα και στοιχεια.

Το πως φτασαμε μεχρι εδω ειναι γνωστο τοις πασι και δε χρειαζεται να το αναλυσουμε και παλι. Το γιατι ο ιδιος ο Σιοντης δεν το τονιζει, δεν το γνωριζω και στην παρουσα φαση μου ειναι προσωπικα αδιαφορο. Αλλα προεχουν τωρα.

Ο Σιοντης εδειξε οτι δεν εχει ριξει μονο χρονο στην ομαδα αλλα και δικο του χρημα. Εδειξε ομως και οτι εμεις ως κοσμος εχουμε κανει σοκαριστικα λιγα. 791 φανελες και 230 καρτες ειναι ντροπιαστικα νουμερα. Και τα εισιτηρια ειναι χαμηλοτερα του αναμενομενου, αλλα ειδικα η ανταποκριση σε αυτες τις δυο συμπληρωματικες προσπαθειες ενισχυσης ειναι θλιβερη.

Ψαχνει ο Σιοντης επιχειρηματιες να βαλουν λεει 3 εκ. μεσα σε δυο χρονια. Και δεν τους βρισκει. Μιλαμε για ενα ποσο που 5,000 ατομα δινοντας κατα μεσο ορο 600 ευρω μεσα σε μια διετια (κατα μεσο ορο, αλλος παραπανω, αλλος λιγοτερα, αναλογα με τις δυναμεις του) μπορουν να καλυψουν. Μια ομαδα που θεωρητικα αντιπροσωπευει μια αρκετα μεγαλη δεξαμενη ανθρωπων στην πολη, στην Αθηνα και στην ξενιτια δεν μπορει να βρει 5,000 ατομα που να πουν "Θα βαλω 300 ευρω φετος και αλλα τοσα του χρονου για την ομαδα και ο,τι σημαινει αυτη για εμενα". Ναι, ειναι δυσκολοι οι καιροι για ολους και οι υποχρεωσεις τρεχουν και μας πνιγουν. Σεβαστο. Ναι, παμε να βγαλουμε το ΧΒεικο λαδι, που κανεις δεν το θελει αυτο. ΟΚ. Αλλα, αν δεν υπαρχει αυτη η μαζα κοσμου που να ειναι ετοιμη να κανει αυτη την υπερβαση, τα πραγματα ειναι απλα: η ομαδα εκπροσωπει ενα απειροελαχιστο συνολο ανθρωπων και θα λειψει απο αυτους τους ελαχιστους και μονο αν παψει να υπαρχει. Το αποδεχομαστε και η ζωη συνεχιζεται.

[Mpakoulieros]

Διαφωνώ με τους προλαλίσαντες σε πολλά.

Αγαπητέ Ολλανδέ μπορείς να μου πεις μια ελληνική ομάδα που έχει κάνει αυτά που λές ο κόσμος της; Τα έχει κάνει ο ΠΑΟΚ; Που περιμένε το Σαββίδη να δώσει 10 εκατομμύρια, μόλις 10 χωρίς τις προσαυξήσεις; Γιατί δεν μαζεύτηκαν και αυτοί που είναι 20.000 τα διαρκείας και όχι 3.000; Τα έκανε η ΑΕΚ; Που έριξαν την ομάδα στη Γ' εθνική με τη συνενοχή του οργανωμένου κόσμου που μπούκαρε μέσα στο ματς του ΟΑΚΑ με τον Πανθρακικό το 2013; Το έκανε ο Ολυμπιακός το 1990-4 που περίμενε τον πιο διαπλεκόμενο επιχειρηματία να κουμαντάρει τα οικονομικά του;

Πάψτε πια να κατηγορείτε τον κόσμο αντιστρέφοντας πρακτικές του λαϊκισμού. Αυτός ο κόσμος αγόρασε 2.500 διαρκείας τα περισσότερα σε τιμές SL1 όταν ο ίδιος ο Νίκος δήλωνε ότι μπορεί να παίξουμε Γ' τοπικό. Είναι δυνατόν να λέτε να δώσουμε 600 ευρώ 5.000 άτομα; Και μετά ρε παιδιά γιατί να μην γίνουμε εταιρεία λαϊκής βάσης; Τι τον χρειαζόμαστε το Σιόντη και τον κάθε Σιόντη αν είναι τόσο εύκολα όλα αυτά; Να αναλάβουμε εμείς να κυνηγήσουμε και τους ΧΒδες όσο μπορούμε για την πιστολιά που έριξαν και να πορευτούμε...

Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Δυστυχώς είναι επιχειρήματα που δεν αντέχουν το βάσανο της τεκμηρίωσης.

Θα διαφωνήσω και με όσους τα βλέπετε όλα μαύρα. Δεν είναι έτσι. Χάρη στις προσπάθειες του Νίκου, των χορηγών και του κόσμου μας το καράβι έχει μπει σε λιμάνι απάνεμο αλλά είναι ακόμη τρύπιο και μπάζει νερά. Τι χρειάζεται του χρόνου στη Γ΄, σύμφωνα με τον ίδιο το Νίκο; 240.000 να πληρώνεται η ρύθμιση με το δημόσιο και η συνεργασία του ερασιτέχνη. Και τα δύο δεν μου φαίνονται άπιαστα. Το θέμα είναι αν θα ανεβούμε και πόσα χρειάζονται για να ανεβούμε.

[mandrakoukos]

Για κάθε ηρωική εποποιΐα με χάπι εντ υπάρχουν δέκα με ανχάπι. Όμως η πρώτη κάνει το γκελ, γι' αυτό πάντα ξεγελιόμαστε πως κάποιο αόριστο ''σύμπαν'' θα μας κάνει τη χάρη.
Μακάρι να τα καταφέρει ο άνθρωπος, πρώτα για τον εαυτό του, γιατί ως φαίνεται θα βγει κερατάς και δαρμένος.

[SirBak]

Το θέμα είναι αν θα ανεβούμε και πόσα χρειάζονται για να ανεβούμε.

Εν τω μεταξυ εχω διαβασει το οργανογραμμα της νεας Γ εθνικης ,για το πως θα χωριστει σε ομιλους και το πως θα ειναι τα πλει οφ...Μιλαμε για Οδυσσεια...

Παραθετω αποσπασμα (αχρειαστο να μας ειναι)

Θα αυξηθούν οι όμιλοι και οι ομάδες στη Γ’ Εθνική – Από τους 6 ομίλους των 12 ομάδων (στον έναν όμιλο είναι 13, συνολικά 73 σύλλογοι στην κατηγορία), στους 12 ομίλους των 10 ομάδων
Από τις Ενώσεις θα ανέβουν οι 53 πρωταθλητές, απευθείας χωρίς περιφερειακά μπαράζ. Επίσης, θα προβιβαστούν -χωρίς μπαράζ- και οι 3 δεύτεροι των μεγαλύτερων Ενώσεων της χώρας, οι οποίες είναι οι ΕΠΣ Μακεδονίας (ΕΠΣΜ), η ΕΠΣ Αθηνών (ΕΠΣΑ) και η ΕΠΣ Πειραιά (ΕΠΣΠ), συνολικά 56 ομάδες.
Πώς θα γίνουν όλα τα παραπάνω;
Super League 2

Θα προβιβαστούν στη Super League οι δύο πρώτοι μετά το τέλος των πλέι οφ σε Α’ και Β’ όμιλο. Τα πλέι οφ, όπως και τα πλέι άουτ, θα διεξαχθούν με την βαθμολογία της κανονικής περιόδου διά του δύο.

Θα υποβιβαστούν οι δύο τελευταίοι της πρώτης κατηγορίας, οπότε έως εδώ δεν αλλάζει κάτι.

Υποβιβάζονται συνολικά 8 ομάδες από τα πλέι άουτ. Πιο συγκεκριμένα, στη Γ’ Εθνική της νέας σεζόν θα αγωνιστούν οι 4 εκ των 6 (προφανώς οι τελευταίοι) των πλέι άουτ σε Α’ και Β’ όμιλο. Επομένως από τους 12 που θα παίξουν στα πλέι άουτ θα «σωθούν» μόνο οι 4, δηλαδή ο πρώτος και ο δεύτερος των δύο ομίλων. Θα ανέβουν 4 από την Γ΄ Εθνική, άρα σε σχέση με τις 8 που υποβιβάζονται, θα απομείνουν οι 16 του ενιαίου ομίλου της σεζόν 2026/2027 στη Super League.

Γ’ Εθνική πλέι οφ

Οι 4 σύλλογοι που θα προβιβαστούν στη Super League 2 θα πρέπει να περάσουν έναν… Γολγοθά.

Οι πρώτοι έξι των έξι ομίλων μπαίνουν σε νέο όμιλο, αυτό των πλέι οφ, όπου θα παίξουν μεταξύ τους σε πρωτάθλημα ενός γύρου, έχοντας τους βαθμούς που συγκέντρωσαν στην κανονική διάρκεια, παίζοντας είτε 3 ματς εντός και δύο εκτός, είτε 3 εκτός και 2 εντός. Οι 6 πρώτοι του πρώτου ομίλου μεταξύ τους, οι 6 πρώτοι του δεύτερου το ίδιο κ.ο.κ.

Οι 3 πρώτοι σε 1ο, 2ο και 3ο όμιλο, μαζί με τον καλύτερο δεύτερο αυτών των ομίλων θα συγκροτήσουν έναν νέο όμιλο των 4 (σαν να λέμε δεύτερος όμιλος των πλέι οφ ανόδου), όπου θα ξεκινήσουν όλοι από το 0 και θα αγωνιστούν σε ένα πρωτάθλημα έξι αγωνιστικών (3 αγώνες εντός και εκτός έδρας), από το οποίο θα ανέβουν στη Β’ Εθνική οι πρώτοι δύο. Το ίδιο ισχύει και για τον 4ο, 5ο και 6ο όμιλο αντίστοιχα, όπου θα προβιβαστούν ακόμη δύο ομάδες και θα συμπληρωθούν οι 4 «νεοφώτιστοι» της επόμενης Super League 2.

Από τις 73 ομάδες, με δεδομένο ότι 4 ανεβαίνουν και 8 υποβιβάζονται, έως εδώ έχουν συμπληρωθεί οι 77 ομάδες της Γ’ Εθνικής της σεζόν 2026/2027.

[μπαμΠΑΣ]

Διαφωνώ με τους προλαλίσαντες σε πολλά.

Αγαπητέ Ολλανδέ μπορείς να μου πεις μια ελληνική ομάδα που έχει κάνει αυτά που λές ο κόσμος της; Τα έχει κάνει ο ΠΑΟΚ; Που περιμένε το Σαββίδη να δώσει 10 εκατομμύρια, μόλις 10 χωρίς τις προσαυξήσεις; Γιατί δεν μαζεύτηκαν και αυτοί που είναι 20.000 τα διαρκείας και όχι 3.000; Τα έκανε η ΑΕΚ; Που έριξαν την ομάδα στη Γ' εθνική με τη συνενοχή του οργανωμένου κόσμου που μπούκαρε μέσα στο ματς του ΟΑΚΑ με τον Πανθρακικό το 2013; Το έκανε ο Ολυμπιακός το 1990-4 που περίμενε τον πιο διαπλεκόμενο επιχειρηματία να κουμαντάρει τα οικονομικά του;

Πάψτε πια να κατηγορείτε τον κόσμο αντιστρέφοντας πρακτικές του λαϊκισμού. Αυτός ο κόσμος αγόρασε 2.500 διαρκείας τα περισσότερα σε τιμές SL1 όταν ο ίδιος ο Νίκος δήλωνε ότι μπορεί να παίξουμε Γ' τοπικό. Είναι δυνατόν να λέτε να δώσουμε 600 ευρώ 5.000 άτομα; Και μετά ρε παιδιά γιατί να μην γίνουμε εταιρεία λαϊκής βάσης; Τι τον χρειαζόμαστε το Σιόντη και τον κάθε Σιόντη αν είναι τόσο εύκολα όλα αυτά; Να αναλάβουμε εμείς να κυνηγήσουμε και τους ΧΒδες όσο μπορούμε για την πιστολιά που έριξαν και να πορευτούμε...

Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Δυστυχώς είναι επιχειρήματα που δεν αντέχουν το βάσανο της τεκμηρίωσης.

Θα διαφωνήσω και με όσους τα βλέπετε όλα μαύρα. Δεν είναι έτσι. Χάρη στις προσπάθειες του Νίκου, των χορηγών και του κόσμου μας το καράβι έχει μπει σε λιμάνι απάνεμο αλλά είναι ακόμη τρύπιο και μπάζει νερά. Τι χρειάζεται του χρόνου στη Γ΄, σύμφωνα με τον ίδιο το Νίκο; 240.000 να πληρώνεται η ρύθμιση με το δημόσιο και η συνεργασία του ερασιτέχνη. Και τα δύο δεν μου φαίνονται άπιαστα. Το θέμα είναι αν θα ανεβούμε και πόσα χρειάζονται για να ανεβούμε.

Νομίζω ότι δεν έχεις αντιληφθεί ότι ήδη υπάρχουν χρεωστούμενα (μάλλον αρκετά) στο φετινό ποδοσφαιρικό τμήμα, αν αληθεύει το ρεπορτάζ (λέμε τώρα) του Γ.Γ. "... θα πρέπει να γίνουν και πάλι εκκλήσεις στον επιχειρηματικό κόσμο, μήπως με χορηγίες ή partner cards μπορέσει να συγκεντρωθεί κάποιο ποσό, ειδικά για τους παίκτες που έχουν μείνει πίσω σε πληρωμές.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι μετά το ρεπό που δόθηκε Δευτέρα-Τρίτη, οι παίκτες ακόμα δεν έχουν επιστρέψει στο γήπεδο, πλην των μεταγραφικών αποκτημάτων αυτής της εβδομάδας που κάνουν ατομικό πρόγραμμα με τον κ. Χαρίση.

Ορισμένοι από τους παίκτες παρακολούθησαν χθες την παρουσίαση των οικονομικών στοιχείων από τον Νίκο Σιόντη, που είχε και ιδιαίτερη συνομιλία μετά μαζί τους, αλλά και σήμερα το μεσημέρι στα  αποδυτήρια συγκεντρώθηκαν και πάλι όλοι μαζί να βρουν κάποιες λύσεις...".

Και οκ, μαζί σου για τους 5000 χ 600 - αυτό, ειδικά στα Γιάννινα, δεν παίζει - φαντάζομαι όμως ότι συμφωνείς, τουλάχιστον για το αμέσως επόμενο διάστημα: 5 ματς εντός Χ 5.000 κόσμος Χ 5 € το εισιτήριο, να τα 125.000 €... που θα έδιναν άμεσα μια σημαντική βοήθεια βαθιά ανάσα και μια βαθιά ανάσα σε συνδυασμό με πιθανές άλλες χορηγίες. Ούτε αυτό;;;;;; Δηλαδή, 5000 άνθρωποι στην πόλη, δεν θα βγουν στο αμέσως επόμενο διάστημα 5 φορές να διασκεδάσουν αλλού ή να πιουν έναν καφέ και δεν θα χαλάσουν 5 € τουλάχιστον;;;;
Είναι ζήτημα επιλογής λοιπόν... Προφανώς ο Αγαπημένος μας ΠΑΣ ενδιαφέρει πια πολύ λιγότερους γιαννιώτες ...
Ίσως πάντα να ενδιέφερε λιγότερους από όσους θέλαμε να πιστεύουμε - στη μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας του μάζεψε λιγότερο κόσμο στο γήπεδο απ` όσους μάζεψε η ρεβάνς με την Αλκμααρ στο Περιστέρι...
Αν εξαιρέσουμε τις δεκαετίες 70 και 80, στην πόλη φαίνεται να κυριαρχεί το να μαζευτούμε να πάτε ...

[Mpakoulieros]

125.000 τα 5.000 εισιτήρια επί 5 αγώνες.

Το σωστό είναι ότι τα έσοδα θα ήταν γύρω στα 100.000 ευρώ τα οποία θα πληρωνόταν στους παίχτες αφού τέλειωνε το πρωτάθλημα δηλαδή θα παίζανε με τα στομάχια άδεια...

Σωστό το επιχειρημά σου. Μόνο θεωρητικά όμως και όχι πρακτικά. Γιατί εσύ προφανώς ζητάς 5.000 + 2.500= 7.500 κόσμο σε μια μάλλον καταδικασμένη ομάδα για πτώση που παρουσιάζει οικτρό θέαμα εκτός.

Οι προτάσεις σας δεν κινούνται στη σφίρα του ρομαντικού αλλά της φαντασιοπληξίας. Ούτε καν της φαντασίας. 7.500 εισητήρια έχει μ.ο ο βαζέλας, στο οακα με πιο φθηνά ή ίδιας τιμής διαρκείας με εμάς (τα οπαδικά), με 90 ευρώ τα έπαιρναν, με το ακριβότερο μπάτζετ της ιστορίας του και με δηλωμένο στόχο το πρωτάθλημα.

Καταλάβετε επιτέλους ότι το ποδόσφαιρο για τους περισσότερους είναι διασκέδαση και κατανάλωση και όχι σκληρός οπαδισμός, όπως για εμένα και για εσένα φαντάζομαι.

Βαρέθηκαμε να εξηγούμε τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια.

Οτί πουλήσαμε 2.500 διαρκείας φέτος με τιμές ενίσχυσης είναι ένας μικρός άθλος. Σταματήστε να ρίχνετε ευθύνες στον κόσμο, θα μας/τους κουράσετε και θα διώξετε και αυτούς τους 2.500 που πάνε.

[fadomas]

5 ματς εντός Χ 5.000 κόσμος Χ 5 € το εισιτήριο, να τα 125.000 €...

Αυτά τα νούμερα έχουν πάψει να υπάρχουν αν όχι από το 2010 ας πούμε από το 2013.
Άλλοι ξενέρωσαν, άλλοι μεγάλωσαν, άλλοι απλά δεν ασχολούνται πλέον.

Ο ΠΑΣ στο ταβάνι του πλέον μπορεί να φτάσει στα 3000 σε κάποιο ματς και ίσως κάτι παραπάνω αν παίξει με γαύρο κτλπ κατανοώντας ποιοί είναι αυτοί οι παραπάνω πού θα έρθουν σε αυτά τα ματς.

Εγώ λύση πέρα από κάποιον που θα έρθει να πάρει την ομάδα με τα χρέη της δε βρίσκω.
Αυτός δείχνει να μην υπάρχει προς το παρόν, οπότε προετοιμαζόμαστε για το αναμενόμενο.

Ευχές, αν και ονειρικές περιπτώσεις σκεφτόμαστε όλοι. Η πραγματικότητα είναι συγκεκριμένη.

[Black_Freighter]

Διαφωνώ με τους προλαλίσαντες σε πολλά.

Αγαπητέ Ολλανδέ μπορείς να μου πεις μια ελληνική ομάδα που έχει κάνει αυτά που λές ο κόσμος της; Τα έχει κάνει ο ΠΑΟΚ; Που περιμένε το Σαββίδη να δώσει 10 εκατομμύρια, μόλις 10 χωρίς τις προσαυξήσεις; Γιατί δεν μαζεύτηκαν και αυτοί που είναι 20.000 τα διαρκείας και όχι 3.000; Τα έκανε η ΑΕΚ; Που έριξαν την ομάδα στη Γ' εθνική με τη συνενοχή του οργανωμένου κόσμου που μπούκαρε μέσα στο ματς του ΟΑΚΑ με τον Πανθρακικό το 2013; Το έκανε ο Ολυμπιακός το 1990-4 που περίμενε τον πιο διαπλεκόμενο επιχειρηματία να κουμαντάρει τα οικονομικά του;

Πάψτε πια να κατηγορείτε τον κόσμο αντιστρέφοντας πρακτικές του λαϊκισμού. Αυτός ο κόσμος αγόρασε 2.500 διαρκείας τα περισσότερα σε τιμές SL1 όταν ο ίδιος ο Νίκος δήλωνε ότι μπορεί να παίξουμε Γ' τοπικό. Είναι δυνατόν να λέτε να δώσουμε 600 ευρώ 5.000 άτομα; Και μετά ρε παιδιά γιατί να μην γίνουμε εταιρεία λαϊκής βάσης; Τι τον χρειαζόμαστε το Σιόντη και τον κάθε Σιόντη αν είναι τόσο εύκολα όλα αυτά; Να αναλάβουμε εμείς να κυνηγήσουμε και τους ΧΒδες όσο μπορούμε για την πιστολιά που έριξαν και να πορευτούμε...

Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Δυστυχώς είναι επιχειρήματα που δεν αντέχουν το βάσανο της τεκμηρίωσης.

Θα διαφωνήσω και με όσους τα βλέπετε όλα μαύρα. Δεν είναι έτσι. Χάρη στις προσπάθειες του Νίκου, των χορηγών και του κόσμου μας το καράβι έχει μπει σε λιμάνι απάνεμο αλλά είναι ακόμη τρύπιο και μπάζει νερά. Τι χρειάζεται του χρόνου στη Γ΄, σύμφωνα με τον ίδιο το Νίκο; 240.000 να πληρώνεται η ρύθμιση με το δημόσιο και η συνεργασία του ερασιτέχνη. Και τα δύο δεν μου φαίνονται άπιαστα. Το θέμα είναι αν θα ανεβούμε και πόσα χρειάζονται για να ανεβούμε.

Δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο με ποστ εδώ μέσα. Μερικοί και εδώ και σε άλλα μέσα δεν καταλαβαίνουν ότι κάποιοι έχουμε ήδη δώσει τόσα ή σχεδόν τόσα ήδη από την αρχή της χρονιάς χωρίς εγγυήσεις. Αν είναι να δώσουμε και άλλα μόνο και μόνο για να πάρει εγγύηση σταθερότητας κάποιος και να αναλάβει την ΠΑΕ δεν την αγοράζαμε εμείς καλύτερα και να βάζαμε τον κο Σιόντη και CEO να την τρέχει; Η πραγματικότητα είναι ότι απλά ότι είναι μαξ 2.5κ αυτοί που και ενδιαφέρονται και μπορούν. Ας το αποδεχτούμε και να δούμε τί κάνουμε από εκεί και πέρα.

Πάνω σε αυτό τώρα:
Βήμα 1. Υποστηρίζουμε φουλ την ομάδα για να ολοκληρώσει τα play out καθώς η παραμονή στην β είναι το σενάριο με την μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης της ομάδας. Επιπλέον θα είναι τραγικό να αποσυρθούμε πριν καν την ολοκλήρωση και κρίμα για την όλη προσπάθεια της χρονιάς όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα.
Βήμα 2. Αν πέσει η ομάδα στην Γ - που είναι και το πιθανότερο σενάριο - πρέπει να είναι έτοιμοι οι μηχανισμοί υποστήριξης (διαρκείας, κάρτες, φανέλες και ότι ήδη υπάρχει) της ομάδας ώστε να καταβάλλεται το ποσό της ρύθμισης κάθε χρονιά έτσι ώστε όταν τελικά ανέβουμε να είναι δυνατή και βιώσιμη η σύσταση ΠΑΕ.

Τα 240Κ αυτά είναι το κατώφλι επιβίωσης της ομάδας. Από εκεί και πέρα ότι έξτρα μπορεί να δοθεί για το μπάτζετ, αποπληρωμή άλλων οφειλών κλπ θα επισπεύσει την διαδικασία. Σύμφωνα με τα στοιχεία του κου Σιόντη τα 240Κ αυτά την χρονιά γίνεται να μαζευτούν από εμάς αμιγώς αλλά αυτό προϋποθέτει συνεργασία ή/και πρωτοβουλίες του ερασιτέχνη από την μία (αμφιβάλλω αν θα γίνει) και υπομονή από μεριάς μας από την άλλη.

[pextempalla]

Παιδιά δεν είναι 240 χιλιάδες για να βγάλουμε τη χρονιά. Είναι 240 χιλιάδες κάθε μήνα.
Γι΄αυτό έγραψα ότι δε μαζεύονται από τον κόσμο αυτά τα χρήματα.

[Mpakoulieros]

Παιδιά δεν είναι 240 χιλιάδες για να βγάλουμε τη χρονιά. Είναι 240 χιλιάδες κάθε μήνα.
Γι΄αυτό έγραψα ότι δε μαζεύονται από τον κόσμο αυτά τα χρήματα.

Τα χρέη προς το δημόσιο αν θέλουμε να κρατήσουμε τη ρύθμιση είναι 20.000 ευρώ το μήνα, αυξάνονται από 9.000 ή 11.000 που είναι τώρα.
12 επί 20.000= 240.000 ευρώ το έτος πριν βάλεις το κλειδί να ανοίξεις την πόρτα στο ΠΕΑΚΙ.

[fon7]

Εγώ αυτό που καταλαβαίνω ότι οι Χβ αν τους πεις κρατάω την ομάδα και πληρώνω στην δίνουν κατευθείαν.Αλλιώς απλά θα αφήσουν την ομάδα να σβήσει από παντού.Φυσικά κανένας δεν θα τους κυνηγήσει για χρέη.Σήμερα είναι Σιόντης,αύριο ο φούφουτος,μεθαύριο ο ξεσκούφωτος.
Εγώ νομίζω ότι η προσπάθεια του κόσμου είναι ήδη πολύ μεγάλη.Σε πόσες ομάδες της Ελλάδας βρίσκονται αυτοί οι αριθμοί.Πόσοι το έκαναν μέχρι τώρα;Πείτε μου παραδείγματα συγκεκριμένα.Αν πάω με δεδομένα Αγγλίας ή γενικά εξωτερικού τότε ναι οκ είμαστε λίγοι.Για Ελλάδα όμως;
Όσο για τον αριθμό του κόσμου.Τον αριθμό τον χτίζεις με τον καιρό.Δουλεύεις σε βάθος χρόνου και χτίζεις.Έτσι μόνο αυξάνονται οι αριθμοί.Με εξωστρέφεια και δουλειά.Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές.Υπάρχει δουλειά.Η ομάδα σε αυτόν τον τομέα δουλεύει μόνο φέτος.Τα προηγούμενα χρόνια δεν έκανε απολύτως τίποτα.
Είχα βάλει και ένα αρθράκι σχετικό πριν λίγο καιρό.Καλό είναι να το διαβάσετε.
http://www.pas.gr/forum/index.php?topic=6996.msg277678#msg277678