About PAS > ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΝΕΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ για τον ΠΑΣ (και μόνο)

ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΟΥ

(1/4) > >>

REX:
Καθε φορα που αντιμετωπιζουμε μια απο τις αθηναικες ομαδες ξυπνανε μεσα μου μνημες διαφορων προελευσεων. Στο βαθος βαζελος. Το ποσο μεγαλος ειναι ο επομενος αντιπαλος μας φανηκε και χτες στο παιχνιδι με τον αιωνιο του. Μεγαλες ομαδες, πολυ μεγαλες... Του πρωκτου τα εννιαημερα. Παντοτε στην ελλαδαρα μας τα μεγαλειωδη πραγματα αποκτουσαν τις διαστασεις τους πριν καν δημιουργηθουν. Δημαρχοι, νομαρχες, προεδροι κομματων, πρωθυπουργοι, αθλητικα σωματεια και παει λεγοντας, καμια φορα και κλαιγοντας. Σωνει και καλα καποιος να ειναι μεγαλος. Αρωστημενα πραγματα. Οι δυο μεγαλες ομαδες της αθηνας, κυριως αυτες, αλλα οχι μονο, ειναι ο καθρεφτης της ελληνικης κοινωνιας τα τελευταια 30 χρονια. Εξω κουκλα μεσα πανουκλα. Φτιασιδωμενη απαστραπτουσα ομορφια, εικονα απειρου καλους, πλασματικη οσο και υφισταμενη. Δυσπροσιτες και αχτυπητες παντοκρατοριες, κατα βαση αιωνιες, εκπορνευμενα ειδωλα απλοχερα προσφερομενα σε στρατιες επιδοξων ειδωλολατρων που βιωνουν τις δικες τους εωσφωρικες αυταπατες. Αυτες οι ομαδες απαιτουν εκ των προτερων το σεβασμο, τους τιτλους, τα χρηματα και την ανυπαρξια αντιλογου. Την ισχυ τους οποια μορφη και αν εχει την κανουν λαβαρο, πισω απο το οποιο στοιχιζονται χιλιαδες οπαδων που κρυβουν τα πραγματικα προβληματα τους κατω απο το χαλι, ζωντας στον ονειρικο κοσμο της παντοδυναμιας του συμβολου. Ακουω συζητησεις απο το πρωι για το πως ο ΠΑΣ των χιλιων προβληματων θα σταθει απεναντι στον ΠΑΟ τον πανισχυρο εντος και εκτος γηπεδων, τον οικονομικο γιγαντα... Γιατι ο ΠΑΟ ειναι ισχυρος και εχει και λεφτα και εκτος απο λεφτα εχει και πολλα λεφτα και μηπως να παζαρευαμε για να μας δωσει το τριποντο στο τελος (Αν βεβαια δεν το χρειαζεται). Ο τοπος μας ειναι σκληρος και αγονος, και κατα βαση φτωχος. Πολλες φορες εκληθησαν οι Ηπειρωτες για παζαρια και αλισβερισια προκειμενου κατι να εκποιησουν. Καποτε, καποιος, προτεινε σε καποιους υπερορεισιβιους Ηπειρωτες να φυγουν απο τον τοπο τους για να... ζησουν αλλου, καλυτερα. Ιστορικος καλοθελητης. Η απαντηση ειχε ως εξης "Τα βραχια της πατριδος μας ειναι πολυτιμοτερα απο ολους τους παραδεισους της πλασης οπου εσυ μας ταζεις, προχωρησε λοιπον απιστε." Καπεταν Λαμπρος Τζαβελας.

GEROKSEKOYTIS:
Παντως ολη τη βδομαδα,στον ''στοιχηματικο κοσμο'' επαιζε πολυ το διπλο σε ΟΑΚΑ -Τουμπα.

Αλλα και παλι.Μεγαλες ομαδες θεωρουνται αυτες που δινουν τα χερια κατω απτο τραπεζι στο βωμο του χρηματος (μεσω στοιχηματος) ,και παραλληλα φανατιζουν τα κοροιδακια οπαδους?(και κυριως της επαρχιας)

Αυτα να τα βλεπουν οι βαζελογαυροχανουμοτουρκοσκωλικο-Γιαννιωτες.....

jimakos:
Εγώ πάντως ξέρω ότι άλλος αέρας πνέει μετά το τουνέλι και το Κουκλέσ΄.
Μόλις φτάνω κείγιας, πατάω μια άγρια κόρνα, ενημερώνω τον νομό ότι έρχομαι και δάκρυα μόρχονται στα μάτια μ'.
Όσο και να μεγαλώσω (κι έχω μεγαλώσει πολύ που να πάρ΄ο διάλος) αυτά τα βράχια δε θα σταματήσουν ποτέ
να κάνουν αυτό το ζεστό και αλμυρό ταυτόχρονα υγρό να ξεπηδάει απ΄τα μάτια μου.

Α ρε Γιαννενάρα μου, χώματα άγρια και άγια...

mfbrinkmann:

--- Παράθεση από: jimakos στις Δευ 22 Μάρ 2010 14:54 ---Εγώ πάντως ξέρω ότι άλλος αέρας πνέει μετά το τουνέλι και το Κουκλέσ΄.
Μόλις φτάνω κείγιας, πατάω μια άγρια κόρνα, ενημερώνω τον νομό ότι έρχομαι και δάκρυα μόρχονται στα μάτια μ'.
Όσο και να μεγαλώσω (κι έχω μεγαλώσει πολύ που να πάρ΄ο διάλος) αυτά τα βράχια δε θα σταματήσουν ποτέ
να κάνουν αυτό το ζεστό και αλμυρό ταυτόχρονα υγρό να ξεπηδάει απ΄τα μάτια μου.

Α ρε Γιαννενάρα μου, χώματα άγρια και άγια...

--- Τέλος παράθεσης ---
Χ 1966...  ανοίγει η ψυχή σου βρέ παιδί μου, πώς να το πώ αλλοιώς...γκάβλα ρέ και βράχια γιατί έτσ' μας αρέσ'  8)

dreven:
Αχ αυτα τα βουνα...

Για χρονια ερχομουν απο βορεια, μεγαλα ταξιδια παλια αυτα, περναγα καμπους, περναγα πεδιαδες κι ενοιωθα χαμενος στο πουθενα.
Ξενα μερη για μενα αυτα.
Μετα την Καλαμπακα κι αρχιζοντας να ανεβαινω τα βουνα, ενοιωθα καλα, ενοιωθα οτι ζυγωνω στα μερη μου, οτι ειμαι κοντα κι ας ηθελε ωρες ακομα, ανοιγε η ψυχη μου.
Η δε τελευταια στροφη στο Δρισκο που φαινονταν τα Γιαννινα, σκετη απολαυση, μεγαλη αγαλιαση.

Για χρονια μετα ερχομουν απο νοτια.
Κι αυτα μεγαλα ταξιδια.
Εκει που γραφει η πινακιδα στην Αρτα καλως ηρθατε στην Ηπειρο ηρεμουσα κι εκοβα γκαζι, γιατι μεχρι τοτε του σκοτωμου να καταπιω τα χιλιομετρα κι ανοιγα και τα παραθυρα τερμα να νοιωσω την αλλαγη στη θερμοκρασια.
Απο Φιλιππιαδα και μετα αργα και απολαυστικα να χορτασει το ματι κι η ψυχη απο αισθηση.

Αυτα τα βουνα που αμα ερχονται οι ξενοι στα μερη μας για βολτα τους αρεσουν, αλλα αμα ειναι να μεινουν νοιωθουν ενα ψυχοπλακωμα κι ενα κλεισιμο απο παντου, ειναι για μενα τα παντα.

Νοιωθω να ειμαι ψηλα, ν' αγγιζω τον ουρανο, χορταινει το ματι μου θεα, πρασινο, νερα, νοιωθω να ειμαι ελευθερος πραγματικα, να ''χανομαι'' μεσα σ' αυτα.
Να ειμαι επανω στα βουνα μου, να εχει συννεφα και να τα βλεπω ''ολα''.
Και να με παιρνει κι ενα παραπονο μυστηριο, ν' ακουω μεσα μου ενα αργο παραπονιαρικο κλαρινο που μου ''μιλαει'' για ξενιτια, για τα φτωχα ερημα κι αδικημενα μερη μας για χρονια, να μου ''μιλαει'' για περηφανια.
Ολα μαζι αυτα ειμαι εγω κι ολα μαζι αυτα ειναι ο ΠΑΣ για μενα.

Δεν το μπορω το ισιωμα.

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση