Διάφορα > Ρε δεν ΠΑΣ καλα!

Πλατάνια SOS

<< < (7/7)

PAS and stale bread:
Τα πλατάνια της Παμβώτιδας



Τα πλατάνια στην παραλίμνια περιοχή, τα οποία βρίσκονται πια αντιμέτωπα με την ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους και τον ενδεχόμενο αφανισμό τους, μετρούν από 60 έως 110 χρόνια ζωής.

Η μεγάλη δεντροστοιχία (πάνω από 300 πλατάνια) από την πλατεία Μαβίλη μέχρι τη Σκάλα  φυτεύτηκε σε διάφορες χρονικές περιόδους. Σε φωτογραφίες προ ενός αιώνα, απεικονίζονται μερικά πλατάνια στην περιοχή της πλατείας Μαβίλη και από την άλλη πλευρά, στην περιοχή της Σκάλας. Τη δεκαετία του ’30 ήταν όμως που ξεκίνησε μια πιο συστηματική δεντροφύτευση, με την τότε Φιλοδασική Ένωση να έχει έναν δραστήριο ρόλο.

Εκείνη την εποχή, το παραλίμνιο κομμάτι, το «Δώδεκα», όπως το αποκαλούμε σήμερα, είχε ήδη αποκτήσει τα χαρακτηριστικά ενός χωμάτινου δρόμου. Μέχρι το 1920, η πρόσβαση των Γιαννιωτών σε αυτή την περιοχή δεν ήταν εύκολη, και τα τείχη του Κάστρου στέκονταν επιβλητικά πάνω στα νερά της λίμνης. Οι δημοτικές αρχές αποφάσισαν όμως να προχωρήσουν στην επιχωμάτωση στα «ριζά» του Κάστρου από την πλευρά της λίμνης. Το 1931, ο χωμάτινος δρόμος πήρε το όνομα του Διονυσίου Φιλοσόφου, ο οποίος είχε βρει τραγικό θάνατο από τους Τούρκους μετά την αποτυχημένη εξέγερση το 1611 στα Γιάννενα.

Η κρίσιμη παρέμβαση, η οποία διατηρείται σε μεγάλο βαθμό ως έχει μέχρι σήμερα, έγινε τη δεκαετία του ’50. Ως υπουργός Δημοσίων Έργων, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ενέκρινε μισό εκατομμύριο δραχμές για την κατασκευή της παραλίμνιας οδού, με τον τότε δήμαρχο Γρηγόρη Σακκά να υποδέχεται με μεγάλη θέρμη τα νέα. Για να ευχαριστήσει τον Καραμανλή, μετονόμασε την  παραλίμνια οδό Διον. Φιλοσόφου σε οδό Κων. Καραμανλή –μια ονομασία που διήρκεσε μια δεκαετία όταν και επέστρεψε το όνομα του επαναστάτη κληρικού.

Κατά τη δεκαετία του ’50, έγινε και η δεντροφύτευση των πλατάνων στην υπόλοιπη νέα παραλίμνιο οδό. Η δεντροστοιχία αυτή κατάφερε να γίνει σήμα κατατεθέν της πόλης των Ιωαννίνων και από τα αγαπημένα φωτογραφικά θέματα Γιαννιωτών και επισκεπτών.


1935: Τα πλατάνια αριστερά ξεκινούν να αναπτύσσονται. Η δεξιά πλευρά ακόμα άδεια
(από το λεύκωμα του Τ. Παπασταύρου "Ιωαννίνων Ενθύμιον")




1934: Φωτογραφία του Βασίλη Κουτσαβέλη. Πλατάνια με την πρωινή πάχνη μέχρι την περιοχή της Κυρά Φροσύνης.
Τα τείχη του Κάστρου διακρίνονται ακόμη




O παραλίμνιος δρόμος με τα πλατάνια τη δεκαετία του '60


*Στην κεντρική φωτογραφία, η παραλίμνια περιοχή της Κυρά Φροσύνης, χωρίς πλατάνια, με τον φακό του Φρεντ Μπουασονά περίπου το 1913

https://typos-i.gr/article/ta-platania-ths-pambwtidas 





Να 'χουμε να θυμόμαστε πλέον :'(

PAS and stale bread:
Όταν οι λόφοι των Ιωαννίνων δεν είχαν δέντρα…



Οι λόφοι των Ιωαννίνων δεν ήταν πάντα πράσινοι. Πολλά από τα δασύλλια που υπάρχουν σήμερα, οφείλονται κυρίως στην πολιτική εκτεταμένης αναδάσωσης που ακολούθησε η πόλη από τη δεκαετία του ’20 και μετά.

Τον 19ο αιώνα, οι λόφοι γύρω από την πόλη ήταν γυμνοί και άδενδροι λόγω της εντατικής βόσκησης και της ξύλευσης. Σε κάποιες περιοχές, εκτός πόλης, και συγκεκριμένα στα Γραμμενοχώρια, η αποψίλωση των δασών είχε ξεκινήσει για… οικοδομικούς λόγους.

Στα «Γιαννιώτικα Σύμμεικτα» (1959) ο λόγιος Δημήτρης Σαλαμάγκας παραθέτει άρθρο εφημερίδας του 1876 στο οποίο αναφέρεται: «απ’ όταν ο Αλή Πασιάς Τεπελενιώτης έβαλε χείρα επί των δασών, άτινα πανταχόθεν περιεκόσμουν τα μέρη ταύτα, όπως κατασκευάση άσβεστον (για το κτίσιμο του Κάστρου), η γεωργική τάξις ώρμησε πανταχόθεν κατά των δασών». Τις συνέπειες της αποψίλωσης των δασών, τα Γιάννενα τις βίωσαν στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν και η λειψυδρία έκανε την εμφάνισή της.

Από το 1878, άρχισε να συζητείται ήδη η πρόταση για αναδάσωση των λόφων των Ιωαννίνων αλλά και του Μιτσικελίου. Σε πρώτη φάση, οι Γιαννιώτες προσέφυγαν στις… προσευχές. Ο Σαλαμάγκας θυμάται ότι επί οθωμανοκρατίας ακόμη, λίγο πριν από την απελευθέρωση, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης ξηρασίας, είχε γίνει πάνδημη εκκλησιαστική λιτανεία. Αναφέρει δε ότι μια παρόμοια λιτανεία είχε γίνει και παλιότερα, επικαλούμενος σχετική αναφορά του Χρηστοβασίλη.

Η αναδάσωση ή η φύτευση ως μέτρο αντιμετώπισης της λειψυδρίας και ενίσχυσης του υδροφόρου ορίζονται και των υπόγειων νερών άρχισε να γίνεται πραγματικότητα πολλά χρόνια αργότερα, το 1928, από τη Δασική Υπηρεσία με τη βοήθεια της τότε Φιλοδασικής Ένωσης Ιωαννίνων και του Δήμου Ιωαννιτών.

Η Φιλοδασική Ένωση Ιωαννίνων συστάθηκε το 1923. Με τη σύστασή της έγιναν οι πρώτες ενέργειες δεντροφύτευσης γυμνών χώρων της πόλης και των γύρω περιοχών. Εκείνη την περίοδο φυτεύτηκαν δέντρα στον χώρο γύρω από το τότε Δημαρχείο (όπου σήμερα στεγάζεται το Δημοτικό Ωδείο) και στον λόφο Βελισσαρίου.

Η πιο οργανωμένη δεντροφύτευση ξεκίνησε το 1928, με τη συνδρομή της Δασικής Υπηρεσίας. Εκατόν εβδομήντα δενδρύλλια φυτεύτηκαν στο Μεϊντάνι, τμήμα του σημερινού αισθητικού δάσους της πόλης. Τα δενδρύλλια προήλθαν από το δενδροκομείο που υπήρχε στην περιοχή του γεωργικού σταθμού Κατσικά. Λόγω της μη επάρκειας των «παραγόμενων» δέντρων, στις αρχές της δεκαετίας του ’30 αποφασίστηκε η δημιουργία δασικού φυτωρίου στους Αμπελόκηπους.

Με τη λειτουργία του δασικού φυτωρίου, η επιχείρηση αναδάσωσης ή φύτευσης των λόφων της πόλης έγινε πιο εντατική. Το 1932 συνεχίστηκε η φύτευση στον λόφο «Μεϊντάνι» και στον λόφο της Κιάφας.

Αρχικά, οι ρυθμοί δεν ήταν πολύ γρήγοροι. Κι αυτό λόγω των περιορισμένων πιστώσεων για προμήθεια σύρματος και πασσάλων. Το μέτρο που είχε ληφθεί τότε, ήταν να περιφράσσονται οι προς δεντροφύτευση χώροι για να αποφευχθούν καταστροφές οι οποίες είχαν γίνει στο παρελθόν.

Κατά το 1935-36, η συμμετοχή του Δήμου Ιωαννιτών στην όλη διαδικασία επιτάχυνε τις διαδικασίες. Γύρω από την εμπλοκή του Δήμου στις δεντροφυτεύσεις, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Τα Χριστούγεννα του 1935, πολλοί εργάτες της πόλης ήταν άνεργοι. Παρουσιάστηκαν λοιπόν στον τότε δήμαρχο, τον Δημήτρη Βλαχλείδη, και ζήτησαν εργασία με επίμονο τρόπο και υπό την «απειλή» ότι θα έδιναν το παρών τους κατά την επίσκεψη του βασιλιά στην επέτειο της 21ης Φεβρουαρίου. Αποφασίστηκε λοιπόν η έγκριση ενός κονδυλίου 100.000 δραχμών για την ενίσχυση των άνεργων εργατών. Μετά από συνεννοήσεις, οι εργάτες απασχολήθηκαν σε δεντροφύτευση.

Μέχρι την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, φυτεύτηκαν και άλλες περιοχές όπως ο λόφος της «Προσκύνησης», ο Προφήτης Ηλίας κ.λπ., με την «επιστράτευση» ακόμα και μαθητών σχολείων έναντι αμοιβής. Μετά τον πόλεμο, οι υπηρεσίες προχώρησαν σε νέες φυτεύσεις καθώς πολλά δέντρα είχαν κοπεί κατά την Κατοχή (κυρίως τα δέντρα στον λόφο «Μεϊντάνι» που ήταν πιο ανεπτυγμένα).

Το 1949, ξεκίνησε και η δεντροφύτευση σε Ντραμπάτοβα και Μιτσικέλι.

https://typos-i.gr/article/otan-oi-lofoi-twn-iwanninwn-den-eixan-dentra

PAS and stale bread:
Προάγγελος κακών… ειδήσεων




Νέα δέντρα έχουν σημαδευτεί στην παραλίμνια περιοχή των Ιωαννίνων.
Τα δέντρα δείχνουν άρρωστα και αναμένεται να κοπούν “τραυματίζοντας” ακόμη περισσότερο την άλλοτε γεμάτη πλάτανους περιοχή.

https://www.sportsioannina.gr/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ac%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%cf%8e%ce%bd-%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%ae%cf%83%ce%b5%cf%89%ce%bd-photo/




--- Παράθεση από: fon7 στις Τετ 17 Νοέ 2021 18:46 ---Μέχρι να κοπούν όλα

--- Τέλος παράθεσης ---


 :(    :facepalm:

PAS and stale bread:
Εκατοντάδες πλατάνια χάνονται κάθε χρόνο στην Ήπειρο… Αγώνας δρόμου στην παραλίμνιο

Το μεταχρωματικό έλκος αφανίζει τα πλατανοδάση της Ηπείρου. Από το 2010 και μέχρι τώρα οι εστίες είναι δεκάδες σε όλη την περιοχή χωρίς τα μέτρα που έχουν ληφθεί να μπορούν να ανακόψουν τη νόσο.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τις απαντήσεις που δόθηκαν στην Βουλή τόσο από τα αρμόδια δασαρχεία όσο και από το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Ερώτηση για τη νόσο των πλατάνων στην Ήπειρο είχε κατατεθεί από βουλευτής της Ελληνικής Λύσης.

Ο Υφυπουργός Γιώργος Αμυράς, απαντώντας, σημειώνει ότι «ο περιορισμός της ασθένειας του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου ήδη αποτελεί αντικείμενο δράσεων για το Υπουργείο και τις περιφερειακές Δασικές Υπηρεσίες. Το ΥΠΕΝ, έχοντας απόλυτη επίγνωση του κινδύνου για τα πολύ σημαντικά οικοσυστήματα, όπου κυριαρχούν τα πλατάνια, συνεχίζει τις προσπάθειες καταπολέμησης και για το λόγο αυτό στο τριετές σχέδιο δράσης του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος & Κλιματικής Αλλαγής περιλαμβάνεται η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου δράσεων καταπολέμησης του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου, όπως υλοποίηση προληπτικών υλοτομιών, εκρίζωση και υλοτομία των προσβεβλημένων δένδρων, εφαρμογή ζιζανιοκτόνων και μυκητοκτόνων με παράλληλο έλεγχο της αποτελεσματικότητάς τους, προληπτικά μέτρα και δράσεις ενημέρωσης».

Από τα στοιχεία που παρέχει το Δασαρχείο Ιωαννίνων προκύπτει ότι το 2010 είχαν εκδοθεί αποφάσεις για καθαρισμό σε επτά εστιακές ζώνες και το 2019 οι αντίστοιχες αποφάσεις αφορούσαν σε 34 εστιακές ζώνες.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει στα «Νέα» η γεωπόνος της Περιφέρειας Ηπείρου Βάσω Παπαδημητρίου, τα σημαντικότερα προβλήματα εντοπίζονται στην Εθνική Οδό Αρτας – Ιωαννίνων αλλά και στους μεγάλους ποταμούς, όπως ο Αχέροντας και ο Λούρος: «Εδώ και περίπου μία δεκαετία αντιμετωπίζουμε αυτό το σοβαρό ζήτημα.

Κάθε χρόνο απομακρύνουμε από την Εθνική Οδό περίπου 500 άρρωστα πλατάνια, πολλά από τα οποία είναι πολλών ετών. Μάλιστα, μέχρι πέρυσι κόβαμε τα ασθενή δέντρα και τα καίγαμε. Από φέτος, όμως, τα ξεραμένα δέντρα πηγαίνουν σε εργοστάσιο στα Γρεβενά, όπου γίνονται πέλετ».

Αγώνας δρόμου για να μην εξαπλωθεί ο μύκητας γίνεται και στην παραλίμνια ζώνη των Ιωαννίνων.

Τα τελευταία δύο χρόνια, από τα συνολικά 300 μεγάλα πλατάνια που υπάρχουν τα 45 χρειάστηκε να κοπούν, καθώς το 70% από αυτά ήταν άρρωστα, ενώ τα υπόλοιπα ήταν υγιή και έπρεπε να απομακρυνθούν για να μη συνεχιστεί η καταστροφική πορεία του μύκητα. Την ίδια στιγμή, πέριξ της πόλης των Ιωαννίνων ξεραίνονται 60-70 πλατάνια ετησίως.

https://www.epiruspost.gr/ekatontades-platania-chanontai-kathe-ch/

pextempalla:
Πέρασα προχτές από τον παραλίμνιο.
Εκτός από τα σφενδάμια είδα ότι έχουν φυτέψει και μερικές βελανιδιές.
Τελικά τι γίνεται; Ποιος αποφασίζει για το τι θα φυτευτεί;
Θέλουμε μια δεντροστοιχία ομοιόμορφη ή θα την κάνουμε μικτή;
Άμα είναι να βάλουμε και ιτιές, σκλήθρα ή οτιδήποτε άλλο γουστάρουμε.....

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[*] Προηγούμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση