Αποστολέας Θέμα: Ajax  (Αναγνώστηκε 4808 φορές)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #25 στις: Δευ 15 Ιούλ 2019 22:00 »
Το... social magic bus του Αγιαξ θα σε μεταφέρει στο μέλλον


Ο Γιώργος Καραμάνος εξηγεί τη φιλοσοφία του Εντουιν Φαν ντερ Σαρ και το πώς ο Αγιαξ συνδυάζει την αγωνιστική απογείωση με εκείνη του social media marketing, δείχνοντάς σου το αύριο, σήμερα.

Παρασκευή πρωί, από την Πλάθα Καταλούνια έως και την παραλία στην Μπαρτσελονέτα και από το άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου έως τη λεωφόρο Διαγονάλ και το “Καμπ Νόου”. Ενα διώροφο λεωφορείο που είχε μετατραπεί σε κινητή διαφήμιση, έκανε τους περαστικούς να το χαζεύουν με απορία. Αυτό που αντίκριζαν, ήταν το χαμογελαστό πρόσωπο του Φρένκι Ντε Γιονγκ, αλλά δεν μπορούσαν να καταλάβουν. Δεν επρόκειτο για καμπάνια της Μπαρτσελόνα που θα τον παρουσίαζε λίγες ώρες αργότερα στο κοινό της. Ηταν μία χορηγούμενη κίνηση από τον Αγιαξ, ο οποίος προέτρεπε τη νέα ομάδα του νεαρού Ολλανδού και τους οπαδούς της να απολαύσουν το μέλλον, όπως το έκαναν κι εκείνοι στο Αμστερνταμ.

Το ίδιο περίεργο φαινόταν και σε όσους αγόραζαν καταλανικές εφημερίδες. Εκεί έβρισκαν μία ολοσέλιδη καταχώρηση από τον Αίαντα, που εξηγούσε στους Μπλαουγκράνα ότι ήδη ο Ντε Γιονγκ έκοβε βόλτες στη Βαρκελώνη. Αντίστοιχες χορηγούμενες σελίδες είχαν υπάρξει και στο παρελθόν από άλλα clubs. Οπως π.χ. από τη Γιουβέντους μετά τον χαμένο τελικό του Κάρντιφ, όπου προέτρεπε τους φίλους της να μην απογοητευτούν, επειδή του χρόνου η ομάδα θα ήταν πιο δυνατή. Ποτέ όμως δεν εμφανίστηκε κάτι αντίστοιχο. Ο σύλλογος που πουλάει, να στήνει τέτοια καμπάνια, ώστε να να ευχηθεί στους επόμενους να απολαύσουν...



Με αυτή την πρωτόγνωρη κίνηση το club επιβεβαίωσε ότι πλέον είναι τρομερά μπροστά και στο εκτός γηπέδων κομμάτι. Οτι δεν έχει να κάνει μόνο με τις απίθανες ακαδημίες, την ευρύτερη εκπληκτική αντίληψη γύρω από το παιχνίδι, αλλά και με το marketing. Εάν λοιπόν ως ομάδα άλλαξε σε αρκετές περιόδους της ιστορίας το ποδόσφαιρο και το πήγε 10 βήματα μπροστά, τώρα είναι Εντουιν Φαν ντερ Σαρ (σ.σ.: με τον Μαρκ Οφερμαρς σε πιο εκτελεστικό ρόλο) εκείνος που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί τη social media και management σύγχρονη επανάσταση του Αίαντα.

Στα 48 του ο πρώην απίθανος τερματοφύλακας επαναπροσδιορίζεται ως κορυφαίος σε έναν τομέα που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί για εκείνον. Ωστόσο, ένα μικρό ξαναδιάβασμα του βιογραφικού του, αρκεί ώστε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τις κορυφαίες αλλαγές του τις έκανε μεγάλος. Οπως το 2001, στα 31 του, άφησε τη Γιουβέντους επειδή δεν ήθελε να είναι αναπληρωματικός του Μπουφόν και τόλμησε να κάνει επανεκκίνηση καριέρας με την μόλις προβιβασμένη Φούλαμ. Οπως στα 34 του, το 2005, που τόλμησε να ξαναγίνει κορυφαίος με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και να εμφανιστεί στα 40 του (+205 ημερών) ως ο γηραιότερος πρωταθλητής της Premier League. Ακόμα και το φινάλε του ήρθε σε τελικό Champions League (2011).



Κάπως έτσι μπήκε στη διαδικασία αντί να γίνει προπονητής ή έστω προπονητής τερματοφυλάκων, να καθίσει στα θρανία του “Johan Cruyff Institute” και να πάρει master στο management, για να λάβει θέση στο οικονομικό επιτελείο στην ομάδα της καρδιάς του. Η μεγάλη αλλαγή στον Αγιαξ και στη ζωή του πρώην πορτιέρο επήλθε στις 11 Νοεμβρίου του 2016. Τότε που το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να συνταξιοδοτήσει τον 66χρονο, Ντολφ Κόλεε και να δώσει στον Φαν ντερ Σαρ τα ηνία της προώθησης του συλλόγου, ώστε να επαναφέρει το brand μεταξύ των κορυφαίων.

Περίπου 2,5 χρόνια από εκείνη την ημέρα, τα πάντα έχουν απογειωθεί. Τα νούμερα και οι ισολογισμοί ευημερούν και ο Αγιαξ είναι για τα καλά στο προσκήνιο. Εχει εκπληκτικό social profil, κάνει σοβαρή προώθηση μέσω των media, ενώ έχει χτίσει ακόμα και image με χιούμορ. Οπως συνέβη την περασμένη Τετάρτη, όταν έπεσαν Facebook, Instagram και Twitter και στον λογαριασμό του club ανέβηκε ένα tweet που έδειχνε ξανά τη διάσημη βουτιά του Οφερμαρς μετά την πρόκριση επί της Γιούβε και εξηγούσε στο κοινό ότι ο διαχειριστής θα εκμεταλλευτεί την κατάσταση και θα κάνει μίνι διακοπές.

twitter

Είναι λοιπόν πολύ μικρά, αλλά τόσο σπουδαία πράγματα που αρκούν για να κάνουν τη διαφορά. Αντίστοιχα social posts, αυτή η ιστορία με τον Ντε Γιονγκ που ουσιαστικά δεν κόστισε τίποτα, η διαχείριση που γίνεται στα eSports, το άνοιγμα ακαδημιών σε Ασία και ΗΠΑ, που δείχνουν ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στο Αμστερνταμ έχουν περάσει πλέον σε άλλο επίπεδο.



«Δεν είχα την εμπειρία 10 ετών στην Unilever, ούτε εργάστηκε πέντε χρόνια στην Coca Cola. Ξέρω όμως τι συμβαίνει γύρω από το ποδόσφαιρο και μέσα σε αυτό. Το βασικότερο ωστόσο, είναι ότι έχουμε υιοθετήσει μία φιλοσοφία που μας κάνει να ξεχωρίζουμε και αυτή ουσιαστικά είναι ένα ερώτημα που θέτουμε διαρκώς στους εαυτούς μας: “Ακόμα και εάν όλα είναι καλά, εμείς μπορούμε άραγε να τα κάνουμε με διαφορετικό τρόπο; Μπορούμε να πούμε μία ποδοσφαιρική ιστορία με διαφορετικό τρόπο;»

Και κάπως έτσι, η ιστορία που έχει να πει, το πώς την αφηγείται ο Αγιαξ, είναι αυτή που αξίζει να προσέξεις. Επειδή με τη φετινή προσέγγισή του στο παιχνίδι, αλλά και στο social marketing, σου δείχνει τα σημάδια που οφείλεις να ακολουθήσεις. Και όπως έγραψε το club και στο διαφημιστικό λεωφορείο για τον Ντε Γιονγκ: “Το μέλλον είναι εδώ, απόλαυσέ το”!
gazzetta.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #26 στις: Σαβ 19 Οκτ 2019 18:29 »
Παράθεση
Η ΟΥΕΦΑ απαγόρευσε στους οπαδούς του Άγιαξ να πάρουν εισιτήρια για το ματς με την Τσέλσι. Περίπου 2000 όμως είχαν κλείσει ήδη το ταξίδι και για να μη μείνουν χωρίς γηπεδική εμπειρία έψαξαν ποιος άλλος παίζει στο Λονδίνο εκείνη τη μέρα και αποφάσισαν να πάνε να δούνε Λέιτον Όριεντ-Μπράιτον U21!
El Sombrero

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #27 στις: Πεμ 07 Νοέ 2019 22:32 »
Παράθεση
Έτσι τιμάει η Βαυαρία


Στις 7 Νοεμβρίου 1978 οργανώθηκε στο Άμστερνταμ ένα φιλικό ματς προς τιμήν του Γιόχαν Κρόιφ. Με αυτό το ματς ο Κρόιφ αποχαιρέτησε το αγωνιστικό ποδόσφαιρο, κρέμασε, που λέμε, τα παπούτσια του. Μετά βέβαια τα ξεκρέμασε και συνέχισε να παίζει για άλλα έξι χρόνια, στην διάρκεια των οποίων κέρδισε και δυο πρωταθλήματα Ολλανδίας, με δυο διαφορετικές ομάδες –και ποιες ομάδες! Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο χρωστάει αυτά τα έξι παραπάνω χρόνια στην ισπανική εφορία, η οποία έχει το εξαιρετικά ροκ όνομα Hacienda, και σε έναν ιδιοφυή απατεώνα, τον Μισέλ Μπαζίλεβιτς. Αυτοί οι δυο άφησαν τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη της εποχής του στην ψάθα. Η εφορία ανακάλυψε κάτι εκατομμύρια που της χρωστούσε ο Κρόιφ, ο οποίος εγκαινίασε έτσι ένα κλαμπ εκλεκτών μπαταχτσήδων παικτών της Μπαρσελόνα, ενώ ο Μισέλ Μπαζίλεβιτς τον έμπλεξε σε μια σειρά σκοτεινές επιχειρήσεις, πριν εξαφανιστεί με τα λεφτά των «επενδύσεων». Ο αθεόφοβος κατάφερε να πείσει τον Κρόιφ να επενδύσει μεταξύ άλλων και σε ένα χοιροτροφείο, ενώ λίγα χρόνια μετά θα έπειθε τη Ρεάλ ότι της πούλησε τον Τιερί Ανρί (!).

Αλλά στις 7 Νοεμβρίου του 1978 ο Κρόιφ δεν τα γνωρίζει όλα αυτά. Πιστεύει ότι θα σταματήσει την μπάλα στα 31 του χρόνια, όπως το είχε προγραμματίσει από τη αρχή της καριέρας του, κι ετοιμάζεται για το αποχαιρετιστήριό του ματς μπροστά στο κοινό της πόλης όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.



Αντίπαλοι ο Άγιαξ και η Μπάγερν Μονάχου, οι δυο ομάδες που, από το 1971 ως το 1976, μονοπώλησαν την κορυφή της Ευρώπης, κερδίζοντας από τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών η καθεμιά. Οι παίκτες του Άγιαξ, ανάμεσά τους ένας επιζών από τη χρυσή ομάδα των αρχών της δεκαετίας του ΄70, ο Ρούντι Κρολ, φορούν μια εορταστική φανέλα «Αντίο του Γιόχαν Κρόιφ, 7-11-78», με τυπωμένα τα τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών και το Διηπειρωτικό Κύπελλο που κέρδισε η ομάδα του Άμστερνταμ με το πιο μεγάλο του αστέρι. Η Μπάγερν κατεβαίνει με μερικούς από τους παγκόσμιους πρωταθλητές του ΄74 –τον Σεπ Μάγιερ, τον Πάουλ Μπράιτνερ, τον Γκερντ Μύλερ, τον Χανς-Γκέοργκ Σβάρσενμπεκ– και μερικά καινούργια αστέρια, όπως τον Κλάους Αουγκεντάλερ και τον Καρλ-Χάιντς Ρουμενίνγκε.

Η ατμόσφαιρα γιορταστική, 63.000 θεατές στις κερκίδες. Πριν το ματς ο Άγιαξ προσφέρει στον Κρόιφ ένα χρυσό ρολόι και μια έγχρωμη τηλεόραση –λέγεται πως η τηλεόραση ήταν επιθυμία της κυρίας Κρόιφ, αλλά ο κόσμος είναι κακός. Οι Βαυαροί τού προσφέρουν ένα τυπικό βαυαρέζικο καπελάκι με φτερό. Κανείς δεν υποψιάζεται ότι το θέαμα του ξεκαρδισμένου Σεπ Μάγιερ και του ελαφρώς γελοίου, καπελωμένου Κρόιφ προεικονίζει τα χειρότερα που θα ακολουθήσουν.

Το ματς θα τελειώσει 0-8. Ο διαιτητής θα παραδεχτεί μετά ότι ακύρωσε δυο-τρία κανονικά γκολ των Γερμανών από λύπηση για τον Κρόιφ που βγήκε αλλαγή μετά το όγδοο γκολ. Η δεξίωση που είχε ετοιμαστεί για μετά τον αγώνα θα ματαιωθεί, οι σαμπάνιες αυτήν τη φορά θα μείνουν στο ψυγείο.



Μα τι πήγε τόσο στραβά σε ένα ματς που έπρεπε να είναι γιορτή και να τελειώσει με τον γύρο θριάμβου του μεγαλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή μπροστά στον λαό του;

Η επιλογή του αντιπάλου ίσως δεν ήταν η καλύτερη. Ανάμεσα στον Άγιαξ και την Μπάγερν υπήρχε βαρύ παρελθόν. Όπως κι ανάμεσα στις δυο χώρες, και δεν μιλάμε μόνο για τον χαμένο τελικό του ΄74. Οι Γερμανοί αισθάνθηκαν προσβεβλημένοι που κανείς δεν πήγε να υποδεχτεί την αποστολή της Μπάγερν στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ. Αντίθετα, στο ζέσταμα πριν το ματς, η κερκίδα τους καλοδέχτηκε με σφυρίγματα και το σύνθημα «Γουρούνια Ναζί!». Οι αναμνήσεις της φριχτής γερμανικής κατοχής δεν έχουν σβήσει.

Όσο για την προϊστορία των δυο ομάδων; Η πικρία είναι από τη μεριά της Μπάγερν. Το καλοκαίρι του 1972 ο Άγιαξ είχε κερδίσει 0-5 μέσα στο Μόναχο σε φιλικό. Ο Νέεσκενς θεωρεί ότι ήταν το καλύτερο ματς που έπαιξαν ποτέ. Μερικούς μήνες αργότερα, στις 7 Μαρτίου 1973, οι δυο ομάδες θα αναμετρηθούν στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών. Ο Άγιαξ θα κερδίσει 4-0 σε έναν αγώνα-επίδειξη του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου: σύμφωνα με την εφημερίδα Εκίπ ήταν το καλύτερο ματς στην ιστορία των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.

Η τεσσάρα του 1973 θα μείνει αξέχαστη, ειδικά στον Γκερντ Μύλερ και τον Σεπ Μάγερ: ο πρώτος θα τελειώσει το ματς με ράγισμα στην περόνη, ο δεύτερος δεν θα κοιμηθεί όλη τη νύχτα και από τη λύσσα του θα πετάξει τα παπούτσια του στο κανάλι που περνούσε δίπλα από το ξενοδοχείο τους. Η εκδίκησή θα έρθει λοιπόν πέντε χρόνια μετά, στο «αποχαιρετιστήριο» ματς του Κρόιφ: δεύτερο λεπτό, μακρινό βολέ του Μάγιερ και 1-0 ο Μύλερ.

Το ημίχρονο θα τελειώσει 2-0. Οι παίκτες της Μπάγερν περιμένουν ότι οι Ολλανδοί θα τους πλησιάσουν στη διακοπή, να τους ζητήσουν να είναι πιο συγκρατημένοι, ή τέλος πάντων να κανονιστεί να βάλει κανένα γκολ ο τιμώμενος Γιόχαν. Δεν έγινε τίποτε –μιλάμε για Ολλανδούς, πιθανότατα ήταν σίγουροι ότι θα βάλουν εύκολα πέντε γκολ στο δεύτερο ημίχρονο. Θα ακολουθήσει σφαγή. Ο Ρουμενίνγκε κι ο Μύλερ θα βάλουν από τρία γκολ, δύο ο Μπράιτνερ, που είχε γίνει έξαλλος με τα συνθήματα της κερκίδας και τους φωτογράφους που στήθηκαν από την αρχή πίσω από το τέρμα των Βαυαρών περιμένοντας θρίαμβο του Άγιαξ.



Στις 11 Νοεμβρίου 1978, ο Κρόιφ θα δώσει μια συνέντευξη στον ισπανικό τύπο: «Το αντίο μου στο ποδόσφαιρο είναι οριστικό». Λίγες μέρες μετά θα πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου τον Μάιο του 1979 θα παίξει το πρώτο του ματς μετά τον οριστικό του αποχαιρετισμό στην μπάλα. Θα είναι με τους Άζτεκς του Λος Άντζελες. Προπονητής του ο Ρίνους Μίχελς. Τι θυμάται από την πιο βαριά ήττα της καριέρας του; «Η Μπάγερν εκείνη τη χρονιά έκανε χάλια σεζόν, ούτε στην Ευρώπη δεν κατάφεραν να βγουν. Ήταν η μόνη τους ευκαιρία να καταφέρουν κάτι και να ταπεινώσουν το ολλανδικό ποδόσφαιρο. Εμένα δεν με πειράζει, έτσι ο κόσμος θα θυμάται για πάντα το αντίο μου, ήταν κάτι το μοναδικό». Θα παίξει τον κανονικό τελευταίο του αγώνα στις 13 Μαΐου 1984 και θα φοράει τη φανέλα της Φέγενορντ. Κανείς δεν τόλμησε να προτείνει να οργανωθεί κάτι, ένα φιλικό ματς λόγου χάρη, για να τον τιμήσουν.
sombrero.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #28 στις: Τρι 24 Μάρ 2020 21:30 »
Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που έφυγε από τη ζωή ο ανυπέρβλητος Γιόχαν Κρόιφ. Ένας άνθρωπος που σημάδεψε το ποδόσφαιρο όσο λίγοι, με μια καριέρα γεμάτη τίτλους, φήμη, ιστορικές ατάκες αλλά και... 'παντόφλες'.


«Ο Κρόιφ, σαμπάνιες, γυμνά κορίτσια, βουτιές» και το Μουντιάλ του 1978
Δεκέμβριος 1971. Ο 24χρονος Γιόχαν Κρόιφ κερδίζει την πρώτη από τις τρεις Χρυσές Μπάλες της καριέρας του φορώντας ένα σακάκι με κεντημένο ένα τεράστιο λογότυπο, κι από κάτω ένα παπούτσι, ώστε και οι αναλφάβητοι φίλοι του ποδοσφαίρου να μάθουν τι παπούτσια προτιμά. Τον συνοδεύουν το πρώτο του παιδάκι και η σύζυγός του, η τρομερή Ντάνι, η Γιόκο Όνο της Εθνικής Ολλανδίας. Η γυναίκα που λέγεται πως βρίσκεται πίσω από ένα, ίσως και δύο, χαμένα Παγκόσμια Κύπελλα.

Ο Γιόχαν Κρόιφ παντρεύτηκε την Ντάνι Κόστερ στα 21 του. Πέρα από τον αναμφισβήτητο έρωτα που υπήρχε ανάμεσά τους, αυτός ο γάμος ήταν ένα είδος επένδυσης. Ο Γιόχαν διαφήμιζε ανέκαθεν τις αρετές της σταθερής οικογενειακής ζωής για την καριέρα ενός ποδοσφαιριστή και πίεζε τους συμπαίκτες του στον Άγιαξ να παρατήσουν την εργένικη ζωή. Ο πεθερός του, ο Κορ Κόστερ, έμπορος διαμαντιών, γίνεται ο κέρβερος-μάνατζέρ του, σε μια εποχή που το επάγγελμα του μάνατζερ δεν υπήρχε καν, όπως δεν υπήρχε και το επάγγελμα του ποδοσφαιριστή-εκατομμυριούχου πριν τον Κρόιφ –και πριν τον Κόστερ. Οι άσπονδοι εχθροί του της Αϊντχόβεν αποκαλούσαν τον Γιόχαν, για προφανείς λόγους, «ο γαμπρός».



2 Ιουνίου 1978. Η Αργεντινή παίζει το εναρκτήριό της ματς στο δικό της Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο πιο γνωστός Αργεντίνος συγγραφέας, ο Χόρχε Λούις Μπόρχες, που περιφρονεί το ποδόσφαιρο –«το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημοφιλές γιατί κι η βλακεία είναι πολύ δημοφιλής»– δίνει την ίδια ώρα μια διάλεξη για την αθανασία –το έκανε βέβαια επίτηδες. 25 Ιουνίου 1978. Η Αργεντινή και η Ολλανδία βρίσκονται αντίπαλες στον τελικό της διοργάνωσης στο Μονουμεντάλ του Μπουένος Άιρες. Ο πιο γνωστός Ολλανδός, ο Γιόχαν Κρόιφ, βρίσκεται στο Λονδίνο με τη γυναίκα του. Την ώρα του τελικού έχουν βγει για ψώνια –και μάλλον το έκαναν επίτηδες.

Μα γιατί ο Κρόιφ, που δεν περιφρονούσε καθόλου την μπάλα, δεν βρίσκεται στην Αργεντινή; Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Την προηγούμενη χρονιά συνέβαλε αποφασιστικά στην πορεία της Ολλανδίας στα προκριματικά, κυρίως στο 0-2 με το Βέλγιο που έκρινε την πρόκριση. Έδειξε έναν πρωτοφανή ζήλο –έπαιξε ακόμη και στα φιλικά–, ειδικά αν συλλογιστούμε τη μέχρι τότε χαλαρή σχέση του με την Εθνική (μόλις 48 συμμετοχές σε 11 χρόνια, πολύ παραγωγικές βέβαια: 33 γκολ). Κι όχι μόνο αυτό: ο Κρόιφ ανακατεύτηκε στη σύνθεση της εθνικής Ολλανδίας του 1978, επιβάλλοντας, όπως το 1974, τον αποκλεισμό του κορυφαίου Ολλανδού τερματοφύλακα, του Γιαν φαν Μπέβερεν, και τον παραγκωνισμό του Βίλι φαν ντερ Κάιλεν, του κορυφαίου μέχρι σήμερα σκόρερ του ολλανδικού πρωταθλήματος. Κι οι δυο ήταν παίκτες της Αϊντχόβεν, κι οι δύο δεν ήθελαν για μάνατζερ τον Κορ Κόστερ, και με τους δυο ο «γαμπρός» είχε πολύ κακές σχέσεις.

Κι όμως, τον Οκτώβριο του 1977 ο Γιόχαν αναγγέλει επίσημα ότι δεν θα ξαναπαίξει με την Εθνική. Ποιος κρεμάει τα παπούτσια του πριν από ένα Παγκόσμιο Κύπελλο στο οποίο μόλις προκρίθηκε; Ειδικά αν η χώρα του έχει γνωρίσει τρία μεγάλα τραύματα στην ιστορία της: τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τις φονικές πλημμύρες του 1953 και τον χαμένο τελικό του 1974.



Οι θεωρίες είναι πολλές: η πιο διαδεδομένη κι η πιο κολακευτική για τον Κρόιφ ήταν ότι δεν πήγε στην Αργεντινή σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη χούντα του Βιντέλα. Στην πραγματικότητα, ο Κρόιφ δεν είχε ποτέ ιδιαίτερες πολιτικές ευαισθησίες –κι αν είχε, θα ήταν προς τα δεξιά– ενώ ούτε αυτός ούτε οι συμπαίκτες του δεν έδειξαν να συγκινούνται από ένα δειλό κίνημα μποϊκοτάζ του Μουντιάλ που εμφανίστηκε εκείνη την εποχή στην Ολλανδία. Το 2008 ο ίδιος προέβαλε έναν άλλο λόγο. Αποκάλυψε ότι το 1977 στη Βαρκελώνη ένας οπλισμένος κακοποιός εισέβαλε στο σπίτι του, έδεσε αυτόν και τη γυναίκα του και αποπειράθηκε να τους ληστέψει. Έζησε για μήνες με αστυνομική προστασία και ο φόβος μην πέσει θύμα απαγωγής τον κράτησε μακριά από την Αργεντινή. Κι αυτή η θεωρία μπάζει κάπου, καθώς η Βαρκελώνη, στην οποία παρέμεινε κανονικά και μετά το επεισόδιο, δεν βρίσκεται, ως γνωστόν, στην Αργεντινή. Μια τρίτη θεωρία στέκεται στα προβλήματα των χορηγών: την Εθνική Ολλανδίας την έντυνε η Adidas, τον Γιόχαν ξέρουμε ποιος. Αλλά αυτά τα προβλήματα ξεπεράστηκαν στο παρελθόν με το τρομερό εύρημα της ειδικής εμφάνισης που, για το νούμερο 14, αντί για τρεις είχε δυο ρίγες –το κόλπο θα εφαρμόσουν μάλιστα το 1978 και οι αδερφοί Φαν ντερ Κέρκοφ.

Για πολλούς συμπαίκτες –όπως ο Τζόνι Ρεπ ή ο Καταλανός Κάρλες Ρέσακ– και συμπατριώτες του Κρόιφ, ο λόγος πρέπει να αναζητηθεί τέσσερα χρόνια πιο πριν, στο νερό μιας πισίνας στο Μύνστερ, στη βορειοδυτική Γερμανία.

30 Ιουνίου 1974. Οι μαλλιάδες Ολλανδοί που με τον Άγιαξ και τη Φέγενορντ σκορπίζουν τον τρόμο στα ευρωπαϊκά γήπεδα από το 1970, περνάνε με άνεση, στιλ και με τον Κρόιφ να κάνει μαγικά, στη δεύτερη φάση, όπου διέλυσαν 4-0 την Αργεντινή. Μόλις έχουν κερδίσει 2-0 και την Ανατολική Γερμανία, μαγεύοντας και τους ίδιους τους Ανατολικογερμανούς θεατές, μεταξύ των οποίων την εικοσάχρονη τότε Άνγκελα Μέρκελ. Επόμενος αντίπαλος η παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία. Αλλά το ματς δεν φοβίζει τους Ολλανδούς. Όπως θυμάται ο Τζόνι Ρεπ «Αισθανόμασταν ότι κερδίζαμε ήδη 1-0 πριν ακόμη μπούμε στο γήπεδο. Κοιτούσαμε τους άλλους αφ΄υψηλού, ή μάλλον δεν τους κοιτούσαμε καν».

Τρεις μέρες πριν το ματς με τη Βραζιλία λοιπόν, μερικοί Ολλανδοί ροκ σταρ, όπως ο Νέεσκενς, πάνε σε μια κοντινή ντισκοτέκ, άλλοι, όπως ο Κρόιφ κι ο Ρένζενμπρινκ, πίνουν χαλαροί κούμπα λίμπρε στο ξενοδοχείο τους παρέα με κάποια κορίτσια. Εκεί μένει κι ένας νεαρός δημοσιογράφος της Stuttgarter Nachrichten, ο Γκουίντο Φρικ, που για να κάνει ανενόχλητος τη δουλειά του, παριστάνει τον έμπορο ζυμαρικών. Βλέπει έκπληκτος την άνεση των Ολλανδών και πάει να κοιμηθεί. Αργά τη νύχτα ξυπνάει από ένα τραγούδι των Bee Gees, διαμαρτύρεται στη ρεσεψιόν, τον καλούν στο αυτοσχέδιο πάρτι που έχει οργανωθεί σε ένα από τα δωμάτια των Ολλανδών για να τον κατευνάσουν. Περνάνε συμπαθητικά, κάποιοι προτείνουν να μεταφερθούν στην πισίνα για νυχτερινό μπάνιο και να το γυρίσουν στη σαμπάνια. Ο Γκουίντο ακολουθεί.

Την άλλη μέρα στέλνει το ρεπορτάζ στην εφημερίδα του, ενώ πουλάει την ιστορία για 500 μάρκα και σε έναν συνάδελφό του της Bild. Στις 2 Ιουλίου η εκλεκτή εφημερίδα θα βγει με ζουμερό τίτλο, αντάξιο της φήμης της: «Ο Κρόιφ, σαμπάνιες, γυμνά κορίτσια και βουτιές ». Το σχετικό άρθρο κάνει λόγο για όργια, αναφέρει μάλιστα και την ύπαρξη φωτογραφιών, που κανείς όμως ποτέ δεν είδε.



Τα νέα περνούν γρήγορα τα σύνορα, οι γυναίκες των Ολλανδών τα μαθαίνουν, πολλές από αυτές καταφθάνουν στη Γερμανία με ειδική άδεια του Μίχελς ώστε να ηρεμήσουν τα πράγματα. Η Ντάνι απλώς τηλεφωνεί. Με τις ώρες. Όλοι, παίκτες και υπάλληλοι στο ξενοδοχείο, θυμούνται τις πολύωρες συζητήσεις του Κρόιφ με τη γυναίκα του, τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να την καθησυχάσει. Τότε, λένε, της υποσχέθηκε ότι ποτέ δεν θα ξαναλείψει από το σπίτι για τόσο μεγάλο διάστημα κι ότι δεν θα έπαιζε στην τελική φάση του επόμενου Παγκόσμιου Κυπέλλου. Ο Γιαν Σβαρτσκράους αποκάλυψε μετά από χρόνια πως, ήδη από το 1976,, όταν ήταν προπονητής της Εθνικής Ολλανδίας, ο ίδιος ο Γιόχαν του είχε πει ότι δεν επρόκειτο να πάει στην Αργεντινή ακριβώς λόγω των γεγονότων της πισίνας. Το τι πραγματικά έγινε στην περίφημη πισίνα δεν θα μαθευτεί ποτέ. Ο Γκουίντο Φρικ, που όσο νάναι είχε μια πιο άμεση εποπτεία, λέει πως υπήρξε ενδεχομένως κάποια, χμμ, αναστάτωση ορισμένων ποδοσφαιριστών, αλλά ότι τα πράγματα δεν προχώρησαν. Επίσης θυμάται ότι συζητούσε τρία τέταρτα με το Κρόιφ για θέματα τακτικής και για ζυμαρικά –πράγματα όχι ιδιαίτερα ερεθιστικά με τον τρόπο που το εννοεί μια εφημερίδα σαν την Bild– κι ότι εκείνος τού έκανε τράκα όλα του τα τσιγάρα.

Η Ολλανδία κερδίζει και τη Βραζιλία εξίσου άνετα, ο Κρόιφ βάζει ένα πανέμορφο γκολ (και κάνει επίδειξη της πασίγνωστης ολλανδικής ομαδικότητας σπρώχνοντας τον Τζόνι Ρεπ που έτρεξε να πανηγυρίσει μαζί του).

Στον τελικό, τα πράγματα έμοιαζαν να πάνε όπως τα έλεγε ο Ρεπ: 1-0 σχεδόν πριν μπουν στο γήπεδο –πέναλτι στον Κρόιφ στο πρώτο λεπτό, εύστοχο χτύπημα Νέεσκενς. Η συνέχεια είναι, όπως γνωρίζουμε, εντελώς διαφορετική. Το νούμερο 14 μοιάζει χαμένο, χωρίς συγκέντρωση και ψυχραιμία, κάνει λάθος επιλογές, είναι άστοχος και εκνευρισμένος –με το ζόρι γλιτώνει τη δεύτερη κίτρινη στο 70΄.



Οπωσδήποτε φταίει ο Μπέρτι Φογκτς που του σπάει τα νεύρα αντιμετωπίζοντάς τον όπως κανείς δεν μπόρεσε να το κάνει. Για πολλούς όμως, ένας από τους κύριους λόγους αυτού του εκνευρισμού πρέπει να αναζητηθεί στις σκοτούρες του Κρόιφ με τη γυναίκα του που τον απασχολούσαν μέχρι την ώρα του αγώνα και που τον άφησαν ξάγρυπνο την παραμονή. Για τον Βιμ Ραϊσμπέργκεν ολόκληρη η ιστορία στήθηκε από τους Γερμανούς ακριβώς για να εξουδετερωθεί ο Κρόιφ.

Τέσσερα χρόνια μετά οι Ολλανδοί θα φτάσουν στον τελικό, ακόμη και χωρίς το αστέρι τους. Θα αντιμετωπίζουν την Αργεντινή του Μάριο Κέμπες και θα χάσουν πάλι. Τι θα γινόταν αν ο Κρόιφ είχε ταξιδέψει στην Αργεντινή, αν η Ντάνι ήταν πιο φίλαθλη, αν οι Bee Gees έπαιζαν πιο χαμηλά, αν το ξενοδοχείο δεν είχε πισίνα; Για πολλούς Ολλανδούς η απάντηση είναι προφανής. Για ορισμένους μάλιστα είναι τόσο προφανής που θυμούνται με πικρία πως το 1970, όταν η Ολλανδία έπαιζε την πρόκριση στο Μουντιάλ του Μεξικού, ο Κρόιφ ήταν πάλι απών σε ένα κρίσιμο ματς: είχε πάει στο Μιλάνο με την Ντάνι για να αγοράσουν εμπόρευμα για τη μπουτίκ της.
sombrero.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #29 στις: Σαβ 28 Μάρ 2020 21:59 »
Ξύπνησε από το κώμα ο Νούρι!


Δύο χρόνια και εννιά μήνες από όταν βρέθηκε σε καταστολή, ο Αμπντελάκ Νούρι σκόρπισε χαμόγελα και ελπίδα, καθώς η οικογένεια του ανακοίνωσε ότι ξύπνησε από το κώμα και μπορεί και επικοινωνεί με το περιβάλλον. 

Είναι τα πιο ευχάριστα νέα που θα μπορούσε να ακούσει ο ποδοσφαιρικός και όχι μόνο κόσμος, σε μια περίοδο που το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.

Ο Αμπντελάκ Νούρι, ο οποίος είχε καταρρεύσει σε φιλικό του Άγιαξ κόντρα στη Βέρντερ Βρέμης στις 8 Ιουλίου του 2017 κι έκτοτε έπεσε σε καταστολή με σοβαρότατη εγκεφαλική βλάβη, ανακοινώθηκε από την ίδια του την οικογένεια ότι ξύπνησε από το κώμα, αποδεικνύοντας ότι γεννήθηκε μαχητής!

Σύμφωνα με όσα επιβεβαίωσαν οι άνθρωποι του, έχει επαφή με το περιβάλλον, τον βοηθούν να σηκώσει κάπως το σώμα του στο κρεβάτι (ο ολλανδικός Τύπος αναφέρει ότι μπορεί να κάθεται και σε καρέκλα), τρώει όσο κανονικά γίνεται, ενώ, επικοινωνεί κουνώντας περισσότερο τα βλέφαρα και τα φρύδια του...

«Προσπαθούμε να κάνουμε συζητήσεις μαζί του για να μας ακούει» ανέφερε ο αδερφός του, Αμπντεραχίμ.
gazzetta.gr

Αποσυνδεδεμένος blue

  • Jr. Member
  • **
  • Μηνύματα: 60
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #30 στις: Σαβ 28 Μάρ 2020 22:15 »
Kαλύτερη περίοδο για να ξυπνήσει δεν θα μπορούσε να βρει.

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #31 στις: Πεμ 22 Οκτ 2020 00:41 »


Η πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή παράσταση του Άγιαξ
Στα 64 χρόνια ιστορίας του Τσάμπιονς Λιγκ/Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μόνο τρεις ομάδες έχουν καταφέρει να εδραιώσουν την κυριαρχία τους σε τέτοιο βαθμό που να σηκώσουν τρεις συνεχόμενες φορές το τρόπαιο: Η Ρεάλ Μαδρίτης (δυο φορές), η Μπάγερν Μονάχου και ο Άγιαξ. Αυτό που ξεχωρίζει τον ‘Αίαντα’ όμως είναι ότι η άνοδος του στην κορυφή της Ευρώπης συνδυάστηκε με ένα είδος παιχνιδιού που κατά γενική ομολογία επηρέασε την εξέλιξη του ποδοσφαίρου όσο λίγα πράγματα.

To “ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο” των Ολλανδών στα τέλη των 60s και στις αρχές των 70s άφησε το σημάδι του στην ιστορία του παιχνιδιού και μετέτρεψε τον Άγιαξ σε μια από τις πιο αγαπημένες ομάδες του κόσμου εκείνη την εποχή. Ανάμεσα στις χώρες που ο ‘Άιαντας’ είχε τρομερή απήχηση βρισκόταν και η Ελλάδα. Όταν το 1991 ο Μπάρι Χουλσόφ (μέλος εκείνης της ομάδας) ανέλαβε προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα και έκανε μια εκδρομή σε ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό της Ηπείρου, ένας ηλικιωμένος κύριος τον αναγνώρισε και τον πλησίασε: “Έπιασε τα χέρια μου, τα κράτησε και άρχισε να κλαίει! Μου είπε ότι επειδή δεν υπήρχε τηλεόραση στο χωριό του, συνήθιζε να περπατάει για δυο ώρες μέχρι το διπλανό χωριό για να δει τους αγώνες του Άγιαξ. Και τώρα που έβλεπε μπροστά του έναν από εκείνους τους παίκτες, δεν μπορούσε να το πιστέψει.”



Μάιος 1965. Ο Άγιαξ τερματίζει μια θέση πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού στο ολλανδικό πρωτάθλημα και στο εσωτερικό του συλλόγου κυριαρχεί η άποψη ότι πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές. Στην πιο σημαντική απ’όλες, τη θέση του προπονητή αναλαμβάνει ο 37χρονος Ρίνους Μίχελς. O Μίχελς, που πέρασε όλη την ποδοσφαιρική του καριέρα φορώντας τη φανέλα του Άγιαξ, είναι αποφασισμένος να αλλάξει τα πάντα στην ομάδα και για να το κάνει αυτό δεν διστάζει να διώξει κάποιους βασικούς παίκτες, να ποντάρει σε άγνωστους ποδοσφαιριστές άλλων ομάδων, που θεωρεί ότι ταιριάζουν στο στυλ ποδοσφαίρου που έχει στο μυαλό, και να προωθήσει πιτσιρικάδες στους οποίους μπορεί να εμφυσήσει πιο εύκολα τις ιδέες του.

Ο μεγάλος στόχος του δεν είναι απλά να επιστρέψει ο Άγιαξ στις πρώτες θέσεις αλλά να δημιουργήσει κάτι πιο μεγάλο, με πιο στερεές βάσεις και καλύτερες προοπτικές. Για να το καταφέρει αυτό, πρέπει να αλλάξει τη νοοτροπία όλου του συλλόγου, που ως τότε λειτουργούσε τελείως ερασιτεχνικά σε όλα τα επίπεδα. “Εκείνη την εποχή δεν είχαμε διευθυντές, δεν είχαμε κανέναν” έλεγε ο Κρόιφ. “Ήταν μόνο ο πρόεδρος και κάποιοι άνθρωποι που ασχολούνταν στον ελεύθερο χρόνο τους. Όταν ήρθε ο Μίχελς άλλαξε όλος ο τρόπος σκέψης”. Με τον Μίχελς οι προπονήσεις γίνονται πιο αυστηρές, πιο προσεγμένες και πολύ πιο κουραστικές, με ιδιαίτερη έμφαση στην τακτική και στην κάλυψη των χώρων. Τα αποτελέσματα της δουλειάς του δεν αργούν να φανούν.



Ένα μόνο χρόνο μετά την απογοητευτική σεζόν του 1964-65, ο Άγιαξ φτάνει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος με τον Κρόιφ να τελειώνει τη σεζόν με 25 γκολ σε 23 παιχνίδια! Η επιτυχία αυτή επιτρέπει στους Ολλανδούς να αγωνιστούν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, εκεί που στο παρελθόν μετρούσαν μόνο σφαλιάρες. Στην πρώτη τους παρουσία το 1957 είχαν διασυρθεί από την Ουγγρική Βάσας με 4-0 ενώ στη δεύτερη προσπάθεια τους δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν ούτε καν το εμπόδιο της αδύναμης Φρέντρικσταντ από την Νορβηγία, στον προκριματικό. Η φουρνιά αυτή όμως δεν έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες.

Η ομάδα του Μίχελς ξεπερνάει εύκολα το εμπόδιο της Μπεσίκτας με δυο νίκες και συναντάει στη φάση των 16 την πρωταθλήτρια Αγγλίας, Λίβερπουλ. Η μεγάλη ευκαιρία του Άγιαξ να ακουστεί το όνομα του για πρώτη φορά στην Ευρώπη έχει φτάσει και ο Μίχελς δεν είναι διατεθειμένος να την αφήσει να πάει χαμένη. Στις 7 Δεκεμβρίου 1966 το Ολυμπιακό Στάδιο του Άμστερνταμ είναι κατάμεστο (η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη που ο Άγιαξ μετακόμισε για αυτό το παιχνίδι στο συγκεκριμένο γήπεδο αφού το Ντε Μεέρ δεν χωρούσε ούτε τους μισούς θεατές) αλλά οι καιρικές συνθήκες μόνο ιδανικές δεν είναι.



Η ομίχλη που είχε κάνει την εμφάνιση της από το προηγούμενο βράδυ δεν λέει να φύγει και η ορατότητα στην πόλη είναι τόσο περιορισμένη που το παιχνίδι πηγαίνει ολοταχώς για αναβολή. Η ιδέα να πραγματοποιηθεί το ματς την επόμενη μέρα απορρίπτεται δίχως δεύτερη σκέψη από τους Άγγλους, καθώς η Λίβερπουλ μετά από λίγες μέρες θα αντιμετώπιζε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και έτσι μετά από αρκετές άκαρπες συζητήσεις ο Ιταλός διαιτητής, Αντόνιο Σμπαρντέλα, παίρνει την δύσκολη απόφαση να αρχίσει το ματς κανονικά.

Τα επόμενα 90 λεπτά μετατρέπονται σε παράσταση για ένα ρόλο, μια παράσταση όμως που ελάχιστοι ουσιαστικά βλέπουν! Η ομίχλη είναι τόσο πυκνή που οι θεατές βλέπουν μόνο ένα πολύ μικρό κομμάτι του αγωνιστικού χώρου. (Ανάμεσα στους τυχερούς βρίσκεται κι ένα 15χρονο πιτσιρίκι που ελλείψει εισιτηρίου, κατέστρωσε ολόκληρο σχέδιο για να τρυπώσει μέσα. “Έκανα μια γύρα όλο το γήπεδο ψάχνοντας να βρω σε ποια είσοδο βρίσκεται ο πιο ηλικιωμένος φύλακας. Όταν βρήκα έναν, περίμενα εκεί δίπλα και την κατάλληλη στιγμή έτρεξα μέσα. Ήξερα ότι ο τύπος ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία για να με φτάσει κι έτσι κατάφερα να μπω στο γήπεδο”. Το όνομα του πιτσιρικά; Λουίς Φαν Χάαλ.) Η κατάσταση αγγίζει τα όρια της κωμωδίας όταν ο Άγιαξ ανοίγει το σκορ μόλις στο 3ο λεπτό και μόνο ένα μικρό κομμάτι της κερκίδας πανηγυρίζει αμέσως, καθώς πρέπει να περάσουν αρκετά δευτερόλεπτα για να διαδοθεί η είδηση του γκολ σε όλο το γήπεδο! Ο σκόρερ, Σις ντε Βολφ, που έκανε το ντεμπούτο του εκείνη τη μέρα, θυμάται: “Μετά το γκολ γυρνούσαμε πίσω προς την περιοχή μας και ακούγαμε τον κόσμο να πανηγυρίζει σε κύματα. Οι περισσότεροι δεν είχαν δει το γκολ αλλά πανηγύριζαν γιατί άκουσαν τους άλλους να πανηγυρίζουν”.



Πριν καν συμπληρωθεί το 20λεπτο ο Άγιαξ διπλασιάζει τα τέρματα του χάρη σε μια κοντινή προβολή του Κρόιφ. Αυτό είναι το πρώτο ευρωπαϊκό γκολ στην καριέρα του, μετέπειτα, ‘Ιπτάμενου Ολλανδού’. Όσο νύχτωνε η ορατότητα μειωνόταν και ταυτόχρονα τα ευτράπελα αυξάνονταν. Κάπως έτσι σε αρκετές περιπτώσεις βρέθηκαν στον αγωνιστικό χώρο άνθρωποι που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. “Αν υπολογίζω καλά, μπήκα στο γήπεδο τουλάχιστον 7 φορές για να φροντίσω κάποιον παίκτη μας χωρίς να με αντιληφθεί ο διαιτητής” είχε αποκαλύψει αργότερα ο ιατρός του Άγιαξ ενώ και οι Άγγλοι εκμεταλλεύτηκαν την ιδιαίτερη κατάσταση, αφού ο Μπιλ Σάνκλι συνήθιζε να μπαίνει στο γήπεδο για να δώσει οδηγίες στους παίκτες του κάθε φορά που ο αγώνας σταματούσε για κάποιον τραυματισμό.

Όπως αποδείχτηκε, ο μεγάλος κερδισμένος από την όλη υπόθεση ήταν ο Άγιαξ, που παρά την ομίχλη έβρισκε εύκολα το δρόμο προς τα δίχτυα. Ο ‘Αίαντας’ σκόραρε άλλες δυο φορές στο 38′ και το 42′ κι έτσι οι δυο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια με το σκορ στο 4-0. Ο Σγιάκ Σβαρτ του Άγιαξ πάντως είχε επιχειρήσει να πάει τουλάχιστον τρία λεπτά πιο μπροστά, πιστεύοντας λανθασμένα – λόγω και της ομίχλης – ότι ο διαιτητής είχε σφυρίξει τη λήξη του ημιχρόνου, αλλά ευτυχώς γι’αυτόν ένας φροντιστής το αντιλήφθηκε και την τελευταία στιγμή του φώναξε να γυρίσει πίσω, αφού το 45λεπτο δεν είχε ολοκληρωθεί.

Στην επανάληψη η Λίβερπουλ μπήκε πιο δυνατά, με στόχο αν όχι να ανατρέψει το σκορ, τουλάχιστον να μειώσει τη διαφορά, εν όψει και του δεύτερου αγώνα. Η ομάδα του Σάνκλι πίεσε αρκετά και έχασε αρκετές ευκαιρίες αλλά δεν κατάφερε κάτι αξιοσημείωτο. Ο Άγιαξ έφτασε και σε 5ο γκολ στα τελευταία λεπτά και το παιχνίδι τελείωσε με τους Άγγλους να πετυχαίνουν απλά το γκολ της τιμής στις καθυστερήσεις. Ένα γκολ που όπως όλα τα άλλα αντιμετωπίστηκε με απορία από τον Άγγλο σχολιαστή, που αδυνατώντας να καταλάβει τι ακριβώς έγινε στη φάση, αρκέστηκε να αναφέρει ότι η Λίβερπουλ μείωσε το σκορ, χωρίς να έχει ιδέα ποιος ήταν ο σκόρερ.



To τελικό 5-1 έκανε αίσθηση σε όλη την Ευρώπη. Παρά τον διασυρμό όμως, ο Σάνκλι δήλωνε σίγουρος μετά το ματς για την πρόκριση της ομάδας του: “Δεν με εντυπωσίασε ο Άγιαξ. Σήμερα ήταν απλά τυχεροί. Πιστεύω ότι στο Λίβερπουλ θα έχουμε μια πολύ θερμή νύχτα και θα τους κερδίσουμε 7-0”. Οι δηλώσεις του προπονητή των Άγγλων πείσμωσαν τους Ολλανδούς και βοήθησαν τον Μίχελς στο κομμάτι της προετοιμασίας για τον επαναληπτικό. Ο Ολλανδός τεχνικός ήξερε τι εστί Άνφιλντ και γι’αυτό έβγαλε τους παίκτες του για προθέρμανση από πάρα πολύ νωρίς, για να συνηθίσουν την ατμόσφαιρα. Η Λίβερπουλ προσπάθησε να αιφνιδιάσει τους αντιπάλους της αλλά ο Άγιαξ ήταν καλά στημένος και τελικά κατάφερε να φύγει από την Αγγλία με ένα 2-2, χάρη σε δυο γκολ του 19χρονου Κρόιφ, και να προκριθεί στα προημιτελικά.



Ο θρίαμβος επί των πρωταθλητών Αγγλίας (μέχρι και σήμερα είναι η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ήττα της Λίβερπουλ) αποτέλεσε ορόσημο στην ιστορία του Άγιαξ. “Ήταν σαν παραμύθι για εμάς, κανείς δεν πίστευε πραγματικά ότι συνέβη στα αλήθεια” δήλωσε χρόνια μετά ο Σβαρτ. Μπορεί το παιχνίδι να έμεινε γνωστό με τον τίτλο “Ο αγώνας της ομίχλης”, αλλά κατά βάθος αυτό που το έκανε ξεχωριστό ήταν η εμφάνιση του Άγιαξ, που για πρώτη φορά αποδείκνυε πως μπορεί να σταθεί δίπλα στις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Ο Κρόιφ το χαρακτήρισε κάποτε το αγαπημένο παιχνίδι της καριέρας του ενώ ο Μίχελς είχε δηλώσει: “Εκείνος ο αγώνας ήταν μια μεγάλη στιγμή για εμάς, γιατί αναγνωριστήκαμε διεθνώς. Ήταν μια απόδειξη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και σ’εκείνο το επίπεδο”.

Στον επόμενο γύρο ο Άγιαξ αποκλείστηκε από την Ντούκλα Πράγας αλλά η “ολλανδική επανάσταση” είχε πλέον ξεκινήσει. Δυο μόλις χρόνια μετά, θα έφτανε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (έχασε από τη Μίλαν) και πέντε χρόνια αργότερα θα πανηγύριζε το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο του (απέναντι στον Παναθηναϊκό στο Γουέμπλει), το οποίο, όπως είπαμε και στην αρχή, ακολούθησαν άλλα δυο συνεχόμενα.

Στα έξι χρόνια που έκατσε στον πάγκο του Άγιαξ, ο Ρίνους Μίχελς κέρδισε 4 πρωταθλήματα, 3 κύπελλα και ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών, μα πάνω απ’όλα κατάφερε να αλλάξει ολοκληρωτικά την ιστορία μιας ομάδας, να την καταχωρήσει με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ποδοσφαίρου και να την κάνει αγαπητή σε όλο τον κόσμο. Όπως έγραψε εκείνη την εποχή και ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης: “Όσοι αγαπήσαμε με τη φλόγα του έφηβου ερωτευμένου αυτή την υπεργήινη Bella Dona δεν μπορούμε πια να την ξεχάσουμε. (…) Ο,τι υπήρξε πριν από τον Άγιαξ -το συνειδητοποιήσαμε ξαφνικά- υπήρξε η προϊστορία του ποδοσφαίρου. Μετά τον Άγιαξ φάνηκε πως υποχρεωτικά πια άνοιγε η ιστορία”.
sombrero.gr

Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 3.091
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #32 στις: Τετ 28 Απρ 2021 00:53 »
Ajax's 'Bob Marley-Inspired' Third Kit Has Leaked And It's A Thing Of Absolute Beauty

Ajax's 'Bob Marley-inspired' third kit for the 2021/2022 season has leaked and it could already be a contender for shirt of the season.

The Dutch giants are known for producing unbelievable kits year after year - with one of next season's offering already catching the eye.

Per the ever-reliable Footy Headlines, the shirt is in tribute to reggae artist and 'Three Little Birds' hitmaker Marley.

'Three Little Birds' has become an unofficial anthem for the club in recent years and is sung inside the Johan Cruyff Arena.


Around the shoulders will be red, green and yellow, while the aforementioned three little birds look to be on the neck.

Some have pointed out the colours are also used on Ghana's national flag, which will likely please young forward Mohammed Kudus.

Fans have quickly reacted to the shirt and they're desperate for pre-orders to open as soon as possible.

This season has seen Ajax run away at the top of the Eredivisie and they're 12 points clear of closest rivals PSV Eindhoven.

They've done so in their regular red and white home shirt in addition to a glacial blue away that it feels like absolutely everyone owns.

What do you think of Ajax's potential kit for next season?

Let us know in the comments.
https://www.sportbible.com/football/football-news-kit-ajaxs-bob-marley-inspired-third-kit-has-leaked-and-its-a-beauty-20210427
« Τελευταία τροποποίηση: Πεμ 29 Απρ 2021 16:55 από fon7 »
" Ανυποχώρητος: σημαίνει να είναι το κεφάλι σου μέσα στο στόμα του λύκου κι εσύ να του λες άντε γαμήσου... "

Fidel Castro

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #33 στις: Τετ 12 Μάι 2021 17:03 »
Τι να πεις για αυτή την ΟΜΑΔΑ! 🇳🇱🔴⚪

ΑΠΙΘΑΝΟ ΚΛΑΜΠ

Ο Άγιαξ κατέκτησε το 35ο του πρωτάθλημα

Η κούπα, όμως, δεν θα βρίσκεται στο μουσείο της ομάδας

Θα είναι στα σπίτια των 42.000 κατόχων διαρκείας

Ο «Αίαντας» έλιωσε το τρόπαιο και έφτιαξε 42.000 αστεράκια

Το RESPECT είναι λίγο! 👏


gazzetta.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 20.061
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #34 στις: Τετ 07 Ιούλ 2021 14:36 »
Σε χθεσινό φιλικό προετοιμασίας ο Άγιαξ έμεινε στο 1-1 με την Quick'20, μια ερασιτεχνική ομάδα που αγωνίζεται στην 5η κατηγορία.

Αν είσαι φίλος του Άγιαξ κι αυτή η πρόταση από μόνη της δεν σου προκαλεί ανησυχία, να προσθέσουμε ότι αυτός είναι ο τερματοφύλακας της Quick'20:

El Sombrero