Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - timpanistis toreros

Σελίδες: [1] 2 3 ... 14
1
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Πεμ 27 Ιαν 2022 08:54  »


ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΕΡΤΖΙΑΝΑ ΧΩΡΑΝ' ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΑ

Την Τετάρτη 26 Γενάρη 2022 καταλάβαμε τον ραδιοθάλαμο του “Studio E” για να πραγματοποιήσουμε μια αντιφασιστική παρέμβαση ενάντια στη διοίκηση του σταθμού και την επιλογή της να αναμεταδίδει θεσσαλονικιώτικη εκπομπή στην οποία βρίσκουν βήμα ναζί και φασίστες. Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης:

ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΕΡΤΖΙΑΝΑ ΧΩΡΑΝ' ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΑ

Τον ραδιοφωνικό σταθμό “Metropolis” Θεσσαλονίκης ας θεωρήσουμε βέβαιο πως τον γνωρίζει κάθε ποδοσφαιρόφιλος. Τον ραδιοφωνικό σταθμό “Studio E” υποθέτουμε πως τον γνωρίζει καθένας που ασχολείται με τη μουσική και τα ποδοσφαιρικά στην πόλη μας. Άλλοτε με δυνατότερη κι άλλοτε με δευτεροκλασσάτη ομάδα ραδιοφωνικών παραγωγών, η εν λόγω συχνότητα κατέχει ένα μερίδιο ακροαματικότητας μεταξύ όσων ασχολούνται με τα του ΠΑΣ Γιάννινα. Αυτό το μερίδιο υπήρξε, εδώ και χρόνια, η αφορμή για συνεργασία μεταξύ των δυο σταθμών και την αναμετάδοση θεσσαλονικιώτικων εκπομπών στα ερτζιανά των Ιωαννίνων.

Μάλλον όχι από παραδρομή, ούτε από ανεμελιά, αλλά από συνειδητή επιλογή η διοίκηση του “Studio E” επιτρέπει κάθε Σάββατο να αναμεταδίδεται η διόλου αθλητική εκπομπή “Παρέμβαση” του Κ. Παπαζαφειρίου. Για όσους είχανε την ατυχία να σταματήσουνε τη βελόνα στον σταθμό την ώρα που ο Παπαζαφειρίου ανοίγει τον οχετό που κρύβει μέσα στο στόμα του, ίσως να ένιωσαν την ίδια οργή με εμάς: πάμπολλες φορές, είτε από το κελί, είτε από τα πολιτικά τους γραφεία, οι δολοφόνοι της εγκληματικής οργάνωσης “Χρυσή Αυγή” και των πολιτικών της παραμάγαζων βρήκανε διαθέσιμο μικρόφωνο για να εκτοξεύσουν το μισανθρωπικό, ρατσιστικό και φασιστικό τους δηλητήριο. Για όσους το αγνοούν, το σήμα του ραδιοθαλάμου της Θεσσαλονίκης εκπέμπει στην πόλη μεσω κεραιών εγκατεστημένων στο χωριό Λιγκιάδες, την πλέον αιματοβαμμένη περιοχή της Ηπείρου από τη δράση των ναζί και των φασιστών.

Μιλάμε για συνειδητή επιλογή της ιδιοκτησίας του σταθμού, κι όχι για κάτι άλλο, διότι αμέτρητες ήταν φορές που είτε ως απλοί ακροατές, είτε με live παρεμβάσεις, είτε με τηλέφωνα προς την ομάδα σύνταξης, ζητήσαμε επισταμένα να παύσει ο σταθμός να βρωμίζει τα ερτζιανά της πόλης μας με την εκπομπή του Παπαζαφειρίου. Το σύνολο των απαντήσεων που διαχρονικά συλλέξαμε θα ήταν τουλάχιστον γελοίες, αν το θέμα δεν ήταν τόσο σοβαρό. Φαίνεται πως η πολιτική ατζέντα της ιδιοκτησίας του σταθμού δεν επιτρέπει να ιδρώσει το αυτί της...

Επειδή εμάς ιδρώνει το αυτί μας, επειδή τιμούμε ξεχωριστά τον κάθε παίκτη που φόρεσε τη φανέλα με τον ΤΑΥΡΟ -ασχέτου καταγωγής, χρώματος δέρματος, θρησκευτικών πεποιθήσεων ή σεξουαλικού προσανατολισμού-, επειδή γνωρίζουμε πολύ καλά από ξενιτειά, επειδή χρωστάμε μια υπόσχεση στη Μάγδα Φύσσα και τη Σούκραν Μπίμπι Λουκμάν, επειδή κάθε οπαδός στους Ζωσιμάδες είναι δικός μας άνθρωπος -ασχέτως εάν έχει μητρική γλώσσα την αττική διάλεκτο-, επειδή δακρύζουμε όταν χορεύουμε τα “Ξεχωρίσματα”, επειδή έχουμε ιστορική μνήμη και συνείδηση, επειδή το οφείλουμε στους εαυτούς, “ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΑΣΤΕ” σήμερα τον σταθμό για να διακόψουμε την ομαλή ροή του προγράμματος και να ξεκαθαρίσουμε πως ΔΕ ΘΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΕΡΤΖΙΑΝΑ.

“Ανέμελοι”, “ανεκτικοί”, “δημοκράτες”, “ωχαδερφιστές” ιδιοκτήτες του “Studio E”, φροντίστε να ήταν αυτή η πρώτη και τελευταία μας επίσκεψη....

Υ.γ. Να συγχαρούμε τη διοίκηση του ΠΑΣ Γιάννινα για τα αντανακλαστικά που επέδειξε στην υπόθεση της ρατσιστικής επίθεσης κατά του αθλητή της ΑΕΚ Λάζαρου Ρότα και αναμένουμε να αποδείξει πως αυτή της η ευαισθησία είναι αταλάντευτη, καθολική κι όχι... επιλεκτική!


antinazi pas giannina – est.2006
26/01/2022

πηγή: www.facebook.com/ultrasioa/photos/a.438436286592438/1354289481673776/

2
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Σαβ 18 Σεπ 2021 12:59  »



GREEN PASS ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΜΠΑΝΤΑΛΟΜΑΡΕΣ

"Λέω ό,τι βλέπω κι όλοι με κοιτάνε ύποπτα", ΛΕΞ

Αν δεχτούμε τις απόψεις των ειδικών περί του sars-cov2, τότε η επικινδυνότητα και η αντιμετώπιση αυτού απ' τη μια, και τα ανάλογα μέτρα απ' την άλλη, θα έπρεπε να έχουν καθολικό χαρακτήρα και να μην τροποποιούνται ανάλογα με τον φορέα ή τον τόπο διοργάνωσης της εκάστοτε δραστηριότητας/εκδήλωσης. Δηλαδή, θα περίμενε κανείς, κάθε μαζική ψυχαγωγική εκδήλωση να βρίσκεται εντός του ίδιου πλαισίου περιορισμών και “ελευθεριών”. Περιμέναμε ένα ολόκληρο καλοκαίρι για να ελέγξουμε εάν αυτό τηρήθηκε ή όχι, εδώ στη δικιά μας γωνιά, διότι ήδη από το περυσινό καλοκαίρι είχε διαφανεί πως οι κερκίδες των γηπέδων θα αντιμετωπιζόταν διαφορετικά από της κερκίδες του Ηρωδείου, φερ' ειπείν.

Τί είδαμε, λοιπόν; Βαπτίσεις και γάμους παρουσία ανώτερων πολιτειακών αξιωματούχων δίχως αστυνομική όχληση. Πολυπληθείς γιορτές στο Μέτσοβο με τη συμμετοχή του αιώνιου πασά της Ηπείρου. Θεατρικές παραστάσεις στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης, οργανωμένες από την εκεί δημοτική αρχή και την περιφέρεια, δίχως να πέφτει καρφίτσα. Μουσικές συναυλίες στο θέατρο του Φρόντζου, με διοργανωτές γνωστούς γιαννιώτες επιχειρηματίες και σπόνσορα τη δεξιά εφημερίδα της πόλης, με τον κόσμο να ακουμπάει ώμο-ώμο. Είδαμε, τέλος, τριήμερες συναυλίες του πνευματικού κέντρου στην πλατεία Μαβίλη με αμέτρητο κόσμο να ξεφαντώνει και την αστυνομία σε ρόλο ρυθμιστή της κίνησης για να περνάνε τα κιτς ρετάλια της τοπικής μουσικής σκηνής επάνω σε καρότσα. Με τέτοιες “αντικοινωνικές συμπεριφορές” θα περίμενε κανείς να δει ένα πρωτοσέλιδο καταγγελίας, ένα πύρινο ποστάρισμα, μια αποκαλυπτική φωτογραφία ή έστω ένα δεικτικό άρθρο στον τοπικό τύπο, που θα ούρλιαζε για τις εκατόμβες νεκρών που -θεωρητικά...- επρόκειτο να ακολουθήσουν. Κι όμως! Απόλυτη μούγγα... Οι δημοσιογράφοι της πόλης δεν είδαν, δεν άκουσαν.

Το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα εντάσσεται στις αρμοδιότητες του υφυπουργείου Αθλητισμού κι αυτό με τη σειρά του στο υπουργείου Πολιτισμού. Γιατί, λοιπόν, να ισχύουν δυο μέτρα και δυο σταθμά για ανοιχτές υπαίθριες εκδηλώσεις που εποπτεύονται από τον ίδιο θεσμό; Γιατί η είσοδος στο Ζωσιμάδες να απαιτεί πιστοποιήσεις και έγγραφα που δεν απαιτούνται αλλού; Τί το ιδιαίτερο έχουμε εμείς, που δεν έχει το κοινό των άλλων εκδηλώσεων; Μήπως κι αυτοί δε χορεύουν; Ή μήπως δεν τραγουδάνε τόσο δυνατά που από τον Φρόντζο ακούγονται στον Μώλο;

Δεν κάνουμε όλες αυτές τις αναφορές για να “μαλώσουμε” ή να επαναφέρουμε στην τάξη τους ρυθμιστές διότι δεν εφαρμόζουν όσα οι ίδιοι επιβάλλουν στους ρυθμιζόμενους. Δε βγάζουμε αυτή την ανακοίνωση για να περιοριστούν με κατασταλτικά μέτρα κι άλλοι, όπως πιεστήκανε οπαδοί του ΠΑΣ τον Μάρτιο στο Άλσος δεχόμενοι αστυνομική έφοδο με προτεταμένο όπλο. Δεν τοποθετούμαστε για να απωλέσουν και οι τελευταίοι την πρόσβαση στην ψυχαγωγία, όπως κι αν αυτοί την ορίζουν. Μιλάμε απ΄ την πλευρά μας για να αναδείξουμε την παράνοια των -ουδόλως ιατρικών- μέτρων περιορισμού, κάνοντας έκκληση στην κοινή λογική. Όση τελοσπάντων έχει απομείνει εκεί έξω.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι οπαδοί έχουν αντιμετωπιστεί από την κρατική εξουσία ως “πληθυσμός ενδιαφέροντος”. Πάνω μας έχουν εφαρμοστεί μέτρα που 19 μήνες τώρα αποδεικνύουν ότι το γήπεδο είναι εργαστήριο πειραμάτων. Η αγορά εισιτηρίων με ΑΜΚΑ ήταν η πρώτη απόπειρα να συνδεθεί μια δραστηριότητα με τα δεδομένα υγείας. Η απαγόρευση εισόδου σε μια πόλη με βάση τις πινακίδες του οχήματος ήταν μια πρόβα της απαγόρευσης μετακίνησης από νομό σε νομό. Το ίδιο και η απαγόρευση αγοράς εισιτηρίων εάν η ταυτότητά σου δεν είχε εκδοθεί στη σωστή πόλη. Η κάρτα φιλάθλου ήταν η προσπάθεια να διασυνδεθούν διάφορα πληροφοριακά συστήματα (από το ποινικό μητρώο μέχρι τις αγοραστικές προτιμήσεις στις συνεργαζόμενες με τις ΠΑΕ εταιρίες) ώστε να δομείται το ατομικό προφίλ του καθενός. Το ιδιώνυμο Ορφανού εισήγαγε τη διαφορετική -αυστηρότερη- ποινική μεταχείριση σε τόπους και χρόνους που αποφάσιζαν οι κρατικοί υπάλληλοι, σπάζοντας έτσι την καθολικότητα και την αναλογικότητα που προβλέπει το Σύνταγμα για κάθε νόμο σε όλα τα σημεία της επικράτειας. Όλα αυτά, την εποχή που λαμβάνανε χώρα, φαινότανε αστεία, ξεκούδουνα και ηλίθια. Σήμερα όμως; Κάποια από αυτά τα μέτρα εγκαταλείφθηκαν, κάποια ατόνησαν και ελάχιστα πάρθηκαν πίσω. Οι αντιστάσεις απέναντι τους όφειλαν να είναι μεγαλύτερες και πιο σθεναρές. Στα σίγουρα, όμως, χαρίσανε στα επιτελεία πολύτιμο πρωτόλειο υλικό και συμπεράσματα για τη μελλοντική πιθανή εφαρμογή τους σε μαζικό βαθμό. Ακόμη πιο σίγουρο είναι πως τίποτα δε θα είχε την αποδοχή να εφαρμοστεί στον “πληθυσμό ενδιαφέροντος”-οπαδοί εάν πρώτα δεν είχαμε λοιδωρηθεί και υποτιμηθεί ως τέτοιοι. Και σε αυτήν την αμαύρωση, πέραν από το δικό μας το ξερό κεφάλι, οι δημοσιογράφοι δεν κάνανε μούγγα...

Ξέρουμε πως η σχέση του οπαδού με την ομάδα είναι παθολογική. Ακριβώς εκεί ποντάρουνε όταν διπλασιάζουν τις τιμές σε ένα δυνατό ματς, όταν ζητάνε έξτρα 20ευρω στα ματς κυπέλλου για τους κατόχους διαρκείας, όταν μας ξεπουλάνε στα στημένα τους, όταν μετατρέπουν τις σημαίες σε σαβουρόπανα, όταν αλλάζουν το σήμα της ομάδας χάριν του μάρκετινγκ. Γνωρίζουν ότι θα γυρίσουμε! Ό,τι και να μας συμβεί, στοιχηματίζουν πως το συναίσθημα θα κυριαρχήσει της λογικής και πως η έλλειψη αγωνιστικής δράσης θα διαλύσει κάθε επιχείρημα ενάντια στην κυριλοποίηση των κερκίδων και στο σύστημα διαχωρισμών-“προνομίων” που εισάγει το green pass.

Είμαστε κι εμείς άνθρωποι με πάθη, απόχρωσης άσπρομπλε. Γι' αυτό και καταλαβαίνουμε το βάρος του εκβιασμού που δεχόμαστε. Γι’ αυτό και αντιλαμβανόμαστε πως την ευθύνη της διάλυσης των παρεών που βλέπουν τα ματς από κοινού στο ίδιο σημείο του γηπέδου για αμέτρητα χρόνια εκπορεύεται από τα πάνω, ως κρατική εντολή. Είμαστε, όμως, και άνθρωποι με κριτική ικανότητα και μνήμη. Οπότε, ας ακουστούμε κι εμείς. Ασχέτως της άποψης που έχει ο καθένας για τη φονικότητα του ιού και αδιάφορης της υποδοχής του απολαμβάνουν από τον καθένα μας τα απαγορευτικά μέτρα, είμαστε σε θέση να πιστοποιήσουμε ότι τα παραβιάσαμε συστηματικά και επαναλαμβανόμενα. Βγαίναμε έξω για graffity και αυτοκόλλητα όταν στους δρόμους είχε μόνο ΔΙΑδες, μαζευόμασταν στα σημεία μας όταν δεν επιτρεπότανε, μοιραζόμασταν τις ίδιες μπύρες και τις ίδιες φρίκες, οργανώσαμε δυο φορές τα γενέθλια του ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ανυπομονώντας να βρεθούμε αγγαλιά για το σύνθημα και τη μυρωδιά του καπνογόνου και, τέλος, καλέσαμε όλη την πόλη -που ανταποκρίθηκε θεαματικά- να συνοδεύσει την ομάδα μας στον ημιτελικό εν μέσω lockdown. Για όλα αυτά δε δείξαμε, ούτε ζητήσαμε πιστοποιητικά υγειονομικής κατάστασης. Για όλα αυτά δε δείξαμε, ούτε ζητήσαμε green pass κι αλλές μπανταλομάρες. Για όλα αυτά δε διαχωρίσαμε τους συν-οπαδούς σε “καθαρούς” και “μιαρούς”. Γιατί να το κάνουμε τώρα;

Δεν είμαστε αυτοί που θα επιβάλλουν στους άλλους το τι θα πράξουν. Αυτό το κάνουν οι κρατικές αρχές. Εμείς μιλήσαμε κι αφήνουμε την απόφαση στην κρίση του καθενός...

Antinazi Pas Giannina – est.2006

17/09/21

πηγή: https://www.facebook.com/ultrasioa/photos/a.438426069926793/1269079433528115/?type=3&theater

3
Ρε δεν ΠΑΣ καλα! / Απ: Κορονοϊός
« στις: Δευ 04 Ιαν 2021 11:56  »
Πρωτοχρονιάτικη εξόρμηση στην αγορά των Ιωαννίνων



Πρωτοχρονιάτικη εξόρμηση στην αγορά των Ιωαννίνων

Το πρωί της Πέμπτης 31 Δεκεμβρίου 2020 αποφασίσαμε να κάνουμε μια εξόρμηση στην αγορά της πόλης των Ιωαννίνων. Δεν ντυθήκαμε αποκριάτικα. Βάλαμε ό,τι σηκώνουν οι περιστάσεις. Κρατήσαμε… αποστάσεις και το ίδιο «επιβάλλαμε» να κάνουν οι υπόλοιποι περιφερόμενοι καταναλωτές. Φορέσαμε τις μάσκες μας και παίρνοντας μαζί μας τον «ένα με την οθόνη - Χαρδαλιά κωθώνι» , ξαμοληθήκαμε στους κεντρικούς δρόμους του στολισμένου κέντρου. Τα γέλια και τα επιφωνήματα μάς συνόδευσαν καθ΄όλη τη διάρκεια της βόλτας μας. Φαινόμασταν γελοίοι και αστείες; Ίσως επειδή ο κόσμος αναγνώριζε πάνω μας τη γελοιότητα και τη φαιδρότητα των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί.

Έλαχε αρκετές φορές να προκαλέσουμε τον φόβο σε ανθρώπους η καθημερινότητα των οποίων πολιορκείται διαρκώς από τη φιγούρα του μπάτσου. Όταν γινόταν αντιληπτό πως δεν ήμασταν όργανα της υγειονομικής και κατασταλτικής τάξης τα πρόσωπα ηρεμούσαν, το βλέμμα ζεσταινόταν, ενώ το γέλιο έκανε τις μάσκες να πάλλονται.
Αν κάτι πρέπει πραγματικά να φοβόμαστε είναι η συνήθεια, η απάθεια και η ετοιμότητα μας να παραδώσουμε το Είναι μας σε αυτούς που χρόνια τώρα μας λοιδορούν και μας στραγγαλίζουν. Κάθε σιωπή μας είναι η συνυπογραφή στη θανατική μας καταδίκη. Ηθική, πνευματική, σωματική και οικονομική.

Να εναντιωθούμε στις κρατικές προσταγές
Δεν υπάρχει υγεία χωρίς ζωή και ελευθερία
Ένα γέλιο θα τους θάψει…
Δύναμη σε όσες και όσους συνεχίζουν να αγωνίζονται


ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην κοινωνική συναίνεση
*κάθε Σάββατο στις 16:00 στη κατάληψη αντιβίωση

πηγή: https://www.facebook.com/rebel.kollektiv/posts/1303331193355748

4
ΠΑΣ Clubs / Απ: groundhopping με την Αταλάντα
« στις: Σαβ 30 Μάι 2020 20:50  »
Ζώντας σχεδόν 1800 χιλιόμετρα μακριά από το Μπέργκαμο, ενδεχομένως να είναι πιο εύκολο να φανταστούμε πώς θα κυλούσε η ζωή, εάν όλα θα είχανε πάει καλά…

Σαν σήμερα, 30 Μάη 2020, εάν όλα είχανε πάει καλά, η Αταλάντα θα θέλαμε να αγωνίζεται στον τελικό του Τσου Λου!

Μια παραγωγή του gruppo Atalanta Ioannina...


5
ΠΑΣ Clubs / Απ: groundhopping με την Αταλάντα
« στις: Τρι 10 Μάρ 2020 10:11  »
ΜΕ ΤΟN MORRISON ΣΤΗ ΡΩΜΗ… Atalanta is strange…

Παράθεση
Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο, εξαντλημένο, τεύχος Νο #34. Ένα groundhopping των παιδιών από το Gruppo Atalanta Ioannina στον περσινό τελικό κυπέλλου στην Ιταλία μεταξύ της Αταλάντα και την Λάτσιο. Το αναδημοσιεύουμε και εδώ, μιας και το 34ο τεύχος το… εξαφανίσατε και είναι ένα κείμενο που αξίζει να διαβαστεί γιατί αποτυπώνει πολύ όμορφα την αγαπημένη μας… ιταλική οπαδική σκηνή.
http://www.humbazine.gr/index.php/blog/me-ton-morrison-sti-romi-atalanta-is-strange/



Ήταν ακόμη σε εξέλιξη το παιχνίδι στο Έννιο Ταρντίνι όταν ένας εκ των συντελεστών του Humba και δηλωμένος φαν των Boys, μάς ζητούσε μέσω μηνύματος να μεριμνήσουμε για τη συγγραφή ενός κειμένου για το ματς Πάρμα-Αταλάντα (1-3) που εκείνη την ώρα παρακολουθούσαμε. Με δεδομένη τη δυναμική της Dea αρνηθήκαμε ευγενικά, ζητώντας του να κάνει μόλις 45 ημέρες υπομονή, μιας και το ενδεχόμενο να φτάσει η ομάδα στον τελικό του κυπέλλου ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλο. Άλλωστε δύο groundhopping για την ίδια ομάδα σε δύο συναπτά τεύχη θα ήταν κάπως βαρύ.

Το βράδυ της Μεγ. Πέμπτης 26 Απριλίου η Αταλάντα κλείδωνε της πρόκριση της στον τελικό, μετά από 23 χρόνια, αφήνοντας πίσω μια ομολογουμένως ανταγωνιστική Φιορεντίνα. Το σφύριγμα της λήξης μάς βρήκε καρφωμένους πάνω από το πληκτρολόγιο, αδιαφορώντας επιδεικτικά για το κόστος των αεροπορικών. Την ίδια ώρα που τα επιτελεία της αστυνομίας ένιωθαν ανακούφιση από τον αποκλεισμό, μια μέρα πριν, της Μίλαν από τη Λάτσιο –φανταστείτε, εάν σας βαστάει, τις σκηνές απείρου κάλλους στα Autogrill αν Μπεργκαμάσκοι και Μιλανέζοι θα έπρεπε να μοιραστούν την ίδια Autostrada για το Ολίμπικο- οι ultras και οι απλοί φίλαθλοι, πρακτικά όλο το Μπέργκαμο, αναλωνόταν στην επίλυση της σπαζοκεφαλιάς: «Πως στο διάολο κατεβαίνουν 22.000 άνθρωποι σε μια από κάθε σκοπιά εχθρική Ρώμη;»

Με δεδομένη την αγάπη μας για τις εκδρομές και την απέχθεια μας για τη βάρβαρη ροπή του συνόλου των Ρωμαίων οπαδών προς τα στιλέτα, αποφασίσαμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας την εμπειρία της μαζικής κατάβασης από τον Βορρά στο Νότο. Από την πρώτη στιγμή συνειδητοποιήσαμε τις διαφορές με την ελληνική περίπτωση. Τα εισιτήρια δεν τα πήρανε οι ομάδες και φυσικά δεν τα μοίρασαν στους οπαδούς. Μόνος τρόπος προμήθειας μια ηλεκτρονική πλατφόρμα, με πλήρη καταγραφή των στοιχείων και μάλιστα με επιβράβευση σε όσους έχουν tessera del tifoso ή διαρκείας στις δυο διεκδικήτριες του τίτλου. Μόλις μετά από 8 ημέρες μπορούσαμε, εμείς οι κοινοί θνητοί, να μπούμε στην πλατφόρμα. Και πάλι με προβλήματα: τα φτηνά 35άρια εισιτήρια του νοτίου πετάλου είχανε προφανώς τελειώσει και τα 50άρια του νοτιοανατολικού κόρνερ στα οποία στοχεύαμε τελικά βγήκανε σε κυκλοφορία μόνο στα συμβεβλημένα σημεία πώλησης στο Μπέργκαμο και όχι στο ίντερνετ. Ήταν μια σαφής κίνηση της αστυνομίας να αποτρέψει τη μαζική και οργανωμένη παρουσία οπαδών της Τερνάνα και της Φρανκφούρτης που θα ήθελαν να σταθούν στο πλευρών των αδελφών τους. Αλλά οι γνωριμίες μας δε δυσκολεύτηκαν να πεταχτούν ως το γκισέ για πάρτη μας.

Απόρροια της μη κεντρικής διαχείρισης των εισιτηρίων από τα club των οπαδών ή τον φορέα των ultras ήταν και η μη κεντρικά σχεδιασμένη εκδρομή. Όλοι είχανε τον ίδιο στόχο, αλλά θα φρόντιζε ο καθείς για την επίτευξή του. Από παρέες και γκρουπάκια, έως την Curva Nord ή το club Amici και από τους αθλητικούς συλλόγους των χωριών της προβίντσια έως τα τουριστικά γραφεία, όλοι πασχίζανε να βρούνε πούλμαν. Το κοντέρ σταμάτησε στα 172, με την Nord να ανακοινώνει το επίσημο αίτημα της να ναυλώσει ειδικό τρένο, σαν και αυτά που διέθετε παλιά το ιταλικό κράτος για μετακινήσεις-κονσέρβα. Παρόλα αυτά τα λεωφορεία δεν φτάνανε για τις ανάγκες∙ αμέτρητα βανάκια είδαμε στην εθνική, ενώ εμείς ταξιδέψαμε με πούλμαν νοικιασμένο από τη… Βερόνα! Αρκετοί πήγανε και με αεροπλάνο. Η αστυνομία δεν ενέδωσε στο αίτημα της Nord, αν και σίγουρα έτσι θα είχε το κεφάλι της πιο ήσυχο, οπότε αυτοί -σε μια κίνηση ρελάνς- βρέθηκαν 5 η ώρα το πρωί στον κεντρικό σταθμό με εισιτήρια της γραμμής στα χέρια. Και δεν ήταν λίγοι: κάτι παραπάνω από 700 σκληροπυρηνικές ψυχές…

Σχεδόν μια ώρα μετά, εμείς θα πίναμε το πρωινό μας εσπρεσσάκι στο κυλικείο ενός περιφερειακού αθλητικού κέντρου -κάτω από μια φωτογραφία του νεκρού Davide Astori πλαισιωμένου από μια μωβ και μια μαυρομπλέ καρδιά, φόρο τιμής στον αθλητή από το Μπέργκαμο που πέθανε με τα χρώματα της Φιορεντίνα- περιμένοντας με ανυπομονησία να μπούμε στα πούλμαν που ναύλωσε ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Είχαμε αποφασίσει να μην επιλέξουμε το τρένο, διότι νιώθαμε αδαής μπροστά στα ιταλικά δεδομένα και δε θέλαμε να είμαστε «βάρος» στους φίλους μας. Η απόφαση αυτή μας κόστισε σε αδρεναλίνη και εμπειρίες, αλλά αποδείχτηκε σοφή διότι φτάσαμε οριακά εγκαίρως στο αεροδρόμιο για την επιστροφή στην Ελλάδα, αφού οι μπάτσοι, σε μια κίνηση ρεβανσισμού, άφησαν την Nord να ξεροσταλιάσει κυριολεκτικά ως το ξημέρωμα στα χωράφια ενός μικρού σιδηροδρομικού σταθμού κοντά στο Ολίμπικο, επιτρέποντας τους να πάρουν το δεύτερο τρένο της επιστροφής, αφού τους αρνήθηκαν το πρώτο για καψόνι.

Δεν υπήρχε Autogrill χωρίς μιλιούνια Μπεργκαμάσκων όλων των ηλικιών και όλων των κοινωνικών καταγωγών! Οι καθόλα νομιμόφρονες λεωφοριατζήδες σταμάταγαν στο πλησιέστερο βενζινάδικο αμέσως μόλις ο ταχογράφος συμπλήρωνε δύο ώρες οδήγησης και από την κοιλιά των πούλμαν βγαίνανε αναδιπλούμενοι πάγκοι, βαρέλια μπύρας, κρασιά, τυριά και αλλαντικά. Μια πραγματική εκδρομή, με όσα χρειάζονται για αυτό το ιδιότυπο πικ-νικ να αποτελούν τμήμα του κομίστρου. Τα φιλέματα και τα κεράσματα κατευθυνόταν κατά κύματα προς την αφεντιά μας. Αποτελούσαμε την ανεξήγητη μασκότ της εκδρομής, αφού ουδείς μπορούσε να χωνέψει ότι η Αταλάντα έχει οπαδούς στην Ελλάδα. Οι μπάτσοι πάντοτε παρόντες με τις μικρές ευέλικτες κλούβες, αν και αχρείαστοι, μιας και τα καταστήματα δεν έδειχναν να υποφέρουν από μαζικό ξάφρισμα. Ο καιρός έμοιαζε υπέροχος για μπάλα, αλλά αναγκαστήκαμε να αλληλοκοιταχτούμε απορημένοι για τη Γιαννιώτικη καταγωγή μας: όσο πλησιάζαμε στη Ρώμη ξεκίνησε το παρατεταμένο ψιλόβροχο και δεν ξέραμε εάν όντως το είχαμε φέρει εμείς μαζί μας…



Το σχέδιο της αστυνομίας ήταν απλά για τα πανηγύρια, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως σε όλη την υφήλιο οι μπάτσοι είναι καλοί μόνο στο να ρίχνουν ξύλο. Σε ένα εγκαταλειμμένο ΣΕΑ στα περίχωρα της Ρώμης κάνανε ένα χωνί και μαζεύανε τα πούλμαν και τα βανάκια. Περισυλλέγανε κάθε γυάλινο μπουκάλι, αλλά δεν ψάχνανε με θέρμη όλα τα πούλμαν και όλους τους επιβαίνοντες. Αφού μας χώριζαν ανά περίπου 10 οχήματα, βιντεοσκοπούσαν τις πινακίδες και τα χρώματα των οχημάτων και μας ξεκινούσαν για το μικρό αλλά αργόσυρτο ταξίδι ως το Ολίμπικο. Κάναμε σχεδόν 2 ώρες για να καλύψουμε τον περιφερειακό και να εισέλθουμε στην πόλη από την περιοχή Aurelia. Τα τελευταία 3,5 χιλιόμετρα τα περάσαμε μέσα από πυκνοκατοικημένες γειτονιές, χωρίς οι τροχαίοι να μας διασφαλίζουν συνεχόμενη ροή. Κολλημένοι στην κίνηση κρατάγαμε τις κουρτίνες σε ετοιμότητα∙ νιώθαμε σίγουροι πως όπου να ‘ναι τρώμε πέσιμο με πέτρες… Αλλά μάταια.

Οι πολεοδόμοι του Μεσοπολέμου δεν είχαν προβλέψει να χωροθετήσουν καναδυό αυτοκινητόδρομους που να καταλήγουν στις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις της πρωτεύουσας, οπότε όλο αυτό το κονβόι αυτοκινήτων, μετά από δρόμους και σοκάκια, έγειρε να αποκάμει στη μια όχθη της φιδωτής διαδρομής του ποταμού Τίβερη. Η αγωνία μας να διανύσουμε τα τελευταία μέτρα προς το γήπεδο με ταχύτητα ανακόπηκε βάναυσα από τον τεράστιο οβελίσκο προς τιμήν του Μουσολίνι. Βρίσαμε και σιχτιρίσαμε, αντιλαμβανόμενοι το μέγεθος των ριζών της ακροδεξιάς στη γείτονα. Περάσαμε 3 ελέγχους από την περίμετρο ώσπου να πατήσουμε κερκίδα, με τους ελεγκτές να δίνουν τρομερή έμφαση στην αντιστοιχία ονόματος πάνω στο εισιτήριο με την ταυτότητα που κρατούσαμε ανά χείρας. Όλη τη δουλειά την κάνανε stewards, αλλά όταν χρειάστηκαν να βεβαιωθούν πως το χειροπανό μας δεν παραβιάζει τους κανόνες, επιστράτευσαν έναν αρχίμπατσο που φωτογράφισε το πανί ζητώντας από το κέντρο online γνωμάτευση για να μας επιτρέψει να μπούμε…

Τα λιγοστά σκαλιά που μας χώριζαν οδηγούσαν στο μέσο της κερκίδας, αφού το Ολίμπικο είναι χωνευτό. Το μάτι μας δε σταμάτησε να ταξιδεύει σε κάθε γωνιά του μεγαλειώδους γηπέδου. Αν και έδρα των Ρομάνι, το πέταλο ήταν πεντακάθαρο από αυτοκόλλητα ή συνθήματα. Τα θεόρατα πλέξιγκλας χώριζαν τα πέταλα από τα κόρνερ και παρόλο που είχαν ξηλωθεί –ύστερα από διαμαρτυρίες και αποχές- από το μέσον των δύο πετάλων, εν τούτοις η τομή σε δύο υποπέταλα παρέμενε αφού διασφαλιζόταν από τα φωσφοριζέ γιλέκα, τα οποία κανείς δεν τόλμησε να διώξει με τις κλωτσιές, ούτε καν οι γηπεδούχοι ultras. Μπροστά μας 2 κωνικές κατασκευές με ρόδες και 7 κάμερες η κάθε μια, σαν να μας έφερνε στο μυαλό ρομπότ από το StarWars, δεχόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα την περιποίηση ενός ειδικά επιφορτισμένου μπάτσου που με πανιά σκούπιζε τους φακούς, διασφαλίζοντας 100% ευκρίνεια στη ρουφιανιά. Όλη την τάξη τη διατηρούσε το σώμα των φωσφοριζέ γιλέκων, ενώ μέσα στο ταρτάν υπήρχαν μόλις 2 σενιαρισμένοι μπάτσοι με πολιτικά, με το γκλοπ να ξεπροβάλει από τη μέση τους και την αλυσίδα στο λαιμό να κρατάει την υπηρεσιακή τους ταυτότητα. Δεν αργήσαμε να καταλάβουμε πως η ικανότητα των stewards να διαχειρίζονται το γήπεδο βασιζόταν σε εκείνες τις βρωμοκάμερες και τη χρόνια εφαρμογή απαγορεύσεων και ποινών στους diffidati, κι όχι στη σωματική τους δύναμη ή τα κατασταλτικά τους μέσα. Κι αν τις θέσεις των security τις καταλάμβαναν αγόρια και κορίτσια λευκού δέρματος, στα μπαρ και οι περιπλανώμενοι με το κασελάκι πωλητές ήταν όλοι τους μαύροι, απόδειξη και αυτό της ταξικότητας της ιταλικής κοινωνίας. Θέλαμε πολύ να ρωτήσουμε εάν οι ίδιοι άνθρωποι δουλεύουν όταν παίζει και η Ρόμα, με τους οπαδούς της να συναγωνίζονται τους Λατσιάλι σε ρατσιστική παπαρολογία, αλλά ντραπήκαμε για μην τους προσβάλουμε.

Είχαμε μπει από τους πρώτους, πράγμα που μας επέτρεψε να δούμε το γήπεδο να γεμίζει. Όλη η κερκίδα που έχει τον Τίβερη στην πλάτη της γέμισε με Λατσιάλι, δίνοντας τους ένα αβαντάζ 8.000 περισσότερων φωνών. Όλα τους τα πανό σε αυτή τη θύρα ήταν τυπωμένα με ονόματα περιοχών, στο ίδιο μοτίβο, στο ίδιο μουσαμένιο υπόστρωμα, κρεμασμένα από την ίδια ολιγομελή ομάδα ανθρώπων. Προφανώς οι Λατσιάλι αρέσκονται να χρησιμοποιούν τα δάχτυλα των χεριών τους για να κρατάνε μαχαίρια και όχι πινέλα. Οι Irriducibili άργησαν να μπούνε στο γήπεδο και κρέμασαν το πανό τους ανάποδα, διαμαρτυρόμενοι για 4-5 συλλήψεις που είχανε εκείνη την ημέρα. Όπως μάθαμε εκ των υστέρων, 2 στελέχη τους συνελήφθησαν σε ένα αμάξι με καπνογόνα και… μαχαίρια, ενώ οι υπόλοιποι στα μπάχαλα διαμαρτυρίας των πρώτων συλλήψεων, με εξ’ αποστάσεως ρίψη άδειων γυάλινων μπουκαλιών προς τα ΜΑΤ. Οι εφημερίδες της επόμενης ημέρας ανέφεραν πως οι Λατσιάλι επιτέθηκαν φραστικά και προς τον πρώην άσσο της ομάδας Σίνισα Μιχαΐλοβιτς!



Από τα πολλά μας ταξίδια στο Μπέργκαμο γνωρίζαμε την αδιάρρηκτη σχέση ομάδας και πόλης, αλλά η εικόνα του να μπαίνει ο πρόεδρος Περκάσι δακρυσμένος και υπό βροχή στα κουλουάρ, για να ανταποδώσει με χειροκροτήματα το παρατεταμένο σύνθημα-πρόσκληση των 22.000 ανθρώπων που τον καλούσαν να «χοροπηδήσει μαζί με την Curva», ήταν απλά απερίγραπτη. Η γιορτινή ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί και από την πρωτοβουλία της Nord να μοιράσει 15.000 ατομικά σημαιάκια επέτρεψε την οπαδική παρατυπία του ξεδιπλώματος ενός παλιού, ιστορικού πανό που κατά τα’ άλλα ήταν αποσυρμένο, ακριβώς πάνω από τη μια είσοδο του πετάλου. Επρόκειτο για το πανί των WildKaos με την επιγραφή Teka Bega και τον Jim Morrison των Doors στη μέση, που στη διάλεκτο του Μπέργκαμο σημαίνει «έτοιμοι για καβγά». Την άλλη είσοδο είχανε καταλάβει τα παιδιά των Forever που είχανε από κοντά μια μικρή σημαία του Che αλλά και μια γιγάντια της Τερνάνα. Συνολικά υπήρχαν 4 σημαίες Τερνάνα και 2 Αϊντραχτ. Κάτω χαμηλά οι 4 οργανωτές της Nord είχανε διαμοιραστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να συντονίζουν όσο πιο μεγάλο εύρος αυτής της λαοθάλασσας. Πρέπει να μετρήσαμε πάνω από 10 διαφορετικές σημαίες χωρών, αλλά καμία της Ιταλίας ή της Λομβαρδίας. Ο εθνικισμός του κεντρικού κράτους ή ο τοπικισμός της περιφέρειας δυσκολεύεται ακόμη να βρει διέξοδο στις κερκίδες της Αταλάντα. Η φήμη που δήθεν εκτοξεύεται ως κατηγορία προς τη Nord για no politica στάση, σε αντίθεση με το ιστορικό αριστερό παρελθόν των προκατόχων της Brigate Nero Azzure, ήρθε να καταρρεύσει εκκωφαντικά λίγο πριν την έναρξη του ματς. Στην ανάκρουση του ιταλικού εθνικού ύμνου, απέναντι στα χιλιάδες χέρια των Λατσιάλι που χαιρετούσαν φασιστικά, σαν άλλοι διάβολοι ενάντια στην εθνική ενότητα, οι 4 οργανωτές δώσανε το σήμα για σύνθημα πάνω στον ύμνο. Τέτοια απόλαυση δε θα μπορούσαμε να την είχαμε προβλέψει.

Από την άλλη πλευρά, αξίζει να τους το πιστώσουμε, σχεδόν σε όλο το ματς περίπου 30 σημαίες βρισκόταν διαρκώς σε κίνηση, σε αντίθεση με το δικό μας που οι σημαίες για  μεγάλα διαστήματα ήταν μαζεμένες. Το πλεονέκτημα των 8.000 επιπλέον υποστηρικτών δεν αξιοποιήθηκε σε επίπεδο φωνής, με αποτέλεσμα να χάσουν κατά κράτος τη μάχη της κερκίδας. Στο βορειοδυτικό κόρνερ μπορέσαμε με σιγουριά να εντοπίσουμε μια μεγάλη ελληνική σημαία με το σήμα της Λάτσιο. Δε θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε εάν την κρέμασε κάποια παρέα χρυσαυγιτών που ταξίδεψε από την Αθήνα ή εάν τη βάζει σταθερά κάποιος μεσήλικας που διατηρεί ιδεολογικές επαφές από την εποχή που η Χούντα και ο Πλεύρης εκπαιδεύανε νεοφασίστες για τοποθέτηση βομβών στα τυφλά. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι ελληναράδες ήταν αναγκασμένοι να ανέχονται μια τεράστια αλβανική σημαία στην tribuna Tevere προς τιμή του Αλβανού τερματοφύλακα Στρακόσια, γιού του Φώτη που είχε παίξει και στα Γιάννινα. Δεν μπορούσαμε να μην γελάσουμε με τα ύπουλα παιχνίδια που η μοίρα παίζει στους Έλληνες φασίστες.



Το παιχνίδι δεν κύλησε όπως το θέλαμε. Τα 2 γκολ της Λάτσιο ίσως να μην είχανε την ίδια αξία εάν ο διαιτητής έκανε σωστά τη δουλειά του στο πρώτο ημίχρονο όταν ο Bastos σταμάτησε την μπάλα με το χέρι μέσα στην περιοχή. Η στέρηση του πέναλτι και η μη εφαρμογή του VAR θα μπορούσαν να μας είχανε βάλει επικεφαλής στο σκορ και θα είχανε αφήσει τους γαλάζιους με έναν παίκτη λιγότερο για τα υπόλοιπα 60 λεπτά. Τα 2 δοκάρια που είχαμε θα μπορούσαν να μας χάριζαν το κύπελλο. Αλλά όλα αυτά είναι υποθετικά. Η ουσία είναι ότι φύγαμε πικραμένοι, ακόμα πιο πικραμένοι από ότι οι παίκτες μας που στάθηκαν με κλάματα μπροστά μας, δίνοντας την αφορμή να σκεπάσουμε εκ νέου τους νικητές με τις φωνές μας, ακόμα και τη στιγμή που πανηγύριζαν το τρόπαιο. Μιλώντας για πίκρα, ίσως ο πιο πικραμένος να μην ήταν καν ανάμεσά μας στο γήπεδο. Εδώ δε χωράνε υποθέσεις. Σίγουρα ο πιο πικραμένος δεν ήταν μαζί μας. Ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της οπαδικής σκηνής του Μπέργκαμο, ο αποκλεισμένος εδώ και χρόνια Claudio Galimberti γνωστός κι ως il Bocia, με βεβαιότητα θα έπνιγε τον πόνο του με μπύρες στο Baretto, στο σημείο που μια μέρα πριν είχαμε τη χαρά να του σφίξουμε το χέρι. Εμείς φωνάξαμε και για εκείνον…

gruppo Atalanta Ioannina
Atalanta-Lazio | 0-2 | 15maggio2019 | Finale Coppa Italia

ΥΓ. για τους λάτρεις της οπαδικής ιστορίας προτείνουμε ανεπιφύλακτα την επίσκεψη στο διαδικτυακό μουσείο που διατηρεί η σελίδα fb/Solo-DEA-Museo-Ultras-Atalanta-1907



6
«…λέμε απλά, λογικά πράγματα»
συνέντευξη με τους Taburo Bota
στο typos-i.gr / 13/10/2019



Ο Τύπος είχε μια μακρά συνομιλία με τους Taburo Bota, τη χιπ χοπ μπάντα από τα Γιάννενα που, όπως διαπιστώσαμε ιδίοις ωσί, λέει πολλά (λογικό) και κανονικά πράγματα πάνω σε τρομερά συνήθως μπιτς, αλλά και χωρίς αυτά. Σημειωτέον, μιλάνε συλλογικά στη συνέντευξη γι αυτό δεν υπάρχουν και ξεχωριστά ονόματα.

Από το 10ο Γυμνάσιο και το 3ο Λύκειο, μέχρι το support στους Prophets of Rage, τα λένε, εδώ:

 

Για πάμε στο παρελθόν. Από πού ήρθαν οι Taburo bota;

-Όλο το συγκρότημα είναι μια παρέα, η οποία ξεκίνησε από τα σχολικά χρόνια στο 10 γυμνάσιο και 3ο λύκειο όπου ήμασταν συμμαθητές κάποιοι από εμάς. Μιλάμε για την περίοδο 2001-2003 που κάτι γινόταν με το χιπ χοπ στις ηλικίες γύρω στα 15.

-Τα Γιάννενα ήτανε μια πόλη πάρα πολύ ενεργή εκείνα τα χρόνια στην underground σκηνή. Γίνονταν πραγματάκια όλων των ειδών, live, μαζώξεις, παρτάκια. Φουλ diy εννοείται, σε υπόγεια με σκόνη και αράχνη… Η πρώτη ηχογράφηση που κάναμε ποτέ, ήταν σε τριήμερη εκδρομή στην Αθήνα, σε δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι. Μη φανταστείς ούτε στίχο, ούτε ομοιοκαταληξία, ούτε ρυθμό. Αλλά αυτή ήταν η πρώτη επαφή, σε ένα κομοδινάκι, με ένα πολύ μικρό μικρόφωνο. Που ποτέ δεν την ακούσαμε, παρεμπιπτόντως.

Σημειώνουμε ότι τότε δεν υπήρχαν οι Taburo Bota. Υπήρχε crew graffiti, υπήρχαν οι AMC απο το οποιο προέκυψε το «Crusatha» και ένα cd, ο «Ανείπωτος λόγος». Το πρώτο live έγινε το 2004.

-Τότε γνώρισα τα παιδιά μέσω του Ράφα, μου άρεσε ο στίχος και ψηφθήκαμε να κάνουμε πρόβα. Και κάναμε. Τα παιδιά στο ραπ, μπασίστας, ντράμερ, κιθάρα και κάπως έτσι άρχισε να δένει το πράγμα. Μέχρι να φύγουμε φοιτητές λοιπόν, ήμασταν συγκρότημα κανονικό. Αλλά δεν ήμασταν ακόμα έτοιμοι, ήμασταν κάπως δυσκίνητοι, δεν ξέρω πώς να το πω. Χωριστήκαμε και προσπαθήσαμε να δένουμε άλλα όργανα στον υπολογιστή.

-Το αγαπάγαμε όλο το θέμα, αλλά δεν είχαμε προσδιορίσει πώς ακριβώς γίνεται όλο αυτό. Δεν είχαμε ακριβώς καταλάβει όλη τη δομή. Είχαμε όμως τις προσλαμβάνουσες από διάφορα πράγματα και μουσικές που ακούγαμε και θέλαμε να πάμε λίγο παραπάνω. Έγινε λοιπόν ένας περίεργος πειραματισμός, που βγήκε σε πάρα πολύ ωραία κομμάτια στο στούντιο.

- Ήμασταν εμείς, περνάγαμε ωραία και ό,τι έβγαινε. Το μικρόβιο είχε μπει βέβαια και γράφαμε συνέχεια μουσικές, ανεξάρτητα αν τα παιδιά (ο ράπερς της παρέας, δηλαδή, Οδλ και Θρ) είχανε ραπς ή όχι. Κάποιες φορές όμως είχαμε τα παιδιά να γράφουνε φουλ ραπς και να σου λένε «α, δεν μου αρέσει αυτό το μπιτ, κάνε κάτι άλλο». Κάπως έτσι αρχίσαμε να τα συγκεντρώνουμε όλα και βγήκε το πρώτο cd που μας «σύστησε» παραέξω.

-Μετά ήρθε το «Το τώρα κρατάει για πάντα». Ακόμα τότε μαθαίναμε κάποια πράγματα, αλλά μπορούσαμε να βγούμε σε ένα stage και να παίξουμε. Θυμάμαι πολλά live τότε, στους Μελιγγούς, στα Γιάννενα, (επίσης στο Box με Άγνωστο Χειμώνα, Ταφ Λάθος) όπου είχαμε μισό-μισό σετ. Μισό κιθάρα-μπάσο-ντραμς, μισό με DJ.

Παράλληλα γίνεται και η έκρηξη στο συγκεκριμένο μουσικό χώρο;

-Θα έλεγα ότι τότε αρχίζει να καταλαβαίνει ο κόσμος ότι πρόκειται για αξιόλογη μουσική. Πριν ο κόσμος θεωρούσε ότι υπάρχει μια παιδικότητα στο ραπ…

-…μια υποκουλτούρα. Δεν υπήρχε ουσιαστικά εμπορικότητα…

Αυτό δεν άρχισε να το αποκτάει ο χώρος τότε;

Ίσως ναι. Εμείς, όντας στα Γιάννενα δεν μπορούσαμε να το αντιληφθούμε ακριβώς αυτό. Ξαναλέω όμως ότι από το 2000 ως το 2005 πχ στα Γιάννενα υπήρχαν συγκροτήματα, γκραφιτάδες, break-dancers, γίνονταν φεστιβάλ. Ήταν κάπως… αόρατος κόσμος όμως. Στην Αθήνα, αυτό γινόταν και μια δεκαετία πιο πριν ακόμα.

-Ακόμα και σήμερα είναι έντονη η διαφορά. Η σκηνή στην Αθήνα είναι ένα τεράστιο πράγμα με εσωτερική επικοινωνία. Εκτός Θεσσαλονίκης-Αθήνας δεν υφίσταται τόσο.

Ακόμα και τώρα στην Αθήνα όμως, μπορείς να πετύχεις εκτός από τους σταρ του χώρου, ένα diy live όπου γίνεται χαμός μέχρι το πρωί…

Ναι, γιατί έχει οργανωθεί αυτό το πράγμα, γίνονται πειραματισμοί, ανοίγει το κοινό…

Για πάμε πίσω στην ιστορία μας. Φτιάξατε και ήχο εκτός από στίχο…

-…αρχίσαμε λοιπόν να το παίρνουμε πιο στα σοβαρά, όχι ότι τα ‘χουμε καταφέρει (γέλια), αλλά προσπαθούμε να το κάνουμε μόνοι μας, όσο καλύτερα γίνεται. Συνεργαζόμαστε και με άλλο κόσμο εννοείται και έχουμε ζητήσει βοήθεια, αλλά η διαδικασία της ηχογράφησης για εμάς είναι κάτι πολύ δύσκολο. Στο «Σπίρτα σε πυρομανή», έχουνε ηχογραφηθεί κουπλέ σε ντουλάπα στην Πάρο, σε σπίτια στο Κάστρο κ.λπ. και μετά, αυτά πρέπει να μιξαριστούν και να περάσουν μάστερ, διαδικασία που σχεδόν… δεν γίνεται.

- Δεν έχουμε γράψει ποτέ σε στούντιο

- Έχουμε συζητήσει αρκετές φορές να μπούμε σε στούντιο, αλλά βασικά προσπαθούμε να αναβαθμίσουμε το δικό μας εξοπλισμό και να βρούμε ένα μοντέλο που δουλεύει για εμάς.

Αλήθεια λέτε; Το Σπίρτα σε πυρομανή είναι πολύ παραπάνω από αξιοπρεπές ως παραγωγή πάντως…

- Ηχογραφησεις, μουσικες παραγωγες, μιξεις και mastering τα αναλμβανουμε κατα κυριο λογο εμεις. Μουσικα μας εχουν βοηθησει κατα καιρους ο Σαββας-Αορατη Σκια, ο Primal σε αρκετα κομματια καθως και ο Vrones.Στο master μας βοηθησε ο Cisko Kid στο «To τωρα κραταει για παντα», ενώ στο «Σπιρτα σε πυρομανή» σε δυο κομματια εκανε master ο Αστερης Παρτάλιος. Σε κάθε κομμάτι, δεν παίζει ρόλο ο «τέλειος ήχος» μόνο, αλλά και να βγάζει τη διάθεσή μας όπως πρέπει. Έχουμε και μια μεγάλη κουβέντα μεταξύ μας για το πώς είναι το κομμάτι όταν το γράφουμε και πώς όταν προσπαθούμε να το εμπλουτίσουμε και χάνει λίγη από τη μαγεία του.

Πάμε στο τώρα: έχετε ένα δίσκο που σας έχει καθορίσει περισσότερο, έχει μεγαλώσει το κοινό σας κ.λπ. Από όταν ξεκινήσατε μέχρι τώρα, έχει αλλάξει κάτι;

- Δεν νομίζω ότι έχει αλλάξει κάτι. Η μεγαλύτερη διαφορά είναι στα live, ειδικά το καλοκαίρι που πέρασε, που νιώσαμε ότι όντως, κάτι αλλάζει. Υπάρχει κόσμος που του αρέσει αυτό που κάνουμε.

- …και μιλάμε για τα καθαρά τεχνικά ζητήματα,το πώς κάνεις το τσεκ, τι θες να ακούσεις από σένα, πώς λειτουργείς σαν ομάδα για να βγει κάτι καλό, να το γουστάρουμε εμείς και ο κόσμος. Παλιότερα, όταν ο ήχος π.χ. δεν ήταν τόσο καλός, χαιρόσουνα με αυτό που έκανες «πιο αθώα». Τώρα κρατάς αυτή την αθωότητα, αλλά έχεις κατακτήσει την αίσθηση ότι κάνεις κάτι παραπάνω.

- Πήγαμε στις Αναιρέσεις, στο Αντιρατσιστικό, μετά ήρθε το live με τους Prophets of Rage, στα Γιάννενα το diy φεστιβάλ που συμμετείχαμε. Ήταν λίγο αποκάλυψη για εμάς…

- Επίσης να πω ότι ουσιαστικά δεν έχουμε κάνει live σαν Taburo Bota μόνοι μας. Πάντα παίζουμε μαζί με άλλους. Κάποια στιγμή θέλουμε να γίνει.

- Η μουσική είναι μεγάλο κομμάτι της ζωής μας, αλλά και ο καθένας έχει τη ζωή του. Είναι δύσκολο να ανταποκριθείς σε κάτι όπως θέλεις και μπορείς. Εγώ είμαι χαρούμενος που μπορούμε να το κάνουμε έτσι και πάει όπως πάει.

Πέστε λίγο για το φεστιβάλ που κάνετε στα Γιάννενα

Το φεστιβάλ δεν το κάνουμε εμείς. Το διοργανώνουν οι ΦΙΛΟΙ ΧΙΠΧΟΠ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ. Πέρυσι ήταν 10-12 άτομα, φέτος έγιναν 20 και θέλουνε να συνεχίσει να μεγαλώνει. Είναι κάλεσμα αυτό, γίνεται για ωραίο σκοπό.

Είναι ένα αυτοοργανωμένο χιπ χοπ φεστιβάλ ευελπιστούμε να καθιερωθεί τα επόμενα χρόνια

…και πέστε μου λίγο για τον σκοπό

-Φέτος ήταν προδηλωμένος, η συνεισφορά στα δικαστικά έξοδα της πολιτικής αγωγής της οικογένειας Φύσσα στη δίκη της ΧΑ. Έτσι όπως πάει η κατάσταση και του χρόνου μπορεί να υπάρχει.

-…και γενικά, όπως μπορούμε να στηρίξουμε ο,τιδήποτε θεωρούμε ότι θα βοηθήσει, θα έχει κάποιο νόημα.

Σας έχει αγγίξει η «πολιτική ορθότητα» σε αυτά που γράφετε και λέτε;

- Δεν μπαίνουμε σε αυτές τις διαδικασίες όταν γράφουμε. Το ραπ είναι μια δήλωση που προκύπτει από τον εσωτερικό σου κόσμο και τις προσλαμβάνουσες. Το ό,τι αυτή η δήλωση έχει κοινωνικά, πολιτιστικά, πολιτικά χαρακτηριστικά, ισχύει προφανώς.

- Πολύς κόσμος προσπαθεί να σε προσδιορίσει ότι είσαι εκείνο ή το άλλο. Αισθάνομαι ότι λέμε απλά, λογικά πράγματα που καθόμαστε και τα συζητάμε μεταξύ μας.

Βρήκατε πιο ανοιχτά αυτιά στον κόσμο με το στίχο που έχουν οι «Γυναικάρες» πχ;


Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει μια θεματολογία που δεν είχε θιχθεί έντονα. Νομίζω ότι υπάρχει άλλο ένα κομμάτι, από τη Sara, το «Να σπάσει η σιωπή».

- Πάντως η κοινωνική δήλωση και η ζύμωση υπήρχε από παλιά σε πολλά είδη, στο funk, στη reggae, η rock…

- Υπάρχει και ένα ιστορικό στοιχείο στο κομμάτι, εκτός από το ό,τι είναι σε πρώτο πρόσωπο, που αφορά μεγάλα κοινωνικά ζητήματα. Δεν ξέρω πόσο εύκολα μπορεί να τα πει όλα αυτά, ένα άλλο μουσικό είδος.

- Εγώ διαφωνώ λίγο. Η reggae έχει πει πολλά πράγματα, το punk επίσης.

Η εμφάνιση με τους Prophets of Rage πώς προέκυψε και τι έγινε εκεί;

-Το ζήσαμε στον πραγματικό του χρόνο και χώρο, όσο πιο όμορφα μπορούσαμε. Εκείνη την ώρα δεν το συνειδητοποιείς ακριβώς.

- …και ακόμα δηλαδή δεν το συνειδητοποιούμε…

- Ένα παρά πολύ σημαντικό πράγμα αυτής της κουλτούρας, είναι το respect. Εγώ και οποιοσδήποτε «εγώ» που κάνει τώρα ραπ, δεν θα ήμασταν εδώ αν δεν υπήρχαν οι Public Enemy, οι Run DMC, οι Beastie Boys, ο LL Cool J, οι Wu Tang Clan και άλλα πόσα ελληνικά και μη συγκροτήματα. Είναι λοιπόν τιμή και… ακραία όμορφο.

- Σε εκτιμάει κόσμος που δεν σε έχει ακούσει μέχρι τότε. Επίσης σε ακούει και ο Chuck D που έβαλε τις «Γυναικάρες» σε μια εκπομπή που κάνει.

 -Επίσης, ήταν το πρώτο live που είχε μπουφέ! Ήταν περίεργο να βλέπεις καμαρίνι με ταμπέλα Taburo Bota γιατί δεν είσαι και ακριβώς αυτό το πράγμα, του καμαρινιού. Και στο βάθος να λέει «Prophets of Rage» και περιμένεις να δεις τον B Real, κατάλαβες... Πατάω εκεί που θα πατήσει, γιατί πατούσε εκεί που πατάω τώρα. Κάπως έτσι.

-. Φυσικά, μένει η αίσθηση «το κάναμε και αυτό»…

Το «Σπίρτα σε πυρομανή» είναι δωρεάν, με ελεύθερη συνεισφορά. Είναι κομμάτι της συνολικότερης αντίληψης;


-Ναι, πολύ σημαντικό κομμάτι.

-Εμείς δεν θα ζήσουμε από αυτό. Προσπαθούμε να μην μπαίνουμε μέσα.

- Ελπίζω σύντομα να το βγάλουμε το cd. Πάμε για βινύλιο βασικά. Η αντίληψη όμως είναι free, όσο περισσότερο γίνεται.

Οπότε, ένα κομμάτι του μέλλοντος είναι αυτό, η «εμπράγματη» διάσταση του «Σπίρτα σε Πυρομανή». Άλλα πράγματα, περιλαμβάνει το μέλλον, μετά;

- Μετά… Μετά, έρχεται η ζωή…

- Η καθημερινότητα… (γέλια). Συνεχίζουμε να γράφουμε στίχους και μπιτ και όταν μας κάθεται κάτι, το γράφουμε. Τώρα πρόσφατα πχ βγήκε ένα κομμάτι που δεν είμαστε εμείς ακριβώς (σ.σ. El Jazzy Chavo x Θήτα Ρο, «Λούπα»), έχουμε κάνα δυο ακόμα στα σκαριά. Νομίζω ότι θα βγαίνουν ψιλοχύμα τα κομμάτια, όταν μας αρέσει κάτι.

-Ούτως ή άλλως και το «Σπίρτα σε πυρομανή» ήταν μια διαδικασία χρόνων.

- Και αρκετά κομμάτια είναι αρκετά παλιά.


Τι δεν είπαμε που θέλετε να πούμε;

-Να πούμε ότι υπάρχουν πολλές μπάντες στην Ελλάδα που μου δίνουν ώθηση να κάνουμε αυτό που κάνουμε. Για παράδειγμα οι Στίχοιμα  με το «Θάλασσα».

- Ανατρέχουμε και στα πιο παλιά, γιατί είμαστε της σχολής των FFC, των Razzastarr, Παρεμβολές, Active Member, Άλφα Γάμα. Και ρομαντικά και ακουστικά ανατρέχουμε σε όλο αυτό το πράγμα. Έχουν εξελιχθεί όλα, παραγωγή, ήχος, ραπς, αλλά λόγω αυτής της ρομαντικής αντιλήψης των πραγμάτων, είναι καλό και εμείς και οι επόμενοι, να αντιληφθούν, ότι είμαστε εδώ γιατί κάποιοι ήταν πριν από εμάς εδώ…

πηγή: https://typos-i.gr/article/leme-apla-logika-pragmata

https://taburobotaofficial.bandcamp.com/

7
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Τρι 20 Αύγ 2019 20:05  »


Παράθεση
Αν η μνήμη δε θολώνει με τον καιρό κι αν η φαντασία δεν μπλέκει με την πραγματικότητα, τότε, όταν άνοιξε η πόρτα του υπόγειου μπιλιαρδάδικου πίσω από τη Νομαρχία οι στέκες πρέπει να αρνήθηκαν να εκτελέσουν τη συνηθισμένη καραμπόλα, τα τσαφ γεμίσαν άξαφνα τα γεμάτα αμηχανία χέρια των θαμώνων και άπαντες θυμήθηκαν να τηρήσουν τον κανόνα «απαγορεύεται το πτύειν επί του δαπέδου» που αναγραφόταν στις καταχνουδιασμένες ταμπέλες. Ήταν Οκτώβρης του ’88 και ο άντρας με τη φουλ μέταλ περιβολή έψαχνε για φιλόξενα καταγώγια λίγες ώρες πριν την αναμέτρηση του τιμωρημένου Άρη με την Αελ στο Ζωσιμάδες. Έλαχε στον αποδεδειγμένα πιο τολμηρό να δώσει τέλος στη σιωπή. Πλησίασε, άπλωσε το χέρι του και είπε σαν γνώριμοι από πάντα: «Καλώς ήρθες Κουκ!».

Είναι απίστευτο! Σε εποχές που ακόμα και η πλέον αξιόπιστη τηλεφωνική σύνδεση σε πρόδιδε στην επικοινωνία με τις άλλες πόλεις, υπήρχαν άνθρωποι που η φήμη και ο μύθος τους είχαν διαδοθεί ακόμα και στην τελευταία κερκίδα της επικράτειας…

Σχεδόν 14 χρόνια μετά, στο ημίχρονο του τεταρτιάτικου ματς κυπέλλου στο Χαριλάου, με εμάς ως φιλοξενούμενους να μπαίνουμε από την Παπαναστασίου, ήρθε στο κάγκελο από την πλευρά της Θ1 ένας μακρυμάλλης με καπέλο ως τα μάτια και μούσι αλά Χάλκ Χόγκαν. Σωστό θεριό! Μας κάλεσε για να μας μιλήσει. Μας ευχαρίστησε για το σεβαστό χρηματικό ποσό που οι οπαδοί του ΠΑΣ είχανε στείλει το 2001 για τον χτυπημένο στο κεφάλι από γκλομπ ματατζή Χρηστάκη. Στο τέλος ξεκαθάρισε: «Μην ακούτε τις μαλακίες που λένε. Εδώ είμαστε metal και antifa.»

Οι πιο μικροί δεν είχαμε ιδέα για τον άνθρωπο που έσφιγγε τα κάγκελα μέσα στα πλημμυρισμένα από δαχτυλίδια χέρια του. Την απορία ανέλαβαν να μας λύσουν κάποιοι μεγαλύτεροι, βουτώντας πάλι πίσω στο χρόνο και τις ατέρμονες ιστορίες μπέσας και αλητείας.

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ
ΚΑΛΗ (τελευταία) ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΓΕΡΟ-ΚΟΥΚ

Antinazi Pas Giannina est. 2006
16/08/19

https://www.facebook.com/438416689927731/photos/a.438426069926793/724558037980260/?type=3&theater








8
Γεια σου Μήτσο / Απ: Καλό ταξίδι Μήτσο
« στις: Κυρ 04 Αύγ 2019 14:26  »


"Αν γύριζα το χρόνο πίσω, θα περπατούσα περισσότερο. Θα έπαιρνα τα βουνά και τις θάλασσες. Θα κουβαλούσα την εξοχή στο σπίτι μου. Θα μάζευα το φως και τα σύννεφα και θα τα κάρφωνα στο νταβάνι μου. Θα γκρίνιαζα λιγότερο για τα μικρά κι ασήμαντα και θα παραδινόμουν στα μεγάλα και σημαντικά."

4/8/2015......4/8/2019

Antinazi PAS Giannina est.2006

9
Furiosi, εκδ. Απρόβλεπτες, Βιβλιοπαρουσίαση 15/06/2019, Άλσος


Furiosi, εκδ. Απρόβλεπτες, Βιβλιοπαρουσίαση 15/06/2019

Στα πλαίσια του 3ου Ελευθεριακού Φεστιβάλ Βιβλίου Ιωαννίνων (libo-i.gr) θα πραγματοποιηθεί το σάββατο 15/06/19 και ώρα 18:00 (στο Άλσος) βιβλιοπαρουσίαση του Furiosi, του Νάνι Μπαλεστρίνι. Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο μεταφραστής και ο εκδότης. Αμφότεροι γνωστοί από το αξιάγαπητο περιοδικό Humba και τις εκδόσεις Απρόβλεπτες, που μας έχουν χαρίσει βιβλία-οπαδικούς σταθμούς, όπως "Το φαινόμενο των ουλτρας στην Ιταλία", "Hoolifan" και "Το ποδόσφαιρο στην Αφρική".

Όσοι οπαδοί αρέσκεστε να μιλάτε με άλλους οπαδούς, και άλλων ομάδων, για την κοινή σας εμπειρία και τη διασύνδεση με την πολιτική και κοινωνική κίνηση, είστε ευπρόσδεκτοι!!!

Παράθεση
Βιβλιοπαρουσίαση – Συζήτηση

Furiosi

Νάνι Μπαλεστρίνι

εκδόσεις «Απρόβλεπτες», 2012 α’ έκδοση, 2018 β’ έκδοση

…και ύστερα ξαφνικά από τη γέφυρα της πρύμνης αφήσαμε να ξετυλιχτεί το πανό τους που έγραφε I FURIOSI το ανοίξαμε γυρισμένο ανάποδα στην πλώρη του πλοίου και ενώ το πλοίο απομακρύνονταν σιγά σιγά από το λιμάνι υψώθηκε ένα μανιασμένο ουρλιαχτό αααα που υψώνονταν από ολόκληρο το Κάλιαρι και εμείς αρχίσαμε να τραγουδάμε όλοι μαζί «Δεν υπάρχουν πια δεν υπάρχουν πια οι Furiosi δεν υπάρχουν πια»…

Ο γνωστός στο ελληνικό κοινό από τα εμβληματικά έργα «Τα θέλουμε όλα» και «Αόρατοι» Μπαλεστρίνι, μέσα από την ανασύνθεση/καταγραφή της προσωπικής ιστορίας ενός οπαδού της Μίλαν -ακολουθώντας το μοτίβο όλων του των βιβλίων-, στην πραγματικότητα δε βιογραφεί απλά το συγκεκριμένο μέλος των “Brigatte Rossoneri” (ιστορικός σύνδεσμος της Μίλαν, ιδρύεται την εποχή που οι Ερυθρές Ταξιαρχίες βρίσκονται σε άνθηση), αλλά μάς μεταφέρει στη σκληρή ιστορία του ιταλικού οπαδισμού που κυριολεκτικά ανεβαίνει όταν το ταξικό/κοινωνικό κίνημα παίρνει την κατιούσα.

Πώς επηρεάστηκε το γήπεδο από την πολιτική; Τα σύμβολα, τα συνθήματα, οι απεικονίσεις στις κερκίδες, πόσο προέρχονται από την άνοδο του κινήματος; Μετά την καταστολή, που εκκινεί τα λεγόμενα μολυβένια χρόνια, βρίσκουν οι κινηματίες καταφύγιο στις κερκίδες ή όχι; Και τα αφεντικά των ΠΑΕ; Πώς γίνεται να είσαι εργάτης και να απεργείς στη Φίατ και την ίδια ώρα η ομάδα σου να παίζει αντίπαλη με τη Γιουβέντους, έτερη ιδιοκτησία της οικογένειας Ανιέλι; Ή, ακόμα, η βία μεταξύ οπαδών -με κάμποσους καταγεγραμμένους νεκρούς-, πώς μπορεί να συνάδει με τα προτάγματα περί ελευθερίας και χειραφέτησης; Κι όλα αυτά πως συνδέονται με τον επαγγελματικό αθλητισμό στην Ελλάδα του 2019; *Ο Νάνι Μπαλεστρίνι απεβίωσε στις 20 Μάη 2019

ekdoseis-aprovleptes.gr
humbazine.gr

10
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Πεμ 02 Μάι 2019 19:31  »


Παράθεση
Αυτός δεξιά στη φωτογραφία είναι ο Γιάννης Μυστακίδης.
Επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.

Ο Μυστακίδης, λοιπόν, έδωσε μια συνέντευξη σε κάποιο site και είπε κάποια πραγματάκια.
Μεταξύ άλλων (ύμνων για παοκ και λουτσέσκου ) μας είπε πως δεν μπορείς να εξελιχθείς στον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, πως δε μπορείς να νοιώσεις επαγγελματίας και θέλει να ξεχάσει γρήγορα το εξάμηνο που ήταν στην ομάδα μας.

Μας είπε πως σε έξι μήνες στον ΠΑΣ είχε βάλει 1 γκολ (να σημειώσουμε πως η θέση που παίζει είναι επιθετικός).

Μας είπε πως ο παοκ τον κράτησε να κάνει προετοιμασία με την ομάδα. Τον δοκίμαζε δηλαδή και του έδωσε ευκαιρία παρόλο που τον ζητούσαν δανεικό. Μόλις τελείωσε η προετοιμασία, λοιπόν, ο παοκ έβγαλε τα συμπεράσματα του για την ευκαιρία που έδωσε στον Μυστακίδη... ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ και τον έβγαλε στο δανεισμό.

Μας έδειξε ξεκάθαρα πως του αρέσει ο δανεισμός του και τον υμνεί. Φιλοδοξίες είναι αυτές...!

Μας είπε πως όταν τον βγάλανε στον δανεισμό, απο τον παοκ, ενδιαφέρθηκαν 2-3 ομάδες και πως εκείνος επέλεξε να έρθει στον ΠΑΣ. Δεν ήρθε απο ανάγκη αλλά από επιλογή.

Μας είπε πως δε μπορεί να νιώσει επαγγελματίας στα Γιάννiνα και πως ήταν δύσκολες οι συνθήκες, αλλά θα ήθελε να πάει στον παναθηναικό στον οποίο, μας είπε πως η ομάδα είναι υπο διάλυση και την κρατάει μόνο ένας προπονητής απο την καλή του τη καρδιά... οι παίχτες είναι απλήρωτοι σε σημείο να κάνουν αποχή απο προπονήσεις και ο κόσμος έχει ''κόψει πέρα'' και δε μπορεί να νιώσει έδρα τη λεωφόρο.

Μας είπε πως δεν τον ενοχλεί καθόλου μα καθόλου να μπουκάρει κάποιος στον χώρο εργασίας του και να διαλύει την δουλειά του και πως το βρίσκει φυσιολογικό λάθος της στιγμής.

Μας είπε πως αν αυτός που μπουκάρει στον εργασιακό του χώρο και διαλύει την δουλειά του, έχει και κανένα όπλο πάνω του, δεν πειράζει αρκει να μη φαίνεται.

Μας είπε πως πλέον παίζει και είναι σε πλήρη εξέλιξη στην ομάδα της ...Γκούρνικ Ζάμπζε(!) Όπως χαρακτηριστικά είπε <<Αισθάνομαι τυχερός που ήρθα στην Πολωνία και βρήκα και πάλι τον εαυτό μου. Έξι μήνες εκεί τον είχα χάσει>> Nα σημειώσουμε πως έχει 7 με 8 συμμετοχές και 0 γκολ...

Μας είπε πως βλέπει σοβαρά ως πολύ καλή προοπτική στο μέλλον την Πολωνία... πως θέλει στο μέλλον να παίξει στον παναθηναικό... και πως περιμένει στο μέλλον να γυρίσει στον παοκ.

Μας είπε πως εκεί που παίζει τώρα είναι πάλι δανεικός.

Μας είπε πως δεν τον έχουν καλέσει καν στην εθνική ποτέ. Ούτε για προπόνηση.

Μας είπε γενικά πολλά.

Μη βιαστεί κανείς να μας χαρακτηρίσει. Όλα μα όλα όσα γράψαμε πιο πάνω είναι ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΥΣΤΑΚΙΔΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.

Εμείς το μόνο που έχουμε να του πούμε είναι πως ευχόμαστε κάποια στιγμή nα βρει το δρόμο του αλλά να μη βιάζεται και κάνει λάθη ,είναι ακόμη 25 χρονών, έχει μέλλον. Εξάλλου τα νούμερα, τα οποία παραδέχεται και ο ίδιος στη συνεντευξη του πως είναι καθρέφτης, δείχνουν πως έχει λαμπρό μέλλον...
ΣΥΝΟΛΙΚΑ: 113 συμμετοχές έχοντας σημειώσει 16 γκολ.

ΓΙΑΝΝΗ ΜΥΣΤΑΚΙΔΗ...ΤΑ ΛΕΜΕ !

antinazi pas giannina est.2006 - 02/05/2019

https://www.facebook.com/438416689927731/photos/a.438426069926793/660251604410904/?type=3&theater

11
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Κυρ 17 Φεβ 2019 21:41  »
Θοδωρή...
Μήπως έχεις εκείνη τη φωτογραφία που ο κούγιας κάνει δηλώσεις με τον καχριμάνη και τον γκόντα από πίσω?
Η' την άλλη με τον καλογιάννη και τον ορφανό;
Αν δεν την έχεις ψάξε λίγο σε ένα λέυκωμα για τον ΠΑΣ στη σελίδα 246 και 247...
και μετά δώσε βάση στο απόσπασμα από το αυτο-παρουσιαστικό κείμενο των αντιναζί

Παράθεση
Όσο για τους… No Politica τοπικούς πολιτευτάδες (δημάρχους, περιφερειάρχες και λοιπό συρφετό) που δεν χάνουν ευκαιρία να γεμίζουν τα προεκλογικά τους φυλλάδια με φωτογραφίες-αποδείξεις αγάπης στον Π.Α.Σ. Γιάννινα να ξέρουνε πως θα μας βρίσκουνε πάντα στην κόντρα. Όταν σταματήσουν να χτίζουν πολιτικές καριέρες με όχημα την αγάπη μας, τότε ίσως σταματήσουμε κι εμείς να είμαστε Politica. Δηλαδή, σ’ έναν άλλο κόσμο…


12
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Τετ 13 Φεβ 2019 22:48  »
από τη σελίδα του γκρουπ Antinazi Pas Giannina

Παράθεση
ΓΙΝΕ ΠΑΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ Ν’ ΑΓΑΠΑΣ…



Το μακρινό 2003, με την έναρξη του 2ου πολέμου στο Ιράκ, ο σύνδεσμος Blue Vayeros αποφάσισε ορθότατα να τοποθετηθεί ενάντια σε έναν πόλεμο που διεξαγόταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά με το οξυδερκές πανό «Φέρτε τις φρεγάτες πίσω στο λιμάνι, ΕΜΕΙΣ δεν πολεμάμε για το Βαρδινογιάννη». Έκτοτε η αρχική σύνθεση των Blue Vayeros έχει αλλάξει τραγικά. Αυτή η υγιής παρέα αλανιών που έφερε τον οπαδισμό στα Γιάννινα στα μέσα της δεκαετίας του ’90, κυνηγήθηκε, συκοφαντήθηκε και εκδιώχθηκε μέχρι να αναδυθούν στη θέση τους ψυχροί δολοπλόκοι, τυχοδιώκτες και συμφεροντολόγοι, οι οποίοι μετέτρεψαν το σύνδεσμο σε ένα επικερδές παραμάγαζο της διοίκησης.

Στις 09 Φλεβάρη 2019 και πάλι σε ένα ματς με τον παο, η καρικατούρα που απέμεινε από τους BV αποφάσισε πως η ατζέντα θα πρέπει να περιλαμβάνει πολεμοχαρή σύμβολα, αλυτρωτικές σημαίες, βασιλικές κορώνες και χρυσαυγίτικης αισθητικής συνθήματα που παραπέμπουν εμμέσως στο «Πας μη Έλλην Βάρβαρος». Η κατρακύλα θα ήταν αφορμή για γέλιο, εάν δεν ήταν πολεμικά επικίνδυνη...

Το να ζητάς να αλλάξουν τα σύνορα με μια χώρα που καθορίστηκαν πριν περίπου 100 χρόνια –κι έκτοτε όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις επισήμως δεν τα αμφισβήτησαν∙ ακόμα και η Χούντα επί των ημερών της οποίας άνοιξαν οι πρεσβείες σε Τίρανα και Αθήνα-, με ποιον άλλο τρόπο θα μπορούσε να γίνει, εάν όχι με πόλεμο; Το να λες πως τα σημαντικά ζητήματα σήμερα είναι ο επανακαθορισμός των συνόρων στα Βαλκάνια, πόσο φιλειρηνικό είναι; Ή πόσο ανταποκρίνεται στα ζόρια της καθημερινής επιβίωσης που τραβάει ο απλός οπαδός του ΠΑΣ; Συνειδητοποιούν οι εμπνευστές του πανό τί ακριβώς μας προτρέπουν να κάνουμε; Μήπως βάζουνε και ζήτημα πολιτειακής αλλαγής; Μήπως θέλουν επιστροφή στη δυναστεία των Γκλύξμπουργκ;

Τι ακριβώς ζητάνε από εμάς; Μήπως φαντάζονται πως στις κερκίδες, στο σύνδεσμο, στα γκρουπάκια, στις παρέες μας θα ξεκινήσουμε τα τεστ dna για να δούμε την καθαρότητα του αίματος του καθενός και της καθεμιάς; Μήπως θα αρχίσουμε να απολογούμαστε για τον τόπο καταγωγής μας ή τον τόπο καταγωγής των γονιών μας; Μήπως θα πρέπει να νιώθουμε κατώτεροι για τον τρόπο που προφέρουμε τις λέξεις; Μήπως θέλουν να αλληλοσκοτωθούμε για τις αλυτρωτικές μπούρδες; Μήπως επιθυμούν ο Τσικάρσκι να μη συνεργάζεται με τον Γιάκο και ο Μιχαήλ να μην αλλάζει πάσες με τον Λίλα; Η’ μήπως θέλουν ο σέρβος Πάντελιτς να μην καλύπτει τον κροάτη Κρίζμαν; Τι ακριβώς επιζητούν; Να ξεκινήσει ένας Γ’ Βαλκανικός Πόλεμος από το τερέν και τις κερκίδες των Ζωσιμάδων, που θα φουντώνει στα 45’ απόσταση από τα Γιάννινα και θα γεμίζει στο διάβα του αίμα, βία, θάνατο, καταστροφή και προσφυγιά; Αυτό ονειρεύονται;

Εμείς πάντως δε ψηνόμαστε για μίσος και αλληλοσπαραγμό μεταξύ μας! Δε ψηνόμαστε για αλυτρωτικό πόλεμο και Μεγάλες Ιδέες! Χαρήκαμε εξίσου τα σκληρά τάκλιν του Οικονόμου, αλλά και του Τζούμπα. Θα θέλαμε τα γκολ του Κρίζμαν να προσεγγίζουν την αρτιότητα των γκολ του Μουφ. Και γουστάρουμε να πανηγυρίζουμε –γιατί όχι, και να κλαίμε!- με κάθε ΠΑΣολέ που κάθεται δίπλα μας ασχέτου καταγωγής, θρησκείας, χρώματος δέρματος, γλώσσας, φύλου.

Και στην τελική, γιατί ένα τέτοιο θέμα να αξίζει ένα πανό και να μην το αξίζουν άλλα, πιο σημαντικά; Γιατί δεν είδαμε πανό με την υπογραφή BV όταν η ΠΑΕ δεν άνοιγε το φάκελο το 2013 που μας στέρησε την 1η μας έξοδο στην Ευρώπη; Μήπως το 2016 οι παιχταράδες μας δεν άξιζαν ένα καινούριο τιμητικό πανό για τις ένδοξες στιγμές σε Σίεν και Αλκμάαρ; Ή μήπως οι συναντήσεις του Χρηστοβασίλη με τον Ιβάν στο Μακεδονία Παλάς, 4 μέρες πριν το μεταξύ μας περυσινό ματς, δεν άξιζαν πανό διαμαρτυρίας; Ή, πάλι, δεν άξιζε πανό διαμαρτυρίας κατά της ΠΑΕ για την εισβολή 2.500 οπαδών άλλης ομάδας πέρυσι στο Ζωσιμάδες;

Είναι γεγονός πως ΞΕΦΤΙΛΑΣ δε γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι! Κι αν η σημερινή κατρακύλα σας έχει μετατρέψει σε βάρος το πανό με την προσωπογραφία του Ernesto CHE Guevara, το οποίο τεχνηέντως έχει αποκαθηλωθεί από τα τσιμέντα των Ζωσιμάδων, δώστε το σε εμάς, που ξέρουμε να τιμάμε την πολύτιμη οπαδική ιστορία εκείνης της παρέας των πρωτοπόρων…

Υ.Γ.
Τρίζουν τα κόκκαλα του Ινδιάνου Τζερόνιμο, του Μπόμπυ Σάντς και των άλλων επαναστατών του IRA…

Antinazi Pas Giannina est 2006

13/02/2019



πηγή: https://el-gr.facebook.com/permalink.php?story_fbid=620241328411932&id=438416689927731&__tn__=K-R

13
Ένας τύπος που πουλάει χασίσια και αγοράζει καλάσνικοφ από το σουπερμάρκετ της γειτονιάς (δεν πιστεύω να νομίζει κανείς ότι το αγόρασε από κανέναν μαφιόζο...) θέλει με το ζόρι να προκαλέσει θερμό επεισόδιο και πολεμική αναμέτρηση. Αν δεν είναι πράκτορας (μιας εκ των φραξιών του κράτους) τότε είναι ντιπ χαζεμένος!
Και κάτι ακόμα: ο πιο μεγάλος χρισταινικός ναός στα βαλκάνια είναι στα τίρανα, ο π. περιφερειάρχης αργυροκάστρου ήταν έλληνας, ο π. αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ήταν έλληνας, ελληνικά σχολεία με το σωρό, μέχρι και αρσάκειο, ελληνικές σημαίες με το κιλό και κάποιοι ΦΑΣΙΣΤΕΣ μας πρήζουν τα συκώτια για καταπίεση. Όσο θα τρώτε τα κρυφά κονδύλια του υπεξ τόσο θα μας ψήνετε για πόλεμο με όχημα τη δήθεν καταπίεση!

και για το τέλος, μισό κιλό ντουμάνι... για την ελλάδα ρε γαμώτο...


14
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Τρι 23 Οκτ 2018 22:37  »
Παράθεση
Κι εκεί που έχει ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο στον αγώνα με τον παναιτωλικό, ξαφνικά ανοίγουν οι πόρτες στη θύρα 10... μπαίνουν μέσα κάμποσοι ''ψευτόμαγκες" - ηλίθιοι τύποι με μαύρα καπέλα, μπλε φουλάρια, γυαλιά και μαύρες μπλούζες... κάνουν ένα pyro show ...και εξαφανίζονται.
Τι άλλο θα δούμε.....?



23/10/2018 | https://www.facebook.com/438416689927731/photos/a.438426069926793/559648784471187/?type=3&theater

υ.γ. Ω Φώντα, ξές αν το υλικό το έχουν ήδη στα χέρια τους οι φίλοι σου του τμήματος Αθλητικής Βίας; Ξες άμα ξεκίνησαν οι ταυτοποιήσεις;


15
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Τετ 26 Σεπ 2018 15:38  »
Μπροστά στα επικείμενα στουχτερά πρόστιμα προς την ΠΑΕ για την ανακοίνωση που είχε εκδώσει εναντίον του διαιτητικού δικαστηρίου αναφορικά με την υπόθεση Τσάβες  http://super-fm.gr/38086/stin-epitropi-deontologias-o-pas-gia-mia-anakoinosi/ το  Antinazi Pas Giannina Group εξέδωσε μια... μάλλον σκωπτική ανακοίνωση με πολλαπλούς αποδέκτες...

Παράθεση
''ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ''

Επειδή υπήρχαν κάτι φωστήρες που χειρίστηκαν ΚΑΚΙΣΤΑ και με ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΣΜΟ το θέμα Τσάβες απο την αρχή μέχρι το τέλος ,με αποκορύφωμα την ανακοίνωση κατά του διαιτητικού δικαστηρίου ενώ ξέρανε οτι η ομάδα θα τιμωρηθεί (και μάλιστα όπως αναφέρει το δημοσίευμα με ''τσουχτερά πρόστιμα'') αυτοί κάνανε το κέφι τους και τώρα είμαστε υπόλογοι .Κατά τα άλλα προστατεύουνε την ομάδα.Σε διάφορες σελίδες πάντως τους βλέπουμε να κόπτονται και να κουνάν τα δάχτυλα.
Εκείνο που γνωρίσουμε εμείς είναι οτι η ομάδα θα τιμωρηθεί επειδή είχαμε ειρωνική ανακοίνωση .Εμείς βέβαια δε το θεωρούμε κακό να βγαίνουν τέτοιες ανακοινώσεις και το επικροτούμε μάλιστα.Από την στιγμή που απαγορεύεται και οι ποινές είναι εξοντωτικές οφείλουμε να το σεβαστούμε .Είναι δίκαιο να φάμε ''ΤΣΟΥΧΤΕΡΟ'' πρόστιμο που θα μας στερήσει ενδεχομένως μια καλή μεταγραφή επειδή κάποιος θέλησε να το παίξει εξυπνάκιας?
Ας το καταλάβει λοιπόν αυτός ο ψευτόμαγκας και η υπόλοιπη ΠΑΕ που βγάλανε την ανακοίνωση.Να τον πληροφορήσουμε λοιπόν αυτόν που πιθανόν να φορούσε κανένα πουκάμισο με τζιν παντελόνι και μάυρο παπούτσι (για φουλάρι δεν είμαστε σίγουροι) οτι η ανακοίνωση έχει καταγραφεί στις πολύ κακές κινήσεις της ΠΑΕ και θα είναι υπευθυνος για το όποιο πρόστιμο μπορεί να φέρει.Για έναν δυο τρεις ΑΦΕΛΗΣ ή ΑΣΧΕΤΟΥΣ την πληρώνουν ολοι οι υπόλοιποι .Απο την άλλη μεριά και η ίδια η ΠΑΕ πρέπει να στελεχωθεί με άτομα πιο υπεύθυνα για να μη γίνονται συνέχεια ζημιές.

Μη βγει κανείς να πει πως ''φωτογραφίζουμε'' ή κράζουμε ή οτιδήποτε κακό.....εμείς απλά ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ τον κόσμο για τα άσχημα παρ'ότι μια τέτοια ανακοίνωση μας αρέσει.Μπορεί να ενοχλεί κάποιους αυτό μας το ''γούστο'' αλλά έχουμε το θάρρος της γνώμης και το λέμε.Όμως είναι πολύ άδικο να τιμωρείται η ομάδα επειδή κάποιοι κύριοι είναι άσχετοι ή αφελείς και κάνουν το γούστο τους αδιαφορώντας για τις συνέπειες.Τέλος θα θέλαμε να ενημερώσουμε πως δε δεχόμαστε και πολλά πολλά γιατί στο γκρουπάκι μας έχουμε άτομο που είναι οπαδός της ομάδας μας απο τον Σεπτέμβρη του 1986 (μια βροχερή Κυριακή ήταν) και έχει ξοδέψει περίπου πεντακόσιες εκατόν τριάντα πέντε χιλιάδες ευρώ και έχει διανύσει περίπου 3 φορές τον γύρο του κόσμου σε χιλιόμετρα (σαν άλλος Φιλέας Φογκ).

υγ.Το Σάββατο έχουμε αγώνα με τον βάζελο.....όσα είπαμε είπαμε....νερό και αλάτι.

26-09-2018 - https://el-gr.facebook.com/pages/category/Amateur-Sports-Team/Antinazi-PAS-Giannina-est2006-438416689927731/

υ.γ. Φώντα... άντε αλλού να παραδώσεις μαθήματα οπαδισμού...

16
άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο / Απ: HUMBA και RFU Zine
« στις: Σαβ 07 Ιούλ 2018 19:30  »
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ #30



ΔΙΑΘΕΣΗ
-βιβλιοπωλείο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
-ελευθεριακό εργαστήρι FAHRENHEIT451, Τσακάλωφ 20, Άλσος, τρίτη και πέμπτη 18:00-21:00+ και σάββατο 11:00-14:00+

 
www.humbazine.gr & https://el-gr.facebook.com/humbazine/

Το HUMBA! #30 κατέφθασε γεμάτο Μουντιάλ. Αυτό μόνο. Καλή ανάγνωση!

Αναλυτικά τα περιεχόμενα:

EDITORIAL

    Από τη Ρωσία στο Κατάρ και από εκεί στον αγύριστο

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ | ΑΚΟΥΣΑΜΕ | ΕΙΔΑΜΕ

    «Θα κτίσουμε μια ομάδα από τον Λαό για τον Λαό…» (Για τα όσα γίνονται στην Ομόνοια Λευκωσίας και τη θέση που κρατά η Θύρα 9)
    Καμία (εθνική) ομάδα, παρά το ίδιο το κίνημα (Μια μικρή ωδή στην Ουρουγουάη και ένα μικρό κατηγορώ στην Αργεντινή –κάτι σαν αυτό εδώ)

bookimagesoundcheck

    Η Πλατεία Διοικητηρίου και ο αθλητικός σύλλογος ΠΑΟΔ
    Moacir Barbosa Nascimento: Ο άνθρωπος που επιλέχτηκε ως το εξιλαστήριο θύμα από την Drama Queen Βrazil

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΜΟΥΝΤΙΑΛ

    63 σελίδες και 25 κείμενα για το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γεγονός του πλανήτη

BREAK ΓΙΑ ΒΡΩΜΙΚΟ

    Scientist wins the World Cup (Μουσική περιπλάνηση στην Τζαμάικα με αφορμή το Μουντιάλ του 1998)
    Dizzy in Greece (Όταν ο Dizzy Gillespie και η ορχήστρα του έπαιξαν στην Αθήνα)
    Η εξεγερτική ελευθερία ως θεολογία του μέλλοντος (Για το μυθιστόρημα «Οι λεηλάτες του μεσημεριού»)
    The Terror (Μια ωδή στην καλύτερη φετινή σειρά)

EDITORIAL #30


Παράθεση
Από τη Ρωσία στο Κατάρ και από εκεί στον αγύριστο


Είναι η τρίτη φορά, σε αυτά τα 8 χρόνια κυκλοφορίας του περιοδικού, που το editorial ασχολείται με το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, το αγαπημένο μας Μουντιάλ.

Το 2010, στη Νότια Αφρική, και το 2014, στη Βραζιλία, αυτό εδώ το εισαγωγικό κείμενο, αλλά και κείμενα που φιλοξενούνταν στις σελίδες του τεύχους, φιλοξένησαν τις σκέψεις μας για το πως ένα Μουντιάλ (και γενικώς μια μεγάλη αθλητική διοργάνωση) γίνεται η αιτία για μια αναδιάρθρωση σε αθλητικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο για την εκάστοτε χώρα που το φιλοξενεί. Από τα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα στη Νότια Αφρική μέχρι το gentrification ολόκληρων περιοχών στη Βραζιλία, τα δύο τελευταία Μουντιάλ τράβηξαν πάνω τους τα βλέμματα όλου του πλανήτη και για λόγους μη-αγωνιστικούς. Όπως και με το Κατάρ ένα πράγμα.

Ωστόσο, με τη Ρωσία δεν είδαμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Πέρα από κάποιες σκόρπιες δηλώσεις αξιωματούχων πως δεν θα παρευρεθούν στα γήπεδα της Ρωσίας λόγω των ενεργειών του Πούτιν, τίποτε άλλο δεν φαίνεται να κινείται στην αχανή ρωσική χώρα. Κάποια βίντεο Ρώσων χουλιγκάνων να γυμνάζονται και να τρέχουν στα δάση σε διονυσιακή έκσταση είναι προφανώς επικίνδυνα για τη νοημοσύνη μας (αυτοί δεν έχουν κάτι τέτοιο), αλλά και αρκούντως γραφικά για να τα αναλύσουμε περαιτέρω. Εννοείται πως όλο και κάπου θα ξεφύγουν τα πράγματα και θα πέσει ξύλο, αλλά σίγουρα τα πάντα θα ελέγχονται αυστηρά για να γίνει η διοργάνωση με άψογο τρόπο. Άλλωστε, όπως έχει κατά καιρούς τονίσει και ο διακεκριμένος πουτινολόγος Δημοσθένης Λιακόπουλος, «στον Πούτιν, πουτινιές;»

Ίσως λοιπόν λόγω αυτού του αδιάφορου κλίματος από κοινωνικοπολιτική πλευρά –εντάξει, ίσως να έπρεπε να γράψουμε κάποια πραγματάκια για την υποτίμηση του ρουβλιού στις διεθνείς αγορές και τα πανάκριβα στάδια που
χτίζονται, αλλά ακόμα και αυτά δεν μας συγκινούν και τόσο πολύ– να πρέπει να εξετάσουμε το φετινό Μουντιάλ με βάση κάποια άλλα χαρακτηριστικά.

Το Μουντιάλ της Ρωσίας θα είναι το τελευταίο με αυτή τη μορφή. Δηλαδή, η τελευταία διοργάνωση που θα έχει 32 ομάδες, οι οποίες θα διεκδικούν το τρόπαιο της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας εν μέσω καλοκαιριού. Το 2022, στο Κατάρ, οι ομάδες θα είναι μεν 32, αλλά η διοργάνωση θα διεξαχθεί τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη. Το 2026, η διοργάνωση θα διεξαχθεί ξανά καλοκαίρι, αλλά οι ομάδες θα είναι 48. Έτσι, μετά το Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998, ακριβώς 20 χρόνια μετά, το φετινό Μουντιάλ είναι η τελευταία διοργάνωση που διεξάγεται ακριβώς όπως την αγαπήσαμε.

Το ποδόσφαιρο αλλάζει οριστικά. Οι αλλαγές στις διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις και στα εγχώρια πρωταθλήματα, οι αποχωρήσεις χωρών από τις Ομοσπονδίες τους σε πιο ανταγωνιστικές (π.χ. η Αυστραλία άφησε την Ωκεανία για την Ασία), οι υποσχέσεις της FIFA σε κάθε νέα χώρα που εντάσσεται στο δυναμικό της, οι νέοι κανονισμοί που θέλει να δει ο Φαν Μπάστεν, η «λερωμένη» με σκάνδαλα κληρονομιά των Μπλάτερ-Πλατινί και ο συνεχιστής τους Ινφαντίνο. Θα μπορούσαμε να συνε- χίσουμε να παραθέτουμε διάφορα τέτοια γεγονότα, αλλά σίγουρα τα ξέρετε ήδη και δεν έχει νόημα να σας κουράσουμε.

«Το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν βασίζεται αποκλειστικά στην ποιότητα, καθώς δεν έχει πάντα τις 32 καλύτερες ομάδες. Είναι ένας τρόπος συμβιβασμού. Είναι θέμα πολιτικής. Γιατί λοιπόν να μην έχουμε περισσότερες αφρικανικές ομάδες; Το νόημα της διοργάνωσης είναι να παίρνουν μέρος άνθρωποι από όλον τον πλανήτη. Αν δεν τους δώσεις το δικαίωμα στη συμμετοχή, πώς θα βελτιωθούν;» έλεγε το 2013 ο Μισέλ Πλατινί, αναφερόμενος στην επικείμενη αύξηση των συμμετοχών από 32 σε 48 ομάδες. Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κυνική δήλωση του Μισέλ αντανακλά πλήρως το σκεπτικό με το οποίο αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο η FIFA. «Η αγορά πρέπει να ανοίξει και άλλο, αλλά πρέπει να το πούμε με ευγενικό τρόπο, σαν να νοιαζόμαστε για τους τριτοκοσμικούς», θα ακουγόταν στα γραφεία της FIFA και ο πανούργος Μισέλ το έφερε άψογα εις πέρας. Φυσικά, αυτή του η δήλωση συνέπεσε χρονικά με αυτή τη δήλωση του Ζεπ Μπλάτερ: «Από αμιγώς αθλητική σκοπιά, θέλω επιτέλους να δω την παγκοσμιοποίηση να εφαρμόζεται και στο Μουντιάλ, με περισσότερες χώρες από την Αφρική, την Ασία και την Καραϊβική». Για να είμαστε ειλικρινείς, και εμείς θα θέλαμε πολύ να ξαναδούμε την Τζαμάικα, το Τρίνινταντ και Τομπάγκο, τις χώρες της Πολυνησίας και πάει λέγοντας, αλλά παράλληλα θα θέλαμε αυτό να συμβαίνει σε ένα αμιγώς αθλητικό πλαίσιο και όχι με όρους ελεύθερης αγοράς και δισεκατομμυρίων δολαρίων που πρέπει να μοιραστούν ισόποσα σε όλο τον πλανήτη στους εκάστοτε χορηγούς.

Άλλωστε, όλη αυτή η πρεμούρα των αξιωματούχων για το «καλό» του ποδοσφαίρου, έρχεται στον απόηχο δεκάδων καταγγελιών για ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος, ευνοϊκή μεταχείριση ομάδων, δωροδοκιών και πλήρους αδιαφορίας για το τι πραγματικά συμβαίνει σε μια κοινωνία που φιλοξενεί μια μεγάλη διοργάνωση. Από την άλλη πλευρά, είμαστε όλοι εμείς που χαιρόμαστε να βλέπουμε τέτοιες διοργανώσεις να γίνονται η αφορμή για να διεκδικήσουμε πολλά πράγματα παραπάνω για τη βελτίωση της ζωής μας. Και ας λιώνουμε μετά μπροστά από την τηλεόραση 10 ώρες σερί για να δούμε όλα τα ματς. Είπαμε, είμαστε οι αντιφάσεις μας. Επίπονο, αλλά δημιουργικό. Καλό καλοκαίρι να ‘χουμε!

18
Ουπς!!! Μια πετρελαιοκηλίδα στην αυλή σας...



και ένα άρθρο από την εφημερίδα Άπατρις:
http://apatris.info/exoryxi-petrelaou-simeni/

Παράθεση
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΦΥΛΛΟ #39 29/05/2018
ΕΞΟΡΥΞΗ ΠΕΤΡΕΛΑΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ…


Η υπόθεση πετρέλαιο δεν είναι άγνωστο ζήτημα για την περιοχή της Ηπείρου, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται προσπάθειες έρευνας και εξόρυξης του «μαύρου χρυσού». Συγκεκριμένα, μια πρώτη προσπάθεια αναφέρεται στο μακρινό 1919 στη Δραγοψά Ηπείρου, λόγω ισχυρών ενδείξεων για ύπαρξη πετρελαίου. Η εν λόγω περιοχή θα έρθει στο επίκεντρο και πάλι την δεκαετία του ’90, όταν ο Μάικλ Τζόνσον -ο αμερικάνος που τελειοποίησε την τεχνική εντοπισμού πετρελαίου horizontal fracking, και ανακάλυψε κοιτάσματα πετρελαίου στη Βόρεια Ντακότα σε ποσότητα 15 δισεκατομμυρίων βαρελιών- προσπαθούσε επί μία πενταετία να πάρει τα δικαιώματα εξόρυξης πετρελαίου, και δεν τα κατάφερε καθώς εν ολίγοις «δεν τα βρήκαν στη μοιρασιά»[1]. Λίγο πριν το 1940, στον συνοικισμό Λυκοστάνη στα Γραμμενοχώρια της Ζίτσας, νομού Ιωαννίνων, καταφθάνει η ιταλική εταιρεία AGIP και η θυγατρική της, Azienda Italiana Petroli Albanesi (AIPA)[2]. Διάφορα έργα για την υλοποίηση της έρευνας έλαβαν χώρα ώσπου οι προσπάθειες σταμάτησαν μετά τη γερμανική εισβολή. Οι ντόπιοι από τότε προσέδωσαν το τοπωνύμιο «Πετρέλαια» στην περιοχή. Το 1960 πραγματοποιούνται οι πρώτες ερευνητικές γεωτρήσεις στη Λάβδανη. Το 1999 η εταιρεία Enterprise υπογράφει σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο και πραγματοποιεί τη γεώτρηση «Δήμητρα 1» στο Καλπάκι Ιωαννίνων η οποία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ για λόγους αδυναμίας διαχείρισης των υψηλών πιέσεων. Στην ίδια προβληματική «Δήμητρα 1» θα γίνει επανα-γεώτρηση, στα πλαίσια της πρώτης φάσης των τωρινών ερευνών.



Η κεντρικότητα της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων, ως στρατηγικό σχέδιο του ελληνικού κράτους, έχει και αυτή την ιστορία της, ξεκινώντας από τη Χούντα και φτάνοντας ως την «πρώτη φορά αριστερά». Το επετειακό τεύχος νο. 1000 του περιοδικού «Ταχυδρόμος» (Ιούνιος ’73) θριαμβολογεί με αφορμή τον Πρίνο: «Και τώρα έχουμε τα δικά μας πετρέλαια!. Το θέμα θα κάνει ηχηρή είσοδο στην ημερήσια διάταξη αμέσως μετά το διάγγελμα του Γ.Α. Παπανδρέου από το Καστελόριζο (Απρίλιος ‘10), και τη συνακόλουθη προσφυγή στα προγράμματα δομικής αναπροσαρμογής του ΔΝΤ. Η κρατική ρητορική συνέδεε την άντληση υδρογονανθράκων με την ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας, που θα σήμανε την τάχιστη έξοδο από τα μνημόνια. Η χώρα «κόπηκε» σε οικόπεδα και διεθνείς διαγωνισμοί προκηρύχτηκαν υπό την εποπτεία του υφυπουργού ΥΠΕΚΑ, Γ. Μανιάτη[3]. Το όλο project τέθηκε κάτω από την επίβλεψη της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων Α.Ε., μιας εταιρείας ειδικού σκοπού που ίδρυσε το ελληνικό κράτος το 2011, με τωρινό επικεφαλής τον Γιάννη Μπασιά[4]. Η «καλή» δουλειά του Μανιάτη αναγνωρίστηκε και από τον μετέπειτα πρωθυπουργό Σαμαρά, ο οποίος τον διατήρησε στη θέση του, τη στιγμή που διαβεβαίωνε το κατατρεγμένο έθνος για τα μελλοντικά έσοδα της Ελλάδας από τη νέα της επιχειρηματική δραστηριότητα, ύψους 150 δις ευρώ[5]!!! Τον Οκτώβριο του 2014 δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νόμος 4300, όπου κυρώνεται η παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων για τη χερσαία περιοχή των Ιωαννίνων προς τις εταιρείες Energean Oil&Gas και την Petra Petroleum[6]. Σε αυτούς που υπογράφουν την καταστροφική παραχώρηση συγκαταλέγονται και 2 γιαννιώτες πολιτικοί: ο Κάρολος Παπούλιας, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και ο Κ. Τασούλας, ως υπουργός Αθλητισμού και Πολιτισμού. Η όλη σύμβαση παραχώρησης βασίστηκε στην 523 σελίδων Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Απρίλιος ‘12) που εκπόνησε το Εργαστήριο Μεταλλευτικής Τεχνολογίας και Περιβαλλοντικής Μεταλλευτικής του ΕΜΠ, και φέρει την υπογραφή του καθηγητή Δημήτρη Καλιαμπάκου και Αντώνη Μαυρόπουλου, χημικού μηχανικού, νόμιμου εκπρόσωπου της Ε.ΠΕ.Μ. Α.Ε., συνεργαζόμενης εταιρείας που εδρεύει στην Αθήνα.



Η συνέχεια του κράτους και στο θέμα των υδρογονανθράκων είναι εμφανέστατη. Η διακυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο, ενώ προβάλλει ένα περιβαλλοντικά ευαίσθητο προφίλ, τοποθετώντας οικολόγους στο ΥΠΕΚΑ. Βέβαια, προχωρεί και σε μια καινοτομία σε σχέση με τους προηγούμενους: όχι απλά προσδοκά οικονομικά οφέλη μέσα από τη φορολόγηση της εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων -αν και διατηρεί το σκανδαλωδώς χαμηλό ειδικό καθεστώς φορολόγησης-, αλλά επιδιώκει να καταστήσει το κράτος μπίζνεσμαν, κατοχυρώνοντας διαγωνισμούς έρευνας και εκμετάλλευσης προς το ίδιο, μέσω των ΕΛΠΕ (π.χ. οικόπεδα Πρέβεζας-Άρτας, Κατάκολου και ν. Κρήτης). Παρόλο που η απεμπλοκή του ελληνικού δημοσίου από τα ΕΛΠΕ θεωρείται δεδομένη, και δρομολογείται αυτή την περίοδο, η κυβέρνηση έχει φροντίσει να διαχωρίσει τα δικαιώματα έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων από την πώληση των μετοχών που κατέχει, διατηρώντας μελλοντικά το 36,25% των ερευνητικών συμμετοχών που σήμερα ανήκουν στα ΕΛΠΕ[7]. Από την άλλη, τα τοπικά στελέχη του Σύριζα τρέχουν να διαβεβαιώσουν τις τοπικές κοινωνίες πως έχουν λάβει όλα τα μέτρα για να προστατέψουν τα οικοσυστήματα και τους κατοίκους. Αδυνατούν όμως να μας πείσουν, για δύο -μεταξύ άλλων- βασικούς περιβαλλοντικούς λόγους: α) ενώ μπορούν, δεν απαγορεύουν με νόμο το fracking εντός ελληνικής επικράτειας (υδραυλική ρωγμάτωση – η πλέον επιζήμια μέθοδος εξόρυξης πετρελαίου) και β) ενώ είναι στο χέρι τους, δεν προστατεύουν με νόμο τις περιοχές Natura (σαν και αυτές στην Ήπειρο), αποκλείοντάς τες από τα εξορυκτικά σχέδια.

Φτάνοντας στο 2017, η εταιρεία Repsol υπογράφει συμφωνία με την Energean Oil&Gas για διενέργειες γεωφυσικών σεισμικών ερευνών στο οικόπεδο των Ιωαννίνων, αποκτώντας το 60% των παραχωρήσεων, και αναλαμβάνοντας τον ρόλο του διαχειριστή (operator)[8]. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Μαθιός Ρήγας, περιέγραφε την ικανοποίησή του για τη συμφωνία εισόδου της Repsol στα οικόπεδα της Energean[9].  Να σημειωθεί επίσης ότι η Repsol είναι μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, εισηγμένες σε χρηματιστήριο αξιών, εταιρείες από τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου. Έχει παρουσία σε περισσότερες από 40 χώρες και παράγει περίπου 700.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως. Μόνο για το 2017, η Repsol ήταν υπεύθυνη για 11 ατυχήματα και διαρροή 40 τόνων πετρελαίου παγκοσμίως. Προτού εγκατασταθεί το πρώτο συνεργείο των αναδόχων υπήρξε μια καλά συντονισμένη επικοινωνιακή πολιτική ώστε να προετοιμαστεί η κοινή γνώμη. Επί σχεδόν 3 χρόνια, πληρωμένες καταχωρήσεις της Energean κάνανε την εμφάνισή τους στον τοπικό τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό), ενημερώνοντας για το κοινωνικό της έργο, τις περιβαλλοντικές δράσεις, τα οικονομικά αποτελέσματα και τους ικανοποιημένους εργαζόμενούς της.

Σήμερα, οι εργασίες έχουν δρομολογηθεί και περιλαμβάνουν αρχικά το βασικό στάδιο ερευνών που διαρκεί συνολικά επτά έτη, και διαιρείται σε διαδοχικές ερευνητικές φάσεις που ορίζονται για τη Συμβατική Περιοχή ως εξής:

Πρώτη Φάση: 3 έτη / Σύνολο ελαχίστων δαπανών 7,9 εκ. ευρώ / Γεωλογικές, γεωφυσικές μελέτες, επανεπεξεργασία παλαιών σεισμικών, πραγματοποίηση νέων 300 χλμ, νεότερο πρόγραμμα (με Repsol) 400 χλμ.

Δεύτερη Φάση: 2 έτη / Σύνολο ελαχίστων δαπανών 11,5 εκ. ευρώ / Όρυξη μιας βαθιάς γεώτρησης.

Τρίτη Φάση: 2 έτη / Σύνολο ελαχίστων δαπανών 11,5 εκ. ευρώ / Όρυξη και 2ης βαθιάς γεώτρησης.

Σημειώνεται ότι για οποιαδήποτε δραστηριότητα στο πεδίο (γεωφυσικές έρευνες, γεωτρήσεις κλπ) απαιτείται η εκπόνηση Περιβαλλοντικού Σχεδίου Δράσης ή Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, για τα οποία θα πρέπει να έχει γνωμοδοτήσει με θετικό τρόπο η αρμόδια Δημόσια Αρχή του ΥΠΕΝ. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε ήδη στην πρώτη φάση, και εφόσον ανακαλυφθεί κοίτασμα, τότε περνάμε στο Στάδιο Εκμετάλλευσης, αφού αποδεσμευτούν και επιστραφούν στο δημόσιο, εδάφη που πλέον δεν θα χρειάζονται στις εταιρείες[10]. Το όλο project βρίσκεται υπό τη διαρκή επιτήρηση και διεύθυνση μιας 6μελούς Τεχνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής, με τον πρόεδρο και 2 μέλη να ορίζονται από το δημόσιο, και τα υπόλοιπα 3 από τις αναδόχους εταιρείες.

Οι κεφαλαιούχοι και αυτοί που τρίβουν τα χέρια από τις εξορύξεις πετρελαίου, εδώ αλλά και σε κάθε άλλη περιοχή, δεν ξεχνούν να διατυμπανίσουν απροκάλυπτα τα υποτιθέμενα οφέλη των ερευνών, που τα κατατάσσουν μάλιστα σε οικονομικά, περιβαλλοντικά και επιστημονικά, όχι μόνο των ιδίων, αλλά και του τόπου. Όμως, στο καπιταλιστικό σύστημα, και υπό την διακυβέρνηση οποιασδήποτε κυβερνητικής πλειοψηφίας, είναι γνωστό πως το όφελος των οικονομικά ισχυρών προκύπτει πάντοτε εις βάρος των εκματαλλευόμενων, χωρίς να λαμβάνονται καθόλου υπόψη οι συνέπειες ή οι καταστροφές που προκαλούνται από τις ενέργειές τους, αρκεί και μόνο να φουσκώνει η τσέπη τους.

Όσον αφορά στις αντιδράσεις, αυτές παραμένουν ακόμα σε πρωτόλειο – υπό διαμόρφωση επίπεδο, η παρουσίαση ή αποτίμηση των οποίων είναι ακόμα πρόωρη. Εν τούτοις, στις 17 Απρίλίου 2017 συγκροτήθηκε διαδήλωση ενάντια στην εξόρυξη με περίπου 150 άτομα, σε διαφορετικά μπλοκ.

Από την πλευρά μας γνωρίζουμε πολύ καλά το τι πραγματικά σημαίνει εξόρυξη πετρελαίου, όχι σε υποθετικό επίπεδο, αλλά αξιολογώντας τα αμέτρητα παραδείγματα αντίστοιχων περιοχών. Για μας εξόρυξη πετρελαίου σημαίνει:

-Καταστροφή:

Σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των ίδιων των εταιρειών, που εμείς έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε πως τα τελικά δεδομένα θα είναι πολλαπλάσια των αρχικών, προβλέπονται τα παρακάτω: Θα διανοιχτούν 11.500 γεωτρήσεις-τρύπες, από 8 έως 20 μέτρα βάθος η κάθε μία, και για την πραγματοποίησή τους θα χρειαστούν τουλάχιστον 92.000 κιλά εκρηκτικά. Για τη μεταφορά εξοπλισμού και προσωπικού σε δύσβατες περιοχές, θα κατασκευαστούν 219 ελικοδρόμια εντός παρθένων δασών και προστατευόμενων περιοχών. Αν όντως τηρηθεί το πλάνο της εταιρείας, που στην πρωταρχική φάση προβλέπει 263 ημέρες, με αποτέλεσμα να απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα τουλάχιστον 200 τόνοι τοξικών αερίων όπως μονοξείδιο του άνθρακα, αέριοι υδρογονάνθρακες, οξείδια του αζώτου, εργασιών, τότε θα εκτελεστούν 395 ώρες πτήσεων  με κατανάλωση από 150 έως 850 lt καυσίμου ανά ώρα. Επίσης, θα χρησιμοποιηθούν 2.000 έως 3.000 lt καύσιμο ανά γεωτρύπανο ανά ημέρα. Διοξείδιο του θείου και εσπνεύσιμα σωματίδια. Συνέπεια όλων των παραπάνω θα είναι η δημιουργία όξινης βροχής, η επιβάρυνση της χλωρίδας και της πανίδας, και η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, ήδη από τη φάση των ερευνών.  Εξαιτίας των προηγουμένων, ανυπολόγιστες θα είναι οι ζημιές από πιθανές διαρροές ή ατυχήματα. Αξίζει να επισημανθεί πως μόνο για το 2017 η ανάδοχος του έργου Repsol ήταν υπεύθυνη για 11 ατυχήματα και διαρροή 40 τόνων πετρελαίου παγκοσμίως.

Λεηλασία:

Οι εμπλεκόμενες εταιρείες Repsol και Energean Oil απολαμβάνουν ειδικό καθεστώς με την αιτιολογία πως πρόκειται για επένδυση «εθνικού συμφέροντος». Ειδικότερα ο «νόμος περί υδρογονανθράκων» (2289/95), προβλέπει πως οι εταιρίες έχουν απόλυτο δικαίωμα σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, κατά παρέκκλιση της κείμενης νομοθεσίας, προς εξυπηρέτηση των αναγκών τους. Δρόμοι, αγωγοί μεταφοράς, αποθηκευτικοί χώροι, εγκαταστάσεις επεξεργασίας και λιμάνια μεταφόρτωσης θα φτιαχτούν χωρίς να δοθεί αναφορά στις τοπικές κοινωνίες. Δεν έχουν καμία υποχρέωση ως προς τον τόπο και τρόπο διάθεσης των απολήψιμων ποσοτήτων. Μπορούν να τα πουλήσουν σε οποιαδήποτε αγορά, απλά επιλέγοντας εκείνη με τη μεγαλύτερη τιμή. Κοινώς, ούτε θα αυξηθεί η ενεργειακή επάρκεια της περιοχής, ούτε θα φτηνύνουν τα καύσιμα. Στη σύμβαση παραχώρησης του οικοπέδου των Ιωαννίνων (Ν.4300/2014) δεν γίνονται σαφείς οι τρόποι και τα χρονοδιαγράμματα βάσει των οποίων οι εταιρείες υποχρεώνονται να αποκαταστήσουν το φυσικό περιβάλλον στο οποίο θα δραστηριοποιηθούν. Φυσικά, δεν αναφέρονται ρητώς οι πιθανές ποινές που θα πρέπει να τους επιβληθούν σε περίπτωση μη αποκατάστασης του περιβάλλοντος. Το συμπέρασμα λοιπόν προκύπτει αβίαστα: είτε βρεθούν είτε δεν βρεθούν απολήψιμα κοιτάσματα πετρελαίου, η περιοχή θα έχει ήδη λεηλατηθεί, η υγεία των κατοίκων θα έχει ήδη επιβαρυνθεί, οι τοπικές κοινωνίες θα έχουν ήδη διχαστεί και το περιβάλλον θα έχει ήδη καταστραφεί.

Πόλεμος:

Αμέτρητες πολεμικές συρράξεις είχαν και έχουν στο επίκεντρό τους τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Τέτοιου είδους επιχειρηματικές δραστηριότητες, πέρα από το να γεμίζουν τις τσέπες των αφεντικών, φέρνουν πάντοτε στρατιωτικοποίηση, ένταση του κοινωνικού ελέγχου, αύξηση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών, εκτόξευση του αριθμού των θερμών επεισοδίων, μεγέθυνση των στρατιωτικών δαπανών. Με το αστήρικτο επιχείρημα πως «πρόκειται για το πετρέλαιό μας» τα αφεντικά θα τονώνουν το χαρτί του εθνικισμού, εις βάρος της αρμονικής συνύπαρξης μεταξύ γειτόνων. Οι ιστορικές περιπτώσεις των πολέμων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής τα τελευταία 100 χρόνια, αποδεικνύουν πως το κυνήγι του Μαύρου Χρυσού συνοδεύεται από ανοιχτές πολεμικές συγκρούσεις. Και όλοι ξέρουμε ποιανού το αίμα θα χυθεί σε αυτή την περίπτωση…



Η λύση στο ενεργειακό ζήτημα δεν είναι εύκολη ή μονοδιάστατη υπόθεση, και σε καμία περίπτωση δεν υπαινισσόμαστε ότι την έχουμε έτοιμη. Το μόνο σίγουρο είναι πως για κανένα λόγο δεν συστρατευόμαστε με λογικές «πράσινης ανάπτυξης» ή με τα διάφορα mega project που εμφανίζονται σαν εναλλακτικές πηγές ενέργειας, μέσα σε ένα καθόλου εναλλακτικό οικονομικό σύστημα. Το παράδειγμα των ανεμογεννητριών στο βουνό Κασιδιάρη, δείχνει καθαρά πως ακόμα και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας -όπως η αιολική- όταν αντλούνται με γνώμονα την κερδοφορία, και εφαρμόζονται σε βιομηχανική κλίμακα, δεν είναι φιλικές για το περιβάλλον και τους ανθρώπους. Πέρα από το κεφάλαιο, δεν αποδεχόμαστε ούτε το κράτος σαν διαχειριστή των ζωών και των αναγκών μας. Είναι οι κρατικές πολιτικές που πριμοδοτούν το σύγχρονο μοντέλο οικονομίας και τρόπο ζωής, που αποξένωσαν τους ανθρώπους από τη φύση, από τη διαχείριση των αναγκών τους, και τους καθιστούν άβουλα καταναλωτικά όντα. Η λύση στο ζήτημα της ενέργειας και της προστασίας του περιβάλλοντος ξεφεύγει πέρα από την επιλογή της κατάλληλης πρώτης ύλης, και οφείλουμε να την αναζητήσουμε οι ίδιοι στον τρόπο με τον οποίο παράγονται και μεταφέρονται τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε, στον τρόπο που καταναλώνουμε και καλύπτουμε πραγματικές και επίπλαστες ανάγκες. Στην πορεία αυτής της αναζήτησης διαπιστώνουμε πως τίποτα δεν είναι εφικτό χωρίς να αμφισβητήσουμε και να εναντιωθούμε στο υπάρχον σύστημα.

Κανείς δεν είναι πιο κατάλληλος από εμάς τους ίδιους για να υπερασπιστεί το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, και να βάλει φρένο σε όσους υποτιμούν τις ζωές μας. Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στους διάφορους θεσμούς. Το μόνο που κάνουν είναι να νομιμοποιούν τη βαρβαρότητα επικαλούμενοι την «ανάπτυξη» και το «εθνικό συμφέρον». Πρόκειται για δύο όρους που έχουν χρησιμοποιηθεί από τις πολιτικές ελίτ σε όλες τις ενημερωτικές εκδηλώσεις που έχουν γίνει ως τώρα και στόχο έχουν να καλύψουν το χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που βλέπουν τις τσέπες τους να φουσκώνουν, όσο θα λεηλατούν ανενόχλητοι, και όλων των υπολοίπων που έχουμε κάθε λόγο να εχθρευόμαστε την εξόρυξη πετρελαίου. Μαθαίνουμε από τους αγώνες των κινημάτων για το νερό στο Πήλιο, και ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου, και δεν αφήνουμε τον αγώνα στα χέρια κομμάτων και Μ.Κ.Ο. Ακόμα και για τους πιο καλόπιστους, ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία στη Χαλκιδική έδειξε περίτρανα τον εργαλειακό τρόπο που αντιμετωπίζουν τα κινήματα τέτοιοι φορείς. Ο αγώνας οφείλει να είναι μαχητικός και στοχευμένος, ώστε να μην καταλήξει στην αφομοίωση και την εκλογή ενός ακόμα ευαίσθητου, αριστερού, εναλλακτικού, πράσινου δημάρχου ή βουλευτή. Για μας οι αυτοοργανωμένοι και αδιαμεσολάβητοι αγώνες είναι ο μόνος τρόπος να υπερασπιστούμε τις ζωές μας και τη φύση.

Δεν έχουμε κανένα λόγο να συστρατευόμαστε με αυτή την υπόθεση, έχουμε κάθε λόγο να εναντιωνόμαστε στο πετρέλαιο!!!

 

Σεμπρεβίβα
*Η Σεμπρεβίβα είναι μια νέα πολυθεματική πολιτική συλλογικότητα του α/α/α χώρου, με σημείο αναφοράς τα Γιάννινα.

Επικοινωνία: sempreviva@espiv.net

 

[1] http://fragilemag.gr/greek-oils

[2] http://energypress.gr/news/akoloythontas-mytho-toy-mayroy-hrysoy-stin-ipeiro

[3] http://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/314115/endiaferon-papandreou-gia-tis-ereunes-udrogonanthrakon

[4] Περισσότερα για την ίδρυση της δες Ν.4001/2011 και για τη δραστηριότητά της στο http://greekhydrocarbons.gr.

[5] http://www.skai.gr/news/finance/article/252837/samaras-esoda-150-dis-euro-se-vathos-25etias-apo-ta-koitasmata

[6] Κατά μια διαβολική σύμπτωση η Petra Petroleum έχει έδρα το Βανκούβερ του Καναδά, χώρα προέλευσης και μιας αγαπημένης εταιρείας του ελληνικού δημοσίου, της Eldorado Gold (υπόθεση Σκουριών)

[7] http://energypress.gr/news/h-floydopoylos-ti-symfonisan-dimosio-latsis-gia-ta-petrelaia-ionioy-kritis

[8] http://www.greekhydrocarbons.gr/index.php/news/item/111-repsol-energean-ioannina

[9] https://energypress.gr/news/h-repsol-exagorazei-apo-tin-energean-60-se-ioannina-kai-aitoloakarnania

[10] https://energypress.gr/news/s-mpellas-edey-ta-amesa-kai-emmesa-ofeli-apo-tis-ereynes-ton-repsol-energean-sta-ioannina





19
Πέταξαν πίσσα στην είσοδο της Περιφέρειας Ηπείρου




    «Μια πετρελαιοκηλίδα στην αυλή σας…».. Αυτό ήταν το σύνθημα στο πανό που τοποθετήθηκε το μεσημέρι στην κεντρική είσοδο της Περιφέρειας Ηπείρου ενώ παράλληλα όσοι έδρασαν, έριξαν ποσότητες από πίσσα που έχει καλύψει σχεδόν όλα τα σκαλοπάτια του κτιρίου. Έξω από την Περιφέρεια, γίνονταν εκδήλωση ενημέρωσης ενάντια στις έρευνες υδρογονανθράκων και όλη η πλατεία είναι γεμάτη από φέιγ βολάν στα οποία αναγράφονται συνθήματα αναλόγου περιεχόμενου. Στο πλαίσιο αυτής προφανώς εντάσσεται και η συγκεκριμένη ενέργεια, η οποία προφανώς δεν βοηθά ούτε στον διάλογο, ούτε και στην ενημέρωση.



Στο χώρο της Περιφέρειας κλήθηκε η Αστυνομία, χωρίς όμως να δοθεί περαιτέρω έκταση στο συμβάν. Το πανό που είχε τοποθετηθεί όπως και οι απαγορευτικές κορδέλες απομακρύνθηκαν ωστόσο η πίσσα στα σκαλοπάτια παραμένει.



Για το συγκεκριμένο συμβάν δεν έχει τοποθετεί κανένας από τους τοπικούς φορείς, ούτε  έχει εκδοθεί καμία ανακοίνωση.

Σημειώνεται ότι η Κίνηση Πολιτών ενάντια στην έρευνα και την εξόρυξη υδρογονανθράκων έχει προγραμματίσει πανηπειρωτική κινητοποίηση για την 1η Ιουνίου. Στο πλαίσιο αυτής προηγούνται διάφορες ενημερωτικές εκδηλώσεις, φαίνεται όμως ότι η συγκεκριμένη κίνηση δεν έχει καμία σχέση με τα μέλη της πρωτοβουλίας. 

από epiruspost.gr 29/5/18

20
Βλέποντας το βίντεο της δράσης και ειδικά τα τελευταια καρέ που περιέχουν τη συνθηματολογία και διαβάζοντας το κείμενο που συνοδεύει το βίντεο, δύναται κανείς να καταλήξει σε 2 συμπεράσματα:

α) όντως, οι αντιεξουσιαστές γίνανε σωβινιστές
β) ο jimakos έχει σοβαρό πρόβλημα πρόσληψης ερεθισμάτων, αναλυτικής επάρκειας, οξυδερκούς συνδυαστικής σκέψης και λογικής εξαγωγής συμπερασμάτων.

Διαλέγετε και παίρνετε...

21
Διαδήλωση ενάντια στην εξόρυξη πετρελαίου - 01 Ιούνη

Διάφοροι φορείς, πρωτοβουλίες και συλλογικότητες καλούνε σε διαδήλωση ενάντια στην εξόρυξη πετρελαίου. Παραθέτω ένα από τα καλέσματα:



Repsol & Energean δε θα φύγουν, εάν δε βάλουμε κι εμείς ένα χεράκι!

Για εσένα που το καλοσκέφτεσαι ακόμα…

Μια μικρούλα εισαγωγή…


Η ιστορία με τα πετρέλαια στην Ήπειρο ξεκινάει το 1919 με τις πρώτες αναφορές για κοιτάσματα στην περιοχή και την πρώτη ερευνητική γεώτρηση στη Λάβδανη το 1960. Το 1999 με 2001 η εταιρεία Enterprise πραγματοποιεί τη γεώτρηση Δήμητρα 1 στο Καλπάκι, όπου οι εργασίες σταματούν λόγω διαρροών και μη διαχειρίσιμων υψηλών πιέσεων.

Έτσι ερχόμαστε στο 2014 και η εκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου έρχεται στο προσκήνιο. Οι κουβέντες για το πετρέλαιο κυριαρχούν τη στιγμή που τοπικές εφημερίδες και κανάλια παίζουν δηλώσεις βουλευτών και τοπικών αρχόντων, οι οποίοι εκθειάζουν το μεγάλο αυτό έργο. Όλως τυχαίως τα ίδια ΜΜΕ λαμβάνουν ζεστό χρήμα για διαφημίσεις και πληρωμένες καταχωρήσεις από την εταιρεία Energean. Ξαφνικά, λοιπόν, όνειρα για τόνωση της τοπικής και εγχώριας οικονομίας διεισδύουν στο μυαλό του κάθε γιαννιώτη, που ονειρεύεται κελεμπίες και πετροδόλλαρα.

Κοίτα να δεις και κάτσε ν’ ακούσεις…

Δάση ολόκληρα θα εξαφανιστούν όταν νέοι δρόμοι θα ανοιχτούν για να περνάνε τα γεωτρύπανα, οι μπουλντόζες, τα φορτηγά και οι γερανοί. Τη θέση της άγριας φύσης θα πάρουν εγκαταστάσεις για την επεξεργασία του πετρελαίου, αγωγοί, ελικοδρόμια, τόνοι εκρηκτικών και η λίστα δεν τελειώνει εδώ. Οι ρύποι που θα εκπέμπονται θα επιβαρύνουν αφάνταστα την ατμόσφαιρα, προκαλώντας όξινη βροχή. Όπως επίσης θα υπάρξει μεγάλη μείωση της βιοποικιλότητας, θα μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ανθρώπους και τα ζώα.

Άραγε όλες αυτές τις επιπτώσεις μπορείς να τις κάνεις γαργάρα για μια θέση εργασίας; Μη σου περνάει από το μυαλο ότι θα βγάλεις μεροκάματο από την ιστορία. Να έχεις πάντα κατά νου πως για κάθε θέση εργασίας που σου τάζουν, δεκάδες άνθρωποι θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τους τόπους διαβίωσής τους. Σε περίπτωση που ούτε αυτό σε ενδιαφέρει, να ξέρεις πως οι καλοί μισθοί είναι για το εξειδικευμένο πανεπιστημακό προσωπικό και οι εναπομείναντες θέσεις θα αμοίβονται ελάχιστα, άρα μάλλον δε θα γίνεις ποτέ σεΐχης! Κι αν σου φούσκωσαν τα μυαλά για φθηνότερο πετρέλαιο και φθηνότερη βενζίνη... κούνια που σε κούναγε καρμοίρη! Για ρώτα αυτούς που ζούνε στην Καβάλα σε τι επίπεδα βρίσκονται  οι τιμές του πετρελαίου και της βενζίνης, που 30 χρόνια τώρα αντλούν από την περιοχή του Πρίνου. Ίδιες με την υπόλοιπη χώρα, μπούφε! Σύμφωνα με το νόμο η εταιρεία μπορεί να εξάγει όσο, όπου και όποτε θέλει χωρίς κανέναν περιορισμό.

Για ποια τιμή βενζίνης θα θυσίαζες το Βοϊδομάτη ή τα δάση του Πωγωνίου; Για 0,80ε/λίτρο; Για 0,50ε/λίτρο; Για πόσο, ε;
Για πόσο μεροκάματο θα δεχόσουν να αναπνέεις καρκίνο; Για 60ε; Για 80ε; Για 100ε; Για πόσο, ε;


Ενώ, λοιπόν, νομίζεις ότι θα ζεσταθεί το κοκκαλάκι σου, ξεχνάς τις συνέπειες. Εσύ σκέπτεσαι  μοναχά με γνώμονα τους παράδες και την ιδιοκτησία σου, αλλά μη νομίζεις πως αν το χωραφάκι σου κριθεί αξιοποιήσιμο θα σε ρωτήσουν και πολύ για να στο πάρουν. Με λίγα λόγια και σταράτα: αναγκαστική απαλλοτρίωση μεγάλε, μαζί με τις υπογραφές όλων των κομμάτων που τόσα χρόνια ψήφιζες και ψηφίζεις ακόμα! Το λέει και ο νόμος 2289/1995 περί υδρογονανθράκων που έχει ψηφιστεί και εφαρμοστεί από όλα τα κόμματα εξουσίας. Το δρόμο, βέβαια, τον άνοιξαν με τη σειρά τους και οι τοπικοί άρχοντες, αυτοί που σε κερνάνε στα καφενεία και γεμίζουν αφίσες με τις μάπες τους στο χωριό σου κάθε 4 χρόνια και σου υπόσχονται πως θα σου διορίσουν το παιδί άλλοτε στο δημόσιο, σήμερα σε ΜΚΟ ή στην Εnergean και την Repsol. 

Για να μην το πολυζαλίζουμε…

Αν κάτι τύποι σαν και του λόγου σου πιστεύετε πως η εξόρυξη πετρελαίου θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη, να ξέρετε πως για εμάς τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, καθώς το έργο αυτό το μόνο που θα φέρει είναι η καταστροφή και η λεηλασία του περιβάλλοντος και στο τέλος τέλος τον πόλεμο.

Μπορεί η λύση στο ενεργειακό να μην είναι εύκολη και απλή, ούτε και την έχουμε έτοιμη, όμως όσοι/ες θα μπούμε στον αγώνα, οφείλουμε να την αναζητήσουμε. Ξέρουμε πως πρέπει εξίσου να προβληματιστούμε για το πώς παράγονται και μεταφέρονται τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε και πώς θα βάλουμε φρένο στον καταναλωτισμό μας, θέλοντας να καλύψουμε πραγματικές ή επίπλαστες ανάγκες. Γνωρίζουμε, επίσης, πως τη λύση δε θα τη δώσουν αυτοί που κερδοφορούν από την καταστροφή του περιβάλλοντος και τη λεηλασία των ζωών μας. Οι αγωνιζόμενες/οι οφείλουμε να έχουμε λόγο για το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, εμείς έχουμε χίλιους λόγους για να το διαφυλάξουμε, εμείς θα βρούμε τους χίλιους τρόπους να το προστατέψουμε!

Οι ζωές μας και το περιβάλλον γύρω μας θα αλλάξουν προς το χειρότερο αν αφήσουμε το έργο να ξεκινήσει και να ολοκληρωθεί.

Να αντισταθούμε στα καταστροφικά σχέδια Repsol και Energean.

Να κάνουμε τη ζωή δύσκολη στους πολιτευτάδες που υπέγραψαν και στηρίζουν το έργο.


_________________
κείμενο που μοιράζεται πόρτα - πόρτα σε 5,000 αντίτυπα, εν' όψει της διαδήλωσης
εδώ σε pdf: https://athens.indymedia.org/media/upload/2018/05/26/06_-_keimeno_gia_poreia_enantia_sta_petrelaia_-_01june2018.pdf
_______________

Η Σεμπρεβίβα είναι μια πολυθεματική πολιτική συλλογικότητα του α/α/α χώρου, με σημείο αναφοράς τα Γιάννινα.

sempreviva [at] espiv [.] net

22
άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο / Απ: HUMBA και RFU Zine
« στις: Κυρ 27 Μάι 2018 13:47  »
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ #29



με ιδιαίτερο γιαννιώτικο ενδιαφέρον, αφού δημοσιεύει το groundhopping κάποιων συνΠΑΣολέδων στην Ιταλία... αλλά και φωτογραφίες ενός θαμώνα του καφενέ μας

Το εξώφυλλο του #HUMBA29 προέρχεται από την κερκίδα των Ultras White Knights UWK στην αναμέτρηση της Ζαμάλεκ με την ΕΝΡΡΙ, στις 8 Φεβρουαρίου του 2015.

Πρόκειται για τον αγώνα που σημαδεύτηκε από τον θάνατο 20 οπαδών των Λευκών Ιπποτών, οι οποίοι ποδοπατήθηκαν πνιγμένοι από δακρυγόνα μέσα στα ατσάλινα κλουβιά που είχαν εγκαταστήσει οι δυνάμεις ασφαλείας για την είσοδο του κόσμου στο γήπεδο. Στη φωτογραφία, οι ultras της Ζαμάλεκ έχουν ήδη πληροφορηθεί ότι κάποιοι από τους συνοπαδούς τους θα επιστρέψουν σπίτι τυλιγμένοι σε νεκρικά σάβανα. Η εικόνα μιλάει από μόνη της.

Στις σελίδες του νέου HUMBA! και στο αφιέρωμα για τα 7 χρόνια από την Αραβική Άνοιξη, οι ίδιοι, σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις τους, μας μεταφέρουν τις εμπειρίες τους μετά την Επανάσταση του 2011 και κυρίως, το πώς είναι να ζεις σε μια χώρα που διαθέτει στις φυλακές της 60.000 πολιτικούς κρατούμενους.

Αναλυτικά τα περιεχόμενα #HUMBA29:

Editorial: Ο Στρουθοκαμηλισμός τελείωσε

When weekend comes

Αφιέρωμα: 7 χρόνια μετά την Αραβική Ανοιξη
Ρασίντ Μεκλουφί, μια μικρή αλγερινή ιστορία
Ιμόν Ζαγιεντ, Πώς το ποδόσφαιρο έμπλεξε έναν Ιρλανδό στην Αραβική Ανοιξη

More than a game

Από το υπόβαθρο στο προσκήνιο του Λαβάρ Μπολ
Τα Πιστόνια του Ντιτρόιτ ξερνούν εκμετάλλευση
Ο αφόρητος ατομισμός του αμερικάνικου αθλητισμού, μερικές σκέψεις με αφορμή ένα βραβείο MVP
Τρέχα Λαγέ, Τζων Απνταϊκ, εκδόσεις Οδυσσέας
Η στάση του Νικα: το γήπεδο ως αφορμή για εξέγερση

Photo story
Γήπεδο Αναγέννησης Ν.Πετριτσίου

Φαν Κουλτούρ

Ο αγώνας που άλλαξε τα δεδομένα των Barras στο Περού
La Banda del Norte 9
Welcome to Belgrade, εδώ είναι Βαλκάνια σου λέω

Groundhopping

Στο χιονισμένο Όλνταμ στη Μεγάλη Βρετανία
Σε γερμανικό έδαφος, Μπορούσια - Αταλάντα
Σε ιταλικό έδαφος, Αταλάντα - Μπορούσια
Στο Βαγιέκας στην Ισπανία
Στο Περού

Ρετρό

Από που προήλθε το σήμα του Ολυμπιακού; Μια άγνωστη ιστορία έρχεται για πρώτη φορά στο φως μετά από 93 χρόνια!
ΠΡΟΠΟ

Break για βρώμικο

Incurable
Ενα παραμύθι για το ποδόσφαιρο και όχι μόνο
Northern soul on steroids
A taste of power, a black woman's story


EDITORIAL #29
Παράθεση
Θα μπορούσε κανείς να μείνει σε πολλά διαδικαστικά ζητήματα του φετινού πρωταθλήματος. Για την ακρίβεια και του φετινού πρωταθλήματος, γιατί ο βούρκος δεν φτιάχτηκε εν μια νυχτί. Τα γεγονότα στο ΠΑΟΚ-ΑΕΚ απλώς επανέφεραν με τον πλέον εμφατικό τρόπο όσα αρνούμασταν να δούμε εδώ και χρόνια. Όταν τοε ίδωλο είναι σκατά, πως περιμένουμε ο καθρέφτης να δείξει διαμάντια;

Στο προηγούμενο τεύχος είχαμε ασχοληθεί με την ασυδοσία του Τμήματος Αθλητικής Βίας και τις μεθοδεύσεις νύχτας που αυτό χρησιμοποιεί για να τρομάξει οπαδούς και να επιβάλλει την τάξη τουλάχιστον όπως αυτό εννοεί την έννοια «τάξη». Προς επίρρωση των όσων γράφτηκαν στο προηγούμενο τεύχος, ήρθε το βράδυ της 11ης Μαρτίου στην Τούμπα για να επαληθεύσει τα όσα σιγοψιθυρίζονταν. Μέλος του Τμήματος της Αθλητικής Βίας της Θεσσαλονίκης συντροφεύει τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ -για να εξηγούμαστε, δεν μας αφορά καθόλου η απόχρωση του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, δεν μας αφορά να την πουμε σε κανέναν και να χαϊδέψουμε τα αυτιά κανενός και θα εξηγήσουμε παρακάτω τι εννοούμε. Το μέλος της Αθλητικής Βίας, το οποίο μάλιστα κατηγορείται για ψευδορκία και εκκρεμεί δικαστική απόφαση, συντρόφευσε με διαπίστευση έναν Πρόεδρο ομάδας, ο οποίος αργότερα αποδείχθηκε πως οπλοφορούσε.

«Άλλη μια νύχτα στη δουλειά», θα μπορούσε να πει κάποιος παραφράζοντας το ρητό και χωρίς να το ξέρει, θα ακριβολογούσε. Οι τακτικές νύχτας είναι αυτές που σκοτείνιασαν το ποδόσφαιρο. Όταν για χρόνια στα γήπεδα υπάρχει ένα τμήμα το οποίο δεν λογοδοτεί πουθενά, όταν για τα πάντα κατηγορούνται οι οπαδοί (άλλες φορές έχοντας δώσει δικαιώ-ματα και άλλες όχι), όταν αποδεδειγμένα υπάρχουν δοσοληψίες της αστυνομίας με ιδιοκτήτες ομάδων, τότε, ό,τι συνέβη, θα ξανασυμβεί. Αν μπορούσαμε να συνοψίσουμε τα τελευταία δέκα χρόνια σε λίγες λέξεις, αυτές θα ήταν «ολομέτωπη επίθεση στον Άνθρωπο». Σε συνολικό και διαρκές επίπεδο.

Ο «Δούρειος Ίππος» ήταν η οικονομική καταστροφή που διαλύει κάθε έκφανση της κοινωνικής πραγματικότητας. Οι κυβερνήσεις που άλλαξαν τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ελλάδα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από εκφάνσεις της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Δηλαδή όψεις συμφερόντων και ανακυκλώσιμα υλικά της ίδιας ζωοδόχου δύναμης. Της ανάθεσης. Ακριβώς αυτό συνέβη και στον αθλητισμό με ναυαρχίδα το ποδόσφαιρο, που αποτελούσε πάντοτε το λαοφιλέστερο άθλημα στα μέρη μας. Δείτε απλά ποιοι έχουν εμπλακεί με το ποδόσφαιρο στη χώρα μας από το 2010 και μετά. Όχι φυσικά πως πριν όλα ήταν αγγελικά πλασμένα, το αντίθετο, αλλά αυτό που έχει συμβεί τα τελευταία οχτώ χρόνια ξεπερνάει και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Βάλτε μέσα σε αυτό το κάδρο και της ανάμειξη της αστυνομίας και θα καταλάβετε πως σερβιρίστηκε αυτό το ευωδιαστό μείγμα, που κάθε Σαββατοκύριακο μας κάνει να ξενερώνουμε όλο και πιο πολύ.

Τα τελευταία χρόνια έχουν τρέξει καμπάνιες ενάντια στην Κάρτα Φιλάθλου, για την αποποινικοποίηση των καπνογόνων, υπέρ των μετακινήσεων και ενάντια στην απαγόρευση τους, έχουν γίνει διάφορες κινήσεις στα χρόνια της κρίσης για συλλογή ρούχων και τροφίμων από Συνδέσμους. Κατά την ταπεινή μας άποψη, το κύριο αίτημα των οπαδών από εδώ και πέρα θα πρέπει να είναι ένα: Να ξαναγίνουν συνυπεύθυνοι στα σωματεία που υποστηρίζουν. Να απαιτήσουν να έχουν λόγο στις ομάδες και κανένας επιχειρηματίας να μην τους
καπελώνει, τους διαιρεί και τους διχάζει. Όλοι, ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων, θα πρέπει να προσανατολιστούν σε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης.

Δεν ξέρουμε αν το μοντέλο που ταιριάζει είναι αυτό του γερμανικού ποδοσφαίρου (50+1%), δεν ξέρουμε καν αν υπάρχει η βούληση αλλά και η υπευθυνότητα να λειτουργήσουν σαν εταιρείες λαϊκής βάσης, αυτό όμως που ξέρουμε είναι πως με το υπάρχον μοντέλο το ποδόσφαιρο ανήκει στους εγκληματίες, κάθε είδους. Η απειλή του ποδοσφαιρικού Grexit θα μπορούσε να είναι σωτήρια. Όλοι αυτοί που ερίζουν για το ποιος θα κάτσει στον θρόνο του βασιλιά που έχει τα «κουμάντα» στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ενδιαφέρονται για δυο θέματα. Το πρώτο είναι η πίεση που μπορούν να ασκήσουν στην εκάστοτε κυβέρνηση χρησιμοποιώντας τη δυναμική της ομάδας. Το δεύτερο είναι τα εκατομμύρια του Champions League. Τα έσοδα του ελληνικού ποδοσφαίρου από χορηγούς, τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τα εισιτήρια είναι πενιχρά (τηρουμένων των αναλογιών), ακόμη και η μεταπώληση παιχτών που φέρνει σοβαρά έσοδα στα ταμεία των ΠΑΕ περνάει από το ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο, την ποδοσφαιρική πασαρέλα που θα κάνει έναν παίχτη γνωστό και θα αυξήσει το κασέ του. H προοπτική της απαγόρευσης συμμετοχής ελληνικών ομάδων σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα αποτελούσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να απογυμνωθούν «οι επενδυτές που βάζουν από την τσέπη τους επειδή είναι οπαδοί της ομάδας, χωρίς κανένα συμφέρον». Αλλά η απειλή του grexit είναι απλά ένας μπαμπούλας, ένας μπαμπούλας για να αλλάξουν στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα ένα δύο πραγματάκια και that’s all. Σιγά μην χάσει η UEFA έτσι απλά πελατάκια.

Επιστρέφοντας λοιπόν στις δικές μας ευθύνες, στις ευθύνες που αναλογούν σε όσους πραγματικά αγαπούν τους Συλλόγους τους, έφτασε η στιγμή που ο στρουθοκαμηλισμός τελείωσε. Πια, εκείνο το παιδικό «εμείς είμαστε διαφορετικοί» και εκείνο το «για όλα φταίνε οι άλλοι» μπαίνουν στην άκρη. Η αλήθεια είναι μια και μοιάζει πια αμείλικτη. Αν θέλουμε πίσω τον έλεγχο των σωματείων μας, πρέπει να συγκρουστούμε πρώτα μέσα σε αυτά μεαυτούς που θεωρούν πως οι ομάδες μας τους ανήκουν. Οι Κυριακές μας τους ανήκουν. Η καύλα μας τους ανήκει. Όχι.

Είναι απλά διαχειριστές στην καλύτερη και τυχάρπαστοι στην χειρότερη, της τύχης των αγαπημένων μας ομάδων και θα πρέπει να τους επιτρέψουμε να τις χρησιμοποιούν ανάλογα με τις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Τα όπλα στα γήπεδα δεν μας τρομάζουν. Τα έχουμε αντιμετωπίσει και στο παρελθόν. Είναι τα όπλα που εκπυσοκρότησαν. Τα όπλα που σημάδεψαν και δολοφόνησαν πιτσιρικάδες, είναι τα μαχαίρια που καρφώθηκαν σε καρδιές τραγουδιστών, είναι η σιωπή στα κελιά, οι έλεγχοι στα οδικά δίκτυα της χώρας. Οι πυροβολισμοί έξω από τα γήπεδα. Είναι οι ευθείες βολές από δακρυγόνα. Η στοχοποίηση, η υφαρπαγή των ζωών μας και στο τέλος οι φυσικές δολοφονίες μας. Όπως υπήρχαν στην κοινωνία έτσι μπήκαν και στα γήπεδα. Ό,τι πολεμήσαμε είναι ακόμη εδώ και πια έχει συγκεκριμένη μορφή. Εμείς είμαστε εδώ; Κι αν ναι, έχουμε τα κουράγια και τη συνείδηση να παλέψουμε για ακόμη μια φορά;

Ο Στρουθοκαμηλισμός τελείωσε.

www.humbazine.gr & https://el-gr.facebook.com/humbazine/

ΔΙΑΘΕΣΗ:
-βιβλιοπωλείο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
-ελευθεριακό εργαστήρι FAHRENHEIT451, Τσακάλωφ 20, Άλσος, τρίτη και πέμπτη 18:00-21:00+ και σάββατο 11:00-14:00+

23
άλλες ομάδες - ποδόσφαιρο / Απ: HELLAS VERONA
« στις: Κυρ 27 Μάι 2018 13:25  »


δε σας χάλασε...
25 βαθμούς σε 38 ματς?
0,66 βαθμούς ανά ματς?
πολύ καλή απόδοση...
πάντα τέτοια!

άντε και του χρόνου να σας δω εκδρομή στο Λιβόρνο να καλοπερνάτε...

κρίμα που δε θα πάτε και στο Τέρνι...

24
ΠΑΣ Clubs / Απ: antinazi pas giannina est.2006
« στις: Παρ 18 Μάι 2018 14:15  »
Ρε φουρείρα... μας έχεις κάψει το μυαλό... Δώσε εξήγησεις στο δράκο, προς αποφυγη παρεξηγήσεων...
Με ποιον, τελοσπάντων, είσαι; Α;

ΣΕΡΒΙΑ?


ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ?


ΒΥΖΑΝΤΙΟ?


ΡΩΣΙΑ?


ΠΑΟΚ?


ΑΕΚ?


Η ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΩΝ ΝΤΟΡΙΑ?


κι όσο για τους δράκους και τους εθνικιστές... πάρτε μια αντεστραμμένη ωραία πεταλούδα σημαία της μεγάλης αλβανίας!!!




25
ΠΑΣ Clubs / antinazi pas giannina est.2006
« στις: Τρι 15 Μάι 2018 17:58  »
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ, ΑΣ ΣΥΣΤΗΘΟΥΜΕ…

No politica; Ίσως σ’ έναν άλλο κόσμο

Γνωρίζουμε πως η μάστιγα του No Politica έχει μολύνει διάφορα πέταλα τόσο της χώρας μας όσο και της Ευρώπης. Ξέρουμε, επίσης, πως σε πολλές περιπτώσεις πίσω από το No Politica καμουφλάρονται υπερpolitical ακροδεξιοί με άκρες στο οργανωμένο έγκλημα, την αστυνομία και το παρακράτος. ΣΤΟ ANTINAZI PAS ΟΣΟ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ Π.Α.Σ. ΓΙΑΝΝΙΝΑ ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΝΑΖΙ, όσο καψουριάζουμε με τον Πανηπειρωτικό τόσο μανουριάζουμε με τα ακροδεξιά αποβράσματα σε δρόμους, πλατείες και πέταλα. Όλοι μας πανηγυρίσαμε τα γκολ παιχτών της ομάδας μας από γειτονικές χώρες των βαλκανίων, όλοι έχουμε στην καρδιά μας τυπάρες από την αφρική που τίμησαν τη φανέλα του συλλόγου μας. Όλοι έχουμε κρατημένη μέσα στην καρδιά μας την εικόνα μιας παρέας λατινοαμερικανών που ήρθαν και βάφτισαν την αγάπη μας ΑΓΙΑΞ. Στο group μας αδιαφορούμε για την καταγωγή και τα φύλα. Είναι δικός μας κάθε τύπος που βγάζει τα σωθικά του τραγουδώντας για τον Πανηπειρωτικό, ασχέτως αν είναι από την Αλβανία, το Ισλαμαμπαντ ή τη Νεα Ζηλανδία. Είναι δική μας κάθε τύπισσα που δίνει το χρόνο της και τη δημιουργικότητά της στην κατασκευή κάποιου πανό που θα δώσει χρώμα στα τσιμέντα της θύρας 10 των Ζωσιμάδων. Όσο για τους… No Politica τοπικούς πολιτευτάδες (δημάρχους, περιφερειάρχες και λοιπό συρφετό) που δεν χάνουν ευκαιρία να γεμίζουν τα προεκλογικά τους φυλλάδια με φωτογραφίες-αποδείξεις αγάπης στον Π.Α.Σ. Γιάννινα να ξέρουνε πως θα μας βρίσκουνε πάντα στην κόντρα. Όταν σταματήσουν να χτίζουν πολιτικές καριέρες με όχημα την αγάπη μας, τότε ίσως σταματήσουμε κι εμείς να είμαστε Politica. Δηλαδή, σ’ έναν άλλο κόσμο… Μετά απ’ όλα αυτά είναι αυτονόητο πως ελληνόψυχοι, μέλη σωμάτων ασφαλείας και άλλων παρεμφερών ιδρυμάτων είναι ανεπιθύμητοι στο group μας.

Stand your ground!

Ας το ξεκαθαρίσουμε εξαρχής: Δεν είμαστε χριστιανοί να γυρνάμε και το άλλο μάγουλο και με τον ειρηνόφιλο Βούδα δεν ψηθήκαμε ποτέ. Απ’ την άλλη, δεν θεωρούμε de facto εχθρό κανέναν οπαδό αντίπαλης ομάδας. Νομίζουμε πως υπάρχουν πολύ καλύτεροι στόχοι να εκφράσει κάποιος τη συσσωρευμένη βία του: Φοράνε μπλε στις πόρτες των θυρών μας, φοράνε γραβάτες στα επίσημα των γηπέδων μας, φοράνε μικρόφωνα σε καλοδιωμένα κουβούκλια. Αν οι οπαδοί κοιταχτούμε καλά μεταξύ μας θα δούμε πως ελάχιστα πράγματα μας χωρίζουν και χιλιάδες κοινά βιώματα μας ενώνουν. Εμείς απ’ τη μεριά μας δεν πρόκειται κυλιστούμε στον βούρκο της καφρίλας που όλο και περισσότεροι βυθίζονται τελευταία, σε μια βία χωρίς κώδικες και μπέσα, σε μια βία που φέρνει τους μπάτσους όλο και πιο κοντά στις εξώπορτες των σπιτιών μας. Ξέρουμε πως η οπαδική βία υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει. Γνωρίζουμε πως η οπαδική ιστορία του τόπου έχει παράξει εδώ και χρόνια κόντρες και μίση, αλλά δε θα συνηθίσουμε στην ιδέα κανενός δολοφονημένου οπαδού. Κατά τ’ άλλα το σύνθημα «Αυτοί μας κόβουν τη μπάλα, κι εμείς σκοτωνόμαστε μεταξύ μας» παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ.

Ultras stile di vita…

Είναι απλό: Θέλουμε μια κερκίδα με χρώμα και φωνή 90 λεπτά. Εμπνεόμαστε από τις καλύτερες στιγμές του παγκόσμιου οπαδικού κινήματος των ultras και γουστάρουμε όσο τίποτα άλλο τα ρουθούνια μας να γεμίζουν πολύχρωμους καπνούς, το γκρι των τσιμέντων να βάφεται στο χρώμα της φωτιάς. Ταξιδεύουμε, μαζεύουμε εμπειρίες, βάζουμε το κέφι, τη δημιουργικότητα και τη φαντασία μας στη δημιουργία πολύχρωμων πανό, γεμίζουμε τα πέταλα και τους δρόμους με αυτοκόλλητα και άσπρο-μπλε μπογιές. 90 λεπτά είναι λίγα για να είναι θλιβερά μωρό μου! Όπως καταλάβατε, τις υποδείξεις (όσες ήρθαν, όσες έρθουν και όσες θα έρθουν) υπουργών, προέδρων, τσάτσων και παρατρεχάμενων τις έχουμε χεσμένες πατόκορφα.

Π.Α.Σ. παίξε για το λαό σου!

Θα είμαστε εκεί για να θυμίζουμε σε μεγαλομετόχους, μετόχους, διευθυντές κ.ο.κ. πως είναι προσωρινοί. Αυτό που μένει είναι η ιστορία του Π.Α.Σ. Γιάννινα, οι οπαδοί του και η αγάπη για την πόλη, το σήμα και τη φανέλα που περνάει από γενιά σε γενιά. Νομίζουμε πως η θέση των οπαδών είναι στα πέταλα και στην παραγωγική αντιπολίτευση και όχι στα διοικητικά συμβούλια και στα σαλόνια των αφεντικών της ομάδας μας. Δεν θα βάλουμε πλάτη σε βρωμιές, δεν θα το βουλώσουμε απέναντι σε όποιο ξεπουλάει την ιστορία του Πανηπειρωτικού μας και την αξιοπρέπειά μας. Όποιος ψάχνει για στρατούς, υπαλλήλους, χειροκροτητές ή συνεργάτες καλά θα κάνει να μην μας υπολογίζει.


SUPPORT YOUR LOCAL TEAM

Αntinazi Pas Giannina est.2006
05/2018




Σελίδες: [1] 2 3 ... 14