Διάφορα > Ρε δεν ΠΑΣ καλα!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ - ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΑΧΣΑ ΑΜΙΝΙ

(1/3) > >>

pextempalla:
Μου κάνει εντύπωση που τόσες μέρες ένα τόσο σοβαρό θέμα δεν έχει αναδειχθεί από κανένα σύνταυρο, παρότι ποστάρονταο θέματα επί παντός επιστητού.

pextempalla:
Τσουνάμι διαμαρτυρίας πνίγει το Ιράν
Το θεοκρατικό καθεστώς είναι αποφασισμένο να πατάξει κάθε κοινωνική αναταραχή που θα απειλήσει την επιβίωσή του

Newsroom
01.10.2022 • 12:18
   
ΤΕΧΕΡΑΝΗ. Να αντιμετωπίσει σκληρά και χωρίς ενδοιασμούς τις διαδηλώσεις στο Ιράν κάλεσε χθες την κυβέρνηση ο επικεφαλής της χθεσινής προσευχής και σημαίνων σιίτης κληρικός, ιμάμης Μοχάμαντ Τζαβάντ Χατζ Αλί Ακμπαρί, την ώρα που περισσότεροι από 83 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από αστυνομικά πυρά τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

«Η ασφάλειά μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Ο ιρανικός λαός απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία των βάρβαρων αυτών ταραχοποιών. Ο λαός απαιτεί τη διαλεύκανση του θανάτου της Μαχσά Αμίνι προκειμένου οι εχθροί μας να μην εκμεταλλευθούν το ατυχές αυτό περιστατικό», δήλωσε ο ιμάμης Ακμπαρί, μιλώντας χθες το πρωί ενώπιον μεγάλου πλήθους πιστών.

Η 22χρονη Αμίνι, από την κουρδική πόλη Σακέζ του Ιράν, συνελήφθη στα μέσα του μήνα από άνδρες της αστυνομίας ηθών εξαιτίας της «ακατάλληλης ενδυμασίας», επειδή η νεαρή γυναίκα δεν φορούσε σωστά τη μαντίλα. Η αστυνομία ηθών επιβάλλει τους αυστηρούς ενδυματολογικούς κανόνες ακόμη και σε πόλεις όπου η πλειονότητα των κατοίκων δεν είναι σιίτες, όπως οι κουρδικές κοινότητες στα σύνορα με το Ιράκ.

Ο θάνατος της Αμίνι –ενώ βρισκόταν υπό κράτηση– προκάλεσε κύμα διαδηλώσεων σε όλη σχεδόν τη χώρα. Τέτοια ένταση έχει να καταγραφεί στους δρόμους των ιρανικών πόλεων από το 2019, στις διαδηλώσεις με αφορμή την αύξηση των τιμών καυσίμων. Σε χθεσινή ανακοίνωσή της, η ανθρωπιστική οργάνωση Διεθνής Αμνηστία ανέφερε ότι διαθέτει αντίγραφο από κρατική εγκύκλιο του γενικού επιτελείου στρατού του Ιράν, το οποίο διατάζει τις τοπικές αρχές ιρανικών επαρχιών να «αντιμετωπίσουν αποφασιστικά» τους διαδηλωτές, τους οποίους περιγράφει ως «ταραξίες και αντεπαναστάτες». Παρά τον αυξανόμενο αριθμό νεκρών, όμως, οι διαδηλώσεις συνεχίσθηκαν όλη την εβδομάδα, με πολλούς διαδηλωτές να ζητούν την παραίτηση του προέδρου Ραϊσί και την πτώση του θρησκευτικού καθεστώτος.Τσουνάμι διαμαρτυρίας πνίγει το Ιράν-1

Η αστυνομία διατείνεται πως η Αμίνι πέθανε από ανακοπή καρδιάς και ότι δεν κακοποιήθηκε ενώ κρατείτο. Η οικογένειά της αμφισβητεί, όμως, την εκδοχή των Αρχών, υποστηρίζοντας ότι η 22χρονη υπέστη βίαιο ξυλοδαρμό από την αστυνομία ηθών, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες που βρίσκονταν την ώρα εκείνη στο αστυνομικό τμήμα.

Πολλοί κάτοικοι της Τεχεράνης εκδήλωσαν την οργή τους βγαίνοντας στα παράθυρα και φωνάζοντας: «Θάνατος στον δικτάτορα!».

Σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσει το κύμα διαμαρτυρίας, που έχει μεταφερθεί ακόμη και στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, με ομάδες της πρώτης κατηγορίας του ιρανικού πρωταθλήματος να αγωνίζονται με πένθιμα διακριτικά στις φανέλες τους προς τιμήν της Αμίνι, το καθεστώς διέκοψε την πρόσβαση των χρηστών στις εφαρμογές επικοινωνίας WhatsApp και Instagram, που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν για τη διοργάνωση διαδηλώσεων.

Εμπόδια στο Διαδίκτυο
Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο ήταν και αυτή περιορισμένη χθες. Πολλοί κάτοικοι της πρωτεύουσας επέλεξαν να εκδηλώσουν την οργή τους βγαίνοντας στα παράθυρα και φωνάζοντας το σύνθημα: «Θάνατος στον δικτάτορα!». Φοιτητικές διαδηλώσεις για τη δολοφονία της 22χρονης σημειώθηκαν χθες το πρωί στο Πανεπιστήμιο του Σιράζ, στα νότια της χώρας.

Στην προσπάθειά της να μετατοπίσει το ενδιαφέρον του κοινού από τις συνεχιζόμενες διαδηλώσεις, η κυβέρνηση της Τεχεράνης διεξήγαγε τις τελευταίες δύο ημέρες τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις των τελευταίων δέκα ετών με στόχο ιρανικές – κουρδικές ανταρτικές οργανώσεις που διατηρούν τα ορμητήριά τους εντός του ιρακινού εδάφους.

Σύμφωνα με ανακοινωθέν της Τεχεράνης, πυραυλικές δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης έπληξαν στόχους ιρανικών κουρδικών τρομοκρατικών οργανώσεων στα κρησφύγετά τους στο βόρειο Ιράκ.

https://www.kathimerini.gr/world/562070725/tsoynami-diamartyrias-pnigei-to-iran/

pextempalla:
Η ιστορία των ασυμβίβαστων γυναικών του Ιραν: Διεκδικώντας το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση

Στην μακραίωνη ιστορία του, το Ιράν έχει βιώσει αλλεπάλληλα πλήγματα, τα οποία επέφεραν στο βάθος του χρόνου δεινές συνέπειες στις συνθήκες διαβίωσης και την ποιότητα ζωής του λαού. Αυταρχικοί δυνάστες, ξένες κυριαρχίες και επαναστάσεις με δραματική κατάληξη σφράγισαν το πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, βυθίζοντας την ολοένα και περισσότερο στο σκοτάδι.

Την τελευταία εβδομάδα, τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας είναι για μία ακόμη φορά στραμμένα στην Τεχεράνη, καθώς οι διαμαρτυρίες για τον θάνατο της 22χρονης Μαχσά Αμινί κλιμακώνονται. Υπενθυμίζεται πως η νεαρή γυναίκα άφησε την τελευταία της πνοή αφού υπέστη ξυλοδαρμό από την Αστυνομία Ηθών, με την κατηγορία ότι φορούσε λάθος τo χιτζάμπ της.

Ο θάνατός της νεαρής Μαχσά πυροδότησε κύμα λαϊκής οργής, με τις γυναίκες της ιρανικής πρωτεύουσας να ξεχύνονται στους δρόμους και να αποτελούν την εμπροσθοφυλακή της εξέγερσης. Στιγμιότυπα από κοπέλες με ψαλίδια στα χέρια και φλεγόμενα χιτζάμπ κάνουν το γύρο του διαδικτύου, αναδεικνύοντας το θάρρος και τη γενναιότητα των Ιρανών γυναικών που ορθώνουν περήφανα το ανάστημα τους ενάντια στις δυνάμεις καταστολής.

Εξάλλου, η επαναστατικότητα και ο αντικομφορμισμός είναι μέρος του DNA τους. Φύσει ασυμβίβαστες, οι Ιρανές γυναίκες δεν δίστασαν ποτέ να πρωτοστατήσουν με παρρησία στον αγώνα για τη διεκδίκηση της ελευθερίας τους. Ήδη από τη δεκαετία του 1920 πλήθη γυναικών κατέβαιναν στους δρόμους για να αντιταχθούν στην υποχρεωτική χρήση της μαντίλας. Αδιάσειστη απόδειξη αποτελούν οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες των φεμινιστριών της Ένωσης Πατριωτισσών Γυναικών, που εμφανίζονται με ακάλυπτο το κεφάλι, ακολουθώντας το παράδειγμα της ηγέτιδάς τους, Φακρ-ι Αφάγκ Παρσά.

«Ο αγώνας για γυναικεία δικαιώματα στο Ιράν», TIME:

Ο άοκνες προσπάθειες τους αποδείχθηκαν εν μέρει αποτελεσματικές, καθώς η χώρα άρχισε να παίρνει στροφή προς μια πιο φιλελεύθερη πορεία. Ωστόσο, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος δεν είχε εξασφαλισθεί. Το 1936, εκδόθηκε το υποχρεωτικό διάταγμα Kashf-e hijab, το οποίο απαγόρευε στις γυναίκες να φορούν μαντίλες και άλλα ισλαμικά πέπλα σε δημόσιους χώρους, με την αστυνομία μάλιστα να επιβάλει τον νόμο δια της βίας. Το 1941, ο σάχης Mohammad Reza Pahlavi ανέβηκε στην εξουσία, λαμβάνοντας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ορισμένες σημαντικές πρωτοβουλίες με στόχο τη χειραφέτηση των γυναικών.

Ο ίδιος κατάργησε περιοριστικές νομοθεσίες που αφορούσαν την γυναικεία ένδυση, γεγονός που αντανακλάται στα δημοσιεύματα από τα γυναικεία περιοδικά της εποχής που έχουν γίνει viral τις τελευταίες ημέρες. Τα εξώφυλλα των περιοδικών έπαιρναν ξεκάθαρη θέση υπέρ της ελευθερίας και της αυτοέκφρασης των γυναικών κόντρα σε συντηρητικά πρότυπα σεμνοτυφίας, παρουσιάζοντας κοπέλες με μίνι φούστες, με αποκαλυπτικά μαγιό στην παραλία, κοντά σορτσάκια και βαθιά ντεκολτέ.

Δημοσιεύματα περιοδικών από τις αρχές του '70:

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες ήταν οι πολιτικές αλλαγές που σημάδεψαν την δεκαετία του '60, με στόχο την ενεργή συμμετοχή των γυναικών στα κοινά. Τον Ιανουάριο του 1963, ένα δημοψήφισμα επικύρωσε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις, ανάμεσα στις οποίες ήταν η επέκταση του δικαιώματος ψήφου και στις γυναίκες. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1968 η κόρη της Φακρ-ι Αφάγκ Παρσά, Φαρόκρο Παρσά, έγινε η πρώτη γυναίκα υπουργός του Ιράν, συμμετέχοντας στην τελευταία προεπαναστατική κυβέρνηση της χώρας.

Ωστόσο, η προοδευτικότητα που φαινόταν να διέπει την Ιρανική κοινωνία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σάχη ήταν ψευδεπίγραφη, απλώς ένα φανταχτερό περιτύλιγμα που καμουφλάριζε ένα φύσει αυταρχικό καθεστώς. Κατά την περίοδο κυριαρχίας του μονάρχη, οι αντιφρονούντες φιμώνονταν βίαια, η διαφθορά και οι κοινωνικές ανισότητες άκμαζαν, ενώ οι φιλοαμερικανικές πολιτικές του τον κατέστησαν υπόλογο σε ξένα συμφέροντα και επιρρεπή στη χειραγώγηση των δυτικών δυνάμεων εις βάρος του λαού του.

Σε μεγάλο βαθμό, η πολιτική του προωθούσε έναν δυτικό τρόπο ζωής με τρόπο επιβλητικό σε όσους δεν ήθελαν να τον ενστερνιστούν. Ως αποτέλεσμα, ο λαός ολοένα και άρχισε να βλέπει τον Σάχη ως φερέφωνο τον δυτικών δυνάμεων και υποκινητή της ξένης εκμετάλλευσης του πλούτου της χώρας εις βάρος των γηγενών. Προοδευτικοί και συντηρητικοί άρχισαν σταδιακά να συγκλίνουν στο όνομα της αντίστασης στο αυταρχικό καθεστώς, τη διαφθορά και την ξένη κυριαρχία υπό τον Σάχη.

Απηυδησμένοι από την ποδηγέτηση των ξένων δυνάμεων, αμφότεροι αποφάσισαν να αντισταθούν στην εξαναγκαστική εκδυτικοποίηση, και το χιτζάμπ αναδείχθηκε σταδιακά σε σύμβολο της ιρανικής ταυτότητας, ένα αντίμετρο στο επιβεβλημένο «ξένο στοιχείο». Η έντονη επιρροή των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι της χώρας και η συνακόλουθη φτώχεια και υπανάπτυξη τροφοδοτούσαν σταθερά τη λαϊκή οργή, η οποία σύντομα μετουσιώθηκε σε μία εξέγερση παρακινούμενη από ένα σκοπό: την αποτίναξη του ξένου ζυγού. Η εξέγερση έμεινε γνωστή ως Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και αποτέλεσε μία από τις πιο μελανές σελίδες στην ιστορίας της χώρας.


Τεχεράνη, 1979 / Φωτογραφία: AP
Δυστυχώς, η ελπίδα της απελευθέρωσης αποδείχθηκε απατηλή, καθώς οι προοδευτικές δυνάμεις υποτίμησαν σε μεγάλο βαθμό την ισχύ και τις προθέσεις των φονταμενταλιστών, αλλά και την πιθανότητα κυριαρχίας του σιιτικού κλήρου. Το αυταρχικό καθεστώς του Σάχη διαδέχθηκε η εγκαθίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας και η ανάδειξη του Αγιατολάχ Χομεϊνί ως απόλυτου θρησκευτικού και πολιτικού ηγέτη. Η εδραίωση της θεοκρατίας και η επιβολή της Σαρία, του Ισλαμικού Νόμου, κατέστησαν την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 άρρηκτα συνδεδεμένη με την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και δη των γυναικών. Από σύμβολο αντίδρασης στη Δύση, το χιτζάμπ μεταμορφώθηκε και πάλι σε ένα σύμβολο φυλετικής ανισότητας και αστυνόμευσης της γυναικείας ύπαρξης.

Οι γυναίκες του Ιράν ωστόσο δεν θα έμεναν με τα χέρια σταυρωμένα, τουναντίον, αγωνίστηκαν για μία ακόμη φορά να ανατρέψουν την πορεία της ιστορίας. «Δεν κάναμε επανάσταση για να πάμε προς τα πίσω». Αυτό ήταν το σύνθημα που ένωσε χιλιάδες Ιρανές μαζί στους δρόμους της Τεχεράνης στις 8 Μαρτίου 1979. Ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, περισσότερες από 100.000 γυναίκες από όλα τα κοινωνικά στρώματα συγκεντρώθηκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας για να διαμαρτυρηθούν κατά της απόφασης της υποχρεωτικής χρήσης του χιτζάμπ, διαδηλώνοντας για 6 ημέρες με τα χέρια υψωμένα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Διαμαρτυρία έξω από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τεχεράνη το 1979 / Φωτογραφία: Getty/ideal images
Οι διαμαρτυρίες είχαν ως αποτέλεσμα την προσωρινή ανάκληση του διατάγματος της υποχρεωτικής κάλυψης. Δυστυχώς όμως η περίοδος χάριτος δεν έμελλε να διαρκέσει. Τον Ιούλιο του 1981, όταν οι φιλελεύθεροι εξαλείφθηκαν και οι συντηρητικοί εξασφάλισαν τον αποκλειστικό έλεγχο, θεσπίστηκε διάταγμα υποχρεωτικής κάλυψης στο δημόσιο χώρο, το οποίο ακολουθήθηκε το 1983 από έναν ισλαμικό νόμο που προέβλεπε τη σωματική τιμωρία των ακάλυπτων γυναικών: «Οι γυναίκες που εμφανίζονται δημόσια χωρίς χιτζάμπ θα καταδικάζονται σε μαστίγωμα μέχρι 74 μαστιγώσεις».

Μέσα σε λίγους μήνες από την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο νόμος του 1967 για την προστασία της οικογένειας καταργήθηκε- οι γυναίκες κυβερνητικές υπάλληλοι υποχρεώθηκαν να τηρούν τον ισλαμικό κώδικα ένδυσης- οι γυναίκες απαγορεύτηκε να γίνουν δικαστές- οι παραλίες και τα σπορ διαχωρίστηκαν κατά φύλο- η νόμιμη ηλικία γάμου για τα κορίτσια μειώθηκε στα 9 έτη (αργότερα αυξήθηκε στα 13 έτη)- και οι παντρεμένες απαγορεύτηκε να φοιτούν σε κανονικά σχολεία.

Τεχεράνη, 1979 / Φωτογραφία: AP
Τυπικά, μέχρι σήμερα, το μαστίγωμα δεν έχει καταργηθεί, ενώ η εφαρμογή του νόμου και η επιλογή της τιμωρίας εναπόκειται στη «διακριτική ευχέρεια» του εκάστοτε αστυνομικού. Στο βάθος του χρόνου έχει παρατηρηθεί μια έξαρση στη χρήση βίας από τις ομάδες επιβολής της θρησκευτικής ορθότητας, ενώ η όξυνση της καταστολής έφτασε στο σημείο να ποινικοποιήθει ακόμα και η λανθασμένη χρήση του χιτζάμπ.

Ο θάνατος της νεαρής Μαχσά Αμίνι και η επακόλουθη εξέγερση των Ιρανών γυναικών σηματοδότησε ένα κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης, αλλά συνάμα έφερε στο φως μία από τις μεγάλες παθογένειες της σύγχρονης κοινωνίας: τον πολιτισμικό ρατσισμό.

Από τον δημόσιο διάλογο που εκτυλίσσεται τις τελευταίες ημέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δε λείπουν αυτοί που εργαλειοποιούν το θάνατο μιας κοπέλας και τα βάσανα ενός λαού για να προωθήσουν μια αντι-ισλαμική ατζέντα. Πατούν επί πτωμάτων προκειμένου να ενισχύσουν αναμασημένα στερεότυπα περί «οπισθοδρομικής» θρησκείας και πολιτισμού, υπονομεύοντας τον χρόνιο αγώνα των Ιρανών ενάντια στην καθεστωτική καταστολή της θρησκευτικής και της ατομικής ελευθερίας.

Οι Ιρανοί εξεγερμένοι, άθρησκοι και θρησκευόμενοι, ρίσκαραν και συνεχίζουν να ρισκάρουν τη φυλάκιση, το βασανισμό, ακόμα και τη ζωή τους διεκδικώντας το δικαίωμα στην αυτοέκφραση. Μουσουλμάνοι ανά τον κόσμο διαμαρτύρονται τόσο για την επιβολή της μαντίλας όσο και για την απαγόρευσή της, στο όνομα ενός κοινού στόχου: την ανάκτηση του δικαιώματος στην επιλογή και την αυτοδιάθεση. Γυναίκες καίνε τα χιτζάμπ τους όχι ως ένδειξη βλασφημίας και ασέβειας στο Ισλάμ, αλλά ως μια συμβολική κίνηση λύτρωσης από αυταρχικούς ηγέτες που χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως πρόφαση για την καταπίεσή τους.

Τεχεράνη, 1979 / Φωτπγραφία: AP
Από τη Γαλλία και την Αμερική, μέχρι την Ινδία, το Ιράν και παραπέρα, οι γυναίκες ενίστανται στην εμμονή του κράτους να ελέγχει και να αστυνομεύει το γυναικείο σώμα. Όπως μαρτυρούν άλλωστε οι πρόσφατες εξελίξεις που αφορούν τις νομοθεσίες αμβλώσεων, τη θέσπιση περιορισμών στην αντισύλληψη αλλά και την άνοδο της ακροδεξιάς στον Δυτικό κόσμο, ο σεξισμός, ο αυταρχισμός και η βιοεξουσία μαστίζουν τις κοινωνίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

Κλείνοντας, αξίζει ίσως να θυμηθούμε τα συγκινητικά λόγια που απηύθυνε η Μαργιάν Σατραπί, η Ιρανή συγγραφέας του επιδραστικού graphic novel «Περσέπολη», στους Αμερικανούς συνανθρώπους της: «Η διαφορά ανάμεσα σε εσάς και την κυβέρνησή σας είναι πολύ μεγαλύτερη από τη διαφορά ανάμεσα σε εσάς και σε μένα. Και η διαφορά μεταξύ εμού και της κυβέρνησής μου είναι πολύ μεγαλύτερη από τη διαφορά μεταξύ εμού και εσάς. Και οι κυβερνήσεις μας είναι σχεδόν ίδιες... Οι κοσμικοί άνθρωποι, δεν έχουμε χώρα. Εμείς οι άνθρωποι που αναζητούμε την ελευθερία - πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.»

https://www.bovary.gr/faces/oramatistes/i-istoria-ton-gynaikon-agoniston-toy-iran

pextempalla:
Ιράν: Αστυνομικοί άνοιξαν πυρ μέσα στο Μετρό της Τεχεράνης και ξυλοκόπησαν γυναίκες χωρίς χιτζάμπ

Ενα συγκλονιστικό βίντεο από σταθμό του Μετρό στην Τεχεράνη έρχεται στο φως της δημοσιότητας - Αστυνομικοί άνοιξαν πυρ και με ρόπαλα χτυπούσαν γυναίκες μέσα στα βαγόνια που δεν φορούσαν χιτζάμπ, ενώ οι διαδηλώσεις στο Ιράν για τον θάνατο της Μαχσά Αμινί συνεχίζονται για τρίτο μήνα

Ένα συγκλονιστικό βίντεο από σταθμό του Μετρό στην Τεχεράνη έρχεται στο φως της δημοσιότητας. Αστυνομικοί άνοιξαν πυρ και με ρόπαλα χτυπούσαν γυναίκες μέσα στα βαγόνια που δεν φορούσαν χιτζάμπ, ενώ οι διαδηλώσεις στο Ιράν για τον θάνατο της Μαχσά Αμινί συνεχίζονται για τρίτο μήνα. Πλάνα που κοινοποιήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειξαν επιβάτες να τρέχουν προς τις εξόδους του σταθμού, με πολλούς να πέφτουν κάτω και να ποδοπατούνται, αφού η αστυνομία άνοιξε πυρ σε μια γεμάτη αποβάθρα. Οι εικόνες φτάνουν και μέσα από τα παράθυρα του συρμού, δείχνοντας τους αστυνομικούς του Ιράν να περνούν μέσα από τα βαγόνια και να χτυπούν γυναίκες χρησιμοποιώντας ρόπαλα.
Οι διαδηλώσεις για τον θάνατο της Αμινί εντάθηκαν την Τρίτη, όταν οι διοργανωτές των διαμαρτυριών κάλεσαν για τριήμερη δράση για τον εορτασμό του «Ματωμένου Νοέμβρη» του 2019, όταν εκατοντάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων κατά της αύξησης των τιμών των καυσίμων. «Θα παλέψουμε! θα πεθάνουμε! Θα πάρουμε πίσω το Ιράν!», ακούγονται να φωνάζουν δεκάδες διαδηλωτές σε δρόμο της Τεχεράνης. Οι διαδηλωτές καταγράφηκαν επίσης να φωνάζουν και να βάζουν φωτιά σε μαντίλες σε σταθμούς του μετρό. Το Γαλλικό Πρακτορείο μετέδωσε ότι έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε όλη τη χώρα σε συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας.

https://www.reader.gr/diethni/433385/iran-astynomikoi-anoixan-pyr-mesa-sto-metro-tis-teheranis-kai-xylokopisan-gynaikes

fon7:
Τον λένε Σορούς Ραφί, είναι 32 ετών και παίζει στην Περσέπολις, τη μεγαλύτερη ομάδα του Ιράν. Εχθές συνελήφθη προσωρινά, αφού πρώτα ξυλοκοπήθηκε, γιατί προσπάθησε να προστατεύσει μια κοπέλα που είχε δεχτεί ομαδική επίθεση από τις δυνάμεις ασφαλείας του καθεστώτος σε μια διαδήλωση για τα δικαιώματα των γυναικών στην Τεχεράνη.

El Sombrero

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση