Π.Α.Σ.-7
Για πάντα.
Καλησπερα μετα απο καμια 15ρια χρονια. Καμια φορα οι κηδειες, σαν αυτη για την οποια ετοιμαζομαστε, ειναι το μερος που βρισκεσαι παλι με συγγενεις χαμενους στα ξενα απο χρονια, μαζεμενοι ολοι να κλαψουμε μαζι το μακαριτη.
Οι πιο πολλοι σκεφτεστε, και καλα κανετε, τι μπορει να γινει απο δω και περα, αλλοι κοιτατε ποιος την εχει πιο μεγαλη (την προφητικη ικανοτητα για το που πηγαιναν τα πραγματα), ολοι σιγουρα με βαρια καρδια. Εμενα καπως που εκατσε αυτο το ποστ του fastmanakou ως το πιο κοντινο στις δικες μου σκεψεις και με εβαλε να γραψω κατι.
Αλλους μας δενει με τον ΠΑΣ η αναμνηση του πατερα ή του θειου που μας πηγε πρωτη φορα γηπεδο, αλλους η περηφανια για τον τοπο μας, αλλους οι φιλοι που ταξιδεψαμε μαζι στα τσιμεντα ολης της Ελλαδας, αλλους η ξεροκεφαλια του να μην παιρνουμε τον ευκολο δρομο των πολλων με τις ¨επιτυχημενες" ομαδες τους. Ολους μας δενουν οι αναμνησεις, για πολλους απο εμας δεκαετιων, με δεκα πικρες για καθε μια χαρα. Ο,τι απο αυτα κι αν ισχυει, για τους περισσοτερους νομιζω οτι εχει χρονια που αυτο το πραγμα που ισως απο συνηθεια συνεχιζουμε να ακολουθουμε δεν ειναι πια ο ΠΑΣ της καρδιας μας. Μακαρι να μπορεσει καποτε να επανερθει καπου εκει κοντα που τον θελουμε, πραγμα για το οποιο προφανως αυτη τη στιγμη δεν ειμαι αισιοδοξος. Αν δεν τα καταφερει, δεν εγινε και κατι. Τιποτα στη ζωη δεν κραταει για παντα και τις πιο πολλες φορες καλο ειναι να κλεινει ενας κυκλος οταν ερθει η ωρα απο το να προσπαθουμε με το ζορι να μη βλεπουμε την αληθεια οπως ειναι.
Οσοι προλαβαμε να ζησουμε τον ΠΑΣ για αρκετα χρονια, εχουμε πολλα να θυμομαστε με εντονα συναισθηματα, καταστροφες και θριαμβους, χαρες και λυπες, στιγμες περηφανες και μη. Απο το να υπαρχει καπου μια ομαδα-ζομπι, εγω προτιμω να θυμαμαι οσα εζησα με τον κανονικο ΠΑΣ.
Αν κλεισει ο κυκλος του ΠΑΣ μας, το μονο που ευχομαι για το μελλον ειναι καποια στιγμη να ξαναγεννηθει σε αυτην την πολη κατι που θα δωσει στα νεωτερα παιδια την ευκαιρια να δημιουργησουν κι αυτα αναμνησεις με τους πατεραδες και τους μπαρμπαδες τους, να εκφρασουν την περηφανια για τον τοπο τους, να ακολουθησουν το διαφορετικο δρομο ακομη κι αν ειναι κακοτραχαλος. Μπορει αυτο το κατι να μην ειναι πια ο δικος μας ΠΑΣ, αλλα δεν τρεχει τιποτα, για εμας θα ισχυει ετσι κι αλλιως το ΠΑΣ -7- για παντα.
