Αποστολέας Θέμα: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης  (Αναγνώστηκε 1260 φορές)

Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.091
    • Προφίλ

Αποσυνδεδεμένος ΠΑΣΟΛΕΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.016
  • Η αρχή του τέλους ... ή ... το τέλος της αρχής;
    • Προφίλ
    • Δεσποτάτο της Ηπείρου
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #1 στις: Κυρ 07 Μάι 2017 17:39 »
Πράγματι βρίσκεται σε άλλα επίπεδα αυτή η ομάδα.

Υπάρχει και η Χετάφε στην μαδριτη όπου αμφότερες βρίσκονται πλέον στην LaLiga 1-2-3.

Αποσυνδεδεμένος pastakis

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 3.849
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #2 στις: Σαβ 24 Φεβ 2018 13:43 »


Για αυτο το πανο η Rayo Vallecano τιμωρηθηκε με προστιμο 30000 ευρω απο την δημοκρατικη Ισπανικη ποδοσφαιρικη ομοσπονδια.

Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.091
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #3 στις: Δευ 26 Φεβ 2018 15:38 »
καλά της κάνανε  ;)...είναι που στο γήπεδό της δε θα βρεις υψωμένη τη σημαία της Ισπανίας με το βασιλικό θυρεό, αλλά αυτή της Δημοκρατικής κυβέρνησης κατά τη περίοδο του εμφυλίου.....  :pashat:




Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.091
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #4 στις: Τετ 28 Φεβ 2018 19:55 »


Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.091
    • Προφίλ

Αποσυνδεδεμένος ΛΑΜΙΑ FANS

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.085
  • ΠΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΑΜΙΑ!
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #7 στις: Πεμ 03 Μάι 2018 16:59 »
Παράθεση
“H περηφάνεια της εργατικής τάξης”: Η ομάδα της Rayo Vallecano που συμμετέχει σε απεργίες και τα βάζει με τα μεγαθήρια
Σύμφωνα με τον μύθο, κοντά στη Μαδρίτη υπήρχε μία πεδιάδα που τον έλεγχό της είχε ένας πλούσιος Άραβας που τον έλεγαν Κας. Όταν οι χριστιανοί κατέλαβαν το χωριό, τον εξώθησαν από την περιοχή και της έδωσαν ένα νέο όνομα, η πεδιάδα του Κας (Valle Kas). Με το πέρασμα του χρόνου, οι κάτοικοί ονόμασαν το χωριό τους Vallekas και μετά Vallecas… Όλα αυτά είναι ένας μύθος, όμως είναι και μια όμορφη ιστορία.

Το Vallecas ήταν ένα ανεξάρτητο χωριό μέχρι τη δεκαετία του ’50 όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να ενώσει την περιοχή με τη Μαδρίτη. Μέχρι τότε, το χωριό φιλοξενούσε ανθρώπους της εργατικής τάξης από όλες τις περιοχές της Ισπανίας που δραπέτευαν από τη φτώχια των τόπων τους με την ελπίδα ότι θα βρουν μια δουλειά στην πρωτεύουσα της χώρας. Το Vallecas ήταν ένα χωριό μέσα στη Μητρόπολη, με χαμηλά εργατικά σπίτια και δρομάκια. Κατά τη δεκαετία του 80′, η υποβάθμιση και τα ναρκωτικά χτύπησαν την περιοχή, αλλά από τη δεκαετία του 90′ τα πράγματα βελτιώθηκαν. Πλέον, η περιοχή φιλοξενεί περίπου 240.000 κάτοικοι, αλλά διατηρεί έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Είναι ένα χωριό που είναι περήφανο για τις καταβολές του από την εργατική τάξη και την ανεξαρτησία τους από τη Μαδρίτη. Οι κάτοικοί του δεν αποκαλούνται madrilenos, αλλά vallecanos. Και η ομάδα τους είναι η RayoVallecano: “Η περηφάνεια της εργατικής τάξης”

«Το Βαγιέκας αποτελεί την επιτομή της εργατικής τάξης, απλά ρίξτε μια ματιά τριγύρω». «Ιστορικά, το Βαγιέκας είναι συνδεδεμένο με κοινωνικούς αγώνες και έχει υποφέρει κατά τη διάρκεια των χρόνων». Απόψεις από ανθρώπους που ζουν τους φρανχιρόχος στην καθημερινότητά τους.

Περνώντας την γέφυρα του Βαγιέκας στη Μαδρίτη, μπαίνεις σε έναν ξεχωριστό κόσμο. Και οι οπαδοί της Ράγιο γνωρίζουν τι εκπροσωπεί το Βαγιέκας. Οι κοινωνικές αξίες του ποδοσφαιρικού συλλόγου αποτελούν την ταυτότητά της. Αποτελούν τον φτωχό συγγενή του μαδριλένικου ποδοσφαίρου. Και είναι περήφανοι για αυτό! Περήφανοι που λειτουργούν έξω από το σύστημα.

Οι Μπουκανέρος πάντα έχουν τον δικό τους τρόπο να συνδυάζουν την οπαδική κουλτούρα τους με τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και με πάντα πρωτότυπο τρόπο να περνούν τα μηνύματά τους.

Για παράδειγμα ο σύλλογος έχει πραγματοποιήσει διπλή προπόνηση προκειμένου οι παίκτες να απέχουν από τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις την επόμενη ημέρα, ημέρα γενικής απεργίας. «Η ομάδα θα κάνει διπλή προπόνηση την Τετάρτη καθώς έχουμε αποφασίσει ότι την Πέμπτη δεν πρόκειται να προπονηθούμε. Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό και θα κατέβουμε στη γενική απεργία. Η απόφαση που πήραμε είναι η σωστή και όλοι την αποδεχόμαστε» υποστήριξαν οι παίκτες της ομάδας.


Όταν μια γυναίκα 85 ετών, που ζει εδώ και 50 χρόνια στο Βαγιέκας, ένα προάστιο της Μαδρίτης, αναγκάστηκε με πόνο ψυχής να αφήσει την κατοικία της αφού το ισπανικό κράτος της έκανε έξωση η λύση δεν δόθηκε από τον Δήμο ή κάποια οργάνωση αλληλεγγύης. Ο σύλλογος της Ράγιο Βαγιεκάνο, που εκπροσωπεί τις αξίες της συνοικίας της Μαδρίτης, ανέλαβε δράση.

«Η ομάδα δίνει το παρών όλο και περισσότερο στη γειτονιά τος Βαγιέκας. Μπορείς να χάσεις την ιδιοκτησία σου τη Δευτέρα, αλλά επιστρέφεις, ξυπνάς και συνεχίζεις τη μάχη», τόνισε ο προπονητής της ομάδα, Πάκο Χέμεθ. Και ο ίδιος, άλλωστε, είναι μαθημένος στις μάχες. Η ομάδα του τα τελευταία χρόνια επιβιώνει με πενιχρά μέσα, κάνοντας ανά διαστήματα και εξαιρετικά παιχνίδια. Ο Χέμεθ έχει εμφυσήσει ένα μοναδικό μαχητικό πνεύμα στην ομάδα του, η οποία μπορεί να συντριβεί, αλλά θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην αλλάξει το αγωνιστικό της στιλ. Πρόπερσι με τη λογική αυτή τερμάτισε στην όγδοη θέση, παρότι είχε το μικρότερο μπάτζετ της κατηγορίας. Πέρσι σώθηκε στο τέλος και φέτος συνεχίζει τη μάχη. Προτιμά να πέσει μαχόμενη, παρά να συμβιβαστεί.

Κάπως έτσι αντιλαμβάνονται την καθημερινότητα και οι κάτοικοι του Βαγιέκας. Μιας περιοχής, που όπως μπορείτε να δείτε στο video με το οδοιπορικό που ακολουθεί, είναι… μια κατηγορία μόνη της, παρότι ουσιαστικά αποτελεί μέρος της Μαδρίτης. Με βαθιές εργατικές ρίζες και ιστορικό… αντίστασης. Η Ράγιο παραμένει μία από τις λίγες ομάδες που διατηρεί τόσο μεγάλη τη σύνδεση με τα ιδανικά και τις αρχές της κοινότητας την οποία εκπροσωπεί.  Οι κοινωνικές αξίες του ποδοσφαιρικού συλλόγου δημιουργούν την ταυτότητά του. Οι οπαδοί γνωρίζουν ότι αποτελούν τον φτωχό συγγενή του μαδριλένικου ποδοσφαίρου. Και είναι περήφανοι για αυτό! Περήφανοι που λειτουργούν έξω από το σύστημα. Η Ράγιο δεν ελπίζει και πολύ σε τίτλους και διακρίσεις. Γνωρίζει άλλωστε ότι δεν έχει τα μέσα για να «χτυπήσει» τις μεγάλες συμπολίτισσες, τη Ρεάλ και την Ατλέτικο. Είναι όμως «μικρή στο γήπεδο, μεγάλη στις αξίες», όπως παραδέχονται χωρίς ίχνος κόμπλεξ οι οπαδοί της, οι Bukaneros, που στα ισπανικά σημαίνει «πειρατές» και υπάρχουν οργανωμένα από το 1992.

"Sponsored links"

Κόσμος και ομάδα κρατούν ψηλά τη σημαία της διαφορετικότητας και βρίσκονται πάντα στο πλευρό της κοινωνίας και των αδικημένων. Η στήριξη στην ογδοντάχρονη δεν είναι τυχαία.


Στην απεργία των ανθρακωρύχων πρόπερσι καλοκαίρι, γέμισαν με πανό γέφυρα σε κεντρικό δρόμο. Στις αυτοκτονίες στη χτυπημένη από την κρίση Ισπανία, απάντησαν με πανό που έγραφε «δεν είναι αυτοκτονίες, είναι δολοφονίες και ζητούσαν να σταματήσουν οι εξώσεις σε οικογένειες που χρωστούν. Όταν η κυβέρνηση Ραχόι ανακοίνωσε τα μέτρα λιτότητας, η Ράγιο Βαγιεκάνο αποτέλεσε τον μοναδικό σύλλογο στη χώρα που κατέβηκε σε απεργία. Το 2011, με τη στάση πληρωμών στο σύλλογο, κόσμος και ποδοσφαιριστές σχημάτισαν κοινό μέτωπο, ενώ σε ένδειξη αλληλεγγύης οι δεύτεροι συγκέντρωναν χρήματα για το απλήρωτο προσωπικό.

Στη μεγάλη απεργία της 14ης Νοεμβρίου του 2012, οι Bukaneros κάλεσαν με πανό όλο τον κόσμο να κατέβει στους δρόμους. Αποτέλεσμα ήταν η σύλληψη ενός μέλους τους, γεγονός που προκάλεσε πράξεις αλληλεγγύης και στην Ελλάδα, με οπαδούς του Ηρακλή να κάνουν συμβολική κατάληψη στο προξενείο της Ισπανίας στη Θεσσαλονίκη. Άμεση ήταν και η αντίδρασή τους μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, με πορείες, συνθήματα, πανό. Μέρος της ταυτότητάς τους άλλωστε αποτελεί η αντίθεση σε οποιαδήποτε φασίζουσα συμπεριφορά.

Απίστευτα πρωτότυπες είναι και οι χορογραφίες τους. Πέρυσι είχαν κάνει την… κηδεία του σύγχρονου ποδοσφαίρου, ενώ φέτος έστησαν ολόκληρο σκηνικό πάνω στη γνωστή σειρά των Simpsons, για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στα παιχνίδια που γίνονται τις Δευτέρες. Γυναίκες-μέλη των Bukaneros σήκωσαν πανό κατά της απαγόρευσης των εκτρώσεων. Πάντα εναρμονισμένοι με την κοινωνία και τις αρχές τους.

Οι «φρανχιρόχος» συνεχίζουν να αποτελούν ένα γαλατικό χωριό σε περιβάλλον σύγχρονου ποδοσφαίρου. Και όσο επιβιώνουν, αποδεικνύουν στην πράξη ότι όταν υπάρχει η θέληση και η πίστη στις αξίες, στο επαγγελματικό παιχνίδι υπάρχει χώρος για διαφορετικότητα.

http://agonaskritis.gr/h-περηφάνεια-της-εργατικής-τάξης-η-ομά/
ΚΕΡΚΙΔΑ ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΟ ΛΑΜΟΓΙΑ!!!

Αποσυνδεδεμένος RASTA

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.091
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #8 στις: Τετ 06 Ιούν 2018 21:57 »

Αποσυνδεδεμένος ΛΑΜΙΑ FANS

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.085
  • ΠΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΑΜΙΑ!
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #9 στις: Πεμ 07 Φεβ 2019 18:13 »
Ένα ακόμη άρθρο:

Παράθεση
«Η Ράγιο Βαγιεκάνο είναι κάτι παραπάνω από μια ομάδα!»

Ο Ρομπέρτο Τρασόρας, αρχηγός της Ράγιο Βαγιεκάνο, ο οποίος έχει περάσει από Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης, μιλάει στο FourFourTwo του gazzetta.gr για τους λόγους που η ομάδα του Βαγιέκας είναι τόσο ξεχωριστή.

Τις περισσότερες φορές που το όνομα της Ράγιο Βαγιεκάνο βρίσκεται στην επικαιρότητα είναι για μη ποδοσφαιρικούς λόγους. Πέρυσι, τα διεθνή ΜΜΕ της υποκλίθηκαν όταν ανέλαβε να πληρώσει το σπίτι μιας κυρίας 80 ετών από τη γειτονιά, στην οποία έγινε έξωση επειδή είχε μπει εγγυήτρια σε δάνειο του γιου της και αδυνατούσε να βοηθήσει στην αποπλήρωσή του. Ήταν επίσης η μοναδική ομάδα της Ισπανίας που κατέβηκε σε απεργία όταν η κυβέρνηση Ραχόι είχε ανακοινώσει μέτρα λιτότητας, θέλοντας να σταθεί αλληλέγγυα σε όλους όσοι επηρεάζονταν από τα μέτρα. Αυτά είναι μόνο μερικά πραδείγματα. «Μικρή στο γήπεδο, μεγάλη στις αξίες» αναφέρει ένα από τα χαρακτηριστικά πανό των οπαδών της, το οποίο περικλείει και την πραγματικότητα.

Το Βαγιέκας, προάστιο της Μαδρίτης έχει βαθιές εργατικές ρίζες και ιστορικό αντίστασης, με τον ποδοσφαιρικό σύλλογο να είναι από τους ελάχιστους που απομένουν για να κρατούν ψηλά τη σημαία της τοπικής κοινότητας και των όσων αυτή εκπροσωπεί. Άλλες ομάδες χαράσσουν ταυτότητα με βάση τα αθλητικά τους επιτεύγματα. Η Ράγιο το κάνει με βάση τις κοινωνικές της αξίες, τη διαφορετικότητα που εκφράζει εντός και εκτός γηπέδων, την μοναδική σχέση κόσμου-αγωνιστικού τμήματος. Το πρώτο μότο των οπαδών μετά τον περσινό υποβιβασμό στη Σεγούντα ήταν το «δεν έχει σημασία η κατηγορία». Ακόμα και όταν οι περαστικοί διοικούντες έχουν διαφορετική κατεύθυνση, η αντίθεσή του κόσμου εστιάζεται αποκλειστικά σε αυτούς και όχι σε εκείνους που τιμούν τον κεραυνό.



 Ο Ραούλ Μαρτίν Πρέσα, ο οποίος αγόρασε το σύλλογο το 2011 στο χείλος του γκρεμού, βρήκε τους οπαδούς απέναντί του από νωρίς, καθώς έθεσαν θέμα διαφάνειας στον τρόπο που πήρε την ομάδα, χωρίς να επενδύσει τα χρήματα που υποσχόταν. Μολονότι ο ίδιος υπερηφανευόταν για τις κοινωνικές δράσεις ομάδας και κόσμου και εισήγαγε τη φανέλα με την πολύχρωμη ρίγα κατά της ομοφοβίας, έχει κατηγορηθεί για «λογοκρισία και δικτατορία».

Τελευταίο κρούσμα στην κόντρα Πρέσα-κόσμου ήταν η απόφαση να αποκτηθεί από την Μπέτις ο Ουκρανός Ρομάν Ζοζούλια. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλο το ιστορικό του... τείχους που ύψωσαν προκειμένου να μην πατήσει στο Βαγιέκας. Οι Bukaneros κυκλοφόρησαν ένα κολλάζ αποδείξεων για το ότι είναι νεοναζί, ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται να δεχθούν την παρουσία του στο σύλλογο. Διοργάνωσαν μάλιστα συνέντευξη Τύπου για την Κυριακή, όπου θα παρουσιάσουν όλο το υλικό που έχουν συλλέξει στα Media. Η αφίσα κυκλοφορεί με το πρόσωπο του παίκτη μέσα σε απαγορευτικό και ένα τεράστιο «not welcome» να τον περιβάλλει.

Με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό, το FourFourTwo του gazzetta.gr βρήκε την ευκαιρία να συζητήσει με τον μεγάλο αρχηγό Ρομπέρτο Τρασόρας για τη διαφορετικότητα της Ράγιο Βαγιεκάνο. Ο 35χρονος πλέον μέσος πήρε το προσωνύμιο «μπρουχίτα» στα 7 χρόνια που πέρασε στον οργανισμό της Μπαρτσελόνα, στην οποία έπαιξε μέχρι τη δεύτερη ομάδα, καθώς το στιλ του θύμιζε Βερόν. Έπαιξε στη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, πήγε Νουμάνθια, Λας Πάμας και Θέλτα και το 2011 έριξε άγκυρα στη γειτονιά της Μαδρίτης, όπου γνώρισε κάτι το εντελώς ξεχωριστό. Και σταδιακά έγινε μέρος του. Ήταν εκείνος που ως αρχηγός μίλησε στα αποδυτήρια για τις δυσκολίες της 80χρονης και κίνησε τις διαδικασίες βοήθειάς της. Έκλαψε μπροστά στον κόσμο που τον χειροκρότησε ιπποτικά, μετά τον υποβιβασμό, αλλά έμεινε στην ομάδα που σημαίνει τόσα πολλά γι' αυτόν. Και μας εξηγεί τους λόγους.



Τι είναι αυτό που κάνει τη Ράγιο Βαγιεκάνο ξεχωριστή;

«Είναι διαφορετική για πολλούς λόγους. Αρχικά είναι μια ομάδα πολύ κοντά στην κοινωνία, πολύ κοντά στις αξίες που έχει. Μια ομάδα σχετική μικρή μπορείς να πεις, αλλά με αξίες πολύ πολύ ξεκάθαρες, όπως η αλληλεγγύη, το ότι είναι κοντά σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, όλα αυτά. Δείχνει τις αξίες αυτές προς κάθε κατεύθυνση και παρότι δεν είναι ένα κλαμπ που κατακτά τίτλους, αυτό την κάνει τόσο ξεχωριστή».

Έχεις παίξει σε ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα, αλλά έχεις δηλώσει ότι η Ράγιο σου έδωσε περισσότερα. Γιατί;

«Είναι λογικό κάθε ποδοσφαιριστής να ονειρεύεται παίξει σε μεγάλες ομάδες όπως η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα. Ίσως όμως να είναι οι σύλλογοι σαν τη Ράγιο εκείνοι που σου αφήνουν περισσότερο το σημάδι τους, για όλα αυτά που είπαμε πριν. Δεν έχει το ποδοσφαιρικό μέγεθος των άλλων, αλλά είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τα πράγματα που την κάνει διαφορετική. Οι ιδέες και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο. Με έφερε πιο κοντά στους ανθρώπους, με βοήθησε να δω τα προβλήματά τους διαφορετικά. Η ομάδα και ο κόσμος βαδίζουν προς την ίδια κατεύθυνση και όλα αυτά την κάνουν ένα ιδιαίτερο σύλλογο».



Οι παίκτες αισθάνονται όλη αυτή τη διαφορετικότητα;

«Σίγουρα, είναι κάτι που το αισθάνονται οι ποδοσφαιριστές και γίνονται μέρος του. Η ομάδα είναι πολύ κοντά στον κόσμο της γειτονιάς, σε εκείνους που έχουν ανάγκη, που έχουν προβλήματα. Πάντα τα κοινωνικά προβλήματα βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της ομάδας».

Το μότο «Mes que un club» συνοδεύει τη Μπαρτσελόνα. Το έζησες στην Καταλονία. Αισθάνεσαι ότι ισχύει και για τη Ράγιο;

«Χωρίς αμφιβολία είναι κάτι παραπάνω από ένα κλαμπ. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος αντίληψης της ζωής. Όταν λέμε για την Μπαρτσελόνα ότι είναι κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος αναφερόμαστε στις διαφορετικές διαστάσεις που έχει. Έτσι και η Ράγιο επίσης έχει μια ξεχωριστή κοινωνική διάσταση και δίνει το δικό της στίγμα στην τοπική κοινωνία. Σε μικρό βαθμό, αλλά υπάρχουν πολλά πράγματα, πολλές λεπτομέρειες, που την φέρνουν στο ύψος των μεγάλων ομάδων».



Η κατάσταση με τον Ζοζούλια δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα...

«Είναι μια περίεργη κατάσταση για εμάς τους ποδοσφαιριστές, γιατί δεν μπορούμε να εμπλακούμε σε όλο αυτό. Ο παίκτης δίνει τη δική του εκδοχή, ο κόσμος έχει άλλη. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει. Ακούμε με σεβασμό όλες τις πλευρές, όπως είναι λογικό εμείς δεν μπορούμε να πούμε πολλά γιατί δεν θέλουμε να επηρεάσουμε την κατάσταση. Οι οπαδοί λένε κάποια πράγματα, ο παίκτης ισχυρίζεται ότι δεν είναι έτσι, οπότε πρέπει να περιμένουμε».

Μπορεί ένας σύλλογος όπως η Ράγιο Βαγιεκάνο να επιβιώσει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο;

«Ναι, μπορεί. Και στην τελική νομίζω ότι λείπουν από το σύγχρονο ποδόσφαιρο τέτοιες ομάδες. Όχι με πολλά χρήματα, αλλά μεγάλες με διαφορετικό τρόπο, με τους παίκτες να είναι προσιτοί για τον κόσμο. Είναι διαφορετικές ομάδες, στις οποίες οι οπαδοί μπορούν να αισθανθούν πιο κοντά στον ποδοσφαιριστή. Είναι κοντά όχι μόνο όταν ο παίκτης μπαίνει μέσα στο γήπεδο για να αγωνιστεί. Και όλο αυτό μπορεί να σε κάνει να αγαπήσεις περισσότερο το ποδόσφαιρο».

Είναι κάτι το μοναδικό αυτό που συμβαίνει στο Βαγιέκας;

«Δεν ξέρω αν είναι μοναδικό, αλλά είναι κάτι το σπέσιαλ σίγουρα. Όλες οι ομάδες που ξέρω και έχω ζήσει αντιμετωπίζουν διαφορετικά τα πράγματα. Σε ελάχιστες γίνονται κάποια από αυτά που γίνονται εδώ. Κάποιες φορές πάνε καλά, άλλες όχι, ωστόσο γίνονται πράγματα που δεν τα έχω συναντήσει πουθενά αλλού. Και σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο».

από Gazzetta.gr
ΚΕΡΚΙΔΑ ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΟ ΛΑΜΟΓΙΑ!!!

Αποσυνδεδεμένος ΛΑΜΙΑ FANS

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.085
  • ΠΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΑΜΙΑ!
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #10 στις: Δευ 01 Απρ 2019 23:25 »
Παράθεση
Ράγιο Βαγιεκάνο: Η Μπαρτσελόνα των "φτωχών"

Τη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε το «προλεταριανό» ντέρμπι στην Ισπανία ανάμεσα στη Ράγιο Βαγιεκάνο και την Χετάφε. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Ράγιο με 3-1 τελικό σκορ. Για κάποιον που είναι συχνός επισκέπτης στο Βαγιέκας από την περίοδο που ήταν στην ομάδα ο Φέλιξ Μπαρδέρας έχουν αν έρθουν τόσες ευχάριστες αναμνήσεις από το ενθουσιώδες και επιθετικό ποδόσφαιρο που παίζει αυτή η ομάδα.

Τώρα το ξανακάνουν. Με προπονητή τον Πάκο Χέμεθ, η Ράγιο είναι στην έβδομη θέση του βαθμολογικού πίνακα που οδηγεί στην έξοδο της Ευρώπης και έχουν φτάσει μέχρι εκεί με το χαμηλότερο μπάτζετ του πρωταθλήματος με παίκτες και προσωπικό να κοστίζουν συνολικά εφτά εκατομμύρια ευρώ.
Συχνά οι φίλαθλοι λένε ότι η Μπατσελόνα έχει ήδη κάνει μεγάλη ζημιά στο ποδόσφαιρο, επειδή πλέον ο καθένας θέλει να παίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και πολλές ομάδες δεν μπορούν να το καταφέρουν αυτό. Η Ρεάλ Βαγιαδολίδ διέλυσε με 6-1 τη Ράγιο τον Οκτώβρη και τότε πολλοί είπαν ότι ο τρόπος παιχνιδιού του Πάκο Χέμεθ ήταν καταδικασμένος αλλά εκείνος συνέχισε με την ίδια φιλοσοφία και η ομάδα του πήγε μπροστά.

Η ομάδα της Ράγιο προσπαθεί να παίξει καλό ποδόσφαιρο όπως και κάθε ομάδα πρέπει να προσπαθεί να το καταφέρει αυτό. Δεν γίνεται να κερδίζει πάντα και αυτό είναι εύλογο, ανεξάρτητα από το πόσο καλό ποδόσφαιρο παίζει αλλά είναι πάντα καλό να προσπαθείς να παίζεις ελκυστικό ποδόσφαιρο.
Ακόμα, δεν χρειάζεται να υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο θέαμα και το αποτέλεσμα γιατί η ιστορία έχει δείξει ότι οι ομάδες που διστάζουν δεν πάνε καλύτερα από αυτές που τολμούν.

Αν δούμε την εθνική Ουγγαρίας του Πούσκας, τη Ρεάλ του ντι Στέφανο, τις πολλές καλές εκδοχές ανά τα χρόνια της εθνικής Βραζιλίας, τον Άγιαξ του Κρόιφ και τη Μίλαν του Σάκι όπως τώρα είναι η Μπαρτσελόνα και η εθνική Ισπανίας έχουν αποδείξει ότι μπορείς και να κερδίζεις παίζοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο. Από την άλλη πλευρά, αυτή η ομάδα της Ράγιο αξίζει να παίζει στην πράιμ τάιμ ζώνη θεαματικότητας τα βράδια της Δευτέρας. Υπάρχει κάτι το μοναδικό σε αυτό το σύλλογο που ο πρόεδρος της ομάδας, Ραούλ Πρέθα το έχει καταφέρει μέσα από τη σκληρή δουλειά.

από Novasports.gr
ΚΕΡΚΙΔΑ ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΟ ΛΑΜΟΓΙΑ!!!

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 12.943
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #11 στις: Παρ 17 Μάι 2019 18:40 »
Παράθεση
Την Κυριακή η Ράγιο Βαγιεκάνο φιλοξένησε τη Βαγιαδολίδ. Την ώρα που οι γηπεδούχοι είχαν ήδη υποβιβαστεί, οι φιλοξενούμενοι ήθελαν νίκη για να σωθούν. Για να εκμεταλλευτεί τον αγώνα όσο μπορεί, ο πρόεδρος της Ράγιο, Μάρτιν Πρέσα, όρισε την τιμή των εισιτηρίων των φιλοξενούμενων στα 50-80 ευρώ (!), ένα ποσό διπλάσιο απ'αυτό που είχε χρεώσει η Βαγιαδολίδ στον 1ο γύρο. Η λύση ήρθε τελικά από τους οπαδούς της Ράγιο, που ενοχλημένοι από την πρωτοβουλία της διοίκησης τους, σε μια κίνηση οπαδικής αλληλεγγύης πρόσφεραν τα εισιτήρια διαρκείας τους σ'όσους φίλους της Βαγιαδολίδ ήθελαν να βρεθούν στο γήπεδο. Όπως δήλωσε και ο Βραζιλιάνος Ρονάλντο (ιδιοκτήτης της Βαγιαδολίδ από πέρσι): "Ευτυχώς στη Ράγιο υπάρχουν ακόμα άνθρωποι με μεγάλη καρδιά που προσφέρθηκαν να μας βοηθήσουν"
El Sombrero

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 12.943
    • Προφίλ
Απ: Ράγιο Βαγιεκάνο: Το καμάρι της εργατικής τάξης
« Απάντηση #12 στις: Σαβ 15 Ιούν 2019 00:27 »
Παράθεση
Μπορεί τα τελευταία χρόνια να τη βλέπουμε συχνά στην Πριμέρα να αντιμετωπίζει τους μεγάλους της Ισπανίας αλλά η Ράγιο Βαγιεκάνο παραμένει μια κανονική ομάδα γειτονιάς. Οι παίκτες της συμμετέχουν στα προγράμματα στήριξης της περιοχής, μαγειρεύουν στο κοινωνικό κέντρο του Βαγιέκας που προσφέρει φαγητό σε όσους το έχουν ανάγκη, ενώ κάποιοι εξ αυτών συχνάζουν στα μαγαζιά της γειτονιάς. Όταν το 2014 οι άνθρωποι της ομάδας βοήθησαν την ηλικιωμένη Κάρμεν να σώσει το σπίτι της, ο εγγονός της περίμενε έξω από τα αποδυτήρια τους παίκτες για να τους ευχαριστήσει. Τότε ο Τίτο, που εκείνη την εποχή έκλεινε 5 χρόνια στη Ράγιο, του απάντησε: "Γι'αυτό είμαστε εδώ"
El Sombrero