Περί οράματος και στόχων.

[pextempalla]

   Ας πούμε ωραία εικόνα και όραμα θα ήταν γεμάτο το πέταλο από πιτσιρίκια γυμνασίων στα οποία η ομάδα θα είχε μοιράσει μπέχο προσκλήσεις. Από γυμνάσια της πόλης, αλλά κι από γυμνάσια απομακρυσμένων χωριών, που η παε θα μεριμνούσε να πάει να φέρει και να γυρίσει πίσω. 

Αυτό, ρε μπαρμπαΛΟΚΟ, καημό το έχω κι εγώ ρε.
Μάλλιασε η γλώσσα μου να το γράφω χρόνια τώρα.
Το πέταλο γεμάτο πιτσιρικάδες, ΝΙΑΤΑ ΡΕ!
Αυτές μάλιστα, είναι καλές ιδέες.

Καλά, αυτό με το πάνω πέταλο έχει καταντήσει πονεμένη ιστορία... Ο πρόεδρος έχει 0 κόστος να γεμίσει το πέταλο από γυμνασιόπαιδα.
Αλλά χάνει 1ον: γεμάτο γήπεδο και 2ον: μελλοντικούς πελάτες.

[PizzAS]

Οραμα λοιπον...
Οραμα μου ειναι να ξαναζησουμε καποιες καλες στιγμες του παρελθοντος οπου το γηπεδο γεμιζε με κοσμο που αφηνε το λαρυγγι του εκει.
Θα αναφερομουν και στα 3-4-5 λεωφορεια που ξεκινουσαν καθε 2 Κυριακες απο την Νομαρχια για ολη την Ελλαδα,αλλα με τις οικονομικες συγγυριες που επικρατουν θα αργησουμε να το ξαναζησουμε αυτο,οποτε ας μεινουμε στο 1ο σκελος για τα εντος εδρας ματς.
Στοχος ειναι να μην ξαναζησουμε το γνωστο μας ασανσερ στις κατηγοριες(και σε αυτο η διοικηση εχει παρει αριστα) αλλα να κυνηγαμε καθε χρονο εξοδο στην Ευρωπη με οσο το δυνατον καλο ποδοσφαιρο(αυτο θα ξαναφερει και κοσμο στο γηπεδο).
Θα θιξω λιγο το θεματακι που εχει προκυψει εδω μεσα και οχι μονο με την γκρινια για την αποδοση της ομαδας.
Η ομαδα σιγουρα θα πρεπει να κριθει αυστηρα απο εδω κα περα οπου το προγραμμα ειναι πιο βατο και επεστρεψαν οι τραυματιες.
Συγνωμη αλλα κανετε λαθος οταν λετε οτι καποιος ειναι στο απυροβλητο γιατι τοτε εκανε αυτο το καλο και του χρωσταμε.Μου θυμιζει τις ενδοξες εποχες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ οπου επειδη μας βολεψε το παιδι στο δημοσιο θα πρεπει καθε φορα που ερχονται εκλογες να το ψηφιζουμε και να μην γκρινιαζουμε για τις μιζες π.χ.
Ολοι οι εμμισθοι κρινονται σε ολες τις δουλειες του κοσμου,εδω γιατι πρεπει να αλλαξουμε τον κανονα και την λογικη?
Ειναι λογικο να μην γινονται μεγαλα ανοιγματα σε συμβολαια απο την στιγμη που ειμαστε σε <μνημονιο> ως ΠΑΕ,αλλα πρεπει να υπαρχουν και 2-3 παιχτες οπου θα μπορουν να δωσουν το κατι παραπανω μεσα στο γηπεδο και θα σηκωσουν με μια ενεργεια απο το καθισματακι του αυτον που ηρθε γηπεδο,και απο την καρεκλα της καφετεριας για να ερθει και αυτον που δεν ηρθε.
Με τον φετινο μεταγραφικο σχεδιασμο και την φιλοσοφια του κοουτς δεν νομιζω οτι μπορει να συμβει κατι τετοιο δυστυχως.
Το νορμαλ(οπως το εχω εγω στο μυαλο μου) ειναι οι μεταγραφες να γινονται συμφωνα με τις αναγκες που εχει η ομαδα σε συγκεκριμενες θεσεις που χρειαζομαστε για να παιξουμε το συστημα που εχουμε επιλεξει.Αυτο που βλεπω να γινεται ειναι οτι πηραμε οποιον βρηκαμε πιο φτηνο και θα παλεψουμε να του μαθουμε την νεα του θεση.Δεν ειναι ετσι.Ή αλλαζει συστημα η ομαδα ή θα βλεπουμε καθε βδομαδα παιχτες που δεν ξερουν τι να κανουν μεσα στο γηπεδο.Ο Γιακος ΔΕΝ ειναι σεντερ φορ,ο Μανθατης ΔΕΝ ειναι 8αρι,ο Μπουκουβαλας ΔΕΝ ειναι αριστερο μπακ χαφ
Να σημειωσω κατι πολυ σημαντικο που εχω διαπιστωσει μεχρι στιγμης και μακαρι να συνεχιστει μεχρι τελος της σεζον.Σαν να ειναι λιγο καλυτερη η διαιτησια φετος και για αυτον τον λογο εχουν χασει τοσους βαθμους οι μεγαλοι,οπου αλλες χρονιες θα τα καθαριζαν με ενα σφυριγμα αυτα τα παιχνιδια.
Διαφωνιες και διαφορετικες φιλοσοφιες θα υπαρχουν παντα και εδω μεσα και παντου,αυτο ειναι υγεια εξ'αλλου.Αρρωστο ειναι να υπαρχουν εμμονες και απο τους μεν και απο τους δεν.Ας βαλουμε ολοι το μυαλουδακι μας κατω και ας πραξουμε φυσιολογικα,να χειροκροταμε τα σωστα και να κραζουμε τα λαθη.Δεν ειναι ουτε ολα λαθος,ουτε ολα σωστα

[GIWRGIS]

Εμένα το όραμά μου για τον ΠΑΣ είναι λίγο διαφορετικό από αυτά που διάβασα ως τώρα, αλλά εμπεριέχεται και σε αυτά ως μέρος τους.

Τις δύο ώρες την εβδομάδα, που κάθομαι στο κάθισμά μου στο Ζωσιμάδες, ή στον καναπέ μου στα εκτός έδρας θέλω να βλέπω λίγο μπαλίτσα στρωτή.

Έναν-δυο ωραίους επιθετικούς συνδυασμούς, δυο-τρία καλά σουτ, μια ατομική ενέργεια που θα κάνει απ'την κερκίδα να ακουστεί ένα ΩΩΩωωωωω,
δυο καλά τάκλιν στην καρωτίδα αν χρειάζεται, μια απόκρουση στο τσακ, πάθος σε κάθε μονομαχία...

Αυτό είναι το όραμά μου για τον ΠΑΣ!

Να... Πώς παίξαμε με την ΑΕΚ την 2η αγωνιστική;
Έτσι.
Αυτό.
Με ένοιαξε που ήρθε 0-0;
Όχι πολύ. Έφυγα χορτάτος και ικανοποιημένος.
Ας παίζουμε έτσι στα περισσότερα ματς κι ας βγαίνουμε 9οι στο τέλος.
(Προφανώς αν παίζουμε έτσι, δεν θα βγαίνουμε 9οι, αλλά λέμε...)

 

[BILLY_STAM]

Και τι ζητάω
και τι ζητάω
με τον ΠΑΣ Γιάννινα
στο Champions League να πάωωωωω

Και τι ζητάω
και τι ζητάω
το σεντόνι
μεσ' στη σέντρα να κουνάωωωωω

[PAS-o-media]

sport24.gr

Ποιος είναι ο ΠΑΣ, ποιος είναι ο ΠΑΟ;
Επιμέλεια: Πάνος Βόγλης



Ο Πετράκης και οι παίκτες του δουλεύουν στον ΠΑΣ με ηρεμία και χωρίς περιττά εμπόδια. Την ίδια στιγμή σκεφτόμουν τα βάσανα που περνάει ο Παναθηναϊκός. Γράφει ο Πάνος Βόγλης.

Βρισκόμουν αυτές τις ημέρες στα Ιωάννινα για τη ρεβάνς Κυπέλλου του ΠΑΣ με τον Λεβαδειακό. Το εντυπωσιακό 4-0 και το άνετο πέρασμα στους 8 της διοργάνωσης. Μιλώντας με ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας και της ομάδας (εντός και εκτός αυτής), κατάλαβα πόσο σωστά, ήρεμα και χωρίς περιττά εμπόδια δουλεύουν ο Πετράκης και οι παίκτες.

Και την ίδια στιγμή σκεφτόμουν τα βάσανα που περνάει ο Παναθηναϊκός, το βάρος που σηκώνει χωρίς προφανή λόγο ο Ουζουνίδης και πώς πορεύονται οι δύο οργανισμοί. Όχι, δε θέλω να συγκρίνω τα μεγέθη. Είναι άδικο και για τους δύο. Ούτε να ρίξω τον πήχη στο "τριφύλλι" και να το βγάλω από το κάδρο των Big-4. Αν και μέχρι στιγμής το τελευταίο το πετυχαίνει με μεγάλη ταχύτητα πτώσης το ίδιο το κλαμπ.

ΤΑ "ΣΥΝ" ΤΟΥ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ
Δείτε όμως μερικά δεδομένα. Το ένα κλαμπ:

1.Άκουσε τον ιδιοκτήτη του στις 31/12 να λέει δημόσια πως έχουν πληρωθεί οι πάντες και η ομάδα δε χρωστάει σε κανέναν.

2.Πέρασε στους προημιτελικούς του Κυπέλλου.

3.Δεν έχει (τουλάχιστον εφέτος) χορηγία από το κράτος, αλλά ζει από ίδια κεφάλαια και δύο μεγάλες χορηγίες ιδιωτικών εταιρειών.

4.Ο προπονητής βρίσκεται εκεί από το 2014 και δουλεύει με τις συνθήκες που θέλει.

5.Πούλησε (απευθείας) παίκτη στην Άρσεναλ, με πολύ καλά χρήματα, παίκτη που προέκυψε από δουλειά στα δικά της μέρη. Ο Μαυροπάνος είναι από το χωριό του ιδιοκτήτη του ΠΑΣ, Γιώργου Χριστοβασίλη.

ΤΑ ΠΛΗΝ ΤΟΥ "ΤΡΙΦΥΛΛΙΟΥ"
Την ίδια στιγμή το άλλο κλαμπ:

1.Δεν έχει καν ιδιοκτήτη. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται περίπου 4 μήνες "μέσα", γίνονται απολύσεις και φυσικά το 70% του ρόστερ ψάχνει άλλη ομάδα.

2.Αποκλείστηκε από τη Λαμία, από τη συνέχεια του Κυπέλλου.

3.Αναζητεί νέες χορηγίες από το κράτος, έμμεσα ή άμεσα, αλλιώς δεν βγαίνει η σεζόν. Οι ιδιώτες χορηγοί δεν τρελαίνονται πια να διαφημιστούν στον Παναθηναϊκό.

4.Ο προπονητής θα μπορούσε να μείνει χρόνια, αλλά και αυτός ξέρει ότι αργά ή γρήγορα θα βρίσκεται σε άλλον πάγκο. Απορώ πώς έμεινε μετά την ήττα από τον Παναιτωλικό, όταν είχε αποφασίσει να φύγει.

5.Δεν μπορεί να πουλήσει εύκολα κανέναν παίκτη σε συμφέρουσα τιμή. Ξεπουλάει και χάνει βασικά γρανάζια της μηχανής του από διεκδικητές του τίτλου. Ακόμη και ο Βλαχοδήμος που πήγε στη Μπενφίκα, νομίζω δεν πουλήθηκε στα χρήματα που έπρεπε και φυσικά δεν προέκυψε από δουλειά των Ακαδημιών ή έστω από δουλειά του συλλόγου.

Η ΦΑΓΩΜΑΡΑ ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
Ελπίζω να καταλάβατε γιατί δε βάζω στο ίδιο κάδρο ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακό. Θα ήταν αστείο και θα μου λέγατε “καλά ρε φίλε, που ζεις”; Ακριβώς.

Φοβάμαι ότι η κοινωνία του Παναθηναϊκού δεν έχει καταλάβει που ζει και πώς ζει. Ακόμη τρώγονται μεταξύ τους οι μεν με τους δε. Αλήθεια ποιοι είναι οι από δω και ποιοι οι από κει; Δε θα έπρεπε να θέλουν ΟΛΟΙ το καλό της ομάδας τους;

Βρίζουν τον Αλαφούζο που παράτησε το καράβι. Υπάρχουν εκείνοι που λένε “όχι κύριοι, εσείς δε δικαιούστε να τον βρίζετε, γιατί κάποτε τον στηρίζατε”.

Τα χώνουν ακόμη στον...Βαρδινογιάννη. Ότι ακόμη επηρεάζει καταστάσεις και αυτός έφερε την ομάδα σε αυτό το χάλι, με παρασκηνιακές κινήσεις.

Μετά βρίζουν οι υποστηρικτές των Βαρδινογιάννηδων εκείνους που κατέβηκαν στο συλλαλητήριο σχεδόν 10 χρόνια πίσω! Δέκα χρόνια ρε φίλε. Τι ζούμε;

Θα μου πείτε, εδώ κατηγορούμε κάποιους που το 1981 ψήφισαν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ε, ναι, μιλάμε για...επίκαιρα ζητήματα.

ΤΟ BRAND ΠΟΥ ΑΡΓΟΣΒΗΝΕΙ...
Και σταματώ εδώ, γιατί το πράγμα γίνεται ακόμη πιο μπλεγμένο, βρωμερό και συνάμα αποκρουστικό. Όχι μόνο για εμάς, αλλά και για έναν νέο παίκτη που θέλει να κάνει καριέρα. Ναι, προφανώς το brand name παραμένει ακόμη σε καλό επίπεδο για την Ελλάδα. Αλλά για πόσο ακόμη;

Με όλα αυτά, εσείς, αν ήσασταν στη θέση ενός παίκτη που είχε πρόταση από τον (κάθε) ΠΑΣ και από τον Παναθηναϊκό, τι θα επιλέγατε; Προσοχή, δεχόμεθα μόνο σοβαρές απαντήσεις.

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑΚΤΙΚΗ
Η μεταγραφή του Μαυροπάνου έφερε τον ΠΑΣ στο προσκήνιο για λόγους που παλαιότερα ήταν φρούδες ελπίδες. Τώρα βλέπουμε ότι αλλάζει κάτι στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Όχι, δε μικραίνει η ψαλίδα. Απλώς οι περισσότεροι πιο “μικροί” άρχισαν να δουλεύουν σωστότερα και να μην περιμένουν μόνο την ελεημοσύνη (σε παίκτες) των μεγάλων. Θα πάρουν και από αυτούς, αλλά ζουν και χωρίς αυτήν τη συνθήκη.

Ο Ατρόμητος, ο ΠΑΣ, ο Πανιώνιος, η ΑΕΛ, η Ξάνθη, η Παναχαϊκή που έρχεται με φόρα και με... Κατσουράνη από την πιο κάτω κατηγορία, άλλαξαν τακτική. Κάνουν τα δικά τους κουμάντα, στρώνουν το πάπλωμα ως εκεί που πάει, οργανώνονται, σου λένε θα πάρεις τόσο και τα παίρνεις και μετά ζητάνε παίκτη υπέρβασης από τους μεγάλους. Με τα στραβά τους και τα θετικά τους.

Αλήθεια, από αυτόν τον Παναθηναϊκό, πόσους παίκτες θα ήθελε ο (κάθε) ΠΑΣ;

[fon7]

Αλήθεια πόσες φορές οι δημοσιογράφοι έριξαν τα φώτα τους στις υπόλοιπες ομάδες;Πόσες φορές μίλησαν για τα θαύματα που έχει κάνει ο ΠΑΣ τα τελευταία χρόνια;Το ίδιο ισχύει για πολλές άλλες ομάδες σαν τον ΠΑΣ.Ακόμα και σε αυτό το άρθρο,για τον βάζελο μιλάει.Βασικά για αυτόν θέλει να μιλήσει.Όχι για τον ΠΑΣ.Κλάμα για τον βάζελο.Όχι χαρά για τον ΠΑΣ,τον κάθε ΠΑΣ.
Φτάσαμε όλη η Ελλάδα να υποστηρίζει 2-3 ομάδες.Να γίνονται οπαδικοί στρατοί.Να γίνονται οπαδικές οι εφημερίδες.Να σφάζονται για πλάκα στις γειτονιές της Αθήνας ή και αλλού.Γενικά μαύρο χάλι.

[ΛΟΚΟ]

Ήταν καλοκαίρι του όχι και πολύ μακρινού 2013.
Ο ΠΑΣ είχε κερδίσει την έξοδό του στην Ευρώπη, την οποία έχασε αργότερα στα χαρτιά, αν θυμάστε.
Βέβαια είχε συμμετάσχει και στα πλέιόφια της περιόδου. Όπου στο τέλος του πρώτου γύρου ήταν πρώτος.
Κι είχε βγει ο πρόεδρας της ομάδας που προηγείτο στα πλειόφια κι έιχε πει, ότι η ομάδα ΤΟΥ δεν είναι για τσάμπιονσλίγκια...
Και ο ΠΑΣ στον δεύτερο γύρο κατέρρευσε και τερμάτισε τελευταίος.
Κι είχε τότε γράψει ο Αποδυτηριάκιας τα παρακάτω (τόχω στο πισι μου αποθηκευμένο, προφανώς κάπου θα υπάρχει και στα νετια, αν έχετε την ευγενή καλωσύνη, γράφτε κάποιος την πηγή, εγώ δεν έχω μα καμία όρεξη να σερφάρω ...πέφτω στο 2-0 και χαλιέμαι χειρότερα).

Τα μπολντ είναι θκάμ (εκτός του τίτλου νταξ):

ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΣΤΟ ΜΑΓΚΑΝΟΠΗΓΗΔΟ
03/06/2013
Δύο νίκες ο ΠΑΣ Γιάννινα στα πλαίη-οφ και ήταν μέχρι εκεί. Πήρε μία ακόμα ισοπαλία, εκτός έδρας, και τελείωσε. Τελευταίος και ιδρωμένος τερμάτισε στα πλαίη-οφ. Γιατί; Επειδή έχει πρόεδρο μικρό. Όπως το λέω. Πρόεδρο που βλέπει μέχρι τον ίσκιο του, όχι παραπέρα.

Το λένε οι πολιτικοί, αυτές οι καραπουτάνες, που έχουν πιάσει το νόημα. Έχουμε όραμα, σου λένε. Κι έτσι είναι. Για να πας μπροστά όχι στην πολιτική, με την πολιτική δεν πας πουθενά. Έχεις, δεν έχεις όραμα μέσω της πολιτικής είσαι καταδικασμένος να πηγαίνεις μόνον προς τα πίσω. Διαπιστωμένο αυτό. Ιστορικά.

Στα Γιάννινα αυτός που ασπρίζει τις γραμμές στο γήπεδο, δεν έχει όρεξη, δεν έχει όραμα. Τι μας λες, ρε αποδυτηριάκια; Σοφές κουβέντες, σου λέω. Ο κλητήρας στο γήπεδο, αυτός που μαζεύει τις μπάλλες στα αποδυτήρια, το παιδί για τα θελήματα στην ΠΑΕ, όλοι αυτοί πρέπει να αισθάνονται ότι εργάζονται σε ομάδα με όραμα. Και το πράμα ξεκινάει από επάνω, από το κεφάλι.

Δεν μιλάμε μόνον για τα Γιάννενα. Η κουβέντα είναι ακαδημαϊκή. Λοιπόν.

Οι παίκτες κάποια στιγμή θα σε σπρώξουν.
Ο προπονητής θα αβαντάρει το σπρώξιμο των παικτών, για να βγει το κάρο από τη λάσπη.
Δεν φθάνουν ούτε οι φίλαθλοι να γεμίζουν το σινεμά, που για να γίνει Παράδεισος χρειάζεται το γαμημένο όραμα.

Και το όραμα στο λανσάρει, στο εμπνέει, με συγκεκριμένες ενέργειες, στην πράξη, η προεδράρα. Ο αρχηγός. Το αφεντικό του μαγαζιού. Με φουκαρά μπροστάρη, με βιοπαλαιστή, μ'αυτόν που νοιάζεται μονάχα πως θα την βγάλουμε καθαρή, μία ζωή θα είσαι στο ίδιο μαγκανοπήγαδο

Και τελειώνω με το θκομ:

...μια στάλα όραμα να υπήρχε, μια στάλα εγωισμός, καθολου βόλεμα με τα μέτρια κι είναι η εποχή, με τα χάλια του ελληνικού κλωτσοσκουφίου, για τα πολύ μεγάλα.
Αλλά στόχοι ποτέ δε μπήκανε, για τα, έστω σκέτα, μεγάλα, το ...όσα πάνε κι όσα έρθουν, αρκεί να βγαίνει η χρονιά, μόνο στόχος δεν είναι.

[davelis]

αρκεί να βγαίνει η χρονιά, μόνο στόχος δεν είναι.

Φετος δεν θα βγει ουτε η χρονιά δυστυχώς

[ahpas]

Ο χβ στηριζει Πετρακη δυστηχως πεσαμε κυριοι μεχρις εδω.

[Mpakoulieros]

Η Σουηδία έχει τη δική της Λέστερ – Το θαύμα της Μιάλμπι συγκλονίζει τη χώρα

Η μικρή ομάδα από το ψαροχώρι του Χέλεβικ, Μιάλμπι έγραψε ιστορία κατακτώντας για πρώτη φορά το πρωτάθλημα Σουηδίας

Η Σουηδία ζει ένα από τα πιο όμορφα και απίστευτα ποδοσφαιρικά της παραμύθια. Ενώ η εθνική ομάδα απέτυχε να βρει τον δρόμο της προς το επόμενο Μουντιάλ, η Μιάλμπι έγραψε το δικό της κεφάλαιο δόξας, κατακτώντας για πρώτη φορά στην ιστορία του το πρωτάθλημα Allsvenskan, την κορυφαία κατηγορία της χώρας. Με τη νίκη της απέναντι στη Γκέτεμποργκ (0-2) και τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε, ο μικρός σύλλογος από την ακτή της Βαλτικής σφράγισε μια ανεπανάληπτη επιτυχία, που θυμίζει το έπος της Λέστερ του 2016 ή της Βερόνα του 1985.

Η Μιάλμπι προέρχεται από το Χέλεβικ, ένα μικρό ψαροχώρι 1.500 κατοίκων στο δήμο Σέλβεσμποργκ. Εκεί όπου η θάλασσα, η αλιεία και η καθημερινότητα των ανθρώπων καθορίζουν τον ρυθμό της ζωής, μια ποδοσφαιρική ομάδα κατάφερε να ενώσει ολόκληρη την κοινότητα και να γίνει σύμβολο ελπίδας και περηφάνιας. Ο ιδιοκτήτης του συλλόγου, Μάγκνους Έμεους, έχτισε ένα μοντέλο βασισμένο στη βιωσιμότητα, στην οικονομική πειθαρχία και στο τοπικό ταλέντο – χωρίς υπερβολές, χωρίς δάνεια, χωρίς να χαθεί ο δεσμός με τη γη και τους ανθρώπους της.

Το γήπεδο των μόλις 6.000 θέσεων γέμιζε σε κάθε αγώνα με 5.000 φιλάθλους, ενώ σε μια περιοχή όπου η καθημερινότητα κινείται αργά, το ποδόσφαιρο έγινε πηγή ενότητας και ταυτότητας. Το χωριό που κάθε καλοκαίρι μεταμορφώνεται με το Trajazz Festival, φέτος βίωσε έναν διαφορετικό παλμό: τον ήχο των πανηγυρισμών για έναν ιστορικό τίτλο που κανείς δεν τολμούσε να ονειρευτεί.

Η ιστορία της Μιάλμπι δεν είναι απλώς μια αθλητική επιτυχία. Είναι η απόδειξη ότι το όραμα, η οργάνωση και η πίστη μπορούν να νικήσουν το χρήμα και την παράδοση. Σε μια Allsvenskan που για δεκαετίες κυριαρχούσαν τα μεγάλα ονόματα της Μάλμε, της ΑΪΚ, της Γκέτεμποργκ ή της Χάμαρμπι, ένα μικρό σύνολο με πείσμα και ψυχή ανέτρεψε όλα τα δεδομένα.

Οι παίκτες, κυρίως Σουηδοί και λίγοι ξένοι, μοιράστηκαν την ίδια φιλοσοφία: δουλειά, ομαδικότητα και σεβασμός στη φανέλα. Το αγωνιστικό τους πλάνο, γεμάτο ενέργεια και πειθαρχία, θύμιζε την τακτική επανάσταση που είχε φέρει ο Κλαούντιο Ρανιέρι στη Λέστερ. Και όπως τότε, έτσι και τώρα, ο κόσμος είδε το ποδόσφαιρο να ξαναγίνεται αυτό που αγαπά: ένα παιχνίδι όπου οι μικροί μπορούν ακόμη να ονειρεύονται.

Η Μιάλμπι του 2025 γράφει τη δική της σελίδα στην ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ιστορία. Από ένα ήσυχο χωριό στις ακτές της Βαλτικής, μια ομάδα απέδειξε πως ακόμη και μακριά από τα φώτα, η πίστη και το πάθος μπορούν να αλλάξουν τα πάντα. Ένα θαύμα στη Σουηδία – μια νέα Λέστερ γεννήθηκε στον βορρά. Θα παίξει για Για πρώτη φορά στην ιστορία της και στην Ευρώπη που την περιμένει την επόμενη χρονιά να την δει και να την θαυμάσει στον πρώτο γύρο των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ. Ένα πανέμορφο παραμύθι έχει και συνέχεια.

https://www.in.gr/2025/10/21/sports/football/souidia-exei-ti-diki-tis-lester-thayma-tis-mialmpi-sygklonizei-ti-xora/

Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να πετύχουμε κάτι αντίστοιχο και εδώ εν ευθέτω χρόνω και να σπάσουμε το ολιγοπώλιο του χρήματος.

Ίσως ο Σιόντης κάτι τέτοιο να έχει στο μυαλό του μόλις ξεμπλέξουμε με τα χοντρα.

[pextempalla]

Συμφωνώ 100 % και η προσπάθεια για διακρίσεις είναι ο μόνος τρόπος για να κάνεις νέους φιλάθλους και να επιστρέψει μαζικά ο κόσμος δίπλα στην ομάδα.
Αν φυτοζωείς όπως γίνεται μέχρι τώρα, υπάρχει και μεγαλύτερος οπαδικός κατήφορος. Οι 2-3 χιλιάδες που πάμε μέχρι τώρα στο γήπεδο να γίνουμε οι μισοί σε λίγο καιρό, καθώς θα μεγαλώνουμε ηλικιακά και από πίσω δεν υπάρχει νέο αίμα.
Κοιτάω την κερκίδα των οργανωμένων κια με πιάνει απογοήτευση. 3 και ο κούκος....

[Fontas84]

Μην ξεχνάμε κάτι όμως. Και η Λέστερ και η ομάδα απο τη Σουηδία βγήκαν πρώτοι σε πρωταθλήματα υγιή.
Εδω μιλάμε για πρωτάθλημα που διοικείται απο εγκληματικές οργανώσεις εδώ και δεκαετίες.

Και την καλύτερη ομάδα να έχεις δε θα σε αφήσουν να κάνεις το κάτι παραπάνω.
Όχι μόνο για πρωτάθλημα, ούτε για 2-3 θέση.
Δεν σπάει το big4.

Καθίστε και θα δείτε πως θα πάνε τη Λειβαδιά σε λίγο καιρό.

[pextempalla]

Δε χρειάζεται να πάρεις πρωτάθλημα ντε και καλά. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να προσπαθείς να χτυπάς την 5άδα κάθε χρόνο, να κυνηγήσεις το κύπελλο και να βγαίνεις χρόνο παρά χρόνο Ευρώπη. Να βλέπει η νέα γενιά κάτι από την ομάδα και να της ανοίγει η όρεξη για κάτι μεγαλύτερο. Αυτό πιστεύω ότι πρέπει να μπει σαν στόχος.

[serifis1980]

Δε χρειάζεται να πάρεις πρωτάθλημα ντε και καλά. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να προσπαθείς να χτυπάς την 5άδα κάθε χρόνο, να κυνηγήσεις το κύπελλο και να βγαίνεις χρόνο παρά χρόνο Ευρώπη. Να βλέπει η νέα γενιά κάτι από την ομάδα και να της ανοίγει η όρεξη για κάτι μεγαλύτερο. Αυτό πιστεύω ότι πρέπει να μπει σαν στόχος.

Ασχέτως τελικού στόχου Ευρώπης, ρεαλιστικό σχέδιο είναι να προσπαθεί κάθε χρόνο για το καλύτερο είτε για ανάδειξη παικτών είτε αγωνιστικότητας εντός γηπέδων σε πρωτάθλημα και κύπελλο, είτε και τα δύο μαζί.

Επιπλέον να λειτουργεί σαν επαγγελματικό σωματείο για παίκτες και φιλάθλους. Να αποτελέσει ένα επιπλέον σημείο συνάντησης και δράσης τα Σαββατοκύριακα. Και μεσοβδόμαδα αν μπορεί κάποια στιγμή.
Ουσιαστικά να παίζει το όνομα της ομάδας καθημερινά στην πόλη, να γίνει συνήθεια.

[PasGianninaPreveza]

Ο ΠΑΣ είχε έχει και θα έχει την μαγιά να είναι μια ξεχωριστή κουκιδα στον χάρτη. Τα τελευταία 15 χρόνια όλοι σημείωσαν σμίκρυνση λόγω κοινωνικοοικονομικής κρίσης, πλήρους απαξίωσης του ελληνικού ποδοσφαίρου, μετάβασης στην ψηφιακή εποχή. Και εμείς την ίδια περίοδο είχαμε ταυτόχρονα και μια διοίκηση που παρέδιδε σεμινάρια του πως να ξενερώσεις έναν λαό και πως να αποξενώσεις μια ομάδα από τις ρίζες της. Παρόλα αυτά κάπως κραταμε  ακόμα γιατί υπάρχει αυτή η μαγιά.

Διακρίσεις εγώ στην ευρωπαϊκή Κολομβια δεν περιμένω να δω ποτέ. Και να γινόντουσαν κάποιες, σίγουρα δεν θα ήταν αρκετές για να μας επιλέξει ένα παιδί που είναι για να διαλέξει βάσει αυτών. Εγω σαν παιδί στην Πρέβεζα έγινα ΠΑΣ Γιάννινα από ένα ραπ κομμάτι. Ήταν το εφαλτήριο για να ψάξω να μάθω περισσότερα για την ιστορία, να δω τον κόσμο, να κάνω το σύντομο ταξίδι για τα Γιάννενα. Και μετά λέω , πιο κοντά σε μένα είναι οι Γιαννιώτες, γιατί να είμαι με τους Αθηναιους. Αν δεν υπήρχε αυτό το κομμάτι όμως μπορεί να μην γινόμουν ποτέ.

Ποτέ δεν ξέρεις λοιπόν ποιο μπορεί να είναι το ερέθισμα, ειδικά για ένα παιδί. Θες δράσεις,συγκεντρώσεις, ντοκιμαντέρ, καταγραφή της ιστορίας. Θες και άλλα τμήματα με αγόρια, κοριτσια οπως πολύ όμορφα συμβαίνει τα τελευταία χρονια. Να είσαι κοντά στην τοπική κοινωνία. Αυτός ο εκ μηχανής θεός ο Σιόντης φαίνεται ότι όλα αυτά τα καταλαβαίνει και τα πιστεύει. Για αυτό πρέπει να υπερβάλλουμε εαυτόν να βγουν τα νούμερα και να προχωρήσουν όλα.