Δεν ξέρω αν ήταν προκλητικότερες οι δηλώσεις του προπονητή του ΑΠΟΛ, ή αυτή η κακοποίηση του αθλήματος που παρουσίασε η ομάδα του από το 1ο λεπτό του αγώνα.
Έχω να ζήσω τέτοιες στιγμές ξεφτίλας από εποχές Προοδευτικής, σε αγώνα ζωής ή θανάτου για την παραμονή.
Θέατρο, χτυπήματα, καθυστερήσεις, κόντρα καθυστερήσεις, διαμαρτυρίες!
Ο διαιτητής άργησε πολύ να καταλάβει τι γίνεται με αποτέλεσμα οι παίκτες του ΑΠΟΛ να κυριαρχήσουν ψυχολογικά στο παιχνίδι.
Σε αυτό έφταιξε και η έλλειψη ενός φυσικού ηγέτη μέσα στις γραμμές, με τον ταύρο στη φανέλα, ο οποίος με την προσωπικότητά του και την εμπειρία του θα βοηθούσε τους άλλους να ηρεμήσουν και να πάρουν τα ηνία.
Δυστυχώς ο ΑΠΟΛ επικράτησε με αυτές τις αθέμιτες πρακτικές που στοχευμένα ξεκίνησαν από την αρχή.
Μπήκαν για να μας σπάσουν τα νεύρα, να κρατήσουν το μηδέν.
Πιθανώς κάπως έτσι να έκαναν και στο Αγρίνιο.
Ευτυχώς εμείς δεν χάσαμε.
Κωλοομάδα!
Το ματς δεν το κερδίσαμε αγωνιστικά από τα δύο πλάγια μπακ.
Όταν ο αντίπαλος παίζει τόσο κλειστά και κυκλοφορείς τη μπάλα, μοιραία η μπάλα θα πάει στα πλάγια.
Το πώς θα το αξιοποιήσεις εξαρτάται από την ημέρα που θα βρεθούν οι πλάγιοί σου.
Ο Καρανίκας ήταν σε κακή μέρα.
Ο Αποστολόπουλος σε λάθος θέση.
Το φυσιολογικό θα ήταν να έρθει ο Αποστολόπουλος στα δεξιά και ο Τσικάρσκι στα αριστερά κάποια στιγμή γύρω στο 60΄
Δεν το έκανε ο Πετράκης και προτίμησε να αλλάξει τα πράγματα στον άξονα.
Δεν του βγήκε.
Εμένα μου άρεσε η προσπάθεια, δεν έχει καμία σχέση αυτή η εικόνα με την εικόνα της ομάδας στα ματς του Α γύρου όπου ήμασταν νωθροί και χαλαροί, εκτός αν δεχόμασταν γκολ.
Η ομάδα είναι σε καλό φεγγάρι.
Το κουμπί έχει γυρίσει.
Η Ευρώπη είναι ακόμα εφικτή.
Πίστη, επιμονή, προσπάθεια!
ΒΑΘΜΟ - ΒΑΘΜΟΥΣ!
ΒΑΘΜΟ - ΒΑΘΜΟΥΣ!
