Η «μαύρη» οκταετία του Αρη
ΠΑΕ χωρίς αδειοδότηση, χρέη 25 εκατομμυρίων ευρώ και η εξέδρα στα όριά της. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα του Αρη το 2012, μόλις οκτώ χρόνια μετά τη «σωτήρια» υπαγωγή της ομάδας στο περίφημο άρθρο 44. Από τότε μέχρι σήμερα η κακοδιαχείριση και η έλλειψη ξεκάθαρης στρατηγικής σε διοικητικό επίπεδο οδήγησαν το ποδοσφαιρικό τμήμα στην πλήρη απαξίωση.
Ο Αρης το 2004 επί διοίκησης Ματθαίου – Σκόρδα κατάφερε να μπει στο άρθρο 44 και να γλιτώσει από την υποχρέωση καταβολής οφειλών που έφταναν τα 16 εκατ. ευρώ. Στην πορεία αυτή οι «κίτρινοι» προσπάθησαν να κρατηθούν όρθιοι με την εφαρμογή ενός πρωτοποριακού διοικητικού μοντέλου για τα ελληνικά δεδομένα. Η δημιουργία της Λέσχης Φίλων Αρη (σημερινή Κοινωνία Μελών Αρη) ήταν ουσιαστικά μονόδρομος από τη στιγμή που δεν υπήρχε ιδιοκτήτης ή επενδυτής. Η λέσχη έγινε μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ. Τα πρώτα χρόνια το εγχείρημα είχε αποτέλεσμα. Ο κόσμος συσπειρώθηκε γύρω από την ομάδα, ήρθαν αγωνιστικές επιτυχίες, ήρθαν σπουδαίοι παίκτες, όμως την τελευταία τριετία όλα άλλαξαν.
Η διοίκηση Αθανασιάδη κληρονόμησε χρέη και υποχρεώσεις αρκετών εκατομμυρίων ευρώ από τη διοίκηση Σκόρδα, όμως αντί να γίνει πιο συνεπής ως προς την αποπληρωμή αυτών, δημιούργησε ακόμα μεγαλύτερα.
Ευθύνες υπάρχουν σε όλα τα διοικητικά συμβούλια της ΠΑΕ από το 2004 μέχρι σήμερα, με τη λαϊκή απαίτηση του κόσμου για οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο να φαίνεται απολύτως ορθή και δίκαιη. Ηδη ανατεθεί σε εταιρεία ορκωτών λογιστών ο έλεγχος της περασμένης οκταετίας, για να διαπιστωθούν και να αποδοθούν οι ευθύνες για τη δημιουργία του χρέους που σήμερα φτάνει τα 25 εκατ. ευρώ.
Σημαντικό μερίδιο ευθύνης αναλογεί και στον εκτελεστικό διευθυντή της ΠΑΕ όλα αυτά τα χρόνια, Γιάννη Κόντη, τον άνθρωπο που ουσιαστικά χάραξε την αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδας, παρότι ο ίδιος δεν είχε δικαίωμα υπογραφής.
Την ίδια ώρα ο κόσμος, μέρος του οποίου (όσοι ήταν μέλη στη λέσχη) αναδείκνυε μέσα από εκλογές τα διοικητικά συμβούλια της ΠΑΕ, νιώθει προδομένος. Ανθρωποι μέσα από την οικογένεια του Αρη εκλέχθηκαν κερδίζοντας την εμπιστοσύνη χιλιάδων οπαδών -κατ’ ουσία μετόχων- και τη «χρησιμοποίησαν» με τελείως λανθασμένο τρόπο.
Από το άρθρο 44 το 2004 η ΠΑΕ έφτασε σήμερα στο άρθρο 99. Κέρδισε το δικαστήριο για την προσωρινή διαταγή υπαγωγής της στο άρθρο 99, το οποίο ουσιαστικά είναι η τελευταία ευκαιρία επιβίωσής της. Μέσα στην βδομάδα διοικούντες και νομικοί σύμβουλοι είχαν συναντήσεις με κυβερνητικά στελέχη, συζητώντας τους τρόπους εκείνους με τους οποίους θα στηριχθεί το όλο εγχείρημα. Αν και εφόσον οριστικά υπαχθεί στο άρθρο 99, τότε θα πρέπει να έρθει σε διακανονισμό με περισσότερους από 200 πιστωτές.
Η διοικούσα επιτροπή, που συστάθηκε πριν από λίγους μήνες και αποτελείται από δύο βετεράνους, τον Αλέκο Κατσιαούνη και τον Σταύρο Λαμπριάκο, τον Παναγιώτη Στεφανίδη και τον Αντώνη Ζαμπέτα (μοναδικό μέλος της περασμένης διοίκησης, απλά και μόνο για να υπάρχει κάποιος που υπογράφει), προσπαθεί να περισώσει ό,τι είναι δυνατόν.
Γίνεται μια προσπάθεια να δημιουργηθεί διοίκηση πρωτοδικείου με τα συγκεκριμένα άτομα, όμως υπάρχει ακόμα διστακτικότητα. «Ακόμη και τώρα είναι δύσκολα, έχουμε χάσει την προσωπική μας ζωή και γαλήνη. Αφήνουμε τα προσωπικά στην άκρη γιατί θέλουμε να ορθοποδήσει ο σύλλογος. Το πιο βασικό είναι το άρθρο 99», τόνισε ο Σταύρος Λαμπριάκος στην «Κ».
Μάχη για αγωνιστική επιβίωση
Ο Αρης είναι «πληγωμένος» και σε αγωνιστικό επίπεδο. Μοιραία, όταν το αγωνιστικό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το διοικητικό – οικονομικό, με μαθηματική ακρίβεια οι «κίτρινοι» θα έφταναν στη σημερινή τους κατάσταση, όπως και έγινε.
Η μη εξασφάλιση αδειοδότησης μεταφράστηκε σε απαγόρευση «κανονικών» μεταγραφών και ο Αρης περιορίστηκε στην απόκτηση ορισμένων παικτών κάτω των 24 ετών από ομάδες της Β΄ Εθνικής, «ανέβασε» από τις πρωταθλήτριες ομάδες Κ20 (2011) και Κ17 (2012) αρκετούς παίκτες και με την παρουσία πέντε «παλιών» (Βελλίδης, Καζναφέρης, Παπαστεριανός, Παπαζαχαρίας, Καπετάνος) επιχείρησε να φτιάξει ένα ρόστερ το οποίο στόχο έχει να μη βάλει την ομάδα σε περιπέτειες. Σε αυτό το ρόστερ προστέθηκαν τρεις ξένοι. Το μπάτζετ του Αρη μόνο για το αγωνιστικό κομμάτι δεν ξεπερνάει φέτος το ένα εκατομμύριο ευρώ. Συνολικά, αγγίζει το 1,3 εκατ. ευρώ, μειωμένο κατά 78% σε σχέση με την περσινή περίοδο!
Οι «κίτρινοι» έχασαν την ευκαιρία να αλλάξουν τη μοίρα τους αγωνιστικά τέσσερις φορές! Από το 2003 έως το 2010 κατάφεραν να προκριθούν τέσσερις φορές στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, έφυγαν όμως με σκυμμένο το κεφάλι. Ο τίτλος αγνοείται στο ποδοσφαιρικό τμήμα από το 1970, και το γεγονός ότι ο Αρης ποτέ στο παρελθόν δεν έφτασε τόσο κοντά και τόσο συχνά σε έναν τίτλο έφερε επιπρόσθετη απογοήτευση, στενοχώρια και γκρίνια.
Ο Αρης, που το 2010 επί Κούπερ έγινε η πρώτη ομάδα που κέρδισε σε ισπανικό έδαφος (2-3 την Ατλέτικο στο «Βιθέντε Καλντερόν») και προκρίθηκε στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ, με παίκτες όπως ο Κόκε, ο Σηφάκης, ο Χαβίτο, ο Κάλβο, ο Ναφτί και τόσοι άλλοι, με συμβόλαια 500, 600 και 800 χιλιάδων ευρώ, βρίσκεται τώρα σε μια άλλη εποχή… Μακριά από τη λάμψη και τα εκατομμύρια του Γιουρόπα Λιγκ, μακριά από διακρίσεις.
Μια ομάδα με μέσο όρο ηλικίας που μόλις και μετά βίας ξεπερνάει τα 21 έτη, παλεύει να κρατήσει όρθιο τον σύλλογο λίγο πριν κλείσει 100 χρόνια ζωής. Ο κόσμος είναι απογοητευμένος στις κερκίδες του «Κλεάνθης Βικελίδης», αλλά στηρίζει όσο μπορεί αυτή την προσπάθεια, τη μοναδική που μπορεί να βγάλει το ποδοσφαιρικό τμήμα από το αδιέξοδο.
https://www.kathimerini.gr/athletics/470612/i-mayri-oktaetia-toy-ari/?utm_source=chatgpt.com
