ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΠΑΣΟΛΕΔΕΣ !
Ότι ο θαυμασμός και η αγάπη αυτών των παιδιών για τον ΠΑΣ Γιάννινα είναι αστείρευτος.
Ότι ο θαυμασμός και η αγάπη για τον ΠΑΣ Γιάννινα, ανθίζει και μακριά από τους προβολείς των Ζωσιμάδων: στις αλάνες, στις πλατείες, στα σχολεία και στα υπόλοιπα γήπεδα της πόλης.
Τελικά, ότι για να φτιάξουμε τον ΠΑΣ Γιάννινα των ονείρων μας, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα χαμηλά....
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ
Σύνδεσμος Φιλάθλων ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ | 17.07.2025
Με το που το ειδα αυτο, θυμηθηκα το, πολυ μακρινο πια, 1997. Με την ομαδα για πρωτη φορα στη Γ Εθνικη, με διοικηση Πρωτοδικειου, με τον κοσμο αποκαρδιωμενο στη ληξη της εποχης Βαρωνου, βρεθηκα για πρωτη φορα σε ηλικια 14 ετων να ειμαι κατοχος διαρκειας του ΠΑΣ. Θυμαμαι ακομη εντονα τι σκεφτομουν εκεινη τη χρονια: "O ΠΑΣ ειναι πιο χαμηλα απο ποτε, ειναι μια μαυρη σελιδα στην ιστορια του, η ψυχολογια του κοσμου ειναι στα ταρταρα, αλλα εσυ εισαι εκει για να στηριξεις την ομαδα, σε χρειαζεται διπλα της". Αυτη η αισθηση μιας σημαντικης αποστολης, μαζι με το αισθημα ανεξαρτησιας της πρωτης φορας που θα πηγαινα γηπεδο μονος μου, χωρις συνοδεια πατερα/θειου κτλ., μου ειχε δημιουργησει τετοιο δεσιμο με το διαρκειας (αν το θυμαμαι καλα, ηταν ενα μπλε μπλοκακι, παρομοιο σε σχημα και μεγεθος με μπλοκ επιταγων, απο το οποιο αφαιρουνταν μια σελιδα σε καθε αγωνα) που κατεληξα να το εχω μονιμα πανω μου, παιρνοντας το μαζι μου στο σχολειο καθε μερα ολη τη χρονια.
Τοσα χρονια μετα, ειμαι πατερας πια δυο παιδιων που εχω αποδεχτει οτι δυσκολα θα γινουν οπαδοι του ΠΑΣ, τουλαχιστον με το δεσιμο που εχω εγω, οντας γεννημενα και μεγαλωμενα πολυ μακρια απο τους Ζωσιμαδες. Ψαχνοντας πως να κανω κατι κι εγω για την ιδεα του ΠΑΣ αυτες τις μερες, αυτη η πρωτοβουλια του ΣΦ ηταν ο,τι πρεπει. Δυο εκκολαπτομενοι νεοι συνοδοιποροι μας θα εχουν την ευκαιρια να δημιουργησουν το δεσιμο με την ομαδα που τα δικα μου παιδια μαλλον δε θα χτισουν ποτε. Κι ελπιζω, οπως κι εγω πριν 28 χρονια, να εχουν το αισθημα οτι κανουν κατι πολυ σημαντικο βοηθωντας την ομαδα σε (μια ακομη) δυσκολη στιγμη της.
Μπορει να εχω εκφρασει σοβαρους προβληματισμους για το εγχειρημα Σιοντη απο πρακτικης αποψης, τους οποιους δεν παιρνω πισω και ουτε αισιοδοξω ιδιαιτερα για θετικη εκβαση, αλλα ενα εχω σιγουρα να πω για την κινηση του. Εχω την αισθηση οτι σε πολλους απο εμας εφερε και παλι στην επιφανεια τις μνημες και τα αισθηματα που μας συνδεουν με την ομαδα. Μετα απο τοσα χρονια Χριστοβασιλισμου και συτηματικου νεκρωματος της σχεσης μας με τον Ταυρο, κατι ειναι κι αυτο.
