«Ο ΠΑΣ υπάρχει. Έκανα το καθήκον μου. Αποχωρώ. Η επιστροφή μου, αν υπάρξει, θα εξαρτηθεί από τις συνθήκες.»
Σήμερα έκλεισε και επίσημα ένας κύκλος για τον ΠΑΣ και ανοίγει μια νέα εποχή.
Με πλήρη συναίσθηση των ευθυνών που ανέλαβα και μετά τη μετάβαση της ομάδας εκτός ΠΑΕ, κλείνει και ο δικός μου κύκλος. Δεν πρέπει να χαθεί ούτε ένα λεπτό. Στο πλαίσιο του first option έως 30/6, βρίσκομαι ήδη σε αναζήτηση επαφών για λύσεις. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και δύσκολη, και καλώ κάθε σοβαρή και υγιή δύναμη που πραγματικά θέλει και μπορεί να επενδύσει, να επικοινωνήσει μαζί μου για ουσιαστικές προτάσεις.
Δηλώνω παρών, χωρίς όρους και χωρίς καμία προσωπική αξίωση, για να στηρίξω - όπου και αν μου ζητηθεί -το έργο που ο Ερασιτέχνης καλείται να αναλάβει.
Πήρα την απόφασή μου να αποχωρήσω, μετά τα όσα ακολούθησαν της ανακοίνωσης των ποδοσφαιριστών, καθώς απελευθερώθηκε μια πρωτοφανής «χολή», ένα κύμα «δηλητηρίου» και δίψας για «αίμα», που στρέφεται ευθέως κατά της εντιμότητας, της αξιοπρέπειας, της υπόληψης και της συνολικής προσπάθειάς μου, γεγονός που δεν δέχομαι και δεν ανέχομαι. Θα επανέλθω στον κατάλληλο χρόνο και θεσμικά, για την πλήρη αποκατάσταση της τάξης και της υπόληψης μου.
Είναι άδικο να κρίνεται μια συνολικά τιτάνια προσπάθεια με τεράστιο προσωπικό κόστος σε όλα τα επιπεδα, από σχεδόν μηδαμινά υπόλοιπα – αναλογικά με το σύνολο των εξοφλημένων υποχρεώσεων της τρέχουσας αγωνιστικής χρόνιας - αγνοώντας κάποιοι επιδεικτικά, το σύνολο των υποχρεώσεων που καλύφθηκαν - και κυρίως τον πολλαπλάσιο όγκο παλιών εκκρεμοτήτων που τακτοποιήθηκαν. Όλα φυσικά είναι καταγεγραμμένα και θα αποδειχθούν θεσμικά.
Δεν θα πουλήσω «εικόνα» ούτε «οπαδηλίκι». Τα στοιχεία θα μιλήσουν. Ο χρόνος και η ιστορία θα κρίνουν τους πάντες, κι εμένα μαζί.
Αναρωτιέμαι: πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα σήμερα, αν ο σημερινός «αναίτιος» ξεσηκωμός υπήρχε όλα τα προηγούμενα χρόνια που ήταν απόλυτα δικαιολογημένος; Πλήρωνα καθημερινά παλιές αμαρτίες για να μείνει η ομάδα στο πρωτάθλημα, όταν οι επιλογές μας ήταν SL2 ή «διάλυση». Διερωτώμαι: αν σήμερα οι ποδοσφαιριστές ήταν πλήρως εξοφλημένοι, αλλά η ομάδα είχε αποβληθεί ή είχε αποχωρήσει - με όλες τις καταστροφικές συνέπειες που αυτό θα συνεπαγόταν - ποιες ευθύνες θα μου καταλογίζονταν σήμερα; Και μόνο ως σκέψη, είναι τρομακτικό.
Η πικρία που εκφράζω ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ σε καμία περίπτωση όσους στάθηκαν δίπλα σε αυτή την προσπάθεια. Αντιθέτως, οφείλω ένα ειλικρινές και μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους τους χορηγούς - μεγάλους και μικρότερους - που βοήθησαν όσο μπορούσαν και όσο άντεχαν, αλλά κυρίως στον απλό φίλαθλο κόσμο: σε αυτούς τους λίγους δυστυχώς - για την ιστορία και το μέγεθος του ΠΑΣ - πιστούς και πραγματικά ηρωικούς φιλάθλους, που στήριξαν όλη τη χρονιά με το υστέρημά τους. Χωρίς αυτούς, τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε καταστεί δυνατό.
Σε όσους με κατηγορούν με ανυπόστατες κατηγορίες περί «κακής διαχείρισης», «ατασθαλιών» ή «προσωπικού οφέλους», ας αφήσουν τις εύκολες κραυγές και ας ανατρέξουν τόσο στο πλήρες χρονολόγιο των δημόσιων τοποθετήσεών μου όσο και - κυρίως - στα απολύτως καταγεγραμμένα στοιχεία, που αποδεικνύουν ποιος προειδοποιούσε έγκαιρα για τους κινδύνους που υπήρχαν, ποιος έβαλε χρόνο, ψυχή και χρήματα και που πήγαν όλα αυτά που διατέθηκαν, με πλήρη διαφάνεια. Τα γεγονότα δεν διαπραγματεύονται και οι «αναλύσεις καναπέ και πληκτρολογίου» εκθέτουν αποκλειστικά αυτούς που τις εκφράζουν.
Σε όσους μιλούν για «εύκολο», «ανέξοδο» δρόμο, σωστές «αγωνιστικές» και «διοικητικές» επιλογές και «εύκολες, σωστές λύσεις», η απάντηση είναι μια : γιατί δεν τις εφάρμοσαν αυτοί πριν 9 μήνες; Ας το κάνουν τώρα, σε πολύ πιο καθαρό περιβάλλον.
Παραδίδω μια ομάδα που τον περασμένο Ιούλιο όλοι γνώριζαν ότι η ομάδα δεν θα υπήρχε καν, με πιο αισιόδοξο σενάριο το Γ’ τοπικό. Με μειωμένες και ρυθμισμένες υποχρεώσεις και ουσιαστική απομείωση χρέους, καθοριστική για την επόμενη μέρα. Υπάρχει πλέον βάση για σοβαρή επενδυτική προσπάθεια.
Καλώ όσους μπορούν και θέλουν να μπουν μπροστά. Τώρα υπάρχει χρόνος και προοπτική.
Αποχωρώ, αλλά θα συνεχίσω να προσπαθώ για το καλό του ΠΑΣ και - αν οι συνθήκες αλλάξουν - δεν αποκλείω την επιστροφή μου.
Σε περιβάλλον τοξικότητας, ίντριγκας και κακεντρέχειας, οπού κυριαρχεί η χολή και η δίψα για αίμα αντί της ευθύνης, δεν επιστρέφω. Ειδικά σε κρίσιμες χρονικές στιγμές, όπως η παρούσα, αυτό το περιβάλλον δεν υπονομεύει απλώς, αλλά καταστρέφει ολοκληρωτικά, ισοπεδώνει και γκρεμίζει κάθε σοβαρή προσπάθεια εξεύρεσης λύσης, λειτουργώντας ως ταφόπλακα σε εν εξελίξει διαπραγματεύσεις, για τις οποίες ελάχιστοι γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει, αλλά πολλοί σπεύδουν να τις διαλύσουν με ανεύθυνες τοποθετήσεις.
Αν πραγματικά θέλουμε αλλαγη, απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας και κουλτούρας: κατανόηση της πραγματικότητας, σεβασμός σε όσους επενδύουν χρόνο, χρήμα και ψυχή και, πάνω απ όλα, μετάβαση από τα λόγια στην πράξη. Διαφορετικά, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Κλείνω με μια αδιαπραγμάτευτη, κομβική επισήμανση: Η συνεπής εξυπηρέτηση του εξωδικαστικού μηχανισμού δεν είναι επιλογή αλλά προϋπόθεση επιβίωσης. Η κατάπτωσή του θα είναι καταστροφική: τα χρέη παύουν να είναι ρυθμισμένα, η ομάδα απαξιώνεται και κάθε σοβαρή επενδυτική προοπτική καταρρέει. Και σε τέτοιες λογικές προχειρότητας εγώ δεν συμμετέχω.
Έκανα το καθήκον μου.
Παραδίδω τη σκυτάλη περήφανος που προστάτευσα την ύπαρξη και την ιστορία της ομάδας. Περήφανος που τίμησα τον πατέρα μου — τον εμβληματικό αρχηγό του Άγιαξ της Ηπείρου.
ΝΙΚΟΣ ΣΙΟΝΤΗΣ (φωτογραφίες)
