Αποστολέας Θέμα: Ajax  (Αναγνώστηκε 3633 φορές)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.188
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #25 στις: Δευ 15 Ιούλ 2019 22:00 »
Το... social magic bus του Αγιαξ θα σε μεταφέρει στο μέλλον


Ο Γιώργος Καραμάνος εξηγεί τη φιλοσοφία του Εντουιν Φαν ντερ Σαρ και το πώς ο Αγιαξ συνδυάζει την αγωνιστική απογείωση με εκείνη του social media marketing, δείχνοντάς σου το αύριο, σήμερα.

Παρασκευή πρωί, από την Πλάθα Καταλούνια έως και την παραλία στην Μπαρτσελονέτα και από το άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου έως τη λεωφόρο Διαγονάλ και το “Καμπ Νόου”. Ενα διώροφο λεωφορείο που είχε μετατραπεί σε κινητή διαφήμιση, έκανε τους περαστικούς να το χαζεύουν με απορία. Αυτό που αντίκριζαν, ήταν το χαμογελαστό πρόσωπο του Φρένκι Ντε Γιονγκ, αλλά δεν μπορούσαν να καταλάβουν. Δεν επρόκειτο για καμπάνια της Μπαρτσελόνα που θα τον παρουσίαζε λίγες ώρες αργότερα στο κοινό της. Ηταν μία χορηγούμενη κίνηση από τον Αγιαξ, ο οποίος προέτρεπε τη νέα ομάδα του νεαρού Ολλανδού και τους οπαδούς της να απολαύσουν το μέλλον, όπως το έκαναν κι εκείνοι στο Αμστερνταμ.

Το ίδιο περίεργο φαινόταν και σε όσους αγόραζαν καταλανικές εφημερίδες. Εκεί έβρισκαν μία ολοσέλιδη καταχώρηση από τον Αίαντα, που εξηγούσε στους Μπλαουγκράνα ότι ήδη ο Ντε Γιονγκ έκοβε βόλτες στη Βαρκελώνη. Αντίστοιχες χορηγούμενες σελίδες είχαν υπάρξει και στο παρελθόν από άλλα clubs. Οπως π.χ. από τη Γιουβέντους μετά τον χαμένο τελικό του Κάρντιφ, όπου προέτρεπε τους φίλους της να μην απογοητευτούν, επειδή του χρόνου η ομάδα θα ήταν πιο δυνατή. Ποτέ όμως δεν εμφανίστηκε κάτι αντίστοιχο. Ο σύλλογος που πουλάει, να στήνει τέτοια καμπάνια, ώστε να να ευχηθεί στους επόμενους να απολαύσουν...



Με αυτή την πρωτόγνωρη κίνηση το club επιβεβαίωσε ότι πλέον είναι τρομερά μπροστά και στο εκτός γηπέδων κομμάτι. Οτι δεν έχει να κάνει μόνο με τις απίθανες ακαδημίες, την ευρύτερη εκπληκτική αντίληψη γύρω από το παιχνίδι, αλλά και με το marketing. Εάν λοιπόν ως ομάδα άλλαξε σε αρκετές περιόδους της ιστορίας το ποδόσφαιρο και το πήγε 10 βήματα μπροστά, τώρα είναι Εντουιν Φαν ντερ Σαρ (σ.σ.: με τον Μαρκ Οφερμαρς σε πιο εκτελεστικό ρόλο) εκείνος που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί τη social media και management σύγχρονη επανάσταση του Αίαντα.

Στα 48 του ο πρώην απίθανος τερματοφύλακας επαναπροσδιορίζεται ως κορυφαίος σε έναν τομέα που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί για εκείνον. Ωστόσο, ένα μικρό ξαναδιάβασμα του βιογραφικού του, αρκεί ώστε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τις κορυφαίες αλλαγές του τις έκανε μεγάλος. Οπως το 2001, στα 31 του, άφησε τη Γιουβέντους επειδή δεν ήθελε να είναι αναπληρωματικός του Μπουφόν και τόλμησε να κάνει επανεκκίνηση καριέρας με την μόλις προβιβασμένη Φούλαμ. Οπως στα 34 του, το 2005, που τόλμησε να ξαναγίνει κορυφαίος με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και να εμφανιστεί στα 40 του (+205 ημερών) ως ο γηραιότερος πρωταθλητής της Premier League. Ακόμα και το φινάλε του ήρθε σε τελικό Champions League (2011).



Κάπως έτσι μπήκε στη διαδικασία αντί να γίνει προπονητής ή έστω προπονητής τερματοφυλάκων, να καθίσει στα θρανία του “Johan Cruyff Institute” και να πάρει master στο management, για να λάβει θέση στο οικονομικό επιτελείο στην ομάδα της καρδιάς του. Η μεγάλη αλλαγή στον Αγιαξ και στη ζωή του πρώην πορτιέρο επήλθε στις 11 Νοεμβρίου του 2016. Τότε που το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να συνταξιοδοτήσει τον 66χρονο, Ντολφ Κόλεε και να δώσει στον Φαν ντερ Σαρ τα ηνία της προώθησης του συλλόγου, ώστε να επαναφέρει το brand μεταξύ των κορυφαίων.

Περίπου 2,5 χρόνια από εκείνη την ημέρα, τα πάντα έχουν απογειωθεί. Τα νούμερα και οι ισολογισμοί ευημερούν και ο Αγιαξ είναι για τα καλά στο προσκήνιο. Εχει εκπληκτικό social profil, κάνει σοβαρή προώθηση μέσω των media, ενώ έχει χτίσει ακόμα και image με χιούμορ. Οπως συνέβη την περασμένη Τετάρτη, όταν έπεσαν Facebook, Instagram και Twitter και στον λογαριασμό του club ανέβηκε ένα tweet που έδειχνε ξανά τη διάσημη βουτιά του Οφερμαρς μετά την πρόκριση επί της Γιούβε και εξηγούσε στο κοινό ότι ο διαχειριστής θα εκμεταλλευτεί την κατάσταση και θα κάνει μίνι διακοπές.

twitter

Είναι λοιπόν πολύ μικρά, αλλά τόσο σπουδαία πράγματα που αρκούν για να κάνουν τη διαφορά. Αντίστοιχα social posts, αυτή η ιστορία με τον Ντε Γιονγκ που ουσιαστικά δεν κόστισε τίποτα, η διαχείριση που γίνεται στα eSports, το άνοιγμα ακαδημιών σε Ασία και ΗΠΑ, που δείχνουν ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στο Αμστερνταμ έχουν περάσει πλέον σε άλλο επίπεδο.



«Δεν είχα την εμπειρία 10 ετών στην Unilever, ούτε εργάστηκε πέντε χρόνια στην Coca Cola. Ξέρω όμως τι συμβαίνει γύρω από το ποδόσφαιρο και μέσα σε αυτό. Το βασικότερο ωστόσο, είναι ότι έχουμε υιοθετήσει μία φιλοσοφία που μας κάνει να ξεχωρίζουμε και αυτή ουσιαστικά είναι ένα ερώτημα που θέτουμε διαρκώς στους εαυτούς μας: “Ακόμα και εάν όλα είναι καλά, εμείς μπορούμε άραγε να τα κάνουμε με διαφορετικό τρόπο; Μπορούμε να πούμε μία ποδοσφαιρική ιστορία με διαφορετικό τρόπο;»

Και κάπως έτσι, η ιστορία που έχει να πει, το πώς την αφηγείται ο Αγιαξ, είναι αυτή που αξίζει να προσέξεις. Επειδή με τη φετινή προσέγγισή του στο παιχνίδι, αλλά και στο social marketing, σου δείχνει τα σημάδια που οφείλεις να ακολουθήσεις. Και όπως έγραψε το club και στο διαφημιστικό λεωφορείο για τον Ντε Γιονγκ: “Το μέλλον είναι εδώ, απόλαυσέ το”!
gazzetta.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.188
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #26 στις: Σαβ 19 Οκτ 2019 18:29 »
Παράθεση
Η ΟΥΕΦΑ απαγόρευσε στους οπαδούς του Άγιαξ να πάρουν εισιτήρια για το ματς με την Τσέλσι. Περίπου 2000 όμως είχαν κλείσει ήδη το ταξίδι και για να μη μείνουν χωρίς γηπεδική εμπειρία έψαξαν ποιος άλλος παίζει στο Λονδίνο εκείνη τη μέρα και αποφάσισαν να πάνε να δούνε Λέιτον Όριεντ-Μπράιτον U21!
El Sombrero

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.188
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #27 στις: Πεμ 07 Νοέ 2019 22:32 »
Παράθεση
Έτσι τιμάει η Βαυαρία


Στις 7 Νοεμβρίου 1978 οργανώθηκε στο Άμστερνταμ ένα φιλικό ματς προς τιμήν του Γιόχαν Κρόιφ. Με αυτό το ματς ο Κρόιφ αποχαιρέτησε το αγωνιστικό ποδόσφαιρο, κρέμασε, που λέμε, τα παπούτσια του. Μετά βέβαια τα ξεκρέμασε και συνέχισε να παίζει για άλλα έξι χρόνια, στην διάρκεια των οποίων κέρδισε και δυο πρωταθλήματα Ολλανδίας, με δυο διαφορετικές ομάδες –και ποιες ομάδες! Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο χρωστάει αυτά τα έξι παραπάνω χρόνια στην ισπανική εφορία, η οποία έχει το εξαιρετικά ροκ όνομα Hacienda, και σε έναν ιδιοφυή απατεώνα, τον Μισέλ Μπαζίλεβιτς. Αυτοί οι δυο άφησαν τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη της εποχής του στην ψάθα. Η εφορία ανακάλυψε κάτι εκατομμύρια που της χρωστούσε ο Κρόιφ, ο οποίος εγκαινίασε έτσι ένα κλαμπ εκλεκτών μπαταχτσήδων παικτών της Μπαρσελόνα, ενώ ο Μισέλ Μπαζίλεβιτς τον έμπλεξε σε μια σειρά σκοτεινές επιχειρήσεις, πριν εξαφανιστεί με τα λεφτά των «επενδύσεων». Ο αθεόφοβος κατάφερε να πείσει τον Κρόιφ να επενδύσει μεταξύ άλλων και σε ένα χοιροτροφείο, ενώ λίγα χρόνια μετά θα έπειθε τη Ρεάλ ότι της πούλησε τον Τιερί Ανρί (!).

Αλλά στις 7 Νοεμβρίου του 1978 ο Κρόιφ δεν τα γνωρίζει όλα αυτά. Πιστεύει ότι θα σταματήσει την μπάλα στα 31 του χρόνια, όπως το είχε προγραμματίσει από τη αρχή της καριέρας του, κι ετοιμάζεται για το αποχαιρετιστήριό του ματς μπροστά στο κοινό της πόλης όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.



Αντίπαλοι ο Άγιαξ και η Μπάγερν Μονάχου, οι δυο ομάδες που, από το 1971 ως το 1976, μονοπώλησαν την κορυφή της Ευρώπης, κερδίζοντας από τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών η καθεμιά. Οι παίκτες του Άγιαξ, ανάμεσά τους ένας επιζών από τη χρυσή ομάδα των αρχών της δεκαετίας του ΄70, ο Ρούντι Κρολ, φορούν μια εορταστική φανέλα «Αντίο του Γιόχαν Κρόιφ, 7-11-78», με τυπωμένα τα τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών και το Διηπειρωτικό Κύπελλο που κέρδισε η ομάδα του Άμστερνταμ με το πιο μεγάλο του αστέρι. Η Μπάγερν κατεβαίνει με μερικούς από τους παγκόσμιους πρωταθλητές του ΄74 –τον Σεπ Μάγιερ, τον Πάουλ Μπράιτνερ, τον Γκερντ Μύλερ, τον Χανς-Γκέοργκ Σβάρσενμπεκ– και μερικά καινούργια αστέρια, όπως τον Κλάους Αουγκεντάλερ και τον Καρλ-Χάιντς Ρουμενίνγκε.

Η ατμόσφαιρα γιορταστική, 63.000 θεατές στις κερκίδες. Πριν το ματς ο Άγιαξ προσφέρει στον Κρόιφ ένα χρυσό ρολόι και μια έγχρωμη τηλεόραση –λέγεται πως η τηλεόραση ήταν επιθυμία της κυρίας Κρόιφ, αλλά ο κόσμος είναι κακός. Οι Βαυαροί τού προσφέρουν ένα τυπικό βαυαρέζικο καπελάκι με φτερό. Κανείς δεν υποψιάζεται ότι το θέαμα του ξεκαρδισμένου Σεπ Μάγιερ και του ελαφρώς γελοίου, καπελωμένου Κρόιφ προεικονίζει τα χειρότερα που θα ακολουθήσουν.

Το ματς θα τελειώσει 0-8. Ο διαιτητής θα παραδεχτεί μετά ότι ακύρωσε δυο-τρία κανονικά γκολ των Γερμανών από λύπηση για τον Κρόιφ που βγήκε αλλαγή μετά το όγδοο γκολ. Η δεξίωση που είχε ετοιμαστεί για μετά τον αγώνα θα ματαιωθεί, οι σαμπάνιες αυτήν τη φορά θα μείνουν στο ψυγείο.



Μα τι πήγε τόσο στραβά σε ένα ματς που έπρεπε να είναι γιορτή και να τελειώσει με τον γύρο θριάμβου του μεγαλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή μπροστά στον λαό του;

Η επιλογή του αντιπάλου ίσως δεν ήταν η καλύτερη. Ανάμεσα στον Άγιαξ και την Μπάγερν υπήρχε βαρύ παρελθόν. Όπως κι ανάμεσα στις δυο χώρες, και δεν μιλάμε μόνο για τον χαμένο τελικό του ΄74. Οι Γερμανοί αισθάνθηκαν προσβεβλημένοι που κανείς δεν πήγε να υποδεχτεί την αποστολή της Μπάγερν στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ. Αντίθετα, στο ζέσταμα πριν το ματς, η κερκίδα τους καλοδέχτηκε με σφυρίγματα και το σύνθημα «Γουρούνια Ναζί!». Οι αναμνήσεις της φριχτής γερμανικής κατοχής δεν έχουν σβήσει.

Όσο για την προϊστορία των δυο ομάδων; Η πικρία είναι από τη μεριά της Μπάγερν. Το καλοκαίρι του 1972 ο Άγιαξ είχε κερδίσει 0-5 μέσα στο Μόναχο σε φιλικό. Ο Νέεσκενς θεωρεί ότι ήταν το καλύτερο ματς που έπαιξαν ποτέ. Μερικούς μήνες αργότερα, στις 7 Μαρτίου 1973, οι δυο ομάδες θα αναμετρηθούν στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών. Ο Άγιαξ θα κερδίσει 4-0 σε έναν αγώνα-επίδειξη του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου: σύμφωνα με την εφημερίδα Εκίπ ήταν το καλύτερο ματς στην ιστορία των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.

Η τεσσάρα του 1973 θα μείνει αξέχαστη, ειδικά στον Γκερντ Μύλερ και τον Σεπ Μάγερ: ο πρώτος θα τελειώσει το ματς με ράγισμα στην περόνη, ο δεύτερος δεν θα κοιμηθεί όλη τη νύχτα και από τη λύσσα του θα πετάξει τα παπούτσια του στο κανάλι που περνούσε δίπλα από το ξενοδοχείο τους. Η εκδίκησή θα έρθει λοιπόν πέντε χρόνια μετά, στο «αποχαιρετιστήριο» ματς του Κρόιφ: δεύτερο λεπτό, μακρινό βολέ του Μάγιερ και 1-0 ο Μύλερ.

Το ημίχρονο θα τελειώσει 2-0. Οι παίκτες της Μπάγερν περιμένουν ότι οι Ολλανδοί θα τους πλησιάσουν στη διακοπή, να τους ζητήσουν να είναι πιο συγκρατημένοι, ή τέλος πάντων να κανονιστεί να βάλει κανένα γκολ ο τιμώμενος Γιόχαν. Δεν έγινε τίποτε –μιλάμε για Ολλανδούς, πιθανότατα ήταν σίγουροι ότι θα βάλουν εύκολα πέντε γκολ στο δεύτερο ημίχρονο. Θα ακολουθήσει σφαγή. Ο Ρουμενίνγκε κι ο Μύλερ θα βάλουν από τρία γκολ, δύο ο Μπράιτνερ, που είχε γίνει έξαλλος με τα συνθήματα της κερκίδας και τους φωτογράφους που στήθηκαν από την αρχή πίσω από το τέρμα των Βαυαρών περιμένοντας θρίαμβο του Άγιαξ.



Στις 11 Νοεμβρίου 1978, ο Κρόιφ θα δώσει μια συνέντευξη στον ισπανικό τύπο: «Το αντίο μου στο ποδόσφαιρο είναι οριστικό». Λίγες μέρες μετά θα πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου τον Μάιο του 1979 θα παίξει το πρώτο του ματς μετά τον οριστικό του αποχαιρετισμό στην μπάλα. Θα είναι με τους Άζτεκς του Λος Άντζελες. Προπονητής του ο Ρίνους Μίχελς. Τι θυμάται από την πιο βαριά ήττα της καριέρας του; «Η Μπάγερν εκείνη τη χρονιά έκανε χάλια σεζόν, ούτε στην Ευρώπη δεν κατάφεραν να βγουν. Ήταν η μόνη τους ευκαιρία να καταφέρουν κάτι και να ταπεινώσουν το ολλανδικό ποδόσφαιρο. Εμένα δεν με πειράζει, έτσι ο κόσμος θα θυμάται για πάντα το αντίο μου, ήταν κάτι το μοναδικό». Θα παίξει τον κανονικό τελευταίο του αγώνα στις 13 Μαΐου 1984 και θα φοράει τη φανέλα της Φέγενορντ. Κανείς δεν τόλμησε να προτείνει να οργανωθεί κάτι, ένα φιλικό ματς λόγου χάρη, για να τον τιμήσουν.
sombrero.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.188
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #28 στις: Τρι 24 Μάρ 2020 21:30 »
Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που έφυγε από τη ζωή ο ανυπέρβλητος Γιόχαν Κρόιφ. Ένας άνθρωπος που σημάδεψε το ποδόσφαιρο όσο λίγοι, με μια καριέρα γεμάτη τίτλους, φήμη, ιστορικές ατάκες αλλά και... 'παντόφλες'.


«Ο Κρόιφ, σαμπάνιες, γυμνά κορίτσια, βουτιές» και το Μουντιάλ του 1978
Δεκέμβριος 1971. Ο 24χρονος Γιόχαν Κρόιφ κερδίζει την πρώτη από τις τρεις Χρυσές Μπάλες της καριέρας του φορώντας ένα σακάκι με κεντημένο ένα τεράστιο λογότυπο, κι από κάτω ένα παπούτσι, ώστε και οι αναλφάβητοι φίλοι του ποδοσφαίρου να μάθουν τι παπούτσια προτιμά. Τον συνοδεύουν το πρώτο του παιδάκι και η σύζυγός του, η τρομερή Ντάνι, η Γιόκο Όνο της Εθνικής Ολλανδίας. Η γυναίκα που λέγεται πως βρίσκεται πίσω από ένα, ίσως και δύο, χαμένα Παγκόσμια Κύπελλα.

Ο Γιόχαν Κρόιφ παντρεύτηκε την Ντάνι Κόστερ στα 21 του. Πέρα από τον αναμφισβήτητο έρωτα που υπήρχε ανάμεσά τους, αυτός ο γάμος ήταν ένα είδος επένδυσης. Ο Γιόχαν διαφήμιζε ανέκαθεν τις αρετές της σταθερής οικογενειακής ζωής για την καριέρα ενός ποδοσφαιριστή και πίεζε τους συμπαίκτες του στον Άγιαξ να παρατήσουν την εργένικη ζωή. Ο πεθερός του, ο Κορ Κόστερ, έμπορος διαμαντιών, γίνεται ο κέρβερος-μάνατζέρ του, σε μια εποχή που το επάγγελμα του μάνατζερ δεν υπήρχε καν, όπως δεν υπήρχε και το επάγγελμα του ποδοσφαιριστή-εκατομμυριούχου πριν τον Κρόιφ –και πριν τον Κόστερ. Οι άσπονδοι εχθροί του της Αϊντχόβεν αποκαλούσαν τον Γιόχαν, για προφανείς λόγους, «ο γαμπρός».



2 Ιουνίου 1978. Η Αργεντινή παίζει το εναρκτήριό της ματς στο δικό της Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο πιο γνωστός Αργεντίνος συγγραφέας, ο Χόρχε Λούις Μπόρχες, που περιφρονεί το ποδόσφαιρο –«το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημοφιλές γιατί κι η βλακεία είναι πολύ δημοφιλής»– δίνει την ίδια ώρα μια διάλεξη για την αθανασία –το έκανε βέβαια επίτηδες. 25 Ιουνίου 1978. Η Αργεντινή και η Ολλανδία βρίσκονται αντίπαλες στον τελικό της διοργάνωσης στο Μονουμεντάλ του Μπουένος Άιρες. Ο πιο γνωστός Ολλανδός, ο Γιόχαν Κρόιφ, βρίσκεται στο Λονδίνο με τη γυναίκα του. Την ώρα του τελικού έχουν βγει για ψώνια –και μάλλον το έκαναν επίτηδες.

Μα γιατί ο Κρόιφ, που δεν περιφρονούσε καθόλου την μπάλα, δεν βρίσκεται στην Αργεντινή; Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Την προηγούμενη χρονιά συνέβαλε αποφασιστικά στην πορεία της Ολλανδίας στα προκριματικά, κυρίως στο 0-2 με το Βέλγιο που έκρινε την πρόκριση. Έδειξε έναν πρωτοφανή ζήλο –έπαιξε ακόμη και στα φιλικά–, ειδικά αν συλλογιστούμε τη μέχρι τότε χαλαρή σχέση του με την Εθνική (μόλις 48 συμμετοχές σε 11 χρόνια, πολύ παραγωγικές βέβαια: 33 γκολ). Κι όχι μόνο αυτό: ο Κρόιφ ανακατεύτηκε στη σύνθεση της εθνικής Ολλανδίας του 1978, επιβάλλοντας, όπως το 1974, τον αποκλεισμό του κορυφαίου Ολλανδού τερματοφύλακα, του Γιαν φαν Μπέβερεν, και τον παραγκωνισμό του Βίλι φαν ντερ Κάιλεν, του κορυφαίου μέχρι σήμερα σκόρερ του ολλανδικού πρωταθλήματος. Κι οι δυο ήταν παίκτες της Αϊντχόβεν, κι οι δύο δεν ήθελαν για μάνατζερ τον Κορ Κόστερ, και με τους δυο ο «γαμπρός» είχε πολύ κακές σχέσεις.

Κι όμως, τον Οκτώβριο του 1977 ο Γιόχαν αναγγέλει επίσημα ότι δεν θα ξαναπαίξει με την Εθνική. Ποιος κρεμάει τα παπούτσια του πριν από ένα Παγκόσμιο Κύπελλο στο οποίο μόλις προκρίθηκε; Ειδικά αν η χώρα του έχει γνωρίσει τρία μεγάλα τραύματα στην ιστορία της: τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τις φονικές πλημμύρες του 1953 και τον χαμένο τελικό του 1974.



Οι θεωρίες είναι πολλές: η πιο διαδεδομένη κι η πιο κολακευτική για τον Κρόιφ ήταν ότι δεν πήγε στην Αργεντινή σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη χούντα του Βιντέλα. Στην πραγματικότητα, ο Κρόιφ δεν είχε ποτέ ιδιαίτερες πολιτικές ευαισθησίες –κι αν είχε, θα ήταν προς τα δεξιά– ενώ ούτε αυτός ούτε οι συμπαίκτες του δεν έδειξαν να συγκινούνται από ένα δειλό κίνημα μποϊκοτάζ του Μουντιάλ που εμφανίστηκε εκείνη την εποχή στην Ολλανδία. Το 2008 ο ίδιος προέβαλε έναν άλλο λόγο. Αποκάλυψε ότι το 1977 στη Βαρκελώνη ένας οπλισμένος κακοποιός εισέβαλε στο σπίτι του, έδεσε αυτόν και τη γυναίκα του και αποπειράθηκε να τους ληστέψει. Έζησε για μήνες με αστυνομική προστασία και ο φόβος μην πέσει θύμα απαγωγής τον κράτησε μακριά από την Αργεντινή. Κι αυτή η θεωρία μπάζει κάπου, καθώς η Βαρκελώνη, στην οποία παρέμεινε κανονικά και μετά το επεισόδιο, δεν βρίσκεται, ως γνωστόν, στην Αργεντινή. Μια τρίτη θεωρία στέκεται στα προβλήματα των χορηγών: την Εθνική Ολλανδίας την έντυνε η Adidas, τον Γιόχαν ξέρουμε ποιος. Αλλά αυτά τα προβλήματα ξεπεράστηκαν στο παρελθόν με το τρομερό εύρημα της ειδικής εμφάνισης που, για το νούμερο 14, αντί για τρεις είχε δυο ρίγες –το κόλπο θα εφαρμόσουν μάλιστα το 1978 και οι αδερφοί Φαν ντερ Κέρκοφ.

Για πολλούς συμπαίκτες –όπως ο Τζόνι Ρεπ ή ο Καταλανός Κάρλες Ρέσακ– και συμπατριώτες του Κρόιφ, ο λόγος πρέπει να αναζητηθεί τέσσερα χρόνια πιο πριν, στο νερό μιας πισίνας στο Μύνστερ, στη βορειοδυτική Γερμανία.

30 Ιουνίου 1974. Οι μαλλιάδες Ολλανδοί που με τον Άγιαξ και τη Φέγενορντ σκορπίζουν τον τρόμο στα ευρωπαϊκά γήπεδα από το 1970, περνάνε με άνεση, στιλ και με τον Κρόιφ να κάνει μαγικά, στη δεύτερη φάση, όπου διέλυσαν 4-0 την Αργεντινή. Μόλις έχουν κερδίσει 2-0 και την Ανατολική Γερμανία, μαγεύοντας και τους ίδιους τους Ανατολικογερμανούς θεατές, μεταξύ των οποίων την εικοσάχρονη τότε Άνγκελα Μέρκελ. Επόμενος αντίπαλος η παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία. Αλλά το ματς δεν φοβίζει τους Ολλανδούς. Όπως θυμάται ο Τζόνι Ρεπ «Αισθανόμασταν ότι κερδίζαμε ήδη 1-0 πριν ακόμη μπούμε στο γήπεδο. Κοιτούσαμε τους άλλους αφ΄υψηλού, ή μάλλον δεν τους κοιτούσαμε καν».

Τρεις μέρες πριν το ματς με τη Βραζιλία λοιπόν, μερικοί Ολλανδοί ροκ σταρ, όπως ο Νέεσκενς, πάνε σε μια κοντινή ντισκοτέκ, άλλοι, όπως ο Κρόιφ κι ο Ρένζενμπρινκ, πίνουν χαλαροί κούμπα λίμπρε στο ξενοδοχείο τους παρέα με κάποια κορίτσια. Εκεί μένει κι ένας νεαρός δημοσιογράφος της Stuttgarter Nachrichten, ο Γκουίντο Φρικ, που για να κάνει ανενόχλητος τη δουλειά του, παριστάνει τον έμπορο ζυμαρικών. Βλέπει έκπληκτος την άνεση των Ολλανδών και πάει να κοιμηθεί. Αργά τη νύχτα ξυπνάει από ένα τραγούδι των Bee Gees, διαμαρτύρεται στη ρεσεψιόν, τον καλούν στο αυτοσχέδιο πάρτι που έχει οργανωθεί σε ένα από τα δωμάτια των Ολλανδών για να τον κατευνάσουν. Περνάνε συμπαθητικά, κάποιοι προτείνουν να μεταφερθούν στην πισίνα για νυχτερινό μπάνιο και να το γυρίσουν στη σαμπάνια. Ο Γκουίντο ακολουθεί.

Την άλλη μέρα στέλνει το ρεπορτάζ στην εφημερίδα του, ενώ πουλάει την ιστορία για 500 μάρκα και σε έναν συνάδελφό του της Bild. Στις 2 Ιουλίου η εκλεκτή εφημερίδα θα βγει με ζουμερό τίτλο, αντάξιο της φήμης της: «Ο Κρόιφ, σαμπάνιες, γυμνά κορίτσια και βουτιές ». Το σχετικό άρθρο κάνει λόγο για όργια, αναφέρει μάλιστα και την ύπαρξη φωτογραφιών, που κανείς όμως ποτέ δεν είδε.



Τα νέα περνούν γρήγορα τα σύνορα, οι γυναίκες των Ολλανδών τα μαθαίνουν, πολλές από αυτές καταφθάνουν στη Γερμανία με ειδική άδεια του Μίχελς ώστε να ηρεμήσουν τα πράγματα. Η Ντάνι απλώς τηλεφωνεί. Με τις ώρες. Όλοι, παίκτες και υπάλληλοι στο ξενοδοχείο, θυμούνται τις πολύωρες συζητήσεις του Κρόιφ με τη γυναίκα του, τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να την καθησυχάσει. Τότε, λένε, της υποσχέθηκε ότι ποτέ δεν θα ξαναλείψει από το σπίτι για τόσο μεγάλο διάστημα κι ότι δεν θα έπαιζε στην τελική φάση του επόμενου Παγκόσμιου Κυπέλλου. Ο Γιαν Σβαρτσκράους αποκάλυψε μετά από χρόνια πως, ήδη από το 1976,, όταν ήταν προπονητής της Εθνικής Ολλανδίας, ο ίδιος ο Γιόχαν του είχε πει ότι δεν επρόκειτο να πάει στην Αργεντινή ακριβώς λόγω των γεγονότων της πισίνας. Το τι πραγματικά έγινε στην περίφημη πισίνα δεν θα μαθευτεί ποτέ. Ο Γκουίντο Φρικ, που όσο νάναι είχε μια πιο άμεση εποπτεία, λέει πως υπήρξε ενδεχομένως κάποια, χμμ, αναστάτωση ορισμένων ποδοσφαιριστών, αλλά ότι τα πράγματα δεν προχώρησαν. Επίσης θυμάται ότι συζητούσε τρία τέταρτα με το Κρόιφ για θέματα τακτικής και για ζυμαρικά –πράγματα όχι ιδιαίτερα ερεθιστικά με τον τρόπο που το εννοεί μια εφημερίδα σαν την Bild– κι ότι εκείνος τού έκανε τράκα όλα του τα τσιγάρα.

Η Ολλανδία κερδίζει και τη Βραζιλία εξίσου άνετα, ο Κρόιφ βάζει ένα πανέμορφο γκολ (και κάνει επίδειξη της πασίγνωστης ολλανδικής ομαδικότητας σπρώχνοντας τον Τζόνι Ρεπ που έτρεξε να πανηγυρίσει μαζί του).

Στον τελικό, τα πράγματα έμοιαζαν να πάνε όπως τα έλεγε ο Ρεπ: 1-0 σχεδόν πριν μπουν στο γήπεδο –πέναλτι στον Κρόιφ στο πρώτο λεπτό, εύστοχο χτύπημα Νέεσκενς. Η συνέχεια είναι, όπως γνωρίζουμε, εντελώς διαφορετική. Το νούμερο 14 μοιάζει χαμένο, χωρίς συγκέντρωση και ψυχραιμία, κάνει λάθος επιλογές, είναι άστοχος και εκνευρισμένος –με το ζόρι γλιτώνει τη δεύτερη κίτρινη στο 70΄.



Οπωσδήποτε φταίει ο Μπέρτι Φογκτς που του σπάει τα νεύρα αντιμετωπίζοντάς τον όπως κανείς δεν μπόρεσε να το κάνει. Για πολλούς όμως, ένας από τους κύριους λόγους αυτού του εκνευρισμού πρέπει να αναζητηθεί στις σκοτούρες του Κρόιφ με τη γυναίκα του που τον απασχολούσαν μέχρι την ώρα του αγώνα και που τον άφησαν ξάγρυπνο την παραμονή. Για τον Βιμ Ραϊσμπέργκεν ολόκληρη η ιστορία στήθηκε από τους Γερμανούς ακριβώς για να εξουδετερωθεί ο Κρόιφ.

Τέσσερα χρόνια μετά οι Ολλανδοί θα φτάσουν στον τελικό, ακόμη και χωρίς το αστέρι τους. Θα αντιμετωπίζουν την Αργεντινή του Μάριο Κέμπες και θα χάσουν πάλι. Τι θα γινόταν αν ο Κρόιφ είχε ταξιδέψει στην Αργεντινή, αν η Ντάνι ήταν πιο φίλαθλη, αν οι Bee Gees έπαιζαν πιο χαμηλά, αν το ξενοδοχείο δεν είχε πισίνα; Για πολλούς Ολλανδούς η απάντηση είναι προφανής. Για ορισμένους μάλιστα είναι τόσο προφανής που θυμούνται με πικρία πως το 1970, όταν η Ολλανδία έπαιζε την πρόκριση στο Μουντιάλ του Μεξικού, ο Κρόιφ ήταν πάλι απών σε ένα κρίσιμο ματς: είχε πάει στο Μιλάνο με την Ντάνι για να αγοράσουν εμπόρευμα για τη μπουτίκ της.
sombrero.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 15.188
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #29 στις: Σαβ 28 Μάρ 2020 21:59 »
Ξύπνησε από το κώμα ο Νούρι!


Δύο χρόνια και εννιά μήνες από όταν βρέθηκε σε καταστολή, ο Αμπντελάκ Νούρι σκόρπισε χαμόγελα και ελπίδα, καθώς η οικογένεια του ανακοίνωσε ότι ξύπνησε από το κώμα και μπορεί και επικοινωνεί με το περιβάλλον. 

Είναι τα πιο ευχάριστα νέα που θα μπορούσε να ακούσει ο ποδοσφαιρικός και όχι μόνο κόσμος, σε μια περίοδο που το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.

Ο Αμπντελάκ Νούρι, ο οποίος είχε καταρρεύσει σε φιλικό του Άγιαξ κόντρα στη Βέρντερ Βρέμης στις 8 Ιουλίου του 2017 κι έκτοτε έπεσε σε καταστολή με σοβαρότατη εγκεφαλική βλάβη, ανακοινώθηκε από την ίδια του την οικογένεια ότι ξύπνησε από το κώμα, αποδεικνύοντας ότι γεννήθηκε μαχητής!

Σύμφωνα με όσα επιβεβαίωσαν οι άνθρωποι του, έχει επαφή με το περιβάλλον, τον βοηθούν να σηκώσει κάπως το σώμα του στο κρεβάτι (ο ολλανδικός Τύπος αναφέρει ότι μπορεί να κάθεται και σε καρέκλα), τρώει όσο κανονικά γίνεται, ενώ, επικοινωνεί κουνώντας περισσότερο τα βλέφαρα και τα φρύδια του...

«Προσπαθούμε να κάνουμε συζητήσεις μαζί του για να μας ακούει» ανέφερε ο αδερφός του, Αμπντεραχίμ.
gazzetta.gr

Αποσυνδεδεμένος blue

  • Newbie
  • *
  • Μηνύματα: 44
    • Προφίλ
Απ: Ajax
« Απάντηση #30 στις: Σαβ 28 Μάρ 2020 22:15 »
Kαλύτερη περίοδο για να ξυπνήσει δεν θα μπορούσε να βρει.