Αποστολέας Θέμα: Ιταλία calcio  (Αναγνώστηκε 25781 φορές)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #150 στις: Δευ 12 Μάι 2025 21:34 »
Διαβάζοντας το παραπάνω ποστ κάτι πιο φρέσκο
http://www.pas.gr/forum/index.php?topic=4046.msg271767#msg271767

Παράθεση
Για την ελληνικότητα της Πίζας έχουμε γράψει παλιότερα αυτό το κείμενο:
«Εκατό περίπου χιλιόμετρα μακριά από τη Φλωρεντία βρίσκεται η Πίζα, μια σχετικά μικρή ιταλική πόλη με ελληνική ψυχή. Ένα ιδανικό παράδειγμα του "ούνα φάτσα, ούνα ράτσα" και δεν αναφερόμαστε μόνο στη ελληνική παροικία της τον 18ο αιώνα.
Το πιο διάσημο κτίσμα της είναι ο πύργος της, που έκανε μόνο 199 χρονάκια για να τελειώσει. "Είδατε; Τζάμπα οι γκρίνιες. Ούτε 200!" λέγεται πως είπε χαριτολογώντας κατά την ολοκλήρωση του ο εγγονός του αρχιτέκτονα. Όπως σίγουρα θα ξέρετε ο πύργος έχει μερικά πολύ μικρά θεματάκια, όπως το ότι είναι τελείως άδειος μέσα (τίποτα, μηδέν, ένας κενός κύλινδρος και μερικά σκαλιά) και ότι ψιλογέρνει. Ακόμα κι έτσι, κάποιος προνοητικός, με ελληνοιταλικό επιχειρηματικό δαιμόνιο προφανώς, έπεισε τους πάντες ότι όλο και κάποιος περίεργος τουρίστας θα θέλει να δει έναν αποτυχημένο πύργο και να φωτογραφηθεί κάνοντας πως προσπαθεί να τον ισιώσει και τη συνέχεια την έχετε δει σίγουρα στις ευρηματικές φωτογραφίες των φίλων σας που πέρασαν από εκεί.
Μερικούς αιώνες μετά στην πόλη ιδρύθηκε και μια ποδοσφαιρική ομάδα που χάρη στο ελληνοιταλικό ταπεραμέντο της κατάφερε κάποια στιγμή να καταχρεωθεί, να διαλυθεί, να ιδρυθεί με νέο όνομα, να σταθεί ξανά στα πόδια της και... (νόμιζες ότι τελειώνει εδώ ε; Αθώο πλάσμα) μέσα σε ελάχιστα χρόνια να καταχρεωθεί ξανά, να διαλυθεί ξανά και να ιδρυθεί ξανά με τρίτο διαφορετικό όνομα!
Κι αν ακόμα δεν έχετε πειστεί, να προσθέσουμε ότι το καλοκαίρι του 2016 ο πρώην προπονητής του ΟΦΗ, Τζενάρο Γκατούζο, παραιτήθηκε από τον πάγκο της, παρ'ότι την είχε ανεβάσει μόλις στη Σέριε Β! Ένα μήνα μετά η Πίζα βρήκε επιτέλους τον αντικαταστάτη του. Το όνομα του; Τζενάρο Γκατούζο. "Everyday malakia" που θα έλεγε και ένας wannabe Ελληνοιταλός ονόματι Τζενάρο Γκατούζο.»
Στα του σήμερα, η Πίζα επιστρέφει στη Σέριε Α μετά από 34 χρόνια και οι άνθρωποι της το γιόρτασαν με έναν επίσης γνώριμο τρόπο που λογικά θα ξυπνήσει αναμνήσεις στους κατοίκους της Θεσ/νίκης: Ανεβαίνοντας στον πιο διάσημο πύργο της πόλης.
El Sombrero

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #151 στις: Σαβ 24 Μάι 2025 20:52 »
Η νύχτα θα είναι μεγάλη στη Νάπολη.
El Sombrero (βίντεο)


El Sombrero (φωτογραφία)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #152 στις: Τρι 27 Μάι 2025 18:15 »
Η επόμενη μέρα μετά τον τίτλο.
[Αριστερά το Λίβερπουλ, δεξιά η Νάπολη]

El Sombrero (βίντεο)


Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #153 στις: Τρι 27 Μάι 2025 18:16 »
Ο Τομάσο ξεκίνησε να δουλεύει στην κουζίνα της Νάπολι το 1977, τότε που οι σημερινοί παίκτες της δεν είχαν καν γεννηθεί. Αυτά τα 48 χρόνια σηκώνεται από τα χαράματα για να κάνει περίπου 100 χλμ και να είναι από τους πρώτους στο προπονητικό κέντρο.
Ξεκίνησε ως μπαρίστα, έγινε φροντιστής και αφεντικό στα αποδυτήρια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να κυκλοφορεί με το μπρίκι εσπρέσο στο χέρι, να κόβει το καρπούζι μετά την προπόνηση και να φτιάχνει το κλίμα στην ομάδα με το μπριο του. Κοινώς, είναι ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές που τρέχει πάντα στο παρασκήνιο για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των παικτών.
Έχει ζήσει από μέσα όλες τις μεγάλες στιγμές αλλά και τα ζόρια. Τα τέσσερα πρωταθλήματα, τις χρυσές μέρες του "φίλου του" Ντιέγκο, τα κύπελλα, τους υποβιβασμούς, τις απλήρωτες περιόδους, τη γκρίνια του κόσμου, τα ματς στην 3η κατηγορία. Είναι τόσο συνυφασμένος με την ομάδα που στα πανηγύρια έχει συχνά κεντρικό ρόλο. Γιατί οι παίκτες, οι προπονητές και οι πρόεδροι έρχονται και φεύγουν. Ο Τομάσο είναι πάντα εκεί.


Με αυτή την κούπα κλείνει και ο (μεγάλος) κύκλος του εκεί, καθώς στα 70 του αποφάσισε πως τώρα είναι η ιδανική στιγμή για να αποσυρθεί.

El Sombrero (φωτογραφία)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #154 στις: Τρι 27 Μάι 2025 18:17 »
Ένα τρομερό πλάνο από τα πανηγύρια της Νάπολι.
El Sombrero (βίντεο)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #155 στις: Τετ 20 Αύγ 2025 19:45 »
Ο αρχηγός των Ultras που χωρίς την άδειά του δεν ξεκινάει o αγώνας
Μπροστά στον «The Corpse», όλοι μοιάζουν ανίσχυροι. Ακόμα και ο πρωθυπουργός.



Αστυνομία, διαιτητές, παίκτες προσπαθούν να κλείσουν συμφωνία με τον σκληρό αρχηγό των Ultras της Νάπολι προκειμένου να τους επιτρέψει να ξεκινήσει ο τελικός Κυπέλλου με τη Φιορεντίνα. Ο Gennaro De Tommaso είναι έξαλλος, θηρίο που βράζει πάνω στα κιγκλιδώματα του γηπέδου. Χιλιάδες πίσω του περιμένουν ένα νεύμα του.
Η πιο ανησυχητική εικόνα όμως ήταν πως οι «διαπραγματεύσεις» λάμβαναν χώρα μπροστά από την VIP κερκίδα του Ολίμπικο της Ρώμης. Εκεί όπου καθόντουσαν όλοι οι υψηλοί προσκεκλημένοι της Ιταλικής εξουσίας.

Μπροστά στον «The Corpse», όλοι μοιάζουν ανίσχυροι: ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, ο πρόεδρος της ιταλικής Γερουσίας Πιέτρο Γκράσο και η επικεφαλής της επιτροπής κατά της μαφίας του κοινοβουλίου Ρόζι Μπίντι. Η απόλυτη ταπείνωση από τον γιο ενός μαφιόζου που δεν επιτρέπει να διεξαχθεί ο αγώνας.

Οι Ιταλοί, εκείνο το απόβραδο του 2014, το ονόμασαν «νύχτα ντροπής».

Τα άγρια επεισόδια που προηγήθηκαν και οι πυροβολισμοί
Λίγες ώρες πριν η Φιορεντίνα συναντήσει τη Νάπολι στον πολυαναμενόμενο τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας στο Ολίμπικο της Ρώμης, ομάδα οπαδών της Νάπολι ενεπλάκη σε βίαιη συμπλοκή με έναν γνωστό οπαδό της Ρόμα, τον 48χρονο Ντανιέλε Ντε Σάντις, ο οποίος διατηρούσε ένα μικρό περίπτερο κοντά στο σημείο όπου ήταν σταθμευμένα τα λεωφορεία των οπαδών της Νάπολι, στο Τορ ντι Κίντο, 3 χιλιόμετρα μακριά από το στάδιο.
Ο Ντε Σάντις επιτέθηκε στους οπαδούς της Νάπολι, πρώτα με πυροτεχνήματα και δυναμίτες πριν βγάλει ένα όπλο και ξεκινήσει να πυροβολεί. Έξι σφαίρες τραυμάτισαν τρεις οπαδούς της Νάπολι, έναν εκ των οποίων σοβαρά.

Όταν οι υπόλοιποι οπαδοί της Νάπολι πληροφορήθηκαν ότι ο 30χρονος Τσίρο Εσπόζιτο είχε πυροβοληθεί από κοντινή απόσταση στο στήθος - μια σφαίρα μάλιστα σφηνώθηκε στη σπονδυλική του στήλη - επέστρεψαν στο σημείο αναζητώντας τον Ντε Σάντις. Αφού τον βρήκαν, περικύκλωσαν τον οπαδό της Ρόμα και τον ξυλοκόπησαν άγρια. Τον κλώτσησαν ανελέητα, σπάζοντας το κρανίο του, το ένα του πόδι και προκαλώντας του άλλες πολλές σοβαρές ζημιές.

Μέχρι να φτάσουν στο Ολίμπικο για τον αγώνα οι οπαδοί της Νάπολι, άκουσαν και γι άλλες συμπλοκές, μέσα και έξω από το γήπεδο. Ακόμη χειρότερα, δεδομένης της έλλειψης ακριβών πληροφοριών, άρχισαν να διαδίδονται φήμες ότι οι τρεις οπαδοί της Νάπολι είχαν πυροβοληθεί από οπαδούς της Φιορεντίνα.

Με τους Ultras της Νάπολι να είναι σε mood μάχης και έτοιμους να οργανώσουν εισβολή στο γήπεδο, η αστυνομία και οι διαιτητές κάλεσαν τον αρχηγό της ομάδας, τον Σλοβάκο Μάρεκ Χάμσικ, να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις εντός του γηπέδου με τους οπαδούς της ομάδας του για να ηρεμήσει η ατμόσφαιρα. Μεταξύ άλλων, ο Χάμσικ είπε στους οπαδούς ότι οι ομόλογοί τους στη Φιορεντίνα δεν είχαν καμία σχέση με το περιστατικό με τους πυροβολισμούς.



Με μπλουζάκι «Free Speziale»
Το πρόβλημα με τις διαπραγματεύσεις, ωστόσο, ήταν ο σκληρός αρχηγός των ultras της Νάπολι, ο Gennaro De Tommaso, γιος μαφιόζου της Καμόρα που είχε διασυνδέσεις με την εγκληματική οικογένεια Misso στη Νάπολη. Ο De Tommaso, πάνω στα κιγκλιδώματα, φορούσε ένα μπλουζάκι που έγραφε «Free Speziale». Μια αναφορά στον Antonio Speziale, οπαδό της Κατάνια που είχε καταδικαστεί σε οκτώ χρόνια φυλάκιση για τη δολοφονία του αστυνομικού επιθεωρητή Filippo Raciti κατά τη διάρκεια βίαιων συμπλοκών μεταξύ αστυνομίας και οπαδών πριν από το ντέρμπι της Serie A της Σικελίας μεταξύ Κατάνια και Παλέρμο τον Φεβρουάριο του 2007.

Καθισμένος αλαζονικά στον περιμετρικό φράχτη του σταδίου, ο De Tommaso έκανε τον γύρο του κόσμου μέσω των τηλεοπτικών πλάνων, με τους αξιωματούχους να του λένε να ηρεμήσει - για το περιστατικό με τους πυροβολισμούς και τον έναν οπαδό σοβαρά τραυματία - και να επιτρέψει να γίνει το παιχνίδι.   Διαπραγματεύσεις μπροστά στον πρωθυπουργό της χώρας. 

Ο De Tommaso επέτρεψε τελικά να γίνει ο τελικός και για την ιστορία, η Νάπολι κέρδισε τον αγώνα με 3-1.

Ο τραυματίας από τους πυροβολισμούς οπαδός της Νάπολη δεν τα κατάφερε...
reader.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #156 στις: Τετ 22 Οκτ 2025 18:23 »
Οι αντιδράσεις στην Ισπανία έπιασαν τόπο και το Βιγιαρεάλ-Μπαρτσελόνα δεν θα διεξαχθεί στο Μαϊάμι. Στην Ιταλία όμως ακόμα δεν έχει βγει απόφαση για το Κόμο-Μίλαν που θέλουν να γίνει στην Αυστραλία.

Η διοίκηση της Κόμο προσπάθησε να υπερασπιστεί την απόφαση της να δεχτεί την πρόταση της λίγκας και οι οργανωμένοι οπαδοί της ομάδας απάντησαν με αυτή την ανακοίνωση:

«Αγαπητή διοίκηση, γνωρίζουμε πλέον τη θέση σας. Κομψά λόγια, μεγαλοπρεπείς ομιλίες για το «κοινό καλό», την «ανάπτυξη» και την «αναγκαία θυσία». Λοιπόν, ας μιλήσουμε γι' αυτό. Πρώτα απ' όλα, σας ευχαριστούμε. Σας ευχαριστούμε για τη φιλοδοξία σας, για το έργο που κάνετε για να αναδείξετε το προφίλ του Κόμο, για την επιθυμία σας να προωθήσετε το όνομα της πόλης μας. Είμαστε οι πρώτοι που είμαστε περήφανοι όταν η φανέλα μας φτάνει μακριά.

Αλλά υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που φαίνεται να σας έχει διαφύγει: Το Κόμο χωρίς τους ανθρώπους του δεν είναι Κόμο. Μιλάτε για θυσία σαν να ήταν μια αφηρημένη έννοια, μια λέξη που πρέπει να συμπεριληφθεί σε ένα δελτίο τύπου. Για εμάς, ωστόσο, η θυσία είναι κάτι καθημερινό.

Είναι αυτοί που εργάζονται όλη την εβδομάδα και τις Κυριακές ταξιδεύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα για να είναι εκεί. Είναι αυτοί που πληρώνουν τα πάντα από την τσέπη τους, χωρίς να ζητούν τίποτα από κανέναν. Είναι αυτοί που ήταν εκεί στη Serie D, στα γήπεδα που ούτε το GPS δεν μπορούσε να βρει, και θα είναι πάντα εκεί, όπου κι αν παίζει αυτή η φανέλα.

Όχι, λοιπόν, μην προσπαθείτε να μας εξηγήσετε τι σημαίνει «θυσία για το κοινό καλό». Γιατί εμείς είμαστε αυτοί που κρατάμε ζωντανό το καλό της Κόμο κάθε φορά που μπαίνουμε στις κερκίδες, κάθε φορά που σηκώνουμε ένα κασκόλ, κάθε φορά που τραγουδάμε, ακόμα κι όταν χάνουμε. Και δεν φαίνεται πολύ σεβαστό να σας ακούμε να λέτε ότι πρέπει να «θυσιαστούμε ξανά» για έναν αγώνα 14.000 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι.

Ίσως κάποιοι έχουν ξεχάσει ότι το ποδόσφαιρο γεννιέται από τους ανθρώπους, όχι από στρατηγικές μάρκετινγκ. Ότι χωρίς οπαδούς, χωρίς αληθινό πάθος, δεν υπάρχει ανάπτυξη, δεν υπάρχει μέλλον, ούτε καν πρωτάθλημα για να σώσουμε. Η πίστη μας δεν ταξιδεύει business class. Μένει εδώ, στις κερκίδες, στη βροχή και το κρύο, ανάμεσα σε συνθήματα και σημαίες. Μένει στο Κόμο, όπου η καρδιά αυτής της ομάδας χτυπά πραγματικά. Με σεβασμό, αλλά και σταθερά, το λέμε ξεκάθαρα.

Δεν δεχόμαστε μαθήματα θυσίας από εκείνους που δεν έχουν βιώσει ποτέ τη δική μας πλευρά. Δείξτε λίγη υπερηφάνεια, σεβασμό και αξιοπρέπεια, μην δεχτείτε αυτή την «πρόσκληση». Το πάθος δεν αγοράζεται. Το να βλέπεις τους οπαδούς σου να τραγουδούν και να σπρώχνουν την ομάδα στη νίκη είναι ανεκτίμητο. Προτρέπουμε όλους να μην είναι συνένοχοι σε αυτή τη φάρσα. Μην είστε μαριονέτες.»

El Sombrero (βίντεο)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #157 στις: Παρ 17 Απρ 2026 18:23 »
Στο βίντεο δεν βλέπετε την υποδοχή μιας ομάδας που πάει να παίξει τελικό ή κάποιο νοκ άουτ ευρωπαϊκό αγώνα. Βλέπετε την υποδοχή μιας ιστορικής ομάδας που στα 90s έπαιρνε τίτλους και τώρα προσπαθεί να μην πέσει στην 3η κατηγορία!
Αυτό που συμβαίνει στη Σαμπντόρια είναι πραγματικά απίστευτο. Την τελευταία 4ετια η ομάδα έπεσε κατηγορία, μετά απέτυχε να επανέλθει στη Σέριε Α, πέρσι έκανε μια ακόμα χειρότερη σεζόν και γλίτωσε τον υποβιβασμό στην 3η κατηγορία από θαύμα και κωλοφαρδία (γιατί διαλύθηκε η Μπρέσια) και φέτος παλεύει ξανά για να μείνει στη Σέριε Β.
Ποια ήταν η αντίδραση των οπαδών σε αυτή την ασταμάτητη κατρακύλα; Την πρώτη σεζόν στη Σέριε Β παρά την πίκρα της πτώσης ανέβασαν κατά σχεδόν 3.000 τον μέσο όρο θεατών και τον έφτασαν στους 23.000/αγώνα! Πέρσι που έξυσαν τον πάτο αγωνιστικά, το γήπεδο ήταν ακόμα πιο γεμάτο! Και φέτος που η μετριότητα συνεχίζεται... ναι, καλά μαντέψατε, ο μέσος όρος προσέλευσης αυξήθηκε κι άλλο!
El Sombrero (βίντεο)

Δεν σ αφήσαμε μόνο ποτέ

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #158 στις: Κυρ 19 Απρ 2026 14:15 »
Ο Ινσίνιε γύρισε στην Πεσκάρα για να τη σώσει



«Μην ξεχνάς ποτέ αυτούς που σε βοήθησαν όταν οι περισσότεροι δεν σου έδιναν σημασία»

Αυτή τη φράση, ή έστω κάποια παραλλαγή της, πιθανόν την έχεις πετύχει σε κάποια σελίδα με αποφθέγματα ή στο προφίλ κάποιου φίλου που ανεβάζει συχνά ειδυλλιακές εικόνες με βαθυστόχαστες ατάκες από κάτω. Κανένας λογικά δεν διαφωνεί με την ιδέα της αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την εφαρμόζουμε όλοι στην πραγματικότητα. Ο Λορένσο Ινσίνιε πάντως το κάνει.

Ακόμα και τα τελευταία χρόνια, που πολλοί παίκτες επιλέγουν να κλείσουν την καριέρα τους σε μέρη εξωτικά που φημίζονται για τις χαλαρές συνθήκες εργασίας και τους παχυλούς μισθούς, συναντάμε περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που προτιμούν να επιστρέψουν στην ομάδα του τόπου τους, εκεί που έκαναν τα πρώτα τους παιχνίδια ως παιδιά ή έφηβοι. Ο Ινσίνιε έκανε κάτι λίγο διαφορετικό. Αφού έκανε αρκετά νωρίς ηλικιακά ένα πέρασμα από ένα από αυτά τα μέρη χαλαρής συνταξιοδότησης (το MLS), στη συνέχεια επέλεξε να γυρίσει σε ένα σύλλογο που πέρασε όλο κι όλο ένα χρόνο από τη ζωή του!



Ο Ιταλός εξτρέμ, που σε λίγο καιρό θα κλείσει τα 35, είχε ζητήσει το καλοκαίρι να μείνει ελεύθερος από την Τορόντο FC, γιατί ήθελε να επιστρέψει στην Ευρώπη. Καμία από τις προτάσεις που δέχτηκε όμως δεν τον ικανοποίησε αρκετά, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός δράσης το πρώτο 6μηνο της σεζόν. Κι εκεί που όλα έδειχναν ότι ίσως αποφασίσει να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα, έσκασαν μερικά τηλέφωνα από κάποιους ανθρώπους που ανήκουν στην κατηγορία “φίλοι που δεν μπορείς να τους πεις εύκολα όχι”.

Η Πεσκάρα βρίσκεται σε μια πολύ ζόρικη κατάσταση και κάθε βοήθεια ήταν ευπρόσδεκτη. Τα «δελφίνια», όπως είναι το παρατσούκλι της, βολοδέρνουν τα τελευταία χρόνια στις χαμηλότερες κατηγορίες, μετά την πτώση τους από τη Σέριε Α το 2017. Πέρσι κατάφεραν να ανέβουν από την 3η κατηγορία στη Σέριε Β αλλά εκεί τα έχουν βρει μπαστούνια. Στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς βρίσκονται κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού ενώ για αρκετές εβδομάδες μέσα στο χειμώνα ήταν κολλημένα στην τελευταία θέση της βαθμολογίας. Η ομάδα χρειαζόταν ένα ηλεκτροσόκ για να επανέλθει στη ζωή και οι άνθρωποι της θεώρησαν πως ένας παίκτης του βεληνεκούς του Ινσίνιε μπορεί να παίξει το ρόλο αυτό. Ο πρόεδρος κάλεσε τον ποδοσφαιριστή και παρ’ ότι οι δυο τους είχαν πολύ καλές σχέσεις έτσι κι αλλιώς, χρησιμοποίησε κι έναν άσσο από το μανίκι για να τον πείσει. Τον Βεράτι, που παρ’ ότι δεν έχει κρεμάσει τα παπούτσια του (παίζει στο Κατάρ) από το καλοκαίρι και μετά είναι μέτοχος στην Πεσκάρα, έχοντας αγοράσει το 42% των μετοχών. Ο Βεράτι μίλησε στο φιλαράκι και πρώην συμπαίκτη του στην εθνική, του θύμισε τα παλιά, του εξήγησε πόσο άσχημη είναι η κατάσταση και ο Ινσίνιε πείστηκε να βοηθήσει



Για να καταλάβουμε σε ποια “παλιά” αναφέρθηκαν, πρέπει να γυρίσουμε στη σεζόν 2011-12. Ο Ινσίνιε ήταν τότε 20 ετών, είχε πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο, δηλαδή να φορέσει έστω μια φορά τη φανέλα της αγαπημένης του Νάπολι (καθώς είναι παιδί της περιοχής) και είχε καταφέρει να διαψεύσει όσους έλεγαν πως δεν μπορεί να γίνει επαγγελματίας λόγω σωματοδομής. Η περιγραφή του για το πώς ήταν η εφηβεία του τα λέει όλα: “Κάθε φορά που έκανα δοκιμαστικά για μια ακαδημία, είτε της Ίντερ, είτε της Τορίνο, ακόμα και στη Νάπολι, οι υπεύθυνοι έλεγαν όλοι το ίδιο πράγμα. Δηλαδή, δεν το έλεγαν σε μένα, το έλεγαν στον πατέρα μου κι αυτός μου το μετέφερε αργότερα: ‘Μας αρέσει αλλά είναι πολύ μικροκαμωμένος’. Η ίδια ετυμηγορία κάθε φορά. Όταν μου το είπαν αυτό από την Τορίνο, στα 14 μου, έχασα κάθε όρεξη για το παιχνίδι. Είπα στους γονείς μου πως τα παρατάω. Μπορείς να δουλέψεις σκληρά και να βελτιώσεις στην τεχνική σου, την ταχύτητα σου και τη δύναμη σου. Αλλά για το ύψος, τι μπορείς να κάνεις; Ξυπνούσα κάθε πρωί με την ελπίδα ότι είχα ψηλώσει λίγο το βράδυ”.

Παρά τη διάψευση αυτών των κοντόφθαλμων προπονητών, το 2011 ο Ινσίνιε δυσκολευόταν να βρει θέση στο ρόστερ της Νάπολι. Ακόμα και μετά την πολύ καλή σεζόν που έκανε ως δανεικός το 2010-11 στη Φότζια του Ζέμαν στην 3η κατηγορία (είχε 19 γκολ και 4 ασίστ). Οι άνθρωποι της Νάπολι πίστευαν πως έχει αρκετό δρόμο μπροστά του για να φτάσει στο επίπεδο της Σέριε Α, γι’ αυτό και του ζήτησαν να βρει ξανά νέα ομάδα για δανεισμό. Για καλή του τύχη, ο πάντα διορατικός και μέντορας πολλών γνωστών παικτών, Ζέμαν, που τον είχε πιστέψει και στηρίξει ήδη μια φορά, είχε ανέβει κατηγορία και είχε αναλάβει την Πεσκάρα στη Σέριε Β. Ο Τσέχος πήρε ξανά κοντά του τον νεαρό εξτρέμ και ουσιαστικά εκτόξευσε την καριέρα του. Σε εκείνη τη μαγική σεζόν, η Πεσκάρα τερμάτισε 1η στη βαθμολογία με μια επίθεση που έβγαζε φωτιές. Η ομάδα του Ζέμαν πέτυχε 90 γκολ σε μια κατηγορία που δεν φημιζόταν ποτέ για τα αμέτρητα over της. Ενδεικτικά, η επόμενη καλύτερη επίθεση έφτασε μέχρι τα 63.

Η Πεσκάρα θα επέστρεφε στη Σέριε Α μετά από 20 χρόνια! Για να το πετύχει αυτό ο Ζέμαν στηρίχθηκε στη μαγική τριάδα των Ιμόμπιλε-Ινσίνιε-Βεράτι. O Βεράτι, στα 19 του τότε, ήταν παιδί της περιοχής και μεγαλωμένος στις ακαδημίες της. Ο Ιμόμπιλε ήταν 21, άνηκε στη Γιουβέντους και όπως και ο Ινσίνιε δινόταν κάθε χρόνο δανεικός και σε άλλη ομάδα μικρότερης κατηγορίας. Με τους Ιμόμπλε και Ινσίνιε να σκοράρουν κατά ριπάς, οι φίλοι της Πεσκάρα έζησαν μια μαγική χρονιά. Ο Ιμόμπιλε βγήκε 1ος σκόρερ της κατηγορίας με 28 γκολ ενώ ο Ινσίνιε έβαλε 18 αλλά έδωσε και 13 ασίστ! Στο τέλος του πρωταθλήματος το βραβείο του καλύτερου παίκτη το μοιράστηκαν και οι τρεις μαζί. Δυστυχώς για την Πεσκάρα, μετά την άνοδο όλα τα «βαριά χαρτιά» αποχώρησαν. Ο Ζέμαν ανέλαβε τη Ρόμα, ο Ιμόμπιλε πήρε μεταγραφή στη Τζένοα, ο Βεράτι έκανε κίνηση καριέρας πηγαίνοντας στην Παρί και ο Ινσίνιε επέστρεψε στη Νάπολι όπου βρήκε επιτέλους μια μόνιμη θέση, έχοντας αποδείξει τις ικανότητες του. Έπαιξε δέκα χρόνια εκεί, έγινε ένας σύγχρονος θρύλος της ομάδας και τραγούδι στα χείλη των οπαδών, κέρδισε δυο κύπελλα κι ένα Σούπερ Καπ και σήκωσε και το Euro με την Ιταλία (παρέα με τα φιλαράκια του Βεράτι και Ιμόμπιλε).



Ακολουθεί το πέρασμα από το MLS και τον Ιανουάριο επιστρέφει στην Πεσκάρα για να τη βοηθήσει, όπως ακριβώς τον βοήθησε αυτή μαζί με τον Ζέμαν, τότε που αποτέλεσε σημαντικό σκαλοπάτι για την καριέρα του. Ο κόσμος ενθουσιάζεται, το ενδιαφέρον για το σύλλογο της περιοχής αναθερμαίνεται, εκατοντάδες άνθρωποι πηγαίνουν την πρώτη μέρα για να τον δουν όχι σε κάποια προπόνηση αλλά στον ιατρικό έλεγχο πριν βάλει την υπογραφή του! Από το πουθενά η σχεδόν νεκρωμένη Πεσκάρα δείχνει σημάδια ζωής. Η ψυχολογία ανεβαίνει, τα εισιτήρια για τα πρώτα παιχνίδια του Ινσίνιε φεύγουν με ρυθμούς που η ομάδα είχε να δει από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος και ένα ερώτημα πλανιέται πάνω από τη Σέριε Β: «Μπορεί ένας παίκτης σε αυτή την ηλικία, έστω και τέτοιου επιπέδου, που έχει να παίξει μπάλα 6 μήνες να βοηθήσει μια τελειωμένη ομάδα που είναι κολλημένη στον πάτο της βαθμολογίας της 2ης εθνικής;»

Όταν υπέγραψε στα τέλη Γενάρη ο Ινσίνιε το συμβόλαιο του μέχρι το τέλος της σεζόν, η Πεσκάρα είχε κάνει 2 νίκες. Συνολικά! Μια τον Σεπτέμβριο και μια τον Δεκέμβριο. Από τότε μέχρι σήμερα έχει κερδίσει 5 ματς ακόμα με τον Ιταλό εξτρέμ να φοράει το περιβραχιόνιο, να δίνει 2 ασίστ, να σκοράρει 4 φορές και να γίνεται άμεσα ο 4ος σκόρερ της ομάδας φέτος, παρ’ ότι έχει παίξει 7 φορές όλες κι όλες σαν βασικός! Χάρη στο «φαινόμενο Ινσίνιε» (και την απόδοση του αλλά και την ψυχολογική ώθηση που έφερε η μεταγραφή του) η Πεσκάρα ξεκόλλησε μετά από μήνες από τον πάτο και πριν λίγες μέρες σκαρφάλωσε στη 18η θέση, μια ανάσα από το να βγει από την επικίνδυνη ζώνη.



Η ήττα από τη Σαμπντόρια το σ/κ που μας πέρασε ήταν ένα μικρό πισωγύρισμα αλλά δεν αλλάζει το γεγονός ότι η σωτηρία είναι ακόμα στο χέρι της. Τα πλέι άουτ βρίσκονται μόνο 2 βαθμούς μακριά και η παραμονή χωρίς καν μπαράζ είναι στους 4 βαθμούς. Με τον Ινσίνιε ορεξάτο οι περισσότεροι πλέον στην πόλη πιστεύουν ότι αυτό που πριν τρεις μήνες έμοιαζε με θαύμα, μπορεί τώρα να πραγματοποιηθεί. Στην πρώτη του συνέντευξη μετά τη μεταγραφή, είχε αποκαλύψει πως μίλησε με τον Ζέμαν κι αυτός, ως κλασικός Ζέμαν, τον προέτρεψε “Κάνε με να διασκεδάσω”. Ο βραχύσωμος Ιταλός το έχει κάνει ήδη, με τις κούρσες, τα σομπρέρο και τις ποδιές του σε κάποιες περιπτώσεις. Αν καταφέρει κιόλας να σώσει την ομάδα, τότε μάλλον θα μιλάμε για μια από τις πιο ωραίες ποδοσφαιρικές ιστορίες της χρονιάς.
blog.stoiximan.gr
 El Sombrero

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #159 στις: Δευ 11 Μάι 2026 18:24 »
O Εβαρίστο Μπεκαλόσι, που έπαιξε στην Ίντερ στα τέλη των 70s και στις αρχές των 80s, ήταν ένα από εκείνα τα 10αρια που ήταν και λίγο μποέμ τύποι. Ένας πλέι μέικερ με τρομερή τεχνική που μπορούσε να ντριπλάρει όποιον θέλει, να δημιουργήσει κάτι από το μηδέν και να ξεσηκώσει την κερκίδα αλλά... χωρίς να τρέχει πολύ και μόνο όταν είχε όρεξη.
Οι συμπαίκτες του έλεγαν πως ανάλογα με τη διάθεση του η Ίντερ έπαιζε είτε με 10 είτε με 12 παίκτες. Ο κόσμος όμως του είχε αδυναμία, όπως έχει για όλους τους αρτίστες που μπορεί να κάνουν μια ενέργεια που θα θυμάσαι για καιρό.
Πριν λίγες μέρες ο Μπεκαλόσι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι που, παρ' ότι έχει περάσει μισός αιώνας, δεν ξέχασαν τον ποδοσφαιριστή που τους διασκέδαζε με τις εμπνεύσεις του. Όπως λέει και η σχετική ρήση: "Οι άνθρωποι μπορεί να μη θυμούνται τι έκανες ή τι είπες, αλλά πάντα θα θυμούνται πώς τους έκανες να νιώσουν". Μέχρι και η Μίλαν έστειλε το λάβαρο της για να τιμήσει έναν αντίπαλο!
Κάποια στιγμή ο παπάς που τέλεσε την κηδεία πήρε το μικρόφωνο και εκεί, μέσα στην εκκλησία, είπε: "Εκείνα τα χρόνια οι φίλαθλοι τραγουδούσαν «Εβαρίστο, Εβαρίστο, ούτε ο Χριστός μπορεί να σε σταματήσει». Τότε οι εφημερίδες έγραφαν ότι ήταν ένα βλάσφημο σύνθημα. Εγώ όμως δεν βλέπω τίποτα κακό σε αυτό. Ως ιερέας και ως φίλαθλος μπορώ να πω ότι ήταν αλήθεια."

El Sombrero (φωτογραφία)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #160 στις: Δευ 18 Μάι 2026 21:25 »
Η Σαλερνιτάνα παίζει στην 3η κατηγορία αλλά η κερκίδα της είναι επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ.
El Sombrero (βίντεο)

Αποσυνδεδεμένος ΛΑΜΙΑ FANS

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 23.664
  • ΠΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΑΜΙΑ!
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #161 στις: Παρ 31 Ιούλ 2026 18:05 »
Παράθεση
Αντίο σε έναν θρύλο: Πέθανε ο Φράνκο Μπαρέζι (ΦΩΤΟ)

Αυτή τη φορά, δυστυχώς, δεν είναι ψέμα. Ο σπουδαίος Φράνκο Μπαρέζι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών, μετά από γενναία μάχη με τον καρκίνο.

Η είδηση έγινε γνωστή μέσω του επίσημου λογαριασμού της Μίλαν στα social media, με τους «ροσονέρι» να αποχαιρετούν τον εμβληματικό τους αρχηγό με μια ανακοίνωση.

Μάλιστα, η συγκεκριμένη, τραγική εξέλιξη έρχεται λίγα 24ωρα μετά τις φήμες που τον ήθελαν να έχει φύγει από τη ζωή την Τετάρτη (29/7), κάτι το οποίο είχε διαψεύσει η Μίλαν.

«Η ιστορία της Μίλαν θρηνεί για τον θάνατο του Φράνκο Μπαρέζι. Το παράδειγμά του και το ήθος του θα αποτελούν για πάντα, όπως και η φανέλα με τον αριθμό 6, αναπόσπαστο και θεμελιώδες κομμάτι του DNA και του ταξιδιού του συλλόγου. Τα συλλυπητήρια της Μίλαν σε ολόκληρη την οικογένεια του Φράνκο Μπαρέζι είναι τα ίδια με αυτά που εκφράζει στον εαυτό του κάθε οπαδός των “ροσονέρι” σε μια τόσο δύσκολη στιγμή», αναφέρει η ανακοίνωση του ιταλικού συλλόγου.

Ο Μπαρέζι είχε υποβληθεί τον Ιούνιο του 2025 σε χειρουργική επέμβαση για οζίδιο στον πνεύμονα.

O αιώνιος capitano της Μίλαν φόρεσε τη φανέλα του ιστορικού συλλόγου για 20 χρόνια, καταγράφοντας 719 συμμετοχές, με 33 τέρματα, ενώ κατέκτησε έξι πρωταθλήματα, τρία Champions League και τέσσερα Κύπελλα.

Φυσικά, ο Μπαρέζι αποτέλεσε και βασικό στέλεχος της ομάδας της εθνικής Ιταλίας, που κατέκτησε το 1982 το Παγκόσμιο Κύπελλο.

https://filathlos.gr/antio-se-enan-thrylo-pethane-o-franko-barezi-foto/
ΚΕΡΚΙΔΑ ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΟ ΛΑΜΟΓΙΑ!!!

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #162 στις: Σαβ 01 Αύγ 2026 23:10 »
Το 1975 στην Πάρμα γυρίζονταν δύο από τις εμβληματικότερες ταινίες στην ιστορία του ιταλικού και εν γένει του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, το «Σαλό ή οι 120 μέρες των Σοδόμων» του Πιερ Πάολο Παζολίνι και το «1900 (Novecento)» του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι.
Οι δύο σπουδαίοι αυτοί καλλιτέχνες, μολονότι αρχικά συνδέονταν με φιλική σχέση (με τον Μπερτολούτσι να ξεκινάει ως βοηθός σκηνοθέτη του Παζολίνι), είχαν ψυχρανθεί λόγω της δημόσιας κριτικής που άσκησε ο Παζολίνι στον Μπερτολούτσι για το αμφιλεγόμενο «Τελευταίο τανγκό στο Παρίσι». Η ηθοποιός Λάουρα Μπέτι ήθελε να τους φέρει ξανά κοντά και, λόγω της γνωστής λατρείας του Παζολίνι για το ποδόσφαιρο, έριξε την ιδέα να διοργανωθεί ένας ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων Salo-Novecento, από τα ονόματα των ταινιών που ετοίμαζαν τότε οι δύο δημιουργοί.
Η ομάδα του Παζολίνι φορούσε τα «ροσομπλού» της αγαπημένης του Μπολόνια, ενώ η ομάδα του Μπερτολούτσι φόρεσε μωβ φανέλες με τον τίτλο της ταινίας γραμμένο με κίτρινα γράμματα. Ο Παζολίνι είχε το πλεονέκτημα, μιας και είχε υπάρξει ο ίδιος δεινός ποδοσφαιριστής στα νιάτα του και παντοτινός υμνητής του αθλήματος («μετά τη λογοτεχνία και το σεξ, το ποδόσφαιρο είναι μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις»), ενώ ο Μπερτολούτσι δεν είχε την ίδια αγάπη και γνώση για το άθλημα, ενώ τα μεγάλα αστέρια του Novecento (Ντε Νίρο, Ντεπαρντιέ, Λάνκαστερ, Σάδερλαντ) δεν σκάμπαζαν από μπάλα και δεν αγωνίστηκαν. Έτσι, για να συμπληρώσει ενδεκάδα έφερε δύο δεκαπεντάχρονους από τις ακαδημίες της Πάρμα, τους οποίους παρουσίασε ως εργάτες στα γυρίσματα.
Οι δύο ταλαντούχοι νεαροί ξεχώριζαν σαν τη μύγα μες στο γάλα και έγειραν υποψίες ότι ασχολούνται ενεργά με το άθλημα, κι έτσι η ομάδα του Μπερτολούτσι επικράτησε με 5-2 αν και είχε βρεθεί πίσω στο σκορ με 2-0. Ο ένας από τους δύο εφήβους έμελλε να γίνει θρύλος του Κάλτσιο, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ο προπονητής, και το όνομά του ήταν Κάρλο Αντσελότι. Για δεκαετίες, όλοι πίστευαν ότι υπήρχε απλώς μεγάλη ομοιότητα με τον «Καρλίτο», ενώ τη σχετική πληροφορία δεν συμπεριέλαβε ούτε το βρετανικό ντοκιμαντέρ που έχει γυριστεί για τον εν λόγω πολύ ιδιαίτερο φιλικό αγώνα. Τελικά, το 2019, ο Αντσελότι επιβεβαίωσε σε δημοσιογράφο της Gazzetta dello Sport ότι ήταν το αγόρι της συγκεκριμένης φωτογραφίας, την οποία τράβηξε η Ντέμπορα Μπιρ, φωτογράφος στα γυρίσματα του Salo του Παζολίνι. Όπως θυμάται νοσταλγικά ο Αντσελότι, «Ήταν ένα παιχνίδι-φάντασμα. Σήμερα, με δύο τόσο διάσημους σκηνοθέτες, θα μεταδιδόταν ζωντανά, θα υπήρχε κόσμος παντού γύρω από το γήπεδο. Τότε τίποτα από αυτά. Σηκώσαμε το κύπελλο, βγάλαμε μερικές φωτογραφίες και πήγαμε να κάνουμε μπάνιο στον ξενώνα των νέων. Έκανε παγωνιά».
Παρά την αντιπαλότητα που επικράτησε στον αγωνιστικό χώρο, ο αγώνας πέτυχε τον σκοπό του, καθώς οι σχέσεις των δύο καλλιτεχνών αποκαταστάθηκαν, λίγους μόλις μήνες πριν την άγρια δολοφονία του Παζολίνι.
Το συγκεκριμένο μοναδικό συμβάν που αναδεικνύει τη δύναμη του ποδοσφαίρου και τη διόλου ανταγωνιστική σχέση του με την τέχνη έφερε στην επιφάνεια ο εξαιρετικός Άγγλος αθλητικογράφος (που διαμένει μόνιμα στη Μαδρίτη) Σιντ Λόου με ένα καταπληκτικό άρθρο του στο Guardian τον Μάϊο 2022, με τίτλο "Carlo Ancelotti: the secret ringer who patched up Pasolini and Bertolucci".

Κάθε Κυριακή (φωτογραφία)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #163 στις: Κυρ 02 Αύγ 2026 01:15 »
Μιας και πιάσαμε τον νότο,ας πιάσουμε λίγο και τον βορρά της Ιταλίας.

Εκατονταετηρίδα της Φιορεντίνα

Λεπτομέρειες

Τέσσερις συναντήσεις αφιερωμένες σε ένα μεγάλο πάθος, κάθε Τετάρτη του Φεβρουαρίου στις 18:00, στο Centro Età Libera di Villa Bracci, στη διεύθυνση via Stradone di Rovezzano 33, στη Δημοτική Περιφέρεια 2 (Quartiere 2).

Η Φιορεντίνα συμπληρώνει 100 χρόνια: ένα μεγάλο πάθος, που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, με έναν άρρηκτο δεσμό με την πόλη της Φλωρεντίας.

Το Museo Fiorentina, μέσα από το έργο του για τη διατήρηση, τη διάδοση, την έρευνα και την ανάδειξη της ιστορίας του συλλόγου, θέλει να επιστρέψει αυτά τα 100 χρόνια σε όλους όσοι ζουν το «βιολετί» πάθος, μέσα από αντικείμενα, ιστορικά κειμήλια, φωτογραφίες και μαρτυρίες.

Αυτός ο νέος κύκλος συναντήσεων, αφιερωμένος στη Φιορεντίνα κατά τη χρονιά της εκατονταετηρίδας από την ίδρυση του συλλόγου, διοργανώνεται από την Επιτροπή Ιστορίας του Museo Fiorentina, σε συνεργασία με τον APS Villa Bracci και τη Δημοτική Περιφέρεια 2.

Οι συναντήσεις πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη του Φεβρουαρίου στις 18:00, στο Centro Età Libera di Villa Bracci, στη via Stradone di Rovezzano 33.

Κάθε μία από τις τέσσερις συναντήσεις παρουσιάζει ένα διαφορετικό κεφάλαιο της ιστορίας του συλλόγου:

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου
«Από τις απαρχές έως το τέλος του πολέμου (1926–1945)»
Η πρώτη συνάντηση είναι αφιερωμένη στη γέννηση της Φιορεντίνα και στα πρώτα χρόνια της ιστορίας της μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου
«Η μεταπολεμική περίοδος, τα εκπληκτικά χρόνια του ’50, η πλημμύρα, η Fiorentina ye-ye (1945–1970)»
Η δεύτερη συνάντηση εξετάζει τη μεταπολεμική αναγέννηση της ομάδας, τη χρυσή εποχή της δεκαετίας του 1950, την καταστροφική πλημμύρα της Φλωρεντίας και τη γενιά της «Fiorentina ye-ye».
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου
«Η δεκαετία του ’70, το μεγάλο όνειρο (προεδρία Pontello), από τον Batistuta έως την πτώχευση (1971–2002)»
Η τρίτη συνάντηση καλύπτει την περίοδο από τη δεκαετία του 1970, την εποχή της διοίκησης Pontello, την άφιξη και την εποχή του Gabriel Batistuta, έως την οικονομική κατάρρευση του 2002.
Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου
«Η δεκαετία του 2000 με τις διοικήσεις Della Valle και Commisso (2002–2026)»
Η τελευταία συνάντηση είναι αφιερωμένη στη σύγχρονη εποχή της Φιορεντίνα, από την οικογένεια Della Valle έως τη σημερινή ιδιοκτησία Commisso.

Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη και δωρεάν.
https://www.comune.firenze.it/riscossioneonline/novita/area-stampa/comunicati-stampa/centenario-della-fiorentina?utm_source=chatgpt.com

Η συγκεκριμένη ανακοίνωση για το «Centenario della Fiorentina» δεν είναι δημοσίευση της ίδιας της ομάδας, αλλά δημοτική ανακοίνωση που παρουσιάζει μια δράση για την εκατονταετηρίδα της Φιορεντίνα. Η εκδήλωση διοργανώνεται από την Commissione Storia Museo Fiorentina σε συνεργασία με το APS Villa Bracci και το Quartiere 2 του Δήμου Φλωρεντίας.

Με άλλα λόγια, η πηγή είναι θεσμική δημοτική πηγή και δείχνει ότι ο εορτασμός της εκατονταετηρίδας αντιμετωπίζεται από την πόλη ως μέρος της πολιτιστικής και κοινωνικής ιστορίας της Φλωρεντίας — όχι απλώς ως μια ιδιωτική εκδήλωση της ποδοσφαιρικής εταιρείας.

Για τις δράσεις που θα γίνουν προσεχώς
https://www.acffiorentina.com/en/centenario/eventi?immersive

Που να ξέρουν και εκεί.Να τους στείλουμε τους τοπικούς δημαρχοπεριφερειάρχες να τους κάνουν μερικά μαθήματα.Να μαζέψουν βόρειους και νότιους να τους δείξουν πως κάνουν οι σωστές πόλεις για τις ομάδες τους.Σαν δεν ντρέπονται και εκεί στην Φλωρεντία να τρέχουν για ανώνυμες εταιρίες.Σαν δεν ντρέπονται.

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #164 στις: Κυρ 02 Αύγ 2026 01:20 »
Μέχρι τώρα (με βάση τις επίσημες και δημοτικές ανακοινώσεις που έχουν δημοσιευτεί), οι δράσεις για τα 100 χρόνια της ACF Fiorentina (1926–2026) έχουν κινηθεί κυρίως γύρω από την ιστορία, τη μνήμη και τη σύνδεση του συλλόγου με την πόλη της Φλωρεντίας.

1. Κύκλος ιστορικών συναντήσεων «La Fiorentina è la nostra storia»

Φεβρουάριος 2026 – Villa Bracci (Quartiere 2, Δήμος Φλωρεντίας)

Διοργανώθηκε από την Commissione Storia del Museo Fiorentina, σε συνεργασία με το APS Villa Bracci και το Quartiere 2 του Δήμου Φλωρεντίας. Στόχος ήταν να παρουσιαστεί η ιστορία του συλλόγου μέσα από αρχειακό υλικό, αντικείμενα, φωτογραφίες και μαρτυρίες.

Οι τέσσερις θεματικές συναντήσεις ήταν:

4 Φεβρουαρίου:
«Dalle origini alla fine della guerra (1926-1945)»
→ Η ίδρυση της Φιορεντίνα και τα πρώτα χρόνια μέχρι το τέλος του πολέμου.
11 Φεβρουαρίου:
«Il dopoguerra, i favolosi anni ’50, l’alluvione, la Fiorentina ye-ye (1945-1970)»
→ Η μεταπολεμική περίοδος, η μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του ’50, η πλημμύρα της Φλωρεντίας και η γενιά «ye-ye».
18 Φεβρουαρίου:
«Gli anni ’70, il grande sogno, da Batistuta al fallimento (1971-2002)»
→ Η δεκαετία του ’70, η εποχή Pontello, ο Μπατιστούτα και η οικονομική κατάρρευση του 2002.
25 Φεβρουαρίου:
«Gli anni duemila con le proprietà Della Valle e Commisso (2002-2026)»
→ Η σύγχρονη εποχή με τις διοικήσεις Della Valle και Commisso.
2. Εκδήλωση «1926-2026: Cento anni di Fiorentina… ma prima?»

28 Φεβρουαρίου 2026 – Villa Arrivabene

Ο Δήμος Φλωρεντίας διοργάνωσε ακόμη μία ιστορική παρουσίαση με θέμα την περίοδο πριν από την ίδρυση της Φιορεντίνα. Η εκδήλωση εξέτασε τις απαρχές του ποδοσφαίρου στη Φλωρεντία, από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τη δημιουργία του συλλόγου το 1926.

Η δράση είχε χαρακτήρα ντοκιμαντέρ/ιστορικής αφήγησης και ήταν δωρεάν για το κοινό.

3. Εκδήλωση του Panathlon Club Firenze στο Museo del Calcio

28 Απριλίου 2026 – Coverciano

Το Panathlon Club Firenze διοργάνωσε ειδική εκδήλωση με τίτλο:

«29 aprile 1926, la notte in cui nacque la Fiorentina – Il capolavoro di Arrigo Paganelli»

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στις συνθήκες που οδήγησαν στη δημιουργία της ομάδας και περιλάμβανε ιστορικές αναφορές και παρουσίαση ανέκδοτου φωτογραφικού υλικού. Πραγματοποιήθηκε στο Museo del Calcio στο Coverciano.

4. Προγραμματισμένος αγώνας Legends για την επέτειο

2 Σεπτεμβρίου 2026 – Stadio Artemio Franchi

Η Φιορεντίνα ανακοίνωσε έναν μεγάλο επετειακό αγώνα:

Fiorentina All Stars – Operazione Nostalgia Legends

με συμμετοχή παλιών παικτών και θρύλων του συλλόγου. Η εκδήλωση οργανώνεται σε συνεργασία με το Operazione Nostalgia, μια κοινότητα που έχει γίνει γνωστή για εκδηλώσεις με παλαίμαχους ποδοσφαιριστές.

5. Συμμετοχή θεσμών και φορέων

Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι οι βασικοί συνεργαζόμενοι φορείς είναι:

Comune di Firenze (Δήμος Φλωρεντίας)
→ παροχή χώρων, πολιτιστική υποστήριξη και ένταξη των δράσεων στη ζωή της πόλης.
Museo Fiorentina
→ ιστορική έρευνα, συλλογή και παρουσίαση αρχείων, αντικειμένων και μαρτυριών.
APS Villa Bracci
→ συνεργασία στις ιστορικές συναντήσεις.
Quartiere 2 του Δήμου Φλωρεντίας
→ συνδιοργάνωση των πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Panathlon Club Firenze
→ ξεχωριστή ιστορική εκδήλωση στο Museo del Calcio.
Operazione Nostalgia
→ συνεργασία για τον αγώνα των Legends.

Συνολικά, μέχρι τώρα η Φιορεντίνα φαίνεται να έχει επιλέξει ένα μοντέλο εορτασμού που δίνει μεγάλο βάρος στην ιστορική κληρονομιά και στη σχέση συλλόγου–πόλης, με τον μεγάλο αθλητικό εορτασμό (αγώνας Legends και πιθανές κεντρικές εκδηλώσεις στο Franchi) να έρχεται αργότερα μέσα στη χρονιά.

https://www.comune.firenze.it/riscossioneonline/novita/area-stampa/comunicati-stampa/1926-2026-cento-anni-di-fiorentina-ma-prima?utm_source=chatgpt.com

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #165 στις: Κυρ 09 Αύγ 2026 15:11 »
Έφυγε από τη ζωή ο ποδοσφαιρικός ήρωας των περιθωριοποιημένων
---
“Από μικρός είχα αυτό το χαρακτηριστικό. Να ερωτεύομαι τις ομάδες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Μου αρέσει η ιδέα ότι μπορώ να βοηθήσω αυτούς που έχουν υποφέρει πολύ και έχουν χαρεί λίγο από το ποδόσφαιρο..."
---
Τη σεζόν 1995-96 στο Καμπιονάτο, που φιλοξενούσε τους καλύτερους επιθετικούς στον πλανήτη, πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Ίγκορ Πρότι, που είχε παίξει πρώτη φορά στη Σέριε Α ένα χρόνο πριν, στα 27 του (!), κι αφού πρώτα είχε ακούσει από τον Αρίγκο Σάκι πως "δύσκολα θα φτάσει πάνω από την 3η κατηγορία". Βγήκε πρώτος σκόρερ με τη φανέλα της Μπάρι που υποβιβάστηκε! Μέχρι και σήμερα παραμένει ο μοναδικός που έχει κατακτήσει το βραβείο παίζοντας σε ομάδα που έπεσε κατηγορία.
Αφού απέδειξε την αξία του και στη Σέριε Α, στα 32 του παράτησε ένα πολύ καλό συμβόλαιο που είχε στη Ρετζιάνα για να γυρίσει στην αγαπημένη του Λιβόρνο και να παίξει στην 3η κατηγορία για το 1/3 των χρημάτων! Πήγε, έγινε αρχηγός, βγήκε πρώτος σκόρερ και στην 3η και στη 2η κατηγορία, ανέβασε την ομάδα στη Σέριε Α μετά από 54 χρόνια και αποσύρθηκε ως θρύλος της.
Ο Ίγκορ Πρότι έφυγε από τη ζωή πριν από μερικές εβδομάδες σε ηλικία μόλις 58 ετών. Δεν κλήθηκε ποτέ στην εθνική και το όνομα του δεν έγινε γνωστό εκτός Ιταλίας αλλά αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο της Λιβόρνο και της Μπάρι γιατί εκτός από τα (πολλά) γκολ που έβαζε ήταν "ένας από αυτούς". Παθιασμένος, άρρωστος με την μπάλα και την κερκίδα, οριακά μη-επαγγελματίας.
Σε μια συγκλονιστική στιγμή η νεκροφόρα που μετέφερε το φέρετρο του έκανε το γύρο του γηπέδου της Λιβόρνο την ώρα που χιλιάδες οπαδοί στις κερκίδες τραγουδούσαν το όνομα του ενώ αργότερα η τεφροδόχος με τις στάχτες του πήγε και στο γήπεδο της Μπάρι όπου ξανά χιλιάδες κόσμος την υποδέχτηκε με συνθήματα.

El Sombrero (φωτογραφία)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #166 στις: Κυρ 09 Αύγ 2026 15:16 »
Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρωμένοι έξω από την εκκλησία (ανάμεσα τους και πολλοί σπουδαίοι παίκτες), πολλά κασκόλ, φανέλες και μεγάλες σημαίες με τον αριθμό 6 και την ώρα που περνάει το φέρετρο ο κόσμος να τραγουδάει "You'll never walk alone" και "Υπάρχει μόνο ένας αρχηγός".
Ο Φράνκο Μπαρέζι φεύγει όπως ακριβώς του αρμόζει. Σαν ποδοσφαιρικός θρύλος.
El Sombrero (βίντεο)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #167 στις: Κυρ 09 Αύγ 2026 15:26 »


Η μέρα που άλλαξε η ζωή του Τζιανλουίτζι Λεντίνι
Ένα διαχρονικό απόσταγμα σοφίας λέει ότι η ζωή σου μπορεί να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο Τζιανλουίτζι Λεντίνι το κατάλαβε αυτό τη δεύτερη μέρα του Αυγούστου του 1993, την ώρα που οδηγούσε το αμάξι του κατευθυνόμενος από τη Γένοβα προς το Τορίνο. Τη μια στιγμή ήταν η πιο ακριβή μεταγραφή όλων των εποχών, πρωταθλητής Ιταλίας, διεθνής με την εθνική ομάδα και ένας ανερχόμενος ποδοσφαιρικός σούπερ σταρ που στα 24 του είχε σχεδόν όλο τον κόσμο στα πόδια του. Την επόμενη στιγμή τίποτα από όλα αυτά δεν είχε σημασία γιατί βρισκόταν στην εντατική και έδινε μάχη για τη ζωή του.

Μεγαλωμένος στις ακαδημίες της Τορίνο, ο Λεντίνι είχε πάρει τις πρώτες του ευκαιρίες στη μεγάλη ομάδα στα 20 του, όταν και επέστρεψε από έναν δανεισμό στην Ανκόνα. Αν και η «γκρανάτα» αγωνιζόταν τότε στη ζόρικη 2η κατηγορία ο πιτσιρικάς κατάφερε να δείξει γρήγορα σημάδια του ταλέντου του και να αφήσει υποσχέσεις για το μέλλον. Ταχύτατος, τεχνίτης, με πολύ καλή σέντρα και με ιδιαίτερη ικανότητα στο ένας εναντίον ενός, ο εξτρέμ της Τορίνο εξελίχθηκε σε βασικό όπλο της ομάδας στην προσπάθεια της να επανέλθει στο προσκήνιο.

Μια προσπάθεια που στέφθηκε από ανέλπιστα μεγάλη επιτυχία αφού η Τορίνο εξασφάλισε την έξοδο της στην Ευρώπη από την πρώτη κιόλας χρονιά που επέστρεψε στο Καμπιονάτο. Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις του Λεντίνι συνεχίστηκαν και τη δεύτερη σεζόν του στη Σέριε Α και μαζί με την κλήση για την εθνική ομάδα ήρθαν και οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι. Την ώρα που ο ανερχόμενος σταρ οδηγούσε την Τορίνο στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και τη βοηθούσε σημαντικά να πλασαριστεί για μια ακόμα χρονιά στις πρώτες θέσεις της Ιταλίας, στο παρασκήνιο Μίλαν και Γιουβέντους κονταροχτυπιόνταν για το ποια θα αποτελέσει τον επόμενο σταθμό της καριέρας του.



Το σήριαλ της μεταγραφής του κράτησε μήνες, αφού αρχικά η διοίκηση και ο παίκτης δεν ήταν διατεθειμένοι να χαλάσουν αυτό που είχε δημιουργηθεί τα τελευταία δυο χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Λεντίνι, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έστειλε δυο φορές το ελικόπτερο του σε μια προσπάθεια να τον πείσει να πει το ‘ναι’ στην πρόταση του. Όταν όμως άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα οικονομικά προβλήματα λόγω κακοδιαχείρισης, το κλίμα στην Τορίνο άλλαξε.

Τα λεφτά που έδινε η Μίλαν ήταν αδιανόητα πολλά για εκείνη την εποχή και όπως αποδείχτηκε ήταν αρκετά για να κάμψουν τις όποιες άμυνες των ανθρώπων της ‘γκρανάτα’. Όπως είπε και ο προπονητής της, Εμιλιάνο Μοντονικο: “Δεν θέλω να τον χάσω αλλά έτσι όπως είναι η κατάσταση η Μίλαν και η Γιουβέντους κάνουν ό,τι θέλουν ενώ όλες οι υπόλοιπες ομάδες κάνουμε απλά ό,τι μπορούμε”. Η μεταγραφή ολοκληρώθηκε στις αρχές του καλοκαιριού του 1992 και ήταν η ακριβότερη στον κόσμο. Το ποσό που δαπανήθηκε για χάρη του έγινε αντικείμενο συζήτησης στην Ιταλία, μιας και πολλοί πίστευαν ότι δεν είναι σωστό να δίνονται τόσα χρήματα για έναν ποδοσφαιριστή. Στη δημόσια συζήτηση συμμετείχε ακόμα και η εφημερίδα του Βατικανού που αποκάλεσε το κόστος της μεταγραφής “προσβολή απέναντι στην αξιοπρέπεια της εργασίας”!

Η φυγή του μεγάλου αστεριού της ομάδας προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και στον κόσμο της Τορίνο που βγήκε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί. Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από τα γραφεία της ομάδας και αυτό που ξεκίνησε σαν μια ειρηνική διαμαρτυρία κατέληξε σε κανονική μάχη οπαδών-αστυνομικών, με τραυματίες και αρκετές υλικές ζημιές. Εκτός από τη διοίκηση, οι οπαδοί της Τορίνο τα είχαν και με τον πρώην παίκτη τους, που τους προηγούμενους μήνες δήλωνε δημόσια ότι δεν θέλει να φύγει από την ομάδα. Ο ίδιος πάντως επιμένει πως δεν ήθελε να αποχωρήσει και πως τον έπεισαν να υπογράψει λέγοντας του ότι η ομάδα είχε ανάγκη τα χρήματα της μεταγραφής.



Η πρώτη του σεζόν στη Μίλαν ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, με τον Λεντίνι να σκοράρει 7 φορές και να βοηθάει σημαντικά παρά το τεράστιο ψυχολογικό βάρος που συνόδευε την ταμπέλα της “πιο ακριβής μεταγραφής στην ιστορία του ποδοσφαίρου”. Την ίδια εποχή οι εμφανίσεις του με την εθνική Ιταλίας ήταν θετικές και η συμμετοχή του στο Μουντιάλ των ΗΠΑ έμοιαζε σχεδόν δεδομένη. Μέχρι που ξημέρωσε εκείνη η αποφράδα ημέρα του Αυγούστου.

Ο Λεντίνι συμμετείχε σε ένα εορταστικό, φιλικό τουρνουά της Τζένοα, η οποία γιόρταζε τα 100 χρόνια ιστορίας της. Όταν μπήκε στο αμάξι του για να επιστρέψει στο Τορίνο το μόνο που είχε κατά νου ήταν να φτάσει εκεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ο λόγος; Η Ρίτα Μπονακόρσο, που εκείνη την εποχή ήταν γνωστή ως Ρίτα Σκιλάτσι, αφού είχε παντρευτεί τον παίκτη-αποκάλυψη της Ιταλίας στο Μουντιάλ του 1990, Σαλβατόρε Σκιλάτσι. Ο παράνομος δεσμός του Λεντίνι με τη γυναίκα του Σκιλάτσι ήταν κοινό μυστικό στην Ιταλία, από τότε που ο Λεντίνι έπαιζε στην Τορίνο και ο Σκιλάτσι στη Γιουβέντους. Σύμφωνα με τις φήμες ο Λεντίνι θα συναντούσε εκείνο το βράδυ τη Ρίτα, γι’ αυτό και το πόδι του δεν ξεκολλούσε εύκολα από το γκάζι. Όπως είπαμε όμως και στην αρχή, η ζωή σου μπορεί να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη, ειδικά όταν οδηγείς πάνω από το όριο ταχύτητας. Τα λάθη συνήθως πληρώνονται και ευτυχώς στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πληρώθηκαν από κάποιον αθώο.







Όταν επέστρεψε στην αγωνιστική δράση, η σεζόν ήταν ήδη στα τελειώματα της, κάτι που σήμαινε πως είχε χαθεί και η ευκαιρία να βρεθεί στην αποστολή της Ιταλίας για το Μουντιάλ. Η χρονιά έκλεισε για τη Μίλαν με ένα ακόμα πρωτάθλημα και την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στη Μπαρτσελόνα αλλά ο Λεντίνι ήταν παρών-απών από όλα αυτά. Η προσπάθεια του να επιστρέψει στην ενδεκάδα την επόμενη χρονιά δεν απέδωσε καρπούς καθώς ο Φάμπιο Καπέλο δεν τον υπολόγιζε πλέον σοβαρά. Αυτό ήταν και το τελειωτικό χτύπημα στην φιλόδοξη καριέρα του: “Δυο χρόνια μετά το ατύχημα ήμουν δυνατός ξανά και γι’ αυτό πίστευα ότι θα παίξω στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ με τον Άγιαξ. Χωρίς καμία εξήγηση όμως, ο Καπέλο με άφησε στον πάγκο. Τότε κατέρρευσαν όλα μέσα μου και έχασα κάθε όρεξη για το ποδόσφαιρο. Η καριέρα μου τέλειωσε ουσιαστικά εκείνη τη μέρα”.

Οι δρόμοι της Μίλαν και του Λεντίνι χώρισαν τελικά το 1996, όταν ο 27χρονος συμφώνησε με την Αταλάντα. Ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην αγαπημένη του Τορίνο, την οποία και βοήθησε στη συνέχεια να επανέλθει στο Καμπιονάτο. Αφού πέρασε από πολλές ημι-επαγγελματικές και ερασιτεχνικές ομάδες, ο Τζιανλουίτζι Λεντίνι κρέμασε τελικά τα παπούτσια του στα 43 του.

Σήμερα ζει στη γενέτειρα του, μια πόλη 29 χιλιόμετρα νότια του Τορίνο, έχει ανοίξει ένα μπαρ με τους φίλους του και εκεί περνάει τις μέρες του παίζοντας μπιλιάρδο ή παρακολουθώντας στην τηλεόραση τους αγώνες των δυο ομάδων που υποστηρίζει, αυτές δηλαδή που σημάδεψαν και την καριέρα του, τη Μίλαν και την Τορίνο. Αν και ξέρει καλά πως εκείνη τη μέρα του Αυγούστου του 1993 θα μπορούσε εύκολα να είχε χάσει τη ζωή του (ή να είχε σκοτώσει κάποιον άλλον), δεν μπορεί να μη σκεφτεί και το πώς θα εξελισσόταν η καριέρα του αν δεν είχε βρεθεί εκτός γηπέδων για τόσους μήνες πάνω που αυτή είχε πάρει τα πάνω της: “Μετά από τόσα χρόνια δεν το σκέφτομαι αρκετά αλλά πιστεύω πραγματικά ότι θα μπορούσα να καταφέρω πολλά περισσότερα”. Η τελική αποτίμηση του πάντως δεν είναι αρνητική. “Ακόμα κι έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, νιώθω ότι έχω κάνει κάτι σημαντικό στη ζωή μου. Στο τέλος, αργά ή γρήγορα, το μπαλόνι πάντα ξεφουσκώνει και όλοι γίνονται ξανά κοινοί θνητοί”.
sombrero.gr

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #168 στις: Κυρ 09 Αύγ 2026 15:32 »
Μουντιάλ 1994. O αρχηγός της Ιταλίας, Φράνκο Μπαρέζι, παθαίνει ρήξη μηνίσκου στο δεύτερο παιχνίδι των ομίλων. Όλοι αντιλαμβάνονται πως το τουρνουά έχει τελειώσει γι' αυτόν. Μην ξεχνάμε πως ήταν τότε 34 ετών. Ο ίδιος όμως δεν δέχεται να τα παρατήσει. Αποφασίζει να μπει άμεσα στο χειρουργείο στις ΗΠΑ και να μείνει δίπλα στην ομάδα. Αργότερα θα πει πως δεν πίστευε πως έχει ελπίδες να προλάβει το τουρνουά αλλά συνέχιζε να πιέζει τον εαυτό του για να επιστρέψει.
Όσο αυτός κάνει υπερπροσπάθεια η Ιταλία φτάνει στον τελικό με μεγάλο αμυντικό ζήτημα, καθώς έχει χάσει λόγω τιμωρίας τον Κοστακούρτα και τον Τασότι. Η άμυνα έχει κενά που κάπως έπρεπε να κλείσουν. Ο Μπαρέζι δηλώνει τότε παρών και ο Αρίγκο Σάκι τον εμπιστεύεται όταν του λέει «μπορώ να παίξω».
Με κάποιον απίθανο τρόπο που ποτέ κανένας δεν κατάλαβε, 22 μόλις μέρες μετά την επέμβαση, ο 34χρονος Μπαρέζι, με το περιβραχιόνιο στο χέρι, βγάζει έναν τελικό Μουντιάλ 120 λεπτών μέσα σε αφόρητη ζέστη και με ένα πόδι στην ουσία. Τον βγάζει με μια απόδοση που μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί σεμινάριο άμυνας. "Ήταν ο πιο δύσκολος αμυντικός που έχω αντιμετωπίσει" παραδέχτηκε πολλά χρόνια αργότερα ο Ρομάριο.
Λίγο πριν το τέλος της παράτασης το σώμα του κλατάρει και αναγκάζεται να βγει για λίγο έξω. Αμέσως όμως επανέρχεται και αναλαμβάνει μάλιστα να εκτελέσει το πρώτο πέναλτι. Το ποδόσφαιρο λατρεύει να φτιάχνει ακραίες ιστορίες και όχι πάντα με ιδανικό τέλος. Το πέναλτι του κορυφαίου έως τότε παίκτη του αγώνα δεν βρίσκει καν εστία.
Μπορεί ο τελικός να έχει συνδεθεί στο μυαλό των περισσότερων με την εικόνα του Μπάτζιο που κοιτάει χαμηλά μετά την άστοχη εκτέλεση του αλλά μερικά λεπτά πριν μας είχε δώσει μια εξίσου εμβληματική φωτογραφία. Αυτή του συντετριμμένου Μπαρέζι, που έχει μόλις αστοχήσει στο δικό του πέναλτι αφού προηγουμένως έχει κάνει υπερπροσπάθεια και έχει αποδείξει για πολλοστή φορά γιατί δεν μπορεί να γίνει κουβέντα για τους καλύτερους αμυντικούς όλων των εποχών χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το όνομα του.


[Παλιότερο ποστ]
Τον Μάιο του 1994 η Μίλαν θα κερδίσει τη Μπάρτσα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και θα ολοκληρώσει μια μαγική χρονιά, στην οποία κατέκτησε και το πρωτάθλημα. Το απίστευτο είναι ότι η ομάδα του Καπέλο κέρδισε τη Σέριε Α σκοράροντας με το σταγονόμετρο (μόλις 36 γκολ σε 34 ματς)! Το μυστικό της επιτυχίας βρισκόταν στην άμυνα. Το δίδυμο Μπαρέζι-Κοστακούρτα στα σέντερ μπακ μαζί με τους ακραίους Μαλντίνι και Τασότι δέχτηκαν στο πρωτάθλημα 15 γκολ όλα κι όλα! Οι μοναδικές ομάδες που κατάφεραν να τους βάλουν πάνω από 1 γκολ σε όλη τη σεζόν ήταν η Ουντινέζε, η Σαμπντόρια του Σβεν Γκόραν Έρικσον και η Σάο Πάολο του μεγάλου Τέλε Σαντάνα.
https://www.facebook.com/sombrerogr/posts/pfbid02TkV3oWL3F7nW7XkknMMmbmrvvhVvjgwXTA7A3UQsLtxh7DnVDajNQ7dPFLrbpaiDl
El Sombrero (φωτογραφία)

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #169 στις: Σαβ 15 Αύγ 2026 15:50 »
The architectural design for the renovation of the stadium for the XX Giochi del Mediterraneo in 2026 includes the redesign of the outdoor spaces, a new playing field, new covered stands, and functional rooms for athletes and spectators, as well as for the press and media.

This will be an important work for the city of Taranto, capable of accommodating just over 20,000 spectators who will be able to attend a variety of sports and leisure activities during the inauguration and holding of the XX Mediterranean Games in 2026.

The project also includes the construction of an expanded metal shell that wraps around the grandstands and protects them from the elements.
The expanded metal ‘skin’, thanks to the presence of perforations, allows it to support the lateral thrust of the wind without deforming and at the same time ensures the ventilation inside the stadium.

On the outer surface of the sheet metal, moving images of players or participants in current events can be projected, transforming the outer shell into a screen on an urban scale that makes it possible for the whole city to participate.
https://www.cecchettoassociati.com/en/projects/stadiums-and-sports-centers/taranto-stadium/

🏟️ STADIO ERASMO IACOVONE: THE COUNTDOWN HAS BEGUN! 🇮🇹🏗️
Taranto is getting ready to take center stage, and its brand-new football home is finally entering the last phase of construction! The impressive €62 million redevelopment is almost complete, and the transformation is nothing short of spectacular.
Here's what you need to know:
Grand Opening: The stadium will officially be ready on August 21, 2026, for the Opening Ceremony of the Mediterranean Games.
English-style football arena: A fully covered 20,049-seat stadium built to modern UEFA standards.
Final touches: The hybrid grass pitch is complete, while giant video screens, the new floodlighting system, and premium VIP seating are now being installed.
A new era is about to begin—not only for the city of Taranto, but also for the passionate fans of SS Taranto Calcio!
SportsRender

Ένα γήπεδο ποδοσφαίρου μια ομάδας της 5ης κατηγορίας που θα χρησιμοποιηθεί για τους μεσογειακούς αγώνες.62 εκ και αλλάζει το γήπεδο,οι αθλητικές εγκαταστάσεις που υπάρχουν μαζί με το γήπεδο και η πόλη γενικότερα.Στο πρώτο λινκ έχει και φωτογραφίες σχετικές.

Αποσυνδεδεμένος fon7

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30.038
    • Προφίλ
Απ: Ιταλία calcio
« Απάντηση #170 στις: Σαβ 15 Αύγ 2026 16:00 »
Με λίγο βοήθεια

Παράθεση
Ναι. Το Stadio Erasmo Iacovone είναι δημοτική περιουσία, δηλαδή ανήκει στον Comune di Taranto (Δήμο Τάραντα) και όχι στην ποδοσφαιρική ομάδα Taranto FC.

Ο ίδιος ο Δήμος το χαρακτηρίζει «stadio comunale» και το εντάσσει στο πλαίσιο των δημοτικών αθλητικών εγκαταστάσεων.

Τι σημαίνει πρακτικά
Ιδιοκτήτης: Comune di Taranto.
Taranto FC: είναι ο βασικός χρήστης του γηπέδου, όχι ο ιδιοκτήτης. Ο Δήμος αναφέρει ότι το Campo A φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της ομάδας.
Διαχείριση/παραχώρηση: έχει υπάρξει διαδικασία για μακροχρόνια παραχώρηση της διαχείρισης σε ιδιώτη μέσω project financing / PPP. Συγκεκριμένα, το 2023 ο Δήμος προώθησε σχέδιο «progettazione, riqualificazione e gestione, in regime di concessione mediante finanza di progetto» με προτείνοντα την RED SPORT S.r.l.
Ανακαίνιση 2025–26: η μεγάλη τρέχουσα ανακατασκευή για τους Μεσογειακούς Αγώνες είναι δημόσιο έργο ενταγμένο στο Masterplan των Giochi del Mediterraneo 2026. Τα επίσημα έγγραφα του 2026 συνεχίζουν να αναφέρονται ρητά στον «Stadio Erasmo Iacovone del Comune di Taranto».

Άρα υπάρχει μια σημαντική διάκριση:

κυριότητα → Δήμος Τάραντα
χρήση → κυρίως Taranto FC
διαχείριση → μπορεί να παραχωρείται/ανατίθεται μέσω σύμβασης, χωρίς να αλλάζει η κυριότητα.

Παράθεση
Η ουσία

Ο Iacovone εξακολουθεί να είναι δημοτικός. Ο Δήμος Taranto τον καταγράφει ως δημοτικό στάδιο και αναφέρει ότι το Campo A χρησιμοποιείται για τους αγώνες του Taranto FC και για άλλες εκδηλώσεις.

Όμως δεν υπάρχει σήμερα ενεργή μακροχρόνια παραχώρηση διαχείρισης στη RED SPORT.

Η RED SPORT είχε πράγματι υποβάλει το 2023 πρόταση project financing / PPP για να αναλάβει τον σχεδιασμό, την αναβάθμιση και τη διαχείριση του Iacovone με καθεστώς παραχώρησης. Η διαδικασία έφτασε σε προκαταρκτική Conferenza dei Servizi.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η RED SPORT απέκτησε την παραχώρηση. Η πρόταση εκείνη δεν κατέληξε σε σύμβαση παραχώρησης που να δίνει σήμερα στη RED SPORT τη διαχείριση του σταδίου.

Τι έγινε μετά

Το 2025 άνοιξε νέα διαδικασία PPP για τον «νέο» Iacovone και το αθλητικό κέντρο. Εδώ εμφανίζεται πλέον η οικογένεια Ladisa, η οποία έχει αποκτήσει το Taranto και ενδιαφέρεται να αναλάβει τη μελλοντική διαχείριση. Υπάρχει επίσημο έγγραφο με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου 2025 που καταγράφει προκαταρκτική εκδήλωση ενδιαφέροντος για PPP σχετικά με τη διαχείριση του νέου Iacovone.

Το ενδιαφέρον των Ladisa είναι ουσιαστικό: το σχέδιο που παρουσιάστηκε προβλέπει μακροχρόνια διαχείριση περίπου 25–30 ετών, με επενδύσεις και δημιουργία αθλητικού κέντρου γύρω από το στάδιο. Αυτό, όμως, ήταν πρόταση/στόχος της πλευράς Ladisa και όχι ήδη υπογεγραμμένη 30ετής σύμβαση.

Και εδώ υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον

Τον Ιούνιο 2026, ο Δήμος Taranto δημοσίευσε νέο δημόσιο notice για την υποβολή προτάσεων PPP για τη μελλοντική παραχώρηση των αθλητικών εγκαταστάσεων των Giochi del Mediterraneo. Η προθεσμία έληξε στις 7 Αυγούστου 2026.

Ωστόσο, στην επίσημη ανακοίνωση του Δήμου αναφέρονται:

Stadio del Nuoto
PalaRicciardi
Stadio Valente
PalaMazzola

και όχι ο Iacovone.

Αυτό έχει σημασία: φαίνεται ότι ο Iacovone αντιμετωπίζεται με ξεχωριστή διαδικασία PPP, λόγω του ειδικού project και του ήδη υπάρχοντος ενδιαφέροντος για το συγκεκριμένο στάδιο.

Η ίδια η επίσημη τεκμηρίωση των Giochi εξακολουθεί να αποκαλεί τον χώρο «Stadio Erasmo Iacovone del Comune di Taranto», κάτι που επιβεβαιώνει ότι η κυριότητα παραμένει δημόσια.

Το πραγματικά ενδιαφέρον λοιπόν είναι το επόμενο βήμα: ποιος θα πάρει το economic management του νέου Iacovone και με ποιους όρους. Η πρόταση των Ladisa ουσιαστικά θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα μοντέλο όπου ο Δήμος κρατά την ιδιοκτησία, αλλά ένας ιδιώτης επενδυτής/ποδοσφαιρική ιδιοκτησία εκμεταλλεύεται το στάδιο για 25–30 χρόνια.

Παράθεση
Το σημαντικότερο είναι ότι η Finland Srl / οικογένεια Ladisa δεν έχει πάρει ακόμη τον Iacovone. Έχει καταθέσει πρόταση PPP, η οποία έχει αναγνωριστεί ως δημόσιου ενδιαφέροντος, αλλά η τελική παραχώρηση θα κριθεί μέσω δημόσιας διαδικασίας.

1. Ποιος είναι ο επενδυτής

Η πρόταση προέρχεται από τη Finland Srl, που συνδέεται με τους αδελφούς Vito και Sebastiano Ladisa και με τη σημερινή ιδιοκτησία του Taranto. Στα επίσημα έγγραφα του Δήμου η εταιρεία/ο όμιλος εμφανίζεται ως ενδιαφερόμενος για την πραγματοποίηση και διαχείριση του νέου Stadio e Centro Sportivo «Erasmo Iacovone» μέσω PPP.

Η ιδέα δεν είναι απλώς «να νοικιάσει το γήπεδο η ομάδα». Πρόκειται για μακροχρόνια επιχειρηματική εκμετάλλευση ενός αθλητικού και πολυλειτουργικού συγκροτήματος.

2. Πόσα χρήματα θέλουν να επενδύσουν

Στην αρχική παρουσίαση του σχεδίου αναφέρεται επένδυση περίπου €16 εκατ. σε ορίζοντα οκταετίας, με κεφάλαια του ομίλου Ladisa — μεταξύ άλλων από αποθεματικά και μη διανεμηθέντα κέρδη.

Αυτό είναι επιπλέον της τεράστιας δημόσιας επένδυσης για την ανακατασκευή του Iacovone ενόψει των Giochi del Mediterraneo, η οποία ξεπερνά τα €60 εκατ.

Άρα το μοντέλο είναι ενδιαφέρον:

Δημόσιο χρήμα → δημιουργεί/αναβαθμίζει το νέο στάδιο
Ιδιώτης → αναλαμβάνει να το αξιοποιήσει, να το λειτουργήσει και να επενδύσει επιπλέον χρήματα.

3. Τι θέλουν να κάνουν με τα €16 εκατ.

Το σχέδιο των Ladisa είναι να μην είναι ο Iacovone ένα γήπεδο που «ανοίγει κάθε Κυριακή».

Προβλέπονται, μεταξύ άλλων:

επιπλέον γήπεδα προπόνησης,
αθλητικό κέντρο για τις ακαδημίες,
χώροι για παιδιά,
πράσινες εκτάσεις,
hospitality,
εστίαση,
πολυχώροι,
εγκαταστάσεις για αθλητές και staff,
ενεργειακές παρεμβάσεις/φωτοβολταϊκά,
εκδηλώσεις και δραστηριότητες όλο τον χρόνο.

Ο ίδιος ο Ladisa έχει πει χαρακτηριστικά ότι ο Iacovone πρέπει να γίνει «η casa della squadra», δηλαδή το σπίτι της ομάδας, αλλά ταυτόχρονα να λειτουργεί ως χώρος με οικονομική δραστηριότητα επτά ημέρες την εβδομάδα.

4. Πόσα χρόνια θα τον έχουν;

Εδώ χρειάζεται προσοχή.

Η πρόταση μιλά για περίπου 25–30 χρόνια διαχείρισης. Η διάρκεια όμως δεν έχει οριστικοποιηθεί ως σύμβαση. Θα πρέπει να προκύψει από το τελικό οικονομικό μοντέλο και την απόσβεση των επενδύσεων.

5. Θα πληρώνουν τον Δήμο;

Εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα σημεία.

Δεν βρήκα δημοσιευμένο, οριστικό ποσό ετήσιου μισθώματος/κανόνα προς τον Δήμο. Και αυτό έχει σημασία, διότι τον Ιούλιο 2026 ο Δήμος δήλωνε ακόμη ότι η πρόταση της Finland Srl χρειαζόταν περαιτέρω οικονομική επεξεργασία και ότι δεν είχε επιτευχθεί συνολική συμφωνία.

Οπότε δεν θα σου δώσω έναν αριθμό ως «κανόνα» χωρίς να υπάρχει υπογεγραμμένη σύμβαση.

Μάλιστα, η πλευρά Ladisa δήλωσε ότι είναι διατεθειμένη να αναλάβει το συνολικό οικονομικό βάρος της πρότασης, αλλά οι οικονομικοί όροι εξακολουθούσαν να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

6. Το πιο σημαντικό: οι Ladisa δεν έχουν δικαίωμα να κερδίσουν

Αυτό είναι το σημείο που μπορεί εύκολα να παρεξηγηθεί.

Ο Δήμος αναγνώρισε το preliminare pubblico interesse της πρότασης της Finland. Αυτό σημαίνει ότι θεωρεί πως η πρόταση μπορεί να αποτελέσει βάση για το επόμενο στάδιο.

Δεν σημαίνει ότι της παραχώρησε το γήπεδο.

Η πρόταση θα αποτελέσει βάση για δημόσιο διαγωνισμό και άλλες εταιρείες μπορούν να καταθέσουν καλύτερες προσφορές.

Και υπάρχει μια πολύ σημαντική αλλαγή στο ιταλικό σύστημα PPP: ο παλιός μηχανισμός prelazione του αρχικού promotore δεν ισχύει πλέον με τον ίδιο τρόπο. Επομένως οι Ladisa δεν μπορούν απλώς να πουν «εμείς κάναμε την αρχική πρόταση, άρα αν κάποιος δώσει καλύτερα, την ισοφαρίζουμε και παίρνουμε εμείς τον Iacovone».

7. Τι σημαίνει αυτό για το Taranto FC;

Εδώ είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο.

Η οικογένεια Ladisa έχει άμεσο συμφέρον να γίνει concessionaire, επειδή ελέγχει και το Taranto. Η ίδια η φιλοσοφία της πρότασης είναι να συνδέσει:

Taranto FC + Iacovone + ακαδημίες + προπονητικό κέντρο + εμπορικές δραστηριότητες.

Άρα, αν κερδίσει τον διαγωνισμό, θα έχει ουσιαστικά τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα μοντέλο παρόμοιο με αυτό που συναντάμε σε αρκετές σύγχρονες ποδοσφαιρικές αγορές: ο σύλλογος δεν είναι ιδιοκτήτης του γηπέδου, αλλά η ιδιοκτησία του συλλόγου ελέγχει και τη μακροχρόνια οικονομική εκμετάλλευσή του.

Προσοχή όμως: δεν σημαίνει ότι το Taranto αποκτά κυριότητα του Iacovone. Η ιδιοκτησία παραμένει στον Δήμο.

8. Και υπάρχει και τρίτος παίκτης

Δεν είναι δεδομένο ότι οι Ladisa είναι οι μοναδικοί ενδιαφερόμενοι.

Σε δημοτικές συζητήσεις έχει αναφερθεί και η Mediterraneo Srl, που ήδη διαχειρίζεται τη δημοτική πισίνα, ως πιθανός ενδιαφερόμενος για τη μελλοντική διαχείριση.

Επιπλέον, έχει αναφερθεί ενδιαφέρον για συνεργασία με τη Legends Global, διεθνή εταιρεία που δραστηριοποιείται στην εμπορική αξιοποίηση μεγάλων αθλητικών εγκαταστάσεων. Η πιθανή συμμετοχή της θα μπορούσε να αφορά sponsorships, events, hospitality και εμπορική αξιοποίηση — όχι ιδιοκτησία του Taranto.

Το κρίσιμο συμπέρασμα: οι Ladisa δεν ζητούν απλώς να τους «νοικιάσει» ο Δήμος ένα στάδιο. Προσπαθούν να αποκτήσουν μακροχρόνιο οικονομικό έλεγχο της εκμετάλλευσης ενός δημόσιου asset, επενδύοντας επιπλέον περίπου €16 εκατ. και συνδέοντας το γήπεδο με το επιχειρηματικό μοντέλο του Taranto FC. Η τελική παραχώρηση όμως δεν έχει ακόμη κλείσει.

Παράθεση
Μπήκα — και το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα είναι ότι το business case του Iacovone δεν βγαίνει από τα εισιτήρια του Taranto. Αν βγει, θα βγει από τη μετατροπή του σταδίου σε 365-day asset: hospitality, εμπορικούς χώρους, events, αθλητικό κέντρο, εστίαση, συνέδρια κ.λπ.

Και υπάρχει μια κρίσιμη επιφύλαξη: το πλήρες PEF (Piano Economico-Finanziario) της Finland/Ladisa δεν είναι δημόσια διαθέσιμο με όλες τις προβλέψεις εσόδων και εξόδων. Η ίδια η τοπική έρευνα του Ιουλίου σημειώνει ότι δεν έχουν δημοσιοποιηθεί αναλυτικά τα προβλεπόμενα έσοδα, κόστη και το πλήρες μοντέλο λειτουργίας.

Οπότε μπορώ να κάνω κάτι πιο χρήσιμο: να ανακατασκευάσω ένα ρεαλιστικό business model από τα διαθέσιμα στοιχεία.

1. Τι asset θα έχει ο operator

Ο νέος Iacovone έχει περίπου 16.306 θέσεις, 1.200 από τις οποίες για φιλοξενούμενους, ενώ προβλέπει 16 sky boxes, hospitality στη Tribuna Ovest, χώρους retail, συνεδριακό κέντρο 3.200 τ.μ., κέντρο αθλητιατρικής, coworking, παιδικό σταθμό και business hotel. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός τον περιγράφει ρητά ως εγκατάσταση που πρέπει να λειτουργεί 365 ημέρες τον χρόνο.

Αυτό είναι πολύ διαφορετικό οικονομικά από έναν παραδοσιακό ιταλικό επαρχιακό ποδοσφαιρικό γήπεδο.

2. Πόσα μπορεί να φέρνει το ποδόσφαιρο;

Ας πάρουμε ένα σχετικά αισιόδοξο σενάριο για το Taranto.

Μέση προσέλευση: 6.000–8.000
Εντός έδρας αγώνες: ~19
Μέση πραγματική τιμή εισιτηρίου: €12–15

Με 7.000 × €14 × 19:

≈ €1,86 εκατ. ακαθάριστα εισιτήρια/σεζόν.

Ακόμη και αν προσθέσουμε VIP, hospitality και catering στα matchdays, θα έβαζα το συνολικό matchday revenue σε περίπου:

€2,2–3,0 εκατ./έτος

Αυτό όμως είναι τζίρος, όχι κέρδος. Υπάρχουν security, προσωπικό, καθαρισμός, stewarding, ενέργεια, συντήρηση κ.λπ.

Άρα το ποδόσφαιρο μόνο του δεν δικαιολογεί €16 εκατ. επένδυση και 25–30 χρόνια concession.

3. Εκεί αρχίζει το πραγματικό business
Hospitality / sky boxes

Οι 16 sky boxes είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον asset.

Αν, για παράδειγμα:

16 boxes
€30.000–50.000 ετήσιο συμβόλαιο
συν hospitality packages

έχουμε:

€0,5–0,8 εκατ./έτος

μόνο από τα boxes.

Και αυτό είναι σχετικά συντηρητική υπόθεση για μια εγκατάσταση που θα φιλοξενεί και διεθνή events.

4. Events και συναυλίες

Εδώ μπορεί να βρίσκεται το πραγματικό upside.

Η λογική του project είναι ρητά να μην περιορίζεται στους αγώνες αλλά να λειτουργεί για πολιτισμό, μουσική και άλλες δραστηριότητες. Οι Ladisa έχουν μιλήσει για χρήση του χώρου 7 ημέρες την εβδομάδα.

Ας κάνουμε ένα μέτριο σενάριο:

5 μεγάλα events × €100.000 καθαρή συνεισφορά = €500k
10 μικρότερα events × €30.000 = €300k
συνέδρια/εταιρικές εκδηλώσεις = €200k

≈ €1 εκατ./έτος

Δεν λέω ότι αυτά είναι τα νούμερα του Ladisa. Είναι δική μου συντηρητική προσομοίωση.

Και εδώ η θέση του Taranto έχει πλεονέκτημα: ο Iacovone δεν χρειάζεται να ανταγωνιστεί μόνο το San Nicola του Bari ή το Diego Armando Maradona της Napoli. Μπορεί να λειτουργήσει ως regional venue για Puglia/Basilicata, εφόσον δημιουργηθεί πραγματική αγορά events.

5. Retail / food / commercial spaces

Αυτό είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον επειδή τα σχέδια μιλούν για retail park, εστίαση και εμπορικές δραστηριότητες.

Εάν ο operator έχει, για παράδειγμα, 3.000–5.000 τ.μ. εκμεταλλεύσιμων χώρων και εισπράττει κατά μέσο όρο €150–250/τ.μ./έτος:

€0,45–1,25 εκατ. ετήσιο έσοδο.

Αυτό είναι πολύ πιο «σταθερό» από τα εισιτήρια.

6. Το αθλητικό κέντρο

Εδώ νομίζω βρίσκεται ένα από τα πιο έξυπνα σημεία του σχεδίου Ladisa.

Η πρόταση προβλέπει δύο επιπλέον γήπεδα, ακαδημίες, παιδικές δραστηριότητες, χώρους πρασίνου και υποδομές για τους νέους.

Αυτό μπορεί να παράγει:

συνδρομές ακαδημιών,
ενοικίαση γηπέδων,
camps,
clinics,
αθλητικό τουρισμό,
φιλοξενία ομάδων,
χρήση από σχολεία.

Ένα λογικό range θα ήταν:

€0,4–0,8 εκατ./έτος revenue.

Και έχει ένα επιπλέον πλεονέκτημα: λειτουργεί 12 μήνες τον χρόνο.

7. Naming rights / sponsors

Εδώ δεν έχουμε ακόμη δημοσιευμένο συμβόλαιο.

Αλλά η πλευρά Ladisa έχει αναφέρει ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με διεθνή brands για συμφωνίες που συνδέονται με τον Iacovone.

Ένα stadium naming-rights deal στην Taranto προφανώς δεν θα είναι τύπου Allianz Stadium.

Αλλά:

€200–500k/έτος

από naming/strategic sponsorships δεν είναι παράλογη υπόθεση αν το venue γίνει πραγματικά ενεργό.

Παράθεση
Ναι. Και εδώ χρειάζεται μια διόρθωση σε κάτι που είπα προηγουμένως: τα «€62 εκατ.» δεν είναι ένα ενιαίο εργολαβικό κονδύλι που αφορά μόνο οικοδομικές εργασίες μέσα στο στάδιο. Το έργο του Iacovone έχει σπάσει σε φάσεις και συμπληρωματικά έργα, ενώ το ποσό έχει αναπροσαρμοστεί στην πορεία. Στα επίσημα έγγραφα, η Φάση II + προαιρετικά έργα + 1η variante είχε διαμορφωθεί τον Μάιο 2026 σε €57,181 εκατ., και ξεχωριστά υπάρχει η Φάση III για δρόμους/parking.

Τι περιλαμβάνει λοιπόν η μεγάλη επένδυση

1. Κατεδάφιση του κάτω διαζώματος

Αυτό είναι ίσως το πιο δραστικό μέρος του project. Κατεδαφίζεται μεγάλο τμήμα του πρώτου/κάτω δακτυλίου των κερκίδων, ώστε να αναδιαμορφωθεί ουσιαστικά το εσωτερικό του σταδίου. Υπήρξε μάλιστα ξεχωριστή Φάση I – Demolizioni, με αντικείμενο την κατεδάφιση των gradinate.

2. Νέες κερκίδες και αναδιαμόρφωση της χωρητικότητας

Ο στόχος είναι ένα καθαρά ποδοσφαιρικό στάδιο με περίπου 16.000 θέσεις — με δυνατότητα διαφορετικής διαμόρφωσης περίπου 22.000 σύμφωνα με την αρχιτεκτονική μελέτη — και όλες οι θέσεις να έχουν καλή ορατότητα.

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι δεν προσπαθούν να διατηρήσουν το παλιό μοντέλο των 27–30 χιλιάδων θέσεων. Το στάδιο γίνεται μικρότερο αλλά πολύ πιο λειτουργικό.

3. Νέες προσβάσεις και κυκλοφορία θεατών

Αλλάζει η οργάνωση των εισόδων, των access routes και των χώρων γύρω από τις εξέδρες. Η επίσημη περιγραφή μιλά για αναδιοργάνωση των access, των χώρων στάθμευσης και των δραστηριοτήτων μέσα στον όγκο του σταδίου.

4. Νέα υποδομή UEFA / διεθνών αγώνων

Ο Iacovone αναβαθμίζεται ώστε να ανταποκρίνεται σε εθνικά και διεθνή πρότυπα UEFA. Αυτό αφορά όχι μόνο τις κερκίδες αλλά και τις εγκαταστάσεις που απαιτούνται για παίκτες, διαιτητές, media, VIPs και διοργανώσεις.

5. Hospitality και χώροι VIP

Το νέο concept προβλέπει σημαντικά αναβαθμισμένη Tribuna autorità/media, hospitality και χώρους υψηλότερου επιπέδου. Αυτό είναι σημαντικό γιατί ο σχεδιασμός δεν αντιμετωπίζει πλέον το γήπεδο ως εγκατάσταση που λειτουργεί μόνο τις ημέρες αγώνων αλλά ως χώρο 365 ημερών τον χρόνο.

6. Νέοι χώροι μέσα στον όγκο του σταδίου

Η ανακατασκευή δεν είναι απλώς «καινούργιες κερκίδες». Αναδιατάσσονται οι λειτουργίες που βρίσκονται κάτω και πίσω από τις εξέδρες, ώστε να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο stadium building με υπηρεσίες για το κοινό και τις διοργανώσεις.

7. Πολύ σημαντικό: υπάρχει ξεχωριστό έργο για τη Curva Sud

Στα επίσημα οικονομικά έγγραφα υπάρχει ειδικό Lotto 2.3 – Curva Sud incendio.

Έχει προϋπολογιστεί περίπου:

€237.527 εργασίες
€116.068 εργατικό κόστος
€49.978 ασφάλεια

δηλαδή περίπου €404.000 συνολικά για αυτό το τμήμα.

Αυτό αφορά την αποκατάσταση της περιοχής της Curva Sud που είχε υποστεί ζημιές από πυρκαγιά.

8. Και μετά έχουμε τα «opere complementari»

Εδώ υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο ποσό που εύκολα χάνεται αν κοιτάξεις μόνο τον τίτλο του έργου.

Οι opere complementari είχαν αρχικό οικονομικό πλαίσιο περίπου €5,09 εκατ. και περιλαμβάνουν πρόσθετες εργασίες που κρίθηκαν απαραίτητες/χρήσιμες για την ολοκλήρωση του νέου Iacovone.

Στα έγγραφα, για παράδειγμα, προβλέπονται επιπλέον εργασίες στο Lotto 2.2 ύψους περίπου €2,36 εκατ., μαζί με εργατικό κόστος περίπου €1,59 εκατ. και σχετικές δαπάνες μελέτης.

9. Και υπάρχει ακόμη η Φάση III: δρόμοι και parking

Αυτό είναι ξεχωριστό από την ίδια την ανακατασκευή του σταδίου.

Ο Δήμος/Commissario προκήρυξε ειδικό έργο για:

νέα/βελτιωμένη οδική πρόσβαση,
ανακατασκευή της viabilità γύρω από τον Iacovone,
χώρους στάθμευσης,
έργα urbanizzazione primaria,
περιφράξεις,
μπάρες ασφαλείας,
ειδικό φωτισμό,
συντήρηση του οδικού και parking συστήματος.

Το συγκεκριμένο έργο είχε αρχικά χρηματοδότηση περίπου €980.000.

Άρα δεν πρέπει να θεωρούμε ότι όλα τα χρήματα πάνε «μέσα στο γήπεδο».